AG-FINANCIAL NETWORK LIMITED ν. INVEST BANKA MONTENEGRO AD, Αρ. Αγωγής: 1833/09, 4.3.2010

(2), στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο Δίκαιο της Επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Άντρης Μίτσιγγα, η οποία λέγει τα εξής: Είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο του Γιώργου Γεωργίου, δικηγόρου των Εναγομένων και γνώστης των γεγονότων ένεκα της εμπλοκής της στο χειρισμό της υπόθεσης. Με την ένσταση τους οι Ενάγοντες αμφισβητούν και θέτουν σε αμφιβολία τις θέσεις των Εναγομένων-Αιτητών και ιδιαίτερα τη θετική γνώση της ομνύουσας στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση παραμερισμού ημερ. 28.8.2010. Εφόσον αμφισβητούνται γεγονότα, τα οποία στοιχειοθετούν την αίτηση παραμερισμού των Εναγομένων-Αιτητών, οι Εναγόμενοι-Αιτητές, οι οποίοι ως Αιτητές φέρουν ούτως ή άλλως και το σχετικό βάρος απόδειξης τους, έχουν υποχρέωση να τα αποδείξουν. Αυτό, ισχυρίζεται, μπορεί να επιτευχθεί είτε με την παράθεση περαιτέρω μαρτυρίας από μέρους των Εναγομένων-Αιτητών είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία μπορεί να υποβληθεί η ομνύουσα. Οι Εναγόμενοι-Αιτητές έχουν το δικαίωμα να προσκομίσουν περαιτέρω μαρτυρία μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αυτό θα βοηθήσει το Δικαστήριο να εκτιμήσει με την απαιτούμενη βεβαιότητα τα σχετικά περιστατικά που περιβάλλουν την αίτηση παραμερισμού και να εξακριβώσει ή να αντιληφθεί καλύτερα τη διάσταση που προκύπτει από την αμφισβήτηση των ως άνω γεγονότων. Οι Ενάγοντες-Καθ'ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην υπό κρίση αίτηση, την οποία βάσισαν και αυτοί στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Θεσμούς Δ.48 Θ.1,2,3,4

(2),8

(4), στη νομολογία, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου καθώς και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης περιγράφονται στην Ειδοποίηση Ένστασης και είναι οι ακόλουθοι: «

1. Η αίτηση είναι καταχρηστική, παραπλανητική και ανεπίτρεπτη και θα πρέπει να απορριφθεί ένεκα του γεγονότος ότι επιχειρείται έντεχνα η εισαγωγή νέας μαρτυρίας προς υποστήριξη της αίτησης τους ημ.28.08.
3. Η Αίτηση είναι παράνομη, αντικανονική και άκυρη καθότι δεν παρατίθενται νέα γεγονότα που προέκυψαν από την καταχώρηση της ένστασης συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση ημ. 22.1.
5. Η Αίτηση στερείται νομικής και πραγματικής βάσης.» Η Δ.48 Θ.4

(2)προβλέπει τα εξής: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση Συμπληρωματικών Ενόρκων Δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείτε από τη Διαταγή 39». Η υπό εξέταση αίτηση είναι ενδιάμεση αίτηση που βασίζεται δικονομικά στην Δ.48. Αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει την εξουσία που του παρέχεται από την Δ.48 Θ.4

(2)νοουμένου ότι προβάλλεται καλός λόγος σύμφωνα με την εν λόγω διαταγή. Δηλαδή το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να εκδώσει διάταγμα όπως αυτό που ζητείται με την υπό εκδίκαση αίτηση νοουμένου ότι αποκαλύπτεται καλός λόγος. Έχουν καθήκον οι Αιτητές να αποκαλύψουν κατά πόσο τα γεγονότα που θέλουν να συμπεριλάβουν στην συμπληρωματική ένορκο δήλωση περιήλθαν σε γνώση τους σε κατοπινό στάδιο και εν πάση περιπτώσει δεν ήταν στην σφαίρα της γνώσης τους όταν συνέτασσαν την αρχική ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση τους. Θα πρέπει επίσης στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για έκδοση διατάγματος, που να τους επιτρέπει να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκο δήλωση, να αναφέρουν περιληπτικά τα γεγονότα αυτά αν και το επιθυμητό ήταν να έχουν έτοιμη την συμπληρωματική ένορκο δήλωση για να μπορεί το Δικαστήριο με αυτά τα δεδομένα να ασκήσει την διακριτική του εξουσία και να αποφασίσει την έκδοση ή μη του αιτούμενου διατάγματος. Oι Αιτητές όπως φαίνεται από το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως δεν έχουν αποκαλύψει καλό λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Δεν έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου εκείνα τα γεγονότα για τα οποία θα πρέπει να τους επιτραπεί να καταχωρήσουν Συμπληρωματική Ένορκο Δήλωση. Και να αποκάλυπταν τέτοια γεγονότα δεν έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε λόγο για τον οποίο παρέλειψαν ή ήταν αδύνατο να τα θέσουν με την αρχική τους ένορκο δήλωση. Ουσιαστικά αυτό που ζητούν οι Αιτητές είναι να καταθέσουν απαντητική ένορκο δήλωση κάτι το οποίο δεν προβλέπεται από τους θεσμούς. Κάμνουν αναφορά σε ουσιώδη γεγονότα τα οποία σχετίζονται και τα οποία αφορούν ή είναι απαραίτητα για σκοπούς εξέτασης της διά κλήσεως αίτησης των Εναγομένων για ακύρωση της επίδοσης της ειδοποίησης του κλητηρίου χωρίς όμως να αναφέρουν ποια είναι αυτά τα γεγονότα. Με αυτά τα δεδομένα το Δικαστήριο δεν μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία και να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Ακόμα οι Αιτητές δεν έχουν υπόψη τους ή δεν έχουν αποφασίσει ποιος θα προσκομίσει τα γεγονότα αυτά μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αφού δεν αναφέρουν ποιος θα κάμει την συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Οι Αιτητές δεν έχουν δείξει καλό λόγο για να τους επιτραπεί να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ των Αιτητών. Το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης απορρίπτεται. Επομένως για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος των Αιτητών τα οποία να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............................. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /EΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο