ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ν. GEVOREST MATTRESS CO LTD, Αγωγή αριθ. 714/05, 12.3.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A97 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ Αγωγή αριθ. 714/05 Μεταξύ: ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ Ενάγοντα και GEVOREST MATTRESS CO. LTD Εναγομένων -------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 12.3.2010 Για ενάγοντα: κα Στ. Ερωτοκρίτου Για εναγόμενους: κ. Αντ. Δράκος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Υπεβλήθη ένσταση εκ μέρους του κ. Δράκου όταν επιχειρήθηκε από την κα Ερωτοκρίτου εκ μέρους του ενάγοντος, να προσαχθεί μαρτυρία όσον αφορά το ύψος των εισοδημάτων του ενάγοντα και τις ετήσιες επ΄ αυτών αυξήσεις για τον καθορισμό των ειδικών αποζημιώσεων τις οποίες ο ενάγων δικαιούται υπό μορφή απώλειας απολαβών από την ημερομηνία της καταχώρησης της έκθεσης απαίτησης μέχρι το πέρας της δίκης. Η θέση του κ. Δράκου ήταν ότι τέτοια αξίωση δεν περιλαμβάνεται στα δικόγραφα και θα έπρεπε κατά συνέπεια, προτού επιχειρηθεί να προσαχθεί τέτοια μαρτυρία να υποβάλλετο αίτηση για την τροποποίηση της απαίτησης με σκοπό τη συμπερίληψη αυτής της θεραπείας. Επίσης ο κ. Δράκος υπέβαλε στο δικαστήριο ότι από τη στιγμή που συγκεκριμενοποιείται η ανικανότητα του προσώπου το οποίο υφίσταται οποιοδήποτε ατύχημα, δικαιούται σε απώλεια μελλοντικών απολαβών από την ημερομηνία αυτή, σύμφωνα με τη μέθοδο του πολλαπλασιαστή και του πολλαπλασιαστέου, λαμβανομένων υπόψη διαφόρων παραγόντων όπως η ηλικία, τα εισοδήματα, ο χρόνος μέχρι τη συνταξιοδότηση κλπ. Η θέση του κ. Δράκου δεν υποστηρίζεται από τη νομολογία. Η νομολογία θεωρεί ότι και αν ακόμα τέτοια αξίωση δεν περιλαμβάνεται στην έκθεση απαίτησης μαρτυρία μπορεί να προσφερθεί και είναι τυπικού χαρακτήρα η μεταγενέστερη τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης. Στην προκειμένη περίπτωση στην έκθεση απαίτησης δικογραφείται (βλέπε παραγράφους 14 και 16γ), η απαίτηση αυτή ως εκ τούτου τέτοια μαρτυρία μπορεί να προσφερθεί χωρίς να προκύπτει η αναγκαιότητα τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης. Ακόμα και αν τέτοια απαίτηση δεν δικογραφείτο, στην υπόθεση Βαρβάρα Μιχαήλ ν. Φίλιου Συκοπετρίτη Λτδ
(2000)(1Β) Α.Α.Δ. 1049, αποφασίστηκε ότι: «Η παράλειψη διεκδίκησης συγκεκριμένης ζημιάς ως ειδικής ζημιάς, δεν αποτελεί κώλυμα στην επιδίκαση της αριθμητικά αποτιμώμενης ζημιάς. Το εγχείρημα τροποποίησης της εκθέσεως απαιτήσεως ενέχει τυπικό χαρακτήρα». Το θέμα εξετάστηκε επίσης στη Fysco Constructing Co Ltd v. Χριστάκη Γεωργίου
(1991)1 A.A.Δ. 1014, όπου αποφασίστηκε: «Στις περιπτώσεις που από την ημερομηνία καταχώρισης της έκθεσης απαιτήσεως μέχρι την ημέρα της δίκης αποκρυσταλλώνεται ζημιά ή απώλεια επιδεκτική αριθμητικού υπολογισμού, αναμένεται πως θα γίνεται κατάλληλη τροποποίηση της έκθεσης απαιτήσεως ώστε, κατά την ακρόαση, οι γραπτές προτάσεις να αντικατοπτρίζουν τα επίδικα θέματα στο σύνολο τους και η απαίτηση να είναι ολοκληρωμένη. Δεν είναι καθόλου ασυνήθιστο, όμως, να οδηγείται η υπόθεση σε ακρόαση χωρίς τη μεσολάβηση τέτοιας τροποποίησης. Το ίδιο συνηθισμένο είναι να αφήνεται να εισαχθεί, χωρίς ένσταση, μαρτυρία σε σχέση με τέτοια ζημιά που αναφέρεται σε χρόνο που δεν καλύπτεται από την έκθεση απαιτήσεως. Κάτω από τέτοιες συνθήκες, προκειμένου να απονέμεται ουσιαστική δικαιοσύνη, η νομολογία έχει αναγνωρίσει την ύπαρξη ευχέρειας για επιδίκαση ειδικών αποζημιώσεων και σε σχέση με την ακάλυπτη από την έκθεση απαιτήσεως περίοδο, νοουμένου βέβαια ότι η μαρτυρία είναι αξιόπιστη και υπό τον όρο ότι η έκθεση απαιτήσεως θα τροποποιηθεί ανάλογα ώστε να μην υπάρχει χάσμα μεταξύ της και της απόφασης. (Βλέπε Halil Kemal v. Georghiou M. Kasti, 1962 CLR 317, Pourikkou v. Ferzi
(1963)2 CLR 24, Patsalides v. Yiapani
(1969)1 CLR 84, Stylianou v. Manolis
(1982)1 CLR 287, Georghiou v. Kyriacou
(1986)1 CLR 644» Όπως το έθεσε ο κ. Πικής Π. στην Μιχαήλ (ανωτέρω) στη σελίδα 1061 ο σκοπός των ειδικών αυτών αποζημιώσεων είναι αποκατάσταση του θύματος στη θέση στην οποία εύλογα θα μπορούσε να αναμένεται ότι θα ευρισκόταν, εάν δεν τραυματιζόταν. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: «Ανεξάρτητα από τη δυνατότητα εναρμόνισης της δικογραφίας με τα δεδομένα της μαρτυρίας και της απόφασης ως προς την απόδοση αποζημιώσεων υπό μορφή ειδικής ζημίας, η ανάκτηση της ζημίας, την οποία υφίσταται ο ενάγων, ως αποτέλεσμα του αστικού αδικήματος, στο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ του δυστυχήματος και της δίκης, δύναται να διεκδικηθεί ως αποζημίωση. Είναι λόγοι δικονομικής τάξης και όχι οποιαδήποτε αρχή δικαίου, που επιβάλλει την εξειδίκευση ζημίας η οποία είναι μετρήσιμη. Το κριτήριο για την ανάκτηση ζημίας είναι το ίδιο σ΄ όλες τις περιπτώσεις η απόρροιά της από τη ζημιογόνο πράξη. Ο σκοπός των αποζημιώσεων είναι η αποκατάσταση του θύματος του αστικού αδικήματος στη θέση, στην οποία εύλογα θα μπορούσε να αναμένεται ότι θα ευρισκόταν, εάν δεν τραυματιζόταν. Αυτή είναι η βασική αρχή, η οποία διέπει τον καθορισμό των αποζημιώσεων στο δίκαιο των αστικών αδικημάτων, υπό τον όρο πάντα ότι η ζημία, η οποία αποδίδεται, είναι εύλογη μεταξύ των διαδίκων. Τις αρχές αυτές και τα συνακόλουθά τους τα εξηγούμε στην απόφαση μας στην Paraskevaides (Overseas) Ltd. v. Christofis
(1982)1 C.L.R. 789, το ακόλουθο απόσπασμα από την οποία είναι χαρακτηριστικό:- (σελ. 793)» Παραμένει κατά πόσον η ζημιά αυτή η οποία δικογραφείται και διεκδικείται σαν ειδική ζημιά, μπορεί να αποτιμηθεί αριθμητικά. Σε τέτοια περίπτωση μπορεί να αποδοθεί σαν ειδική ζημιά. Σε αντίθετη περίπτωση σαν Γενικές Αποζημιώσεις. [Υπ.] Μ. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο