Nada Terzian κ.α. ν. LIBERTY LIFE INSURANCE PUBLIC CO LIMITED κ.α., Αγωγή αρ.: 5594/07., 14.5.
- ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A193 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΠΑΡΠΑΡΙΝΟΥ, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 5594/
- METAΞΥ :
- Nada Terzian και τώρα Παναγιώτου ως διαχειρίστρια της περιουσίας του Vahan Terzian αποβιώσαντα, τέως εκ Λεμεσού ομού μετά του,
- Δημήτρη Μιχαηλίδη υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του Vahan Terzian αποβιώσαντα, τέως εκ Λεμεσού, Εναγόντων, - και -
- LIBERTY LIFE INSURANCE PUBLIC CO LIMITED προηγουμένως ονομάζετο Liberty Life Insurance Ltd,
- Ηaig Terzian υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του Vahan Terzian αποβιώσαντα, τέως εκ Λεμεσού, Εναγομένων. ----------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 14.5.
- Αίτηση ημερ. 14.7.2009 για εκδίκαση προδικαστικών ενστάσεων ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές-Εναγόμενους 1 : κα Στ. Ερωτοκρίτου. Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση-Ενάγοντες : κ. Ν. Οικονομίδης. Για τον Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενο 2: κα Ε. Γιακουμεντή. ----------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, αφορά αγωγή των διαχειριστών της περιουσίας του αποβιώσαντος Vahan Terzian διά το ποσό των £2.000.000 δυνάμει ασφαλιστικού συμβολαίου. Αυτός απεβίωσε την 4.11.98 συνεπεία τροχαίου ατυχήματος, ενώ το ρηθέν ασφαλιστήριο συμβόλαιο με την εναγόμενη 1 ήτο σε ισχύ. Ο εναγόμενος 2, ο οποίος επίσης είναι διαχειριστής περιορισμένης διαχείρισης (limited grant) διά διεκδίκηση του ποσού του άνω ασφαλιστικού συμβολαίου, προσετέθη ως εναγόμενος 2 ενόψει του ότι «αρνήθηκε να υπογράψει διορισμό δικηγόρου για να κινηθεί η παρούσα αγωγή». Η εναγόμενη 1 κατεχώρισε Έκθεση Υπεράσπισης και πλην του ότι αρνείται την απαίτηση, προβάλλει τις ακόλουθες προδικαστικές ενστάσεις: (α) Δεδικασμένου λόγω απόρριψης της αγωγής 4953/00 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με ενάγοντες τους Haig Terzian και Μοnica Terzian και εναγομένη την εναγόμενη 1 εις την παρούσα αγωγή. (β) Κατάχρηση της διαδικασίας ενόψει υποβολής στα πλαίσια της αγωγής 4953/00 της αίτησης ημερ. 7.4.05 υπό του εναγόμενου 2, ο οποίος ενεργούσε ως αντιπρόσωπος των εναγόντων και της Monicas Terzian, για να προστεθούν ως ενάγοντες, οι ενάγοντες στην παρούσα αγωγή. (γ) Κωλύματος λόγω του ότι οι ενάγοντες λόγω συμπεριφοράς και συγκεκριμένα συνεπεία αμέλειας ή αδράνειας δεν παρενέβησαν στην αγωγή 4953/00 ώστε να προστεθούν ως διάδικοι. (δ) Παραβίαση του δικαιώματος των εναγομένων 1 σε δίκαιη δίκη λόγω υπέρμετρη καθυστέρηση στην έγερση της αγωγής. (ε) Παραγραφής συνεπεία μη έγερσης αγωγής εντός δύο ετών από το τέλος του χρόνου μέσα στο οποίο γεννήθηκε η αξίωση. Η εναγόμενη 1 με την υπό εξέταση αίτηση επιζητεί την εκδίκαση των κάτωθι προδικαστικών ενστάσεων: «(Α) Το κλητήριον ένταλμα, η Έκθεση Απαίτησης, η Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση των Εναγομένων 1 δέον όπως διαγραφούν και η αγωγή απορριφθεί καθότι:
- H αγωγή, η Έκθεση Απαίτησης, η Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση των Εναγομένων 1 είναι επιπόλαιες και ενοχλητικές και οι Ενάγοντες παραλείπουν να διατυπώσουν κατά τρόπο θετικό την υπόθεση τους σε απάντηση των γεγονότων που επικαλούνται οι Εναγόμενοι
- Οι Ενάγοντες με την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση των Εναγομένων 1 εγείρουν αντιφατικούς με την Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς.
- Το έγγραφον το φερόμενο ως έγγραφον καταπιστεύματος ημερ. 11/9/98 που με το κλητήριον ένταλμα και την Έκθεση Απαίτησης οι Ενάγοντες επικαλούνται, ορίζει ως φερόμενους δικαιούχους (beneficiaries) τους Haig Terzian και Monica Terzian, τους δε Ενάγοντες ως (trustees) του ισχυριζόμενου επίδικου Ασφαλιστήριου Συμβόλαιου.
- Οι φερόμενοι ως δικαιούχοι δυνάμει φερομένου εγγράφου καταπιστεύματος Haig Terzian και Monica Terzian για το επίδικο ασφαλιστήριο συμβόλαιο και στη βάση του φερομένου εγγράφου καταπιστεύματος, ήγειραν την υπ΄ αρ. 4953/00 αγωγή Ε.Δ. Λευκωσίας η οποία απερρίφθη στην ουσία της Πρωτοδίκως και κατ΄ Έφεσιν, έτσι ώστε η απόφαση στη πιο πάνω αναφερόμενη αγωγή να δημιουργεί δεσμευτική για τους Ενάγοντες απόφαση, δεδικασμένον και κώλυμα για την έγερση της παρούσης αγωγής και να συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας για επανεκδίκαση στη βάση του ισχυριζόμενου Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου υπ΄ αρ. 842.
- Οι Ενάγοντες δεν δικαιούνται ως διαχειριστές και προς όφελος της διαχείρισης και των νομίμων κληρονόμων να εγείρουν αξίωση για το ίδιον επίδικο θέμα της υπ΄ αρ. 4953/00 αγωγής και/ή προβαλλόμενη αξίωση των Εναγόντων είναι ασυμβίβαστη με το ισχυριζόμενο δικαίωμα των δικαιούχων Haig και Monica Terzian των οποίων η αξίωση απεφασίσθη και απερρίφθη στην αγωγή 4953/00 Ε.Δ. Λευκωσίας και κατ΄ Έφεσιν και οι Ενάγοντες για την αξίωση τους ως διαχειριστές και για όφελος της διαχείρισης και των νομίμων κληρονόμων στερούνται αγώγιμου δικαιώματος στη βάση του ισχυριζόμενου υπ΄ αρ. 842-500137 Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου.
- Οιονδήποτε δικαίωμα των Εναγόντων και εάν τούτο εκπήγαζε από έγκυρο ασφαλιστήριο συμβόλαιο, καταργήθηκε καθότι στη βάση στερεότυπου όρου του ισχυριζόμενου ως έγκυρου από τους Ενάγοντες Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου προβλεπόταν ότι κάθε αξίωση πηγάζουσα εκ του Ασφαλιστηρίου παραγράφεται αν περάσουν δύο χρόνια από το τέλος του χρόνου μέσα στον οποίον αυτό γεννήθηκε. Αποκλείεται κάθε αναστολή της παραγραφής αυτής. Διακόπτεται μόνο αν ασκηθεί τακτική αγωγή.
- Η υπέρμετρη καθυστέρηση στην έγερση της αγωγής πλήττει τα νόμιμα δικαιώματα των Εναγομένων 1 για δίκαιη δίκη.
- Τηρουμένων των ως άνω, διαζευκτικά οι Ενάγοντες εν πάση περιπτώσει δεν δικαιούνται να διεκδικούν για τους δικαιούχους ενάντια στη θέληση των δικαιούχων των οποίων η αξίωση ήδη απορρίφθηκε με την απόφαση στην υπ΄ αρ. 4953/00 αγωγή Ε.Δ. Λευκωσίας και κατ΄ έφεσιν.
- Η έγερση της παρούσης αγωγής συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας γιατί με την προώθηση της επιδιώκεται η ανατροπή της απόφασης που εξεδόθη στην υπ΄ αρ. 4953/00 αγωγή Ε.Δ.Λευκωσίας που απεφασίσθη κατ΄ έφεσιν και είναι τελεσίδικη και δεσμευτική τόσον έναντι των Εναγόντων όσον και των δικαιούχων, όντας οι Ενάγοντες privies των δικαιούχων Haig και Monica Terzian και λόγω ταυτότητος συμφέροντος (privity of interest) στο ισχυριζόμενο από τους Ενάγοντες Ασφαλιστήριο υπ΄ αρ. 842-500137).
- Τα επίδικα θέματα και/ή οιαδήποτε ισχυριζόμενα δικαιώματα των Εναγόντων θα μπορούσαν να εγερθούν και αποφασισθούν στην υπ΄ αρ. 4953/00 αγωγήν Ε.Δ. Λευκωσίας οι δε Ενάγοντες με την απουσία ενδιαφέροντος και/ή απραξίας να παρέμβουν είτε ως Ενάγοντες ή Εναγόμενοι στην πιο πάνω αγωγή μετά την ανάκληση της αποδοχής για προσθήκη τους ως Εναγόντων από τον Εναγόμενο 2, κωλύονται και/ή εμποδίζονται και/ή λόγω κωλύματος εκ δεδικασμένου από του να προωθούν την παρούσαν αγωγή.» Η καθ΄ ης η αίτηση 1 κατεχώρισε ένσταση όπου προβάλλονται 9 λόγοι ενστάσεως. Αυτοί περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, ότι η αίτηση είναι κακόπιστη, δεν υπάρχει παραδεκτό υπόβαθρο γεγονότων, τα δικόγραφα των εναγόντων δίνουν πλήρη εικόνα του αγώγιμου δικαιώματος, δεν υπάρχει δεδικασμένο ενόψει του ότι οι νυν ενάγοντες δεν προσετέθηκαν ως ενάγοντες στην αγωγή 4953/00, η ιδιότητα των εναγόντων ως διαχειριστών ουδόλως επηρεάζεται από οποιοδήποτε αποτέλεσμα της αγωγής 4953/00, η εναγόμενη περαιτέρω παρουσιάζει μαρτυρία και τεκμήρια με την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, κάτι το οποίο δεν είναι επιτρεπτό, και η ισχυριζόμενη παραγραφή δεν μπορεί να εξετασθεί εις το παρόν στάδιο λόγω έλλειψης των παραδεκτών γεγονότων. Θα πρέπει να λεχθεί ότι τόσο η αίτηση όσο και η ένσταση στηρίζονται σε ενόρκους δηλώσεις επισυνημμένες σ΄ αυτές. Θα αναφερθώ στο περιεχόμενο τους σε κατοπινό στάδιο. Η αίτηση της αιτήτριας στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.27 θ.θ.1,2 και 3, Δ.48, θ.1-4 και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επανειλημμένα έχει επεξηγήσει τις αρχές που διέπουν την εξουσία του Δικαστηρίου για τον καθορισμό εγερθέντων νομικών ενστάσεων σαν νομικών σημείων, τα οποία δύνανται να κριθούν προδικαστικά όπως προβλέπεται από τη Δ.27 θ.1 (βλ. Malachtou v. Armefti
(1984)1 C.L.R. 548, Xατζηοικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ 949, 956 και Χαραλάμπους ν. Σόλωνος
(1994)1 Α.Α.Δ. 716). Η βασική αρχή που πηγάζει είναι ότι αν εξετασθεί και κριθεί η τύχη μιας διαδικασίας στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο, πρέπει τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν την αγωγή να μην αμφισβητούνται και το μόνο που παραμένει στο Δικαστήριο για απόφαση να είναι το νομικό σημείο. Εις την Greenock Navigation v. Tradex
(1988)1 C.L.R. 709 λέχθηκαν σχετικά: «(α) Κατά κανόνα είναι ανεπιθύμητο να διασπάται η δίκη, και (β) Μπορεί να δικαιολογηθεί η ακρόαση σοβαρών νομικών ζητημάτων προκαταρκτικά της δίκης εφόσον η επίλυση τους δεν συναρτάται με αμφισβητούμενα γεγονότα αφενός και θα ήταν λυσιτελής ως προς το ένα ή περισσότερα επίδικα θέματα αφετέρου.» Τα ίδια λέχθηκαν και στη Λανίτη Λτδ κ.ά v. Γενικός Εισαγγελέας
(1991)1 Α.Α.Δ 225, στη σελ. 229: «Στην πρωτόδικη απόφαση γίνεται εκτενής αναφορά στη νομολογία η οποία διέπει τον καθορισμό και την επίλυση θέματος βάσει της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλ., μεταξύ άλλων, Western S.S. Co. v. Amaral Sutherland & Co.
(1914)3 K.B. 55, Windsor Refrigerator Co. Ltd v. Branch Nominees Ltd
(1961)Ch. 375, Isaacs & Sons Ltd v. Cook
(1925)2 K.B. 886, Anderson v. Midland Railway
(1902)1 Ch. 374, Papamichael v. Haholiades
(1970)1 C.L.R. 306, Μalachtou v. Armefti & Another
(1984)1 C.L.R. 548). Ό,τι προκύπτει από τη νομολογία, είναι ότι η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται, συνεπώς, η επίκληση της Δ.27 εφόσον το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Τα γεγονότα, άλλωστε, τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι, όπως υποδεικνύεται στη Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd & Another
(1989)1 A.A.Δ. (Ε) 729 εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση, και αποκλειστική πηγή αναζήτησης τους είναι η έκθεση απαιτήσεως.» Εις την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, ο ενόρκως δηλών στηριζόμενος στις αποφάσεις του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερ. 13.4.06, στην αγωγή 4953/00 και Εφετείου ημερ. 12.12.07, στην Έφεση 146/06, όπου με την πρώτη απερρίφθη αίτηση διά επαναφορά της αγωγής και με τη δεύτερη επικυρώθηκε από το Εφετείο η πρωτόδικη απόφαση, των φερομένων ως δικαιούχων του επίδικου ασφαλιστηρίου συμβολαίου διά πληρωμή του προϊόντος του συμβολαίου αυτού, εισηγείται ότι οι πιο πάνω αποφάσεις συνιστούν δεδικασμένο και κώλυμα για έγερση και προώθηση της παρούσης αγωγής. Οι άνω αποφάσεις δεσμεύουν, σύμφωνα με την εισήγηση, και τους ενάγοντες εις την παρούσα αγωγή. Περαιτέρω, προβάλλεται ότι οι ενάγοντες στερούνται αγώγιμου δικαιώματος και δεν έχουν δικαίωμα να προωθούν την παρούσα αγωγή για το συμφέρον της περιουσίας του αποβιώσαντος Vahan Terzian ή των νομίμων κληρονόμων του. Η προώθηση της παρούσας αγωγής είναι ασυμβίβαστη με τα δικαιώματα των φερομένων ως δικαιούχων εκ καταπιστεύματος τα οποία κρίθησαν με τις άνω αποφάσεις. Η επιδίωξη δε ανατροπής των άνω αποφάσεων συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Η άρνηση επίσης του εναγόμενου 2 να συγκατατεθεί στην έγερση της παρούσας αγωγής φανερώνει το ασυμβίβαστο των θεραπειών που αξιούν οι ενάγοντες διά ίδιον όφελος. Επίσης, με αναφορά «σε όλα τα σχετικά ασφαλιστήρια συμβόλαια ως και το ισχυριζόμενο από τους ενάγοντες ασφαλιστήριο συμβόλαιο», υπάρχει παραγραφή της αξίωσης βάσει όρου (όρος 14) του ασφαλιστηρίου αυτού εγγράφου. Περαιτέρω είναι ο ισχυρισμός ότι οι ενάγοντες ήταν γνώστες της αγωγής 4953/00 και παρόλο που ο εναγόμενος 2 ανακάλεσε στις 14.9.05 την συγκατάθεση του για προσθήκη των εναγόντων στην άνω αγωγή, σε κανένα διάβημα δεν προέβησαν μέχρι 7.12.05, που απερρίφθη η αγωγή, να παρέμβουν. Διά τον λόγο αυτό οι ενάγοντες, σύμφωνα με την εισήγηση, αδράνησαν και ή επέδειξαν απραξία να εγείρουν την παρούσα αγωγή. Προβάλλεται ακόμη ότι η αγωγή είναι απορριπτέα λόγω υπέρμετρης καθυστέρησης εις την έγερση της, ότι τα επίδικα θέματα που εγείρονται στην παρούσα αγωγή θα μπορούσαν να εγερθούν στην αγωγή 4953/00 και τέλος διαγραφή των δικογράφων των εναγόντων καθότι προβάλλουν αντιφατικές αξιώσεις. Εις την ένορκο δήλωση επισυνάπτονται όλα τα έγγραφα και αποφάσεις που αναφέρονται στην ένορκο δήλωση. Στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση υπάρχει πλήρης άρνηση σχεδόν όλων των παραγράφων (παρ. 2-17) της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την αίτηση και περαιτέρω προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι τα δικόγραφα των εναγόντων «δίδουν πλήρη εικόνα» του αγώγιμου δικαιώματος των εναγόντων, ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο και ότι η δια μέσου της ενόρκου δηλώσεως για υποστήριξη της αίτησης, παρουσίαση μαρτυρίας δεν είναι επιτρεπτή και/ή παραδεκτή και τέλος ότι στα δικόγραφα δεν υπάρχουν τα αναγκαία γεγονότα διά εξέταση του θέματος της παραγραφής. Η συνήγορος της αιτήτριας-εναγομένης 1 προέβη σε μια ομολογουμένως εξαίρετη αγόρευση, με την οποία καλύπτει τα επίδικα θέματα. Της διαφεύγει όμως το πιο κρίσιμο σημείο. Όλα σχεδόν τα προδικαστικά σημεία έχουν ως κύριο άξονα την αγωγή αρ. 4953/00 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, τους διαδίκους της, το τι έγινε στη διαδικασία εκείνη, τη βάση αγωγής, την έφεση (146/03), που ακολούθησε και το αποτέλεσμά τους. Περαιτέρω και ειδικά διά το θέμα της ισχυριζόμενης παραγραφής, γίνεται αναφορά σε ασφαλιστήρια έγγραφα. Όλα αυτά δεν είναι ενώπιον του Δικαστηρίου ενόψει της άρνησης των πρωτογενών γεςγονότων που επικαλείται η αιτήτρια, υπό των εναγόντων. Προσέτρεξα στα δικόγραφα προκειμένου να διαπιστώσω κατά πόσο υπάρχει ξεκάθαρη βάση γεγονότων πάνω στην οποία το Δικαστήριο θα μπορούσε να εξετάσει τις εγειρόμενες προδικαστικές ενστάσεις, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη ότι τυχόν κρίση διά τελεσιδικία θα ήταν λυσιτελής διά την αγωγή. Δεν υπάρχει τέτοια ξεκάθαρη βάση και δεν είναι τυχαίο το ότι στην ένορκο δήλωση επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση δεν παραπέμπει σε δικόγραφα, αλλά σε τεκμήρια που επισυνάπτονται. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω (α) πουθενά εις τα δικόγραφα είναι ξεκάθαρα παραδεκτό το συμβόλαιο αρ. 842500137 που επικαλούνται οι ενάγοντες. Η εναγόμενη στην Έκθεση Υπεράσπισης άλλοτε δέχεται ότι εξέδωσε το πιο πάνω έγγραφο και άλλοτε ισχυρίζεται το αντίθετο. Επίσης, δεν υπάρχει παραδεκτή σύνδεση του με την αγωγή 4953/00 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ώστε ενδεχομένως να υπάρχει ικανοποιητική βάση για εξέταση θέματος δεδικασμένου, (β) αναφορικά με την καθυστέρηση έγερσης της αγωγής υπό των εναγόντων, εις την παρ. 3 της Απάντησης στην Υπεράσπιση των τελευταίων προβάλλονται διάφορες δικαιολογίες, οι οποίες δεν έχουν συμφωνηθεί και/ή δεν έγιναν παραδεκτές από τους διάδικους ενώπιον του Δικαστηρίου, και (γ) η επικαλούμενη παραγραφή των δύο ετών, ως όρος στο ισχυριζόμενο επίδικο συμβόλαιο, δεν είναι συμφωνημένος ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά ούτε και παραδεκτός. Το απαραίτητο υπόβαθρο γεγονότων διά επίλυση της επίδικης διαφοράς θα μπορούσε να τεθεί είτε από το ίδιο το δικόγραφο είτε να προκύπτει απ΄ αυτό (Δ.27 θ.3), ή να αποτελείται απόκοινά παραδεκτά γεγονότα (Δ.27 θ.1 και 2) (βλ. Malachtou και Greenock άνω). Η Δ.27 θ.3 δεν μπορεί να έχει εφαρμογή σε περιπτώσεις όπου η διάγνωση του εγειρόμενου προβλήματος απαιτεί πολλή εξέταση, επιχειρηματολογία και περίσκεψη. Επίσης η εφαρμογή της Δ.27 θ.1 και 2 δικαιολογείται μόνο όπου τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα και παραδεκτά (βλ. Lioufis & Co. Ltd v. Ανδρόνικα κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 773, 780 (απόφαση κ. Πική) και Βιομηχανία Χαρ. Αλωνεύτη Λτδ κ.ά. ν. Alpha Bank Ltd
(2003)1 Α.Α.Δ. 990). Εις την υπό εξέταση αίτηση δεν συμβαίνει κανένα από τα πιο πάνω. Πέραν των πιο πάνω, η αιτήτρια στην αίτηση της περιέλαβε ενστάσεις, όπως αυτές της παρ. Α
(1)
(2)
(4)
(7)και
(8)της αίτησης, που δεν προβάλλονται ως προδικαστικές ενστάσεις εις την Έκθεση Υπεράσπισης, ενέργεια υπό της αιτήτριας ανεπίτρεπτης. Διά τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα εις βάρος της αιτήτριας-εναγόμενης 1, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή. [Υπ.] Λ. Παρπαρίνος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο