← Κύπρος

Κυριακή Γεωργίου ν. ΣΤΕΛΜΕΚ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 9603/2003, 26 Φεβρουαρίου, 2010

Κυριακή Γεωργίου ν. ΣΤΕΛΜΕΚ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 9603/2003, 26 Φεβρουαρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A79 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9603/2003 Μεταξύ: Κυριακή Γεωργίου Ενάγουσας και

  1. ΣΤΕΛΜΕΚ ΛΤΔ
  2. ΝΕΜΕΣΙΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΛΤΔ Εναγόμενων HMEΡΟΜΗΝΙΑ: 26 Φεβρουαρίου, 2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κ. Λ. Κληρίδης Για την Εναγομένη 2: κ. Ντορζής ---------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει από την Εναγομένη 2 ποσό Λ.Κ. 7.000 (€11.920,21) ως πραγματικές και ποσό Λ.Κ.7.000 (€11.920,21) ως παραδειγματικές αποζημιώσεις, για παράνομη επέμβαση και παράνομη εκσκαφή χώματος. Η Ενάγουσα στην Έκθεση Απαίτησης της ισχυρίζεται ότι ήταν μέλος του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Ελλήνων Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης Κύπρου Λτδ (ΣΤΕΛΜΕΚ ΛΤΔ) και μετά που το εν λόγω ταμιευτήριο χώρισε σε οικόπεδα μεγάλη έκταση γης, ιδιοκτησία του, πώλησε αυτά στα μέλη του και η Ενάγουσα, μετά από κλήρωση, με αγοραπωλητήριο έγγραφο, ημερομηνίας 8.10.2000, αγόρασε έναντι του ποσού των Λ.Κ. 24.540 το οικόπεδο με αριθμό 331, εμβαδού 5991 τ.π. Οι Εναγόμενοι, χωρίς άδεια της Ενάγουσας και χωρίς προειδοποίηση, προς αυτή και ενώ το οικόπεδο ευρίσκετο στην κατοχή της, επενέβησαν παράνομα και δια παρανόμου εκσκαφής αφαίρεσαν μεγάλο όγκο χώματος το οποίο χρησιμοποιήθηκε για κάλυψη του οχετού ομβρίων υδάτων της περιοχής των οικοπέδων, τα οποία ανήκουν σ' αυτούς, προκαλώντας στην Ενάγουσα σοβαρή ζημιά συμποσούμενη από το ποσό που αξιοί ως ειδικές αποζημιώσεις και επίσης, ζητά παραδειγματικές αποζημιώσεις. Η Εναγόμενη 2 με την υπεράσπιση της αρνείται όλους τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης για επέμβαση και παράνομη εκσκαφή και ισχυρίζεται ότι η ίδια δεν πώλησε ποτέ οικόπεδο στην Ενάγουσα, ούτε ήταν ιδιοκτήτρια οποιουδήποτε οικοπέδου στα επίδικα οικόπεδα. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης η Ενάγουσα, για να αποδείξει την υπόθεση της, έδωσε η ίδια μαρτυρία (ΜΕ1) και κάλεσε, επίσης, τον Ιωάννη Καμπούρη (ΜΕ2) και τον Λουκά Βαρνάβα (ΜΕ3) ενώ η Εναγόμενη 2 στηρίχθηκε στη μαρτυρία του Κυριάκου Τουλούμη. Κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας η Ενάγουσα απέσυρε την αγωγή εναντίον της Εναγόμενης 1 και η αγωγή εναντίον της απορρίφθηκε με έξοδα. Ήταν η εκδοχή της Ενάγουσας, ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν καθηγήτρια και μέλος του Ταμιευτηρίου ΣΤΕΛΜΕΚ ΛΤΔ. Η ΣΤΕΛΜΕΚ χώρισε έκταση γης σε οικόπεδα, για τα μέλη της και κληρώθηκε σε αυτή το οικόπεδο με αρ. 331, για το οποίο έγινε αγοραπωλητήριο έγγραφο με την ΣΤΕΛΜΕΚ. Μετά την κλήρωση επισκέφθηκε την περιοχή και είδε ότι το μέρος που κληρώθηκε σ΄ αυτή ήταν επίπεδο και ευρισκόταν λίγο πιο ψηλά από το δρόμο, το εμβαδό του ήταν 5.991 τ.π. Μετά από δύο περίπου μήνες από την κλήρωση του εν λόγω οικοπέδου επισκέφθηκε το μέρος ο συνάδελφος της ο κ. Καμπούρης, στον οποίο κληρώθηκε επίσης, άλλο οικόπεδο και είδε στο οικόπεδο της Ενάγουσας ένα φορτηγό σταματημένο και μια μπουλτόζα που φόρτωνε χώμα και πάνω στο φορτηγό έγραφε τη λέξη ΝΕΜΕΣΙΣ. Ρώτησε κάποιον άνθρωπο που ήταν εκεί κοντά στο φορτηγό γιατί έπαιρναν χώμα από το οικόπεδο και αυτός του απάντησε με άσχημο τρόπο ότι έκαναν τη δουλειά τους, ενώ σε ερώτηση του μάρτυρα εάν έχουν δικαίωμα να παίρνουν χώμα από τα οικόπεδα το εν λόγω πρόσωπο του απάντησε να πάει στη δουλειά του. Ο ίδιος ενημέρωσε για το συμβάν την Ενάγουσα και η Ενάγουσα αποτάθηκε στην ΣΤΕΛΜΕΚ για το γεγονός αυτό. Από την εν λόγω ενέργεια υπέστη ζημιές ύψους Λ.Κ.7.
  3. Σύμφωνα με την έκθεση του πολιτικού μηχανικού κ. Βαρνάβα ημερομηνίας 6.6.2006 από το επίδικο οικόπεδο είχε κλαπεί μέρος του εδάφους περίπου 500m. Ο ίδιος επισκέφθηκε το εν λόγω χώρο λίγο πριν ετοιμάσει την εμπειρογνωμοσύνη του. Κατά την γνώμη του για την αποκατάσταση του οικοπέδου στην προτέρα κατάσταση θα δαπανηθούν τα ακόλουθα ποσά:

(1)ΛΚ 4500 για κατασκευή τοίχου αντιστήριξης μήκους 30 μέτρων και ύψους 2 μέτρων πάνω στο υφιστάμενο σήμερα έδαφος και
(2)ΛΚ 2500 για επαναφορά και συμπίεση του κλαπέντος εδάφους. Ήταν η εκδοχή της Εναγόμενης 2, μέσω του Διευθυντή της, ότι η εταιρεία τους, το 1998, κατόπιν συμφωνίας με το ταμιευτήριο ΣΤΕΛΜΕΚ ΛΤΔ, ανέλαβε τα έργα για μετατροπή μεγάλου κτήματος της σε οικόπεδα και οι εργασίες διήρκησαν μέχρι αρχές
  1. Μέχρι την παράδοση του έργου στο ταμιευτήριο ΣΤΕΛΜΕΚ ΛΤΔ ούτε η Ενάγουσα ούτε κανένα άλλο πρόσωπο έκανε οποιοδήποτε παράπονο ότι η εταιρεία τους ή οποιοδήποτε μέλος του προσωπικού της, προξένησε ζημιά σε υπό διαχωρισμό οικόπεδο ή ότι έκλεψε ή αφαίρεσε χώμα από αυτά. Για πρώτη φορά ήρθε σε γνώση της ο ισχυρισμός της Ενάγουσας για αφαίρεση χωμάτων όταν τους επιδόθηκε η παρούσα αγωγή. Ο ίδιος σαν υπεύθυνος του έργου, αλλά και η εταιρεία του, ουδέποτε έδωσε οδηγίες στο προσωπικό του να κάνει εκσκαφή χώματος από οποιοδήποτε οικόπεδο αλλά ούτε και είχαν ανάγκη από χώμα για χωματουργικές ανάγκες του έργου, γιατί υπήρχαν περιττές ποσότητες χώματος από την διάνοιξη των δρόμων του έργου, για τις οποίες η ΣΤΕΛΜΕΚ στο τέλος τους πλήρωσε για να τα απομακρύνουν και αρνήθηκε ότι αφαίρεσε χώμα από το οικόπεδο που η Ενάγουσα ισχυρίσθηκε ότι αγόρασε από τη ΣΤΕΛΜΕΚ. Στο εργοτάξιο κατά τον χρόνο που γινόταν το έργο υπήρχαν αρκετά αυτοκίνητα όχι όμως αυτοκίνητα της εταιρείας αλλά αυτοκίνητα υπεργολάβων δηλαδή οδηγών με δικά τους αυτοκίνητα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να δω, να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως ενώπιον μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο, ποιότητα και σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία και καθοδηγούμενη από σειρά παραγόντων όπως η σαφήνεια και η αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων και η ύπαρξη σ' αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, η λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής. Η αξιολόγηση των μαρτύρων δεν παρουσίασε μεγάλη δυσκολία αφού το μεγαλύτερο μέρος των γεγονότων δεν έχουν αμφισβητηθεί και μπορεί να αρχίσει με την καταγραφή ορισμένων αδιαμφισβήτητων γεγονότων που προκύπτουν από τη προσαχθείσα μαρτυρία. Η Ενάγουσα κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν μέλος του Ταμιευτηρίου ΣΤΕΛΜΕΚ ΛΤΔ. Το ταμιευτήριο ήταν ιδιοκτήτης μεγάλης εκτάσεως γης στην περιοχή Μακεδονίτισσας την οποία χώριζε σε οικόπεδα και τα πωλούσε σε μέλη του. Ένα εξ' αυτών με αρ. 331 κληρώθηκε στην Ενάγουσα, το οποίο αγόρασε έναντι του ποσού των £24,
  2. Κατά τον ουσιώδη χρόνο η Εναγόμενη 2, κατόπιν συμφωνίας με το Ταμιευτήριο ΣΤΕΛΜΕΚ ΛΤΔ (που κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτης του εν λόγω ακινήτου), εκτελούσε το έργο του διαχωρισμού των οικοπέδων με διάνοιξη δρόμων και άλλων εργασιών αναγκαίων για τον εν λόγω διαχωρισμό. Δεν χρησιμοποιούντο αυτοκίνητα της εταιρείας για σκοπούς εκτέλεσης της εργασίας άλλα αυτοκίνητα οδηγών που ήταν υπεργολάβοι του έργου. Με την καταγραφή των πιο πάνω αδιαμφισβήτητων γεγονότων προχωρώ στην αξιολόγηση της υπόλοιπης μαρτυρίας. Εξετάζοντας την μαρτυρία της Ενάγουσας θα ήθελα να επισημάνω εξ' αρχής ότι τα όσα ανέφερε και αφορούν την ίδια την αφαίρεση των χωμάτων από το επίδικο οικόπεδο στηρίχθηκαν στα όσα ανέφερε ο συνάδελφος Ιωάννης Καμπούρης ΜΕ2 και ως εκ τούτου δεν μπορώ να στηριχθώ στη δική της μαρτυρίας επ' αυτού του σημείου. Ούτε στη περιγραφή της ζημιάς στο οικόπεδο της αφού δεν είναι ειδικός για προσδιορισμό της ποσότητας χώματος που αφαιρέθηκε από το οικόπεδο της και εν πάση περιπτώσει τα όσα ανέφερε δεν συνάδουν με την δικογραφημένη θέση της. Τέλος ερωτηματικό μου δημιούργησε η μαρτυρία της σε ότι αφορά το χρόνο που ενημερώθηκε από τον συνάδελφο της κ. Καμπούρη ΜΕ2 για την επέμβαση στο εν λόγω οικόπεδο και ιδιαίτερα το ότι πληροφορήθηκε ότι στο μέρος ευρισκόταν αυτοκίνητο της εταιρείας ΝΕΜΕΣΙΣ και επίσης ότι αυτή η πληροφόρηση έγινε περί τα τέλη του
  3. Αν έτσι ήταν τα πράγματα θα ανέμενα ότι θα γινόταν παράπονο στην εν λόγω εταιρεία πολύ πριν τον χρόνο που αυτή ενημερώθηκε δηλαδή με την προσθήκη αυτής στο κλητήριο ένταλμα αρχές του
  4. Επίσης θα ανέμενα ότι θα γινόταν και καταγγελία στην αστυνομία αφού η υπόθεση της Ενάγουσας αφορούσε κλοπή χώματος από το οικόπεδο της. Ως εκ τούτου η καθυστέρηση στη λήψη οποιασδήποτε ενέργειας από την Ενάγουσα μέχρι αρχές του 2004 δε μου αφήνουν περιθώρια να δεχθώ τη μαρτυρία της ως προς τα πιο πάνω και την απορρίπτω και ως εκ τούτου δεν μπορώ να στηριχθώ στη μαρτυρία της Ενάγουσας ως προς τα αμφισβητούμενα γεγονότα. Εξετάζοντας την μαρτυρία του ΜΚ2 κ. Καμπούρη (ΜΕ2) παρά το ότι ο μάρτυρας αυτός είπε αλήθεια στο Δικαστήριο ως προς το ότι ήρθε στην αντίληψη του εκσκαφή χώματος στο επίδικο οικόπεδο δε μπορώ να στηριχθώ στα όσα ανέφερε για το τι έγραφε στο φορτηγό αυτοκίνητο, αφού ενώ στην κυρίως εξέταση επέμενε ότι στο αυτοκίνητο που ήταν εκεί έγραφε ΝΕΜΕΣΙΣ στην αντεξέταση του πρόσθεσε το ΛΤΔ ενώ στην επανεξέταση του δέχθηκε ότι μπορούσε να γράφει και ΝΕΜΕΣΙΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΛΤΔ. Οι διάφορες διαφοροποιήσεις του ως προς το πιο πάνω ζήτημα μου δημιούργησε την εντύπωση προσώπου που θέλοντας να βοηθήσει την πλευρά της Ενάγουσας, αντιλαμβανόμενος από την αντεξέταση ότι ήταν δυνατό η λέξη ΝΕΜΕΣΙΣ, από μόνη της, να μην προσδιορίζει την Εναγόμενη 2, πρόσθεσε το Λτδ, ενώ στην επανεξέταση προχώρησε ένα βήμα πάρα πέρα προσδιορίζοντας ολόκληρο το όνομα της Εναγομένης
  5. Με βάση τα πιο πάνω αλλά και τα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω δεν δέχομαι αυτό το μέρος της μαρτυρίας του το οποίο απορρίπτω. Δέχομαι όμως ότι ήρθε στην αντίληψη του εκσκαφή χωμάτων στο επίδικο οικόπεδο και ενημέρωσε προς τούτο την Ενάγουσα. Εξετάζοντας στη συνέχεια την μαρτυρία του Λουκά Βαρνάβα λέγω από την αρχή ότι θεωρώ ότι λόγω προσόντων, πείρας και γνώσεων του είναι πολιτικός μηχανικός με βάση τα κριτήρια που καθορίζουν πότε ένας μάρτυρας θεωρείται εμπειρογνώμονας. Συνεπώς η μαρτυρία του θα προσεγγισθεί με βάση τις αρχές της υπόθεσης Φιλίππου ν. Οδυσσέως
(1989)1 ΑΑΔ 1. Παρατηρήθηκε σχετικά ότι καθήκον των μαρτύρων αυτών είναι να εφοδιάσουν τον Δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια έτσι ώστε ο Δικαστής να καταστεί ικανός να σχηματίσει την δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα της υπόθεσης. Εξετάζοντας λοιπόν την μαρτυρία του βρίσκω ότι αυτή ήταν ασαφής, αόριστη χωρίς να δώσει τα απαραίτητα στοιχεία ή αποδείξεις ούτε τεκμηρίωσε με οποιονδήποτε τρόπο τα όσα αναφέρονται στα ευρήματα του, ούτε ανέλυσε με οποιοδήποτε τρόπο τις τιμές που έδωσε στην έκθεση του ούτε τις σχετικές του μετρήσεις. Εν όψει των ανωτέρω δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου το αναγκαίο υπόβαθρο για να μπορέσει το Δικαστήριο να ελέγξει την ορθότητα των υπολογισμών του και ως εκ τούτου η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται. Τέλος εξετάζοντας τη μαρτυρία του Κυριάκου Τουλούμη, Διευθυντή της Εναγομένης 2 και υπεύθυνου για την εκτέλεση του εν λόγου έργου διαχωρισμού οικοπέδων, βρίσκω ότι ήταν ειλικρινής και αξιόπιστος μάρτυρας. Περιέγραψε τα γεγονότα με σαφήνεια και φυσικότητα χωρίς διάθεση διαφοροποίησης ή υπερβολής προς όφελος της Εναγομένης. Σημειώνω ότι η μαρτυρία του δεν έχει αμφισβητηθεί, ούτε από το συνήγορο της Ενάγουσας. Από τη μαρτυρία του, την οποία αποδέχομαι πλήρως, προκύπτει ότι η εταιρεία σε κανένα στάδιο δεν ζήτησε, ούτε έδωσε οδηγίες, για αφαίρεση χωμάτων, από το επίδικο οικόπεδο, είτε σε υπαλλήλους της είτε σε υπεργολάβους συνεργάτες της. Ούτε υπήρχε λογική εξήγηση γιατί αυτοί να κλέψουν χώμα αφού κατά τον ουσιώδη χρόνο υπήρχε μεγάλο περίσσευμα χώματος και η εταιρεία πλήρωνε το για να απομακρύνει από τον χώρο μεγάλο όγκο χωμάτων ως άχρηστα και αυτά τα χώματα μπορούσαν τόσο οι υπάλληλοι όσο και οι υπεργολάβοι του έργου να τα παίρνουν. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το εδ.
(1)του άρθρου 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148, η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται «εις παράνομον είσοδον ή εις παράνομον πρόκλησιν ζημιάς ή εις παράνομον παρέμβασιν» σε αυτήν την ιδιοκτησία υπό οποιουδήποτε προσώπου. Το αστικό αυτό αδίκημα είναι αγώγιμο per se, ανεξαρτήτως δηλαδή από το ότι ο ιδιοκτήτης ή ο κάτοχος δεν έχει υποστεί ζημιά (βλ. υπόθεση Παπακόκκινου ν Θεοδοσίου
(1991)1 Α.Α.Δ 379 και Adrian Holdings v Κυπριακής Δημοκρατίας
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ 1836). Σύμφωνα με το άρθρο 43
(2)του Κεφ. 148 το βάρος απόδειξης ότι η πράξη για την οποία εγείρεται η αγωγή δεν ήταν παράνομη το φέρει ο εναγόμενος. Επίσης η τοποθέτηση ή μετακίνηση οποιουδήποτε αντικειμένου εντός ιδιοκτησίας άλλου χωρίς νομιμοποίηση συνιστά παράνομη επέμβαση (βλ. Salmond on the law of Torts, 17η έκδοση, σελ.38). Όπως αναφέρεται και στο Halsbury´s Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 38 παρ. 1194 επέμβαση συνίσταται σε παράνομη πράξη υποδεικνύουσα αμφισβήτηση - ενόχληση της κατοχής της περιουσίας κάποιου, αντίθετα με την θέληση του. Η παράνομη επέμβαση είναι αδίκημα εναντίον της κατοχής ακινήτου. Παραπέμπω προς τούτο στην απόφαση Γεώργιος Λάμπρου κ.α. ν. Ελένης Κεφάλα, Πολ. Εφ. 10197, ημερ. 25.9.2000, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία είναι ουσιαστικά αδίκημα εναντίον της κατοχής και όχι της κυριότητας του ακινήτου. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Adamou v. Christofi
(1974)1 C.L.R. 100, έστω και μικρός βαθμός κατοχής είναι αρκετός για να νομιμοποιεί τον ενάγοντα να εγείρει αγωγή εναντίον του εναγομένου. Στην υπόθεση Liasidou and Another v Papademetriou
(1975)1 C.L.R 122, λέχθηκε ότι κατοχή (possession) σημαίνει πραγματική κατοχή (occupation) ή φυσικό έλεγχο της περιουσίας. Ο ιδιοκτήτης που δεν έχει κατοχή δεν μπορεί να ενάγει σε σχέση με παράνομη επέμβαση στην ιδιοκτησία του, με εξαίρεση την περίπτωση όπου υπάρχει πρόκληση ζημιάς στην περιουσία ή όπου η επέμβαση έχει μόνιμο χαρακτήρα. (Δέστε Γεωργίου ν Ανδρέα, Π.Ε. 10140, ημερ. 16.12.98, όπου η φύτευση δένδρων θεωρήθηκε ως επέμβαση μόνιμου χαρακτήρα που νομιμοποιούσε την ιδιοκτήτρια που ενοικίαζε το κτήμα σε άλλους να εγείρει αγωγή). Στην παρούσα περίπτωση, οι εφεσίβλητοι-ενάγοντες 3 και 4 ήταν εγγεγραμμένοι συνιδιοκτήτες και, παρόλον ότι δεν είχαν κατοχή, αφού η επέμβαση στο κτήμα είχε μόνιμο χαρακτήρα, κατά την κρίση μας εδικαιολογείτο η νομιμοποίηση τους για να εγείρουν την αγωγή». Η απόδειξη ιδιοκτησίας αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη κατοχής, εκτός αν προκύπτει από μαρτυρία ότι την κατοχή της έχει άλλος (βλ. Γλυκής ν. Ιερά Μονή Μαχαιρά, Πολ. Έφ. 9987, ημερ. 28.4.1999). Η παράνομη επέμβαση, στην παρούσα υπόθεση, με βάση τα γεγονότα όπως έχουν γίνει αποδεκτά, δεν έχει αποδειχθεί αφού δεν υπάρχει αποδεκτή μαρτυρία η οποία να δικαιολογεί την ισχυριζόμενη επέμβαση στο επίδικο οικόπεδο από την Εναγόμενη
  1. Επίσης δεν αποδείχθηκε ούτε ο ισχυρισμός ότι η εναγόμενη 2 αφαίρεσε μεγάλο όγκο χώματος από το επίδικο οικόπεδο, αφού ως διαφάνηκε η Εναγόμενη 2 ούτε πήρε η ίδια χώμα, ούτε έδωσε οδηγίες σε οποιονδήποτε για να πάρει χώμα από το εν λόγω οικόπεδο. Επίσης δεν αποδείχθηκε ότι το εν λόγω χώμα χρησιμοποιήθηκε από την Εναγόμενη 2 για κάλυψη του οχετού όμβριων υδάτων της παροχής των οικοπέδων, ούτε ότι τα οικόπεδα ήταν ιδιοκτησία της Εναγόμενης 2, ως η δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας. Σημειώνω ότι δεν έχει δικογραφηθεί ισχυρισμός για εκ προστήσεως ή άλλως πως ευθύνη της Εναγομένης 2 για ενέργειες υπαλλήλων της ή υπεργολάβων αυτής ούτε τέθηκε αυτή η βάση αγωγής. Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω δεν έχει αποδειχθεί ούτε η νομιμοποίηση της Ενάγουσας να εγείρει την παρούσα αγωγή ελλείψει μαρτυρίας ως προς την κατοχή ή ιδιοκτησία του επίδικου οικοπέδου από την Ενάγουσα. Ως ανεφέρθη πιο πάνω η Ενάγουσα με βάση την Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης της, ημερομηνίας 13.6.08 ισχυρίζεται ότι «ενώ είχε στην κατοχή της το επίδικο οικόπεδο, το οποίο αγόρασε από τους Εναγόμενους, επενέβησαν οι Εναγόμενοι παράνομα, δια παράνομης εκσκαφής και αφαίρεσαν μεγάλο όγκο χώματος, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για κάλυψη του οχετού όμβριων υδάτων της παροχής των οικοπέδων τα οποία ανήκουν σ' αυτούς προκαλώντας στην Ενάγουσα σοβαρή ζημιά». Ο πιο πάνω δικογραφημένος ισχυρισμός της Ενάγουσας δεν έχει αποδειχθεί αφού δεν υπάρχει μαρτυρία ότι το επίδικο οικόπεδο, κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν στην κατοχή της Ενάγουσας, πράγμα το οποίο αμφισβητείται από την Εναγόμενη 2 με την Υπεράσπιση της, αλλά ούτε ότι ήταν ιδιοκτήτρια του επίδικου οικοπέδου, τον ουσιώδη χρόνο, παρουσιάσθηκε μαρτυρία. Η κλήρωση του εν λόγω οικοπέδου στο όνομα της Ενάγουσας, το ότι αυτή επισκέφθηκε αυτό και είδε τη μορφολογία του και ότι είχε γίνει αγοραπωλητήριο έγγραφο της ίδιας με την ιδιοκτήτρια, για αγορά του επίδικου οικοπέδου, κατά τον ουσιώδη χρόνο, από μόνα τους και με δεδομένο ότι η ΣΤΕΛΜΕΚ μέσω της Εναγομένης 2 προέβαινε σε έργα για το διαχωρισμό των εν λόγω οικοπέδων, δεν δικαιολογούν εύρημα για κατοχή του οικοπέδου από την Ενάγουσα. Εν όψει των πιο πάνω η Ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει την ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση από την Εναγομένη
  2. Συνεπώς είναι η κατάληξη μου ότι η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εναντίον της και υπέρ της Εναγομένης 2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)......... Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.