Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Γιώργου Στυλιανού, Αγωγή αρ. 7221/09, 18 Μαρτίου, 2010

(1)(s) και

(2). Ως αιτία της αγωγής παρουσιάζονται οι υποχρεώσεις του καθ' ου η αίτηση δυνάμει σύμβασης παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων την οποία αυτός συνήψε με τους ενάγοντες - αιτητές («οι αιτητές»), έναν τραπεζικό οργανισμό. Αυτές οι διευκολύνσεις θα παρείχοντο στον καθ' ου η αίτηση μέσω πιστωτικής κάρτας «visa card». Στην έκθεση απαίτησης καταγράφονται γεγονότα που στοιχειοθετούν βάση αγωγής και καθορίζεται το χρηματικό ποσόν το οποίον οι αιτητές διεκδικούν από τον καθ' ου η αίτηση. Δια της παρα. 3 της έκθεσης απαίτησης, οι αιτητές επιφυλάσσουν το δικαίωμά τους «να αναφερθούν κατά τη δικάσιμο στο πλήρες κείμενο, ερμηνεία και ισχύ των όρων χρήσης της Κάρτας». Η διαδικασία απόδειξης των επίδικων αξιώσεων έλαβε χώραν στις 16.2.10 και υπήρξε σύντομη. Περιορίσθηκε στην κατάθεση γραπτής, λακωνικής ένορκης δήλωσης του Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού, ημερ. 4.2.10, με συνημμένα, σε αυτήν, διάφορα έγγραφα (τεκμήριο 1). Έχω εξετάσει την αίτηση καθώς και τη μαρτυρία που προσεκομίσθηκε για σκοπούς απόδειξης. Καταλήγω πως η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί [Αθανασίου ν. Τούλουπου

(2005)1 (Α) Α.Α.Δ 31] γιατί το μαρτυρικό υλικό που προσεκομίσθηκε για σκοπούς απόδειξης είναι ελλειπτικό και ανεπαρκές. Είναι, βεβαίως, γεγονός ότι στην γραπτή ένορκη δήλωση του Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού, υπαλλήλου των αιτητών, επισυνάπτονται ουσιώδη έγγραφα: προειδοποιητική επιστολή ημερ. 15.6.09, επιστολή ανάκλησης της επίδικης κάρτας ημερ. 24.9.09 καθώς και κατάσταση λογαριασμού. Όμως, αυτά δεν είναι αρκετά: Κατ' αρχάς, ο ενόρκως δηλών παραλείπει να εκθέσει και να διευκρινίσει όλα όσα είναι σχετικά και κρίσιμα για την υπόθεση των αιτητών. Τα πλείστα των επίδικων θεμάτων, όπως αυτά δικογραφούνται, παραμένουν αναπόδεικτα εφ' όσον ο ενόρκως δηλών περιορίζεται να αναφέρει πως «έχ(ει) αναγνώσει την Έκθεσιν Απαιτήσεως ..... και συμφων(εί) πλήρως με το περιεχόμενόν της» [δείτε την παρα. 2 της ένορκης δήλωσης του Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού, τεκμήριο 1]. Όμως, η ένορκη υιοθέτηση του περιεχομένου της έκθεσης απαίτησης δεν το καθιστά μαρτυρία για σκοπούς έκδοσης απόφασης. «Επί του θέματος υπάρχει δεσμευτικό προηγούμενο. Η προσέγγιση της νομολογίας [Μιχαηλίδης ν. Δρουσιώτη κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ 877, Interpartemental Concern «Uralmetron» v. Besuno Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ 557] σύμφωνα με την οποία, η υιοθέτηση του περιεχομένου της αίτησης ή δικογραφήματος δεν καθιστά τούτο μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου είναι μεν αυστηρή πλην όμως δεν υπάρχει διέξοδος απόκλισης» [Καΐμης v. Euroinvestment Finance Ltd (Αρ. 1)

(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ 1968, 1973]. Κατά δεύτερον, ο ενόρκως δηλών παραλείπει να διευκρινίσει εάν τα γεγονότα, τα οποία αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης και με τα οποία αυτός δηλώνει ότι συμφωνεί, τα γνωρίζει προσωπικώς ή εάν αυτά τα γνωρίζει κατόπιν πληροφόρησης. Και εάν συμβαίνει το δεύτερο, αυτός παραλείπει να κατονομάσει τις πηγές της πληροφόρησής του. Τέτοια παράλειψη παραβιάζει τη Δ.39 η οποία επιτρέπει μεν, σε ενδιάμεσες αιτήσεις όπως η προκειμένη, την παρουσίαση μαρτυρίας η οποία προκύπτει από πληροφόρηση και όχι κατ' ανάγκην από ίδια γνώση, επιβάλλει, όμως, την αποκάλυψη των πηγών αυτής της πληροφόρησης. Συναφώς, παρατηρώ πως έγγραφα τα οποία επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού δεν φαίνεται να συνετάχθηκαν από αυτόν εφ' όσον σε αυτά δεν εντοπίζεται η υπογραφή του. Το κενό στη μαρτυρία του Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού όσον αφορά στα κρίσιμα γεγονότα, τα γεγονότα που στοιχειοθετούν τη βάση της αγωγής, δεν καλύπτεται από τις δηλώσεις του περί θετικής γνώσης των γεγονότων και περί της εξουσιοδότησής του να καταθέσει για σκοπούς απόδειξης. Ούτε καλύπτεται από τις δηλώσεις του περί των καθηκόντων του στην υπηρεσία των αιτητών. Όλες αυτές οι δηλώσεις είναι χρήσιμες για να δικαιολογήσουν την παρουσία του Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού ως μάρτυρα. Όμως, οι δηλώσεις αυτές δεν καλύπτουν το κενό στη μαρτυρία περί τα ουσιώδη γεγονότα. Καταληκτικά αναφέρω τα εξής: Το γεγονός πως η προκείμενη διαδικασία απόδειξης έλαβε χώραν χωρίς τη συμμετοχή του καθ' ου η αίτηση δεν σημαίνει πως το Δικαστήριο απαλλάσσεται από την υποχρέωση να αξιολογήσει την επάρκεια και την αξιοπιστία της μαρτυρίας που προσεκόμισε η πλευρά των αιτητών (απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 371/2006 Barry Wynne ν. David Costakis Mavronicolas, ως Διαχειριστής της περιουσίας του Κωστάκη Δαυίδ Μαυρονικόλα, ανίκανου προσώπου, ημερ. 15.9.09). Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται. Καμία διαταγή για τα έξοδα. (Υπ.).............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο