← Κύπρος

Βάσου Θεοδώρου ν. Σταύρου Κωνσταντίνου κ.α., Αρ. Αγωγής: 6615/09, 24 Μαρτίου, 2010

Βάσου Θεοδώρου ν. Σταύρου Κωνσταντίνου κ.α., Αρ. Αγωγής: 6615/09, 24 Μαρτίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A122 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6615/09 Μεταξύ: Βάσου Θεοδώρου από Λάρνακα ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαρίας Νίκου Λάμπρου, το γένος Στέφανου Ιακωβίδη, τέως από Λευκωσία Ενάγοντα -και- Σταύρου Κωνσταντίνου από Λευκωσία Αργύρη Κωνσταντίνου από Λευκωσία Εναγομένων _______________________________ Ημερομηνία: 24 Μαρτίου,

  1. Αίτηση ημερ. 9.11.09 για έκδοση προσωρινού διατάγματος Εμφανίσεις Για Αιτητή-Ενάγοντα: κ. Ι. Τυπογράφος. Για Καθ' ου η Αίτηση-Εναγόμενο 1: κ. Θρασυβούλου για Ανδρέα Γιωρκάτζη και Σία και Σάββα Παπακυριάκου (κ. Γιάννης Πότσης για να ακούσει απόφαση). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγων, ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαρίας Νίκου Λάμπρου, κατέθεσε στις 9.11.09 την Αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. Με αυτήν αξιώνει εναντίον των Εναγομένων τις ακόλουθες θεραπείες (παρατίθενται αυτολεξεί): «Ο Ενάγων διορίστηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 25-8-2009 στην Αίτηση Διαχείρισης αρ.453/2009 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας διαχειριστής περιουσίας της αποβιώσασας Μαρίας Νίκου Λάμπρου, το γένος Στέφανου Ιακωβίδη και υπό την ιδιότητα του αυτή καταχωρεί τη παρούσα αγωγή και αξιώνει:
  2. Εναντίον του Εναγομένου 1 Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον την ακύρωση της εγγραφής του κάτωθι περιγραφομένου ακινήτου διότι αυτή έγινε δια μεταβιβάσεως από τον Εναγόμενο 1 επ'ονόματι του δυνάμει πλαστογραφημένου ή/και άκυρου πληρεξουσίου εγγράφου ημερ. 22-11-2008 της αποβιώσασας προς τον Εναγόμενο 1 και με τη πιστοποίηση του Εναγομένου 2 δια δόλου ή/και απάτης ή/και ψυχικής πίεσης ή/και συνομωσίας ή/και συμπαιγνίας μεταξύ των δύο Εναγομένων. Περιγραφή Ακινήτου (α) Διαμέρισμα αρ. εγγραφής Α881, Φ/Σχ.ΧΧ1/54.3.III επι τεμαχίου 377, τοποθεσία «Εβραίος» στον Αγιο Αντώνιο Λευκωσίας, μερίδιο το όλο. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον την επανεγγραφή του πιο πάνω περιγραφομένου ακινήτου στο όνομα του Ενάγοντα ως διαχειριστή της περιουσίας της Μαρίας Νικόλα Λάμπρου, το γένος Στέφανου Ιακωβίδη ή/και προς όφελος της περιουσίας της αποβιώσασας. Γ. Αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ή/και κινητή περιουσία (trespass to land and property) ή/και οικειοποίηση ξένης περιουσίας (conversion) ή/και σφετερισμό περιουσίας η οποία ανήκε στη πιο πάνω αποβιώσασα. Δ. Διάταγμα στο διηνεκές όπως ο Εναγόμενος 1 μη επεμβαίνει στο επίδικο ακίνητο. Ε. Διάταγμα όπως ο Εναγόμενος 1 παραδώσει αμέσως ελεύθερη κατοχή του επίδικου ακινήτου προς τον Ενάγοντα - διαχειριστή. ΣΤ. Η αξία του ακινήτου είναι περίπου €130.000,
  4. Εναντίον του Εναγομένου 2 Αποζημιώσεις πέραν των €130.000,00 για ειδικές ζημιές που υπέστη η περιουσία της αποβιώσασας Μαρίας Νίκου Λάμπρου, το γένος Στέφανου Ιακωβίδη, διότι ο Εναγό­μενος 2 λόγω αμελείας ή/και δόλου ή/και απάτης επιστοποίησε ψευδώς ή/και αναληθώς ή/και ανακριβώς ότι η ιδιοκτήτρια του πιο πάνω περιγραφομένου ακινήτου Μαρία Νίκου Λάμπρου, το γένος Στέφανου Ιακωβίδη, υπέγραψε στη παρουσία του και ότι είναι προσωπικά γνωστή του και ότι είναι ικανή να διαχειρίζεται την περιουσία της στο πληρεξούσιο έγγραφο με το οποίο ο Εναγόμενος 1 διορίστηκε ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της ή/και επιστοποίησε την υπογραφή της Μαρίας Νίκου Λάμπρου, το γένος Στέφανου Ιακωβίδη κατά παράβαση των διατάξεων των περί Πιστοποιούντων Υπαλλήλων Νόμων.
  5. Εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 ομού και κεχωρισμένως: Α. Αποζημιώσεις για δόλο ή/και απάτη ή/και ψυχική πίεση ή/και πλαστογραφία ή/και συνομωσία ή/και συμπαιγνία για κατάρτιση πληρεξουσίου εγγράφου ή/και πιστοποίηση πληρεξουσίου εγγράφου κατά παράβαση των διατάξεων των περί Πιστοποιούντων Υπαλλήλων Νόμων Β. Αποζημιώσεις για πρόκληση ποινικής ζημιάς (criminal damage) σε ιδιοκτησία της αποβιώσασας Μαρίας Νίκου Λάμπρου, το γένος Στέφανου Ιακωβίδη. Γ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία την οποίαν το Δικαστήριο θα έκρινε εύλογη ή/και δίκαιη υπο τις περιστάσεις. Δ. Ο Ενάγων επιφυλάσσει όλα τα νόμιμα δικαιώματα του, τα οποία αφορούν ακίνητο της αποβιώσασας στη Λάρνακα, να καταχωρήσει αντίστοιχα αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Ε. Νόμιμο τόκο. ΣΤ. Εξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Την ίδια ημέρα καταχώρισε την υπό εκδίκαση Αίτηση με την οποία αξιώνει την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο «να απαγορεύεται στον Εναγόμενο 1 Σταύρο Κωνσταντίνου από του να πωλήσει, μεταβιβάσει ή κατ' άλλο τρόπο αποξενώσει, υποθηκεύσει, επιβαρύνει, εκμισθώσει ή κατ' άλλο τρόπο διαθέσει το κάτωθι περιγραφόμενο ακίνητο, το οποίο είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματί του μέχρι αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλον Αγωγής ή και μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου». Πρόκειται για ένα διαμέρισμα που βρίσκεται στην τοποθεσία «Εβραίος» στον Άγιο Αντώνιο Λευκωσίας. Η Αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60και στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  6. Υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα, το περιεχόμενο της οποίας παραθέτω αυτολεξεί. «Εγώ ο κάτωθι υπογεγραμμένος Βάσος Θεοδώρου από Λάρνακα ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
  7. Είμαι ο διαχειριστής της περιουσίας της αποβιώσασας Μαρίας Νίκου Λάμπρου, το γένος Στέφανου Ιακωβίδη τέως εκ Λευκωσίας, δυνάμει διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ. 25-8-2009 στη Διαχείριση αρ.453/
  8. Αντίγραφο του διατάγματος επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  10. Είμαι ο Ενάγων στην υπο τον ως άνω αριθμόν και τίτλον αγωγή, την οποίαν εγείρω ως διαχειριστής της περιουσίας της πιο πάνω αποβιώσασας.
  11. Ο Εναγόμενος 1 κατάγεται από τη Λευκωσία και διατηρεί κατάστημα παλαιών αντικειμένων στην οδό Ευγενίας και Αντωνίου Θεοδότου αρ. 18 στη Λευκωσία.
  12. Ο Εναγόμενος 2 είναι Πρόεδρος της Κοινότητας Φανερωμένης Λευκωσίας και είναι εξουσιοδοτημένος κατά νόμον να πιστοποιεί πληρεξούσια έγγραφα.
  13. Η Μαρία Νίκου Λάμπρου το γένος Στέφανου Ιακωβίδη από Λευκωσία απεβίωσε την 3-7-2009 στη Λευκωσία χωρίς να αφήκει διαθήκη.
  14. Κατά ή περί το τρίτο δεκαήμερο του Ιουλίου 2009 με επισκέφθηκαν ο σύζυγος της αποβιώσασας και ένας εκ των αδελφών της, και οι δύο νόμιμοι κληρονόμοι αυτής, και μου ανέθεσαν τη διαχείριση της περιουσίας της.
  15. Κατά ή περί την 29-7-2009 καταχώρησα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας Αίτηση Διαχείρισης η οποία έλαβε τον αρ.453/
  17. Κατά ή περί την 25-8-2009 εκδόθηκε το διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην υπ'αρ.453/2009 διαχείριση, δυνάμει του οποίου διορίστηκα διαχειριστής της περιουσίας της πιο πάνω αποβιώσασας.
  18. Οι κληρονόμοι της αποβιώσασας μεταξύ άλλων εγγράφων μου παρέδωσαν και διάφορα Πιστοποιητικά Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας, μεταξύ των οποίων και το Πιστοποιητικό που αφορούσε το ακίνητο (διαμέρισμα) αρ. εγγραφής Α881, Φ/Σχ.ΧΧΙ/54.3 W, επι του τεμαχίου 377, τοποθεσία «Εβραίος» στον Αγιο Αντώνιο Λευκωσίας. Αντίγραφο του Πιστοποιητικού Εγγραφής επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  20. Επειδή επρόκειτο περί παλαιού Πιστοποιητικού Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας και επειδή οι κληρονόμοι μου ανέφεραν ότι ενδεχομένως να υπάρχουν και άλλα ακίνητα εγγεγραμμένα επ'ονόματι της αποβιώσασας, υπέβαλα αίτηση στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας για Πιστοποιητικό Ερευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας.
  21. Κατά ή περί τις 30-9-2009 μου χορηγήθηκε Πιστοποιητικό Ερευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας, στο οποίο αναφερόταν ότι δεν υπήρχε καμία ιδιοκτησία στο Δήμο Λευκωσίας επ'ονόματι της αποβιώσασας. Το Πιστοποιητικό Ερευνας ημερ. 30-9-2009 επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  23. Ενόψει του πιο πάνω Πιστοποιητικού και της εμμονής των κληρονόμων ότι η αποβιώσασα είχε επ'ονόματι της ένα διαμέρισμα στον Αγιο Αντώνιο Λευκωσίας και ενόψει του Πιστοποιητικού Εγγραφής που μου παρέδωσαν οι κληρονόμοι της αποβιώσασας, Τεκμήριο 2, ζήτησα και έλαβα από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας Πιστοποιητικό Ερευνας που να φαίνονται οι αποξενώσεις των κτημάτων της αποβιώσασας. Το Πιστοποιητικό Ερευνας επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  25. Στο εν λόγω Πιστοποιητικό Τεκμήριο 4 περιγράφεται η αποξένωση του επίδικου ακινήτου, η οποία έγινε στις 23-12-2008 δυνάμει πωλήσεως αντί του ποσού των €70.000,00 στον Εναγόμενο 1 Σταύρο Κωνσταντίνου.
  26. Η μεταβίβαση επ'ονόματι του Εναγομένου 1 έγινε δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου ημερ. 22-1-2008, το οποίο παρουσίασε ο Εναγόμενος 1 στο Κτηματολόγιο υπογραμμένο (δήθεν) από την αποβιώσασα και πιστοποιημένο από τον Εναγό­μενο
  27. Ζήτησα και πήρα αντίγραφο του εν λόγω πληρεξουσίου το οποίο και επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  29. Από πληροφορίες που έλαβα από το σύζυγο και τους λοιπούς κληρονόμους της αποβιώσασας η αποβιώσασα δεν είχε σκοπό να πωλήσει το πιο πάνω ακίνητο της και ιδιαίτερα σε τέτοια χαμηλή τιμή των €70.000,
  30. Ούτε κατατέθηκε επ'ονόματι της απιβιώσασας οποιοδήποτε ποσό για την ισχυριζόμενη πώληση, ούτε η αποβιώσασα ανέφερε στο σύζυγο της ή σε άλλο συγγενικό της πρόσωπο ότι πώλησε το πιο πάνω ακίνητο της και ότι είσπραξε το ποσό των €70.000,
  32. Από έρευνα που διεξήγαγα στα διάφορα Τραπεζικά Ιδρύματα δεν έχω εντοπίσει οποιοδήποτε ποσό προς όφελος της αποβιώσασας, ούτε να έγινε οποαδήποτε κατάθεση επ'ονόματι της προ ή μερά τις 23-12-2008 που έγινε η δήλωση πώλησης στο Κτηματολόγιο από τον Εναγόμενο
  34. Περαιτέρω δηλώνω ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο η αποβιώσασα ήταν πρακτικά τυφλή σύμφωνα με Ιατρική Βεβαίωση του δρος Φωτίου Αλεξάνδρου που τη παρακολουθούσε. Επισυνάπτω την Ιατρική Βεβαίωση ΙΙ ως Τεκμήριο
  35. Επίσης η αποβιώσασα έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη Τύπου ΙΙ και η επικοινωνία μαζί της ήταν δύσκολη, σύμφωνα με Ιατρική Βεβαίωση του δρος Δώρου Λοίζου, την οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  37. Είναι προφανές ότι η μεταβίβαση του κτήματος της αποβιώσασας έγινε μετά από συνομωσία των Εναγομένων 1 και 2 ή/και δόλο ή/και απάτη εκ μέρους των. Ο Εναγόμενος 1 πλαστογράφησε το πληρεξούσιο έγγραφο και εξαπάτησε την αποβιώσασα ή/και άσκησε ψυχική πίεση σ'αυτή, ενώ ο Εναγόμενος 2 πιστοποίησε την υπογραφή της αποβιώσασας χωρίς να είναι προσωπικά γνωστή του, χωρίς να υπογράψει ενώπιον του και χωρίς να εξετάσει ή να γνωρίζει εάν ήταν ικανή να διαχειρίζεται τη περιουσία της.
  38. Ενόψει των πιο πάνω πιστεύω ότι έχω πολύ καλόν αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Εναγομένων 1 και
  40. Από πληροφορίες που έχω από τους κληρονόμους της αποβιώσασας ο Εναγόμενος 1 επισκέφθηκε πρόσφατα 2-3 φορές το επίδικο ακίνητο με διάφορα πρόσωπα και υπάρχει βάσιμος φόβος ότι ο Εναγόμενος 1 θα προχωρήσει στη πώληση και μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου σε καλόπιστους τρίτους, που ενδεχομένως δεν γνωρίζουν για την απάτη που έχει γίνει βάρος της αποβιώσασας.
  41. Εάν ο Εναγόμενος 1 εκποιήσει το ακίνητο, που περιγράφεται στην αίτηση, δεν θα δυνηθώ να ικανοποιήσω απόφαση η οποία θα εκδοθεί προς όφελος μου ως διαχειριστής ή/και προς όφελος της περιουσίας της αποβιώσασας και θα είναι αδύνατον να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
  42. Εχω νομική συμβουλή και εντίμως πιστεύω ως διαχειριστής και δικηγόρος το επάγγελμα ότι συντρέχουν όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος.
  43. Εάν ο Εναγόμενος 1 δεν εμποδιστεί να αποξενώσει το ακίνητο που περιγράφεται στην αίτηση, θα υποστεί η περιουσία της αποβιώσασας ανεπανόρθωτη ζημιά και δεν θα είναι δυνατόν να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εάν και εφόσον επιτύχει η αγωγή.
  44. Ενόψει των πιο πάνω είναι επείγον και δίκαιον να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.» Το Δικαστήριο στις 9.11.09 εξέτασε την Αίτηση και έκρινε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος με μονομερή Αίτηση. Το διάταγμα επεδόθηκε στον Εναγόμενο 1 ο οποίος εμφανίστηκε στην Αίτηση και καταχώρισε Ένσταση η οποία βασίζεται σε δέκα λόγους τους οποίους έχω θέσει ενώπιόν μου. Θα σταθώ σε αυτούς όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου 1, το περιεχόμενο της οποίας παραθέτω αυτολεξεί: «Εγώ ο κάτωθι υπογεγραμμένος Σταύρος Κωνσταντίνου από την Λευκωσία ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
  45. Είμαι ο Εναγόμενος 1 / Καθ'ου η Αίτηση 1 (που στο εξής θα αναφέρεται ως «ο Εναγόμενος») και τα γεγονότα που αναφέρω στην παρούσα Ένορκη Δήλωση μου τα γνωρίζω προσωπικά και είναι αληθινά ενώ τα γεγονότα που δεν γνωρίζω προσωπικά και για τα οποία αναφέρεται άλλη πηγή γνώσεως, είναι αληθινά από όσο καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω.
  46. Έχω διαβάσει την Ένορκο Δήλωση του Βάσου Θεοδώρου ημερομηνίας 09/11/09 η οποία υποστηρίζει την αίτηση του Ενάγοντα / Αιτητή (που στο εξής θα αναφέρεται ως ο «Ενάγοντας») της ιδίας ημερομηνίας για την έκδοση από το Δικαστήριο του διατάγματος ημερομηνίας 09/11/09 και αρνούμαι όλους και καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται σε αυτή με εξαίρεση τους ισχυρισμούς που ρητά γίνονται παραδεχτοί στην παρούσα.
  47. Από την ανάγνωση της Ένορκης Δήλωσης του Βάσου Θεοδώρου ημερομηνίας 09/11/09 εύκολα προκύπτει η προσπάθεια παραποίησης των και επιστρατεύονται αναλήθειες, αποκρύπτονται ουσιαστικά γεγονότα, διαστρεβλώνονται γεγονότα και γίνεται απόπειρα παραπλάνησης του Δικαστηρίου.
  48. Ο Ενάγοντας αναληθώς αναφέρει στην παράγραφο 5 της Ένορκης Δήλωσης του ότι η Μαρία Νίκου Λάμπρου το γένος Στέφανου Ιακωβίδη (που στο εξής θα αναφέρεται ως «η αποβιώσασα») από Λευκωσία απεβίωσε χωρίς να αφήσει διαθήκη ενώ στην καλύτερη των περιπτώσεων ενήργησε χωρίς να προβεί στα δέοντα και αναμενόμενα μέτρα ήτοι την διερεύνηση κατά πόσο η αποβιώσασα άφησε διαθήκη διεξάγοντας έρευνα στο Μητρώο Διαθηκών.
  49. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζω αλλά όπως με πληροφορεί και ο δικηγόρος Μάριος Κυριακίδης η αποβιώσασα άφησε διαθήκη με ημερομηνία 12/10/06 η οποία είναι κατατεθειμένη στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην οποία δόθηκε ο αριθμός 126/06 και στην οποία ο Μάριος Κυριακίδης έχει διοριστεί εκτελεστής. Επισυνάπτω και σημειώνω ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο απόδειξης κατάθεσης της διαθήκης της αποβιώσασας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας τμήμα επικύρωσης διαθηκών που επιβεβαιώνει τα πιο πάνω και το οποίο μου δόθηκε από τον Μάριο Κυριακίδη.
  50. Περαιτέρω εξ όσων με πληροφορεί ο Μάριος Κυριακίδης αλλά αποδεικνύεται και από το έγγραφο που επισυνάπτω και σημειώνω ως Τεκμήριο 2 ο Μάριος Κυριακίδης κατέθεσε στις 30/11/09 Ένορκη Δήλωση με την οποία αιτείται όπως τα έγγραφα διαχείρισης που παραχωρήθηκαν στον Ενάγοντα Βάσο Θεοδώρου επιστραφούν και ακυρωθούν ενώ με πληροφορεί ότι σκοπεύει να καταχωρήσει και αγωγή για την ανάκληση των παραχωρηθέντων στον Ενάγοντα εγγράφων διαχείρισης.
  51. Εξ όσων με πληροφορούν ο εκ των δικηγόρων μου Αντρέας Γιωρκάτζης ο Ενάγοντας στερείται του δικαιώματος να εκπροσωπεί την περιουσία της αποβιωσάσης και οι ενέργειες του περιλαμβανομένου της καταχώρησης της παρούσας αγωγής και της παρούσας αίτησης ισοδυναμούν με νόσφιση εξουσίας και ο Ενάγοντας στερείται ικανότητας δικονομικής παράστασης (locus standi) να αιτείται ως η αίτηση του και γενικότερα να λαμβάνει μέρος στην διαδικασία με δεδομένο ότι η αποβιώσασα άφησε διαθήκη με ημερομηνία 12/10/06 στην οποία έχει διορίσει τον Μάριο Κυριακίδη εκτελεστή που είναι πρόθυμος να ενεργήσει σαν εκτελεστής της διαθήκης της αποβιώσασας.
  52. Τα όσα αναφέρω στην παράγραφο 7 εκτός του ότι δημιουργούν κώλυμα στον Ενάγοντα να ενεργεί για την περιουσία της αποβιώσασας καταδεικνύουν ότι ο Ενάγοντας κακόπιστα και/ή εσκεμμένα και/ή άλλως πως απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και πληροφορίες (non disclosure) και δεν προέβηκε σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη (full and frank disclosure) τέτοιων γεγονότων παραβαίνοντας την υποχρέωση του να ενεργεί με βάση την αρχή της μέγιστης καλής πίστης (utmost good faith) ενώ δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και κωλύεται από το να αιτείται την προς όφελος του άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και να επικαλείται την ενεργοποίηση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου και των φυσικών αρχών της επιείκειας για την έκδοση και οριστικοποίηση του Αιτούμενου Διατάγματος.
  53. Η πιο πάνω θέση μου πηγάζει από τα όσα με πληροφορεί ο εκ των δικηγόρων μου Αντρέας Γιωρκάτζης ήτοι ότι είναι νομολογιακά καθιερωμένο πως ένα πρόσωπο που απευθύνεται στο Δικαστήριο και επιζητεί την έκδοση διατάγματος με μονομερή αίτηση, έχει την υποχρέωση να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει σε ορθά συμπεράσματα ενώ όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης θα πρέπει να βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, μιας και το Δικαστήριο σ' αυτές τις περιπτώσεις δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασιστεί στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και των δηλώσεων των δικηγόρων του αιτητή.
  54. Είναι η θέση μου με βάση τα πιο πάνω ότι ο Ενάγοντας είχε υποχρέωση να ενημερώσει το Δικαστήριο για την ύπαρξη της διαθήκης της αποβιωσάσας και όχι να το παραπλανήσει με το να ισχυρίζεται στην παράγραφο 5 της Ένορκης Δήλωσης του ημερομηνίας 09/11/09 ότι η αποβιώσασα απεβίωσε χωρίς να αφήσει διαθήκη.
  55. Είναι η θέση μου και από νομική συμβουλή που έχω λάβει από τους δικηγόρους μου ότι ακόμη και αν ο Ενάγοντας ισχυριστεί ότι δεν γνώριζε την ύπαρξη της εν λόγω διαθήκης με μία εύλογη έρευνα θα μπορούσε να την ανακαλύψει αφού η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο εκείνα τα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή (Ενάγοντα), αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα τα γεγονότα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να αποκαλύψει με μια εύλογη έρευνα.
  56. Επιπρόσθετα ο Ενάγοντας με σαφή πρόθεση να παραπλανήσει το Δικαστήριο απέκρυψε την καταχώρηση από μέρους του στις 06/11/09 αγωγής εναντίον μου ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και την ταυτόχρονη εξασφάλιση δέσμευσης άλλου ακινήτου εγγεγραμμένου επ' ονόματι μου. Επισυνάπτω και σημειώνω ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο του διατάγματος ημερομηνίας 06/11/09 που εξασφαλίστηκε από τον Ενάγοντα στα πλαίσια της αγωγής 3269/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Είναι η θέση μου και από νομική συμβουλή που έχω λάβει από τον εκ των δικηγόρων μου Αντρέα Γιωρκάτζη ότι το πιο πάνω γεγονός ήταν 'Ουσιώδης' και θα έπρεπε να αποκαλυφθεί από τον Ενάγοντα ενώ εν πάση περιπτώσει το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδης γεγονός είναι αντικειμενικό και συνεπώς ο Ενάγοντας είχε καθήκον να αποκαλύψει όλα τα γεγονότα τα οποία εύλογα θα μπορούσαν να ληφθούν ή θα λαμβάνονταν υπόψη από το Δικαστήριο όταν αποφάσιζε κατά πόσο θα εγκρίνει την αίτηση του ημερομηνίας 09/11/
  58. Περαιτέρω εξ όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι μου δεν τηρούνται και δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από το Άρθρο 32 του Ν. 14/60 για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αφού εν όψει των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω δεν υπάρχει πιθανότητα ο Ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία ενώ ο Ενάγοντας απέτυχε να αποδείξει την ύπαρξη πιθανότητας πρόκλησης σε αυτόν ανεπανόρθωτης ζημιάς στην περίπτωση που το εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 09/11/09 δεν θα εκδίδετο.
  59. Περαιτέρω είναι προφανές ότι η Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα Βάσου Γεωργίου ημερομηνίας 06/11/09 δεν περιέχει ικανοποιητική μαρτυρία που να δικαιολογεί το στοιχείο του κατεπείγοντος για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αφού μεταξύ άλλων από τα ίδια τα γεγονότα που ο ίδιος παρουσίασε ο Ενάγοντας από τις 30/09/09 ημερομηνία που εξασφαλίστηκε το Τεκμήριο 3 που επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα ημερομηνίας 09/11/09 παρέμεινε αδρανής μέχρι τις 09/11/09 ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής και της παρούσας αίτησης. Καμία εξήγηση και καμία ικανοποιητική εξήγηση δεν έχει δοθεί για τον ενάμιση σχεδόν μήνα που μεσολάβησε έκτοτε.
  60. Είναι η θέση μου ότι ακόμα και αν η αόριστη επίκληση των όσων αναφέρονται στην παράγραφο 20 της Ένορκης Δήλωσης του Ενάγοντα ότι «από πληροφορίες που έχω λάβει από τους κληρονόμους της αποβιώσασας ο Εναγόμενος 1 έχει επισκεφτεί πρόσφατα 2-3 φορές το επίδικο ακίνητο με διάφορα πρόσωπα και υπάρχει βάσιμος φόβος ότι ο Εναγόμενος 1 θα προχωρήσει στη πώληση και μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου » ευσταθούσε τούτη η αοριστία καθιστά τον ισχυρισμό για ύπαρξη του στοιχείου του επείγοντος αόριστο γεγονός που όπως με πληροφορούν ο εκ των δικηγόρων μου Αντρέας Γιωρκάτζης από μόνο του οδηγεί στην απόρριψη της αίτησης.
  61. Περαιτέρω εξ όσων με πληροφορεί ο εκ των δικηγόρων μου Αντρέας Γιωρκάτζης : i. το εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 09/11/09 θα πρέπει να τερματιστεί καθώς το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης του Ενάγοντα που υποστηρίζει την αίτηση του ημερομηνίας 09/11/09 δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη γιατί πάσχει νομικά κατά τρόπο που καθιστά είτε μέρος της ή ολόκληρη ανύπαρκτη αφού δεν αποκαλύπτεται η πηγή της πληροφόρησης του ενώ περιέχονται σε αυτή διαζευκτικοί ισχυρισμοί ii. Δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αφού εν όψει των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω το ισοζύγιο της ευχέρειας προστάζει όπως το διάταγμα ημερομηνίας 09/11/09 ακυρωθεί.
  62. Εν όψει των πιο πάνω είναι η θέση μου ότι δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από τον Νόμο και την νομολογία για την έκδοση του αιτηθέντος και εξασφαλισθέντος διατάγματος και ως εκ τούτου ζητώ την απόρριψη του Διατάγματος ημερομηνίας 09/11/09 με έξοδα σε βάρος του Ενάγοντα τα οποία θα πρέπει μάλιστα να είναι άμεσα πληρωτέα.
  63. Στην περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει διαφορετικά από την πιο πάνω εισήγηση μου διατηρώντας το διάταγμα σε ισχύ τότε με δεδομένη την μη αναφορά στην ύπαρξη περιουσίας της αποβιωσάσης είναι αναγκαίο όπως το διάταγμα τροποποιηθεί αυξάνοντας το ποσό της εγγύησης (με δεδομένο ότι ο Ενάγοντας θεωρεί το ποσό των €70.000 χαμηλή τιμή βλ. παράγραφο 15 της Ένορκης Δήλωσης του ημερομηνίας 09/11/09) και καθιστώντας σαφές ότι η μορφή εγγύησης που ο Ενάγοντας θα πρέπει να παράσχει είναι αυτή της τραπεζικής εγγύησης.» Οι αγορεύσεις και των δύο ευπαίδευτων συνηγόρων ήταν εμπεριστατωμένες. Παρέπεμψαν δε σε όλη σχεδόν τη Νομολογία που υπάρχει γύρω από την έκδοση προσωρινών Διαταγμάτων. Έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανάφεραν και θα σταθώ σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Σε διαδικασίες έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, έργο του Δικαστηρίου είναι μόνο η διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων που καθορίζονται από το Νόμο για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. Το Δικαστήριο προσεγγίζει την προσαχθείσα μαρτυρία μόνο για τους σκοπούς αυτούς. Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από την υπόθεση Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263, όπου στη σελ.267 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "I would like to observe that at the stage of granting or refusing an interlocutory injunction, such as the one which was made in the present case, the parties should limit themselves to the issue of whether or not, in the light of the provisions of section 32
(1)of Law 14/60 and of the relevant principles of law, such an injunction should be granted; and this clearly interlocutory stage of the proceedings should not be treated as an opportunity for the parties to fight out the merits of the case either by adducing evidence or by advancing arguments in this respect." (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) To ίδιο και στην υπόθεση Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1B A.A.Δ. 788, όπου στη σελ.797 τονίστηκε ότι, "Δεν πρέπει, επίσης να λησμονούμε ότι γενικώς η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων." (Bλέπε επίσης τις υποθέσεις Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Demades Overseas Ltd v. Studio MΑ.SΤ. Ltd
(1996)1Β Α.Α.Δ. 799.) Πάρα πολλές αποφάσεις των Κυπριακών Δικαστηρίων έχουν αναλύσει τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/60. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω τις υποθέσεις Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo (πιο πάνω), Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Π.Χ"Βασίλη
(1989)1 C.L.R. 152. Σε σχέση με το άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, επί του οποίου βασίζεται η Αίτηση, παραπέμπω στην υπόθεση Dolego Estates Ltd κ.ά. ν. Φιλίππου κ.ά
(1999)1(B) A.A.Δ. 1217 στην οποία λέχθηκε ότι «Το άρθρο 4 αναφέρεται στις θεραπείες τις οποίες το Δικαστήριο δύναται να παραχωρήσει και ειδικά ότι είναι δυνατό να δεσμευθεί περιουσία η οποία αποτελεί το αντικείμενο της Αγωγής. Οι προϋποθέσεις όμως που πρέπει να συντρέχουν για τη δέσμευση περιουσίας η οποία αποτελεί το αντικείμενο της Αγωγής είναι αυτές που προβλέπονται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου αρ. 14/60». Βεβαίως, η Αίτηση βασίζεται και στο άρθρο 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6. Η πρόνοια του άρθρου αυτού ότι είναι πιθανόν ο Ενάγων να εμποδιστεί στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του, αν δεν εκδοθεί το παρεμπίπτον διάταγμα, ουσιαστικά ισοδυναμεί με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. Στην A.B.Ρ. Ηoldings Ltd v. A.Κιταλίδη κ.ά. (Αρ.2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, τονίζεται ότι το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει στα Δικαστήρια ευρύτατες εξουσίες για έκδοση οποιωνδήποτε διαταγμάτων, όταν κάτι τέτοιο κρίνεται δίκαιο ή πρόσφορο χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός. Δεν θα παραθέσω τις γνωστές προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Θα αρκεστώ να αναφέρω πως αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις, θα πρέπει στο τέλος να εξετάσει και να σταθμίσει όλα τα γεγονότα για να αποφασίσει αν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα (βλ. τις πιο πάνω υποθέσεις Οδυσσέως και Π.Χ"Βασίλη). Στην παρούσα υπόθεση, ο Ενάγων είναι αυτός που πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ως επίσης και για το δίκαιο και εύλογο της έκδοσης του. Μετά την καταχώριση της Ένστασης από τον Εναγόμενο 1, το Δικαστήριο έχει ενώπιον του τόσο τις θέσεις και τη μαρτυρία του Ενάγοντα όσο και τις θέσεις και τη μαρτυρία του Εναγόμενου 1, και με βάση τα πιο πάνω εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Αν ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν, θα οριστικοποιήσει το εκδοθέν διάταγμα, αν όχι, θα απορρίψει την Αίτηση. Λόγος ένστασης ότι ο Ενάγων στερείται του δικαιώματος να εκπροσωπεί την περιουσία της αποβιωσάσης επειδή αυτή άφησε διαθήκη Ο κ. Βάσος Θεοδώρου αντλεί το δικαίωμα του να διαχειρίζεται την περιουσία της αποβιωσάσης δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 25.8.09 (αριθμός διαχείρισης 453/09). Το διάταγμα αυτό εκδόθηκε πριν από την καταχώριση της Αγωγής και συνεχίζει να ισχύει. Προσπάθεια ανάκλησης των εγγράφων διαχείρισης απέτυχε. Σχετική είναι η επιστολή του Πρωτοκολλητή Επικυρώσεως Διαθηκών ημερομηνίας 2 Δεκεμβρίου, 2009. Υιοθέτηση του πιο πάνω λόγου ένστασης θα ισοδυναμούσε με κατάργηση του εκδοθέντος παραχωρητηρίου, πράγμα ανεπίτρεπτο. Λόγος ένστασης ότι ο Ενάγων ενήργησε με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη υπό τις περιστάσεις καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης Να αναφέρω εδώ πως η Αγωγή καταχωρίστηκε στις 9.11.09 και την ίδια ημέρα η υπό εκδίκαση Αίτηση. Με αυτά τα δεδομένα δεν βλέπω να υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώριση της Αίτησης. Ούτε βεβαίως βρίσκω αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της Αγωγής και της Αίτησης επειδή ο Ενάγων εξασφάλισε τα Πιστοποιητικά Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας κατά ή περί της 30.9.09. Για το θέμα αυτό παραπέμπω στην υπόθεση Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α. v. Benfleet Enterp. Ltd κ.α
(2006)1(Α) Α.Α.Δ.
  1. Από τη σελ. 287 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Στην παρούσα υπόθεση καταλήγουμε ότι δεν υπήρξε μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας, ενώ δεν υποστηρίκτηκε καν από τους εφεσείοντες ότι υπέστηκαν οποιαδήποτε αρνητική συνέπεια από την καθυστέρηση. Εξ άλλου, αν δεχόμαστε το επιχείρημα των εφεσειόντων, θα καταλήγαμε στη λανθασμένη θέση ότι εκτός αν η αγωγή εγείρεται αμέσως μετά τη δημιουργία του αγώγιμου δικαιώματος, ο ενάγων δεν δικαιούται της προστασίας συντηρητικού διατάγματος. Ούτε η καθυστέρηση μεταξύ αγωγής και αίτησης για συντηρητικό διάταγμα λειτουργεί αρνητικά εναντίον του αιτητή, εκτός αν από την καθυστέρηση επηρεάζονται τα δικαιώματα του αντιδίκου του.» Λόγος ένστασης ότι δεν υπήρχε μαρτυρία που να δικαιολογεί το στοιχείο του κατ' επείγοντος για την έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος Το Δικαστήριο εξετάζοντας την προσαχθείσα μαρτυρία έκρινε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος με μονομερή Αίτηση. Από την προσαχθείσα μαρτυρία προκύπτει ότι υπήρχαν αντικειμενικοί φόβοι ότι ο Εναγόμενος 1 θα προχωρούσε στην άμεση πώληση και/ή μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου σε τρίτους (παρ.20 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση). Ο Ενάγων δεν αντεξετάσθηκε σε σχέση με τους εν λόγω ισχυρισμούς του. Με βάση τα πιο πάνω, και έχοντας κατά νου τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες ο Εναγόμενος 1 φέρεται να υφάρπαξε το επίδικο ακίνητο, κρίνω ότι υπήρχε μαρτυρία που δικαιολογούσε την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος με μονομερή Αίτηση σύμφωνα με το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  2. Λόγος ένστασης ότι ο Ενάγων κακόπιστα και/ή εσκεμμένα και/ή άλλως πως απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή πληροφορίες Για το θέμα αυτό θα παραπέμψω απλά στις Πολιτικές Εφέσεις 130/09 και 131/09 Dmitry Rybolovlev κ.ά. v. Elena Rybolovleva, απόφαση ημερομηνίας 29.1.
  3. Στις σελίδες 13,14 και 15 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση νια μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το Δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφαση του στην υπόθεση The TimberSand Co of U.S.A. ν, Evans & Sons Ltd v. άλλων
(1998)1(B) ΑΑΔ 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της απόφασης, η οποία είχε δοθεί από τον Γ. Πική, Πρόεδρο, από τη σελίδα 1186 του τόμου Αποφάσεων: "... Στην απόφαση του, το πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ΖΙΜ ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά. Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/'90> 30/5/96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικό- διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (π μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR. LIMITED ν, ΣΙΜ ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά. (ανωτέρω)(σελ. 4) «Ό, τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη Μ. & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά, ν THE TIMBERLAND CO OF USA (ανωτέρω), αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα του, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:-(σελ. 7) «... γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφο του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθώς και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση εκδοθέντος διατάγματος, λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1(Α) ΑΑΔ 598).» Σε σχέση με τον ισχυρισμό του Εναγόμενου 1 ότι ο Ενάγων «με σαφή πρόθεση να παραπλανήσει το Δικαστήριο απέκρυψε την καταχώριση από μέρους του στις 6.11.09 Αγωγής εναντίον μου ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και την ταυτόχρονη εξασφάλιση δέσμευσης άλλου ακινήτου εγγεγραμμένου επ' ονόματί μου», καταλήγω, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, ότι η ύπαρξη άλλης Αγωγής εναντίον του Εναγομένου 1 και η εξασφάλιση προσωρινού διατάγματος στα πλαίσια της εν λόγω Αγωγής, δεν συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο που θα μπορούσε να επιδράσει καθ' οιονδήποτε τρόπο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, όταν αυτό εξέταζε την μονομερή Αίτηση. Δεν με βρίσκει επίσης σύμφωνο η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Εναγόμενου 1 ότι ο Ενάγων με σαφή πρόθεση να παραπλανήσει το Δικαστήριο απέκρυψε την καταχώριση της Αγωγής ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Η υπόθεση Zein κ.α. ν Π.Κ. Καμπανελλά Λτδ
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 606 στην οποία έκανε αναφορά, δεν έχει θέση στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Εδώ δεν έχει εκδοθεί άλλο προσωρινό διάταγμα αναφορικά με το επίδικο ακίνητο. Οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες ενεγράφη στο όνομα του Εναγόμενου 1 άλλο ακίνητο της αποβιωσάσης στην Επαρχία Λάρνακας, ουδόλως ενδιαφέρουν την παρούσα Αγωγή. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του Εναγόμενου 1 ότι ο Ενάγων παρέλειψε να αναφέρει στο Δικαστήριο ότι η αποβιώσασα άφησε διαθήκη, παρατηρώ τα ακόλουθα. Δεν έχει φανεί ότι ο Ενάγων γνώριζε για την ύπαρξη της εν λόγω διαθήκης ούτε ότι μπορούσε να την ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες. Να σημειωθεί εδώ πως ούτε ο Πρωτοκολλητής Επικυρώσεως Διαθηκών γνώριζε για την ύπαρξη διαθήκης όταν χορηγούσε τα έγγραφα διαχείρισης στον Ενάγοντα (τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του). Τα όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εναγόμενου 1 γύρω από το πινάκιο για το οποίο γίνεται αναφορά στο άρθρο 5
(3)του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, Κεφ.189, ισχύουν στις περιπτώσεις όπου έχουν εκδοθεί παραχωρητήρια. Εδώ, κατά τον χρόνο κατάθεσης της Αγωγής και της υπό εκδίκαση Αίτησης δεν είχε εκδοθεί παραχωρητήριο για τη συγκεκριμένη διαθήκη. Ούτε και φαίνεται να έχει εκδοθεί μέχρι σήμερα. Λόγος ένστασης ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60 Στο στάδιο αυτό, ως ελέχθη, τα Δικαστήρια δεν αξιολογούν την προσαχθείσα μαρτυρία και δεν προβαίνουν σε ευρήματα σε σχέση με τους συγκρουόμενους ισχυρισμούς. Αυτό θα γίνει όταν το Δικαστήριο θα ακούσει την υπόθεση στην ουσία της. Στην υπόθεση T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1802, 1809 επαναλαμβάνεται ότι «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του». Και στην παρούσα υπόθεση με βάση τους προβαλλόμενος εκ μέρους του Ενάγοντα ισχυρισμούς, βρίσκω ότι αυτές υπάρχουν. Συγκεκριμένα ο Ενάγων ισχυρίζεται, επισυνάπτοντας σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά, ότι η αποβιώσασα κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν πρακτικά τυφλή, έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη και η επικοινωνία μαζί της ήταν δύσκολη. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο Εναγόμενος 2, αδελφός του Εναγόμενου 1, πιστοποίησε επί του γενικού πληρεξουσίου εγγράφου (τεκμήριο 5) ότι η αποβιώσασα ήταν ικανή να διαχειρίζεται την περιουσία της (χωρίς βεβαίως να αναφέρει από πού προκύπτει το συμπέρασμα του αυτό). Με βάσει τα πιο πάνω, ο Ενάγων θεωρεί ότι η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου στο όνομα του Εναγόμενου 1 έλαβε χώρα με παράνομο τρόπο και με την Αγωγή του ζητά, ανάμεσα σε άλλα, ακύρωσή της. Με την Έκθεση Απαίτησης που καταχωρίστηκε στις 12.2.10 αποδίδει πλέον συγκεκριμένες λεπτομέρειες δόλου, ψυχικής πίεσης και αμέλειας στον κάθε Εναγόμενο. Τα όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εναγόμενου 1 παραπέμποντας στο σύγγραμμα Pollock & Mulla, Indian Contract and Specific Relief Act 9th Edition σελίδα 119, θα απασχολήσουν το Δικαστήριο όταν θα εκδικάζει την ουσία της υπόθεσης. Είναι η θέση του Εναγόμενου 1 ότι δεν έχει προσκομισθεί από τον Ενάγοντα μαρτυρία ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι αδύνατη η ικανοποίηση τυχόν απόφασης λόγω της κακής οικονομικής του κατάστασης. Ως αναφέρει, από την προσαχθείσα μαρτυρία προκύπτει ότι έχει τουλάχιστο ακόμη ένα ακίνητο στη Λάρνακα. Βεβαίως σε σχέση με το τελευταίο αυτό θέμα, πρέπει να πω πως πρόκειται για ακίνητο που ήταν εγγεγραμμένο και πάλι στην αποβιώσασα, και το οποίο δεσμεύτηκε με διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, για τους ίδιους λόγους για τους οποίους έχει δεσμευθεί το ακίνητο της παρούσας υπόθεσης. Με άλλα λόγια και για αυτό το ακίνητο υπάρχει ισχυρισμός ότι ο Ενάγων το απέκτησε παράνομα. Εν πάση περιπτώσει, στην υπόθεση Νικόλα ν. Κεφάλα κ.ά.
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1400, 1405, λέχθηκε ότι η ύπαρξη άλλης περιουσίας ή ακόμη και καταθέσεων που θα ήταν αδέσμευτες και θα υπόκειντο σε κάθε είδους διάθεση ή χειρισμό ανάλογα με τη βούληση των εναγομένων, δεν παρείχε αφ' εαυτής τα εχέγγυα ικανοποίησης της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδίδετο εναντίον τους. Ως ελέχθη πιο πάνω, η Αίτηση βασίζεται και στο άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, αφού ο Ενάγων με την Αγωγή αξιώνει, ανάμεσα σε άλλες θεραπείες, την ακύρωση της μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου στο όνομα του Εναγόμενου 1. Σε σχέση με τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Εναγόμενου 1 ότι οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα περί κινδύνου αποξένωσης του ακινήτου είναι ατεκμηρίωτοι, ασαφείς και χωρίς τις αιτούμενες λεπτομέρειες, θα πω πως η απουσία πρόθεσης για αποξένωση περιουσίας έχει επανειλημμένα αναγνωριστεί από τη Νομολογία μας (Poltava Petroleum Co v. Mexana Oil Ltd κ.ά
(2001)1(B) A.A.Δ. 1301, 1317). Εκείνο που έχει σημασία είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η τυχόν αποξένωση ή επιβάρυνση στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία (C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυρ. "Λεωνικ" Λίμιτεδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 785). Και εδώ βρίσκω πως αυτός υπάρχει. Εν κατακλείδι βρίσκω πως όλοι οι λόγοι της Ένστασης είναι αβάσιμοι. Βρίσκω επίσης ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου και ότι ενδείκνυται η οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος. Πριν καταλήξω στην πιο πάνω απόφαση μου, έκρινα, πέρα από την πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60 και των άρθρων 4 και 5 του Κεφ.6, ότι η οριστικοποίηση του διατάγματος είναι και δίκαιη και πρόσφορη και ότι θα διατηρήσει την κατάσταση πραγμάτων η οποία υπήρχε πριν από την κατ' ισχυρισμό παράνομη συμπεριφορά του Εναγόμενου 1. Δεν παραβλέπω ακόμη, ότι η οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε βλάβη ή ζημιά στον Εναγόμενο 1, ο οποίος, ας σημειωθεί, δεν ισχυρίζεται κάτι τέτοιο. Άλλωστε, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ευρεία. Προς τούτο παραπέμπω στην υπόθεση Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd.,
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1237, όπου στη σελίδα 1244 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Προτού ασχοληθούμε με τους λόγους έφεσης, σημειώνουμε ότι δεν υπάρχουν αυστηρά οριοθετημένα πλαίσια, μέσα στα οποία ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί. Ακολουθεί ότι το Εφετείο δεν επεμβαίνει, παρά μόνο εάν διαπιστώσει ότι η διακριτική αυτή ευχέρεια ασκήθηκε έξω από κάθε πλαίσιο αρχών, που η νομολογία αναγνωρίζει. Τα όσα αναφέρονται στις αποφάσεις, στις οποίες οι συνήγοροι μας παρέπεμψαν, δεν μπορεί παρά να ιδωθούν μέσα στο σύνολο των δικών τους γεγονότων και περιστατικών.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Υπό το φως των πιο πάνω, το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα ημερ. 9.11.2009 οριστικοποιείται. Νοείται ότι το διάταγμα θα ισχύει μέχρι πλήρους εκδίκασης της Αγωγής ή μέχρι να εκδοθεί άλλη διαταγή του Δικαστηρίου. Ο Εναγόμενος 1 καταδικάζεται στα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ......... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.