← Κύπρος

a.e. idees publications limited ν. Μ. ΜAZERES LTD, Αρ. Αγωγής: 2093/10, 6.5.2010

a.e. idees publications limited ν. Μ. ΜAZERES LTD, Αρ. Αγωγής: 2093/10, 6.5.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A180 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2093/10 Μεταξύ: a.e. idees publications limited Ενάγουσα -και- Μ. ΜAZERES LTD Εναγόμενη ----------------------- Αίτηση ημερομηνίας 17.3.2010 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 6.5.2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: κ. Καλλής Για τους Καθ'ων η Αίτηση: κ. Α. Δημητριάδης ----------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές ζητούν: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει και/ή απαγορεύει την Εναγομένη, τους αξιωματούχους, υπαλλήλους, αντιπροσώπους τους και/ή πρόσωπα υπό τον έλεγχο και/ή τις οδηγίες της Εναγομένης από του να πωλούν, διαθέτουν προς πώληση, διαφημίζουν, και/ή καθ' οποιονδήποτε τρόπο εμπορεύονται περιοδικά με την επωνυμία «ΒΑΠΤΙΣΗ» και/ή «Ή ΒΑΠΤΙΣΗ ΜΟΥ» και/ή «Η ΒΑΠΤΙΣΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ» μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδικάσεως και εκδόσεως αποφάσεως στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή». Η υπό εκδίκαση αίτηση βασίζεται επί των Δικαστικών Θεσμών Δ.48 Θ1 έως

  1. Νόμος 14/60 άρθρο
  2. Κεφ. 6 άρθρα
  3. 4, 5 και
  4. Κεφ. 148 άρθρο
  5. και εις τας συμφυείς εξουσίας του Δικαστηρίου. Την πραγματική βάση της αίτησης αποτελεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του κ. Άκη Χαραλάμπους εκ Λευκωσίας, η οποία επισυνάπτεται στην αίτηση. Ο ενόρκως δηλών λέγει μεταξύ άλλων: Η Ενάγουσα Εταιρεία είναι γνωστή κυπριακή εταιρεία η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα των εκδόσεων. Η ως άνω Ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια της εμπορικής επωνυμίας «Α.Ε. Βάπτιση - Ετήσιο Κυπριακό Περιοδικό» με αρ. εγγραφής Β27288 εγγεγραμμένης στον Έφορο Εταιρειών. Αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  6. Από το έτος 2004 ανέλαβα ως διευθυντής του ως άνω Περιοδικού του οποίου μέχρι στιγμής έχουν εκδοθεί 6 τεύχη με σημαντική επιτυχία. Κατά την πρώτη έκδοση του περιοδικού το 2004 πωλήθηκαν, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει, κατά προσέγγιση, 2.000 τεύχη. Χαρακτηριστικό της μεγάλης επιτυχίας που σημείωσε το περιοδικό, είναι πως ενώ το πρώτο τεύχος αποτελείτο από 112 σελίδες, το τελευταίο τεύχος το 2009 - 2010 αποτελείται από 264 σελίδες και έχει κυκλοφορήσει σε 3600 τεύχη. Η τιμή πώλησης του περιοδικού της Ενάγουσας είναι €8,
  7. Από την πείρα του στον χώρο των εκδόσεων πιστεύει ότι οι πιο πάνω αναφερθείσες πωλήσεις της Ενάγουσας αναφορικά με το ως άνω περιοδικό στην Κύπρο, είναι εντυπωσιακές. Το περιοδικό της Ενάγουσας - Αιτήτριας είναι εξειδικευμένο περιοδικό και για τέτοια εξειδικευμένα περιοδικά πωλήσεις 3000 τευχών θεωρούνται μεγάλη επιτυχία. Παρόμοια εξειδικευμένα περιοδικά με πωλήσεις πέραν των 1.000 - 1.500 τευχών θεωρούνται ως επιτυχή. Για σκοπούς διαφημίσεως, δαπανώνται περίπου €5.000 - ετησίως για διαφημίσεις του ως άνω περιοδικού. Κατά το έτος 2009 όπως και κατά το έτος 2010, το περιοδικό της Ενάγουσας έχει διαφημιστεί τηλεοπτικά από το MEGA TV, ραδιοφωνικά στο ΡΙΚ, ΑΣΤΡΑ, ΡΑΔΙΟ FM, και ΚΑΝΑΛΙ 9.86, ως επίσης και στις υπαίθριες πινακίδες στην επαρχία Λευκωσίας, στο περιοδικό «ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ», και έχει διαφημιστεί και σε άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Στο περιοδικό της Ενάγουσας διαφημίζονται περίπου 47 εταιρείες που ασχολούνται με είδη βάπτισης, δηλαδή όλες οι σημαντικές στον τομέα κυπριακές εταιρείες. Κατά ή περί την 16/03/2010 μετά από δική του επίσκεψη σε διάφορους πελάτες για σκοπό διαφήμισης στο περιοδικό του, είδε τοποθετημένο επί της βιτρίνας του καταστήματος PHOTO CREATION στην Πάφο διαφημιστικό έντυπο με την επωνυμία «Η ΒΑΠΤΙΣΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ» το οποίο διαφήμιζε ότι το περιοδικό «Η ΒΑΠΤΙΣΗ ΜΟΥ» θα κυκλοφορεί σε όλα τα περίπτερα από τις 19/03/
  8. Μετά από έρευνα που έχει κάνει την ίδια μέρα διαπίστωσε ότι το ίδιο περιοδικό είχε κυκλοφορήσει το
  9. Αμέσως επέστρεψε στην Λευκωσία και επισκέφθηκε προσωπικά το περίπτερο ΔΙΑΣ στον Στρόβολο και διαπίστωσε ότι το συγκεκριμένο ανταγωνιστικό προϊόν των Εναγομένων διατίθεται προς πώληση στην τιμή των €5,00, και ήταν μια πολύ καλή απομίμηση του περιοδικού της Ενάγουσας εταιρείας. Το περιοδικό των Εναγομένων είναι πανομοιότυπο με το περιοδικό της Ενάγουσας. Η επωνυμία του περιοδικού των Εναγομένων είναι «Η Βάπτιση μου» όπως και του περιοδικού της Ενάγουσας. Το περιοδικό των Εναγομένων παρουσιάζει προτάσεις αγοράς για είδη βάπτισης και παρουσιάζει ή διαφημίζει είδη βάπτισης, όπως ακριβώς και το περιοδικό της Ενάγουσας Εταιρείας. Το μέγεθος του περιοδικού των Εναγομένων είναι περίπου το ίδιο σε διαστάσεις, όπως και το περιοδικό της Ενάγουσας. Το σχεδιαστικό μέρος των δύο περιοδικών είναι πανομοιότυπο, ώστε να μην μπορεί να διαχωριστεί το περιοδικό της Ενάγουσας από το περιοδικό της Εναγομένης. Ο τρόπος γραφής στα δύο περιοδικά και ο τρόπος με τον οποίο τοποθετούνται οι φωτογραφίες μέσα στις σελίδες του περιοδικού, είναι πανομοιότυπος. Στην πιο πάνω αίτηση οι Εναγόμενοι καταχώρησαν ένσταση, την οποία βάσισαν στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας όπως έχουν τροποποιηθεί και ειδικά επί της Δ.48 ΘΟ.1-4, 7-9, 11 και 13 στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 όπως έχει τροποποιηθεί γενικά και ειδικά στα άρθρα 21,22 και 32 στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 όπως έχει τροποποιηθεί και ειδικά στα άρθρα 3,4,5 και 9 στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ. 148 όπως έχει τροποποιηθεί και ειδικά στο άρθρο 35, στον περί Ομορρύθμων και Ετερορρύθμων Εταιρειών Νόμο Κεφ. 116 όπως έχει τροποποιηθεί και ειδικά στο Άρθρο 52, στον περί του Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμο 59/76 όπως έχει τροποποιηθεί και ειδικά στο άρθρο 11, στα Άρθρα 6,13 και 1 του Πρωτοκόλλου 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στα Άρθρα 23, 25, 26 και 30 του Συντάγματος στην υπάρχουσα νομολογία όπως και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
  10. Η Εναγομένη εγείρει προδικαστική ένσταση ότι με την υπάρχουσα μαρτυρία το Σεβαστό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάσει την παρούσα Αγωγή διότι η έδρα της είναι στη Λεμεσό και δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι το ισχυριζόμενο αστικό αδίκημα του αθέμιτου ανταγωνισμού διεπράχθη στη Λευκωσία.
  11. Χωρίς επηρεασμό των προαναφερομένων η Ενάγουσα δεν απεκάλυψε, ως είχεν υποχρέωση, ουσιώδη γεγονότα και/ή δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια» και επομένως η Αίτηση της και το Ενδιάμεσο Διάταγμα θα πρέπει να απορριφθούν χωρίς να εξεταστούν επί της ουσίας.
  12. Δεν έγινε επίδοση ολόκληρων των Τεκμηρίων της Ένορκης Δήλωσης του Άκη Χαραλάμπους ημερομηνίας 17 Μαρτίου
  14. Δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες από το Νόμο και τη Νομολογία προϋποθέσεις για την έκδοση και/ή τη συνέχιση της ισχύς των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  15. Δεν είναι εύλογο και/ή δίκαιο να εκδοθούν και/ή να συνεχίσουν να ισχύουν τα επίδικα Διατάγματα.
  16. Δεν είναι επείγον να εκδοθούν τα επίδικα Διατάγματα και η Αίτηση για την έκδοση τους έχει καταχωρηθεί καθυστερημένα διότι έχει παρέλθει αδικαιολόγητα μεγάλο, υπό τις περιστάσεις, χρονικό διάστημα από την έκδοση του 2007 του πρώτου τεύχους του ετήσιου τεύχους της Εναγομένης «Η Βάπτιση μου στην Κύπρο».
  17. Τα επίδικα Διατάγματα δεν ζητούνται καλόπιστα.
  18. Τυχόν αποδοχή της Αίτησης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην Εναγομένη η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με αποζημιώσεις και/ή την έκδοση κατάλληλης διαταγής για έξοδα και/ή με εγγύηση.
  19. Η Εναγομένη έχει από το 2007 εγγράψει τον τίτλο του περιοδικού της «Η Βάπτιση μου» στην Κρατική Βιβλιοθήκη με παγκόσμιο αριθμό εγγραφής ISSN 1450-
  21. Το ετήσιο τεύχος της Εναγομένης με τίτλο «Η Βάπτιση μου στην Κύπρο» δεν ομοιάζει με το ετήσιο τεύχος της Ενάγουσας «Βάπτιση ΕΤΗΣΙΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ» και δεν προκαλείται σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό.
  22. Το τεύχος της Εναγομένης του 2009 περιέχει και δεύτερο περιοδικό με τον τίτλο «ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ στην Κύπρο» πράγμα που εμφανώς το διαφοροποιεί από αυτό της Ενάγουσας.
  23. Τα Ανθρώπινα και Συνταγματικά Δικαιώματα της Εναγομένης παραβιάζονται.» Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η παρούσα ένσταση φαίνονται στη συνημμένη Ένορκο Δήλωση του κ. Michel Mazeres εκ Λεμεσού, ημερομηνίας 9 Απριλίου
  24. Ο Michel Mazeres λέει τα εξής στην ένορκη του δήλωση: «

(1)Είμαι Διευθύνων Σύμβουλος της Εναγομένης, γνωρίζω τα γεγονότα σχετικά με την υπόθεση αυτή και προβαίνω στην παρούσα Ένορκη Δήλωση με βάση αυτά τα γεγονότα, καθώς επίσης και με βάση τα έγγραφα που έχω στην κατοχή μου και πληροφορίες που απέκτησα κατά την κανονική πορεία των εργασιών μου.
(2)Είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβώ στην Ένορκη Δήλωση αυτή και παρόλο που η μητρική μου γλώσσα είναι τα Γαλλικά, γνωρίζω λίγα Ελληνικά και η Ένορκη μου Δήλωση αυτή μου έχει μεταφραστεί στα Γαλλικά από τη γυναίκα μου Μαριέλλα Mazeres η οποία μιλά Ελληνικά και Γαλλικά πολύ καλά και είναι επίσης Διευθύνων Σύμβουλος της Εναγομένης καθώς και Γραμματέας της.
(3)Η γυναίκα μου, έχει επίσης μεταφράσει στα Γαλλικά την Ένορκη Δήλωση του κ. Άκη Χαραλάμπους από τη Λευκωσία ημερομηνίας 17 Μαρτίου 2010 (Ένορκη Δήλωση) της οποίας δεν μας επεδόθηκαν ολόκληρα ορισμένα από τα Τεκμήρια προς υποστήριξη της Αίτησης ημερομηνίας 17 Μαρτίου 2010 (Αίτηση) και εκτός όπου ρητά αναφέρεται ότι συμφωνώ με αυτή, διαφωνώ και ως εκ τούτου απορρίπτω το περιεχόμενο της.
(4)Μου έχει επίσης μεταφράσει στα Γαλλικά την Ειδοποίηση Ένστασης που ετοιμάστηκε από τους Δικηγόρους της Εναγομένης και συμφωνώ, υιοθετώ και επαναλαμβάνω αυτή.
(5)Η Εναγομένη είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στη Δημοκρατία από το 2004 και ασχολείται με εργασίες δημιουργίας και έκδοσης περιοδικών στη Λεμεσό όπου είναι και η έδρα της.
(6)Μεταξύ των περιοδικών που εκδίδει είναι «Η Βάπτιση μου στην Κύπρο» από το 2007, «Γαμήλιος Οδηγός» από το 2005, «Γαμήλια Τελετή» από το 2006 και «ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ στην Κύπρο» από το 2009.
(7)Για την προετοιμασία των προαναφερομένων εκδόσεων επισκέπτομαι τους διάφορους πελάτες οι οποίοι θέλουν να διαφημίσουν, λαμβάνω τη διαφήμιση και προβαίνω στις αναγκαίες διευθετήσεις για εκτύπωση αυτών στο σχετικό τεύχος. Με αυτό τον τρόπο η Εναγομένη και εγώ προσωπικά έχουμε γίνει γνωστοί στην Κυπριακή αγορά.
(8)Η Εναγομένη ασχολείται κυρίως με εκδόσεις για θέματα γάμου, παιδιών και βάπτισης τους και είναι ανταγωνίστρια της Ενάγουσας. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο Α την έκδοση του περιοδικού της Εναγομένης «Η Βάπτιση μου στην Κύπρο» του 2007 (με πωλήσεις 1422 αντιτύπων από τα 2000 που εκτυπώθηκαν) και σαν Τεκμήριο Β αυτή του 2008 με πωλήσεις 958 αντίτυπα από τα 2500 που εκτυπώθηκαν. Αυτή του 2009 επισυνάπτεται σαν Τεκμήριο Γ με πωλήσεις 1051 αντίτυπα από τα 2000 που εκτυπώθηκαν και φαίνεται ότι στο πίσω μέρος περιλαμβάνει και το περιοδικό «ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ στην Κύπρο». Επίσης για σκοπούς ολοκληρωμένης παρουσίασης των σχετικών περιοδικών της Εναγομένης.» Νομική πτυχή: Ο δικηγόρος των Αιτητών ισχυρίστηκε στην αγόρευση του ότι ο Michel Mazeres μιλά την Γαλλική γλώσσα, δεν γνωρίζει την Ελληνική και θα έπρεπε να είναι επισυνημμένη στην ένσταση η ένορκος του δήλωση στα Γαλλικά και μετάφραση αυτής από προσοντούχο μεταφραστή στην Ελληνική γλώσσα. Δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί είπε, και να κατανοήσει τα όσα αναγράφονται στην ένορκο του δήλωση. Είναι και ο μόνος λόγος για απόρριψη ή μη αποδοχή της ένστασης των Καθ'ων που ανέπτυξε στην αγόρευση του. Ο Mazeres στην ένορκο του δήλωση αναφέρει στη 2η παράγραφο ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση και παρόλο που η μητρική του γλώσσα είναι τα Γαλλικά γνωρίζει λίγα Ελληνικά και η ένορκη του δήλωση αυτή του έχει μεταφραστεί στα Γαλλικά από τη γυναίκα του, η οποία μιλά Ελληνικά και Γαλλικά πολύ καλά. Επίσης του μεταφράστηκε και η ενόρκως δήλωση του Άκη Χαραλάμπους που υποστηρίζει την αίτηση. Ο ενόρκως δηλών είπε ότι γνωρίζει λίγα Ελληνικά, στην ένορκο του δήλωση, χωρίς να αντεξεταστεί από τους δικηγόρους των Αιτητών για να φανεί πόσο λίγα Ελληνικά γνωρίζει. Δεν είναι ξεκάθαρη περίπτωση ενός ενόρκως δηλούντος που δεν γνωρίζει Ελληνικά όπως είναι και η νομολογία που επικαλέστηκε ο δικηγόρος των Αιτητών. Αφού δεν αντεξετάστη ο ενόρκως δηλών κρίνω ότι η ένορκη του δήλωση, όσον αφορά τη γλώσσα, είναι νομότυπη. Η πλευρά των Καθ'ων η Αίτηση εγκατέλειψε τον πρώτο λόγο ένστασης, ως προς την αρμοδιότητα του Δικαστηρίου, στο στάδιο των αγορεύσεων. (α) Απόκρυψη γεγονότων: Ο δεύτερος λόγος ένστασης είναι ότι η Ενάγουσα δεν απεκάλυψε ως είχε υποχρέωση ουσιώδη γεγονότα και ή δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και επομένως η αίτηση της και το ενδιάμεσο διάταγμα θα πρέπει να απορριφθούν χωρίς να εξεταστούν επί της ουσίας. Είναι θεμελιωμένο ότι το Δικαστήριο μπορεί χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία του προσωρινού διατάγματος να το ακυρώσει αν εντοπισθεί ότι έχει γίνει απόκρυψη γεγονότων κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης του, τέτοιας μορφής που ενδεχόμενα να επηρέασε το Δικαστήριο. Παράλειψη παρουσίασης τέτοιων γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου. Η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία έπρεπε να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό. Το στοιχείο δε της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Σχετική είναι η απόφαση Resola (Cyprus) Ltd ν. Χάρη Χρίστου,
(1998)1 ΑΑΔ 598. Στην Πολιτική Έφεση 9/2007 Harvardskiy Prumyslovy Holding A.S. v. Daventree Resources Limited κ.α., ημερ. 10.7.2008 έχει νομολογηθεί ότι ένα πρόσωπο που εμφανίζεται ως διάδικος και επιζητεί την έκδοση ενός διατάγματος έχει την υποχρέωση να θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ουσιώδη γεγονότα, τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει στα ορθά συμπεράσματα. Σε μονομερείς αιτήσεις το Δικαστήριο πρέπει να βρίσκεται σε θέση να αξιολογεί όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης και μέσα σε αυτά τα πλαίσια δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασίζεται στο περιεχόμενο των δηλώσεων του δικηγόρου και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή. Έτσι προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων. Στην ίδια απόφαση αναφέρεται το εξής απόσπασμα: «Η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο εκείνα τα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή, αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα τα γεγονότα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να αποκαλύψει με μια εύλογη έρευνα. (Βλ. Χριστόφορου ν. Γρηγορίου
(1995)1 ΑΛ.Δ. 248). Αν ο "αιτητής παραλείψει να συμμορφωθεί με την πιο πάνω υποχρέωση τότε το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να προβεί στην έκδοση του διατάγματος, ανεξάρτητα αν η παράλειψη ήταν αθώα ή σκόπιμη. (Βλ. Lloyds Bowmaker Ltd v. Britannia Arrow Holdings plc (Lavens, third party)
(1988)3 All E.R. 178).» Η ακρόαση της παρούσας αίτησης προχώρησε με το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων χωρίς να αντεξεταστεί οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd
(2000)1 ΑΑΔ σελ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν Dermosak Ltd and Orphanidou
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Είναι ισχυρισμός των Καθ'ων η Αίτηση στην ένορκο δήλωση του Μazeres ότι το περιοδικό «Η βάπτιση μου στην Κύπρο», διανέμεται με επιτυχία κάθε χρόνο από το 2007, γεγονός το οποίο δεν απεκάλυψαν οι Αιτητές, ισχυρισμός ο οποίος έμεινε αναπάντητος και ούτε αντεξετάστηκε ο ενόρκως δηλών. Είναι ουσιώδες γεγονός αυτό και θα έπρεπε να αποκαλυφθεί καθότι κρίνεται και το κατεπείγον της έκδοσης του διατάγματος. Εάν αυτό ετίθετο ενώπιον του Δικαστηρίου όταν εζητείτο η έκδοση του προσωρινού διατάγματος, το προσωρινό διάταγμα σίγουρα δεν θα εκδίδετο αφού πέρασαν τρία χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία του περιοδικού και δεν δικαιολογείτο το κατεπείγον του διατάγματος. Οι Αιτητές είχαν το βάρος να αποδείξουν τους ισχυρισμούς αναφορικά με το κατεπείγον του διατάγματος μετά την πιο πάνω μαρτυρία των Καθ'ων η Αίτηση. Θα έπρεπε να αποσείσουν το σχετικό βάρος είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση, στην οποία θα έπρεπε να υποβληθεί ο Mazeres, είτε με την παράθεση της δικής τους μαρτυρίας. Θα έπρεπε να αντεξεταστεί ο Μazeres για το ότι οι Ενάγοντες γνώριζαν για την κυκλοφορία του περιοδικού από το 2007. Επίσης οι Ενάγοντες θα έπρεπε, εάν δεν γνώριζαν, να κάμουν έρευνα, εύλογη έρευνα, από πότε το περιοδικό τέθηκε στην κυκλοφορία. Για τους πιο πάνω λόγους το ενδιάμεσο διάταγμα που εκδόθηκε στις 18.3.2010 θα πρέπει να σταματήσει να ισχύει. (β) Προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος: Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 Α.Α.Δ. 557. Η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρηση του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση KΟT ν. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ.(Ε) 255. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo ν. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, αυτό εμπίπτει στην σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269 - 70. Επιστρέφοντας στην πρώτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 η αξίωση των Εναγόντων αλλά και η Αίτηση τους βασίζεται στο άρθρο 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 όπου στην απόφαση Παπαχρυσοστόμου ν. Παπαχρυσοστόμου
(1992)1 Α.Α.Δ. 389, 393 λέχθησαν τα εξής: «.Η σχετική απαίτηση του εφεσείοντα έχει ως υπόβαθρο το άρθρο 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148. Η διάταξη αυτή ενσωματώνει το αγώγιμο δικαίωμα που αναγνώρισε και ανάπτυξε το κοινοδίκαιο για τον αθέμιτο ανταγωνισμό (passing off) σε όλο του το εύρος. Το άρθρο δεν καλύπτει μόνο την απομίμηση ή παραποίηση εμπορευμάτων, αλλά και τις περιπτώσεις που ένας αποβλέπει με τις ενέργειες του να εκμεταλλευθεί την εμπορική εύνοια και τη φήμη που απέκτησε μια επιχείρηση, ταυτίζοντας τις εργασίες του με την άλλη επιχείρηση. Βλέπε The Universal Advertising and Publishing Agency v. Panayiotis Vouros 19 C.L.R. 87 και Adidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383". Λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνονται από τα δικόγραφα ήτοι τη γενική οπισθογράφηση, υπενθυμίζοντας ότι η πρώτη προϋπόθεση αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης της Ενάγουσας, κρίνω ότι ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση. Η επόμενη προϋπόθεση αφορά στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα η Ενάγουσα να δικαιούται σε θεραπεία. Είναι φανερό ότι για την προϋπόθεση αυτή απαιτείται κάτι διαφορετικό αλλά και κάτι περισσότερο υπό μορφή απόδειξης από προηγουμένως. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η αγωγή του ενάγοντα έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557). Ανατρέχει για το σκοπό αυτό στη μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί με τη μορφή εγγράφων ενόρκων δηλώσεων, όχι βέβαια για να προβεί σε ευρήματα γεγονότων αλλά για να διαπιστώσει τη δυναμική της ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η μαρτυρία στο σύνολο της να μπορεί να αποδώσει στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία την οποία επιδιώκει η Ενάγουσα με την αγωγή της. Η Ενάγουσα πρέπει να αναφερθεί σε γεγονότα που να πείθουν το Δικαστήριο ότι έχει πραγματική προοπτική. Θα πρέπει να σημειωθεί και πάλιν ότι η ακρόαση της αίτησης έγινε με βάση τα γεγονότα όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που επισυνάπτονται στην αίτηση και την ένσταση χωρίς να αντεξεταστεί οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες. Όπως έχει λεχθεί στις αποφάσεις Luis Vuitton ν. Δέρμοσακ Λτδ
(1992)1 ΑΑΔ σελ. 1453 και Ferro Fashions Ltd v. Fashion Box SRL
(1999)1 (Γ) σελ. 1805, όταν υπάρχει διάσταση ως προς τα γεγονότα σε ενδιάμεσες αιτήσεις μεταξύ του Αιτητή και του προσώπου που έχει ενστεί στην αίτηση αυτός που έχει το βάρος απόδειξης θα πρέπει κατά την ακρόαση της αίτησης να αποδείξει αυτά τα γεγονότα. Η ύπαρξη διάστασης ως προς τα γεγονότα όπως τα παρουσιάζει ο ενόρκως δηλούντας για λογαριασμό των Εναγόντων από αυτά του ενόρκως δηλούντος για λογαριασμό των Εναγομένων είναι φανερή. Οι Εναγόμενοι στην ένορκη τους δήλωση ισχυρίζονται ότι το περιοδικό της Ενάγουσας είναι γνωστό ως «ΒΑΠΤΙΣΗ ετήσιο Κυπριακό Περιοδικό». Η λέξη «ΒΑΠΤΙΣΗ» δεν ανήκει στην Ενάγουσα η οποία κανένα εμπορικό σήμα ή δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας έχει ως προς τη λέξη αυτή. Η λέξη Βάπτιση δεν μπορεί να ανήκει σε κανένα και γι' αυτό η Εναγομένη χρησιμοποιεί τον τίτλο «Η Βάπτιση μου στην Κύπρο», ο οποίος διαφέρει σημαντικά από αυτό της Ενάγουσας. Η επωνυμία του περιοδικού της Εναγομένης είναι «Η Βάπτιση μου στην Κύπρο» και της Ενάγουσας «ΕΤΗΣΙΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Βάπτισης ή Βάπτιση ΕΤΗΣΙΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ». Τόσο το προϊόν των Εναγόντων όσο και τα επίδικα προϊόντα των Εναγομένων είναι Τεκμήρια στη διαδικασία αυτή. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να δει τα Τεκμήρια και χωρίς να καταβάλει ιδιαίτερη προσπάθεια και έχοντας υπόψη την αρχή ότι το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού καθεστώτος της υπόθεσης και ότι δεν θα πρέπει να προβεί σε ευρήματα γεγονότων, έχει διαπιστώσει ότι δεν υπάρχει τέτοια ομοιότητα μεταξύ του προϊόντος των Εναγόντων και αυτών των Εναγομένων που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση που είναι αναγκαία για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 δεν έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας η Ενάγουσα να δικαιούται σε θεραπεία. Τέλος για τη τρίτη προϋπόθεση θα πρέπει να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Συνεπώς στο στάδιο αυτό εξετάζεται εάν τυχόν χρηματική αποζημίωση μπορεί να αποτελέσει ικανοποιητική θεραπεία για τον ενάγοντα στο τέλος της ημέρας. Εάν η απάντηση η οποία θα δοθεί είναι θετική, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος ή η διατήρηση σε ισχύ αποκλείεται. Ο πρωταρχικός σκοπός για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος είναι η προστασία των δικαιωμάτων που επικαλείται ο Ενάγοντας κατά το ενδιάμεσο στάδιο που μεσολαβεί μέχρι την αποπεράτωση της δικαστικής διαδικασίας ώστε σε περίπτωση που τυχόν εκδοθεί τελική απόφαση υπέρ του, αυτή να μην αποδειχθεί ατελέσφορη επειδή είναι πλέον δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί η θεραπεία που ζητά ενώ συγχρόνως η αποζημίωση σε χρήμα δεν θα είναι ικανοποιητική ως θεραπεία για απόδοση πλήρους δικαιοσύνης. Πιθανή έκδοση του εν λόγω διατάγματος θα σημαίνει ότι οι Εναγόμενοι μέχρι την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης δεν θα μπορούν να προβαίνουν στην πώληση και διάθεση των προϊόντων τους, με αποτέλεσμα να τεθούν εκτός της αγοράς, ενώ σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το διάταγμα οι Ενάγοντες θα συνεχίσουν να διαθέτουν το προϊόν τους και απλώς θα αποκτήσουν ένα ανταγωνιστή. Οι Ενάγοντες, σύμφωνα με τη μαρτυρία τους, έχουν στοιχεία για τις πωλήσεις του προϊόντος επακριβώς, έκαστου έτους. Συνεπώς είναι δυνατή η αποζημίωση σε χρήμα. Το άρθρο 32 αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση (βλ. Παναγίδου ν. Παναγίδου κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. σελίδα 396. Ενόψει των πιο πάνω και ειδικά της κατάληξης μου ότι δεν πληρούνται οι δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 η παρούσα αίτηση θα πρέπει να αποτύχει. Το ενδιάμεσο διάταγμα που εκδόθηκε στις 18.3.2010 ακυρώνεται. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ'ων η Αίτηση-Εναγομένων και εναντίον των Αιτητών-Εναγόντων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.