Premium Investment Management Company Ltd ν. Premium Fund Ltd, Αίτηση αρ.: 707/2008., 27.4.
- ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A166 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΠΑΡΠΑΡΙΝΟΥ, Π.Ε.Δ. Αίτηση αρ.: 707/
- Αναφορικά με τον Κανονισμό (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 22ας Δεκεμβρίου 2000 για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις - και - Αναφορικά με την απόφαση αρ. 1004/2006 και ημερομηνίας 12/7/2006 του Επαρχιακού Δικαστηρίου του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου. MΕΤΑΞΥ: Premium Investment Management Company Ltd, Αιτητών, - και - Premium Fund Ltd, Καθ΄ ων η Αίτηση --------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 27.4.
- Αίτηση ημερ. 19.9.2008 Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 19.9.2008 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές : κ. Λ. Χ"Πέτρου. Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Γ. Τριανταφυλλίδης. ----------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 2.9.08 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, κατόπιν σχετικού διαβήματος ενέκρινε αίτημα διά αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση απόφασης Δικαστηρίου του Μεγάλου Δουκάτου, Λουξεμβούργου, ημερ. 12.7.06, εναντίον της Premium Fund Ltd (εν της εφεξής «Premium») διά το ποσό των US$17.531.067,
- H τελευταία κατεχώρισε αίτηση διά ακύρωση και/ή παραμερισμό της άνω απόφασης ημερ. 2.9.08, η οποία και εκκρεμεί. Στις 4.9.08 η αιτήτρια κατεχώρισε δύο αιτήσεις. Η μία ήταν αίτηση διά κλήσεως και ζητούσε, μεταξύ άλλων, δήλωση του Δικαστηρίου ότι έμβασμα και/ή μεταφορά χρημάτων που έγινε από λογαριασμό της «Premium» που διατηρούσε στη Sella Bank Luxembοurg S.Α. σε λογαριασμό στη Ρωσική Τράπεζα Commercial Bank (Cyprus) Ltd στο όνομα εννέα φυσικών και νομικών προσώπων διαζευκτικά ή σωρευτικά, ήταν άκυρη λόγω του ότι αποτελούσε πράξη δολιότητας εκ μέρους της Premium και/ή των πιο πάνω εννέα προσώπων. Η αίτηση είχε ως βάση τον Περί Παρεμποδίσεως Δόλιων Μεταβιβάσεων Νόμο, Κεφ.
- Περαιτέρω, αξίωνε την κατάσχεση των χρημάτων, την κατάθεση τους σε ξέχωρο λογαριασμό και τέλος την πληρωμή τους εις την αιτήτρια διά ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου του Λουξεμβούργου ημερ. 12.7.
- Με τη δεύτερη αίτηση της ίδιας ημερομηνίας και η οποία ήταν άνευ κλήσεως, επιζητούσε την παγοποίηση των άνω χρημάτων μέχρι ύψους US$17.531.067,12 και μέχρι την εκδίκαση της αιτήσεως διά κλήσεως και/ή μέχρι την εκτέλεση της απόφασης που έχει αναγνωρισθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στη Γενική Αίτηση 707/08 (ημερ. 2.9.08). Η πιο πάνω αίτηση ημερ. 4.9.08 ενεκρίθη από το Δικαστήριο και εξεδόθη το αιτούμενο διάταγμα, το οποίο ορίσθη επιστρεπτέο την 17.9.
- Στις 19.9.08 και ενώ εκκρεμούσαν οι πιο πάνω δύο αιτήσεις, η αιτήτρια κατεχώρισε νέα αίτηση (την υπό εξέταση), με την οποία επιζητείτο τα ακόλουθο διάταγμα: «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει και/ή εμποδίζει την Castrol Overseas Ltd και/ή την Iksan Ltd και/ή τον Zeev Zacharin και/ή τον Guy Boukobza και/ή την Dresben Ltd και/ή το Fundation Dorset και/ή το Matanel Foundation και/ή τον Patrick Aflalo και/ή την Joelle Mamane-Aflalo και/ή τους διευθυντές και/ή τους αντιπρόσωπους και/ή τους υπηρέτες τους από του να αποσύρουν και/ή εισπράξουν και/ή αποξενώσουν και/ή εμβάσουν και/ή μεταφέρουν και/ή επιβαρύνουν και/ή δωρίσουν και/ή εκχωρήσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή υποθηκεύσουν και/ή δεσμεύσουν με οποιοδήποτε τρόπο οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία και/ή κινητή περιουσία και/ή μετοχές και/ή ομόλογα και/ή αξίες και/ή άλλα περιουσιακά στοιχεία τα οποία ευρίσκονται κατατεθειμένα στην Russian Commercial Bank (Cyprus) Ltd (οδός Αμαθούντος 2, Λεμεσός) και/ή τα οποία ευρίσκονται υπό την κατοχή και/ή φύλαξη και/ή φροντίδα και/ή διαχείριση και/ή εποπτεία και/ή εμπίστευμα και/ή καταπίστευμα στην Russian Commercial Bank (Cyprus) Ltd, μέχρι την πλήρη εκδίκαση της Αίτησης διά Κλήσεως ημερ. 3/9/2008 και/ή μέχρι την εκτέλεση της απόφασης που έχει αναγνωριστεί στην Γενική Αίτηση 707/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας.» Όπως εξηγείται σε ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, αυτή έγινε διότι «αφού επεδόθηκε το προσωρινό διάταγμα 4.9.08 διαφάνηκε ότι πριν την επίδοση του τα εμπλεκόμενα μέρη είχαν μετατρέψει τα χρήματα σε μετοχές, ομόλογα και άλλες αξίες και κινητή περιουσία, με αποτέλεσμα να παραμείνει στο λογαριασμό τους ποσό κατά πολύ μικρότερο του οφειλομένου προς την αιτήτρια και κατά πολύ μικρότερο του ποσού που αφορά την κυρίως αίτηση ημερ. 4.9.08 (βλ. ένορκη δήλωση Χρ. Ορφανίδου 19.9.08). Να σημειωθεί ότι η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται σε προσωρινό διάταγμα ημερ. 3.9.08 και κυρίως αίτηση ημερ. 3.9.08, πλην όμως η ορθή ημερομηνία διά αμφότερα είναι 4.9.
- Την 19.9.08, που ήταν ορισμένη η άνω μονομερής αίτηση, το Δικαστήριο την ενέκρινε και εξέδωσε το αιτούμενο διάταγμα ως ανωτέρω έχει καταγραφεί. Περαιτέρω, το Δικαστήριο απέρριψε ως αχρείαστη την αίτηση άνευ κλήσεως ημερ. 4.9.08, όπως επίσης και το προσωρινό διάταγμα που εξεδόθη με βάση την αίτηση εκείνη. Στις 9.12.09 η αίτηση διά κλήσεως ημερ. 4.9.08 απεσύρθη ως καταχωρηθείσα πρόωρα με αποτέλεσμα να απορριφθεί από το Δικαστήριο με έξοδα εις βάρος της αιτήτριας. Αυτό έγινε κατόπιν αίτησης ημερ. 11.6.09 της καθ΄ ης η αίτηση και των εννέα άλλων επηρεαζόμενων προσώπων, με την οποία επιζητούσαν την αναστολή και/ή απόρριψη της αιτήσεως διά κλήσεως ημερ. 4.9.
- Την αίτηση της αιτήτριας ημερ. 19.9.08 συνοδεύει, όπως έχω αναφέρει, ένορκος δήλωση της κας Χρ. Ορφανίδου, ημερ. 19.9.
- Εις αυτήν, πλην των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω, η ενόρκως δηλούσα υιοθετεί και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως της που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 4.9.08 και η οποία επισυνάπτεται. Εις την ένορκο δήλωση αυτή, αφού γίνεται αναφορά εις τη διαφορά μέχρι την αναγνώριση και εγγραφή της απόφασης του Δικαστηρίου του Λουξεμβούργου, εν συνεχεία αναφέρονται τα ακόλουθα: «
- Ειλικρινά πιστεύω ότι οι Αιτητές έχουν καλή βάση απαίτησης εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση και των υπολοίπων προσώπων που αναφέρονται στην αίτηση διά κλήσεως ημερ. 3.9.08 και καλές πιθανότητες να επιτύχουν στην αίτηση του για καταδολιευτική μεταβίβαση, ημερ. 3.9.08, καθώς επίσης και να επιτύχουν στις άλλες θεραπείες που αιτούνται με την εν λόγω αίτηση.
- Ειλικρινά πιστεύω ότι ο κίνδυνος πρόκλησης τεράστιας και ανεπανόρθωτης ζημιάς στους Αιτητές εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα είναι έκδηλος και άμεσος και ουσιαστικά συνεπάγεται στην πραγματική εκμηδένιση της απαίτησης των Αιτητών από τους Καθ΄ων η Αίτηση και την καταστρατήγηση των περιουσιακών τους δικαιωμάτων. Εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα μονομερώς οι Καθ΄ ων η Αίτηση και όλα τα πρόσωπα που αναφέρονται σε αυτήν θα προχωρήσουν, όπως έχουν ήδη πράξει στο παρελθόν, στην αποξένωση των χρημάτων που οφείλονται στους Αιτητές και μεταφορά τους εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη στο πέρας της δίκης. Πιστεύω ότι είναι επειγόντως αναγκαία και δικαιολογημένη η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων γιατί σε μεταγενέστερο στάδιο στην πραγματικότητα και ενόψει των δεδομένων ενεργειών των Καθ΄ ων η Αίτηση, δεν θα υπάρχει αντικείμενο για να αποδοθεί δικαιοσύνη από μέρους του Δικαστηρίου. Σε κάθε περίπτωση, οι Αιτητές δεν απαιτούν να τους καταβληθούν τα χρήματα τους σε αυτό το στάδιο αλλά να παραμείνουν δεσμευμένα τα χρήματα των καθ΄ ων η αίτηση (μέχρι το ύψος του ποσού που όντως οφείλεται στους αιτητές βάσει της απόφασης του Δικαστηρίου του Λουξεμβούργου). Ούτως ή άλλως οι Καθ΄ ων η αίτηση και όλα τα εμπλεκόμενα πρόσωπα δεν θα υποστούν ζημιά από την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, αφού θα παραμείνουν κάτοχοι των ποσών στους λογαριασμούς τους (μέχρι την εκδίκαση της αίτησης διά κλήσεως ημερ. 3.9.2008) και θα απολαμβάνουν τους τόκους.
- Με βάση τα πιο πάνω αιτούμαι διάταγμα ως η αίτηση.» Οι καθ΄ ων η αίτηση κατεχώρισαν ένσταση, όπου προβάλλονται οκτώ συνολικά λόγοι. Αυτοί αφορούν μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων, παραπλάνηση του Δικαστηρίου, μη εφαρμογή του άρθρου 47
(3)του Κανονισμού 44/01, την ανυπαρξία καλής αγωγής, μη δυνατότητα εκδόσεως διατάγματος εναντίον προσώπων που δεν είναι διάδικοι, και αβασιμότητα της αίτησης λόγω του ότι η διά κλήσεως αίτηση ημερ. 4.9.08 ήταν πρόωρη. Την ένσταση συνοδεύει ένορκος δήλωση από επηρεαζόμενο πρόσωπο και διευθυντή της καθ΄ ης η αίτησης κ. Guy Boukobza. Εις αυτήν, μεταξύ άλλων, αναφέρονται ότι δεν είναι δυνατή η έκδοση προσωρινού διατάγματος εναντίον προσώπων μη διαδίκων και ότι η όλη υπόθεση αποτελεί δόλιο σχέδιο το οποίο ξεκίνησε και κατευθύνεται από τον κ. Yves Bayle και άλλους, προκειμένου να αποσπάσουν χρήματα από τους καθ΄ ων η αίτηση. Εν συνεχεία γίνεται αναφορά στο πιο πάνω σχέδιο, το οποίο οδήγησε κατά τον ομνύοντα εις την έκδοση της απόφασης εις το Δικαστήριο του Λουξεμβούργου ημερ. 12.7.
- Προβάλλεται ακόμη η ισχυριζόμενη αδικαιολόγητη καθυστέρηση επίδοσης του προσωρινού διατάγματος στους καθ΄ ων η αίτηση, η μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων δίδοντας για τον σκοπό αυτό λεπτομέρειες, όπως λεπτομέρειες δίνονται διά την ισχυριζόμενη παραπλάνηση του Δικαστηρίου από την Αιτήτρια. Τέλος, γίνεται αναφορά σε διάφορα διαβήματα που λήφθησαν διά ακύρωση της απόφασης ημερ. 12.7.06 του Δικαστηρίου του Λουξεμβούργου και ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις διά έκδοση του προσωρινού διατάγματος υπό εξέταση. Τα πιο πάνω είναι όσα τέθησαν στο Δικαστήριο. Οι δικηγόροι με τις αγορεύσεις τους προώθησαν, όπως ήταν φυσικό, τις θέσεις των διαδίκων που εκπροσωπούν. Η νομική βάση της αίτησης είναι η ακόλουθη: Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε, άρθρα 4, 5, 9, 73-76, 91Α, 91Β, 91Γ του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 θ.θ.1-13, Δ.42Α, Δ.1 θ.2 και Δ.55, θ.θ.1-4, στον Κανονισμό (ΕΚ) 44/2001, του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 22ας Δεκεμβρίου 2000 για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, άρθρα 31, 32, 33, 36, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 47, 48, 51-57 και 60, στον Περί Παρεμποδίσεως Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμο, Κεφ. 62, άρθρα 2, 3, 4 και 5, στην Πρακτική του Δικαστηρίου και στη Σύμφυτη Δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Ο συνήγορος της αιτήτριας προώθησε κατά την ακρόαση την αίτηση, με βάση το άρθρο 32 του Νόμου Ν.14/60 και άρθρα 31 και 47 του Κανονισμού 44/01, ενώ εγκατέλειψε την υπόλοιπη νομική βάση. Πιστεύω ότι έπραξε ορθά. Συνεπώς και το Δικαστήριο θα εξετάσει το όλο θέμα κάτω από τις πρόνοιες των πιο πάνω όπως έχει προωθηθεί. Το διάταγμα το οποίο έχει εκδοθεί την 19.9.08, όπως ήδη έχει αναφερθεί, στρέφεται αποκλειστικά έναντι των ακολούθων: «
- Castrol Overseas Ltd
- Ιksan Ltd
- Zeev Zacharin
- Guy Boukobza
- Dresben Ltd
- Fundacion Dorset
- Metanel Foundation
- Patrick Aflalo
- Joelle Mamane-Aflalo
- Διευθυντές και/ή αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες των πιο πάνω.» Υπενθυμίζεται ότι το ίδιο το αιτητικό της αίτησης, παρ. Α, αναφέρει ότι η ισχύς του προσωρινού διατάγματος θα είναι «.. μέχρι την πλήρη εκδίκαση της αίτησης διά κλήσεως ημερ. 3.9.2008 και/ή μέχρι την εκτέλεση της απόφασης που έχει αναγνωρισθεί στη Γενική Αίτηση 707/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας». Οι παρ. 15-17 του Επαρχιακού Δικαστηρίου ημερ. 3.9.08 της κας Χριστίνας Ορφανίδου έχουν καταγραφεί πιο πάνω. Εκεί γίνεται αναφορά σε καλή βάση απαίτησης εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση και υπολοίπων προσώπων που αναφέρονται στην αίτηση διά κλήσεως ημερ. 3.9.08 και ότι το προσωρινό διάταγμα θα παραμένει εν ισχύ μέχρι την εκδίκαση της αίτησης διά κλήσεως ημερ. 3.9.
- Η αίτηση ημερ. 3.9.08 ή ορθότερα, όπως έχει αναφερθεί, ημερ. 4.9.08, απεσύρθη και απερρίφθη την 9.12.
- Συνεπώς, οποιοδήποτε πραγματικό υπόβαθρο (factual background) ή νομικό έρεισμα αξίωσης εναντίον των άνω προσώπων έπαυσε και δεν υπάρχει πλέον. Στην υπόθεση Ιωακείμ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (Αρ. 1)
(2003)1 Α.Α.Δ. 198, εντοπίζεται ότι η Αίτηση, δυνάμει του Κεφ. 62, ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή χαρακτήρα. Πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία, η οποία κατατάσσεται στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών. Όπως έχει αναφερθεί δε στην υπόθεση Αδάμου ν. Κίτσιου
(1978)1 J.S.C. 12, σκοπός του Κεφ. 62 είναι να καταστήσει κάποια περιουσία, η οποία υπό διαφορετικές συνθήκες δεν θα ήταν διαθέσιμη, διαθέσιμη προς εκτέλεση με σκοπό την ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους. Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμος (Ν.14/60), όπως τροποποιήθηκε, προϋποθέτει αιτία αγωγής εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση. Όπως επιγραμματικά αναφέρεται εις το Σύγγραμμα «Injunctions» του David Bean, 8η Έκδ., σελ. 4, παρ. 1.04: «There is one overriding requirement: The applicant must have a cause of action in law entitling him to substantive relief. An injunction is not a cause of action (like a tort or a breach of contract) but a remedy (like damages)» Ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να είναι βοηθητικό σε ουσιαστική απαίτηση (substantive claim) η οποία γίνεται στην αγωγή. Υπάρχουν ασφαλώς εξαιρέσεις στον πιο πάνω κανόνα. Δεν υπεδείχθη στο Δικαστήριο καμία και πιστεύω ότι δεν εφαρμόζεται στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης. Ενόψει της απόρριψης της αίτησης ημερ. 4.9.08, η μονομερής αίτηση υπό εξέταση (ημερ. 19.9.08), παρέμεινε μετέωρη και συνεπώς από μόνη της δεν μπορεί να επιτύχει βάσει του άρθρου 32. Όσον αφορά τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/01 του Συμβουλίου της 22/12/00 για την Διεθνή Δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις παρατηρώ τα ακόλουθα: Το άρθρο 31 του Κανονισμού που αναφέρεται σε δυνατότητα λήψεως ασφαλιστικών μέτρων παραπέμπει στο δίκαιο του κράτους-μέλους. Επίσης, στην περίπτωση του άρθρου 47
(1)γίνεται παραπομπή εις τη νομοθεσία του κράτους-μέλους εκτέλεσης, εις την περίπτωση μας το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όπως προωθήθηκε από την αιτήτρια. Διά τους ίδιους λόγους που αναφέρθησαν και εξηγήθησαν νωρίτερα, όταν εξετάζετο το άρθρο 32, και πάλιν η αίτηση και προσωρινό διάταγμα δεν μπορούν να επιτύχουν. Στην περίπτωση του άρθρου 47
(2)
(3), έστω και αν λεχθεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται εις αυτό αναφορικά με την προθεσμία κλπ, και πάλιν παρατηρώ ότι σ΄ αυτή την περίπτωση «μπορούν να ληφθούν μόνο ασφαλιστικά μέτρα επί της περιουσίας του προσώπου κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση». Εις την υπό εξέταση υπόθεση όλα τα πρόσωπα εναντίον των οποίων στρέφεται η αίτηση δεν είναι «πρόσωπα κατά των οποίων ζητείται η εκτέλεση». Αυτό σφραγίζει και την τύχη της αίτησης. Τα πιο πάνω πιστεύω ότι είναι βασικά και στοιχειώδη και κατά συνέπεια καθορίζουν και την τύχη της αίτησης χωρίς να χρειάζεται η εξέταση οποιουδήποτε άλλου θέματος. Ως αποτέλεσμα, η αίτηση ημερ. 19.9.08 απορρίπτεται και το διάταγμα ημερ. 19.9.08 ακυρούται. Τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης και να είναι εις βάρος της αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή. [Υπ.] Λ. Παρπαρίνος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο