Μιχάλη Καουράνη ν. Γενικού Εισαγγελέα, Αγωγή αρ. 6727/06, 25 Φεβρουαρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A73 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 6727/06 Μεταξύ: Μιχάλη Καουράνη Ενάγοντος και Γενικού Εισαγγελέα Εναγομένου -------------------------- 25 Φεβρουαρίου,
- Για τον ενάγοντα, εμφανίζεται ο κ. Κ. Ε. Ευσταθίου. Για τον εναγόμενο, εμφανίζεται ο κ. Α. Χριστοφόρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α΄. Απόφαση Στις 19.7.05 ο ενάγων, εργάτης στο Τμήμα Δασών και ηλικίας, τότε, 52 ετών, τραυματίσθηκε κατά την εκτέλεση διατεταγμένης εργασίας. Συγκεκριμένα, αυτός έπεσε από ύψος, ενώ επιδιόρθωνε τα κεραμίδια στη στέγη μιας οικοδομής σε πάρκο. Υπέστη συμπιεστικό κάταγμα του σώματος του 1ου οσφυϊκού σπονδύλου και θλάση κόκκυγος. Επί τη βάσει αυτού του περιστατικού και ισχυριζόμενος πως ο τραυματισμός του υπήρξε σοβαρός, η μετατραυματική περίοδος μακρά και επώδυνη, οι δε κακώσεις που υπέστη άφησαν μόνιμα κατάλοιπα, ο ενάγων διεκδικεί γενικές αποζημιώσεις. Διά της υπεράσπισής του, ο εναγόμενος δέχθηκε πως κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ο ενάγων υπηρετούσε στο Τμήμα Δασών. Ισχυρίσθηκε, όμως, πως ο τραυματισμός του ενάγοντος οφείλεται στην αποκλειστική ή, εν πάση περιπτώσει, στη συντρέχουσα αμέλειά του. Επίσης, ο εναγόμενος αρνήθηκε ότι ο ενάγων υπέστη τραυματισμούς και υπέφερε ως ισχυρίζεται. Όμως, κατά την ακρόαση της υπόθεσης, ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου παρεδέχθηκε πως, πράγματι, στις 19.7.2005 και εν ώρα διατεταγμένης εργασίας, ο ενάγων τραυματίσθηκε και υπέστη συμπιεστικό κάταγμα του σώματος του 1ου οσφυϊκού σπονδύλου και θλάση κόκκυγος. Παρεδέχθηκε, επίσης, πως για τον τραυματισμό αυτό ευθύνεται πλήρως και αποκλειστικώς ο εναγόμενος. Η ακροαματική διαδικασία διευκολύνθηκε περαιτέρω με τη εκ συμφώνου κατάθεση ιατρικού πιστοποιητικού ημερ. 19.6.08 (τεκμήριο 1) και τη δήλωση του κ. Χριστοφόρου ότι δέχεται την αλήθεια του περιεχομένου του. Κρίνω αναγκαίο να παραθέσω το πλήρες κείμενο του πιστοποιητικού αυτού: «.................................... .................................... Τμήμα Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας Τμήμα Ιατρικών Πιστοποιητικών .............................................. 19 Ιουνίου 2008 «ΙΑΤΡΙΚΟ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ Όνομα: Μιχάλης Καουράνης Α.Δ.Τ.: 478487 Ετών 54 από Κόρνο Ο ανωτέρω μεταφέρθει στο Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας την 19/7/2005 μετά από αναφερόμενο εργατικό ατύχημα. Πτώση από ύψος 1m. Κατά τον κλινικό και ακτινολογικό έλεγχο διεπιστώθει: - Συμπιεστικό κάταγμα του σώματος του 1ου οσφυϊκού σπονδύλου με σφηνοειδή παραμόρφωση χωρίς νευρολογική κλινική σημειολογία. - Θλάση κόκκυγος. Θεραπεία και πορεία ασθενούς: Ο ασθενής εισήχθει στο Ορθοπαιδικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας την 19/7/2005 για παρακολούθηση και θεραπεία με κλινοστατισμό, αναλγητικά και φυσιοθεραπεία. Στον ασθενή τοποθετηθεί θωρακοοσφυϊκή ζώνη 9 μέρες μετά τον τραυματισμό και άρχισε να κινητοποιείται. Την 30/7/2005 εξήλθε του Νοσοκομείου φέροντας την ζώνη. Έκτοτε προσήρχετο για παρακολούθηση στη Κλινική Καταγμάτων του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Την ζώνη την έφερε για 6 περίπου μήνες. Το κάταγμα του 1ου οσφυϊκού σπονδύλου επωρώθει. Κατά την τελευταία εξέταση που έγινε την 13/5/2008 για σκοπούς έκδοσης του παρόντος ιατρικού πιστοποιητικού ο ασθενής παραπονείτο για ελαφρό πόνο μετά από κόπωση και όταν κάθεται. Ο ακτινολογικός έλεγχος έδειξε πώρωση του κατάγματος του 1ου οσφυϊκού σπονδύλου με σφηνοειδή παραμόρφωση. Το εύρημα τούτο είναι μόνιμο. Γνώμη: Ο κος Καουράνης ετραυματίσθει σε αναφερόμενο εργατικό ατύχημα την 19/7/
- Η κάκωση που υπέστη και η οποία περιγράφεται ανωτέρω υπήρξε επώδυνη και υπέφερε εξ' αυτής για 7 περίπου μήνες. Αποτέλεσμα της κάκωσης οι αιτιάσεις του ασθενούς για ελαφρό άλγος στη μέση μετά από κόπωση και όταν κάθεται». Για την απόδειξη της υπόθεσής του κλήθηκε, ως μόνος μάρτυρας, ο ίδιος ο ενάγων. Η πλευρά του εναγομένου δεν προσέφερε μαρτυρία. Καταθέτοντας ενόρκως, ο ενάγων, ηλικίας 56 ετών σήμερα, περιέγραψε με έντονα χρώματα τον πόνο, τη δυσχέρεια και τη δυσφορία που βίωσε κατά την δωδεκαήμερη νοσηλεία του στο νοσοκομείο αμέσως μετά τον τραυματισμό του. Ανέφερε, επίσης, πως ο πόνος και οι δυσχέρειες συνεχίσθηκαν έντονα αρκετούς μήνες μετά. Σήμερα εξακολουθεί να αισθάνεται πόνο στα σημεία του τραυματισμού του μετά από κοπιώδη εργασία καθώς και κατά τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου. Ο πόνος αυτός τον κάνει να υποφέρει και δυσχεραίνει τη ζωή του. Αγορεύοντας, και επικαλούμενος, κυρίως, την απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 12172 Χρίστος Χατζηθεοδοσίου ν. Κώστα Στυλιανού Διονυσίου, ημερ. 3.10.07, ο ευπαίδευτος συνήγορος του ενάγοντος υπεστήριξε πως ο πελάτης του δικαιούται αποζημιώσεων ύψους, τουλάχιστον, €35.
- Ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου αντέτεινε πως το ποσόν των γενικών αποζημιώσεων δεν πρέπει να υπερβαίνει τις €15.
- Έχω μελετήσει με προσοχή τα ενώπιόν μου νομικά και πραγματικά δεδομένα και σημειώνω και διαπιστώνω τα ακόλουθα: Τα παραδεκτά γεγονότα, τα οποία αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου, πως στις 19.7.2005 ο ενάγων βρισκόταν στην υπηρεσία του Τμήματος Δασών, τραυματίσθηκε κατά την εκτέλεση διατεταγμένης εργασίας, υπέστη θλάση κόκκυγος και συμπιεστικό κάταγμα του 1ου οσφυϊκού σπονδύλου, το οποίο πωρώθηκε μεν αλλά παρουσιάζει μόνιμη σφηνοειδή παραμόρφωση, νοσηλεύθηκε στο Ορθοπεδικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας και έφερε, για περίοδο έξι
(6)περίπου μηνών ζώνη, θεμελιώνουν το αγώγιμο δικαίωμά του εναντίον του εναγομένου για γενικές αποζημιώσεις. Για τον καθορισμό αυτών των αποζημιώσεων λαμβάνω υπ' όψιν τον μεγάλο πόνο, την ταλαιπωρία και τη δυσφορία που εβίωσε ο ενάγων αμέσως μετά τον τραυματισμό του καθώς και για αρκετούς μήνες μετά. Λαμβάνω, τέλος, υπ' όψιν το γεγονός πως έως και σήμερα ο ενάγων πονεί, εξ αιτίας του επίδικου τραυματισμού του, μετά από κοπιώδη εργασία καθώς και κατά τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου. Γι' αυτά κατέθεσε ενόρκως ο ενάγων και, αφού παρακολούθησα τη στάση και τη συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα και εξέτασα τις απαντήσεις του, δεν έχω λόγο να μην δεχθώ, ως αληθή και ειλικρινή, όσα αυτός ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου. Όσον αφορά στον υπολογισμό των γενικών αποζημιώσεων, στις περιπτώσεις όπου αποδεικνύονται σωματικές βλάβες, σημειώνω, εν πρώτοις, ότι αυτές «πρέπει να είναι δίκαιες, εύλογες και κοινωνικά αποδεκτές. Σκοπός είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και ζημιά του τραυματισθέντος χωρίς να τίθεται υπερβολικό βάρος επί του αδικοπραγήσαντος. Ο ανθρώπινος πόνος και δυσχέρεια πρέπει να αποτιμούνται με φιλελεύθερο πνεύμα, λόγω των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας και η γενική τάση είναι να αυξάνεται το ποσό των αποζημιώσεων, σε μία προσπάθεια πιο δίκαιης αποτίμησης του πόνου, λαμβανομένης υπόψη της συνεχούς μείωσης της αξίας του χρήματος. Όσον αφορά προηγούμενες αποφάσεις, αυτές μόνο καθοδήγηση παρέχουν, γιατί είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθούν δύο υποθέσεις με τα ίδια ακριβώς στοιχεία» [βλ. Αντωνιάδης ν. Μακρίδης
(1969)1 Α.Α.Δ. 245, Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi
(1982)1 Α.Α.Δ. 789, Νεοφύτου ν. Χ'Δημητρίου
(1982)1 Α.Α.Δ. 430, Παναγής ν. Θεοδώρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 1303, Σπύρου ν. Χ'Χαραλάμπους
(1989)1 Α.Α.Δ. 298, Miller v. Peter Πολ. Εφ. 10408/16.12.99) (Ανδρέου ν. Θεμιστοκλέους
(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 355]. Περαιτέρω, «Η νομολογία αποκαλύπτει σταθερή άνοδο του επιπέδου των γενικών αποζημιώσεων, τάση που αντανακλά μεγαλύτερη ευαισθησία για τον ανθρώπινο πόνο, την αγωνία της αναπηρίας και τη ψυχική οδύνη από την περιθωριοποίηση από τις συνήθεις δραστηριότητες του ανθρώπου [βλ. Μεταξύ άλλων Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi
(1982)1 C.L.R. 789, Polykarpou v. Adamou
(1988)1 C.L.R. 727, Φοινικαρίδης και άλλων v. Γεωργίου και άλλων
(1991)1 Α.Α.Δ. 475, Παναγή ν. Θεοδώρου
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1303, Κωνσταντίνου ν. Ιωάννου
(1993)1 Α.Α.Δ. 669]. Σταθερή είναι όμως η αρχή του δικαίου ότι οι αποζημιώσεις πρέπει να είναι κοινωνικά παραδεκτές. Η αποζημίωση για αστικά αδικήματα δεν έχει σκοπό την τιμωρία αλλά την αποκατάσταση. Αυτή τούτη η ατέλεια του χρήματος ως μέσο για αποκατάσταση, δεν πρέπει να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων.» [Μαυροπετρή ν. Λουκά
(1995)1 Α.Α.Δ. 66, 74 - 5]. Τα γεγονότα της απόφασης Χρήστου Χατζηθεοδοσίου ν. Κώστα Στυλιανού Διονυσίου (ανωτέρω) παρουσιάζουν, πράγματι, κάποιες ομοιότητες με τα εδώ κρίσιμα γεγονότα. Λαμβάνοντας υπ' όψιν τη νομολογία που αναφέρεται πιο πάνω, κρίνω πως για την προκείμενη περίπτωση το ποσόν των €28.000 αποτελεί δίκαιη και εύλογη αποζημίωση για τον πόνο και την ταλαιπωρία που ο ενάγων υπέστη, συνεπεία των επιδίκων σωματικών βλαβών του, καθώς επίσης και για τις επιπτώσεις που οι βλάβες αυτές έχουν στην υγεία του καθώς και στην ικανότητα του να ζει άνετα. Συνεπώς, επιδικάζω υπέρ του ενάγοντος και εναντίον του εναγομένου το ποσόν €28.000 ως γενικές αποζημιώσεις. Το ποσόν των €28.000 θα φέρει νόμιμο τόκο από τις 19.7.05, ημερομηνία κατά την οποία συνέβηκε το ατύχημα, μέχρι να εξοφληθεί [Harmsworth κ.ά. v. Salamis Glory κ.ά.
(2003)1 (Δ) Α.Α.Δ. 1617, 1623 - 4]. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντος και εναντίον του εναγομένου για το ποσόν των €28.000, ως γενικές αποζημιώσεις. Το ποσόν των €28.000 θα φέρει νόμιμο τόκο από τις 19.7.05 μέχρι να εξοφληθεί. Τα έξοδα της αγωγής, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντος και εναντίον του εναγομένου. (Υπ.)............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο