The Performing Right Society Ltd ν. Δημήτρης Δημητρίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 7492/08, 30 Μαρτίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A133 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕYΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαδοπούλου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 7492/08 Μεταξύ: The Performing Right Society Ltd Ενάγοντες και
- Δημήτρης Δημητρίου
- A. & D. Yialos Restaurant (Pissouri) Limited Εναγόμενοι Αίτηση ημερομηνίας 26.11.2009 Ημερομηνία: 30 Μαρτίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: Ο κ. Λάρης Βραχίμης Για τους Εναγομένους αρ. 1 και 2 - Καθ΄ ων η αίτηση: Καμιά εμφάνιση. Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 1 και 2 απόντες. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία καταχώρησε στις 30.12.2008 την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή με την οποία αξιοί εναντίον των Εναγομένων αρ. 1 και 2 το ποσό των €. 1.738,58 ως καθυστερημένα δικαιώματα αναφορικά με την άδεια μετάδοσης μουσικών έργων, δυνάμει γραπτής συμφωνίας, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Όπως προκύπτει από το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα είναι η θέση των Εναγόντων ότι αυτοί ασχολούνται με την διαχείριση, δυνάμει εκχωρήσεως, του μέρους των πνευματικών δικαιωμάτων μουσικών έργων το οποίο σχετίζεται μεταξύ άλλων, με την δημόσια εκτέλεση, μετάδοση και αναμετάδοση αυτών. Ο Εναγόμενος αρ. 1 ήταν ο διευθυντής και / ή εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος και/ή διαχειριστής της Εναγόμενης αρ. 2 εταιρείας, η οποία είναι ο ιδιοκτήτης και/ή αδειούχος και/ή ενοικιαστής υποστατικού στο Πισσούρι. Δυνάμει έγγραφης συμφωνίας συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων να καταβάλλονται από τους Εναγόμενους στους Ενάγοντες τα ποσά που αναφέρονται στην Έκθεση Απαιτήσεως ως δικαιώματα για την άδεια την οποία παραχώρησαν οι Ενάγοντες για μετάδοση προς το κοινό στο προαναφερόμενο υποστατικό μουσικών έργων. Οι Εναγόμενοι δεν κατέβαλαν τα οφειλόμενα ποσά στους Ενάγοντες. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 παρά το γεγονός ότι η αγωγή επιδόθηκε σε αυτούς την 13.4.2009, παρέλειψαν να καταχωρήσουν εμφάνιση, και οι Ενάγοντες προχώρησαν με την καταχώρηση της υπό εξέταση Αίτησης για απόφαση. Προς απόδειξη της υπόθεσης τους, παραδόθηκε στο Δικαστήριο Ένορκη Δήλωση της κας Λιάνας Μηλέα, η οποία αναφέρει ότι η παρούσα υπόθεση αφορά στο εστιατόριο Yialos Restaurant στο Πισσούρι, και επισυνάπτει κατάλογο του Κ.Ο.Τ που δείχνει ότι επιχειρηματίες και διευθυντές τους εστιατορίου είναι ο Εναγόμενος αρ. 1 και κάποιος Άριστος Ηλιάδης, ενώ οι διαπραγματεύσεις για την έκδοση της άδειας έγιναν με τον Εναγόμενο αρ. 1 ο οποίος ενεργούσε ως ιδιοκτήτης και διευθυντής του εστιατορίου. Ο ίδιος ο Εναγόμενος αρ. 1 ζήτησε όπως η άδεια εκδοθεί στο όνομα του ιδίου, του Άριστου Ηλιάδη και της Εναγόμενης αρ. 2 «εκ μέρους της οποίας και ενεργούσε ο εναγόμενος αρ. 1». Όπως αναφέρει περαιτέρω η κα Μηλέα, είναι συχνό φαινόμενο τέτοιες άδειες να εκδίδονται επ' ονόματι περισσότερου του ενός προσώπου. Στην συνέχεια, όπως λέει, υπέγραψε ο Εναγόμενος αρ. 1 εκ μέρους και των τριών αδειούχων, αλλά δεν τοποθετήθηκε σφραγίδα της εταιρείας λόγω του ότι δεν είχε τέτοια μαζί του. Εξαιτείται ακολούθως απόφαση εναντίον των Εναγομένων αρ. 1 και
- Ερωτηθείς περί την ιδιότητα υπό την οποία ενάγεται ο Εναγόμενος αρ. 1, καθώς και σε σχέση με το με ποίον εκ των δύο Εναγομένων συμβλήθη όντως η Ενάγουσα, ο κ. Βραχίμης ανέφερε ότι υιοθετεί τα όσα αναφέρονται στην πιο πάνω Ένορκη Δήλωση και δεν έχει να προσθέσει οτιδήποτε. Το Τεκμήριο 2 που επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση, στο σημείο «Αδειούχος» αναγράφει το όνομα της Εναγόμενης αρ. 2 εταιρείας, ενώ τα ονόματα του Εναγομένου αρ. 1 και του κ. Άριστου Ηλιάδη αναγράφονται κάτω από την λέξη «Διεύθυνση». Η συμφωνία φέρει μίαν υπογραφή μόνο, αυτήν του Εναγομένου αρ. 1, πράγμα που δημιουργεί ερωτήματα ως προς το υπό ποίαν ιδιότητα αυτός υπέγραψε την συμφωνία. Παρατηρώ, όμως, ότι στο σημείο της υπογραφής έχουν υπογραμμιστεί οι λέξεις «Δια Λογαριασμό» του Αδειούχου, και όχι οι λέξεις «Υπογράφτηκε υπό». Ειδικότερα, όμως, από την Έκθεση Απαιτήσεως προκύπτει ότι αποτελεί θέση των Εναγόντων ότι ιδιοκτήτης του υποστατικού στο οποίο και λάμβανε χώρα η μετάδοση των μουσικών έργων σε σχέση με την οποία εκδόθηκε και η άδεια από τους Ενάγοντες, δεν ήταν ο Εναγόμενος αρ. 1, αλλά η Εναγόμενη αρ. 2 εταιρεία, της οποίας ο Εναγόμενος αρ. 1 ήταν διευθυντής. Ως έχει επανειλημμένα νομολογηθεί, με τη σύσταση Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης αποκτά νομική οντότητα, και είναι νομικό πρόσωπο ξεχωριστό από τους μετόχους και συμβούλους αυτής. Παραπέμπω προς τούτο, μεταξύ άλλων, στην απόφαση N. M. Michaelides v. Michael James Hickman
(1988)1 C.L.R. 98, στη σελ. 100: ²A registered Company is a legal entity distinct from its members. As such it enjoys rights and is subject to duties which are not the same as those enjoyed or borne by its members; it has as it is frequently put a legal personality of its own². Επίσης παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση Metro Shipping & Travel Ltd., v. Global Cruises S.A.
(1989)1 C.L.R. 182, στη σελ. 185: ²However, a company, according to the Cyprus Laws, is an entity entirely distinct from its shareholders and, in the absence of any evidence that the law of Panama provides differently, I can only hold that the money belongs to the defendants and that Mrs. Peller holds this money in trust for them². Οι αποφάσεις αυτές, όπως και σωρεία άλλων αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, υιοθέτησαν την αρχή που τέθηκε στην υπόθεση Salomon v. Salomon
(1897)A.C. 22. Προκύπτει συνεπώς ότι, εάν η ερμηνεία της Έκθεσης Απαιτήσεως είναι ότι ο Εναγόμενος αρ. 1 ενάγεται υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της Εναγομένης αρ. 2, τότε η απαίτηση εναντίον του προσωπικά δεν μπορεί να επιτύχει. Εάν ενάγεται υπό την προσωπική του ιδιότητα, τότε θεωρώ ότι δεν προκύπτει από την Έκθεση Απαιτήσεως αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του, δεδομένου ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν δώσει στον ίδιο προσωπικά κάποιο αντάλλαγμα. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Γεωργία Αθανασίου ν. Νίκος Τούλουπου,
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 31, σε περίπτωση αιτήσεων δυνάμει της Διαταγής 17 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως και η παρούσα, όπου ο Ενάγοντας αποτύχει να αποδείξει είτε ολόκληρη την αξίωση του είτε μέρος αυτής, δεν δικαιολογείται η απόρριψη της ίδιας της αγωγής. Σε τέτοια περίπτωση, αυτό που μπορεί να συμβεί είναι είτε η απόρριψη της αίτησης για απόφαση, εκεί όπου ο Ενάγοντας έχει αποτύχει παντελώς να αποδείξει την αξίωση του, είτε η έκδοση απόφασης υπέρ του Ενάγοντα για το ποσό που θα επιτύχει να αποδείξει, και η απόρριψη του υπόλοιπου μέρους της αιτήσεως αναφορικά με το ποσό που ο Ενάγοντας αποτύχει να αποδείξει (βλ. επίσης αναφορικά με την αίτηση της Τράπεζας Κύπρου Λτδ για άδεια για καταχώρηση αίτησης για ένταλμα της φύσεως certiorari, Αίτ. Αρ. 202/2004, ημερ. 1.2.2005). Σε σχέση λοιπόν με τον Εναγόμενο αρ. 1 η αίτηση ημερομηνίας 26.11.2009 απορρίπτεται. Εν' όψει του ότι αυτός δεν εμφανίστηκε, δεν τίθεται ζήτημα εξόδων. Σε σχέση με την Εναγόμενη αρ. 2 από το περιεχόμενο της Ενόρκου Δηλώσεως και του συνημμένου σε αυτήν Τεκμηρίου έχω ικανοποιηθεί ότι οι Ενάγοντες απέδειξαν την αξίωση τους. Εκδίδεται ακολούθως απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγομένης αρ. 2 εταιρείας για ποσό €. 1.738,58 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού. Επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγομένης αρ. 2 εταιρείας έξοδα €. 516,00 πλέον Φ.Π.Α και έξοδα επίδοσης. (Υπ.) ................ Μ. Παπαδοπούλου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο