ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Σοφοκλή Φιλιαστίδη κ.α., Γενική Αίτηση αρ. 472/2009, 16 Απριλίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A149 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ. 472/2009 Μεταξύ: ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Αιτητές και
- Σοφοκλή Φιλιαστίδη
- Ανδρέα Φιλίππου
- Σιμεού Συμεού
- Κυριάκου Δαμιανού
- Κώστα Κασιαρή
- Χρίστου Χριστοφή
- Παναγιώτη Κουρτέλλα
- Κώστα Κουρτέλλα Καθ' ων η αίτηση 16 Απριλίου,
- Για τους αιτητές, εμφανίζεται η κα Ν. Κληρίδου για κ.κ. Νίκη Κληρίδου και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον καθ' ου η αίτηση αρ. 1, εμφανίζεται η κα Γ. Ζαχαρίου για κ.κ. Ανδρέας Β. Ζαχαρίου και Σία Δ.Ε.Π.Ε. Απόφαση Η «Περιφερειακή Πιστωτική Εταιρεία Λευκωσίας» («οι αιτητές») ζητούν άδεια για να καταχωρίσουν και εγγράψουν, στο Πρωτοκολλητείο του Δικαστηρίου τούτου, μια διαιτητική απόφαση ημερ. 23.2.06 («η διαιτητική απόφαση»). Σκοπός τους είναι η εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης κατά τον τρόπο που εκτελούνται οι δικαστικές αποφάσεις. Στα πλαίσια προηγούμενης δικασίμου, το αίτημα για καταχώριση και εγγραφή της διαιτητικής απόφασης ενεκρίθηκε όσον αφορά στους καθ' ων η αίτηση αρ. 2, 3, 4, 5, 7 και
- Αυτοί παρέλειψαν να εμφανισθούν στη διαδικασία. Όμως, ο καθ' ου η αίτηση αρ. 1, εμφανίζεται και ενίσταται. Ως νομικό υπόβαθρο της αίτησης καταγράφονται τα άρθρα 52
(1)(β),
(2)(β),
(3)και
(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Ν.22/85), τα άρθρα 2 και 21 του περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4), η Δ.48 θ.θ. 1 έως και 3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και οι σχετικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Λούκα Στυλιανού ο οποίος, εν πρώτοις, δηλώνει Γραμματέας των αιτητών «στο παράρτημα Αλάμπρας» και γνώστης «όλ(ων) τ(ων) γεγονότ(ων) της υπόθεσης αυτής προσωπικά και με βάση τα αρχεία που έχ(ει) στην κατοχ(ή) (του)» (παρα. 1 της ένορκης δήλωσης του Λούκα Στυλιανού). Δηλώνει, επίσης, πως η διαιτητική απόφαση εξεδόθηκε προς όφελος των αιτητών και πως γνωστοποιήθηκε στον καθ' ου η αίτηση αρ. 1 στις 5.5.06. Η διαιτητική απόφαση δεν έχει εφεσιβληθεί εντός της τακτής προθεσμίας των εικοσιμίας
(21)ημερών με αποτέλεσμα αυτή να καταστεί τελεσίδικη. Ο Λούκας Στυλιανού προσθέτει πως ο καθ' ου η αίτηση αρ. 1 έχει κινητή περιουσία υποκειμένη σε κατάσχεση για σκοπούς εξόφλησης του χρέους του. Είναι χρήσιμο να σημειωθούν εξ αρχής τα ακόλουθα: Στην αίτηση επισυνάπτεται η διαιτητική απόφαση. Σύμφωνα με το κείμενό της, αυτή (α) έχει ως αντικείμενο διαφορά μεταξύ αφ' ενός της «Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αλάμπρας» και αφ' ετέρου του καθ' ου η αίτηση αρ. 1, ως πρωτοφειλέτη, και επτά
(7)άλλων φυσικών προσώπων, ως εγγυητών, (β) αφορά στο «Ενυπόθηκο Γραμμάτιο υπ' αρ. 1279 για £6.070,96 κεφάλαιο και τόκο προς 9% ετησίως από 23/2/2006 μέχρι εξοφλήσεως», και (γ) εξεδόθηκε στην απουσία των καθ' ων η αίτηση εφ' όσον αυτοί, παρά το ότι ειδοποιήθηκαν, δεν παρουσιάσθηκαν στη διαδικασία της διαιτησίας. Περαιτέρω, επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του Λούκα Στυλιανού, ως τεκμήριο 1, έγγραφα τα οποία παρουσιάζονται να περιέχουν τις δηλώσεις των καθ' ων η αίτηση περί της γραπτής γνωστοποίησης σε αυτούς της διαιτητικής απόφασης. Το έγγραφο που παρουσιάζεται να περιέχει αυτή τη δήλωση του καθ' ου η αίτηση αρ. 1 καταγράφει και τα εξής: «ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΛΑΜΠΡΑΣ» Δηλώνω με το παρόν ότι μου έχει γνωστοποιηθεί γραπτώς η απόφαση του διαιτητή κ. Κυριάκου Νεοφύτου ημερ. 23/2/2006 σχετικά με διαφορά μεταξύ μου και της πιο πάνω εταιρείας. Αρ. ΓΡΑΜΜΑΤΙΟΥ 7210630-8 ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 7». Επί του εγγράφου αυτού, και δίπλα από το όνομα του καθ' ου η αίτηση αρ. 1, υπάρχει μια υπογραφή με την ιδιόχειρη σημείωση «Γιάννος -Υιός». Ο καθ' ου η αίτηση αρ. 1 υπέβαλε γραπτή ένσταση, οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής:
(1)Η αίτηση και όσα την υποστηρίζουν και τη συνοδεύουν είναι αβάσιμα, παράτυπα και καταχρηστικά. Τα στοιχεία και τα γεγονότα που παρουσιάζονται στην αίτηση και την ένορκη δήλωση του Λούκα Στυλιανού είναι ελλιπή, παραπλανητικά και αναληθή.
(2)Δεν παρουσιάζονται στοιχεία ούτε αποδείξεις που να επιβεβαιώνουν την αίτηση.
(3)Δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις εγγραφής διαιτητικής απόφασης.
(4)Η αίτηση παραβιάζει τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης.
(5)Η αίτηση υπεβλήθηκε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
(6)Η διαιτητική απόφαση εξεδόθηκε παράτυπα και παράνομα. Είναι δε και επί της ουσίας της εσφαλμένη.
(7)Οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται.
(8)Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική γιατί τα έγγραφα δεν επεδόθηκαν προσωπικώς στον καθ' ου η αίτηση αρ.
- Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση αρ. 1 ο οποίος αναφέρει πως έχει προσωπική γνώση όλων των γεγονότων. Αρνείται πως ο προρρηθείς Λούκας Στυλιανού έχει προσωπική γνώση των γεγονότων. Αρνείται, επίσης, πως ο ίδιος ειδοποιήθηκε περί της διαδικασίας διαιτησίας και αρνείται πως του γνωστοποιήθηκε νομότυπα και προσωπικά η διαιτητική απόφαση. Εξ ου, συνεχίζει ο καθ' ου η αίτηση αρ. 1, δεν μπόρεσε να εφεσιβάλει την απόφαση αυτή. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Δεν επιδιώχθηκε η προσαγωγή περαιτέρω μαρτυρίας και ούτε επιδιώχθηκε η αντεξέταση οιουδήποτε των ενόρκως δηλούντων. Συνεπώς, η αίτηση θα εξετασθεί υπό το πρίσμα των όσων αναδύονται μέσα από το φάκελο της διαδικασίας και των όσων δηλώνονται από τα πρόσωπα που προέβηκαν στις γραπτές ένορκες δηλώσεις. Έχω μελετήσει με προσοχή την υπόθεση και παρατηρώ και διαπιστώνω τα ακόλουθα: Κατ' αρχάς διαπιστώνω πως η διαιτητική απόφαση (συνημμένη στην αίτηση) αφορά στη διαφορά μεταξύ της οντότητας που ονομάζεται «Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αλάμπρας» και του καθ' ου η αίτηση αρ. 1, μεταξύ άλλων. Η διαιτητική απόφαση ουδόλως αφορά στην οντότητα «Περιφερειακή Πιστωτική Εταιρεία Λευκωσίας», οι οποίοι παρουσιάζονται εδώ ως οι αιτητές. Συνεπώς, η δήλωση του Λούκα Στυλιανού σύμφωνα με την οποίαν η διαιτητική απόφαση εξεδόθηκε προς όφελος των αιτητών (παρα. 2 της ένορκης δήλωσής του) είναι ανακριβής ή, τουλάχιστον, μετέωρη. Ουδεμία μαρτυρία υπάρχει για την τυχόν σχέση μεταξύ της «Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αλάμπρας» και της «Περιφερειακής Πιστωτικής Εταιρείας Λευκωσίας». Άνευ άλλου τινός, οι δύο αυτές νομικές οντότητες παρουσιάζονται διακεκριμένες. Όταν δε ο Λούκας Στυλιανού δηλώνει «Γραμματέας (των αιτητών) στο παράρτημα Αλάμπρας» (παρα. 1 της ένορκης δήλωσής του), δεν διαφωτίζει, και εν πάση περιπτώσει, δεν παρέχει θετική μαρτυρία για τη σχέση των δύο οντοτήτων. Υποθέσεις εν σχέσει με το ζήτημα αυτό δεν χωρούν. Διαπιστώνω, περαιτέρω, πως ενώ στο κείμενο της διαιτητικής απόφασης καταγράφεται πως αυτή εξεδόθηκε επί διαφοράς προκύπτουσας από το «Ενυπόθηκο Γραμμάτιο υπ' αρ. 1279», τα έγγραφα που επισυνάπτονται στην αίτηση, ως απόδειξη της γραπτής γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης στον καθ' ου η αίτηση αρ. 1, αναφέρονται σε «απόφαση του διαιτητή ..... σχετικά με διαφορά ...... ΑΡ. ΓΡΑΜΜΑΤΙΟΥ 7810630-8 .........» (δείτε το τεκμήριο 1 στην αίτηση). Το γεγονός αυτό, δημιουργεί, τουλάχιστον, ένα κενό όσον αφορά στην προϋπόθεση της νομότυπης επίδοσης της διαιτητικής απόφασης στον καθ' ου η αίτηση αρ.
- Διερωτάται κανείς, εύλογα, εάν η απόφαση που δια του τεκμηρίου 1 παρουσιάζεται να επεδόθηκε στον καθ' ου η αίτηση αρ. 1 είναι η επίδικη διαιτητική απόφαση ή κάποια άλλη. Συναφώς παρατηρώ πως, δια της ένστασης και της ένορκης δήλωσής του, ο καθ' ου η αίτηση αρ. 1 αρνείται, κατά τρόπον σαφή και ρητό, ότι του γνωστοποιήθηκε εγκαίρως η διαδικασία ενώπιον του διαιτητή και αρνείται ότι του επεδόθηκε νομότυπα η διαιτητική απόφαση. Η άρνηση αυτή επέβαλε στους αιτητές το καθήκον να αποδείξουν αφ' ενός ότι η εκκρεμότητα της διαιτητικής διαδικασίας γνωστοποιήθηκε εγκαίρως στον καθ' ου η αίτηση αρ. 1 και ότι η διαιτητική απόφαση που εξεδόθηκε στα πλαίσια αυτής επεδόθηκε σε αυτόν νομότυπα. Οι αιτητές μπορούσαν να αποδείξουν τα αμφισβητούμενα αυτά γεγονότα είτε με την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είτε με την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος καθ' ου η αίτηση αρ. 1 [Iacovou Brothers (Constructions) Ltd ν. Fashionwise Ltd
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1377, 1380 και Fashion Box S.R.L. ν. Ferro Fashions Ltd
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, 1863]. Παρά ταύτα, οι αιτητές παρέλειψαν να προβούν σε οποιαδήποτε προσπάθεια απόσεισης του βάρους απόδειξης που τους βαραίνει. Κατά την ακρόαση, η πλευρά τους περιορίσθηκε σε αγόρευση. Αυτές οι ανακολουθίες και τα κενά οδηγούν την αίτηση σε αποτυχία. Σημειώνω πως το άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, το οποίο παρέχει τη δυνατότητα καταχώρισης και εγγραφής, στο αρμόδιο Πρωτοκολλητείο, μιας διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης, δεν καθιερώνει μια τυπική δικαστική διαδικασία. Η απαιτούμενη δικαστική άδεια για τέτοια καταχώριση και εγγραφή παραχωρείται μόνον εφ' όσον το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν όλες οι σχετικές νόμιμες και νομολογημένες προϋποθέσεις. Η εξουσία του Δικαστηρίου, δυνάμει του άρθρου 21 του Κεφ. 4, είναι διακριτική και όχι δέσμια. Όπως αναφέρεται στην απόφαση Πιττάκας
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1932, 1935: «...... δεν είναι ορθή η εισήγηση του δικηγόρου του καθ' ου προς το άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου δίδει 'τυπική' εξουσία στο Επαρχιακό Δικαστήριο ....... της απλής δηλαδή σφράγισης της απόφασης του διαιτητή για σκοπούς εκτέλεσης. Εφόσον απαιτείται άδεια του Δικαστηρίου για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης ως δικαστικής για να εκτελεστεί, έπεται πως το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί τέτοια άδεια, για λόγους τους οποίους το ίδιο ενδεχομένως κρίνει ως ορθούς ή που δυνατόν να προβληθούν από το άτομο εναντίον του οποίου εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση». Περαιτέρω, η διαδικασία ενώπιον του διαιτητή και η δικαστική διαδικασία για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι άρρηκτα συνδεδεμένες και αλληλένδετες. «Οιαδήποτε πλημμέλεια η οποία σημειώνεται στην πορεία της διαδικασίας, η οποία οδηγεί στην εγγραφή της απόφασης επηρεάζει τη νομιμότητα τόσο της διαιτητικής απόφασης όσο και της απόφασης του δικαστηρίου για εγγραφή» [Χριστοφόρου κ.ά
(1999)1 (Γ) 980, 984-5]. Εν προκειμένω, οι ανακολουθίες και τα κενά, για τα οποία γίνεται λόγος πιο πάνω, είναι σημαντικά και δεν επιτρέπουν την άσκηση της διακριτικής μου εξουσίας υπέρ της εγγραφής της διαιτητικής απόφασης. Παρέλκει η συζήτηση των υπόλοιπων λόγων ένστασης. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του καθ' ου η αίτηση αρ. 1 και εναντίον των αιτητών. (Υπ.)............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο