Αίτηση της Αστυνομίας για έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, Αρ.Αίτησης: 42/10, 12 Μαρτίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A95 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ι.Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ.Αίτησης: 42/10 Αίτηση της Αστυνομίας για έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα Ημερομηνία: 12 Μαρτίου, 2010. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αστυνομία: Α/Αστ. 1538 Χαρ. Αγαθοκλέους. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αστυνομία με την πιο πάνω αίτηση αξιώνει την έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου 183
(1)/
- Συγκεκριμένα, ζητά όπως οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 (να σημειωθεί ότι στον τίτλο της αίτησης ένας είναι ο καθ' ου) διαταχθούν να «παραδώσουν το συντομότερο δυνατό, στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Αρχηγείου Αστυνομίας, όλες τις πληροφορίες που αφορούν τα πιο κάτω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα τα οποία διατηρούν/έχουν στην κατοχή τους σε συγκεκριμένα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα για τις 0001 ώρα της 11/11/09 μέχρι της 1900 ώρα της 9/3/10». Στην αίτηση παρατίθενται τα εν λόγω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, τα οποία έχω θέσει ενώπιον μου και δεν θα τα παραθέσω στην παρούσα απόφαση. Το διάταγμα το ζητά σε σχέση με τη διερεύνηση των ακόλουθων αδικημάτων (παρατίθενται αυτολεξεί):
- Συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος,Κεφ.154 Άρθρο
- Συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελήματος ,Κεφ.154 Άρθρο
- Συμμετοχή και αποδοχή διάπραξης εγκλημάτων, Κεφ. 154 Άρθρο 63Β.
- Ύβριση θρησκευμάτων , Κεφ. 154 Άρθρο
- Παράνομη είσοδος σε τόπους ταφής , Κεφ. 154 Άρθρο
- Συμβιβασμός κακουργήματος , Κεφ.154 Άρθρο
- Εγκληματική επέμβαση , κεφ. 154 Άρθρο
- Απαίτηση χρημάτων δια απειλών , Κεφ. 154 Άρθρο
- Παράλειψη αποτροπής κακουργήματος , Κεφ.154 Άρθρο
- Διέγερση προς διάπραξη Ποινικού αδικήματος , Κεφ. 154 Άρθρο
- Αδικήματα κατά παράβαση του περί της παρεμπόδισης και καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, νόμος 188(Ι)/΄2007 Άρθρα 3,4 και
- Η αίτηση υποστηρίζεται από έγκριση του Γενικού Εισαγγελέα, όπως αυτή προβλέπεται από τον Νόμο, και από Ένορκη Δήλωση του ανακριτή της υπόθεσης. Ο ανακριτής αφού κάνει αναφορά στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες θεωρεί ότι διαπράχθηκαν τα αδικήματα, αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: «
- Η εξασφάλιση των πιο πάνω τηλεπικοινωνιακών δεδομένων, είναι ουσιαστικής σημασίας στις έρευνες για τις οποίες έχει υποβληθεί η αίτηση για τους πιο κάτω λόγους.
- Η αποκάλυψη των εν λόγω τηλεπικοινωνιακών δεδομένων είναι προς το δημόσιο συμφέρον και λαμβανομένου υπόψη του οφέλους το οποίος ενδέχεται να προκύψει από αυτήν, η εν λόγω αποκάλυψη θα βοηθήσει στη διερεύνηση και συνεπώς στην πάταξη του εγκλήματος.» Η πιο πάνω γενική αναφορά δεν αρκεί. Μελετώντας και την υπόλοιπη προσαχθείσα μαρτυρία, κρίνω ότι δεν συντρέχει η προϋπόθεση του άρθρου 4
(4)(β) του Νόμου, αφού βρίσκω πως δεν προκύπτει από αυτή εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι τα συγκεκριμένα δεδομένα συνδέονται ή είναι συναφή με τα αδικήματα που η Αστυνομία διερευνά. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχουν εκείνα τα γεγονότα ή εκείνα τα στοιχεία από τα οποία θα μπορούσε, με κριτήριο αντικειμενικό, να εξαχθεί το συμπέρασμα από ένα λογικό Δικαστήριο, ότι υπάρχει εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι τα συγκεκριμένα δεδομένα συνδέονται ή είναι συναφή με τα υπό διερεύνηση αδικήματα. (Δες τα όσα λέχθηκαν στις σελ. 213-214 στην υπόθεση Πολυκάρπου
(1991)1 Α.Α.Δ. 207 (Αίτηση για έκδοση εντάλματος Certiorari). Θα αναφέρω για άλλη μια φορά, πως Διάταγμα Πρόσβασης σε Τηλεπικοινωνιακά Δεδομένα βάσει του Ν.183(Ι)/07, δεν εκδίδεται κάθε φορά που ένας ύποπτος για την Αστυνομία έχει στην κατοχή του τηλέφωνο. Τυχόν έγκριση της παρούσας αίτησης με τα συγκεκριμένα γεγονότα που την υποστηρίζουν, θα καθιστούσε άνευ ουσίας τις ασφαλιστικές δικλείδες που τίθενται από το Νόμο για την έκδοση τέτοιου Διατάγματος. Και κάτι τελευταίο. Η Αστυνομία, προφανώς για σκοπούς εντυπωσιασμού, αναφέρει στην Αίτησή της ότι διερευνά 11 αδικήματα. Αυτά έχουν ήδη εκτεθεί πιο πάνω. Δεν θα σταθώ σε όλα. Θα σταθώ στο έγκλημα «Απαίτηση χρημάτων δια απειλών, Κεφ.154 Άρθρο 290». Το άρθρο αυτό προνοεί τα ακόλουθα: «Όποιος με σκοπό κλοπής πολύτιμου πράγματος απαιτεί αυτό από άλλο, με απειλές ή βία, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων». Έχω μελετήσει πολύ προσεκτικά την προσαχθείσα μαρτυρία αλλά δεν έχω διαπιστώσει ίχνος μαρτυρίας γύρω από βία ή απειλές, για τις οποίες κάνει αναφορά το εν λόγω άρθρο. Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. [Υπ.] .......... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο