← Κύπρος

Χρίστος Α. Μηνa ν. CHARILAOS APOSTOLIDES CO LTD, Αρ. Αγωγής: 16107/99, 30.4.2010

Χρίστος Α. Μηνa ν. CHARILAOS APOSTOLIDES CO LTD, Αρ. Αγωγής: 16107/99, 30.4.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A175 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 16107/99 Μεταξύ: Χρίστος Α. Μηνa Ενάγοντος -και- CHARILAOS APOSTOLIDES & CO LTD Εναγομένου ----------------------- Αίτηση Τροποποίησης της Έκθεσης Υπεράσπισης ημερομηνίας 26.10.2009 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30.4.2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: κ. Α. Παναγιώτου Για τον Καθ'ου η Αίτηση: κ. Α. Μαθηκολώνης ----------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές ζητούν διαταγή και/ή άδεια του Δικαστηρίου για την τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης με τη διαγραφή της παραγράφου 6(στ) αυτής και την αντικατάσταση της με τα ακόλουθα: «(στ) Περαιτέρω οι εναγόμενοι ισχυρίζονται, ότι, εν πάση περιπτώσει και αν ακόμη ήθελε γίνει αποδεκτό ότι λόγω εργατικού ατυχήματος ο ενάγων υπέστη οποιαδήποτε τυχόν βλάβη ή/και απώλεια, τούτο οφείλετο στην αποκλειστική ή/και σοβαρότατη συντρέχουσα αμέλεια του ίδιου ή/και παράβαση των νόμιμων καθηκόντων του. Λεπτομέρειες.

(1)Εχρησιμοποίησε σκαλωσιές χωρίς να φροντίσει ώστε αυτές να είναι ορθά στερεωμένες ή/και ασφαλείς για την εκτέλεση των εργασιών του ως πεπειραμένος κτίστης και χρήστης σκαλωσιάς εσωτερικής τοιχοποιίας.
(2)Παρέλειψε να εφαρμόσει βασικούς κανόνες ή/και αρχές ή/και οδηγίες για τον τρόπο ασφαλούς μετακίνησης σκαλωσιάς, με την αποφόρτωση, την αποσύνδεση, την αποσυναρμολόγηση και μετακίνηση της σύμφωνα με τα καθιερωμένα θέσμια και την πρακτική προς τούτο.
(3)Επέλεξε τρόπο μετακίνησης σκαλωσιάς εντελώς απαράδεκτο για την πείρα του, ενώ εγνώριζε ή/και όφειλε να εκτιμήσει τους κινδύνους τέτοιας ασύνετης ενέργειας και συμπεριφοράς.
(4)Επροσπάθησε να ανασηκώσει και μετακινήσει διπλές και μεγάλες σκαλωσιές όπως ήταν συνολικά στημένες και εν γνώσει του όπως ισχυρίζεται ότι σε κάποιο σημείο δεν είχαν συνδετήρες και επί των οποίων υπήρχαν πόντοι, υλικά οικοδομής και σύνεργα εργασίας.
(5)Παρέλειψε να επικαλεσθεί ή/και αναζητήσει κατάλληλη βοήθεια για σκοπούς ασφαλούς μετακίνησης.
(6)Παρέλειψε να επιδείξει την δέουσα επιμέλεια και φροντίδα κατά παράβαση των θεσμίων της εργασίας του και να ενεργήσει στα πλαίσια της συνετής και λογικής άσκησης των καθηκόντων του λόγω της πείρας του.» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25, Θ1,2,3,4 και 5, Δ.48, Θ1,2,3 και τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ανάγκη για τροποποίηση της υπεράσπισης προέκυψε στο στάδιο της ακρόασης της αγωγής και μάλιστα μετά που κατέθεσε και ο Ενάγοντας ως μάρτυρας, τρίτος στη σειρά, και αφού ασφαλώς άκουσαν την μαρτυρία του οι Εναγόμενοι. Τούτο φαίνεται από τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίζουν την αίτηση τους οι Εναγόμενοι, όπως αυτά εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του Κώστα Μαυροκωνσταντή, η οποία συνοδεύει την αίτηση. Αναφέρει ακόμα ο ενόρκως δηλών ότι λόγω του διαρρεύσαντος χρόνου αντιμετώπισαν δυσκολίες να εντοπίσουν τους αυτόπτες μάρτυρες των ακριβών συνθηκών του ισχυριζόμενου ατυχήματος επειδή αυτοί από πολλού χρόνου δεν εργάζονται πλέον στην εργασία τους. Από την μαρτυρία και αντεξέταση του Ενάγοντα κατά την ακρόαση της υπόθεσης επροβλήθηκαν για πρώτη φορά λεπτομέρειες των ισχυρισμών του Ενάγοντα για τον τρόπο και τις περιστάσεις του ισχυριζόμενου ατυχήματος εκ των οποίων όπως τους συμβουλεύουν οι δικηγόροι τους προκύπτει και σοβαρό θέμα τυχόν αποκλειστικής ή και συντρέχουσας αμέλειας εκ μέρους του Ενάγοντα ή και παράβασης των νόμιμων καθηκόντων. Όπως τους συμβουλεύουν οι δικηγόροι τους δυνατό να μην καλύπτει δικονομικά επαρκώς με τις σχετικές λεπτομέρειες το ενδεχόμενο συντρέχουσας ή και αποκλειστικής αμέλειας ή και παράβασης νόμιμων καθηκόντων εκ μέρους του Ενάγοντα προκύπτει η ανάγκη των αναφερόμενων πιο πάνω τροποποιήσεων της υπεράσπισης για σκοπούς ουσιαστικής και ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Ο Εναγοντας-Καθ'ου η Αίτηση καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση, την οποία ένσταση του βάσισε επί των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών Δ.25 Θ.1 και Δ.48 Θ. 1-9 και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Η ένσταση βασίζεται στους ακόλουθους γενικά λόγους: «
  1. Η αίτηση των Αιτητών είναι εντελώς αδικαιολόγητη και καταχρηστική και σε περίπτωση έγκρισης της θα επηρεάσει καταλυτικά και αρνητικά τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του αιτητή για δίκαιη δίκη.
  2. Ο Καθ' ου η Αίτηση που είναι ο βασικότερος μάρτυρας στην υπόθεση, έχει ήδη καταθέσει και έχει συμπληρωθεί και η αντεξέταση και η επανεξέταση του με αποτέλεσμα σε περίπτωση που επιτραπούν οι αιτούμενες τροποποιήσεις στην παρούσα αίτηση να δημιουργηθεί σοβαρότατο και ανυπέρβλητο πρόβλημα για την ορθή προώθηση της υπόθεσης του και για την δίκαιη δίκη από δικής του πλευράς.
  3. Η μαρτυρία του αιτητή προωθήθηκε στην βάση των δικογραφημένων ισχυρισμών του αλλά και στην βάση των δικογραφημένων ισχυρισμών των εναγομένων στην έκθεση υπεράσπισης και πιθανότητα τροποποίησης της έκθεσης υπεράσπισης θα δημιουργήσει αδιέξοδο στην παρουσίαση της υπόθεσης του.
  4. Οι ισχυρισμοί του ενόρκως δηλούντα Κώστα Μαυροκωσταντή ότι αντιμετώπισε δυσκολίες να εντοπίσει τους αυτόπτες μάρτυρες είναι ανακριβής και ή αναληθείς, αβάσιμοι και ανυπόστατοι.
  5. Προτού υποβληθεί η παρούσα αίτηση είχαν προηγηθεί δυο άλλες αιτήσεις για τροποποίηση χωρίς να εγερθεί ζήτημα εισαγωγής των νέων ισχυρισμών που επιδιώκουν οι εναγόμενοι να εισάξουν με την παρούσα αίτηση.
  6. Η παρούσα αίτηση υποβάλλεται με σοβαρή και παντελώς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου, και επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του αιτητή για δίκαια δίκη.
  7. Η αιτούμενη τροποποίηση αν επιτραπεί, θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στον ενάγοντα.
  8. Η αιτούμενη τροποποίηση δεν γίνετε καλόπιστα και δεν διευκολύνει την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
  9. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος τροποποίησης.» Τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίζεται η ένσταση περιέχονται στην επισυνημμένη σ' αυτή ένορκη δήλωση του ίδιου του Ενάγοντα. Σε περίπτωση έγκρισης της παρούσας αίτησης θα επηρεαστούν λέγει καταλυτικά και αρνητικά τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του για δίκαιη δίκη. Από τους ίδιους Αιτητές είχαν υποβληθεί προηγουμένως άλλες δύο αιτήσεις για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης τους και θα μπορούσαν να εγείρουν τα ζητήματα αυτά παραλείποντας όμως να το πράξουν. Έχει καταθέσει ήδη ο ίδιος και είχε συμπληρωθεί τόσο η εξέταση και αντεξέταση του όσο και η επανεξέταση του. Η υπόθεση του προωθήθηκε στη βάση των δικογραφημένων ισχυρισμών του από την μια πλευρά και στη βάση των δικογραφημένων ισχυρισμών των Εναγομένων στην Υπεράσπιση τους από την άλλη. Εάν επιτραπεί η τροποποίηση στο προχωρημένο αυτό στάδιο τότε θα βρεθεί σε μεγάλο αδιέξοδο στην παρουσίαση της υπόθεσης του. Οι δικαιολογίες που δίνονται με σκοπό την υποστήριξη της αίτησης είναι εντελώς αβάσιμες και ανυπόστατες. Οι ισχυρισμοί είναι ανακριβείς και ψευδείς αφού είχαν από τότε εντοπίσει τους αυτόπτες μάρτυρες που αναφέρουν. Νομική Πτυχή: Είναι γνωστές οι βασικές αρχές επί των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει θέματα τροποποίησης. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη αναφορά σε αυτές εκτός από το να λεχθεί γενικά ότι η έγκριση σχετικού αιτήματος έγκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας τόσο τον παράγοντα της τυχόν καθυστέρησης όσο και τον παράγοντα της αναγκαιότητας να αποδειχθεί η αιτούμενη θεραπεία με γνώμονα τον επακριβή καθορισμό των επίδικων θεμάτων, ώστε το Δικαστήριο στο τέλος της ημέρας να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Οι αρχές αυτές λέχθηκαν στις αποφάσεις Eteria Skepi Ltd v. loannis Th. Kaitis and Another
(1983)1 Α.Α.Δ. 231, Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 και Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Νίκου Σιακόλα Πολιτική Έφεση 10341 ημερ. 19.1.99. Στην υπόθεση Kallice Holding Co Ltd v. MTR Metals (Overseas) Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 162 επιβεβαιώθηκε ότι: «Ο βέβαιος προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων καθώς και η διατύπωση των εκατέρωθεν θέσεων και η απόδειξη τους μέσα σε σταθερό πλαίσιο είναι άλλος σημαντικός παράγοντας ο οποίος υπεισέρχεται στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Είναι γνωστή επίσης η αρχή που έχει λεχθεί κατά κόρο σε υποθέσεις όπως την Αντρέας Ευριπίδου και άλλοι ν. Παναγιώτα Μ. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24 και Andreas Mahattou v. Viceroy Shipping Co Ltd and another
(1979)1 Α.Α.Δ. 542 με υιοθέτηση αποσπασμάτων από την γνωστή Αγγλική υπόθεση Tildesley v. Harper 10 Ch. D. 393, ότι η τροποποίηση εγκρίνεται κατά κανόνα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας φτάνει να μην υπάρχει κακοπιστία από πλευράς του αιτούμενου την τροποποίηση και από την άλλη ο αντίδικος να μπορεί να ικανοποιηθεί με την καταβολή σε αυτόν των εξόδων του. Ακόμα και προσθήκη ανταπαίτησης μπορεί να εγκριθεί μέσω αιτήσεως τροποποίησης εφόσον οι πιο πάνω προϋποθέσεις ικανοποιούνται. Η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς ή για την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Αννα Latouf Agini v. Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 ΑΑΔ σελ.
  1. Επομένως όσο αμελής ή καθυστερημένη και να είναι η παράληψη που οδηγεί στην αναγκαιότητα της τροποποίησης, αυτή θα πρέπει να εγκρίνεται εκτός αν πράγματι ο αντίδικος τοποθετείται σε χειρότερη θέση από ότι θα ήταν αν η προτεινόμενη τροποποίηση εισαγόταν εξ αρχής στην αγωγή. Αυτό αναφέρεται μεταξύ άλλων και στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1973 στα σχόλια της Αγγλικής Δ.20 Θ.5 σελ.
  2. Περαιτέρω στην Πρακτική του 1958 στα σχόλια της Δ.28 Θ.1 σελ. 624, αναφέρεται ότι η εισαγωγή ακόμη και νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατά ανάγκη την απόρριψη σχετικής αίτησης για τροποποίηση, εκτός ίσως αν έχει την εκ μέρους του εναγόμενου συνέπεια απώλειας της υπεράσπισης της παραγραφής. Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρήστου ν. Ανδρέα Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» «Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια.» Περαιτέρω στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Αθηναϊδος Χριστοδούλου και άλλη
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, στη σελ. 939 λέχθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.» Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια αλλά τούτο μπορεί ακόμη να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο μέχρι και το τελικό της διαδικασίας αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων. Όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί τον διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι να δοθεί ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Σχετική επίσης είναι η απόφαση Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1 ΑΑΔ σελ.
  1. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 16.12.1999 και στη συνέχεια μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων και κατόπιν ενδιάμεσων διαδικασιών που φαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου άρχισε η ακρόαση της αγωγής στις 10.6.
  2. Έχουν ακουστεί μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης τρεις μάρτυρες συμπεριλαμβανομένης και της μαρτυρίας του Ενάγοντα. Οι Αιτητές προ της υποβολής της παρούσας αίτησης για τροποποίηση είχαν υποβάλει άλλες δύο αιτήσεις για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης τους, στις 15.10.2007 και 13.1.
  3. Με την αίτηση ημερ. 13.1.2009 ζητείτο η τροποποίηση της παραγράφου 6(γ) και (δ). Στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση αυτή, αναφέρονται κατά λέξη τα εξής: «
  4. Πρόσφατα και συγκεκριμένα στις 31.12.2008 περιήλθε σε γνώση μας γραπτή κατάθεση του αυτόπτη μάρτυρα Αντρέα Δαμιανού από τους Εργάτες από το περιεχόμενο της οποίας προκύπτει η ανάγκη των αναφερόμενων στην αίτηση τροποποιήσεων της Έκθεσης Υπερασπίσεως.» Ήταν συνεπώς σε γνώση των Εναγομένων μαρτυρία αυτόπτη μάρτυρα από τις 31.12.
  5. Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό εκδίκαση αίτηση αναφέρεται ότι λόγω του διαρρεύσαντος χρόνου οι Εναγόμενοι αντιμετώπισαν δυσκολίες να εντοπίσουν τους αυτόπτες μάρτυρες των ακριβών συνθηκών του ισχυριζόμενου ατυχήματος. Επειδή αυτοί, από πολλού χρόνου, δεν εργάζονται στην εταιρεία τους. Όπως ανέφερα όμως πιο πάνω μαρτυρία αυτόπτου μάρτυρα περιήλθε σε γνώση τους στις 31.12.2008 πριν από 11/2 χρόνο περίπου και με βάση τη μαρτυρία αυτή έκαμαν ήδη προηγουμένως άλλη αίτηση τροποποίησης. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το ατύχημα ήταν γνωστές στους Εναγόμενους από τότε. Εάν τα όσα είπε στη μαρτυρία του ο Ενάγοντας ήταν γνωστά από τότε θα έπρεπε να υποβάλουν το σχετικό αίτημα από τις 31.12.2008 και εάν πάλι δεν καλύπτονταν τα όσα είπε ο Ενάγοντας στη μαρτυρία του από τα δικόγραφα, δηλαδή την Έκθεση Απαίτησης, θα έπρεπε να υποβάλουν ένσταση, πράγμα το οποίο δεν έπραξαν. Είναι σημαντικό το γεγονός ότι έχει αρχίσει η ακροαματική διαδικασία, έχει καταθέσει ήδη ο Ενάγοντας, έχει αντεξεταστεί και επανεξεταστεί και με βάση το περιεχόμενο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης δεν θα δοθεί ευκαιρία στον Ενάγοντα να καταθέσει και συνεπώς θα είναι σε δυσχερέστερη θέση κατά το υπόλοιπο της ακροαματικής διαδικασίας και δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με την καταβολή σε αυτόν των εξόδων. Ο Καθ'ου η Αίτηση-Ενάγοντας τοποθετείται σε χειρότερη θέση με την έγκριση της προτεινόμενης τροποποίησης, δηλαδή θα βρίσκεται σε χειρότερη θέση από του αν η προτεινόμενη τροποποίηση εισαγόταν εξ αρχής στην υπεράσπιση ή τουλάχιστον πριν ακουστεί η μαρτυρία του. Είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και της διαδικασίας να μην επιτραπεί η προτεινόμενη τροποποίηση η οποία θα φέρει ακόμα περισσότερη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής. Επομένως με γνώμονα όλα τα πιο πάνω και το γεγονός ότι ο Ενάγοντας θα είναι σε δυσχερέστερη θέση κατά το υπόλοιπο της ακροαματικής διαδικασίας, σε περίπτωση που εγκριθεί η αιτούμενη τροποποίηση, το Δικαστήριο κρίνει ότι η αίτηση θα πρέπει να μην επιτραπεί δηλαδή να απορριφθεί. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ'ου η Αίτηση-Ενάγοντα και εναντίον των Αιτητών-Εναγομένων. (Υπ.) ......... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.