← Κύπρος

Νέαρχου Τσαγγάρη ν. Τασούλλας Τσαγγάρη κ.α., Αρ. Αγωγής: 7419/09, 23 Φεβρουαρίου, 2010

Νέαρχου Τσαγγάρη ν. Τασούλλας Τσαγγάρη κ.α., Αρ. Αγωγής: 7419/09, 23 Φεβρουαρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A67 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7419/09 Μεταξύ: Νέαρχου Τσαγγάρη Ενάγοντα -και-

  1. Τασούλλας Τσαγγάρη
  2. Active Management Consultants Ltd Εναγομένων _______________________________ Ημερομηνία: 23 Φεβρουαρίου,
  3. Αίτηση ημερ. 9.12.09 για έκδοση προσωρινού διατάγματος Εμφανίσεις Για Αιτητή-Ενάγοντα: κ. Δ. Κούτρας Για Καθ' ης η Αίτηση-Εναγόμενη 1: κ. Χρ. Ματθαίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Εναγόμενη 1 υπήρξε σύζυγος του Ενάγοντα. Ο γάμος τους διαλύθηκε με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου στις 14.12.
  4. Από το γάμο τους έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, ένα εκ των οποίων είναι ακόμη ανήλικο. Ο Ενάγων με αγωγή που κατέθεσε στις 9.12.09 αξιώνει εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 τις ακόλουθες θεραπείες. (Παρατίθενται αυτολεξεί.) «Α. Απόφαση και/ή διαταγή του Δικαστηρίου ότι ο ενάγων είναι ο νόμιμος κάτοχος και/ή δικαιούχος του υποστατικού του ευρισκομένου στην οδό Θερμοπυλών 73, διαμ.201 στον Στρόβολο, το οποίο αποτελεί την επαγγελματική στέγη αυτού από το 1999 δυνάμει συμφωνίας. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζονται οι εναγόμενοι, οι υπηρέτες και/ή αντιπρόσωποι αυτών και/ή κάθε εξουσιοδοτημένο από αυτούς πρόσωπο από του να εισέρχεται καθ' οιονδήποτε τρόπο στο ανωτέρω υποστατικό. Γ. Αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση. Δ. Νόμιμο Τόκο. Ε. Τέλη και έξοδα.» Την ίδια ημέρα καταχώρισε την υπό εκδίκαση Αίτηση με την οποία αξιώνει τη έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να εμποδίζεται η Εναγόμενη 1, οι υπηρέτες και/ή αντιπρόσωποι αυτής από του να εισέρχονται με οποιονδήποτε τρόπο στο υποστατικό που βρίσκεται στην οδό Θερμοπυλών 73, Διαμ. 201 στον Στρόβολο. Η Αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60και στα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  5. Υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα το περιεχόμενο της οποίας παραθέτω αυτολεξεί. «Εγώ, ο κάτωθι υπογεγραμμένος Νέαρχος Τσαγγάρης από την Λευκωσία, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
  6. Είμαι ο ενάγων - αιτητής στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και γνωρίζω καλά τα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης δια τα οποία δύναμαι να ορκισθώ θετικά.
  7. Η εναγομένη αρ.1 τυγχάνει νόμιμη σύζυγος μου του γάμου μας ιερολογηθέντος την 1η/7/
  9. Εκ του γάμου μας αποκτήσαμε δύο τέκνα, τον Γιάννη και την Παναγιώτα ηλικίας σήμερα 20 και 15 ετών αντίστοιχα.
  10. Εγώ είμαι λογιστής και διατηρώ δικό μου λογιστικό γραφείο στην Λευκωσία, στην οδό Θερμοπυλών 73, γρ.201 στον Στρόβολο, όπου επίσης ευρίσκεται το επίδικο διαμέρισμα και στεγάζεται επίσης και η εναγομένη αρ.
  12. Τον Μάρτιο του 1994 ίδρυσα την εναγομένη αρ.2 εταιρεία μαζί με την εταιρεία ACTIVE INSURANCE AGENCIES LTD, τεκ.1, με 50% μετοχές έκαστος.
  13. Τον Νοέμβριο 1998 η εταιρεία ACTIVE INSURANCE AGENCIES LTD, μέτοχος των 50% των μετοχών της εναγομένης αρ.2, επιθυμούσε την αποχώρηση της από μέτοχος της εναγομένης αρ.2 εταιρείας. Τοιουτοτρόπως τις μετοχές της πιο πάνω εταιρείας της αγοράσαμε με τη σύζυγο μου και με την αύξηση του κεφαλαίου οι μετοχές της εναγομένης αρ.2 ανήλθαν σε 900 και 1100 μετοχές οι δικές μου, ως εμφαίνεται στο τεκ.
  15. Μετά την αγορά των πιο πάνω μετοχών, αποφάσισα ότι ήταν επάναγκες για επέκταση των εργασιών μου ως λογιστής να προέβαινα στην αγορά ενός διαμερίσματος, εντός του οποίου θα ασκούσα το επάγγελμα του λογιστή.
  16. Έτσι προέβηκα στην αγορά του διαμερίσματος στην οδό Θερμοπυλών 73, διαμ.201 στον Στρόβολο, το οποίο ευρίσκεται στο κτήμα υπ. αρ. εγγραφής 13/5373, τεμ.1002 τεκ.3 όπου συνεχίζω να ασκώ μέχρι σήμερα το επάγγελμα του λογιστή, το οποίο ενέγραψα επ' ονόματι της εναγομένης αρ.2 και αποτελεί από το 1999 την επαγγελματική μου στέγη.
  17. Τον Δεκέμβριο του 2002 απέκτησα τον τίτλο του Εγκεκριμένου Ελεγκτή με απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών τεκ.4, με τον όρο να μην ενεργώ ταυτόχρονα και ως λογιστής για τους ίδιους πελάτες.
  18. Έτσι κατέστη αναπόφευκτο να αποχωρήσω από μέτοχος και Διευθυντής της εναγομένης αρ.2 και οι μετοχές του τεκ.2 να μεταβιβασθούν σε τρίτο πρόσωπο.
  19. Είχα προβεί σε διευθετήσεις ώστε οι 1100 μετοχές μου να μεταβιβασθούν έναντι νομίμου ανταλλάγματος σε τρίτο πρόσωπο.
  20. Από το χρονικό αυτό σημείο, άρχισαν οι προστριβές μου με την εναγομένη αρ.1 η οποία ήθελε τις μετοχές μου.
  21. Ως αποτέλεσμα αυτού, είχαμε καυγάδες και η εναγομένη αρ.1 με εκδίωξε από την συζυγική οικία.
  22. Μετά την εκδίωξη μου, προέβηκα στην ενοικίαση διαμερίσματος στο οποίο εγκαταστάθηκα μόνος μου και η εναγομένη αρ.1 λόγω της εμπιστευτικής και πλεονεκτικής σχέσεως στην οποία ευρίσκετο ως η μητέρα των παιδιών μου, άρχισε να ασκεί ψυχική πίεση σε μένα προκειμένου να της μεταβιβάσω τις 1100 μετοχές της εναγομένης αρ.2 εταιρείας.
  23. Προ της κατάστασης αυτής, της διάλυσης της οικογένειας μου και της απομάκρυνσης μου από τα δύο μου τέκνα και χωρίς ελευθέρα συναίνεση αφού ήταν αποτέλεσμα ψυχικής πίεσης και εξαναγκασμού, συνήψα προφορική συμφωνία με την εναγομένη αρ.1, της μεταβίβαζα τις 1100 μετοχές που είχα στην εναγομένη αρ.2 τεκ.5 άνευ ουδενός ανταλλάγματος.
  24. Είχα προβεί στην πράξη αυτή επειδή η εναγομένη ήταν η νόμιμη σύζυγος μου και μητέρα των δύο παιδιών μου και νομιζόμενος ότι δια του τρόπου αυτού θα έσωζα το γάμο μου.
  25. Τοιουτοτρόπως με το τεκ.5 στις 27/10/03 μεταβίβασα επ' ονόματι της εναγομένης αρ.1 τις 1100 μετοχές που κατείχα στην εναγομένη αρ.2 άνευ ουδενός ανταλλάγματος και περαιτέρω με τις 900 μετοχές που ήδη είχαμε αγοράσει μαζί, κατέστη η απόλυτη ιδιοκτήτρια της εναγομένης αρ.2, επ ονόματι της οποίας είναι εγγεγραμμένο και το διαμέρισμα της οδού Θερμοπυλών 73, διαμ.201 στον Στρόβολο με αρ. εγγραφής 13/5373, τεμ.1002, Φ/Σχ. 1/63Ε1, Δήμος Στροβόλου, με την ταυτόχρονη συμφωνία μεταξύ αμφοτέρων των μερών ότι το επίδικο διαμέρισμα θα αποτελούσε την επαγγελματική μου στέγη εφ όρου \ ζωής και χωρίς την καταβολή οιουδήποτε ενοικίου. Η δε ιδιοκτησία του θα μεταβιβάζετο στον υιό μας προκειμένου να συνεχίσει την επαγγελματική μου ενασχόληση ή άλλη σχετική.
  26. Μετά την μεταβίβαση των μετοχών επ' ονόματι της εναγομένης αρ.1 ως ήτο η μεταξύ μας συμφωνία, επέστρεψα στον συζυγικό οίκο.
  27. Κατά ή περί την 3η/4/09 εγώ και η εναγομένη αρ.1 λόγω κλονιστικών γεγονότων βρισκόμαστε σε διάσταση.
  28. Αναγκάσθηκα πάλι να φύγω από τον συζυγικό οίκο αφού εκδιώχθηκα από την εναγομένη αρ.
  30. Είμαι ο νόμιμος κάτοχος του υποστατικού του ευρισκομένου στην οδό Θερμοπυλών 73, διαμ.201, όπου από το 1999 ως και μετά τις 27/10/03 ημερομηνία που έλαβε χώρα η συμφωνία μεταξύ μας, διαμένω και ασκώ το επάγγελμα του λογιστή χωρίς οιανδήποτε παρενόχληση ή την καταβολή οιουδήποτε ενοικίου.
  31. Επειδή η εναγομένη ως μου ανακοίνωσε, θα πωλούσε τις μετοχές και το διαμέρισμα, ήγειρα εναντίον της την αγωγή 6779/09 με την οποία ζητούσα προσωρινό διάταγμα για μη αποξένωση των μετοχών και του διαμερίσματος και η αγωγή αυτή είναι ορισμένη στις 11/12/
  33. Διαρκούσης της εκκρεμότητας της αγωγής 6779/09 μεταξύ των ιδίων διαδίκων, η εναγομένη χθες 8/12/09 εισήλθε απροειδοποίητα στο γραφείο που εργάζομαι στην οδό Θερμοπυλών 73, διαμ.201 στον Στρόβολο η καθ' ης η αίτηση αρ.1 συνοδευόμενη από δύο άγνωστα μου πρόσωπα, κατέλαβαν το γραφείο μου και με εξεβίαζαν να φύγω και να τους παραδώσω όλα τα βιβλία του γραφείου και τα κλειδιά.
  34. Εγώ αρνήθηκα να συμμορφωθώ με τις απαιτήσεις του και επικοινώνησα με τον Δικηγόρο μου Δημήτρη Κούτρα και του ανέφερα τα συμβάντα.
  35. Ο Δικηγόρος μου, μου έδωσε οδηγίες να μην υποκύψω στους εκβιασμούς και απέστειλε αμέσως επιστολές στην Αστυνομία, τον Αρχηγό της Αστυνομίας, τον Υπουργό Δικαιοσύνης ως και τον Δικηγόρο της καθ' ης η αίτηση, αντίγραφα επισυνάπτονται ως τεκ.6, 7 &
  37. Μετά από επικοινωνία μου με τον υπεύθυνο του Αστυνομικού Σταθμού Λυκαβητού ήλθαν στο γραφείο που εργάζομαι μια γυναίκα αστυνομικός και ένας άνδρας. Αφού τους εξήγησα την όλη κατάσταση είπαν ότι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα και έφυγαν.
  38. Η καθ' ης η αίτηση αρ.1 ως και τα πρόσωπα που την συνόδευαν είχαν απειλητικές διαθέσεις εναντίον μου και παρέμειναν στο γραφείο, απαιτώντας από εμένα να φύγω και να τους δώσω τα κλειδιά του γραφείου. Ένας εκ των υπαλλήλων τρομοκρατημένος έφυγε και οι υπόλοιποι παρέμειναν και δεν μπορούσαν να εργασθούν.
  39. Επειδή περνούσε η ώρα χωρίς να γίνεται οτιδήποτε από τις ενέργειες στις οποίες είχε ήδη προβεί ο Δικηγόρος μου, στις 7:30μ.μ. αναγκάστηκα να ενδώσω στους εκβιασμούς και έδωσα το κλειδί στην καθ' ης η αίτηση αφού εξασφάλισα από αυτήν υπεύθυνη δήλωση τεκ.9 ότι η καθ' ης η αίτηση δεν θα έλθει στο γραφείο ούτε αυτή ούτε οι λεγόμενοι συνεργάτες της μέχρι την Δευτέρα 14/12/
  41. Ταυτόχρονα απαίτησα να υπογράψει και η ίδια δήλωση ότι μόνο με απόφαση του Δικαστηρίου θα αναγνωρίσω την καθ' ης η αίτηση σαν ιδιοκτήτρια τεκ.
  43. Πάντα τα ανωτέρω έγιναν υπό την απειλή και τους εκβιασμούς της καθ' ης η αίτηση αρ.1 και των δύο προσώπων που την συνόδευαν, αφού φυσικά εξασφάλισαν τα κλειδιά του γραφείου.
  44. Είναι πρόδηλο ότι η καθ' ης η αίτηση με την δήλωση του τεκ.5 μετά της 14/12/09 θα επανέλθει στο γραφείο με τους συνεργάτες της και τα εξουσιοδοτημένα άτομα, δηλαδή τους μπράβους της, προκειμένου να μου επιβάλει την θέληση της δια της βίας. Ήδη τόσο εγώ όσο και οι υπάλληλοι μου αισθανόμαστε πλήρη ανασφάλεια, φοβούμενοι την πρόκληση σωματικής βλάβης εναντίον μας.
  45. Στις επιστολές του Δικηγόρου της τεκ.11&12 αξιώνουν από εμένα την καταβολή καθυστερημένων ενοικίων.
  46. Είναι πρόδηλο ότι βρισκόμαστε ενώπιον μιας πρωτοφανούς παρανομίας και εκβιασμού.
  47. Κατόπιν συμβουλής του Δικηγόρου μου, σήμερα κατήγγειλα την όλη υπόθεση στην Αστυνομία και αναμένω την λήψη μέτρων.
  48. Εάν δεν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα, μετά βεβαιότητας, έχοντας υπόψην τι έγινε στις 8/12/09, η καθ' ης η αίτηση θα επανέλθει και δια της βίας θα με εκδιώξει από το γραφείο μου.
  49. Το γραφείο είναι η επαγγελματική μου στέγη από το 1999 και κινδυνεύω να εκδιωχθώ δια της βίας, εκτός εάν το Δικαστήριο εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα με το οποίο η Αστυνομία θα μπορέσει να με προστατεύσει μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης.
  50. Αφού με τα τεκ.11&12 ζητούνται καθυστερημένα ενοίκια, θα ήταν ορθό η καθ' ης η αίτηση να απευθυνόταν στον Δικαστήριο και όχι να χρησιμοποιεί βία εναντίον μου ως ανέφερα ανωτέρω.
  51. Εάν δεν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα προκληθεί ανεπανόρθωτη βλάβη και θα είναι αδύνατον να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε εμένα, καθότι η εναγομένη θα αναλάβει δια της βίας κατοχή του διαμερίσματος μου και οι πελάτες μου ως και οι υπάλληλοι μου θα αποχωρήσουν με συνέπεια να καταστραφώ.
  52. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου και τυγχάνω Νομικής συμβουλής έχω καλή βάση αγωγής και ενδεχόμενα να δικαιούμαι θεραπείας.
  53. Αιτούμαι ως η αίτησης μου.» Το Δικαστήριο στις 9.12.09 εξέτασε την Αίτηση και έκρινε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος με μονομερή Αίτηση. Το διάταγμα επεδόθηκε στην Εναγόμενη 1 η οποία εμφανίστηκε στην Αίτηση και καταχώρισε Ένσταση η οποία βασίζεται σε δέκα λόγους τους οποίους έχω θέσει ενώπιόν μου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Εναγόμενης
  54. Πρόκειται περί μίας αχρείαστα πολυσέλιδης Ένορκης Δήλωσης (καταλαμβάνει 10 δακτυλογραφημένες σελίδες), στην οποία προβάλλονται ισχυρισμοί, προφανώς για σκοπούς εντυπωσιασμού, οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης. Δεν θα τους παραθέσω. Θα αρκεστώ να αναφέρω πως, για σκοπούς της παρούσας Αίτησης δεν ενδιαφέρουν οι λόγοι για τους οποίους κλονίστηκε ο έγγαμος βίος της με τον Ενάγοντα, η σεξουαλική συμπεριφορά του και κατά πόσο αυτός είχε ερωτική σχέση με μία υπάλληλο του. Το ίδιο ισχύει και για τις προσπάθειες που έκανε, ως η ίδια ισχυρίζεται, για να σώσει τον γάμο της. Σε άλλους ισχυρισμούς της, θα αναφερθώ στη συνέχεια. Με άδεια του Δικαστηρίου, καταχωρίστηκαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, στο περιεχόμενο των οποίων θα αναφερθώ στη συνέχεια. Έχω θέσει ενώπιον μου και τα όσα ανάφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Ο κ. Κούτρας, ανάμεσα σε άλλα, ανέφερε και τα ακόλουθα (παρατίθενται αυτολεξεί): «Διαρκούσης της εκκρεμότητας της αγωγής 6779/09 μεταξύ των ιδίων διαδίκων, στις 8/12/09 η καθ' ης η αίτηση εισήλθε απροειδοποίητα στο επίδικο γραφείο, συνοδευόμενη από δύο μπράβους οι οποίοι με εκβιασμούς και απειλές ζητούσαν από τον αιτητή να εγκαταλείψει το επίδικο υποστατικό, παραγνωρίζοντας την εκκρεμοδικία που υπήρχε ενώπιον του Δικαστηρίου μεταξύ διαδίκων. Την παράνομη αυτή ενέργεια της καθ' ης η αίτηση ο αιτητής την κατήγγειλε με τα τεκ.6, 7 και 8 Ε/Δ. Αντίθετα η καθ' ης η αίτηση στην Ε/Δ ψευδώς στην παρ. 17 κάνει αναφορά ότι ο Χάρης Γρηγορίου ήλθε δήθεν να αγοράσει τις 900 μετοχές, πράγμα που αντικρούεται με τα τεκ.(α) & (β) της συμπληρωματικής Ε/Δ. Το τεκ (α) αποδεικνύει ότι στις 8/12/09, ημέρα του επεισοδίου ο αιτητής κατήγγειλε στην Αστυνομία τον πρωτοφανή εκβιασμό που έτυχε από την καθ' ης η αίτηση και τους μπράβους της. Το τεκ (β) αποδεικνύει ότι απαγορεύετο από το καταστατικό η πώληση μετοχών εκτός από τον σύζυγο ή τα τέκνα των διαδίκων. Η καθ' ης η αίτηση δεν είπε την αλήθεια το Δικαστήριο. Πρόκειται για μιας αδίστακτης γυναίκας η οποία για να επιτύχει τον σκοπό της, κατέφυγε στον υπόκοσμο, αντικαθιστώντας έτσι το Δικαστήριο. Για τον πιο πάνω λόγο δεν μπορεί να προσέρχεται τώρα στο Δικαστήριο και να ζητά την βοήθεια του, αφού η ίδια το έχει εξευτελίσει, συνεχίζοντας τα ψεύδη της, ότι ο δήθεν εκβιαστής Χάρης Γρηγορίου ήταν ο ενδιαφερόμενος αγοραστής μετοχών.» Αρμοδιότητα Επαρχιακού Δικαστηρίου Η Εναγόμενη 1 ισχυρίζεται ότι αρμόδιο Δικαστήριο για την επίλυση της παρούσας διαφοράς είναι το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας και όχι το Επαρχιακό Δικαστήριο. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της Ένορκης της Δήλωσης, η παρούσα υπόθεση αφορά σε περιουσιακές σχέσεις συζύγων. Ωστόσο, ο κ. Ματθαίου στο στάδιο των αγορεύσεων, και αφού υποδείχθηκε από το Δικαστήριο ότι στο κλητήριο ένταλμα υπάρχει βάση αγωγής που αφορά σε παράνομη επέμβαση, δέχθηκε ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο είναι αρμόδιο να επιλύσει τη διαφορά που αφορά σε παράνομη επέμβαση. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Κωνσταντίνου

(2004)1(Β) ΑΑΔ 1192, η αγωγή βασιζόταν σε οχληρία και παράνομη επέμβαση. Κρίθηκε ότι οι εν λόγω αξιώσεις δεν ήταν «θέμα περιουσιακών σχέσεων των συζύγων ή οποιαδήποτε άλλη γαμική ή οικογενειακή διαφορά» εντός της έννοιας του άρθρου 11
(2)(ε) του Νόμου 23/90. Ο κ. Ματθαίου, επέμενε ότι αρμόδιο Δικαστήριο σε σχέση με την αιτούμενη θεραπεία ότι ο Ενάγων είναι ο νόμιμος κάτοχος του επίδικου ακινήτου δυνάμει συμφωνίας, είναι το Οικογενειακό Δικαστήριο. Ούτε και αυτή η θέση με βρίσκει σύμφωνο. Παρόμοιο θέμα εξετάστηκε στην υπόθεση Κοζάκη ν. Κοζάκη
(2003)1(Β) ΑΑΔ 1047. Στην εν λόγω υπόθεση λέχθηκε ότι «Η περιουσιακή λοιπόν διαφορά, που άλλοτε ενέπιπτε στη δικαιοδοσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου, υποκαταστάθηκε από σύμβαση η ερμηνεία και η εφαρμογή της οποίας ανήκει πια αποκλειστικά στο Επαρχιακό Δικαστήριο». Εδώ ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι αντλεί δικαίωμα κατοχής του ακινήτου, το οποίο είναι εγγεγραμμένο στην Εναγόμενη 2 Εταιρεία, δυνάμει σύμβασης που κατάρτισε με τους Εναγομένους. Υπό το φως των πιο πάνω, θεωρώ ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος Σε διαδικασίες έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, έργο του Δικαστηρίου είναι μόνο η διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων που καθορίζονται από το Νόμο για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. Το Δικαστήριο προσεγγίζει την προσαχθείσα μαρτυρία μόνο για τους σκοπούς αυτούς. Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από την υπόθεση Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, όπου στη σελ.267 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "I would like to observe that at the stage of granting or refusing an interlocutory injunction, such as the one which was made in the present case, the parties should limit themselves to the issue of whether or not, in the light of the provisions of section 32
(1)of Law 14/60 and of the relevant principles of law, such an injunction should be granted; and this clearly interlocutory stage of the proceedings should not be treated as an opportunity for the parties to fight out the merits of the case either by adducing evidence or by advancing arguments in this respect." (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) To ίδιο και στην υπόθεση Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1B A.A.Δ. 788, όπου στη σελ.797 τονίστηκε ότι, "Δεν πρέπει, επίσης να λησμονούμε ότι γενικώς η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων." (Bλέπε επίσης τις υποθέσεις Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Demades Overseas Ltd v. Studio MΑ.SΤ. Ltd
(1996)1Β Α.Α.Δ. 799.) Πάρα πολλές αποφάσεις των Κυπριακών Δικαστηρίων έχουν αναλύσει τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/60. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω τις υποθέσεις Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo (πιο πάνω), Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Π.Χ"Βασίλη
(1989)1 C.L.R.
  1. Βεβαίως, η Αίτηση βασίζεται και στο άρθρο 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  2. Η πρόνοια του άρθρου αυτού ότι είναι πιθανόν ο Ενάγων να εμποδιστεί στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του, αν δεν εκδοθεί το παρεμπίπτον διάταγμα, ουσιαστικά ισοδυναμεί με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
  3. Στην A.B.Ρ. Ηoldings Ltd v. A.Κιταλίδη κ.ά. (Αρ.2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, τονίζεται ότι το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει στα Δικαστήρια ευρύτατες εξουσίες για έκδοση οποιωνδήποτε διαταγμάτων, όταν κάτι τέτοιο κρίνεται δίκαιο ή πρόσφορο χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός. Δεν θα παραθέσω τις γνωστές προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Θα αρκεστώ να αναφέρω πως αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις, θα πρέπει στο τέλος να εξετάσει και να σταθμίσει όλα τα γεγονότα για να αποφασίσει αν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα (βλ. τις πιο πάνω υποθέσεις Οδυσσέως και Π.Χ"Βασίλη). Στην παρούσα υπόθεση, ο Ενάγων είναι αυτός που πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ως επίσης και για το δίκαιο και εύλογο της έκδοσης του. Μετά την καταχώριση της Ένστασης από την Εναγόμενη 1, το Δικαστήριο έχει ενώπιον του τόσο τις θέσεις και τη μαρτυρία του Ενάγοντα όσο και τις θέσεις και τη μαρτυρία της Εναγόμενης 1, και με βάση τα πιο πάνω εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Αν ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν, θα εκδώσει ή οριστικοποιήσει το διάταγμα, αν όχι, θα απορρίψει την Αίτηση. Λόγος Ένστασης ότι δεν υπήρχε το κατεπείγον για να εκδοθεί το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα με μονομερή αίτηση Η Εναγόμενη 1 με την Ένορκη Δήλωση της αναφέρει ότι η αγωγή καταχωρίστηκε καθυστερημένα και ότι ο Ενάγων δεν είχε παραθέσει οποιαδήποτε γεγονότα που να δικαιολογούσαν το επείγον της Αίτησης. Ο κ. Ματθαίου αγορεύοντας ανέφερε πως ο Ενάγων όφειλε να είχε αποταθεί στο Δικαστήριο αμέσως μετά την αποστολή της επιστολής των πελατών του ημερ. 10.7.
  1. Η εν λόγω επιστολή, η οποία απευθύνεται στον Ενάγοντα, αναφέρει τα ακόλουθα: «Κύριο Νέαρχο Τσαγκάρη Θερμοπουλών 73, Γρ. 201 Emmar-Andria Court Ακρόπολη 2007 Λευκωσία 10 Ιουλίου 2009 Κύριε, Με εντολή των πελατών μου Active Management Consultants Limited, ιδιοκτητών του διαμερίσματος αρ. 201 του κτιριακού συγκροτήματος Emmar-Andria Court στην οδό Θερμοπουλών 73 στην Ακρόπολη, Λευκωσία σας καλώ όπως παραδώσετε άμεσα στους πιο πάνω πελάτες μου κλειδί του πιο πάνω διαμερίσματος, καθώς και εξελεγμένους ισολογισμούς της πιο πάνω εταιρείας. Περαιτέρω πληροφορείστε ότι το ενοίκιο του ποιο πάνω διαμερίσματος καθορίζεται σε €800.- μηνιαίως, πλέον έξοδα λειτουργίας αυτού, το οποίο καλείστε να καταβάλλετε στους πιο πάνω πελάτες μου μηνιαίως από 1.7.2009, πλέον τα καθυστερημένα ενοίκια των μηνώ Απριλίου, Μαϊου και Ιουνίου
  2. Σε περίπτωση μη άμεσης συμμόρφωσης σας οι πελάτες μου επιφυλάσσουν όλα τα νόμιμα δικαιώματα τους, περιλαμβανομένου του δικαιώματος ανάκτησης κατοχής του πιο πάνω διαμερίσματος. Εάν δεν συμφωνείτε με τα ανώτερα καλείστε όπως παραδώσετε άμεσα στους πελάτες μου το ποιο πάνω διαμέρισμα κενό και ελεύθερο κατοχής και περαιτέρω να καταβάλετε σε αυτούς όλα τα καθυστερημένα ενοίκια μέχρι σήμερα. Κατ΄εντολή ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ Ν. ΜΑΤΘΑΙΟΥ». Με όλο το σεβασμό προς τον κ. Ματθαίου, διαφωνώ ριζικά με την πιο πάνω θέση του. Ο ευπαίδευτος συνήγορος παραβλέπει ότι ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι η Εναγόμενη 1 στις 8.12.09, μια ημέρα πριν από την καταχώριση της αγωγής και της μονομερούς Αίτησης, «εισήλθε απροειδοποίητα στο επίδικο μίσθιο όπου ασκεί τις επαγγελματικές του δραστηριότητες συνοδευόμενη από δύο μπράβους της, κατέλαβαν το γραφείο του και τον εξεβίαζαν να φύγει και να τους παραδώσει όλα τα βιβλία του γραφείου και τα κλειδιά». Σύμφωνα πάντα με τη θέση του, μετά την πιο πάνω παράνομη επέμβαση, αναγκάστηκε να ζητήσει τη βοήθεια της Αστυνομίας ενώ απέστειλε αμέσως σχετικές επιστολές στον Αρχηγό της Αστυνομίας, στον Υπουργό Δικαιοσύνης και στον Δικηγόρο της Εναγόμενης
  3. Πρόκειται για τα τεκμήρια 6, 7 και 8 που επισυνάπτονται στην Ένορκη του Δήλωση. Στην υπόθεση Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α. v. Benfleet Enterp. Ltd κ.α
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280, διαβάζουμε από τη σελ. 287 τα ακόλουθα: «Στην παρούσα υπόθεση καταλήγουμε ότι δεν υπήρξε μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας, ενώ δεν υποστηρίκτηκε καν από τους εφεσείοντες ότι υπέστηκαν οποιαδήποτε αρνητική συνέπεια από την καθυστέρηση. Εξ άλλου, αν δεχόμαστε το επιχείρημα των εφεσειόντων, θα καταλήγαμε στη λανθασμένη θέση ότι εκτός αν η αγωγή εγείρεται αμέσως μετά τη δημιουργία του αγώγιμου δικαιώματος, ο ενάγων δεν δικαιούται της προστασίας συντηρητικού διατάγματος. Ούτε η καθυστέρηση μεταξύ αγωγής και αίτησης για συντηρητικό διάταγμα λειτουργεί αρνητικά εναντίον του αιτητή, εκτός αν από την καθυστέρηση επηρεάζονται τα δικαιώματα του αντιδίκου του.» Το Δικαστήριο βρίσκει πως όταν αποστέλλετο η επιστολή ημερ. 10.7.2009, δεν υπήρξε παράνομη επέμβαση στο ακίνητο από την Εναγόμενη 1 και συνεπώς δεν υπήρχε λόγος ο Ενάγων να αποταθεί στο Δικαστήριο. Τουναντίον, ο Ενάγων αποτάθηκε στο Δικαστήριο μόλις έλαβε χώρα η κατ΄ ισχυρισμό παράνομη συμπεριφορά της Εναγομένης
  1. Ως εκ τούτου, ο πιο πάνω λόγος ένστασης είναι αβάσιμος. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο Ενάγων κατέχει το ακίνητο εδώ και αρκετά χρόνια και σε αυτό ασκεί τις επαγγελματικές του δραστηριότητες. Είναι επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο Ενάγων δεν κατέβαλε και δεν καταβάλλει οποιοδήποτε ενοίκιο αφού δεν έχει ποτέ συνάψει σύμβαση μίσθωσης του ακινήτου. Ο Ενάγων ισχυρίζεται πως ο ίδιος ίδρυσε την Εναγόμενη 2 Εταιρεία με μετόχους τον ίδιο και την Εταιρεία Active Insurance Agencies Ltd. Για τους σημερινούς μετόχους της Εναγόμενης 2 Εταιρείας, παραπέμπω στα όσα αναφέρει στην Ένορκη του Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση. Είναι η θέση του ότι ο ίδιος αγόρασε το επίδικο ακίνητο, το οποίο ενέγραψε στο όνομα της Εναγόμενης 2 Εταιρείας, για να ασκεί σε αυτό το επάγγελμα του λογιστή,. Το εν λόγω ακίνητο συνιστά την επαγγελματική του στέγη από το
  2. Ισχυρίζεται ακόμη ότι έχει συνάψει με τους Εναγομένους συμφωνία βάσει της οποίας το επίδικο ακίνητο θα αποτελεί την επαγγελματική του στέγη εφ' όρου ζωής χωρίς την καταβολή οποιουδήποτε ενοικίου, και ότι η ιδιοκτησία αυτού θα μεταβιβαστεί στον υιό που απέκτησε με την Εναγόμενη 1 προκειμένου να συνεχίσει την ίδια επαγγελματική ενασχόληση. Ως αναφέρθηκε πιο πάνω, οι Εναγόμενοι με την επιστολή τους ημερ. 10.7.09 κάλεσαν τον Ενάγοντα να παραδώσει αμέσως την κατοχή του επίδικου ακινήτου. Με την ίδια επιστολή αξιώνεται και καταβολή ενοικίου, πλέον έξοδα λειτουργίας (τα οποία, ας σημειωθεί, δεν συγκεκριμενοποιούνται). Το ενοίκιο όμως προϋποθέτει ύπαρξη σύμβασης και δεν νοείται να καθορίζεται μονομερώς, όπως έπραξαν οι πελάτες του κ. Ματθαίου. Περαιτέρω δεν είναι ορθό από τη μια να αξιώνεται άμεση παράδοση κατοχής του ακινήτου και από την άλλη να καθορίζεται και να αξιώνεται ενοίκιο για την περαιτέρω κατοχή του. Είναι αξιοσημείωτο ότι με την ίδια επιστολή αξιώνονται καθυστερημένα ενοίκια για τους μήνες Απρίλιο-Ιούνιο
  3. Βάσει ποιας συμφωνίας αξιώνονται αυτά τα ενοίκια, είναι άξιον απορίας. Τα ουσιώδη βεβαίως είναι άλλα. Η Εναγόμενη 1 δεν μπορεί να εκδιώξει τον Ενάγοντα από το ακίνητο με τον τρόπο που επεδίωξε στις 8.12.
  4. Είναι αυτό το δικαίωμα κατοχής που ο Ενάγων επεδίωξε με την μονομερή Αίτηση να προστατεύσει και τίποτε περισσότερο. Η θέση του κ. Ματθαίου ότι ο Ενάγων δεν μπορεί να κατέχει το ακίνητο γιατί δεν είναι ιδιοκτήτης, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Ως γνωστό, ακίνητη ιδιοκτησία μπορούν να κατέχουν νόμιμα και πρόσωπα που δεν είναι ιδιοκτήτες αυτής. Ακόμη όμως και στην περίπτωση που ένας αρχικά νόμιμος κάτοχος μετατρέπεται σε παράνομο, δεν μπορεί να εκδιωχθεί διά της βίας αλλά μέσω Δικαστηρίου. Για το θέμα αυτό παραπέμπω στην υπόθεση Kennedy Hotels v. Indjirdjian
(1992)1 AAΔ 400 όπου στη σελίδα 404 ο Δικαστής Πικής ανέφερε τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ότι ο εφεσίβλητος μετά την αποχώρηση της μητέρας του απώλεσε το δικαίωμα παραμονής στο διαμέρισμα. Όμως η απώλεια του δικαιώματος αυτού δε νομιμοποιούσε τον ιδιοκτήτη να προβεί στη βίαιη έξωση του, όπως ορθά διαπίστωσε το δικαστήριο. Υπέρβαση του δικαιώματος κατοχής ακινήτου, δεν παρέχει δικαίωμα στον ιδιοκτήτη ν' ανακτήσει με τη βία την κατοχή του. Ο νόμος αναγνωρίζει κατάλοιπα δικαιώματος στον κάτοχο τέτοια που να επιβάλλεται η παρεμβολή της δικαστικής εξουσίας για την έξωση του (βλ. μεταξύ άλλων Bristol Corporation v. Ross and Another
(1973)3 All E.R. 393 και R. V. Wandsworth
(1975)3 All E.R. 390.) Όπως συνάγεται από την πρωτόδικη απόφαση, κίνητρο για τη συμπεριφορά των εφεσειόντων αποτέλεσε η αδημονία τους να αναπτύξουν το ακίνητο το συντομότερο και να προλάβουν πιθανούς περιορισμούς που εφημολογούντο. Με μια λέξη το κέρδος ώθησε τους εφεσείοντες να πάρουν το νόμο στα χέρια τους και να παραβιάσουν όχι μόνο τα δικαιώματα του εφεσιβλήτου, αλλά και την έννομη τάξη που καθιστά τη δικαστική εξουσία τη μόνη αρχή να επιβάλει το νόμο. Υπό το φως αυτών των γεγονότων το πρωτόδικο δικαστήριο καταδίκασε τους εφεσείοντες σε £1.426 τιμωρητικές αποζημιώσεις, ανεβάζοντας το συνολικό ποσό που επιδικάστηκε σε £4.500.» (Τα πιο πάνω επαναλαμβάνονται και στην υπόθεση Thanos Hotels Limited κ.α. ν. Γεώργιου Ιωακείμ
(2004)1(Β) Α.Α.Δ, 1167.) Στο στάδιο αυτό, ως γνωστό, τα Δικαστήρια δεν αξιολογούν την προσαχθείσα μαρτυρία και δεν προβαίνουν σε ευρήματα σε σχέση με τους συγκρουόμενους ισχυρισμούς. Αυτό θα γίνει όταν το Δικαστήριο θα ακούσει την υπόθεση στην ουσία της. Άλλωστε, όπως επιβεβαιώθηκε και στην υπόθεση T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1802, 1809 «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του». Και στην παρούσα υπόθεση με βάση τα πιο πάνω αδιαμφισβήτητα γεγονότα και προβαλλόμενους ισχυρισμούς εκ μέρους του Ενάγοντα, βρίσκω ότι αυτές υπάρχουν. Η Εναγόμενη 1 με την παράγραφο 25 της Ένορκης της Δήλωσης που υποστηρίζει την Ένσταση της, επιμένει να ζητά όπως ο Ενάγων απομακρυνθεί από το επίδικο διαμέρισμα. Εάν οι Εναγόμενοι επιθυμούν να πάρουν την κατοχή του ακινήτου μπορούν να στραφούν δικαστικώς εναντίον του και να αξιώσουν την ανάλογη θεραπεία. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της ότι ο Ενάγων δεν την ενημερώνει για την οικονομική κατάσταση της Εναγόμενης 2 Εταιρείας, η απάντηση είναι απλή. Τόσο η ίδια όσο και η Εναγόμενη 2 μπορούν να αποταθούν στο Δικαστήριο και να αξιώσουν όποιες θεραπείες επιθυμούν. Εκείνο που συνάγεται από την παράγραφο 21 της Ένορκης της Δήλωσης είναι ότι η Εναγόμενη 1 θεωρεί, και αυτό επανέλαβε και ο κ. Ματθαίου στο στάδιο των αγορεύσεων, ότι έχει δικαίωμα να εισέρχεται οποτεδήποτε στο επίδικο ακίνητο επειδή ο Ενάγων, ως η ίδια αναφέρει, διεξάγει τις εργασίες του σε αυτό χωρίς τη συγκατάθεση των Εναγόμενων 2 και χωρίς να καταβάλλει ενοίκιο. Μάλιστα στην παράγραφο 25 της Ένορκης της Δήλωσης ρητά λέει ότι «ζητώ όπως ο Αιτητής απομακρυνθεί από το επίδικο διαμέρισμα που δεν του ανήκει και για την αγορά του οποίου δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό ενώ μπορεί να αγοράσει ή να ενοικιάσει χώρο δικό του για να τελεί τις εργασίες του και όχι να ζητά την προστασία του Δικαστηρίου για να κατέχει και να χρησιμοποιεί ξένη περιουσία». Σε σχέση με τη θέση του κ. Ματθαίου ότι η Εναγόμενη 2 Εταιρεία δικαιούται να λάβει εξελεγμένους ισολογισμούς από τον Ενάγοντα και κατ΄ επέκταση δικαιούται να εισέρχεται στο ακίνητο, παρατηρώ τα ακόλουθα. Το δικαίωμά της αυτό, αν υπάρχει, δεν φαίνεται από την προσαχθείσα μαρτυρία να εξαρτάται από την είσοδο της Εναγόμενης 1 στο επίδικο υποστατικό. Άλλωστε κάτι τέτοιο δεν αναφέρεται στην επιστολή ημερ. 10.7.2009, αφού με την εν λόγω επιστολή ουσιαστικά αξιώνεται καταβολή ενοικίου για να επιτραπεί στον Ενάγοντα να συνεχίσει να κατέχει το ακίνητο. Εν πάση περιπτώσει, η Εναγόμενη 1 δεν φέρεται από τον Ενάγοντα να εισήλθε στο ακίνητο με κόσμιο τρόπο για να ελέγξει τον τρόπο λειτουργίας της Εταιρείας. Τουναντίον ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι αυτή εισήλθε εντός αυτού «με μπράβους της για να τον εκδιώξει δια της βίας». Μάλιστα, ο Ενάγων αντικρούοντας τους ισχυρισμούς της Εναγόμενης 1 που περιέχονται στην παράγραφο 17Α της ένορκής της δήλωσης αναφέρει τα ακόλουθα στη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωσή του ημερ. 12.1.2010: «4. Το περιεχόμενο της παρ. 17Α δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα για τους κάτωθι λόγους: α) Στις 8/12/09 ο Χάρης Γρηγορίου ήταν το άτομο για το οποίο γίνεται αναφορά στην παρ.23, 24, 27 και 28 της Ε/Δ μου, ότι δηλαδή ήταν ο ένας εκ των δύο μπράβων που έφερε η καθ' η αίτηση στο γραφείο μου και με απειλητικές διαθέσεις, φωνές και εκβιασμούς μου ζητούσε να φύγω μαζί με τους υπαλλήλους μου, καθότι η καθ' ης η αίτηση αρ.1 βρήκε άτομο να πωλήσει όλες τις μετοχές και όχι μόνο τις 900 που γίνεται αναφορά στην παράγραφο 17Α. Το γεγονός αυτό κατεγράφη από τους παρόντες αστυνομικούς ως εμφαίνεται στο τεκ.α. β) Ο κ. Χάρης Γρηγορίου είναι το πρόσωπο εναντίον του οποίου πρόσφατα έγινε απόπειρα δολοφονίας με βόμβα στο αυτοκίνητο του και όχι ο δήθεν επιχειρηματίας που θα αγόραζε το λογιστικό γραφείο. γ) Πέραν των ανωτέρω, ο ισχυρισμός ότι δήθεν ο κ. Χάρης Γρηγορίου ενδιαφέρθηκε να αγοράσει τις 900 μετοχές δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια και για ένα επιπρόσθετο λόγο, δυνάμει ρητής διάταξης που υπάρχει πρόβλεψη στο καταστατικό τεκ.β στο αρ.4, «πάσα μετοχή δύναται να μεταβιβασθεί υπό μέλους τινός εις τον ή την σύζυγο του και/ή τέκνα μόνο» και όχι να έλθει κάποιος ξένος να τις αγοράσει.» Η Εναγόμενη 1 ανταπάντησε λέγοντας ότι αυτή πρώτη έκανε αναφορά στον κ. Χάρη Γρηγορίου ο οποίος σύμφωνα με την ίδια ενδιαφέρθηκε να αγοράσει 900 μετοχές της Εναγόμενης 2 Εταιρείας, για να προσθέσει πως τίποτε δεν εμποδίζει το εν λόγω πρόσωπο να προβαίνει σε επιχειρηματικές δραστηριότητες. Πρέπει εδώ να παρατηρήσω, για ό,τι αξίζει για σκοπούς της παρούσας Αίτησης, ότι η Εναγόμενη 1 δεν λέει ότι ήταν με τον κ. Χάρη Γρηγορίου που εισήλθε στις 8.12.2009 στο επίδικο ακίνητο. Στην αρχική Ένορκη Δήλωσή της ισχυρίζεται ότι εισήλθε σε αυτό με συνεργάτη του, τον οποίο όμως δεν κατονομάζει. Στη δε συμπληρωματική της Ένορκη Δήλωση και πάλι δεν αποκαλύπτει το όνομα του συνεργάτη του κ. Χάρη Γρηγορίου. Ένορκη Δήλωση εκ μέρους του κ. Χάρη Γρηγορίου που να διαψεύδει τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα γύρω από την παρουσία αυτού στο ακίνητο και στα όσα ο Ενάγων του αποδίδει, δεν υπήρξε. Έχει όμως δίκαιο η Εναγόμενη 1 όταν λέει ότι δεν υπάρχει ο,τιδήποτε που να εμποδίζει τον κ. Χάρη Γρηγορίου να ασκεί επιχειρηματικές δραστηριότητες. Βεβαίως εδώ, σύμφωνα με το καταστατικό της Εταιρείας, δεν μπορούσε ο κ. Χάρης Γρηγορίου να αποκτήσει τις μετοχές αφού υπάρχει ειδική πρόνοια σε αυτό βάσει της οποίας «πάσα μετοχή δύναται να μεταβιβασθεί υπό μέλους τινός εις τον ή την σύζυγό του και/ή τέκνα μόνο». Η Εναγόμενη, βεβαίως, ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε το περιεχόμενο του καταστατικού της Εταιρείας, για να προσθέσει πως είναι έτοιμη να μεταβιβάσει τις εν λόγω μετοχές στον Ενάγοντα όταν αυτός «υποβάλει ξεκάθαρη πρόταση και σε περίπτωση καταφατικής μου απάντησης να μου καταβάλλει την αξία των εν λόγω μετοχών». Βρίσκω με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία, την οποία δεν αξιολογώ, ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας της αγωγής (Κυρισάββα κ.ά. ν. Κύζη
(2001), 1(Β) Α.Α.Δ., 1245). Ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι το συγκεκριμένο ακίνητο συνιστά την επαγγελματική του στέγη από το 1999 και ότι κινδυνεύει να εκδιωχθεί δια της βίας από αυτό από την Εναγόμενη
  1. Σε τέτοια περίπτωση οι πελάτες του και οι υπάλληλοί του θα αποχωρήσουν με αποτέλεσμα να καταστραφεί. Με αυτή τη μαρτυρία βρίσκω ότι συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση. Με άλλα λόγια, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς το εκδοθέν διάταγμα. Εν κατακλείδι βρίσκω ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου και ότι ενδείκνυται η οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος. Πριν καταλήξω στην πιο πάνω απόφαση μου, έκρινα, πέρα από την πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60, ότι η οριστικοποίηση του διατάγματος είναι και δίκαιη και πρόσφορη και ότι θα διατηρήσει την κατάσταση πραγμάτων η οποία υπήρχε πριν από την κατ' ισχυρισμό παράνομη συμπεριφορά της Εναγόμενης
  2. Άλλωστε, ως ελέχθη πιο πάνω, η μαρτυρία του Ενάγοντα ότι στο συγκεκριμένο ακίνητο ασκεί τις επαγγελματικές του δραστηριότητες για αρκετά χρόνια χωρίς παρενόχληση και χωρίς καταβολή ενοικίου, δεν αμφισβητείται. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ευρεία. Προς τούτο παραπέμπω στην υπόθεση Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd.,
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1237, όπου στη σελίδα 1244 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Προτού ασχοληθούμε με τους λόγους έφεσης, σημειώνουμε ότι δεν υπάρχουν αυστηρά οριοθετημένα πλαίσια, μέσα στα οποία ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί. Ακολουθεί ότι το Εφετείο δεν επεμβαίνει, παρά μόνο εάν διαπιστώσει ότι η διακριτική αυτή ευχέρεια ασκήθηκε έξω από κάθε πλαίσιο αρχών, που η νομολογία αναγνωρίζει. Τα όσα αναφέρονται στις αποφάσεις, στις οποίες οι συνήγοροι μας παρέπεμψαν, δεν μπορεί παρά να ιδωθούν μέσα στο σύνολο των δικών τους γεγονότων και περιστατικών.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Υπό το φως των πιο πάνω, το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα ημερ. 9.12.2009 οριστικοποιείται. Νοείται ότι το διάταγμα θα ισχύει μέχρι πλήρους εκδίκασης της αγωγής ή μέχρι να εκδοθεί άλλη διαταγή του Δικαστηρίου. Η Εναγόμενη 1 καταδικάζεται στα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ......... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. ΕΝ/νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.