VICTOR MOUKERIA Russia κ.α. ν. GEOREVI LTD Λευκωσία κ.α., Αρ. Αγωγής: 4663/06, 12 Μαρτίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A96 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4663/06 Μεταξύ:
- VICTOR MOUKERIA, Russia
- ELENA DANILOVA, Russia Eναγόντων και
- GEOREVI LTD, Λευκωσία
- Γεωργιάδης Δήμος, Λευκωσία Εναγομένων ----- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 12 Μαρτίου 2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες: κ. Κογκορόζης για Έλενα Κωνσταντίνου & Σια ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους: κα Κ. Γεωργιάδου για Λοττίδη & Λοττίδη Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την πιο πάνω αγωγή που καταχωρίστηκε στις 13.7.2006, οι ενάγοντες διεκδικούν από τους εναγόμενους ποσό £25.
- Όπως υποστηρίζουν, το ποσό αυτό αποτελεί υπόλοιπο από το συνολικό ποσό των £80.000 το οποίο ανέλαβαν να τους επιστρέψουν οι εναγόμενοι, δυνάμει προφορικής συμφωνίας που έγινε το Δεκέμβριο του έτους 1995, με την οποία συμφώνησαν να ακυρώσουν τα συμβόλαια αγοράς δύο διαμερισμάτων με την εναγόμενη
- Με την υπεράσπιση και ανταπαίτηση τους οι εναγόμενοι εγείρουν, μεταξύ άλλων, δύο προδικαστικές ενστάσεις. Πρόκειται για τις ενστάσεις που προβάλλονται στις παραγράφους 2 και 3 της υπεράσπισης, που έχουν ως εξής: (α) «Οι εναγόμενοι εγείρουν και δεύτερη προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι η παρούσα αγωγή πρέπει να απορριφθεί λόγω παραγραφής και μεγάλου χρονικού διαστήματος από την ισχυριζόμενη παράβαση συμφωνίας και/ή δια αδικαιολόγητο πλουτισμό.» (β) «Οι εναγόμενοι εγείρουν και τρίτη προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι στην παρούσα αγωγή υπάρχει δεδικασμένο και δεν μπορούν οι ενάγοντες να επανέλθουν εκ νέου.» Κατόπιν αιτήματος των εναγομένων, οι ενάγοντες συμφώνησαν ότι τα εγειρόμενα θέματα είναι αμιγώς νομικά και αποφασίστηκε όπως προδικαστούν. Τα γεγονότα που πλαισιώνουν τα εγειρόμενα ζητήματα, εκτίθεται στις παραγράφους 5-8 της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης και έγιναν παραδεκτά με τις αντίστοιχες παραγράφους (5, 6, 7 και 8) της απάντησης των εναγόντων. Έχουν ως ακολούθως: «
- Οι ενάγοντες κατά ή περί την 4.2.2000 καταχώρησαν την υπ΄ αριθμό αγωγή 1014/2000 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εναντίον των εναγομένων. Η πιο άνω αγωγή είναι ακριβώς η ίδια με την παρούσα αγωγή, με τη μόνη διαφορά ότι στην υπ΄ αριθμό αγωγή 1014/2000 στην παράγραφο 1 οι ενάγοντες ήταν μόνιμοι κάτοικοι Κύπρου, ενώ στην παρούσα αγωγή οι ενάγοντες διαμένουν στη Ρωσία.
- Στις 16.9.2002 η υπ΄ αριθμό αγωγή 1014/2000 ήταν ορισμένη για ακρόαση. Λόγω του ότι δεν ήταν παρών ούτε ο δικηγόρος των εναγόντων, ούτε οι ενάγοντες η αγωγή απορρίφθη με έξοδα εναντίον των εναγόντων και η ανταπαίτηση των εναγομένων αποσύρθηκε άνευ βλάβης.
- Στις 20.11.2002 οι ενάγοντες με αίτηση τους ζήτησαν επαναφορά της υπ΄ αριθμό 1014/2000 αγωγής, αλλά και πάλι μετά από ακρόαση της αίτησης, στις 20.11.2002 το σεβαστό Δικαστήριο απόρριψε την αίτηση με έξοδα εναντίον των εναγόντων.
- Στις 13.7.2006 οι ενάγοντες επανήλθαν με την παρούσα αγωγή, που αφορά το ίδιο θέμα με την υπ΄ αριθμό 1014/2000 και τους ίδιους διαδίκους.» Με την αίτηση τους για προδικαστική εκδίκαση των νομικών θεμάτων που αναφέρθηκαν, οι εναγόμενοι επεσύναψαν πιστό αντίγραφο του πρακτικού ημερομηνίας 16.9.2002, από το οποίο προκύπτει η απουσία των εναγόντων την ημέρα που ήταν ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση καθώς και το γεγονός ότι το Δικαστήριο απέρριψε την προηγηθείσα αγωγή «λόγω μη προώθησης της». Αρχίζοντας από την πρώτη ένσταση που αφορά παραγραφή του αγώγιμου δικαιώματος είναι αρκετό να ειπωθεί πως με βάση τις πρόνοιες του περί Αναστολής της Παραγραφής Νόμου του 1964 (Ν. 57/64)όπως τροποποιήθηκε, δεν εγείρεται ζήτημα παραγραφής της αξίωσης των εναγόντων και ορθά εγκαταλείφθηκε αυτός ο λόγος με την αγόρευση της συνηγόρου των εναγόμενων. Η δεύτερη προδικαστική ένσταση εγείρει ζήτημα δεδικασμένου (res judicata) για το οποίο υπάρχει πλούσια νομολογία (βλ., μεταξύ άλλων, K.S.R. Commercio S.A. κ.α. v. Bluecoral Navigation Ltd
(1995)1 A.A.Δ. 301 και Κανάρης ν. Λοϊζου κ.α.
(2006)1 Α.Α.Δ. 599). Όπως υποδεικνύεται στις πιο πάνω αυθεντίες μια εκ των προϋποθέσεων για τη δημιουργία κωλύματος δεδικασμένου, λόγω ύπαρξης άλλης δικαστικής απόφασης, είναι η ουσιαστική διάγνωση από το Δικαστήριο της διαφοράς που αποτελεί αντικείμενο της νέας δίκης. Έχει επανειλημμένα υποδειχθεί ότι η απόρριψη αγωγής λόγω μη προώθησης της, δεν δημιουργεί, δεδικασμένο καθόσον δεν διαγιγνώσκονται δικαστικά τα ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων (βλ. Ευαγόρου ν. Χριστοδούλου κ.α.
(1982)1 Α.Α.Δ. 771, Kανάρης ν. Λοϊζου κ.α. - ανωτέρω - ). Εν όψει των ανωτέρω οι προδικαστικές ενστάσεις περί παραγραφής και δεδικασμένου δεν ευσταθούν. Παρόλο που δεν εγείρεται ευθέως ζήτημα κατάχρησης της διαδικασίας με τις ενστάσεις των εναγομένων, το Δικαστήριο επέσυρε την προσοχή των συνηγόρων των δύο πλευρών και προς αυτή την πτυχή, δεδομένου ότι τα Δικαστήρια διατηρούν σύμφυτη εξουσία για περιστολή, παρεμπόδιση και απόρριψη μιας διαδικασίας, όταν διαπιστώνεται ότι γίνεται κατάχρηση των διαδικασιών από τους διαδίκους (βλ. Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζενάρο Περρέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217). Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι τοποθετήθηκαν, παραπέμποντας σε αυθεντίες. Όπως ήταν αναμενόμενο, η συνήγορος των εναγομένων εισηγήθηκε πως η συμπεριφορά των εναγόντων αποτελεί πασιφανή κατάχρηση ενώ ο συνήγορος των εναγόντων, υποστήριξε πως δεν δικαιολογείται απόρριψη της αγωγής γιατί δεν εγείρεται ζήτημα κατάχρησης. Στήριξε την εισήγηση του στη νομολογηθείσα αρχή ότι η απόρριψη αγωγής λόγω μη προώθησης της, δεν δημιουργεί εμπόδιο για έγερση νέας αγωγής (βλ. Μπίλλης ν. Μ/Υacht ALLAN
(1990)1 Α.Α.Δ. 83, Παπόρη ν. Maskinfabriken "Sio" A/S
(1996)1 A.A.Δ. 1037). Όπως υποδεικνύεται στις πιο πάνω αυθεντίες, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποτρέπει, σε κατάλληλες περιπτώσεις, την κατάχρηση των διαδικασιών για την περιφρούρηση της αποτελεσματικής λειτουργίας των δικαστικών διαδικασιών (βλ. επίσης Διευθυντής Φυλακών ν. Περρέλλα - ανωτέρω -, Beogradska Δ.Δ.
(1996)1 A.A.Δ. 911, Panayiotis Georghiou (Catering) Ltd κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1996)3 Α.Α.Δ. 323). Δεν διατηρώ οποιαδήποτε επιφύλαξη ότι οι ενάγοντες χρησιμοποιούν καταχρηστικά τις δικαστικές διαδικασίες. Η επαναφορά της ίδιας αξίωσης, τέσσερα σχεδόν χρόνια μετά που απορρίφθηκε προηγηθείσα αγωγή τους και αφού απορρίφθηκε η αίτηση τους για επαναφορά της απορριφθείσας αγωγής τους, χωρίς να καταχωρίσουν έφεση, αποτελεί, με κάθε σεβασμό, έκδηλη κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών. Τα γεγονότα της υπόθεσης δεν αφήνουν περιθώριο για άλλη αντιμετώπιση. Θα ήταν δε άδικο εάν επιτρεπόταν στους διαδίκους να συνεχίσουν την αγωγή και ανταπαίτηση τους, για να διαπιστωθεί η κατάχρηση μετά το πέρας της υπόθεσης και αφού υποστούν την ταλαιπωρία και τα έξοδα της δίκης και αναλωθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος. Θεωρώ πως όχι μόνο η αγωγή αλλά και η ανταπαίτηση των εναγομένων συνιστούν κατάχρηση της διαδικασίας. Δεν θα ήταν δίκαιο να επιτραπεί στους εναγόμενους να επαναφέρουν την ανταπαίτηση τους, η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στην προηγηθείσα δικαστική διαδικασία. Τόσο οι ενάγοντες όσο και οι εναγόμενοι είχαν τη δυνατότητα να προωθήσουν τις εκατέρωθεν αξιώσεις τους στα πλαίσια της αγωγής 1014/00. Οι διάδικοι επέλεξαν να μην προωθήσουν τις αξιώσεις τους ενώ είχαν τις ευκαιρίες, χωρίς να εξαντλήσουν όλα τα δικονομικά διαβήματα. Σημειώνω ότι οι ενάγοντες μπορούσαν να καταχωρίσουν έφεση κατά της απόφασης με την οποία είχε απορριφθεί το αίτημα τους για επαναφορά της απορριφθείσας αγωγής τους αλλά δεν το έπραξαν. Από την άλλη, οι εναγόμενοι, ενώ είχαν τη δυνατότητα να αποδείξουν τις αξιώσεις τους, στην απουσία των εναγόντων, επέλεξαν να τις αποσύρουν. Εάν επιτρεπόταν στους διαδίκους να επαναφέρουν τις ίδιες αξιώσεις, τέσσερα σχεδόν χρόνια μετά την απόρριψη των ίδιων αξιώσεων τους από το Δικαστήριο, θα δινόταν η εντύπωση πως ο κάθε διάδικος θα μπορούσε ανεξέλεγκτα, να χρησιμοποιεί τις δικαστικές διαδικασίες, κατά το δοκούν. Εκτιμώ ότι η επαναφορά των ίδιων αξιώσεων με τόση μεγάλη καθυστέρηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (βλ. Χριστοφή ν. Σ & Μ ΦΛΟΚΚΑΣ ΛΤΔ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1703). Για όλους τους πιο πάνω λόγους, απορρίπτεται τόσο η αγωγή όσο και η ανταπαίτηση λόγω κατάχρησης της διαδικασίας. Υπό τις περιστάσεις δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............. Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΦΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο