Ευδοκίας Χριστοδούλου Τοππούζη ν. Μέλανης Κορίνου κ.α., Αρ. Aίτησης/Έφεσης: 639/08, 16 Απριλίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A150 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Κλεόπα Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. Αρ. Aίτησης/Έφεσης: 639/08 Αναφορικά με τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμον, Κεφ.224 και Τροποποιητικούς Νόμους Αρ.3/60 μέχρι 144(Ι)/99, άρθρα 50, 58, 61, 80 και
- Μεταξύ: Ευδοκίας Χριστοδούλου Τοππούζη Εφεσείουσας/Αιτήτριας και
- Μέλανης Κορίνου
- Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Εφεσιβλήτων/Καθ΄ ων η Αίτηση --------------------- Αίτηση εφεσείουσας ημερ. 9.10.2009 Ημερομηνία: 16 Απριλίου, 2010 Για εφεσείουσα-αιτήτρια: κ. Χρ. Χριστοφόρου Για εφεσίβλητη 1- καθ' ης η αίτηση και για προτεινόμενη εφεσίβλητη 2 Παναγιώτα Χατζηπροκόπη: κ. Χρ. Ιωάννου ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η εφεσείουσα αιτείται ως εξής: «τροποποίηση του τίτλου της Αίτησης διά της διαγραφής και/ή απάλειψης του καθ΄ ου η αίτηση 2 και αντικαταστάσεώς του με την Παναγιώτα Χατζηπροκόπη ως καθ΄ ης η αίτηση 2». Η αίτηση, η οποία επιδόθηκε τόσο στην καθ΄ ης η αίτηση 1 όσο και στην προτεινομένη καθ΄ ης η αίτηση 2 κα Χατζηπροκόπη, αντιμετώπισε την ένστασή τους. Συνοπτικά αναφέρω ότι η κυρίως αίτηση - έφεση καταχωρίστηκε στις 18.7.2008 και αφορά έφεση κατά της απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (εφεξής «ο Διευθυντής») η οποία περιέχεται στην ειδοποίηση ημερομηνίας 20.6.
- Στην ουσία επιζητείται η ακύρωση της εν λόγω απόφασης για την επίλυση συνοριακής διαφοράς μεταξύ των τεμαχίων 171 και 172 (νυν 308 και 309) στην Κοκκινοτριμιθιά, για τους λόγους που αναφέρονται στο σώμα της εν λόγω αίτησης - έφεσης. Στις 13.1.2009 η καθ΄ ης η αίτηση - εφεσίβλητη 1, καταχώρισε ένσταση στην κυρίως αίτηση - έφεση, καθώς και αίτηση για εκδίκαση συγκεκριμένου νομικού σημείου προδικαστικά (ότι η έφεση είναι παράτυπη λόγω μη συμπερίληψης ως διαδίκων όλων των ενδιαφερόμενων προσώπων). Στις 12.6.2009 η αίτηση-έφεση αποσύρθηκε και απορρίφθηκε χωρίς έξοδα εναντίον του καθ' ου η αίτηση 2 Διευθυντή. Κατά εκείνη τη δικάσιμο, ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας ανέφερε ότι είχε πρόθεση να υποβάλει αίτηση τροποποίησης του τίτλου δια της προσθήκης ενδιαφερόμενου μέρους. Περίπου 4 μήνες αργότερα, στις 9.10.2009 καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση και ζητήθηκε από αμφότερους τους συνηγόρους όπως εκδικαστεί πρώτα αυτή, ήτοι πριν την εκδίκαση της αίτησης 13.1.2009 για προδικασία, καθότι τυχόν έγκριση της παρούσας ενδεχομένως να καταστήσει άνευ αντικειμένου την αίτηση 13.1.2009, με ενδεχόμενο επανατοποθέτησης επ' αυτής. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στη Διαταγή 9 θ. 4 και 11, Διαταγή 25 θ. 1-4, Διαταγή 40 θ. 1,8 και 9 και στη Διαταγή 48 θ. 1,2 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στους Κανονισμούς 2
(1), 3 και 5
(2)των Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956, και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της αιτήτριας, η οποία αναφέρει ότι εκ παραδρομής και/ή καλόπιστου λάθους η αίτηση-έφεση είχε εγερθεί εναντίον του Διευθυντή ως καθ΄ ου η αίτηση 2, αντί της συνιδιοκτήτριας του τεμαχίου 171, κας Παναγιώτας Χαζηπροκόπη. Η αίτηση - έφεση εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση 2 Διευθυντή αποσύρθηκε στις 12.6.2009 με σκοπό την καταχώριση αίτησης για τροποποίηση του τίτλου, ώστε να συνενωθούν οι αναγκαίοι διάδικοι. Αναφέρει επιπλέον ότι η μικρή καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης χρειάστηκε ώστε να εξετάσει ο συνήγορός της κατά πόσο είχαν τροποποιηθεί οι σχετικοί Κανονισμοί αναφορικά με την αναγκαιότητα διατήρησης του Διευθυντή ως διαδίκου. Τελικά διαπιστώθηκε πράγματι ότι δεν μπορούσε να είναι διάδικος και συνεπώς αποσύρθηκε η αίτηση-έφεση εναντίον του και ζητήθηκε χρόνος για να εξεταστεί κατά πόσο θα έπρεπε να προηγηθεί της αίτησης για τροποποίηση του τίτλου, αίτηση για παράταση χρόνου για καταχώριση της έφεσης εναντίον της συνιδιοκτήτριας του τεμαχίου 171. Η αιτήτρια προσθέτει ότι μετά από σχετική μελέτη του συνηγόρου της, διαφάνηκε ότι δεν απαιτείτο να καταχωριστεί τέτοια αίτηση, καθότι η παρούσα αίτηση-έφεση καταχωρίστηκε εμπρόθεσμα και το μόνο που απαιτείτο ήταν η τροποποίηση του τίτλου, ώστε να υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου οι αναγκαίοι διάδικοι. Η αιτήτρια αναφέρει περαιτέρω ότι η καθ΄ ης η αίτηση 1 δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί με κατάλληλη διαταγή για έξοδα και ότι τα θέματα που ήταν υποχρεωμένος να εξετάσει ο συνήγορός της ήταν καθαρά νομικά, ενώ η καταχώριση της έφεσης μόνο εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση 1 οφειλόταν σε καλόπιστο λάθος. Σημειώνει επίσης ότι η ακρόαση δεν έχει αρχίσει και ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Οι ενστάσεις καταχωρίστηκαν στις 19.11.2009 και ως λόγοι ένστασης εξειδικεύονται και στις δύο οι ακόλουθοι, όπως μπορώ να συνοψίσω:
(1)δεν πρόκειται για αίτηση αντικατάστασης διαδίκων, αλλά για αίτηση προσθήκης νέου διαδίκου, για τον οποίο η εφεσιβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή έχει καταστεί τελεσίδικη.
(2)Η απόφαση του Διευθυντή θα έπρεπε να είχε εφεσιβληθεί αναφορικά με την κα Χατζηπροκόπη - συνιδιοκτήτρια μέσα στην προθεσμία που θέτει το Άρθρο 80 του Κεφ. 224.
(3)Η αίτηση - έφεση είναι θνησιγενής και άκυρη διότι δεν έχουν συνενωθεί ως διάδικοι όλα τα ενδιαφερόμενα άτομα μέσα στην προθεσμία που θέτει το Άρθρο 80.
(4)Η αιτήτρια εμποδίζεται από του να αιτηθεί την επιδιωκόμενη θεραπεία διότι δεν έφερε ένσταση στην αίτηση της καθ΄ ης η αίτηση 1 ημερομηνίας 13.1.2009 για την προδικασία του νομικού σημείου της μη συνένωσης στη διαδικασία όλων των ενδιαφερόμενων προσώπων ως διαδίκων, παρά μόνο στις 12.6.2009 που η αίτηση ήταν ορισμένη για αγορεύσεις, και ενώ της είχαν δοθεί πολλές ευκαιρίες στους 5 μήνες που προηγήθηκαν. Έκτοτε καθυστέρησε άλλους 4 μήνες να καταχωρίσει την παρούσα αίτηση. Ως εκ τούτου η καθυστέρηση είναι αδικαιολόγητη.
(5)Η ένορκη δήλωση της αιτήτριας είναι παράτυπη και εκτός των πλαισίων της Διαταγής
- Η ένσταση της καθ΄ ης η αίτηση 1 δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, ενώ η ένσταση της κας Παναγιώτας Χατζηπροκόπη (προτεινόμενης καθ΄ ης η αίτηση 2) συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της ιδίας, στην οποία αναφέρει ότι είναι εγγεγραμμένη συνιδιοκτήτρια κατά το ½ αδιανέμητο μερίδιο του τεμαχίου 171 στην Κοκκινοτριμιθιά. Το υπόλοιπο ½ μερίδιο είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της καθ΄ ης η αίτηση
- Δηλώνει ότι με την απόφαση του Διευθυντή ημερ. 20.6.2008 επιλύθηκε για πρώτη φορά η συνοριακή διαφορά μεταξύ του ακινήτου της και του συνορεύοντος ακινήτου της αιτήτριας. Η απόφαση εφεσιβλήθηκε μόνο εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση 1, ενώ σχεδόν 1½ χρόνο μετά την έκδοση της απόφασης τής επιδόθηκε η υπό κρίση αίτηση για συνένωσή της ως διαδίκου. Η κα Χατζηπροκόπη θεωρεί ότι η απόφαση έχει καταστεί τελεσίδικη για την ίδια και ότι η αίτηση - έφεση είναι άκυρη, γιατί δεν έχουν συνενωθεί ως διάδικοι όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα μέσα στην προθεσμία που θέτει ο Νόμος. Τα πιο πάνω είναι όσα τέθηκαν από πλευράς μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις, αναφέροντας σχετική νομολογία και επιχειρήματα. Ο Κανονισμός 17 των περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Κανονισμών του 1956 στην ουσία καθιστά εφαρμόσιμους τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας στις περιπτώσεις απουσίας ειδικής πρόνοιας στους Κανονισμούς που να ρυθμίζει οποιοδήποτε διαδικαστικό θέμα. Η Διαταγή 9 θ. 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία μεταξύ άλλων βασίζεται η παρούσα αίτηση, προνοεί ότι όλα τα πρόσωπα μπορούν να ενωθούν σε μια αγωγή ως εναγόμενοι, όταν υπάρχει εναντίον τους ισχυριζόμενο δικαίωμα για οποιαδήποτε θεραπεία, είτε ομού είτε κεχωρισμένα. Ο δε θ. 11 της Διαταγής 9, τον οποίο επίσης επικαλείται η αιτήτρια, προνοεί ότι, όταν ένας εναγόμενος προστίθεται ή υποκαθίσταται, το κλητήριο ένταλμα θα πρέπει να τροποποιείται ανάλογα και να επιδίδεται στον νέο εναγόμενο κατά τον ίδιο τρόπο όπως σε έναν αρχικό εναγόμενο και η διαδικασία θα συνεχίζεται ως εάν ο νέος εναγόμενος να ήταν εναγόμενος από την αρχή. Η Διαταγή 40 αφορά την εκτέλεση αποφάσεων και διαταγμάτων και συνεπώς δεν δύναται να στηρίξει την υπό κρίση αίτηση. Η Διαταγή 25 αφορά την τροποποίηση δικογράφων. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την τροποποίηση της δικογραφίας αποτέλεσαν το αντικείμενο πολλών Κυπριακών δικαστικών αποφάσεων (βλ. Ευριπίδου κ.α. ν. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24, Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 33). Η θεμελιακή αρχή που προκύπτει από τις αποφάσεις είναι ότι η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. H σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και όταν η ανάγκη για μια τέτοια τροποποίηση προκύπτει ως αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Ο παράγοντας της καθυστέρησης είναι σχετικός και συνεκτιμάται ως λογική απόρροια του άρθρου 30
(2)του Συντάγματος, αλλά δεν είναι καθοριστικός, υπό την έννοια ότι δεν πρέπει από μόνος του να οδηγεί σε απόρριψη (βλ. Astor Manufacturing and Exporting Co. Ltd κ.α. v. A & G Leventis κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726). Εν τούτοις, όπου υπάρχει καθυστέρηση απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης και το όλο ζήτημα παραμένει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η σημασία της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή τον βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Μελετώντας την υπό κρίση αίτηση, παρατηρώ κατ' αρχάς ότι η αιτήτρια εξαιτείται την τροποποίηση του τίτλου της κυρίως αίτησης - έφεσης με τη διαγραφή του καθ' ου η αίτηση 2 και την αντικατάστασή του με νέο πρόσωπο, για τους λόγους που αναφέρει η αιτήτρια στην ένορκη δήλωσή της ως έχω συνοψίσει πιο πάνω. Εν τούτοις, το λεκτικό του αιτητικού αυτού παραβλέπει το γεγονός ότι η κυρίως αίτηση - έφεση έχει ήδη αποσυρθεί και απορριφθεί σε σχέση με τον καθ' ου η αίτηση
- Συνεπώς, δεν τίθεται θέμα διαγραφής του από τον τίτλο και αντικατάστασής του με νέο πρόσωπο. Τίθεται μόνο θέμα προσθήκης νέου διαδίκου ως καθ' ου η αίτηση
- Δεν είναι δυνατόν να αντικατασταθεί ένας διάδικος εναντίον του οποίου η υπόθεση έχει ήδη απορριφθεί, με άλλο. Παρά την πιο πάνω διαπιστωθείσα κακή διατύπωση της αιτούμενης θεραπείας, δεν μπορώ να παραγνωρίσω ότι η πραγματική πρόθεση της αιτήτριας, όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωσή της και ως εξεφράσθη από τον συνήγορό της στις 12.6.2009, αλλά και ως ορθά έγινε αντιληπτή από τις καθ' ων η αίτηση και τον συνήγορό τους, είναι η προσθήκη ως διαδίκου στη διαδικασία της συνιδιοκτήτριας του τεμαχίου
- Ο Κανονισμός 5
(2)των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Κανονισμών του 1956 προνοεί τα εξής σε σχέση με τέτοιας φύσεως αιτήσεις-εφέσεις: «5
(2)All interested parties shall be joined as parties to the proceedings: Provided that, unless otherwise directed by the Court, the Director shall not be joined as a party except in proceedings under sections 42,44,60,61,70,71 and 78 of the Law.» Η εφεσιβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή φαίνεται να λήφθηκε βάσει των προνοιών του άρθρου 58 του Κεφ. 228, καθότι αφορούσε την επίλυση συνοριακής διαφοράς και συνεπώς δεν υπήρχε ανάγκη συνένωσης του Διευθυντή ως διαδίκου, εξ ου και αποσύρθηκε η έφεση εναντίον του. Η συνένωση όλων των ενδιαφερόμενων μερών, όμως, και ειδικότερα της συνιδιοκτήτριας του τεμαχίου 171 που αφορά άμεσα η απόφαση του Διευθυντή, είναι, ως έχει νομολογηθεί, επιτακτική, και δεν δύναται να προωθηθεί αίτηση - έφεση στην απουσία ως διαδίκων οποιωνδήποτε εκ των ενδιαφερόμενων μερών (βλ. Γεωργιάδου ν. Γεωργιάδη
(1999)1 Α.Α.Δ. 1210). Με την υπό κρίση αίτηση, η αιτήτρια στην ουσία επιχειρεί να συμπεριλάβει ως διάδικο στη διαδικασία την συνιδιοκτήτρια του ακινήτου της καθ' ης η αίτηση 1, ήτοι την κα Χατζηπροκόπη, η οποία αναμφίβολα είναι ενδιαφερόμενο μέρος. Η Διαταγή 9 θ. 10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας [1] παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να διατάξει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε κατόπιν αιτήσεως είτε χωρίς αίτηση, την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου, την παρουσία του οποίου θεωρεί αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην υπόθεση. Το Δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια με βάση τη Δ.9 θ. 10, η οποία του παρέχει τη δυνατότητα διαγραφής, προσθήκης ή αντικατάστασης διαδίκου σε μια εκκρεμή διαδικασία (βλ. Οδυσσέως ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1372). Ως έχει αναφερθεί στην Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 906, η απόφαση ως προς το κατά πόσο βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του Δικαστηρίου είναι συναρτημένη προς τα επίδικα θέματα, όπως αυτά προσδιορίζονται στις γραπτές προτάσεις. Στην υπό κρίση περίπτωση, έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω την απόλυτη αναγκαιότητα της ύπαρξης της κας Χατζηπροκόπη ως διαδίκου στη διαδικασία, εν όψει των θεραπειών που ζητούνται και εφόσον πρόκειται για τη συνιδιοκτήτρια εξ αδιανεμήτου μαζί με την καθ' ης η αίτηση 1 του τεμαχίου 171, που συνορεύει με το τεμάχιο 172 της αιτήτριας και που αφορά άμεσα η εφεσιβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή. Επιπλέον, έχει καταδειχθεί επαρκώς ενώπιόν μου ότι η μη συνένωσή της από την αρχή οφειλόταν σε καλόπιστο λάθος του συνηγόρου της αιτήτριας. Κατά την κρίση μου, η μη συνένωση/προσθήκη της ως διαδίκου θα είχε αρνητικά αποτελέσματα στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης, καθότι θα ήταν αδύνατη η προώθηση και εκδίκαση της έφεσης στην απουσία της συνιδιοκτήτριας του επίδικου τεμαχίου
- Συνεπώς θα πρέπει να εκδοθεί κατάλληλη διαταγή του Δικαστηρίου για τροποποίηση του τίτλου δια της προσθήκης της κας Χατζηπροκόπη ως καθ' ης η αίτηση
- Όσον αφορά τη χρονική προθεσμία των 30 ημερών που θέτει το άρθρο 80 του Κεφ. 224 για την έγερση έφεσης κατά απόφασης του Διευθυντή, σημειώνω ότι η έφεση κατά της απόφασης καταχωρίστηκε εμπρόθεσμα - απλώς εκ λάθους του συνηγόρου δεν συνενώθηκε η κα Χατζηπροκόπη, ως θα έπρεπε ευθύς εξ αρχής, εφόσον πρόκειται για απαραίτητο διάδικο. Άλλωστε, αυτό που εφεσιβάλλεται είναι η απόφαση του Διευθυντή αυτή καθ' εαυτή και όχι κάποια πράξη ή παράλειψη των συνιδιοκτητών των ακινήτων προσωπικά. Η τροποποίηση του τίτλου της αίτησης-έφεσης με την προσθήκη αναγκαίου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι καθιστά εκπρόθεσμη την έφεση όσον αφορά τον νέο διάδικο. Όπως προνοείται από τη Διαταγή 9 θ. 11 των Θεσμών [2] (που, ως έχω προαναφέρει, είναι εφαρμόσιμοι στην απουσία ειδικών διατάξεων για διαδικαστικά θέματα στους Κανονισμούς του 1956), κάθε πρόσωπο που το όνομά του προστίθεται με διαταγή του Δικαστηρίου βάσει της Δ.9 θ. 10 θα λαμβάνει γνώση με την επίδοση του τροποποιημένου εγγράφου και η διαδικασία θα συνεχίζεται ως εάν ο νέος διάδικος να ήταν διάδικος από την αρχή. Ως προς το θέμα της καθυστέρησης στην υποβολή της παρούσας αίτησης, διαπιστώνω ότι πράγματι υπήρξε αρκετή καθυστέρηση. Εν τούτοις, δεν μπορώ να παραγνωρίσω ότι η αίτηση καταχωρίστηκε πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας της υπόθεσης, ότι η αιτήτρια επεξηγεί τους λόγους καθυστέρησης επαρκώς, και ότι η αδικία που θα προκληθεί στην αιτήτρια στην περίπτωση απόρριψης της αίτησης θα είναι ανεπανόρθωτη, εφόσον στην ουσία δεν θα δύναται να προωθήσει την υπόθεσή της. Αντίθετα, η προσθήκη της συνιδιοκτήτριας του τεμαχίου 171 δεν θα επιφέρει μεγάλη αδικία στην άλλη πλευρά, εφόσον είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης το Δικαστήριο να μπορεί να προχωρήσει στην αποτελεσματική εξέταση και της ουσίας της αίτησης - έφεσης, έχοντας ενώπιόν του όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, εκδίδεται Διάταγμα τροποποίησης του τίτλου της αίτησης-έφεσης δια της προσθήκης της Παναγιώτας Χατζηπροκόπη ως καθ' ης η αίτηση
- Τροποποιημένη αίτηση - έφεση να καταχωριστεί εντός 14 ημερών από σήμερα και αντίγραφο να επιδοθεί στη νέα διάδικο-καθ' ης η αίτηση 3, καθώς και στους συνηγόρους της καθ' ης η αίτηση
- Τροποποιημένη ένσταση της καθ' ης η αίτηση 1 και ένσταση της καθ' ης η αίτηση 3 στην κυρίως αίτηση - έφεση να καταχωριστούν εντός περαιτέρω 28 ημερών. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης, επιδικάζονται υπέρ της καθ' ης η αίτηση 1 και της νέας διαδίκου-καθ' ης η αίτηση 3, εφόσον έλαβε και αυτή μέρος στην παρούσα διαδικασία μέσω δικηγόρου ως ενδιαφερόμενο μέρος, και εναντίον της αιτήτριας. (Υπ).......... Σ. Κλεόπα Χατζηκυρίακου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Order 9 Rule 10: «..The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. ... Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by Rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice.» [2] Order 9 Rule 11: Where a defendant is added or substituted, the writ of summons shall be amended accordingly and the plaintiff shall, unless otherwise ordered by the Court or a Judge, file a copy of the writ as amended, and serve the new defendant with such amended writ or notice in lien of service thereof in the same manner as original defendants are served, and the proceedings shall be continued as if the new defendant had originally been made a defendant. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο