ΟΜΙΛΟΥ ΕΠΑΝΙΕΛ ΜΠΡΕΤΟΝ ΚΥΠΡΟΥ κ.α. ν. Νικόλα Κόλα, Αρ.Αγωγής: 2209/09, 14.4.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A145 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ.Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 2209/09 Μεταξύ:
- ΟΜΙΛΟΥ ΕΠΑΝΙΕΛ ΜΠΡΕΤΟΝ ΚΥΠΡΟΥ
- Πέτρου Α. Μιχαήλ Εναγόντων και Νικόλα Κόλα Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 7.1.2010 για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες Ημερομηνία: 14.4.2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες-αιτητές: κος Χ.Αρτέμης για Σκορδή, Παπαπέτρου και Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τον εναγόμενο-καθ΄ου η αίτηση: κος Κωνσταντινίδης για Αντιγόνη Γαβριηλίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες ζητούν από τον εναγόμενο αποζημιώσεις για δυσφημιστικά δημοσιεύματα που σύνταξε και/ή δημοσίευσε και/ή κυκλοφόρησε και/ή καταχώρησε μόνος του και/ή με τη συνεργασία τρίτων ατόμων στο διαδίκτυο και συγκεκριμένα στην ιστοσελίδα www. epagneulbretoncy.com. Στην ΄Εκθεση Υπεράσπισης του ο εναγόμενος αρνείται ότι εδημοσίευσε και/ή συνέταξε και/ή κυκλοφόρησε και/ή καταχώρησε μόνος του και/ή με την συνεργασία τρίτων ατόμων στο διαδίκτυο τα δημοσιεύματα που αναφέρονται στην παράγραφο 5 της ΄Εκθεσης Απαίτησης. Αρνείται δε, ουσιαστικά ολόκληρο το περιεχόμενο της ΄Εκθεσης Απαίτησης και ειδικότερα ότι τα κατ΄ισχυρισμό δημοσιεύματα είχαν την αποδιδόμενη από τους ενάγοντες έννοια και/ή σημασία καλώντας τους ενάγοντες σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους. Στην παρα 10 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης ο εναγόμενος άνευ βλάβης των υπολοίπων ισχυρισμών του αναφέρει ότι: «αφού πληροφορήθηκε σχετικά, ισχυρίζεται ότι η κατ'ισχυρισμό δυσφημιστικά δημοσιεύματα απόδιδαν την αλήθεια και/ή τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 6 της ΄Εκθεσης Απαίτησης ήταν αληθή και/ή στηρίζονται επί αληθών γεγονότων και/ή μπορούν να θεωρηθούν ως έντιμα σχόλια δημόσιου συμφέροντος αφού οι ενάγοντες 1 είναι εγγεγραμμένο σωματείο». Με την παρούσα αίτηση ζητούνται περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες για τα θέματα που αναφέρονται στο Παράρτημα Α της αίτησης. Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.19, Δ.48 θθ 1,2,3,8, 9(Ι), 64 και στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Ο καθ΄ου η αίτηση προβάλλει ως λόγους ένστασης τους ακόλουθους:
- Η αίτηση αντίκειται στην βασική αρχή ότι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομισθεί προς απόδειξη τους.
- Οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες καθ΄ότι: (α) Ζητείται να δοθούν λεπτομέρειες σε θέμα Νομικό το οποίο είναι ξεκάθαρο όπως εκτίθεται στην ΄Εκθεση Υπεράσπισης και εν πάση περιπτώσει θα εγερθεί στο τελικό στάδιο των αγορεύσεων. (β) Ζητείται μαρτυρία που ο εναγόμενος θα προσκομίσει προς απόδειξη των ισχυρισμών του κατά τη δίκη. (γ) Ζητείται από τον εναγόμενο να αποδείξει την υπόθεση των εναγόντων μέσω της παρούσας μετατίθοντας το βάρος απόδειξης των εναγόντων εις τους ώμους του εναγόμενου. (δ) Ζητείται να αποκαλυφθούν ονόματα μαρτύρων τους οποίους τα ονόματα δεν εμπίπτουν στα δικογραφικά αλλά στα αποδεικτικά πλαίσια της υπόθεσης.
- Η αίτηση είναι αντικανονική καθ΄ότι οι αιτητές μέσω της παρούσας αίτησης αντεξετάζουν τον εναγόμενο στους ισχυρισμούς που εκτίθενται στην ΄Εκθεση Υπεράσπισης.
- Η αίτηση είναι παράτυπη καθ΄ότι οι αιτητές ζητούν περαιτέρω λεπτομέρειες σε θέματα τα οποία δεν έχουν αναφερθεί σε κανένα από τα δικόγραφα.
- Η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική καθ΄ότι οι αιτητές (α) Ζητούν την αποκάλυψη και εκμαίευση μαρτυρίας καθ΄αυτής. (β) Οι αιτούμενες υπό τους ενάγοντες - αιτητές λεπτομέρειες δεν ζητήθηκαν δια επιστολής όπως προνοούν οι Νόμοι και οι Κανονισμοί.
- Η αίτηση υποβάλλεται καθυστερημένα και καταχρηστικά καθ΄ότι υπάρχει καταχωρημένη απάντηση εις την ΄Εκθεση Υπεράσπισης στην οποία δεν εγέρθει οιονδήποτε ζήτημα. Έχω θέσει ενώπιον μου τις αγορεύσεις των συνηγόρων και θα σταθώ σε αυτές όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Σύμφωνα με τη νομολογία μας η Δ.19 θ. 6 θα πρέπει να αντικρίζεται υπό το πρίσμα της Δ.19 θ. 4 η οποία προνοεί: "
- Κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει και να περιέχει μόνον, σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος που προβάλλει το δικόγραφο στηρίζει την απαίτηση του ή την υπεράσπιση του αναλόγως της υπόθεσης αλλά όχι μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα και πρέπει όπου είναι αναγκαίο να διαιρείται σε παραγράφους αριθμημένες κατά σειρά. Οι ημερομηνίες, τα ποσά και οι αριθμοί πρέπει να αναγράφονται με αριθμούς και όχι λέξεις. Τα δικόγραφα θα πρέπει να υπογράφονται από τον Δικηγόρο ή τον διάδικο αν μηνύει ή αν υπερασπίζεται προσωπικά. " Το πιο κάτω απόσπασμα από τη υπόθεση Χριστοδούλου v. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 718 στη σελ. 721 σκιαγραφεί το νομικό πλαίσιο εξέτασης αιτήσεων όπως η παρούσα: "Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides v. C. D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134. Τα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεση τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others
(1983)1 C.L.R. 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ. 6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξ απήνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και Άλλοι v. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 Α.Α.Δ. 649, 652). Στην υπόθεση National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd
(1975)1 C.L.R. 427, 432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για τη δίκη. " Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ΄ ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν (βλ. Χριστόδουλος Κ. Θεμιστοκλέους v. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ
(2000)
(1)Α.Α.Δ. 157). "Particulars will be ordered", αναφέρεται χαρακτηριστικά στο σύγγραμμα Odgers on Pleading and Practice, 23η Έκδοση, σελ. 192, "whenever the master is satisfied that without them the applicant cannot tell what is going to be proved against him at the trial. But how his opponent will prove it is a matter of evidence of which particulars will not be ordered. " Στην υπόθεση Μέμνια Τζιακούρα v. Ευστρατίου (άλλως Τάκη Οικονομίδη)
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 669, προβλήθηκε στην έκθεση υπεράσπισης ο ισχυρισμός ότι η επίδικη σύμβαση ήταν εξ υπαρχής άκυρη και ή ακυρώθηκε εκ των υστέρων, όπως και ο ισχυρισμός ότι η ενάγουσα, με τη συμπεριφορά της, ανάγκασε τον εναγόμενο να τερματίσει τη συμφωνία, (παρ. 3 και 4 της Υπεράσπισης). Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού αποφάνθηκε ότι ο μεν ισχυρισμός ότι η επίδικη συμφωνία ήταν εξ υπαρχής άκυρη ήταν νομικό ζήτημα, το οποίο δεν έπρεπε να περιλαμβάνεται στο δικόγραφο, οι δε λεπτομέρειες αναφορικά με τη συμπεριφορά της ενάγουσας, αφορούν σε αποδεικτικό υλικό και όχι σε γεγονότα, απέρριψε σχετικό αίτημα της ενάγουσας για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών των σχετικών παραγράφων της Υπεράσπισης. Το Εφετείο στην απόφαση του, την οποία έκδωσε ο Δικαστής Χρ. Αρτεμίδης, όπως ήταν τότε, κάμνοντας δεκτή την έφεση, αναφέρει τα εξής στη σελ. 672: «Η άποψη του πρωτόδικου δικαστή, πως ο ισχυρισμός που προβάλλεται στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης, ότι δηλαδή η συμφωνία ήτο εξ υπαρχής άκυρη, είναι νομικό ζήτημα, είναι εσφαλμένη. Έχουμε τη γνώμη πως όταν προβάλλεται από διάδικο στο δικογράφημα ισχυρισμός κάποιου νομικού αποτελέσματος, που εξαρτάται από την επενέργεια ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναγράφονται στο δικογράφημα. Είναι επιβεβλημένο λ.χ. να αναφέρονται τα γεγονότα βάσει των οποίων προβάλλεται ισχυρισμός πως οι προϋποθέσεις του νόμου για τον έγκυρο καταρτισμό μιας διαθήκης δεν έχουν τηρηθεί. Συνεπώς, και στην υπόθεση μας, εφόσον προτείνεται πως η σύμβαση ήταν εξ υπαρχής άκυρη, είναι αναγκαία η αναφορά στα πραγματικά γεγονότα που, κατά τον ισχυρισμό του εφεσίβλητου επέφεραν αυτό το νομικό αποτέλεσμα. Η αρχή της νομολογίας, ότι νομικά σημεία δεν αναφέρονται στα δικογραφήματα, εφαρμόζεται όταν γίνονται νομικές εισηγήσεις. Όπου όμως το ισχυριζόμενο νομικό αποτέλεσμα δημιουργήθηκε εκ της επενέργειας ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναφέρονται στα δικογραφήματα. Ότι είπαμε αμέσως πιο πάνω εφαρμόζεται και στο διαζευκτικό ισχυρισμό της 3ης παραγράφου της Έκθεσης Υπεράσπισης «και / ή ακυρώθη εκ των υστέρων. Αναφορικά με την 4η παράγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης, είναι έκδηλο πως οι λεπτομέρειες που ζητούνται αφορούν σε γεγονότα που είναι απαραίτητο να γνωρίζει η εφεσείουσα για να μπορέσει να παρουσιάσει την υπόθεσή της στο Δικαστήριο με μαρτυρία, αν έχει, για να τα απαντήσει.» Προτού ασχοληθώ με την ουσία της αίτησης θα ασχοληθώ πρώτα με το λόγο 6 της ένστασης ότι η αίτηση υπεβλήθη καθυστερημένα, αναφέροντας ότι σύμφωνα με τη Δ.19 Θ.6, 7,8 δεν υπάρχουν χρονικά περιθώρια υποβολής αιτήσεων όπως η παρούσα, συνεπώς αυτός δεν ευσταθεί. Σε σχέση με το λόγο ένστασης της συνηγόρου του Καθ΄ου η αίτηση ότι οι ενάγοντες όφειλαν να αποστείλουν επιστολή πριν προχωρήσουν με την αίτηση αναφέρω ότι η Δ.19 θ.7 δεν επιτάσσει κάτι τέτοιο. Όσο δε αφορά την εισήγηση του κου Αρτέμη ότι η ένσταση πρέπει να θεωρηθεί ως ανύπαρκτη επειδή δεν αναφέρει που βασίζεται, αναφέρω τα ακόλουθα: Σύμφωνα με τη Δ.48 θ.9(i) οι αιτήσεις με βάση τη Δ.19 θ.6 δεν είναι αναγκαίο να συνοδεύονται από ένορκη δήλωση. Σύμφωνα με τη Δ.48 θ.1 αν η αίτηση βασίζεται σε γεγονότα που δεν είναι εμφανή στο φάκελο θα υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Η Δ.48 θ.2
(3)προνοεί ότι σε αιτήσεις που προνοείται στους θ.8 και θ.9 ότι μπορούν να γίνουν χωρίς ένορκη δήλωση τα γεγονότα (αν υπάρχουν) που υποστηρίζουν την αίτηση θα πρέπει να αναφέρονται στο σώμα της αίτησης. Κατά κανόνα, στις αιτήσεις για λεπτομέρειες δεν υπάρχουν γεγονότα. Κατ΄αναλογία καταλήγω ότι η ένσταση δεν πάσχει όπως έχει συνταχθεί. Σε σχέση με το λόγο ένστασης της συνηγόρου του Καθ΄ου η αίτηση ότι οι ενάγοντες όφειλαν να αποστείλουν επιστολή πριν προχωρήσουν με την αίτηση αναφέρω ότι η Δ.19 θ.7 δεν επιτάσσει κάτι τέτοιο. 'Ερχομαι τώρα στην ουσία της αίτησης: ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1 ΤΟΥ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ Α Σε σχέση με την παράγραφο 1 (α)(β)(γ)(δ) και (στ) κρίνω ότι δεν χρειάζονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες που είναι απαραίτητο να γνωρίζουν οι ενάγοντες. Τα ζητήματα που εγείρονται στην παρα 4 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης αφορούν καθαρά νομικές θέσεις του εναγομένου. Εν πάση περιπτώσει τα όσα επιζητούνται με την παρα 1 (α)-(δ) εξειδικεύονται στην ίδια την παρα 4 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης. Το ζητούμενο με την παρα 1(ε) θεωρώ ότι δεν είναι διευκρινιστικό της παρα 4 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης. Εξάλλου ο εναγόμενος έχει αρνηθεί την παρα 5 της ΄Εκθεσης Απαίτησης που του αποδίδει τη σύνταξη των δημοσιευμάτων. Προσθέτω πως έχω την άποψη ότι η αποκάλυψη του συντάκτη των επίδικων δημοσιευμάτων δεν εμπίπτει στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας ή ότι εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί να προκύψει ως αποτέλεσμα παροχής αναγκαίων λεπτομερειών ως προς ουσιώδες γεγονός. ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2 ΤΟΥ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ Α Δεν θεωρώ ότι με την παράγραφο αυτή επιζητείται διευκρίνιση ουσιωδών γεγονότων που αναφέρονται στην ΄Εκθεση Υπεράσπισης. Το πώς ο εναγόμενος ερμηνεύει τα επίδικα δημοσιεύματα δεν συνιστά αναγκαία λεπτομέρεια που θα πρέπει να γνωρίζουν οι ενάγοντες σε σχέση με την υπόθεση που θα αντιμετωπίσουν, η οποία θα πρέπει να συμπεριληφθεί στα δικόγραφα. Προσθέτω πως δεν ήταν η δικογραφημένη θέση του εναγόμενου πως το νόημα των άρθρων ήταν διαφορετικό από αυτό που ισχυρίζονται οι ενάγοντες. Εν πάση περιπτώσει δεν βρίσκω ότι το δικόγραφο της υπεράσπισης είναι καθ΄οιονδήποτε τρόπο ασαφές ή ελλειπές σε σχέση με το σημείο για το οποίο επιζητούνται οι λεπτομέρειες. ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 3 ΤΟΥ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ Α Σε σχέση με την παρα 7(δ) της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης επιζητούνται λεπτομέρειες σε σχέση με το ποια άτομα παρουσιάστηκαν εκ μέρους των «Friends of Epagneul Breton» για να αγοράσουν ή ενοικιάσουν την επίδικη ιστοσελίδα από τον εναγόμενο, πόσα την αγόρασαν και/ή την ενοικίασαν και για πόσο χρονικό διάστημα. Δεν θεωρώ ότι οι πιο πάνω λεπτομέρειες σχετίζονται με την ΄Εκθεση Υπεράσπισης. Παρατηρώ δε ότι η παρα 7 (δ) δεν αναφέρει ότι κάποια άτομα παρουσιάσθηκαν εκ μέρους των «Friends of Epagnuel Breton» ενώ με την αίτηση αυτό λαμβάνεται ως δεδομένο. Όσον αφορά το ποια άτομα αποτελούν τους «Friends of Epagnuel Breton» και το ποιοι ήταν οι καινούργιοι ιδιοκτήτες και διαχειριστές της ιστοσελίδας θεωρώ ότι αυτά δεν επιδιώκονται προς διευκρίνιση ισχυρισμού ουσιώδους γεγονότος που αναφέρεται στο δικόγραφο της υπεράσπισης (βλ. Θεμιστοκλέους v. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ (πιο πάνω)). ΄Εχω λάβει υπόψη μου στην πιο πάνω κρίση μου τα όσα οι ίδιοι οι ενάγοντες αναφέρουν στην ΄Εκθεση Απαίτησης τους. Το ίδιο ισχύει και για τις υπόλοιπες λεπτομέρειες που επιζητούνται με την παρα 3(β) της αίτησης. Ο ενάγοντας γνωρίζει ποια υπεράσπιση προβάλλει ο εναγόμενος και έγκειται σ΄αυτόν να παρουσιάσει μαρτυρία που θεωρεί ότι μπορεί να την αντιστρατεύεται. ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 4 ΤΟΥ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ Α Όσον αφορά την παρα 4(α) της αίτησης κρίνω ότι με αυτήν δεν επιζητείται παροχή λεπτομερειών ή διευκρίνιση ασάφειας. Ο ισχυρισμός στην παρα 8 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης περί μη αποδεικτικής αξίας της ιστοσελίδας συνιστά άτοπη νομική θέση που ασφαλώς δεν χρήζει οποιασδήποτε διευκρίνισης ή επέκτασης. Οι παρα 4(β) και 4(γ) της αίτησης επιζητούν λεπτομέρειες ως προς τη διαγραφή των προσωπικών δεδομένων του εναγομένου. Όμως στην παρα 8 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης δεν αναφέρεται οτιδήποτε περί τέτοιας διαγραφής. Συνεπώς με την αίτηση δεν επιζητείται διευκρίνιση ασάφειας ή παροχή παροχή λεπτομερειών αλλά λαμβάνεται ως δεδομένη η εν λόγω διαγραφή. Το πρώτο σκέλος της παραγράφου 4(δ) της αίτησης ζητά από τον εναγόμενο να επιβεβαιώσει τη θέση του ενάγοντα στην ΄Εκθεση Απαίτησης του και όχι να διευκρινίσει κάποιο σημείο της παρα 8 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης του. Το δεύτερο δε σκέλος λαμβάνει ως δεδομένη την καταχώρηση των προσωπικών δεδομένων του εναγομένου ενώ κάτι τέτοιο δεν αναφέρεται στην παρα 8 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης. Γι΄αυτό δεν δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος ούτε σε σχέση με αυτό το σκέλος της αίτησης. ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 5 ΤΟΥ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ Α Η παρα 5(δ) της αίτησης δεν αποτελεί κατά την άποψη μου αντικείμενο παροχής λεπτομερειών. Θεωρώ ότι το ερώτημα που θέτει αυτή η παράγραφος μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο των τελικών αγορεύσεων με βάση τη μαρτυρία που θα προσκομιστεί κατά την ακρόαση. Όσον αφορά τις παρα 5 (α) - (γ) σχετικά είναι τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Χριστόδουλος Κ.Θεμιστοκλέους v. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ (πιο πάνω) στην οποία το Δικαστήριο αφού εξέτασε την αγγλική νομολογία, εφαρμόζοντας την ανέφερε τα ακόλουθα στη σελ. 167-168: "Επανερχόμενοι στις αρχές που διέπουν το θέμα της παροχής λεπτομερειών, αφετηρία πρέπει να είναι το ουσιώδες γεγονός το οποίο αναφέρεται στο δικόγραφο και του οποίου ζητούνται περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες. ... Η νομολογία δείχνει ότι η αποκάλυψη του ονόματος ενδεχόμενου μάρτυρα μπορεί να προκύψει όχι αφ΄ εαυτής αλλά μόνο ως επακόλουθο παροχής αναγκαίων λεπτομερειών ως προς ουσιώδες γεγονός, όπως στην περίπτωση της υπεράσπισης της αλήθειας της αναφοράς σε αγωγή για δυσφήμιση, ή της φύσης της ισχυριζόμενης σκληρότητας σε αγωγή διαζυγίου, ή της διασαφήνισης του τρόπου με τον οποίο γίνεται ισχυρισμός ότι ενήργησε ο αντίδικος που ανεφέρθη στην υπόθεση Briton. " Ορθά λοιπόν, κατά την άποψη μου, οι συνήγοροι του εναγόμενου, έστω και κατά τις τελικές αγορεύσεις έχουν αποδεχθεί τις παρα 5 (α), (β) και (γ) της αίτησης. Ενόψει των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα που να διατάσσει τον εναγόμενο να καταχωρήσει και παραδώσει τις περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες της ακόλουθης παραγράφου εντός 15 ημερών από σήμερα: «5 Περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες σχετικά με την παράγραφο 10 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης α. Που στηρίζεται (δηλαδή σε ποιες πηγές και/ή άτομα) ο ισχυρισμός του εναγόμενου ότι τα επίδικα δημοσιεύματα «απόδιδαν την αλήθεια» εφόσον στην παράγραφο 3 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης αναφέρεται ξεκάθαρα «ότι ποτέ δεν εξέφρασε οποιονδήποτε ενδιαφέρον σε σχέση με τα δρώμενα των εναγόντων και/ή για πρώτη φορά ήρθαν εις γνώσιν του όταν του επιδόθηκε η παρούσα αγωγή»; β. Που στηρίζεται (δηλαδή σε ποιες πηγές και/ή άτομα) ο ισχυρισμός του εναγομένου ότι «τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 6 της ΄Εκθεσης Απαίτησης ήταν αληθή» εφόσον στην παράγραφο 3 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης αναφέρεται ξεκάθαρα «ότι ποτέ δεν εξέφρασε οποιονδήποτε ενδιαφέρον σε σχέση με τα δρώμενα των εναγόντων και/ή για πρώτη φορά ήρθαν εις γνώσιν του όταν του επιδόθηκε η παρούσα αγωγή». γ. Που στηρίζεται (δηλαδή σε ποιές πηγές και/ή άτομα) ο ισχυρισμός του εναγόμενου ότι «στηρίζονται επί αληθών γεγονότων» εφόσον στην παράγραφο 3 της ΄Εκθεσης Υπεράσπισης αναφέρεται ξεκάθαρα «ότι ποτέ δεν εξέφρασε οποιονδήποτε ενδιαφέρον σε σχέση με τα δρώμενα των εναγόντων και/ή για πρώτη φορά ήρθαν εις γνώσιν του όταν του επιδόθηκε η παρούσα αγωγή». Οι παράγραφοι 1,2,3,4 και 5(δ) της αίτησης απορρίπτονται. Όσον αφορά τα έξοδα, λαμβάνοντας υπόψη τη μερική επιτυχία της αίτησης κρίνω δίκαιο όπως η κάθε πλευρά επωμισθεί τα έξοδα της. (Υπ) .............. Μ.Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο