← Κύπρος

Σόλωνα Φανάρα ν. Περικλή Κυπριανίδη, Αρ. Αγωγής: 2544/04, 30 Μαρτίου, 2010

Σόλωνα Φανάρα ν. Περικλή Κυπριανίδη, Αρ. Αγωγής: 2544/04, 30 Μαρτίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A130 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2544/04 Μεταξύ: Σόλωνα Φανάρα Ενάγοντα και Περικλή Κυπριανίδη Εναγομένου 30 Μαρτίου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα : κ. Μιχάλης Παρασκευάς. Για Εναγόμενο: κ. Νίκος Αβρααμίδης για Λ. Παπαφιλίππου και Σία. _____________________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγων με την παρούσα αγωγή αξιώνει εναντίον του Εναγομένου γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και άλλες ζημιές τις οποίες ισχυρίζεται ότι υπέστη συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος που έλαβε χώρα την 1.1.03 στη Λευκωσία. Για το πώς επεσυνέβη το δυστύχημα αναφέρει τα ακόλουθα στην Έκθεση Απαίτησής του (παρατίθενται αυτολεξεί): «
  2. Κατά ή περί την 1/1/2003 καθ'ον χρόνο ο Ενάγοντας οδηγούσε νομίμως και κανονικώς το υπ' αριθμό εγγραφής ΤΕΡΝ 621 όχημα του κατά μήκος της Λεωφόρου Δημοσθένη Σεβέρη στην Λευκωσία, ο εναγόμενος οδήγησε κατά τον ίδιο χρόνο το υπ' αριθμό εγγραφής ΗΡΝ 115 όχημα κατά μήκος της οδού Αίαντος με κατεύθυνση προς την Λεωφόρο Σεβέρη, αμελώς και/ή κατά παράβαση των εκ του Νόμου και/ή Κανονισμών απορρεόντων Καθηκόντων και/ή υποχρεώσεων του, με αποτέλεσμα στην συμβολή των δύο δρόμων, επιχειρώντας αριστερή στροφή στην Λεωφόρο Σεβέρη, να αποκόψει την ελεύθερη και/ή νόμιμη πορεία του οχήματος που οδηγούσε ο Ενάγοντας και να προκαλέσει σύγκρουση και/ή δυστύχημα.» Ακολούθως παραθέτει λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων του Εναγομένου. Θα σταθώ σε αυτές όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Οι σωματικές βλάβες και οι ειδικές ζημιές του Ενάγοντα, όπως αυτές παρατίθενται στην Έκθεση Απαίτησης του, είναι οι ακόλουθες: «Α. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΣΩΜΑΤΙΚΩΝ ΒΛΑΒΩΝ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ (α) Ρήξη δίσκου 04/05 τραυματικής αιτιολογίας (β) Μόνιμο άλγος οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης (γ) Συμπιεστικό κάταγμα οσφυϊκού σπονδύλου (δ) Δυσκαμψία της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (ε) Διάσειση, κεφαλγίες, ζαλάδες (στ) Προβολή του μεσοσπονδυλίου δίσκου στο επίπεδο 05-11 (ζ) Κήλη 04-05 μεσοσπονδύλιου δίσκου Β. ΝΟΣΗΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΕΝΑΓΟΝΤΑ Στις 9/9/2005 ο ενάγοντας υπεβλήθη σε εγχείρηση αποσυμπιέσεις. Έγινε ενδοσκοπική μικροδισκεκτομή στο επίπεδο 04-
  3. Γ. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΕΝΑΓΟΝΤΑ (α) Έκδοση Αστυνομικής Έκθεσης................................................................ £25- (β) Αξονικές τομογραφίες στο Κέντρο Μαγνητικής Τομογραφίας Λευκοθέα ....................................................................... £510.- (γ) Έξοδα Ιατρού Δρ. Πρωτοπαπά (Πολυκλινική Λευκωσίας)....................... £210- (δ)Έξοδα Απολλώνειου Ιδιωτικού Νοσοκομείου (10/9/2005)...................... £2,321- (στ) Έξοδα Απολλώνειου Ιδιωτικού Νοσοκομείου (11/5/2004)...................... £118- (ζ) Έξοδα Ιατρού Δρ. Λοϊζού Χριστοδούλου................................................. £200 - (η) Έξοδα Ιατρού Δρ. Σπανού....................................................................... £80- (θ) Έξοδα Ιατρού Δρ. Πουγιουρου............................................................... £100- (ι) Έξοδα φαρμακευτικής αγωγής (Φαρμακείο Δημητριάδης).................. £111,68- (ια)Έξοδα φαρμακευτικής αγωγής (Φαρμακείο Αννίτα)............................. £36,10- (ιβ) Φυσιοθεραπείες στο Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείου.......................... £30- (ιγ) Φυσιοθεραπείες στο Γενικό Νοσοκομείο................................................. £42- ΣΥΝΟΛΟ: £3783,78.- Ο ενάγων επιφυλάσσετε να αναφερθεί λεπτομερώς αναφορικά με τα ιατρικά έξοδα κατά την δικάσιμο. Δ. Περαιτέρω των ως άνω ζημιών, ο ενάγων θα υποστεί μελλοντικές και/ή περαιτέρω ζημίες. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ (α) Συνεχής και/ή εφ'όρου ζωής απώλεια ανέσεων, ευμάρειας, (β) Μόνιμο πρόβλημα και συνεχής πόνος στην σπονδυλική στήλη, (γ) Δυσκολία στο βάδισμα στην μετακίνηση και περιορισμός κινήσεων, (δ) Ανίκανος να εξασκήσει το επάγγελμα οδηγού ταξί εφ'όρου ζωής. (ε) Χρόνιο σύνδρομο άλγους τραυματικής αιτιολογίας. (στ)Περαιτέρω εγχειρήσεις και/ή θεραπείες στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. (ζ) Μόνιμη φαρμακευτική αγωγή. (η) Μόνιμες φυσιοθεραπείες.
  4. Όντως ο ενάγων υπέστη ένα σοβαρότατο και επώδυνο τραυματισμό από τον οποίο υπέστη μόνιμες σωματικές βλάβες και σοβαρό μόνιμο πρόβλημα στην σπονδυλική στήλη. Ως εκ τούτου ο ενάγων έχει υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη στην υγεία του, η οποία επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα της ζωής του και αδυνατεί να ασχοληθεί με τις καθημερινές, προσωπικές και κοινωνικές του ασχολίες ως είχαν πριν το δυστύχημα, ως επίσης αδυνατεί να εξασκήσει το επάγγελμα του (οδηγός ταξί) εφ'όρου ζωής. Αποφεύγει την κίνηση και περιορίζεται σε καθιστική ζωή. Επιπλέον, η μόνιμη οσφυαλγία προκαλεί πόνο, δυσφορία και περιορισμό των κινήσεων του ενάγοντα με αποτέλεσμα να υποφέρει και να ταλαιπωρείται εφ'όρου ζωής.» Ο Εναγόμενος με την Υπεράσπιση του παραδέχεται ότι έλαβε χώρα το τροχαίο δυστύχημα, αρνείται όμως ότι έχει ευθύνη για αυτό. Ισχυρίζεται ότι ο Ενάγων έχει αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια και παραθέτει σχετικές λεπτομέρειες. Είναι η θέση του ότι ο Ενάγων μετά το επίδικο δυστύχημα, δήλωσε τόσο προφορικά όσο και με την κατάθεσή του στην Αστυνομία, ότι δεν υπέστη οποιαδήποτε σωματική βλάβη συνεπεία του επίδικου δυστυχήματος, και συνεπώς εμποδίζεται τώρα να εγείρει τέτοιους ισχυρισμούς. Περαιτέρω αναφέρει ότι ο ίδιος και/ή η ασφαλιστική του εταιρεία βασιζόμενοι στις πιο πάνω δηλώσεις του Ενάγοντα προέβηκαν σε επιδιόρθωση του αυτοκινήτου του, καταβάλλοντας τη σχετική δαπάνη. Προσαχθείσα μαρτυρία Πρώτος μάρτυρας κλήθηκε ο Αστυφ. 2520, κ. Στέλιος Ορφανίδης, εξεταστής του τροχαίου δυστυχήματος. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος την 1.1.03 η ώρα 04.30 το πρωί. Το σχετικό σχεδιάγραμμα που ετοίμασε κατατέθηκε ως τεκμήριο
  5. Επεξήγησε το περιεχόμενο αυτού. Με το σημείο «Α» υποδεικνύεται η πορεία του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Εναγόμενος και με το «Β» η πορεία του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Ενάγων. Οι εν λόγω πορείες υποδείχθηκαν από τους οδηγούς των εμπλεκόμενων οχημάτων. Με το σημείο σύγκρουσης, που υποδεικνύεται ως «Χ» στο τεκμήριο 1, συμφώνησαν και οι δύο οδηγοί των εμπλεκόμενων οχημάτων. Αυτό φέρεται να βρίσκεται στη λωρίδα κυκλοφορίας όπου ο Ενάγων οδηγούσε το όχημά του. Ρώτησε και τους δύο οδηγούς αν τραυματίστηκε κανείς και αυτοί απάντησαν «Όχι, δεν τραυματιστήκαμε». Κατέθεσε ως τεκμήριο 2 τις γραπτές καταθέσεις των οδηγών. Η γραπτή κατάθεση του Ενάγοντα λήφθηκε στις 4.1.03 και ώρα 10.00 στην Τροχαία Λευκωσίας, δηλαδή τρεις ημέρες μετά το δυστύχημα. Σε αυτήν ο Ενάγων αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι δεν τραυματίσθηκε και ότι τα δύο οχήματα υπέστησαν ελαφριές ζημιές τις οποίες θα διευθετούσαν μέσω των «ασφαλειών». Η λεωφόρος Δημοσθένη Σεβέρη στην οποία έγινε το δυστύχημα είναι δρόμος ευθύς. Η οδός Αίαντος από την οποία εξήλθε το αυτοκίνητο του Εναγομένου είναι πάροδος επί της λεωφόρου Δημοσθένη Σεβέρη. Το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Εναγόμενος είχε ζημιές στο δεξιό μπροστινό φτερό, πόρτα και τροχό, ενώ το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Ενάγων στο αριστερό μπροστινό φτερό και προφυλακτήρα. Εκ μέρους του Ενάγοντα κατέθεσε η κα Αγγέλα Κατωδρύτου, ιατρός, ειδικός ακτινολόγος, η οποία ασκεί το επάγγελμα στην Κύπρο από το
  6. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, διενήργησε στον Ενάγοντα τρεις μαγνητικές τομογραφίες και έχει εκδώσει τρία σχετικά πιστοποιητικά. Πρόκειται για τα τεκμήρια 6-
  7. Το τεκμήριο 6 συνιστά Πιστοποιητικό σε σχέση με τη μαγνητική τομογραφία οσφυϊκής μοίρας που διενεργήθηκε στις 29.1.
  8. Σε αυτό το Πιστοποιητικό αναφέρεται ότι υπάρχει ομοιόμορφη προβολή του Ο4/Ο5 δίσκου η οποία προκαλεί στένωση του σπονδυλικού σωλήνα και αντίστοιχων σπονδυλικών τριμμάτων. Στο Ο5/Ι1 επίπεδο υπάρχει κεντρική προβολή δίσκου η οποία προκαλεί ελαφριά στένωση του σπονδυλικού σωλήνα, όχι των τριμμάτων. Υπάρχει επίσης ένα μεγάλο οζίδιο μέσα στην κάτω επιφάνεια του Ο4 συνδυαζόμενο (associated with) με έντονο αντιδραστικό οίδημα του σώματος του σπονδύλου. Υπάρχει επίσης στην πάνω επιφάνεια του Ο5 ελαφρύ οίδημα. Όπως ανέφερε, υπάρχει μια εκφύλιση του δίσκου μεταξύ του τέταρτου και του πέμπτου οσφυϊκού σπονδύλου που συνοδεύεται από μια προβολή του δίσκου. Ο υγιής δίσκος δεν πρέπει να προβάλλει προς τα πίσω, να μπαίνει μέσα στο σωλήνα. Το τεκμήριο 7 συνιστά Πιστοποιητικό σε σχέση με μαγνητική τομογραφία οσφυϊκής μοίρας, που διενεργήθηκε στις 10.5.
  9. Σε σύγκριση με την προηγούμενη μαγνητική τομογραφία (τεκμήριο 6) δεν υπάρχει αξιόλογη αλλαγή της γνωστής προβολής δίσκου στο Ο4/Ο5 και στο Ο5/Ι1 επίπεδο. Υπάρχει ελαφριά χειροτέρευση των «αντιδραστικών εκφυλιστικών αλλοιώσεων στο Ο4/Ο5 επίπεδο». Δεν υπάρχει απόδειξη νέας κοίλης δίσκου ή άλλων συγκεκριμένων παθολογικών ευρημάτων εντός του σπονδυλικού σωλήνα. Το τεκμήριο 8 συνιστά Πιστοποιητικό σε σχέση με μαγνητική τομογραφία οσφυϊκής μοίρας, που διενεργήθηκε στις 16.11.05, αφού είχε προηγηθεί εγχείρηση στο Ο4/Ο5 επίπεδο. Παρατηρείται ακόμη ομοιόμορφη προβολή δίσκου στο Ο4/Ο5 επίπεδο, αριστερά μεγαλύτερο από δεξιά, που προκαλεί σημαντική στένωση των αντίστοιχων τριμμάτων και πάλι αριστερά μεγαλύτερο από δεξιά. Παρατηρείται μικρή χειροτέρευση μιας κεντροαριστερής προβολής δίσκου στο Ο5/Ι1 επίπεδο που προκαλεί στένωση του "lateral recess" (ανατομική ορολογία καναλιού) που προσκρούει πάνω στον σπονδυλικό σάκο. Σημειώνονται επίσης αντιδραστικές εκφυλιστικές αλλοιώσεις στο Ο4/Ο5 επίπεδο. Αντεξεταζόμενη παραπέμφθηκε στο πρώτο Πιστοποιητικό της στο οποίο αναφέρει ότι υπάρχει μια εκφύλιση του δίσκου και στο τρίτο Πιστοποιητικό της στο οποίο αναφέρει ότι υπάρχουν εκφυλιστικές αλλοιώσεις. Της ζητήθηκε να αναφέρει τι σημαίνει ο όρος «εκφυλιστικές αλλοιώσεις». Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, εκφυλιστικές αλλοιώσεις είναι η χρόνια φθορά ενός ιστού. Ιστούς έχουν τα οστά, το δέρμα, κ.λ.π. Πρόκειται για τον αγγλικό όρο "degenerative changes" που απαντάται στο τεκμήριο
  10. Ρωτήθηκε σε σχέση με τα ευρήματα της στο τεκμήριο 6 ότι παρατηρείται προβολή στο επίπεδο Ο4/Ο5 και Ο5/Ι1 η οποία προκαλεί στένωση του σπονδυλικού σωλήνα. Συγκεκριμένα ρωτήθηκε κατά πόσο το εύρημά της αυτό είναι παθολογικής ή τραυματικής αιτίας. Η θέση της ήταν ότι, αυτά τα ευρήματα «δεν είναι ενδεικτικά τραυματικών αλλοιώσεων». Αν όμως υπάρχουν αλλοιώσεις, αυτές μπορούν με ένα τραύμα να επιδεινωθούν. Στην προκείμενη περίπτωση τα ευρήματα αυτά, ως ανέφερε, δεν συνοδεύονται από κατάγματα ενός σπονδύλου για να μπορεί ένας ακτινολόγος να τα κατατάξει στις σίγουρες τραυματικές αλλοιώσεις. Εκ μέρους του Ενάγοντα κατέθεσε ο κ. Μιχάλης Πρωτοπαπάς, νευρολόγος. Κατέθεσε ως τεκμήριο 3 Πιστοποιητικό ημερομηνίας 3.8.05 που εξέδωσε σε σχέση με τον Ενάγοντα, το περιεχόμενο του οποίου παραθέτω αυτολεξεί: «ΘΕΜΑ: κος Σολών Φαναράς,* 19.04.51 Ιατρική Έκθεση Στις 23.03.05 εξέτασα γιά πρώτη τόν πιό πάνω ασθενή. Ο κος Φαναράς με πληροφόρησε ότι τήν 01.01.2003 ενεπλάκει σε οδικό δυστύχημα. Αρχικά έννοιωσε ένα πόνο στην μέση. Μετά από μιά ώρα έννοιωσε οξύ πόνο στή μέση με επέκταση και στά δύο .πόδια. Μεταφέρθηκε σε ιδιωτική κλινική όπου σε απεικονιστική εξέταση με μαγνητική τομογραφία. Εκεί καταγράφεται ρήξη Δίσκου 04/05 τραυματικής αιτιολογίας. Εκ τότε υποφέρει από οξύ άλγος. Οι πόνοι αντιστοιχούν τήν 0/5 Ρίζα και επηρεάζουν κατά πολύν τήν ποιότητα τής ζωής τού ασθενούς. Ο πόνος είναι συνεχώμενος μέ έξαρση τις μικρές πρω Ί' νές ώρες. Συνεπεία τούτου δέν μπορεί να ασκήσει τό επάγγελμα τού οδηγού ταξί, δέν μπορεί νά μετακινηθεί χωρίς περιορισμούς και γενικά η καθημερινότητα του είναι γεμάτη προβλήματα. Η κατάσταση αυτή τόν έχει επηρεάσει ψυχολογικά. Στήν κλινική εξέταση οι εγκεφαλικές συζυγίες καταγράφονται κα'τα φύσιν. Χωρίς παρέσεις τής μυϊκής ισχύος, τά τενωντία αντανκλασπκά φυσιολογικά. Γνώμη: Διαγνωστικά πρόκειται γιά χρόνιο Σύνδρομο αλγούς τραυματικής αιτολογίας. Συνέπεια τού δυστυχήματος και τραυματισμού τής οσφυ'Γκής μοίρας και τών πιό πάνω αναφερθέντων ριζών ο ασθενής υποφέρει, παρα τό γεγονός ότι τού χορηγήθηκαν πολλά σχήματα συντηριτικής αγωγής, από χρόνιο πόνο. Θεραπευτικά θα μπορούσε να επιχηρηθεί χειρουργικά αποκατάσταση τής περιοχής. Γενικά όμως πιστεύω ότι η πρόγνωση γιά πλήρη αποκατάση τής υγείας του είναι πολύ περιορισμένη. Δέν πιστεύω ότι θά μπορέσει νά ασκήσει ξανά τό επάγγελμα του οδηγού. Επίσης πιστεύω ότι θά εξακολουθήσε νά επηρεάζεται γιά τό υπόλοιπο της ζωής του από πόνο.» Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 4 Πιστοποιητικό ημερομηνίας 3.2.06, το περιεχόμενο του οποίου επίσης παραθέτω αυτολεξεί: «ΘΕΜΑ: κος Σολών Φαναράς,* 19.04.51 Ιατρική Έκθεση Στις 23.03.05 εξέτασα γιά πρώτη τόν πιό πάνω ασθενή. Ο κος Φαναράς με πληροφόρησε ότι τήν 01.01.2003 ενεπλάκει σε οδικό δυστύχημα. Αρχικά έννοιωσε ένα πόνο στην μέση. Μετά από μιά ώρα έννοιωσε οξύ πόνο στή μέση μέ επέκταση και ατά δύο πόδια. Μεταφέρθηκε σε ιδιωτική κλινική όπου σε απεικονιστική εξέταση μεσω μαγνητικής τομογραφίας. Εκεί καταγράφεται ρήξη Δίσκου 04/05 τραυματικής αιτιολογίας. Εκ τότε υποφέρει από οξύ άλγος. Οι πόνοι αντιστοιχούν τήν 0/5 Ρίζα και επηρεάζουν κατά πολύν τήν ποιότητα τής ζωής τού ασθενούς. Ο πόνος είναι συνεχώμενος μέ έξαρση τις μικρές πρω' ι' νές ώρες. Συνεπεία τούτου δεν μπορεί να ασκήσει τό επάγγελμα τού οδηγού ταξί, δέν μπορεί νά μετακινηθεί χωρίς περιορισμούς και γενικά η καθημερινότητα του είναι γεμάτη προβλήματα. Η κατάσταση αυτή τόν έχει επηρεάσει ψυχολογικά. Στήν κλινική εξέταση οι εγκεφαλικές συζυγίες καταγράφονται κα'τα φύσιν. Χωρίς παρέσεις τής μυϊκής ισχύος, τά τενωντία αντανκλαοτικά φυσιολογικά. Γνώμη: Διαγνωστικά πρόκειται γιά χρόνιο Σύνδρομο αλγούς τραυματικής αιτολογϊας. Συνέπεια τού δυστυχήματος και τραυματισμού τής οσφύ"f κής μοίρας και τών πιό πάνω αναφερθέντων ριζών ο ασθενής υποφέρει, παρα τό γεγονός ότι τού χορηγήθηκαν πολλά σχήματα συντηριτικής αγωγής, από χρόνιο πόνο. Στις 09.09.05 ο ασθενής υπεβλήθει σε εγχείρηση αποσυμπίεσης. Μετεγχειρητικά παρουσίασε μερική βελτίωση , ενω στη συνέχεια παρουσίασε επιδοίνωση της κλινικής εικόνας. Καινούργια μαγνητική τομογραφία δείχνει καινούργια προβολή δίσκου. Ο ασθενής παρουσιάζει εκ νέου οξύ άλγος με περιορισμό στη κίνηση του. Θεραπευτικά πρέπει, κατά την άποψη μου, να υποβληθεί σε καινουργιά χειρουργική επέμβαση.» Ως τεκμήριο 5, κατέθεσε και πάλι το Πιστοποιητικό ημερομηνίας 3.2.06 (τεκμήριο 4) μαζί με μια επαγγελματική του κάρτα. Σε αυτό το Πιστοποιητικό υπάρχει και η ακόλουθη βεβαίωση υπογεγραμμένη από τον ίδιο: «Δια της παρούσης βεβαιώ την γνησιότητα του πιστοποιητικού μου και βεβαιώ ότι ο κος Φαναράς δεν μπορεί να ασκήσει το επάγγελμα οδηγού ταξί, επάγγελμα που ασκούσε πριν τον τραυματισμό του. Η κατάσταση της υγείας του πριν το δυστύχημα του επέτρεπε να ασκεί το επάγγελμα αλλά η ρήξη και το κάταγμα επήλθε μετά το δυστύχημα». Στην επαγγελματική του κάρτα υπάρχει η ημερομηνία 30.9.08 που είναι η ημερομηνία που είχε ραντεβού, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, με τον Ενάγοντα και προέβη στην πιο πάνω βεβαίωση. Εκ μέρους του Ενάγοντα κατέθεσε και ο κ. Λοΐζος Χριστοδούλου, Χειρουργός Ορθοπεδικός - Τραυματιολόγος. Εξέδωσε δύο ιατρικά Πιστοποιητικά ημερομηνίας 8.8.05 και 1.11.03 (τεκμήρια 11 και 12). Το περιεχόμενο των εν λόγω Πιστοποιητικών παραθέτω αυτολεξεί: «08 Αυγούστου 05 ΟΝΟΜΑ ΑΣΘΕΝΗ: ΦΑΝΑΡΑΣ ΣΟΛΩΝ Ο ως άνω ασθενής ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα στις 01.01.
  11. Ήταν οδηγός και φορούσε ζώνη ασφαλείας. Εξετάσθηκε στο ιατρείο μου στις 03.01.
  12. Μετά το ατύχημα παραπονέθηκε για οξεία οσφυαλγία. Έγινε ακτινολογικός έλεγχος και Μαγνητική Τομογραφία όπου διέγνωσε : Posterolateral Protrusion at L4-L5 level causing narrowing of the spinal canal. Κλινικώς υπάρχει άλγος στην κατώτερη οσφυϊκή μοίρα χωρίς όμως επέκταση στους γλουτούς και κάτω άκρα, παρόλο που το αντανακλαστικό του Αχίλλειου τένοντα είναι αδύνατο. Έγινε έκτοτε συχνός κλινικός έλεγχος με παρόμοια όμως συμπτωματολογία, σταθερού άλγους στην οσφυϊκή μοίρα σπονδυλικής στήλης. Όπως αναφέρει το άλγος επιδεινώνεται το βράδυ και κατά τις πρωινές ώρες, χωρίς να υπάρχει θέση ανακούφισης κατά την προσπάθεια ύπνου. Έγινε επανειλημμένως παραπομπή του σε φυσιοθεραπευτήριο με πολλαπλές συνεδρίες φυσιοθεραπείας στην οσφυϊκή μοίρα, χωρίς όμως ανακούφιση του πόνου. Κατά την τελευταία εξέταση στις 04/07/05 τα συμπτώματα παραμένουν τα ίδια με πιθανή μείωση του αντανακλαστικού αχίλλειου τένοντα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ - ΠΡΟΓΝΩΣΗ: Ο ασθενής πάσχει από χρόνια οσφυαλγία στο διάστημα 04-05, μετά το ατύχημα. Ο ασθενής εργαζόταν ως οδηγός ταξί, αλλά όμως αμφισβητώ ότι μπορεί να ασκήσει την εργασία του στο παρόν και στο μέλλον λόγω της καθιστικής θέσης. Είναι απρόβλεπτο αν και πότε θα υπάρξει βελτίωση του προβλήματος του. Ο ασθενής χρήζει πλέων χειρουργική επέμβαση στην οσφυϊκή μοίρα στην Σπονδυλική στήλη ως τελευταία θεραπεία του επίμονου πόνου που παρουσιάζει. Ο ίδιος ο τραυματισμός αλλά και η αποθεραπεία επηρέασαν τον ίδιο ψυχολογικά. Πιστεύω η κλινική του κατάσταση δεν θα βελτιωθεί εντελώς και πλήρως και θα εξακολουθεί να έχει συμπτώματα οσφυοισχιαλγίας για το υπόλοιπο της ζωής του.» «01 Νοεμβρίου 2003 ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΟΝΟΜΑ: ΦΑΝΑΡΑΣ ΣΟΛΩΝ Ο ως άνω ασθενής ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα στις 01.01.
  13. Ήταν οδηγός και φορούσε ζώνη ασφαλείας. Εξετάσθηκε στο ιατρείο μου στις 03.01.
  14. Μετά το ατύχημα παραπονέθηκε για οξεία οσφυαλγία. Έγινε ακτινολογικός έλεγχος και Μαγνητική Τομογραφία όπου διάγνωσε:Posterolateral Protrusion at L4-L5 level causing narrowing of the spinal cancel. Κλινικώς υπάρχει άλγος στην κατώτερη οσφυϊκή μοίρα χωρίς όμως επέκταση στους γλουτούς και κάτω άκρα, παρόλο που το αντανακλαστικό του Αχίλλειου τένοντα είναι αδύνατο. Έγινε έκτοτε συχνός κλινικός έλεγχος με παρόμοια όμως συμπτωματολογία, σταθερού άλγους στην οσφυϊκή μοίρα σπονδυλικής στήλης. Όπως αναφέρει το άλγος επιδεινώνεται το βράδυ, χωρίς να υπάρχει θέση ανακούφισης κατά την προσπάθεια ύπνου. Έγινε παραπομπή του σε φυσιοθεραπευτήριο με πολλαπλές συνεδρίες φυσιοθεραπείας στην οσφυϊκή μοίρα, χωρίς όμως ανακούφιση του πόνου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ - ΠΡΟΓΝΩΣΗ: Ο ασθενής πάσχει απο οσφυαλγία στο διάστημα 04-05,μετα το ατύχημα. Η πρόγνωση αρκετές φορές είναι μέτρια λόγω επιμονής του άλγους. Σε επίμονη συμπτωματολογία υπάρχει πιθανότητα χειρουργικής δ ιερεύνησης. Ο ασθενής εργάζεται ως οδηγός ταξί. Στην παρούσα φάση δεν μπορεί να εργαστεί λόγω της καθιστικής θέσης. Είναι απρόβλεπτο αν και πότε θα υπάρξει βελτίωση του προβλήματος του.» Στη μαρτυρία του που έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου θα αναφερθώ στη συνέχεια. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο ιατρός κ. Άλκης Λαπίθης, ειδικός ορθοπεδικός, νευροχειρουργός. Εξέτασε τον Ενάγοντα για πρώτη φορά στο ιατρείο του στις 28.6.
  15. Εξέδωσε δύο ιατρικά πιστοποιητικά ημερομηνίας 6.2.06 και 18.8.06 αντίστοιχα (τεκμήρια 9 και 10). Παραθέτω αυτολεξεί το περιεχόμενο του πιστοποιητικού ημερομηνίας 6.2.06 (τεκμήριο 9): «ΘΕΜΑ : ΦΑΝΑΡΑΣ ΣΟΛΩΝ Ο πιο πάνω ασθενής προσήλθε στο ιατρείο μου στις 28/06/05, για να με συμβουλευτεί για την κατάσταση της υγείας του, μετά από τροχαίο δυστύχημα που είχε την 01/01/2003 όπου είχε οξύ πόνο στη μέση, με επέκταση και στα δύο πόδια. Η μαγνητική τομογραφία που έγινε μετά τη μεταφορά του στην κλινική, έδειξε κήλη του 04-05 μεσοσπονδυλίου δίσκου. Από τότε ο ασθενής αναφέρει συνεχή πόνο που επιδεινώνεται τις πρώτες πρωινές ώρες. Η κατάσταση αυτή έχει αλλάξει την προσωπική και επαγγελματική του ζωή. Δε μπορεί πια να ασκήσει το επάγγελμα του (οδηγός ταξί) και ο χρόνιος πόνος του δημιουργεί προβλήματα που τον επιβαρύνουν ψυχολογικά. Κατά την κλινική εξέταση οι εγκεφαλικές συζυγίες του ασθενούς καταγράφονται φυσιολογικές, χωρίς παρέσεις της μυϊκής ισχύος και τα τενόντια αντανακλαστικά φυσιολογικά. Διαγιγνώσκει, χρόνιο σύνδρομο άλγους τραυματικής αιτιολογίας. Ο ασθενής χειρουργήθηκε στις 9/9/
  16. Έγινε ενδοσκοπική μικροδισκεκτομή στο επίπεδο 04-
  17. Μετεγχειρητικά η κλινική εικόνα του ασθενούς βελτιώθηκε. Σύμφωνα με πρόσφατη κλινική εξέταση η κατάσταση του επιδεινώθηκε. Νέα Μαγνητική Τομογραφία, έδειξε προβολή του μεσοσπονδυλίου δίσκου στο επίπεδο 05-Ι
  18. Ο ασθενής επίσης αναφέρει ότι δυσκολεύεται στην μετακίνηση.» Με το πιστοποιητικό ημερομηνίας 18.8.06 (τεκμήριο 10) επαναλαμβάνονται τα όσα εκτίθενται στο πιστοποιητικό ημερομηνίας 6.2.
  19. Προστίθενται όμως και τα ακόλουθα: «Ο Ασθενής από τότε που άρχισε αυτή η κατάσταση είναι σε άσχημη σωματική και ψυχολογική κατάσταση. Δεν μπορεί να ανταποκριθεί ούτε σε καθημερινές δραστηριότητες και τα ψυχολογικά του προβλήματα επιδεινώνονται με τον καιρό. Ο ασθενής παραμένει στην ίδια κατάσταση και η οσφυαλγία του επιδεινώνεται κατά καιρούς.» Κατά την κυρίως εξέτασή του αναφέρθηκε σε ηλεκτρομυογράφημα το οποίο ο ίδιος ζήτησε να γίνει, πριν διενεργήσει τη χειρουργική επέμβαση στον Ενάγοντα. Το εν λόγω ηλεκτρομυογράφημα θεωρεί ότι το έκανε ο ιατρός κ.Πούγιουρος, αφού σε αυτό υπάρχει το όνομά του. Έγινε προσπάθεια να κατατεθεί ως τεκμήριο το εν λόγω ηλεκτρομυογράφημα, η οποία όμως στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, η κατάσταση της υγείας του Ενάγοντα μετά την εγχείρηση που διενήργησε, επιδεινώθηκε. Στη μαρτυρία που έδωσε κατά την αντεξέτασή του, θα αναφερθώ στη συνέχεια. Ο Εναγόμενος καταθέτοντας αναφέρθηκε στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το δυστύχημα. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι κατά πάντα ουσιώδη προς στην παρούσα αγωγή χρόνο, οδηγούσε το αυτοκίνητο του στην οδό Αίαντος με πρόθεση να εισέλθει στη λεωφόρο Δημοσθένη Σεβέρη. Όπως ανέφερε, «έβγαινε σιγά-σιγά» από την Αίαντος αλλά δεν μπορούσε να εισέλθει στην αριστερή λωρίδα της Δημοσθένη Σεβέρη διότι υπήρχαν σταθμευμένα αυτοκίνητα. Στο σημείο αυτό θα παραθέσω τι ακριβώς ανέφερε: «Κοίταξα δεξιά να δω αν έρχεται αυτοκίνητο, βγήκα σιγά για να δω αφού είχε αυτοκίνητα και δεξιά και αριστερά μου, απ' ότι θυμάμαι συγκεκριμένα ήταν το φως στη συμβολή, γιατί πάρα κάτω είναι τα φώτα του Honda. Στη δεξιά πλευρά του δρόμου είναι τα φώτα του Honda. Από τον δρόμο εδώ μπορεί κάποιος να δει τα φώτα αν έρχεται αυτοκίνητο ή όχι. Έβγαινα σιγά-σιγά και κοίταξα δεξιά, δεν ερχόταν αυτοκίνητο, δεν θυμάμαι το φως αν ήταν κόκκινο ή πράσινο, τα φώτα του Honda, αλλά σίγουρα δεν υπήρχαν αυτοκίνητα. Έχει και έξι χρόνια. Βγήκα εγώ λίγο ας πούμε πιο δεξιά από την αριστερά μέσα στη Δημοσθένη Σεβέρη, δεν μπορούσα να πιάσω τη λωρίδα που μου αναλογούσε αριστερά, γιατί είχε αυτοκίνητα, βγήκα λίγο πιο λοξώς δεξιά, προχώρησα ευθεία αρκετή απόσταση μπορώ να πω, περίπου 16-17 μέτρα, οι πληροφορίες τις συγκεκριμένες είναι που τις βλέπω εδώ, βγήκα αλλά δεν θυμούμαι αν ήταν 16 μέτρα, δεν κρατούσα μέτρο, έχει και νησίδα στη μέση του δρόμου, όπως προχώρησα ώσπου να ισιώσω το αυτοκίνητο μου πήγαινα σιγά-σιγά, ένοιωσα ένα κτύπημα μπροστά δεξιά του αυτοκινήτου μου, πλαγίως συγκεκριμένα κτύπησε λίγο η μποστινή πλευρά της πόρτας του οδηγού ελάχιστα και το σοβαρό κτύπημα ήταν πάνω στον δεξιό μπροστινό τροχό». Πριν από τη σύγκρουση δεν αντελήφθηκε οποιοδήποτε αυτοκίνητο να χρησιμοποιεί τα φρένα του. Την ώρα της σύγκρουσης το αυτοκίνητο του «δεν ήταν κάθετο, ήταν προς το οριζόντιο αλλά όχι τελείως. Είχα μια δεξιόστροφη πορεία τέλος πάντων την ώρα της σύγκρουσης». Αντεξεταζόμενος δέχθηκε ως ορθό το περιεχόμενο του σχεδιαγράμματος. Παραπέμφθηκε στο περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης προς την Αστυνομία (τεκμήριο 2) όπου σε αυτή αναφέρει ότι «Εισήλθα σε αυτήν με κλίση δεξιά και αφού το αυτοκίνητο μου ίσιωσε, το αυτοκίνητο TEPN 621 με πέρασε από τα δεξιά και με κτύπησε στο μπροστινό δεξιό φτερό». Ανέφερε ότι, «το ίσιωσε με το είχε μια δεξιά κλήση είναι μια γκρίζα ζώνη» για να προσθέσει ότι «Η αλήθεια είναι ότι είχα μια δεξιόστροφη κλήση. Μετά τη σύγκρουση ίσιωσε το αυτοκίνητο». Σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης που φαίνεται στο τεκμήριο 1 ανέφερε ότι δεν ήταν εντελώς στη δεξιά λωρίδα, αλλά σχεδόν για να προσθέσει ότι το σημείο σύγκρουσης πρέπει να είναι κάπου εκεί που υποδεικνύεται στο τεκμήριο 1, λίγο πάνω, λίγο κάτω. Ήταν η θέση του ότι ο Ενάγων μετά το δυστύχημα κατέβηκε κάτω από το αυτοκίνητο και ήταν μια χαρά. Του υποβλήθηκε ότι αυτός απέκοψε την πορεία του αυτοκινήτου του Ενάγοντα και απάντησε «Δική σας άποψη». Επέμενε ότι κοίταξε και δεν είχε αυτοκίνητα για να προσθέσει τα εξής «Εάν λόγω των συνθηκών θεωρείτε ότι έκοψα τον δρόμο, να το αποδεκτώ». Ο ειδικός ορθοπεδικός χειρουργός κ. Μ. Πηλαβάκης που κλήθηκε εκ μέρους του Εναγομένου, υιοθέτησε ιατρική έκθεση που συνέταξε στις 22.11.2007 σε σχέση με εξέταση που διενήργησε στις 19.11.2007 στον Ενάγοντα. Το περιεχόμενο της εν λόγω έκθεσης, η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο 13, παρατίθεται αυτολεξεί. «22/11/07 ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Σόλων Φανάρας Ημερ. Γεννήσεως: 19/04/51 Οδηγός Ταξί Λευκωσία Μου ζητήθηκε και εξέτασα στις 19/11/07 τον ανωτέρω και να εκδώσω ιατρική έκθεση αναφορικά με ισχυριζόμενο τραυματισμό του σε τροχαίο δυστύχημα στις 01/01/
  20. Για σκοπούς ενημέρωσης μου έχω στη διάθεση μου: Α. Αντίγραφα ιατρικών πιστοποιητικών.
  21. Ιατρικό πιστοποιητικό του Δρος Λ. Χριστοδούλου Ορθοπεδικού ημερ. 6/11/
  22. Ιατρικό πιστοποιητικό του Δρος Λ. Χριστοδούλου ημερ. 12/01/
  23. Ιατρική έκθεση του Νευρολόγου Μ. Πρωτοπαπά με ημερ. 3/8/05
  24. Ιατρική γνωμάτευση του Ορθοπεδικού - Νευροχειρούργου κ. Άλκη Λαπίθη ημερ. 18/08/
  25. Β.
  26. Έχω επίσης Μαγνητική τομογραφία (MRI) και ειδική έκθεση ημερ. 29/1/03 (ένα μήνα μετά το δυστύχημα) που υπογράφει η Δρ. Αγγέλα Κατωδρίτου Ειδική Ακτινολόγος.
  27. Αντίγραφο έκθεσης MRI ημερ. 10/5/04 που υπογράφει η Δρ. Αγγέλα Κατωδρίτου.
  28. MRI και αντίγραφο ακτινολογικής έκθεσης ημερ. 16/11/05 που υπογράφει και πάλι η Δρ. Αγγέλα Κατωδρίτου. Ιστορικό του τραυματισμού, αντιμετώπιση και εξέλιξη μέχρι σήμερα Ημερομηνία τροχαίου αναφέρεται σαν η 01/1/
  29. Οδηγούσε ταξί και ενεπλάκει σε σύγκρουση με άλλο αυτοκίνητο που ανέκοψε την πορεία του. Από το πρώτο ιατρικό πιστοποιητικό (του Δρος Λ. Χριστοδούλου ημερ. 1/11/03) καταγράφω τα πιο κάτω: Αναφέρει ότι εξετασθεί στις 3/01/03 με οσφυαλγία. Η Μαγνητική τομογραφία έγινε στις 29/1/
  30. Ο μεν Δρ Λόί'ζου περιγράφει μόνον μέρος των ευρημάτων δηλαδή οπισθοπλάγια προβολή του δίσκου στο 04-05 ύψος προκαλώντας στένωση του καναλιού (του σπονδυλικού σωλήνα) Η ολοκληρωμένη απεικόνιση είναι και στις δύο πλευρές Δεξιά και Αριστερά οπισθοπλάγια προβολή στο 04-05 του δίσκου προκαλώντας στένωση του σπονδυλικού σωλήνα και του μεσοσπονδυλίου τμήματος. Το επόμενο (και τελευταίο επίπεδο) 05-11 υπάρχει προς τα μέσα προβολή δίσκου που επίσης προκαλεί ελαφρά στένωση του οστικού καναλιού. Γίνεται αντιληπτό ότι το κύριο σύμπτωμα του ήτο η επίμονη οσφυαλγία και η μη ανταπόκριση σε διάφορες συντηρητικές αγωγές, ανάπαυση, φυσιοθεραπεία και φαρμακευτική αγωγή. Τον επόμενο χρόνο 10/5/04 του έγινε νέα μαγνητική τομογραφία στην οποία καταγράφεται ότι σε σύγκριση με το προηγούμενο δεν υπήρχε αλλαγή στις γνωστές δισκοκήλες στα 04-05 και 05-11 επίπεδα. Στο επόμενο ιατρικό πιστοποιητικό του Δρος Λ. Χριστοδούλου ημερ. 12/01/05 επαναλαμβάνεται ότι η κατάσταση παραμένει χωρίς βελτίωση και εισηγείται την χειρουργική επέμβαση. Στο πιστοποιητικό του Δρος Λαπίθη αναφέρονται τα πιο κάτω:
  31. Εξετάσθηκε στις 28/6/
  32. Κλινικά παρουσίαζε χρόνιο πόνο χωρίς νευρολογικά ευρήματα.
  33. Αναφέρει ότι δεν μπορούσε να εργασθεί ότι είχε επηρεασθεί η ψυχολογία του και ότι η μαγνητική τομογραφία έδειξε κήλη στο 04-
  34. Στις 9/9/05 τον χειρούργησε Μικροσκοπική δισκεκτομή στο 04-
  35. Αναφέρει ότι το αποτέλεσμα ήτο επιδείνωση και σε νέα Μαγνητική τομογραφία προβολή δίσκου μόνο στο 05-
  36. Στην τελευταία μαγνητική τομογραφία που του έγινε μετεγχειρητικά με ημερ. 16/11/05 η κα Αγγέλα Κατωδρίτου σημειώνει ότι υπάρχει ακόμη αμφοτερόπλευρα οπισθοπλάγια προβολή δίσκου στο 04-05 αριστερά μεγαλύτερη από δεξιά που προκαλεί στένωση του σύστοιχου μεσοσπονδυλίου τμήματος αριστερά πιο πολύ από ότι δεξιά. Υπάρχει μερική επιδείνωση του δίσκου στο 05-11 προκαλώντας στένωση στο πλάγιο τοίχωμα. Κλινική κατάσταση Συνεχίζεται κατά τον ίδιο η οσφυαλγία με επίταση τις βραδινές ώρες. Εκφράζει ανικανότητα για εργασία καθώς και ψυχολογική αναστάτωση και κατά περιόδους αναφέρει μούδιασμα στο αριστερό κάτω άκρο. Κλινικά διαπιστούται δυσκαμψία της σπονδυλικής στήλης με χωρίς εμφανή νευρολογικά σημεία στα κάτω άκρα με μειωμένα τα αντανακλαστικά του Αχίλλειου και στα δύο άκρα. Σχόλια - Συμπέρασμα Υπάρχει ιστορικό τροχαίου: 1/1/03 όπου ήτο ο οδγός ταξί, φορούσε και ζώνη που ενεπλάκει σε σύγκρουση με άλλο αυτοκίνητο. Δεν υπάρχει αναφορά ανατροπής του αυτοκινήτου ή παρέκκλισης από τον δρόμο. Εξετασθεί δύο μέρες αργότερα και παρόλον που αναφέρεται ότι υπεβλήθει σε ακτινογραφίες οσφύος δεν διατίθενται. Για οσφυαλγία που παρουσίαζε ο πρώτος ιατρός του (Δρος Λ. Χριστοδούλου) τον παρέπεμψε και του έγινε Μαγνητική Τομογραφία σχεδόν 1 μήνα αργότερα. Κατόπιν προσεκτικής μελέτης τόσον της Μαγνητικής όσον και της έκθεσης της ακτινολόγου με ημερ. 29/01/03 υπάρχουν προβολές δίσκων. Τόσον στο 04-05 όσον και στο 05-11 που προκαλούν και οι δύο στενώσεις τόσον του σπονδυλικού σωλήνα όσον και του μεσοσπονδυλίου τρήματος. Αυτή η εικόνα με προβολές δύο δίσκων που να προκαλούν και στενώσεις των οστικών στοιχείων είναι ενδεικτικά προϋπάρχουσων εκφυλιστικών αλλοιώσεων και δεν μπορεί να προκλήθηκαν από το ατύχημα αυτό. Δεν είναι δηλαδή τραυματικής αιτιολογίας. Από τέτοια ατυχήματα συνήθως προκαλείται ή διάστρεμμα του αυχένα ή της οσφύος και σπάνια και τα δύο. Μελετώντας τα διάφορα διαθέσιμα πιστοποιητικά γίνεται αντιληπτό ότι το κύριο πρόβλημα ήτο η νυκτερινή κυρίως οσφυαλγία καθώς και ψυχολογική του κατάσταση. Αναφέρεται ότι η μικροσκοπική δισκεκτομή (Δρ Λαπίθης 9/9/05) στο 04-05 δεν τον βοήθησε. Τέτοιες επεμβάσεις αποσκοπούν στην απελευθέρωση-αποσυμπίεση ρίζας νεύρου που είναι πιεσμένο ή ερεθισμένο. Εδώ υπήρχαν δυο δίσκοι και στο 04-05 και 05-Ι1 χωρίς να αναφέρονται πίεση ή της αντίστοιχης 05 ή Ι1 ρίζας του νεύρου. Κατά τη γνώμη μου και βασιζόμενος στα δεδομένα που είναι διαθέσιμα δεν υπήρχε ένδειξη τέτοιας επέμβασης σ' αυτό το σημείο με αυτήν την τεχνική. Συμπερασματικά η οσφυαλγία αυτή είναι χρόνια χαμηλή οσφυαλγία μηχανικής αιτιολογίας που δεν αποδίδεται στο τροχαίο δυστύχημα για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω.» Κατά την κυρίως εξέταση, του ζητήθηκε να σχολιάσει την αναφορά στην ιατρική του έκθεση «Αυτή η εικόνα με προβολές δύο δίσκων που να προκαλούν και στενώσεις των οστικών στοιχείων είναι ενδεικτικά προϋπαρχουσών εκφυλιστικών αλλοιώσεων και δεν μπορεί να προκλήθηκαν από το ατύχημα αυτό. Δεν είναι δηλαδή τραυματικής αιτιολογίας». Ήταν η θέση του ότι σε ανθρώπους του δυτικού ημισφαιρίου μέσης ηλικίας, 40 και άνω, δημιουργούνται ένεκα του τρόπου ζωής μας, καθιστικά επαγγέλματα, προοδευτικές εκφυλιστικές αλλοιώσεις σε διάφορα μέρη του σώματος. Η σπονδυλική στήλη είναι ένα από τα όργανα τα οποία αρχίζουν να εκφυλίζονται, να φθείρονται λόγω του τρόπου ζωής μας και λόγω του ότι με την πάροδο του χρόνου δημιουργούνται βιοχημικές αλλαγές στους δίσκους. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, ο δίσκος παρεμβάλλεται μεταξύ δύο σωμάτων. Ο κεντρικός πηκτοειδής πυρήνας του δίσκου με την ηλικία αρχίζει να αφυδατώνεται, για τους λόγους που εξήγησε, με αποτέλεσμα προοδευτικά να δημιουργούνται σχισμές στον δακτύλιο και σιγά-σιγά να προβάλλει το περιεχόμενο του πυρήνα προς το κέντρο, προς τον σωλήνα ή προς τα πλάγια που είναι τα οστικά τρίμματα, και να προκαλείται με την πάροδο του χρόνου στένωση τόσο του οστικού καναλιού όσο και του μεσοσπονδυλίου διαστήματος λόγω ακριβώς λέπτυνσης του δίσκου και να έχουμε σαν κλινικό αντίκτυπο το φαινόμενο αυτό της χρόνιας εκφυλιστικής δισκοπάθειας που συνήθως είναι σε δύο ή περισσότερα επίπεδα. Το συνηθέστερο επίπεδο λόγω μηχανικής αιτιολογίας είναι το επίπεδο 04-05 κατά 70%. Το επόμενο και τελευταίο επίπεδο 05-Ι1 20-25%. Με αυτή τη βιοχημική εικόνα κάποιος μπορεί να έχει οσφυαλγία η οποία χαρακτηρίζεται από υφέσεις και εξάρσεις, δηλαδή περιόδους ήσυχες και περιόδους με πόνο που μπορεί να συνδέονται είτε με το επάγγελμα του είτε με ασυνήθιστες χειρονακτικές εργασίες όπως π.χ. σκάψιμο, ανύψωση βάρους, κ.λ.π. Η θέση του ήταν ότι δεν μπορούσε να προκλήθηκε από το συγκεκριμένο τροχαίο ατύχημα αυτή η εικόνα τόσο η κλινική όσο και η ακτινολογική. Ήταν η θέση του ότι για να έχουμε στένωση σπονδυλίου σωλήνα απότομα πρέπει να έχουμε σοβαρό τραυματισμό π.χ. κατάγματα, οπότε θα μετακινηθούν σπόνδυλοι και θα προκαλέσουν και στένωση. Ρωτήθηκε αν ένας υγιής άνθρωπος υποστεί ρήξη ή πρόπτωση μεσοσπονδυλίου δίσκου τι συμπτώματα έχει για να απαντήσει «Οξεία πρόπτωση ή ρήξη μεσοσπονδυλίου δίσκου είναι μια δραματική κλινική εικόνα με τον πάσχοντα να είναι σχεδόν ανίκανος να περπατήσει, να υπάρχει σκολίωση λόγω πόνου, να έχει κλίση δεξιά, αριστερά ή μπροστά, να δυσκολεύεται να καθίσει ή ξαπλώσει στο κρεβάτι, να χρειάζεται βοήθεια να σηκωθεί, να πάει ακόμη και στην τουαλέτα, να χρειάζεται άμεση ιατρική βοήθεια για να ανακουφιστεί ο πόνος του και μπορεί να υπάρχει ως επακόλουθο αυτής της πάθησης νευρολογική εικόνα στο κάτω άκρο». Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, αυτά τα συμπτώματα παρουσιάζονται αμέσως, δηλαδή εκείνη τη στιγμή ή τα πρώτα λεπτά ή τις επόμενες λίγες ώρες. Η θέση του ήταν ότι δεν έπρεπε να διενεργηθεί η επέμβαση από τον ιατρό κ.Λαπίθη ένεκα των τριών δίσκων που υπήρχαν στην περιοχή και ένεκα των συνοδών οστικών προβλημάτων. Χωρίς να υπάρχει απτή απόδειξη ότι συγκεκριμένο νεύρο ήταν πιεσμένο ή ερεθισμένο, η επέμβαση δεν ήταν δυνατό να έχει καλό αποτέλεσμα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όταν κάποιος κάθεται για οκτώ, δέκα ή δώδεκα ώρες την ημέρα, οι πιέσεις που ασκούνται στη σπονδυλική στήλη στο κατώτατο μέρος είναι πολλαπλάσιες από εκείνες που ασκούνται όταν κάποιος είναι σε ύπτια θέση ή κινείται. Ήταν η θέση του για τους λόγους που εξήγησε ότι ο Ενάγων παρουσιάζει οσφυαλγία με περιόδους υφέσεων και εξάρσεων. Εκ μέρους του Εναγομένου κατέθεσε και η κα Ιωάννα Ανδρέου, Ιατρός Παθολόγος. Αφού αναφέρθηκε στα προσόντα της, ανέφερε ότι από το 1993 εργάζεται στο Απολλώνειο Νοσοκομείο. Κατέθεσε ως τεκμήριο 14 έγγραφο ημερομηνίας 1.1.2003 που υπέγραψε η ίδια. Πρόκειται για βεβαίωση του Απολλώνειου ιδιωτικού Νοσοκομείου η οποία αναφέρει τα ακόλουθα: «Ο κ. Σόλων Φανάρας επισκέφθηκε σήμερα το Νοσοκομείο μας (Τμήμα Πρώτων Βοηθειών) και διαπιστώθηκε ότι πάσχει από Αυχεναλγία μετά από δυστύχημα. Χορηγήθηκε αγωγή και συνεστήθη ανάπαυση για 2 ημέρες.» Ήταν η θέση της ότι στο εν λόγω Πιστοποιητικό καταγράφεται ότι ο κ.Φανάρας είχε πόνο στον αυχένα μετά από δυστύχημα που είχε. Ρωτήθηκε κατά πόσο ο κ.Φανάρας της παραπονέθηκε για οσφυαλγία ή για ο,τιδήποτε άλλο εκτός από εκείνο για το οποίο γίνεται αναφορά στη βεβαίωση, για να απαντήσει ως εξής: «Αν είχε οσφυαλγία ή οποιαδήποτε άλλη κάκωση που προκλήθηκε από το δυστύχημα θα αναφέρετο εδώ, που σημαίνει δεν παραπονέθηκε για οσφυαλγία.» Αντεξεταζόμενη ανέφερε πως δεν θυμόταν την ώρα που την επισκέφθηκε ο κ. Φανάρας. Η ίδια παρέπεμψε τον Ενάγοντα σε ορθοπεδικό . Δεν παρέπεμψε τον Ενάγοντα για ακτινογραφίες ή MRI. Το ότι τον παρέπεμψε σε ορθοπεδικό, δεν το αναφέρει στο Πιστοποιητικό της, αλλά όπως ανέφερε «πάντα έτσι γίνεται». Αυτή ήταν σε γενικές γραμμές η προσαχθείσα μαρτυρία, το σύνολο της οποίας έχω θέσει ενώπιον μου. Αξιολόγηση μαρτυρίας Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλοντο, το καλό ή κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 ΑΑΔ 1273, 1280 - 1281, Χριστάκης Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά, Πολ. Έφ. αρ. 15/07, απόφαση ημερ. 23.5.2008, Γεώργιος και Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Παναγιώτη Πολυβίου, Πολ. Έφ. αρ. 99/07, απόφαση ημερ. 9.4.2009 και Νίκου Κυριάκου ν. Γεωργίου Νικόλα (Μακρή) Λτδ, Πολ. Έφ. αρ. 120/07, απόφαση ημερ. 10.7.20009). Έχω θέσει ενώπιον μου και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506 υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Τέλος, πρέπει να αναφέρω ότι πριν αξιολογήσω την προσαχθείσα μαρτυρία έθεσα ενώπιον μου και τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Αναφέρω από τώρα ότι η αξιολόγηση των μαρτύρων δεν θα γίνει με τη σειρά που αυτοί κατέθεσαν. Ο εξεταστής της υπόθεσης Στέλιος Ορφανίδης, Αστυφ. 2520, μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και αποδέχομαι τη μαρτυρία του, η οποία ας σημειωθεί, ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε. Η ακτινολόγος κα Α. Κατωδρύτου μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και αποδέχομαι τη μαρτυρία της χωρίς ενδοιασμό. Θα έλεγα πως η μαρτυρία της δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Συγκεκριμένα δεν αμφισβητήθηκε, ανάμεσα σε άλλα, ότι τα όσα διαπίστωσε στις μαγνητικές τομογραφίες οσφυϊκής μοίρας του Ενάγοντα δεν είναι ενδεικτικά τραυματικών αλλοιώσεων αφού, ως ανέφερε, δεν συνοδεύονται από κατάγματα εντός σπονδύλου. Η Υπεράσπιση θεωρεί τη μαρτυρία της αξιόπιστη και ζητά από το Δικαστήριο να βασιστεί πάνω σε αυτή. Η μάρτυρας Υπεράσπισης κα Ιωάννα Ανδρέου, Παθολόγος, μου έκανε καλή εντύπωση και αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Συγκεκριμένα δέχομαι ότι ο Ενάγων δεν της παραπονέθηκε για οσφυαλγία ή για οποιαδήποτε κάκωση που προκλήθηκε από το επίδικο δυστύχημα. Η μαρτυρία της αυτή δεν αμφισβητήθηκε. Η αναφορά στο Πιστοποιητικό της (τεκμήριο 14) ότι διαπιστώθηκε ότι ο Ενάγων έπασχε από αυχεναλγία, δεν αφορά στα επίδικα θέματα αφού ο Ενάγων με την Έκθεση Απαίτησής του δεν ισχυρίζεται ότι υπέστη αυχεναλγία συνεπεία του επίδικου τροχαίου δυστυχήματος. Το μόνο μέρος της μαρτυρίας της που δεν αποδέχομαι είναι ότι παρέπεμψε τον Ενάγοντα σε ορθοπεδικό, αφού κάτι τέτοιο δεν αναγράφεται στο Πιστοποιητικό της και δεν μπορώ να δεχτώ τη σχετική με αυτό το θέμα μαρτυρία της ότι «Πάντα έτσι γίνεται». Ο νευρολόγος κ. Μιχάλης Πρωτοπαπάς δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και απορρίπτω τη μαρτυρία του. Ο μάρτυρας αυτός βρίσκω για τους λόγους που θα αναφέρω πιο κάτω ότι έδωσε μαρτυρία που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα για να βοηθήσει τον Ενάγοντα. Συγκεκριμένα στα Πιστοποιητικά του ημερομηνίας 3.8.05 (τεκμήριο 3) και 3.2.06 (τεκμήριο 4), δεν κάνει αναφορά ότι η κατάσταση της υγείας του Ενάγοντα πριν από το δυστύχημα του επέτρεπε να ασκεί το επάγγελμα του οδηγού ταξί. Αυτό το πρόσθεσε («βεβαίωση») στο Πιστοποιητικό του ημερομηνίας 3.2.06 στις 30.9.08 κάτω από τις περιστάσεις που ο ίδιος περιέγραψε (τεκμήριο 5). Πώς γνωρίζει το γεγονός αυτό, είναι άξιον απορίας αφού τον Ενάγοντα τον γνώρισε και τον εξέτασε για πρώτη φορά στις 23.3.05, ενώ το δυστύχημα έγινε την 1.1.
  1. Πώς γνωρίζει επίσης ότι η ρήξη και το κάταγμα, για τα οποία κάνει αναφορά στην εκ των υστέρων «βεβαίωση» του, «επήλθε μετά το δυστύχημα», επίσης είναι άξιον απορίας. Πρέπει εδώ να σημειώσω πως αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε γιατί στις 30.9.08 πρόσθεσε ότι υπήρχε κάταγμα για να απαντήσει πως, αν έγραψε κάτι τέτοιο, τότε είναι λάθος. Όπως ανέφερε, «Ήλθε μια μέρα ο κ. Φανάρας και μου είπε ότι θέλει συμπληρωματική έκθεση, και μου είπε σε δυο ώρες θα πάει στο Δικαστήριο» και έγραψα αυτό το πράγμα. Δηλαδή άφησε να νοηθεί πως έγραφε ότι ήθελε ο κ. Φανάρας για να το χρησιμοποιήσει ο τελευταίος στο Δικαστήριο. Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν μπήκε στον κόπο να ελέγξει το ιστορικό του ασθενούς από το οποίο θα διαπίστωνε ότι δεν υπήρχε κάταγμα, έδωσε την ακόλουθη μη πειστική αλλά και απαράδεκτη, θα έλεγα, απάντηση «Απλούστατα η πίεση του χρόνου είναι τόση πολλή, η οποία για κάθε λεπτό που χάνω είναι εις βάρος περίπου άλλων ασθενών που θέλουν τη βοήθειά μου. Αν μπορώ να εξοικονομήσω κάποιο χρόνο, αυτό κάνω. Επειδή γνώριζα ότι θα έρθω να μαρτυρήσω εδώ ενόρκως, πιστεύω ότι η ένορκη μαρτυρία μου είναι υπεράνω της γραπτής έκθεσης που έχω δώσει». Βεβαίως, όταν το κατέθετε ενόρκως στην κυρίως εξέτασή του ως τεκμήριο, δεν ανέφερε ότι η αναφορά σε κάταγμα δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αναγκάστηκε να το πράξει κατά την αντεξέταση του. Ως ιατρός όμως, ο οποίος υπήρξε και πραγματογνώμων στα Δικαστήρια της Γερμανίας, θα έπρεπε να γνωρίζει πολύ καλά πως τέτοια σοβαρά λάθη σε ιατρικές εκθέσεις είναι ανεπίτρεπτα. Και ούτε είναι ορθό να ισχυρίζεται ότι έκανε αυτό το λάθος επειδή ήθελε να εξοικονομήσει χρόνο για να τον χρησιμοποιήσει για την εξέταση άλλων ασθενών του. Πρέπει ακόμη να σημειώσω πως πριν αποκαλυφθεί το πιο πάνω λάθος του, επαίνεσε τον εαυτό του λέγοντας ότι δεν κάνει εκθέσεις κομμένες-ραμμένες στα μέτρα των δικηγόρων. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «Εγώ κάνω επιστημονικές, τεκμηριωμένες εκθέσεις και κάθε παράγραφο που γράφω και κάθε γράμμα και κάθε λέξη που γράφω, μπορώ να το γράψω και να το τεκμηριώσω». Στα Πιστοποιητικά του (τεκμήρια 3 και 4) κάνει αναφορά σε μαγνητική τομογραφία και ότι σε αυτή «καταγράφεται ρήξη δίσκου Ο4/Ο5 τραυματικής αιτιολογίας». Αμέσως του ζητήθηκε να διαβάσει το Πιστοποιητικό της κας Κατωδρύτου (τεκμήριο 6) η οποία διενήργησε τη μαγνητική τομογραφία. Σε αυτή η κα Κατωδρύτου δεν κάνει αναφορά ούτε σε ρήξη ούτε σε τραυματική αιτιολογία. Έδωσε την ακόλουθη μη πειστική απάντηση: «Το γράφει. Αν θέλετε μπορείτε να ερωτήσετε την κα Κατωδρύτου για μεσοσπονδύλια ρήξη. Για μένα είναι απότοκο ενός τραυματισμού. Η λέξη πρόπτωση δεν διαφοροποιεί αυτό που έγραψα. Για μένα ρήξη και πρόπτωση είναι συνώνυμες στην προκείμενη περίπτωση». Λίγο αργότερα δέχτηκε ότι πρόπτωση δίσκου δεν είναι πάντοτε τραυματικής αιτιολογίας. Όταν ρωτήθηκε αν η ρήξη και η πρόπτωση είναι το ίδιο πράγμα, απέφυγε να απαντήσει λέγοντας τα ακόλουθα «Αν θέλετε να μπούμε στην επιστημονική ανάλυση της δισκοπάθειας, να το κάνουμε», για να προσθέσει ότι χρησιμοποιεί λέξεις που είναι κατανοητές από άτομα που δεν είναι ιατροί. Δηλαδή προσπάθησε να μας πείσει ότι τα άτομα αυτά αντιλαμβάνονται τη ρήξη του δίσκου και όχι την πρόπτωση του δίσκου, για αυτό χρησιμοποιεί τη λέξη ρήξη. Λίγο αργότερα αναγκάστηκε να δεχτεί πως αυτό που παρουσιάζεται στο Πιστοποιητικό της κας Κατωδρύτου (τεκμήριο 6) είναι πρόπτωση δίσκου. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία πως γνώριζε πολύ καλά ότι η πρόπτωση και η ρήξη δίσκου δεν είναι το ίδιο πράγμα, και ότι η κα Κατωδρύτου ουδέποτε έκανε αναφορά στο Πιστοποιητικό της (τεκμήριο 6) σε ρήξη και μάλιστα τραυματικής αιτιολογίας. Η μαρτυρία του ότι ο Ενάγων έχει σεξουαλικά προβλήματα απορρίπτεται χωρίς ενδοιασμό. Ρωτήθηκε γιατί δεν κάνει αναφορά σε αυτά στα Ιατρικά του Πιστοποιητικά (τεκμήρια 3, 4 και 5). Η απάντηση που έδωσε, η οποία στερείται πειστικότητας, παρατίθεται αυτολεξεί: «. Και τρίτο, προσπαθώ ορισμένες φορές να αφήνω πίσω ορισμένα πράγματα τα οποία είναι δυνατό να μειώνουν τον άρρωστο μου. Εάν κάποιος έλθει εδώ παρουσία ατόμων ή κυκλοφορήσει αυτό το έγγραφο, και δίνει γύρο, ίσως να μη θέλει να ακουστεί ότι έχει σεξουαλικά προβλήματα, και αυτό έπρεπε να θεωρηθεί ότι είναι υπέρ σας και όχι θυματοποίηση δική σας που είπατε προηγουμένως ότι κάμνω». Δηλαδή προσπάθησε και πάλι να μας πείσει πως δεν κατέγραψε στα Ιατρικά του Πιστοποιητικά τα πιο πάνω προβλήματα του Ενάγοντα για να μην τον μειώσει, αλλά έκανε αναφορά σε αυτά στο Δικαστήριο κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας της παρούσας αγωγής, η οποία, ας σημειωθεί, δεν διεξάγεται «κεκλεισμένων των θυρών». Η αναξιόπιστη μαρτυρία του γύρω από το πιο πάνω θέμα είχε και συνέχεια. Ρωτήθηκε πότε ο Ενάγων του ανέφερε ότι έχει σεξουαλικά προβλήματα για να απαντήσει «Πριν τρεις βδομάδες». Ακολούθως ρωτήθηκε πότε του το ανέφερε για πρώτη φορά, για να δώσει την ακόλουθη ασαφή απάντηση «Τέλη του
  2. Δεν θυμούμαι πότε μου το είπε για πρώτη φορά». Όταν ρωτήθηκε αν συζήτησε με τον Ενάγοντα να μην καταγραφούν στα Πιστοποιητικά τα σεξουαλικά του προβλήματά, απάντησε αρνητικά. Είχε δίκαιο ο κ. Αβρααμίδης όταν του υπέβαλε ότι έλεγε ψέματα σε σχέση με τους πιο πάνω ισχυρισμούς του και κακώς ο ιατρός ζήτησε από το Δικαστήριο να επαναφέρει στην τάξη τον κ. Αβρααμίδη επειδή, ως ανέφερε, δεν δέχεται να του υποβάλλει ότι λέει ψέματα. Ρωτήθηκε σε σχέση με τη στένωση καναλιού για την οποία γίνεται αναφορά στην έκθεση της ακτινολόγου κας Κατωδρύτου (τεκμήριο 6). Συγκεκριμένα ρωτήθηκε να αναφέρει τι του λέει η εν λόγω στένωση. Αρχικά απέφυγε να απαντήσει αφού απάντησε ως εξής. «Θέλετε να σας εξηγήσω τη στένωση καναλιού;» Ακολούθησε η εξής ερώτηση «Τι σημαίνει για εσάς σε αυτή την περίπτωση, τη συγκεκριμένη;» για να απαντήσει τελικά ότι ο Ενάγων, σύμφωνα με την έκθεση της κας Κατωδρύτου, έχει μια στένωση του σπονδυλικού σωλήνα η οποία ίσως να επιδεινώθηκε με την πρόπτωση του μεσοσπονδυλίου δίσκου. Ακολούθησε η εξής ερώτηση «Αντιλαμβάνομαι όμως από την απάντησή σας ότι τη στένωση δεν την αποδίδετε σε οποιοδήποτε τραυματισμό» για να απαντήσει ότι «Επιδείνωση της στένωσης την αποδίδω σε πιθανό τραυματισμό». Δηλαδή δέχτηκε ότι η στένωση που παρουσιάζει ο Ενάγων δεν οφείλεται σε τραυματισμό. Για αυτή όμως ουδεμία αναφορά κάνει στα Πιστοποιητικά του και ουδόλως τη λαμβάνει υπόψη του. Και πώς να τη λάβει υπόψη, αφού η θέση του στο Πιστοποιητικό (τεκμήριο 5) ήταν ότι υπήρχε ρήξη και κάταγμα συνεπεία του δυστυχήματος. Για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν τον δέχομαι ως αξιόπιστο μάρτυρα, και απορρίπτω τη μαρτυρία του. Ο χειρουργός ορθοπεδικός κ. Λοΐζος Χριστοδούλου, δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και απορρίπτω τη μαρτυρία του. Ανέφερε ότι έδωσε οδηγίες στον Ενάγοντα για χρήση ζώνη οσφύος. Όταν του υποβλήθηκε ότι κάτι τέτοιο δεν αναφέρεται στα Πιστοποιητικά του (τεκμήρια 11 και 12), έδωσε την ακόλουθη μη πειστική απάντηση «Επαναλαμβάνω, η ιατρική έκθεση που εκδίδει οποιοσδήποτε ιδιώτης ιατρός γράφει τα βασικά, κλινική εξέταση, διάγνωση και θεραπεία. Δεν είμαι αναγκασμένος να εκδώσω ιατρική έκθεση πολλαπλών σελίδων και λόγω φόρτου εργασίας και πολλές φορές είναι αχρείαστο διότι εκδίδοντας ένα Ιατρικό Πιστοποιητικό δεν γνωρίζω για ποιο λόγο, τις πλείστες περιπτώσεις δεν γνωρίζουμε για ποιο λόγο θα χρησιμοποιηθεί, άρα σαν θεράπων ιατρός θα γράψω τα πιο βασικά, το πιο σωστό θεραπευτικό σχήμα, αυτό». Θεωρώ πως η χρήση ζώνης οσφύος συνιστά θεραπεία και αν έδιδε τέτοιες οδηγίες θα ανέμενα να τις είχε καταγράψει στα Πιστοποιητικά του. Ρωτήθηκε εάν τελικά ο Ενάγων χρησιμοποίησε τέτοια ζώνη για να απαντήσει ότι δεν θυμόταν. Θυμόταν όμως ότι έδωσε οδηγίες για χρήση ζώνης τον Ιανουάριο του 2003 χωρίς αυτές να είναι κάπου καταγεγραμμένες. Όταν ρωτήθηκε πώς θυμάται ότι έδωσε τέτοιες οδηγίες ανέφερε πως αυτό είναι θεραπεία ρουτίνας. Δηλαδή προσπάθησε να μας πείσει πως κάθε φορά που εξετάζει έναν ασθενή του, του συνιστά και ζώνη οσφύος. Του υποβλήθηκε ότι η προβολή δίσκων στη συγκεκριμένη περίπτωση και η επακόλουθη στένωση του σπονδυλικού σωλήνα, δεν ήταν τραυματικής αιτιολογίας. Αρκέστηκε απλά να αναφέρει ότι διαφωνεί με την υποβολή χωρίς να παραθέσει οποιουσδήποτε λόγους που να υποστηρίζουν τη διαφωνία του. Λίγο αργότερα, αντεξεταζόμενος, δέχτηκε πως κατέληξε ότι η προβολή των δίσκων και η στένωση του σπονδυλικού σωλήνα είναι τραυματικής αιτιολογίας έχοντας κατά νουν τα όσα του ανέφερε ο Ενάγων, ότι δηλαδή πριν από το δυστύχημα δεν είχε ιστορικό οσφυαλγίας. Αντεξεταζόμενος αναγκάστηκε να δεχτεί ότι, προβολή δίσκου και στένωση σπονδυλικού σωλήνα μπορεί να οφείλεται και σε εκφυλιστική διαδικασία, δηλαδή να είναι μη τραυματικής αιτιολογίας. Σε άλλο μέρος της αντεξέτασής του ανέφερε ότι ο Ενάγων παρουσίασε έντονη οσφυαλγία με επέκταση του πόνου μέχρι τους γλουτούς. Του υποδείχθηκε αμέσως ότι στα Ιατρικά Πιστοποιητικά που εξέδωσε σε διαφορετικές ημερομηνίες (τεκμήρια 11 και 12) άλλα λέγει. Σε αυτά αναφέρει τα ακόλουθα «Κλινικώς υπάρχει άλγος στην κατώτερη οσφυϊκή μοίρα χωρίς όμως επέκταση στους γλουτούς και κάτω άκρα .» Προσπάθησε αμέσως να διορθώσει, ανεπιτυχώς βεβαίως, λέγοντας ότι επειδή ο Ενάγων δεν είχε επέκταση του πόνου στα κάτω άκρα δεν είχε οσφυοϊσχιαλγία. Αμέσως παραπέμφθηκε στο Πιστοποιητικό του (τεκμήριο 11) στο οποίο αναφέρει ότι ο Ενάγων θα εξακολουθεί να έχει συμπτώματα οσφυοϊσχιαλγίας για το υπόλοιπο της ζωής του. Προσπάθησε και πάλι να διορθώσει λέγοντας ότι στο Ιατρικό του Πιστοποιητικό κάνει απλά μια πρόβλεψη αφού έγραψε τη λέξη «πιστεύω». Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο να αναφέρω τι ακριβώς έγραψε στο Πιστοποιητικό του (τεκμήριο 11) «Πιστεύω η κλινική του κατάσταση δεν θα βελτιωθεί εντελώς και πλήρως και θα εξακολουθεί να έχει συμπτώματα οσφυοϊσχιαλγίας για το υπόλοιπο της ζωής του». Με την πιο πάνω αναφορά ουσιαστικά δέχεται ότι ο Ενάγων έχει συμπτώματα οσφυοϊσχιαλγίας, αφού λέει πως «θα εξακολουθεί να έχει συμπτώματα οσφυοϊσχιαλγίας.». Εν πάση περιπτώσει, δεν κάνει αναφορά σε οσφυαλγία αλλά σε οσφυοϊσχιαλγία, η οποία όπως ανέφερε, δεν υπάρχει αφού δεν διαπίστωσε πόνο στα κάτω άκρα. Λίγο αργότερα ανέφερε ότι αυτό που θέλει να πει είναι ότι ο Ενάγων δεν είχε οσφυοϊσχιαλγία, αλλά πιστεύει ότι στο μέλλον θα έχει. Στην κυρίως εξέτασή του σχολιάζοντας την ημερομηνία 22.4.08 και την υπογραφή του που υπάρχει πάνω από την ημερομηνία αυτή στο Πιστοποιητικό του ημερομηνίας 8.8.05 (τεκμήριο 11) ανέφερε ότι ο Ενάγων τον επισκέφθηκε στις 22.4.08 και ο ίδιος «σφράγισε και υπέγραψε ότι το Πιστοποιητικό του ισχύει όπως ήταν στις 8.8.05». Δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι από αυτή τη μαρτυρία του συνάγεται ότι προέβηκε στις δέουσες εξετάσεις και βεβαίωσε ότι η κατάσταση της υγείας του Ενάγοντα στις 22.4.08 παραμένει ως είχε προηγουμένως. Αντεξεταζόμενος γύρω από αυτό το θέμα ανέφερε ότι η τελευταία ιατρική εξέταση έλαβε χώρα στις 4.7.05 ως αναφέρεται στο τεκμήριο
  3. Του υποβλήθηκε αμέσως η ακόλουθη λογική ερώτηση «Τότε γιατί 22.4.08 πιστοποιείτε ότι αυτά που αναφέρονται στο Πιστοποιητικό 8 Αυγούστου '05 ισχύουν 22.4.08 εφόσον χάσατε επαφή μετά τον 7ον του '05;» για να δώσει την ακόλουθη έξυπνη, αλλά καθόλου πειστική απάντηση «Εγώ πιστοποίησα ότι το ιατρικό μου πιστοποιητικό 8.8.05 ισχύει. Δεν πιστοποίησα ότι στις 22.4.05 είναι ακριβώς τα ίδια με τα συμπτώματα του '95 ενώ έχει κάνει του κόσμου τις θεραπείες. Για όνομα του Θεού». Διερωτάται κάποιος αν έτσι είχαν τα πράγματα, γιατί προέβη στις 22.4.08 στην πιο πάνω πιστοποίηση. Το Δικαστήριο βρίσκει πως όταν αποκαλύφθηκε ότι μετά τις 4.7.05 δεν εξέτασε τον Ενάγοντα και συνεπώς δεν μπορούσε να βεβαιώσει στις 22.4.08 ότι η κατάσταση της υγείας του παρέμενε ως είχε στις 4.7.05, έδωσε την πιο πάνω αναξιόπιστη απάντηση. Ρωτήθηκε αν παρέπεμψε τον Ενάγοντα σε νευρολόγο ενόψει της θέσης του ότι αυτός συνέχιζε μέχρι τις 4.7.05, ημερομηνία κατά την οποία τον εξέτασε για τελευταία φορά, να έχει συμπτώματα. Αρχικά απάντησε ότι πρέπει να τον είδε νευρολόγος. Όταν του υποδείχθηκε από το Δικαστήριο ότι η ερώτηση είναι αν ο ίδιος παρέπεμψε τον Ενάγοντα σε νευρολόγο, απάντησε ότι δεν θυμόταν. Παρακολουθώντας τον να καταθέτει μου έδωσε την εντύπωση ότι ήλθε στο Δικαστήριο όχι για να παρουσιάσει τα επιστημονικά κριτήρια προς υποστήριξη των ιατρικών του θέσεων, αλλά για να υποστηρίξει ότι ο Ενάγων μετά το δυστύχημα τραυματίσθηκε και συνεχίζει να αντιμετωπίζει προβλήματα. Έφθασε μάλιστα στο σημείο να καταγράψει στο ιατρικό Πιστοποιητικό του (τεκμήριο 11) ότι ο τραυματισμός του Ενάγοντα και η αποθεραπεία του, επηρέασαν τον Ενάγοντα ψυχολογικά, χωρίς βεβαίως ο ίδιος να είναι ψυχολόγος ή ψυχίατρος, κάτι που παραδέχτηκε στην αντεξέτασή του. Μάλιστα στην αντεξέτασή του αποκάλυψε πως τα όσα αναφέρει στο Πιστοποιητικό του γύρω από αυτό το θέμα, θα πρέπει να του τα είχε αναφέρει ο Ενάγων σε συζήτηση που είχε μαζί του. Ρωτήθηκε αμέσως από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Εναγομένου τι του ανέφερε ο Ενάγων σε σχέση με το πιο πάνω θέμα, για να δώσει την ακόλουθη απάντηση «Μην λέτε πράγματα που δεν είναι γραμμένα. Αυτά που γράφω μου είπε. Ότι μου είπε το έγραψα. Δεν είναι εικασίες». Το Δικαστήριο βρίσκει πως αυτός που λέει πράγματα που δεν είναι γραμμένα είναι ο ιατρός αφού στο Πιστοποιητικό του (τεκμήριο 11) δεν καταγράφει ότι είναι με βάσει τα όσα του ανέφερε ο Ενάγων που καταλήγει ότι ο τελευταίος επηρεάσθηκε ψυχολογικά συνεπεία του τραυματισμού και της αποθεραπείας του. Βρίσκει επίσης ως άδικη τη θέση του ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εναγομένου προσπάθησε να τον «μπλέξει» όταν του υπέβαλλε ερωτήσεις γύρω από το πιο πάνω θέμα. Άδικη επίσης βρίσκω και τη θέση του ότι ο κ. Αβρααμίδης δεν είναι ειδικός για να του κάνει ερωτήσεις και να συζητά μαζί του, ο οποίος τυγχάνει να είναι ένας ορθοπεδικός με 15 χρόνια πείρα. Έφθασε μάλιστα στο σημείο να πει του κ. Αβρααμίδη ότι δεν του επιτρέπει να του υποβάλλει ερωτήσεις σε σχέση με τη θεραπευτική αντιμετώπιση του Ενάγοντα. Και όλα αυτά, όταν η αντεξέταση του κινήθηκε μέσα σε σωστά πλαίσια. Η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολο της. Ο ιατρός κ. Άλκης Λαπίθης δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και απορρίπτω τη μαρτυρία του. Ήταν η θέση του ότι για τη δημιουργία τέτοιων προβλημάτων παίζουν πολλοί παράγοντες ρόλο, όπως η ποιότητα του δίσκου, η ποιότητα του οστού, ο τύπος του τραύματος, πόσες ήταν οι δυνάμεις. Αμέσως ρωτήθηκε, δικαιολογημένα λέγω, αν γνώριζε πώς έγινε το επίδικο δυστύχημα. Λέγω δικαιολογημένα, αφού σύμφωνα με τη μαρτυρία του ο τρόπος με τον οποίο τραυματίζεται ένας άνθρωπος και η φύση των τραυμάτων του είναι ουσιώδη γεγονότα που πρέπει να τεθούν ενώπιον του ιατρού που καλείται να κάνει διάγνωση. Αρχικά απέφυγε να απαντήσει λέγοντας «Δεν ήμουν εκεί». Λίγο αργότερα δέχτηκε ότι γνώριζε αφού του είχε εξηγήσει ο Ενάγων, για να προσθέσει τα ακόλουθα «. για μένα δεν παίζει ρόλο. Ούτε Αστυνομικός είμαι, ούτε παίζει ρόλο με τον τρόπο με τον οποίο θα τον χειριστώ, ή θα αλλάξει θεραπεία ή όχι». Του υποβλήθηκε η ακόλουθη ερώτηση «Δεν παίζει ρόλο στο να δικαιολογείται μια άποψη αν ο τραυματισμός προκλήθηκε από το δυστύχημα ή όχι, έχετε τέτοια άποψη;» για να απαντήσει ότι η άποψή του είναι ότι ο Ενάγων δεν είχε το πρόβλημα πριν από το επίδικο δυστύχημα. Από τα πιο πάνω φαίνεται πως ήθελε πάση θυσία να υποστηρίξει τη θέση του Ενάγοντα ότι πριν από το δυστύχημα δεν αντιμετώπιζε πρόβλημα. Όταν ο ευπαίδευτος συνήγορος κ. Γεωργίου που εκπροσώπησε εκείνη την ημέρα τον Εναγόμενο, του υπέβαλε ότι τον εξέτασε δύο και πλέον χρόνια μετά το επίδικο δυστύχημα, και συνεπώς δεν μπορούσε να γνωρίζει την κατάσταση της υγείας του πριν από το δυστύχημα, αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι δεν γνώριζε αν υπήρχε το συγκεκριμένο πρόβλημα πριν από το επίδικο δυστύχημα. Ρωτήθηκε αν η ρήξη δίσκου είναι το ίδιο με την πρόπτωση δίσκου. Και εδώ προσπάθησε αρχικά να αποφύγει να απαντήσει λέγοντας ότι «Στην πράξη είναι το ίδιο». Όταν ρωτήθηκε «Στη θεωρία;» έδωσε την ακόλουθη απάντηση «Είναι διαχωρισμός που κάνουν οι ακτινολόγοι. Για εμάς, αν θα χειρουργήσουμε, το ένα ή το άλλο, δεν παίζει ρόλο.» Η ερώτηση βεβαίως δεν είχε να κάνει με χειρουργική επέμβαση, αλλά κατά πόσο πρόπτωση και ρήξη δίσκου είναι το ίδιο πράγμα. Λίγο αργότερα αναγκάστηκε να δεχτεί πως ρήξη έχουμε όταν έχει σπάσει ο δακτύλιος και πρόπτωση όταν δεν έχει σπάσει, και ότι η πρόπτωση είναι ένα στάδιο πριν από τη ρήξη. Όταν ο κ.Γεωργίου στη συνέχεια του ανέφερε ότι με βάσει την πιο πάνω μαρτυρία του πρόπτωση έχουμε όταν δεν έχει σπάσει ο δακτύλιος, άλλαξε τη θέση του και είπε ότι σπάσιμο είναι και τα δύο αλλά σε διαφορετικό βαθμό. Θα ανέμενα από τον ιατρό να είχε αναφέρει κάτι τέτοιο από την αρχή και όχι μετά τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση του, όταν μάλιστα αρχικά είχε αναφέρει πως στην πρόπτωση δεν σπάζει ο δακτύλιος. Οι απαντήσεις του γενικά δεν ήταν «καθαρές». Συγκεκριμένα. Δέχτηκε ότι ο Ενάγων κατά τον χρόνο που τον εξέτασε ήταν περίπου 54-55 χρονών. Ρωτήθηκε αν από μια ηλικία και μετά ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού, ανάλογα με το επάγγελμα και με το πόσο επιβαρύνει τη σπονδυλική του στήλη, παρουσιάζει κάποιες οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις. Η απάντηση που έδωσε ήταν η ακόλουθη «Συμφωνώ, αλλά η ηλικία είναι σχετική. Έχουμε νεαρούς που έχουν και ηλικιωμένους που δεν έχουν». Βεβαίως ο κ. Γεωργίου ομιλούσε για τον κανόνα και είμαι σίγουρος ότι ο ιατρός είχε αντιληφθεί την ερώτηση. Λίγο αργότερα δέχτηκε ότι στις πιο μικρές ηλικίες βρίσκουμε αυτά τα συμπτώματα πολύ σπάνια για να ακολουθήσει η εξής ερώτηση «Και η έκταση που το βρίσκουμε ποικίλει ανάλογα με τις δραστηριότητες και την κόπωση που υποβάλλεται ο καθένας μας;» Για να απαντήσει και πάλι με τον δικό του τρόπο «Όχι ακριβώς, αλλά παίζει ρόλο». Η αναφορά του στα ιατρικά του πιστοποιητικά (τεκμήρια 9 και 10) ότι ο Ενάγων είναι σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση και τα ψυχολογικά του προβλήματα επιδεινώνονται με τον καιρό, απορρίπτεται χωρίς ενδοιασμό. Κατ' αρχάς δεν αναφέρει πώς διαπίστωσε την ύπαρξη αυτών των ψυχολογικών προβλημάτων. Να αναφέρω εδώ πως στα πιστοποιητικά του δεν καταγράφει ότι τα πιο πάνω ευρήματά του είναι με βάση τα όσα ο Ενάγων του ανέφερε, ενώ για κάποια άλλα πράγματα κάνει αναφορά στα όσα ο Ενάγων του ανέφερε. Για παράδειγμα, στο τεκμήριο 10 γράφει «Ο ασθενής επίσης αναφέρει ότι δυσκολεύεται στη μετακίνηση». Η μαρτυρία του ότι τα προβλήματα που παρουσιάζει ο Ενάγων «Απ' ότι έχω καταλάβει είναι από το ατύχημα που είχε την 1.1.03» απορρίπτεται αφού δεν παρέθεσε τους λόγους για το πώς «κατάλαβε» ότι αυτά προέρχονται από το επίδικο τροχαίο δυστύχημα. Το ίδιο ισχύει και για την αναφορά στα ιατρικά του πιστοποιητικά ότι υπάρχει χρόνιο σύνδρομο άλγους τραυματικής αιτιολογίας. Ούτε και εδώ παραθέτει τους λόγους για τους οποίους ο ίδιος καταλήγει ότι αυτό είναι τραυματικής αιτιολογίας, όταν μάλιστα τέτοια προβλήματα μπορούν να παρουσιαστούν λόγω ηλικίας, λόγω δραστηριοτήτων, ενώ μπορεί να οφείλονται και σε εκ γενετής παράγοντες Η μαρτυρία του ότι υπήρχε πίεση στις ρίζες και ότι αυτό βεβαιώνεται από ηλεκτρομυογράφημα, το οποίο έγινε, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, το 2005, απορρίπτεται για τον λόγο ότι δεν δόθηκε μαρτυρία γύρω από τις περιστάσεις που έγινε το κατ' ισχυρισμό ηλεκτρομυογράφημα πάνω στο οποίο βάσισε τη γνώμη του (ο ίδιος υπέθεσε ότι έγινε από τον ιατρό κ. Πούγιουρο, ο οποίος δεν κλήθηκε ως μάρτυρας). Ούτε βεβαίως το εν λόγω ηλεκτρομυογράφημα κατατέθηκε ως τεκμήριο ενώπιον του Δικαστηρίου. Προσπάθεια που έγινε για να κατατεθεί, εγκαταλείφθηκε. Πέρα από τα πιο πάνω, παρακολουθώντας τον να καταθέτει δεν μου έδωσε την εντύπωση πραγματογνώμονα που να μπορεί το Δικαστήριο να βασιστεί με ασφάλεια πάνω στη μαρτυρία του αφού σε αρκετές περιπτώσεις απαντούσε με φράσεις όπως «όχι απαραίτητα», «μπορεί ναι», «λογικά ναι», «περίπου», «όχι ακριβώς αλλά παίζει ρόλο». Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολο της. Ο ιατρός κ. Μιχάλης Πηλαβάκης που κλήθηκε εκ μέρους της Υπεράσπισης, μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολό της. Ο μάρτυρας αυτός απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις με σαφήνεια και χωρίς υπεκφυγές. Δικαιολογούσε από επιστημονικής άποψης όλες τις απαντήσεις του. Βρίσκω πως στο Δικαστήριο έδωσε την πραγματική εικόνα γύρω από την κατάσταση της υγείας του Ενάγοντα. Συγκεκριμένα, δέχομαι ότι ο Ενάγων με βάσει τη μαγνητική τομογραφία ημερομηνίας 29.1.03 παρουσιάζει προβολές δίσκων τόσο στο Ο4-Ο5 όσο και στο Ο5-Ι1 που προκαλούν και οι δύο στενώσεις τόσο του σπονδυλικού σωλήνα όσο και του μεσοσπονδυλίου τμήματος. Δέχομαι, με βάση πάντα τη μαρτυρία του, ότι αυτή η εικόνα με προβολές δύο δίσκων που προκαλούν και στενώσεις των οστικών στοιχείων είναι ενδεικτική προϋπαρχουσών εκφυλιστικών αλλοιώσεων και δεν οφείλονται στο επίδικο δυστύχημα. Δεν είναι δηλαδή τραυματικής αιτιολογίας. Ο Ενάγων δεν μου έκανε καλή εντύπωση και απορρίπτω τη μαρτυρία του ως αναξιόπιστη, χωρίς ενδοιασμό. Τη μόνη μαρτυρία του που δέχομαι είναι αυτή που αφορά στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το επίδικο δυστύχημα. Η μαρτυρία του εδώ υποστηρίζεται από την πραγματική μαρτυρία και από την αναντίλεκτη μαρτυρία του εξεταστή της υπόθεσης. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς του ότι τραυματίστηκε από το επίδικο δυστύχημα, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία πως μόνο ψέματα είπε στο Δικαστήριο. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε πως ρωτήθηκε αμέσως μετά το δυστύχημα από τον εξεταστή του δυστυχήματος κατά πόσο τραυματίστηκε, και απάντησε αρνητικά. Συγκεκριμένα είπε τα εξής «Είπαμε όχι. Αυτό ένοιωθα εκείνη την ώρα. Έλεγα την αλήθεια». Για να προσθέσει τα ακόλουθα «Ήταν μικροτραυματισμός. Δεν το έλαβα υπόψη ότι θα ήταν σοβαρό. Τόσο μικρό κτύπημα υπήρχε. Δεν θεώρησα ότι θα υπήρχε σοβαρό πρόβλημα». Με άλλα λόγια, ισχυρίσθηκε ότι υπήρχε «μικροτραυματισμός» τον οποίο δεν θεώρησε τόσο σοβαρό για να τον αναφέρει στον εξεταστή του δυστυχήματος. Ήταν περαιτέρω η θέση του πως όταν ο Αστυνομικός του λάμβανε κατάθεση στις 4.1.03 ανέφερε σε αυτόν πως τελικά δεν ήταν μικροτραυματισμός. Συγκεκριμένα είπε τα ακόλουθα «Στη δεύτερη μου κατάθεση που μίλησα με τον Αστυνομικό του λέω το συμβάν, αυτό και αυτό και πήγα στο Απολλώνιο. Δεν μπορούσα να περπατήσω». Ισχυρίσθηκε όμως πως ο Αστυνομικός-εξεταστής του δυστυχήματος του ανέφερε πως δεν χρειάζεται να γράψει κάτι τέτοιο στην κατάθεση του αφού δεν χάνει τα δικαιώματα του. Ισχυρίστηκε ακόμη ότι ο Αστυνομικός του ανέφερε ότι στην κατάθεση του «Απλώς θα βάλουμε να σαστεί το αυτοκίνητό σου». Διερωτάται κάποιος γιατί να του πει ο Αστυνομικός να κάνει αναφορά στην κατάθεση του μόνο σε ζημιές του αυτοκινήτου του, αφού με το ίδιο σκεπτικό δεν θα έχανε τα δικαιώματα του για αποκατάσταση των εν λόγω ζημιών ακόμη και αν για αυτές δεν γινόταν αναφορά στην κατάθεσή του. Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως καμιά υποβολή δεν έγινε στον εξεταστή του δυστυχήματος σε σχέση με τέτοιους ισχυρισμούς του. Θεωρώ ως σκέψεις εκ των υστέρων τα όσα ισχυρίσθηκε, και δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία πως τα έχει προβάλει για να δικαιολογήσει το γεγονός ότι δεν ανέφερε ο,τιδήποτε στην κατάθεση του που αφορά σε τραυματισμό του από το τροχαίο δυστύχημα, γιατί απλούστατα δεν είχε τραυματιστεί από το εν λόγω δυστύχημα. Να σημειωθεί εδώ πως η κατάθεσή του στην Αστυνομία δόθηκε τρεις ημέρες μετά τον κατ' ισχυρισμό τραυματισμό, ο οποίος, σύμφωνα με τη μαρτυρία του εξελίχθηκε τις αμέσως επόμενες ώρες σε πολύ σοβαρό. Αν υπήρχε τραυματισμός και μάλιστα τόσο σοβαρός, θα ανέμενα να έκανε αναφορά σε αυτόν στην κατάθεση του και όχι να επαναλάβει αυτά που ανέφερε προφορικά στον εξεταστή του δυστυχήματος αμέσως μετά το δυστύχημα, ότι δηλαδή δεν τραυματίσθηκε. Σε άλλο μέρος της μαρτυρίας του, ανέφερε ότι μετά το δυστύχημα συνέχισε να οδηγά το ταξί του για να μεταφέρει τους επιβάτες, τους οποίους τελικά μετέφερε στον προορισμό τους. Αφού πέρασαν 40-50 λεπτά μετά το δυστύχημα ένοιωσε πόνο, ως ανέφερε, στο κάτω μέρος της οσφύος προς το τέλος του σπονδύλου. Ήταν η θέση του ότι τόσος ήταν ο πόνος που δεν μπορούσε να κινηθεί. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτολεξεί το τι ακριβώς ανέφερε. «Ήταν ένας πόνος, ο οποίος δεν μπορούσα να κινηθώ. Έμεινα στάσιμος. Κατέβηκα από το αυτοκίνητο και μπορεί να έκανα πέντε λεπτά να μπω στο αυτοκίνητο. ... Στην επιστροφή σταμάτησα το αυτοκίνητο σε μια πάντα του δρόμου, κατέβηκα κάτω, έτσι, και έμεινα από τους πόνους και από αυτό που ένοιωθα. Κατέβηκα για να κινηθώ, έμεινα σε μια στάση που δεν μπορούσα να περπατήσω. Μετά μπήκα στο αυτοκίνητο και πήγα στο Απολλώνειο σιγά-σιγά.» Σε σχέση με το τι ανέφερε στην ιατρό που Απολλώνειου Νοσοκομείου την 1.1.03 ανέφερε τα ακόλουθα. «Της είπα ότι νοιώθω αυτό το πράγμα και κατεβαίνει προς τα κάτω που είναι μουδιασμένο τέλεια και προχωρούσε ο πόνος προς τα κάτω. Το πόδι δεν είχε δύναμη να κινηθώ.» Βεβαίως, σύμφωνα με τη ιατρό του Απολλώνειου Νοσοκομείου, τη μαρτυρία της οποίας δεν αμφισβήτησε, ο Ενάγων της παραπονέθηκε για πρόβλημα στον αυχένα και όχι για πόνο στη μέση ο οποίος δεν του επέτρεπε να κινηθεί. Τη μαρτυρία του ότι εκείνη την ημέρα επειδή ήταν πρωτοχρονιά, δεν ήθελε να ενοχλήσει ιατρούς για να έλθουν στο Νοσοκομείο να τον περιθάλψουν, την απορρίπτω και πάλι ως σκέψη εν των υστέρων. Έκανε αναφορά σε πρήξιμο στη δεξιά παρειά του το οποίο προκλήθηκε, ως ανέφερε, από το δυστύχημα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, το πρήξιμο-χτύπημα, το ένοιωσε μόλις έγινε το δυστύχημα. Όταν του υποβλήθηκε από τον κ.Αβρααμίδη, γιατί αρχικά ανέφερε ότι δεν ένοιωσε αυτό το χτύπημα εξ ου και δεν ανέφερε ο,τιδήποτε στον Αστυνομικό που έφτασε στη σκηνή, απάντησε ως εξής. «Δεν το ένοιωθα αυτό κάτι το σοβαρό και το δυστύχημα κατά τη δική μου εκτίμηση δεν ήταν τόσο μεγάλο που να μου δημιουργήσει φόβο. Ήθελα να δουλέψω. Να δουλέψω να πάρω λεφτά που ήταν να πάει η κόρη μου για σπουδές σε λίγες μέρες». Με άλλα λόγια ισχυρίσθηκε πως αν ενημέρωνε αμέσως τον Αστυνομικό ότι είχε ένα μικροτραυματισμό από το δυστύχημα, δεν θα μπορούσε να δουλέψει για να δώσει χρήματα στην κόρη του που θα μετέβαινε για σπουδές. Λίγο αργότερα ισχυρίστηκε πως όταν αφίχθηκε ο Αστυνομικός στη σκηνή δεν είδε το εν λόγω μικρό φούσκωμα. Το είδε στις Πρώτες Βοήθειες του Απολλώνειου Νοσοκομείου που είχε καθρέφτη. Όταν κατά την αντεξέταση, του ζητήθηκαν περαιτέρω διευκρινίσεις γύρω από αυτή τη μαρτυρία του, ενοχλήθηκε τόσο πολύ και ζήτησε από τον κ. Αβρααμίδη να του κάνει ανθρώπινες και σωστές ερωτήσεις και ότι εξευτελίστηκε και διαλύθηκε το σπίτι του, και ότι σε αυτή τη Δημοκρατία όλοι έχουν δικαίωμα να γελάνε και να χορεύουν και ότι είναι λίγα τα γράμματά του. Όταν παραπέμφθηκε στο Πιστοποιητικό της ιατρού των Πρώτων Βοηθειών του Απολλώνειου Νοσοκομείου (τεκμήριο 14) στο οποίο δεν γίνεται αναφορά σε πρόβλημα και πόνο σπονδύλου, ανέφερε ότι ο ίδιος δεν πήγε για το κεφάλι αλλά για τον σπόνδυλο. Όταν του υποβλήθηκε ότι ουσιαστικά ισχυρίζεται ότι η εν λόγω ιατρός δεν έκανε καλά τη δουλειά της αφού έγραψε άλλα από αυτά που της ανέφερε, απέφυγε και πάλι να απαντήσει και αρκέστηκε να πει τα ακόλουθα «Μην μου εκθέτετε τον ιατρικό κλάδο ότι δεν κάνει σωστά τη δουλειά του». Όταν ρωτήθηκε από τον κ. Αβρααμίδη αν στις 2.1.03, μίαν ημέρα μετά το δυστύχημα, μπορούσε να κινηθεί, απάντησε και πάλι με τον δικό του τρόπο. Η απάντηση του ομιλεί αφ' εαυτής: «Μπορούσα. Και τώρα μπορώ. Δόξα τω Θεώ είμαι καλά. Αυτό προσπαθώ να δείξω. Αν θέλετε να πω ότι είμαι καλά, να πω. Και αφού εσύ πήρες γνωμάτευση από δέκα γιατρούς, τι προσπαθείς να μου πεις τώρα; Να μου βγάλεις το μαύρο άσπρο; Πες ανθρώπινες ερωτήσεις. Δεν έχω κανένα λόγο να πω ψέματα. Υπάρχει θεία δίκη». Αντεξετάστηκε και σε σχέση με το μπαστούνι που κρατούσε κατά τον χρόνο που κατέθετε στο Δικαστήριο. Συγκεκριμένα ρωτήθηκε γιατί το κρατά. Έδωσε την ακόλουθη αξιοσημείωτη απάντηση. «Αν θέλεις να σου το χαρίσω. Ούτε στον εχθρό σας να το δείξει και αυτό το μπαστούνι τις πρώτες μέρες πριν το πάρω έπεσα δύο φορές. Χάριν σ' αυτό μπορώ να περπατώ και να κινηθώ. Αν το έχω έτσι, και έτσι μπορώ να περπατώ. Αν το αφήσω δεν μπορώ να πάω. Μάρτυρας μου ο Θεός έντιμε κύριε Πρόεδρε (κάνει τον σταυρό του). Για να κάτσω και να σηκωθώ το χρειάζομαι. Δίχως αυτό δεν μπορώ. Δεν θα ήθελα, εγώ τουλάχιστον με τον πατέρα σου (τον πατέρα του δικηγόρου του κ.Αβρααμίδη) είμαστε 35 χρόνια φίλοι και δεν θα ήθελα να στεναχωρηθεί. Ο Θεός να μην το δείξει. Ξεκληρίστηκε το σπίτι μου. Έμεινα τρεις μήνες χωρίς ρεύμα. 35 χρόνια οδηγώ, έχω ένα σωρό δυστυχήματα δεν παραπονέθηκα, να έχω αγωγή, διότι προσπαθείτε να βγείτε πέρα από τα όρια. Αν δεν θέλετε να πληρώσετε δεν πειράζει. Σας το κάνω χαλάλι.» Λίγο αργότερα δέχτηκε ότι αποφάσισε από μόνος του να χρησιμοποιεί μπαστούνι και όχι κατόπιν ιατρικής συμβουλής. Μάλιστα, ως ανέφερε, ένας ιατρός τον ρώτησε γιατί το κρατά και αυτός του ανέφερε ότι δεν μπορεί ούτε να σηκωστεί ούτε να καθίσει και ο ιατρός του είπε «Μπράβο, ορθά μίλησες, σωστά». Ρωτήθηκε τότε αν στους άλλους ιατρούς που επισκέφτηκε «πήγε με μπαστούνι». Έδωσε την ακόλουθη απάντηση «Το πρώτο διάστημα δεν το είχα διότι ντρεπόμουν από το περιβάλλον μου. Το πήρα αναγκαστικά». Δηλαδή άφησε να νοηθεί πως δεν χρησιμοποιούσε μπαστούνι ούτε ακόμη και για τις επισκέψεις του στους θεράποντες ιατρούς του, επειδή ντρεπόταν, παρόλο που, ως ανέφερε, δεν μπορούσε ούτε να σηκωστεί ούτε να καθίσει. Του υποβλήθηκε ότι δεν χρειάζεται μπαστούνι για να απαντήσει, απευθυνόμενος προς τον κ. Αβρααμίδη, ως εξής. «Αν αυτό που λες το πιστεύεις, βάλε το χέρι σου στο Ευαγγέλιο. Αυτό μπορώ να πω, όχι μόνο εγώ, και πολλοί γιατροί». Κανένας όμως ιατρός δεν ανέφερε ότι ο Ενάγων χρειάζεται να χρησιμοποιεί μπαστούνι για να μπορεί κάθεται και να σηκώνεται. Βρίσκω πως και σε αυτό το θέμα δεν έλεγε την αλήθεια. Δεν θα πω περισσότερα, θα παραθέσω ακόμη ένα μικρό απόσπασμα από την αντεξέταση του: «Ε. Μας είπατε ότι διαλύθηκε το σπίτι σας λόγω του δυστυχήματος. Τι εννοείτε; Α. Διαλύθηκε με την έννοια της λέξης. Με την παρέμβαση του Επιτρόπου Διοικήσεως, της Βουλής και του Γραφείου Ευημερίας και μου έδωσαν ένα έκτακτο βοήθημα και την Αρχιεπισκοπή και το Υπουργείο Εσωτερικών και ο Θεός να μην το δείξει σε κανένα να διακονεί. Ε. Αυτό εννοούσες; Α. Έμεινα τρεις μήνες χωρίς ρεύμα. Να μην έχεις να φας. Να διακονείς. Πόσο ελληνικά να σας το πω; Λέτε ότι λέω ψέματα. Ένας είναι ο πατέρας σας που με βοήθησε και μου πλήρωσε και το ρεύμα. Και ο Ευστάθιος Ευσταθίου μου έλεγε, δεν είμαι δικηγόρος, είμαι παπάς. Μου έδινε Λ.Κ.
  4. Παραίτησα από παπάς, ο κ. Ευσταθίου, και μου έκανε έτσι. Ο Θεός να μην το δείξει σε κανένα. Ούτε στον εχθρό σας. Ε. Αυτοκίνητο έχεις; Α. Έχω ένα. Ε. Γιατί σκέφτηκες να μας το πεις; Α. Έχω ένα. Μέσα σε τρία χρόνια μου έδωσαν τρία αυτοκίνητα παλιά. Αυτό μου έδωσε ένας κυβερνητικός και ήθελε €500 και μόλις είδε την κατάσταση, μου το έδωσε δωρεάν και μια τσάντα μανιτάρια.» Παρακολουθώντας τον να καταθέτει μου έδωσε την εντύπωση ανθρώπου ο οποίος στην προσπάθεια του να γίνει πιστευτός από το Δικαστήριο σε σχέση με αναληθείς ισχυρισμούς του, δεν δίσταζε να επικαλείται τον Θεό και το Ευαγγέλιο. Και αυτό βεβαίως το έκανε κυρίως όταν στριμώχνετο κατά την αντεξέταση του. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία πως προσπάθησε να «χρησιμοποιήσει» το επίδικο δυστύχημα για να λύσει τα σοβαρά οικονομικά του προβλήματα. Ο Εναγόμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση και απορρίπτω τη μαρτυρία του που αφορά στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες οδήγησε το αυτοκίνητό του από την πάροδο Αίαντος στη λεωφόρο Δημοσθένη Σεβέρη. Κατ' αρχάς θα πρέπει να πω πως πρόβαλε συγκρουόμενους ισχυρισμούς σε σχέση με τις εν λόγω περιστάσεις. Στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (τεκμήριο 2) την 1.1.03, δηλαδή αμέσως μετά το δυστύχημα, ανέφερε ότι εισήλθε στη λεωφόρο Δημοσθένη Σεβέρη με κλήση δεξιά και αφού «ίσιωσε» το αυτοκίνητό του, τον πέρασε από τα δεξιά το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Ενάγων και τον χτύπησε στο μπροστινό δεξιό φτερό. Ενώπιον του Δικαστηρίου δέχτηκε, αντεξεταζόμενος, ότι το αυτοκίνητό του δεν είχε «ισιώσει» εντελώς πριν από τη σύγκρουση και ότι αυτό «ίσιωσε» μετά τη σύγκρουση, για να προσθέσει ότι το «ίσιωσε με το είχε μια δεξιά κλήση είναι μια γκρίζα ζώνη». Το Δικαστήριο βρίσκει πως τα πιο πάνω είναι διαφορετικά πράγματα, και ότι ο Εναγόμενος δεν είναι τυχαία που αρχικά πρόβαλε τον ψευδή ισχυρισμό, ότι δηλαδή το αυτοκίνητο του ευθυγραμμίστηκε επί της λεωφόρου Δημοσθένη Σεβέρη και στη συνέχεια κτυπήθηκε από το αυτοκίνητο του Ενάγοντα το οποίο «τον πέρασε από τα δεξιά». Ουσιαστικά με τις πιο πάνω δηλώσεις του ο Εναγόμενος προσπάθησε να υποστηρίξει ότι δεν ευθύνεται για το δυστύχημα. Τέλος, ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίσθηκε ότι εισήλθε σιγά-σιγά από την πάροδο γιατί υπήρχαν σταθμευμένα αυτοκίνητα δεξιά και αριστερά του, κάτι που θεωρώ ότι συνιστά σκέψη εκ των υστέρων αφού κάτι τέτοιο δεν ανέφερε στην κατάθεση που έδωσε στον εξεταστή της υπόθεσης αμέσως μετά το δυστύχημα (τεκμήριο 2). Ευθύνη για το δυστύχημα Στην υπόθεση Νικολαΐδης κ.ά. ν. Κλεοβούλου
(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 422, διαβάζουμε τα ακόλουθα από τη σελίδα 426: «Όπως σωστά διαπιστώνει το πρωτόδικο δικαστήριο ο εφεσίβλητος 2 ήταν έκδηλα αμελής. Παρεναίβη στην πορεία του εφεσείοντα και έφραξε το δρόμο του, γεγονός που εξ αντικειμένου καθιστά την αμέλεια του τη γενεσιουργό αιτία της σύγκρουσης. Ο εφεσείων είχε δικαίωμα για ελεύθερη και ανεμπόδιστη χρήση του μέρους του δρόμου που βρισκόταν στην πορεία του και ο εφεσίβλητος 2 αντίστοιχο καθήκον να σεβαστεί το δικαίωμα αυτό και να παρέχει προτεραιότητα στον εφεσείοντα για τη χρήση εκείνου του μέρους του δρόμου.» Στην υπόθεση Τουμαζή ν. Κούλα
(1994)1Α.Α.Δ 420, διαβάζουμε τα ακόλουθα από τη σελίδα 424: «. Ο οδηγός σε κύριο δρόμο δεν αναμένεται να προβλέψει ότι οδηγός σε πάροδο, κατά παράβαση του σαφούς του καθήκοντος, θα εισέλθει στον κύριο δρόμο χωρίς να σταματήσει και γενικά χωρίς να βεβαιωθεί πως αυτή η είσοδος του είναι ασφαλής· εκτός αν έχει ένδειξη, ενόψει των ιδιαίτερων περιστατικών της κάθε υπόθεσης, πως τέτοια εξέλιξη είναι εύλογα πιθανή. [Βλ. μεταξύ άλλων Varnakides v. Papamichael and Another
(1970)1 C.L.R. 367, Vakanas v. Thomas and Another
(1982)1 C.L.R. 530, Siakos v. Nikolaou
(1980)1 C.L.R. 333, Neokleous and Another v. Christodoulou
(1979)1 C.L.R. 714, HjiGeorghiou and Another v. Rodinis
(1978)1 C.L.R. 175, Adamis and Another v. Eracleous
(1982)1 C.L.R. 746, Μαρία Ιωαννίδου v. Ηλία Αγαθοκλέους
(1990)1 Α.Α.Δ. 213, Νίκος Παναγιώτον ν. Ιωάννη Χατζηγιάννη
(1994)1 Α.Α.Δ. 178].» Με βάση την πιο πάνω αξιόπιστη μαρτυρία βρίσκω ότι ο Ενάγων απέδειξε ότι ο Εναγόμενος ευθύνεται για το επίδικο τροχαίο δυστύχημα που έλαβε χώρα την 1.1.2003 καθ' ον χρόνο οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής HPN 115 επί της οδού Αίαντος με πρόθεση να εισέλθει στη λεωφόρο Δημοσθένη Σεβέρη. Συγκεκριμένα βρίσκω ότι εισήλθε από την οδό Αίαντος στη λεωφόρο Δημοσθένη Σεβέρη χωρίς να ελέγξει την τροχαία κίνηση επί της λεωφόρου και χωρίς να βεβαιωθεί ότι κάτι τέτοιο ήταν ασφαλές, με αποτέλεσμα να φράξει την πορεία του αυτοκινήτου του Ενάγοντα το οποίο οδηγείτο επί της λεωφόρου Δημοσθένη Σεβέρη. Η πιο πάνω συμπεριφορά του συνιστά τη γενεσιουργό αιτία του δυστυχήματος. Τα όσα εκτίθενται στο σχεδιάγραμμα (τεκμήριο 1), καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Ο Εναγόμενος ισχυρίσθηκε ότι πριν εισέλθει στη λεωφόρο κοίταξε δεξιά (ως ανέφερε είχε αρκετή ορατότητα, μέχρι τα φώτα του Honda) και δεν είδε να κινείται οποιοδήποτε αυτοκίνητο. Εισήλθε σιγά-σιγά στη λεωφόρο Δημοσθένη Σεβέρη παίρνοντας μια κλίση προς τα δεξιά και αφού διάνυσε κάποια απόσταση, ένοιωσε το χτύπημα στο αυτοκίνητο του. Παρόλο που η μαρτυρία του αυτή έχει απορριφθεί ως αναξιόπιστη, εντούτοις και δεκτή να γινόταν δεν θα τον απάλλασσε από την ευθύνη. Στην υπόθεση Επιφανίου ν. Αστυνομίας
(2002)2Α.Α.Δ. 312, η μαρτυρία του Εφεσείοντα ότι δεν αντελήφθηκε την παρουσία της μοτοσικλέτας, κρίθηκε αξιόπιστη. Εντούτοις κρίθηκε αμελής. Όπως ανέφερε το Εφετείο στη σελ. 334 της απόφασης «Η μοτοσικλέτα ήταν απέναντι του, πλήρως ορατή από αρκετά μεγάλη απόσταση και ορθά ο πρωτόδικος Δικαστής θεώρησε τη δήλωση του Εφεσείοντα ότι ο δρόμος ήταν καθαρός ως θεμελιώνουσα την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής πως δεν έλεγξε δεόντως την τροχαία κίνηση και πως δεν αντελήφθηκε την ύπαρξή της». Να αναφέρω εδώ πως ο δρόμος στον οποίο έγινε το δυστύχημα είναι ευθύς και το αυτοκίνητο του Ενάγοντα ήταν ορατό από αρκετή απόσταση από την πάροδο Αίαντος, από την οποία ο Εναγόμενος εξήλθε. Καμιά από τις λεπτομέρειες αμέλειας του Ενάγοντα που παραθέτει ο Εναγόμενος στο δικόγραφο του, δεν έχει αποδειχθεί. Συγκεκριμένα δεν έχει αποδειχθεί ότι ο Ενάγων οδηγούσε το αυτοκίνητό του με μεγάλη ταχύτητα αφού δεν έχει προσκομισθεί μαρτυρία που να αποδεικνύει τον εν λόγω δικογραφημένο ισχυρισμό. Να σημειωθεί εδώ ότι ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή ότι έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα. Ούτε έχει προσαχθεί μαρτυρία εκ μέρους του Εναγομένου ότι ο Ενάγων μπορούσε να αντιληφθεί νωρίτερα την παρουσία του αυτοκινήτου του Εναγομένου και να προβεί στους κατάλληλους ελιγμούς για να αποφύγει τη σύγκρουση. (Καραλούκας ν. Πάρπα
(1998)1 Α.Α.Δ 767, 776.) Υπό το φως των πιο πάνω, βρίσκω ότι ο Ενάγων δεν φέρει ευθύνη για το δυστύχημα. Ειδικές ζημιές Οι ειδικές ζημιές που εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης δεν έχουν αποδειχθεί αφού δεν έχει προσαχθεί ίχνος μαρτυρίας για την απόδειξή τους. Αυτό το παραδέχθηκε στο στάδιο των αγορεύσεων και ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ενάγοντα. Εντούτοις, δεν απέσυρε την εν λόγω αξίωση, η οποία απορρίπτεται. Σωματικές βλάβες Ο Εναγόμενος αμφισβητεί ότι από το δυστύχημα ο Ενάγων υπέστη τις σωματικές βλάβες που παραθέτει στην Έκθεση Απαίτησής του και τον καλεί σε αυστηρή απόδειξη αυτών. Στην υπόθεση Ναθαναήλ ν. Ali
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1689 το Εφετείο ακυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση ανέφερε ότι ο Ενάγων φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του και ότι αυτός πρέπει να αποδείξει τη σύνδεση των τραυμάτων του με το ατύχημα. Στην παρούσα υπόθεση ο Ενάγων έχει το βάρος να αποδείξει ότι υπέστη τις σωματικές βλάβες για τις οποίες κάνει αναφορά στην Έκθεση Απαίτησης του και ότι αυτές προκλήθηκαν από το επίδικο τροχαίο δυστύχημα. Αξιόπιστη μαρτυρία που να αποδεικνύει τους εν λόγω δικογραφημένους ισχυρισμούς του, δεν υπάρχει. Ως ελέχθη, τόσο ο Ενάγων όσο και οι τρεις ιατροί που κάλεσε για να υποστηρίξουν τις θέσεις του, κρίθηκαν αναξιόπιστοι. Το γεγονός ότι στην μαγνητική τομογραφία οσφυϊκής μοίρας (τεκμήριο 6) που διενεργήθηκε στις 29.1.03 φαίνεται να υπάρχουν προβολές δίσκων που προκαλούν στενώσεις τόσο του σπονδυλικού σωλήνα όσο και του μεσοσπονδυλίου τμήματος, δεν αποδεικνύει από μόνο του την υπόθεση του Ενάγοντα. Τουναντίον, η αξιόπιστη μαρτυρία (ιατροί Πηλαβάκης και Κατωδρύτου) κατέδειξε ότι αυτή η εικόνα με προβολές δύο δίσκων που προκαλούν και στενώσεις των οστικών στοιχείων, είναι ενδεικτική προϋπαρχουσών εκφυλιστικών αλλοιώσεων (χρόνια φθορά ιστών). Εν πάση περιπτώσει, ο Ενάγων είναι αυτός που έχει το βάρος να αποδείξει ότι αυτά που παρουσιάζονται στις μαγνητικές τομογραφίες οφείλονται στο δυστύχημα και όχι ο Εναγόμενος. Και εδώ απέτυχε να αποδείξει κάτι τέτοιο. Υπό το φως των πιο πάνω, η αγωγή απορρίπτεται. Ο Ενάγων καταδικάζεται στα έξοδα της αγωγής όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ......... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.