Αίτηση της Αστυνομίας για έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, Αρ.Αίτησης: 56/10, 6 Απριλίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A141 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ι.Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ.Αίτησης: 56/10 Αίτηση της Αστυνομίας για έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα Ημερομηνία: 6 Απριλίου, 2010. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αστυνομία: Αστ. 1977 Μ. Γρηγορίου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αστυνομία με την πιο πάνω αίτηση αξιώνει την έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου 183
(1)/2007. Συγκεκριμένα, ζητά όπως οι καθ' ων η αίτηση 1-5 διαταχθούν να «παραδώσουν το συντομότερο δυνατό, στο ΤΑΕ Λευκωσίας, όλες τις πληροφορίες που αφορούν τα πιο κάτω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα τα οποία διατηρούν/έχουν στην κατοχή τους». Στην αίτηση παρατίθενται τα εν λόγω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, τα οποία έχω θέσει ενώπιον μου και δεν θα τα παραθέσω στην παρούσα απόφαση. Η αίτηση υποστηρίζεται από έγκριση του Γενικού Εισαγγελέα, όπως αυτή προβλέπεται από τον Νόμο, και από Ένορκη Δήλωση του ανακριτή της υπόθεσης. Μελετώντας την εν λόγω Ένορκη Δήλωση διαπιστώνω πως αυτή δεν συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του άρθρου 4
(3)(β)(i) και (iii). Συγκεκριμένα, δεν αναφέρεται ποια είναι αυτά τα σοβαρά ποινικά αδικήματα που διαπράχθηκαν και την ταυτότητα των προσώπων που τα διέπραξαν. Γίνεται απλά μια αναφορά σε γεγονότα χωρίς η Αστυνομία να αναφέρει στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση ποια αδικήματα είναι που η ίδια διερευνά και εναντίον ποίων. Σε έντυπο που υπάρχει μέσα στον φάκελο της υπόθεσης, και το οποίο υπογράφεται από τον εξεταστή-ανακριτή της υπόθεσης, αναφέρεται ότι αξιώνεται η έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα τα οποία έχουν σχέση με τη διερεύνηση των πιο κάτω ποινικών αδικημάτων. (παρατίθενται αυτολεξεί): 1) Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, Αρθρο 371 του Κεφ.
- (Ταξινομείται ως κακούργημα και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 7 ετών) 2) Συνωμοσία προς διάπραξη πλημμελήματος, Αρθρο 372 του Κεφ.
- (Ταξινομείται ως πλημμέλημα και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 2 ετών) 3) Αδικήματα κατά παράβαση των άρθρων 4,5,8,10Β,12 του Περί της Σύμβασης κατά του Εγκλήματος μέσω του διαδικτύου (Κυρωτικός) Νόμος
- (Ταξινομείται ως κακούργημα και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 5 ετών) 4) Περί της Παρεμπόδισης και καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, άρθρα 3, 4 και 5 Νόμος 188(Ι)/
- (Ταξινομείται ως κακούργημα και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 14 ετών ή 500000 ευρώ πρόστιμο ή και τις δύο ποινές) 5) Συμμετοχή σε αδικήματα-Αυτουργοί, Αρθρο 20 του Κεφ.
- 6) Αδικήματα κατά παράβαση του Αρθρου 4 του Νόμου 24(ΙΙΙ)/
- (Ταξινομείται ως πλημμέλημα και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες.) 7) Εξουδετέρωση μέτρων προστασίας κατά παράβαση του νόμου 59/76 άρθρο 14Β, (Ταξινομείται ως πλημμέλημα και τιμωρείται στην περίπτωση πρώτης καταδίκης με ποινή φυλάκισης 3 ετών και σε περίπτωση προηγούμενης καταδίκης με ποινή φυλάκισης 4 ετών)
- (Ταξινομείται ως κακούργημα και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 5 ετών) Οι πιο πάνω γενικές αναφορές δεν αρκούν. Για παράδειγμα, σε σχέση με το αδίκημα υπό
(1)δεν αρκεί να γίνεται γενική αναφορά ότι διερευνάται συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος. Ο ανακριτής οφείλει να αναφέρει, και μάλιστα ενόρκως, τα πρόσωπα που συνομώτησαν, ποιο συγκεκριμένο κακούργημα συνομώτησαν να διαπράξουν και τη σχετική μαρτυρία που έχει στην κατοχή της η Αστυνομία. Το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα αδικήματα που εκτίθενται πιο πάνω. Χωρίς να υποδεικνύω στην Αστυνομία τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να συντάσσει την Ένορκη Δήλωση, θα παραθέσω ένα παράδειγμα «Διερευνάται αδίκημα που αφορά σε συνομωσία των Α και Β για να δολοφονήσουν τον Γ». Τελειώνοντας θα πρέπει να αναφέρω και τα ακόλουθα. Η Αστυνομία αξιώνει την έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα και για πλημμελήματα. Ο Νόμος όμως 183
(1)/07 (άρθρο 4
(1)) επιτρέπει την εξασφάλιση δεδομένων που έχουν σχέση με τη διερεύνηση σοβαρών ποινικών αδικημάτων. Σοβαρό ποινικό αδίκημα σύμφωνα με το άρθρο 2
(1)του Νόμου «σημαίνει αδίκημα που καθορίζεται ως κακούργημα σύμφωνα με τις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα ή οποιουδήποτε άλλου νόμου ή επιφέρει σε περίπτωση καταδίκης, μέγιστη ποινή φυλάκισης πέντε ετών και άνω ή αποτελεί αδίκημα κατά παράβαση των διατάξεων του παρόντος Νόμου». Εδώ ο ανακριτής ζητά το διάταγμα και για αδικήματα τα οποία δεν καλύπτονται από τις πρόνοιες του πιο πάνω Νόμου. Συγκεκριμένα ζητά το διάταγμα και για πλημμέλημα για το οποίο, ως ο ίδιος αναφέρει, η μέγιστη ποινή που προβλέπεται από τον Νόμο είναι 12 μήνες φυλάκιση (αδίκημα υπό 6). Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. [Υπ.] .......... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο