DICKRAN OUZOUNIAN AND COMPANY LIMITED ν. ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 342/10, 11.5.2010

(1)92 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την πραγματική βάση της αίτησης αποτελεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Λάκη Μαχαιριώτη, η οποία επισυνάπτεται στην αίτηση. Ο ενόρκως δηλών λέγει μεταξύ άλλων: Είναι Γενικός Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας και γνώστης των γεγονότων που σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση και εξουσιοδοτημένος από την Ενάγουσα να κάμει την ένορκο δήλωση. Η Ενάγουσα είναι η εξουσιοδοτημένη αντιπρόσωπος της TOYOTA MOTOR CORPORATION, της Ιαπωνίας να διαθέτει προς πώληση στην Κύπρο τα αυτοκίνητα LEXUS. Θεωρούνται ως ένα από τα καλύτερα οχήματα που κυκλοφορούν παγκοσμίως. Ο Εναγόμενος προ δύο περίπου ετών αγόρασε από την εταιρεία το υπ' αριθμό KSH 557 αυτοκίνητο. Κατά τον Απρίλη του 2009 ο Εναγόμενος παραπονέθηκε για κάποια ασήμαντα μηχανικά προβλήματα που είχε το αυτοκίνητο του, τα οποία πολύ εύκολα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν. Είναι φυσικό και αναμενόμενο στις 30.000 χιλιόμετρα να παρουσιαστούν τα προβλήματα αυτά. Ενημερώθηκε η κατασκευάστρια εταιρεία για το θέμα και έδωσε οδηγίες να αντικατασταθεί ολόκληρη η μηχανή του οχήματος. Ο Εναγόμενος επέμενε στην αντικατάσταση όχι της μηχανής αλλά του οχήματος. Η εταιρεία δεν το απεδέχθη αυτό και ο Καθ'ου η Αίτηση καταχώρησε αγωγή. Σε πέντε ή έξι τουλάχιστον περιπτώσεις ο Εναγόμενος επισκέφθηκε τον εκθεσιακό χώρο της εταιρείας και στην παρουσία πελάτων δημιούργησε επεισόδια και λειτούργησε με πρόθεση δυσφημιστική για την εταιρεία. Κανένας από τα πρόσωπα που τον άκουσαν αγόρασε αυτοκίνητο. Ανέφερε ακόμα δύο περιπτώσεις δυσφήμισης των οχημάτων από τον Εναγόμενο. Ο Καθ'ου η Αίτηση του τηλεφώνησε ότι την εβδομάδα 18.1.2010 που ξεκινούσε το σαλόνι αυτοκινήτων θα ερχόταν με το αυτοκίνητο του και με «πλακάτ» θα τους δυσφήμιζε. Στην προφορική του μαρτυρία είπε ότι πράγματι ο Εναγόμενος επισκέφθηκε το Motor Show με πανό, πάνω στο αυτοκίνητο, στο οποίο έγραφε ότι «πωλείται όσα-όσα λόγω μηχανικών προβλημάτων». Ζήτησε τη βοήθεια της Αστυνομίας ένεκα της ύπαρξης του προσωρινού διατάγματος η οποία και τον απομάκρυνε. Αντεξεταζόμενος είπε ότι το αυτοκίνητο παρουσίαζε αυξημένη κατανάλωση λαδιού. Έγινε πρόταση αλλαγής του κινητήρα. Τα προβλήματα των διακοπών ουδέποτε μπόρεσαν να τα εντοπίσουν με τον τρόπο που ανέφερε ο πελάτης. Το διαγνωστικό εργαλείο ήταν μια χαρά. Στην πιο πάνω αίτηση ο Εναγόμενος καταχώρησε ένσταση, την οποία βάσισε στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς Δ.48 θ.θ. 1,2,4 και 5, 9 και στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, εις τον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 32, εις τον Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο 31/92 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι επί των οποίων βασίζεται η ένσταση είναι οι ακόλουθοι: «Α) Οι αιτητές δεν μπορούν να προχωρήσουν εις την διαδικασία αυτή καθ' ότι οι ισχυρισμοί αυτών είναι αναληθείς και ανυπόστατοι. Β) Οι αιτητές έχουν παραπλανήσει και ξεγελάσει το δικαστήριο αποκρύβοντας τα πραγματικά και αληθινά περιστατικά της παρούσας υπόθεσης με τρόπο ώστε να εξασφαλίσουν την έκδοση του παρόντος διατάγματος. Γ) Η ένορκος δήλωση των αιτητών βασίζεται σε ισχυρισμούς φανταστικούς και ψευδής καθώς και σε αναφορές που καμία σχέση δεν έχουν με την παρούσα υπόθεση. Δ) Οι αιτητές αναφέρονται σε προσβλητικούς και αχαρακτήριστους ισχυρισμούς αναφορικά με το πρόσωπο του εναγομένου. Ε) Οι αιτητές με την παρούσα διαδικασία προσπαθούν να εξαναγκάσουν τον εναγόμενο να μην αναφέρεται στα πραγματικά γεγονότα και να φιμώσουν αυτόν.» Την πραγματική βάση της ένστασης αποτελεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του ίδιου του Εναγόμενου, η οποία επισυνάπτεται στην ένσταση. Λέει στην ένορκο του δήλωση ότι το αναφερόμενο αυτοκίνητο υπ' αριθμό εγγραφή KSH 557 ήταν για αντικατάσταση προγενέστερα αγορασθέντος από αυτό άλλου οχήματος ήτοι του υπ' αριθμό εγγραφής KNB 721 το οποίο είχε προβλήματα. Τα προβλήματα φάνηκαν όταν το αυτοκίνητο του διάνυσε 2500 χιλιόμετρα και όχι 30.000. Πράγματι απέρριψε την αλλαγή της μηχανής του οχήματος λόγω της προηγούμενης εμπειρίας του στο προηγούμενο όχημα. Ουδέποτε επισκέφθηκε τον εκθεσιακό χώρο και δημιούργησε προβλήματα στους Ενάγοντες. Αυτά είναι ισχυρισμοί των Εναγόντων για να τον φιμώσουν από του να αναφέρει την αλήθεια ότι το όχημα του είχε από την αρχή προβλήματα. Ουδέποτε ανέφερε στον Λάκη, εννοώντας των Μαχαιριώτη, ότι θα τους δυσφημίσει και θα τους δημιουργήσει προβλήματα με τα Μ.Μ.Ε. Κανένα πρόβλημα έχει δημιουργήσει στους Ενάγοντες με την συμπεριφορά και τις ενέργειες τους. Οι ίδιοι αναγνωρίζουν με τις πράξεις και ενέργειες τους ότι υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στο όχημα. Αντεξεταζόμενος λέγει ότι ζήτησε επιστροφή €56.000 ή αντικατάσταση του αυτοκινήτου. Το αυτοκίνητο σήμερα έχει 42.000 χιλιόμετρα και είναι δύο χρονών. Τον πρώτο χρόνο διάνυσε 30.000 χιλιόμετρα και το δεύτερο 12.000 χιλιόμετρα. Στα πλαίσια της εγγύησης δεν μπορούσαν να εντοπίσουν το λάθος. Είπε στον κ. Μαχαιριώτη ότι θα βάλει το αυτοκίνητο και θα διαφημίζει τα μηχανικά προβλήματα. Στην έκθεση αυτοκινήτου πήρε το αυτοκίνητο για να το πουλήσει. Είχε αγοραστή για €28.000, η εταιρεία του έδωσε €25.000. Αυτό που γράφει πάνω στο πανό στις φωτογραφίες σημαίνει ότι είναι ένα αυτοκίνητο προβληματικό και θέλει να το ξεφορτωθεί «όσα-όσα». Αυτό ήταν το πνεύμα και για όσους έρχονταν εκεί για να αγοράσουν αυτοκίνητο. Αγορεύοντας ο δικηγόρος του Καθ'ου η Αίτηση είπε ότι δεν υπήρχε πρόθεση δυσφήμησης της εταιρείας. Οι λέξεις που έγραφε πάνω στο πανό «όσα όσα» δεν συνιστούν δυσφήμηση. Το «όσα-όσα» καθορίζει την τιμή και η μπουτίκ, είπε, βάλουν ταπέλλες «όσα-όσα», δεν είναι μειωτικό ή προσβλητικό. Στις 19.1.2010 εκδόθηκε ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα και στο στάδιο αυτό, αυτό που καλείται το Δικαστήριο να κάμει είναι να αποφασίσει κατά πόσο θα γίνει απόλυτο ή θα παύσει να ισχύει. (β) Προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος: Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως v. Pieris Estates Ltd

(1982)1 Α.Α.Δ. 557. Η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32

(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρηση του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση KΟT ν. Θεωρή

(1989)1 Α.Α.Δ.(Ε) 255. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo ν. Adidas

(1984)1 Α.Α.Δ. 263, αυτό εμπίπτει στην σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστόφορου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269 -

1. Επιστρέφοντας στην πρώτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 η αξίωση των Εναγόντων αλλά και η Αίτηση τους βασίζεται στο Αστικό Αδίκημα της δυσφήμισης. Οι Ενάγοντες ήθελαν με το διάταγμα να εμποδίσουν τον Εναγόμενο από συγκεκριμένη έκθεση αυτοκινήτου, όπου συμμετείχαν, να είναι παρών και να τους δυσφημίζει αλλά και σε άλλες περιπτώσεις. Πράγματι ο Εναγόμενος πήγε στη συγκεκριμένη έκθεση αυτοκινήτου, πήρε το αυτοκίνητο του και έβαλε πάνω σε αυτό πανό στο οποίο ανέγραφε τη φράση «πωλείται όσα-όσα λόγω μηχανικών προβλημάτων». Προσπάθησε ο δικηγόρος του, με την αγόρευση του, να πείσει το Δικαστήριο ότι δεν υπήρχε πρόθεση δυσφήμισης της εταιρείας και ότι οι λέξεις «όσα-όσα» που έγραφε στο πανό δεν συνιστούν δυσφήμιση φέρνοντας σαν παράδειγμα τις μπουτίκ οι οποίες στη διάρκεια των εκπτώσεων χρησιμοποιούν τις λέξεις αυτές. Η εταιρεία του πρόσφερε €25.000 για να αγοράσει το αυτοκίνητο του και ο ίδιος βρήκε αγοραστή για €28.
2. Γιατί δεν το πούλησε και ψάχνει να το πουλήσει όσα-όσα. Πόσα επιτέλους είναι αυτό το όσα-όσα. Η πρόθεση του Καθ'ου η Αίτηση-Εναγομένου, είναι ολοφάνερη. Ήθελε να δυσφημίσει με τον τρόπο αυτό την Ενάγουσα και τον συγκεκριμένο τύπο αυτοκινήτου. Λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνονται από τα δικόγραφα ήτοι τη γενική οπισθογράφηση, υπενθυμίζοντας ότι η πρώτη προϋπόθεση αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης της Ενάγουσας, κρίνω ότι ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση. Η επόμενη προϋπόθεση αφορά στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα η Ενάγουσα να δικαιούται σε θεραπεία. Είναι φανερό ότι για την προϋπόθεση αυτή απαιτείται κάτι διαφορετικό αλλά και κάτι περισσότερο υπό μορφή απόδειξης από προηγουμένως. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η αγωγή του ενάγοντα έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates

(1982)1 C.L.R. 557). Ανατρέχει για το σκοπό αυτό στη μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί με τη μορφή εγγράφων ενόρκων δηλώσεων, όχι βέβαια για να προβεί σε ευρήματα γεγονότων αλλά για να διαπιστώσει τη δυναμική της ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η μαρτυρία στο σύνολο της να μπορεί να αποδώσει στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία την οποία επιδιώκει η Ενάγουσα με την αγωγή της. Η Ενάγουσα πρέπει να αναφερθεί σε γεγονότα που να πείθουν το Δικαστήριο ότι έχει πραγματική προοπτική. Θα πρέπει να σημειωθεί και πάλιν ότι η ακρόαση της αίτησης έγινε με βάση τα γεγονότα όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που επισυνάπτονται στην αίτηση και την ένσταση και τα όσα είπαν οι ενόρκως δηλούντες στην αντεξέταση τους. Τα όσα γεγονότα και σκέψεις είπα αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση ισχύουν και γι' αυτή. Και η δεύτερη προϋπόθεση ικανοποιείται. Τέλος για τη διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ θα πρέπει να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Συνεπώς στο στάδιο αυτό εξετάζεται εάν τυχόν χρηματική αποζημίωση μπορεί να αποτελέσει ικανοποιητική θεραπεία για τον Ενάγοντα στο τέλος της ημέρας. Εάν η απάντηση η οποία θα δοθεί είναι θετική, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος ή η διατήρηση σε ισχύ αποκλείεται. Ο πρωταρχικός σκοπός για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος είναι η προστασία των δικαιωμάτων που επικαλείται ο Ενάγοντας κατά το ενδιάμεσο στάδιο που μεσολαβεί μέχρι την αποπεράτωση της δικαστικής διαδικασίας ώστε σε περίπτωση που τυχόν εκδοθεί τελική απόφαση υπέρ του, αυτή να μην αποδειχθεί ατελέσφορη επειδή είναι πλέον δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί η θεραπεία που ζητά ενώ συγχρόνως η αποζημίωση σε χρήμα δεν θα είναι ικανοποιητική ως θεραπεία για απόδοση πλήρους δικαιοσύνης. Ο Αιτητής βασίζει την αίτηση της στο άρθρο 32 του Ν.14/60 το οποίο συνιστά το ουσιαστικό δίκαιο. Είναι το άρθρο το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να χορηγήσει προσωρινό διάταγμα. Στην απόφαση Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ. σελίδα 396, στη σελίδα 403 υιοθετήθηκε απόσπασμα από τη Νομολογία όπου αποφασίστηκαν τα εξής: «Έχει αποφασιστεί (ΑΒΡ Holdings Ltd κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.2)

(1994)2 ΑΑΔ 694 και Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.

(1995)1 ΑΑΔ 248) ότι τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6, προβαίνουν σε ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται, αλλά δεν επηρεάζουν τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Αναμφίβολα έχοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ανακύπτει η ανάγκη παροχής κάποιας εξασφάλισης στους Ενάγοντες με την οποία να αποτρέπεται η πιθανότητα να καταστεί δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί στην περίπτωση των πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Εάν δεν καταστεί απόλυτο το διάταγμα ο Εναγόμενος θα είναι ελεύθερος να δυσφημεί τους Ενάγοντες. Μια τέτοια πράξη θα είναι δύσκολο να υπολογίσει κάποιος τις ζημιές που θα υποστούν οι Ενάγοντες. Γι' αυτό δικαιολογείται η παροχή εξασφάλισης προς τον Ενάγοντα και αυτό θα ήταν δίκαιο και πρόσφορο. Με βάση όλα τα πιο πάνω βρίσκω ότι και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ικανοποιείται. Η αίτηση του Ενάγοντα επιτυγχάνει. Το εκδοθέν επομένως στις 29.1.2010 προσωρινό διάταγμα καθίσταται απόλυτο. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ'ου η Αίτηση-Εναγομένου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο