Ν.Ε. ΒΕΡΝΙΚΟΣ - ΑΡΓΟΝΑΥΤΗΣ ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΡΥΜΟΥΛΚΩΝ - ΝΑΥΑΓΟΣΩΣΤΩΝ ν. OCEAN TANKERS HOLDINGS PUBLIC COMPANY LIMITED, Αρ. Αγωγής: 6140/09, 14.5.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A196 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6140/09 Μεταξύ: Ν.Ε. ΒΕΡΝΙΚΟΣ - ΑΡΓΟΝΑΥΤΗΣ ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΡΥΜΟΥΛΚΩΝ - ΝΑΥΑΓΟΣΩΣΤΩΝ , από την Ελλάδα Εναγόντων και OCEAN TANKERS HOLDINGS PUBLIC COMPANY LIMITED, από τη Λευκωσία Εναγομένων ----- Αίτηση για Συνοπτική Απόφαση ημερ. 26.11.2009 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 14.5.2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κ. Γ. Λιασίδης Για τους Εναγόμενους/Καθ΄ ων: κ. Λαμπριανίδης για Ιωαννίδη Δημητρίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι αιτητές διεκδικούν από τους καθ΄ ων €110.148,68 δυνάμει δύο επιταγών τις οποίες οι τελευταίοι εξέδωσαν προς όφελος τους, «έναντι καλού ανταλλάγματος», όπως αναφέρουν στις λεπτομέρειες της έκθεσης απαίτησης, χωρίς να δίδονται περαιτέρω επεξηγήσεις. Μετά την καταχώριση σημειώματος εμφάνισης από τους καθ΄ ων, οι αιτητές καταχώρισαν την εξεταζόμενη αίτηση με την οποία ζητούν συνοπτική απόφαση. Την υποστηρικτική ένορκη δήλωση, υπογράφει ο Ιωάννης Μπενζονάνας από τον Πειραιά, ο οποίος δηλώνει γνώση των γεγονότων ως ο νόμιμος διαχειριστής των αιτητών. Οι δύο επιταγές (Τεκμήρια Γ και Δ), αναφέρει στην ένορκη δήλωση του, εκδόθηκαν προς όφελος των αιτητών, στα πλαίσια εγγύησης την οποία έδωσαν οι καθ΄ ων με τις επιστολές Τεκμήρια Α και Β. Η εγγύηση, διευκρινίζει στην παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης, αφορούσε οφειλή της εταιρείας Admibros Shipmanagement Co Ltd (στη συνέχεια «Admibros») προς τους αιτητές, για υπηρεσίες που είχαν προσφέρει κατά τα έτη 2008 και 2009. Οι ρηθείσες επιταγές, προσθέτει, παρουσιάστηκαν προς πληρωμή αλλά επιστράφηκαν απλήρωτες για λόγους που αφορούν τους καθ΄ ων. Αναφέρει, τέλος, πως ο δικηγόρος των καθ΄ ων, σε ηλεκτρονικό μήνυμα που απέστειλε στους αιτητές (Τεκμήριο Ε) δεν αμφισβήτησε τις αξιώσεις των αιτητών. Οι καθ΄ ων καταχώρισαν γραπτή ένσταση υποστηρίζοντας ότι δεν είναι κατάλληλη περίπτωση για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Οι λόγοι εξειδικεύονται στην ένορκη δήλωση του Γιώργου Ιωαννίδη, οικονομικού διευθυντή των καθ΄ ων. Όπως υποστηρίζει, οι καθ΄ων έχουν πολύ καλή υπεράσπιση γιατί η εγγύηση που έδωσαν στους αιτητές τελούσε υπό την προϋπόθεση ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα κατέβαλλε τα ποσά που τους όφειλε. Επειδή, συνεχίζει, η Κυπριακή Δημοκρατία παρέλειψε να καταβάλει τα ποσά που οφείλει στους καθ΄ ων, τα οποία υπολογίζει γύρω στα €30 εκατομμύρια, προχώρησαν σε ανάκληση πληρωμής των επιταγών, τις οποίες είχαν δώσει στους αιτητές, μετά από παράκληση της εταιρείας Admibros. Οι επιταγές, καταλήγει, δόθηκαν χωρίς νόμιμη αντιπαροχή, αφού αφορούσαν παρελθούσες αξιώσεις των αιτητών για υπηρεσίες που ισχυρίζονται ότι προσέφεραν στην εταιρεία Admibros. Οι υπηρεσίες, όπως υποστηρίζει, παρασχέθηκαν κατά την περίοδο Ιουνίου 2008 μέχρι Απρίλιο 2009 και αφορούσαν τη ρυμούλκηση πλοίων μεταφοράς νερού στο λιμάνι της Ελευσίνας. Τα πλοία, διευκρινίζει στην παράγραφο 7, θα μετέφεραν 8 συνολικά εκατομμύρια τόνους νερού στην Κύπρο, με βάση συμφωνία των καθ΄ ων με την Κυπριακή Δημοκρατία. Η Κυπριακή Δημοκρατία, καταλήγει, παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της και βρίσκεται σε εξέλιξη διαδικασία διαιτησίας, στα πλαίσια της οποίας διεκδικούν €30 εκατομμύρια, περίπου. Θεωρώ αχρείαστο να επαναλάβω τις αρχές που διέπουν την εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης, καθόσον έχουν κατ΄ επανάληψη ειπωθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ., μεταξύ άλλων, Hermes Insurance Co Ltd v. Θεοδωρίδης
(1983)1 Α.Α.Δ. 333, Τrans Middle East Trading (T.M.E.T.) Ltd v. Tlais
(1991)1 A.A.Δ. 239, N.V. Caterchef Ltd v. PCP Electronics Ltd
(1999)1 A.A.Δ. 1912, Ζεβρός ν. Euroinvestment & Finance Ltd
(2003)1 A.A.Δ. 1968, Σ.Π.Ε. Πέγειας ν. CAA Travel Media Ltd
(2008)1 A.A.Δ. 837). Στην παρούσα υπόθεση δεν εγείρεται ζήτημα απουσίας των τυπικών προϋποθέσεων που διαγράφονται στη Δ.18, οι οποίες βρίσκω ότι ικανοποιούνται. Θα εξετάσω, συνεπώς, κατά πόσο οι καθ΄ ων έχουν πετύχει να καταδείξουν συζητήσιμη υπεράσπιση, όπως νομολογιακά έχει επεξηγηθεί και ερμηνευθεί ο όρος. Τα ζητήματα που εγείρονται ως προτεινόμενη υπεράσπιση, όπως περιορίστηκαν και με την αγόρευση του ευπαίδευτου συνήγορου των καθ΄ων, είναι τα ακόλουθα δύο: (α) Ότι η πληρωμή των επιταγών συνδέεται και τελούσε υπό την προϋπόθεση της εξόφλησης των υποχρεώσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας προς τους καθ΄ ων και (β) Ότι δεν δόθηκε νόμιμη αντιπαροχή για την εγγύηση με βάση την οποία εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές. Ως προς το πρώτο ζήτημα, εκτιμώ πως δεν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπεράσπιση. Όπως ορθά υποδείχθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο των αιτητών, τέτοιος όρος δεν περιλαμβάνεται στις επιστολές των καθ΄ ων με τις οποίες εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις της Admibros (Τεκμήρια Α και Β). Η διαφορά, η οποία προέκυψε με την Κυπριακή Δημοκρατία, την οποία επικαλούνται οι καθ΄ ων, δεν θα μπορούσε να επηρεάσει την αξίωση των αιτητών, αφού η διευθέτηση των υποχρεώσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας προς τους καθ΄ ων, δεν είχε τεθεί ως προϋπόθεση για την πληρωμή των επιταγών, όπως προκύπτει από τα Τεκμήρια Α - Δ. Ως προς την εγκυρότητα της εγγύησης, ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών, εισηγήθηκε πως υπάρχει αντιπαροχή η οποία συνάγεται αβίαστα από τα γεγονότα. Έγκειται δε στην αποδοχή εκ μέρους των αιτητών όπως μεταθέσουν τον χρόνο εξόφλησης του χρέους της Admibros, στο χρόνο που ήταν πληρωτέες οι επιταγές. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ΄ ων, υποστήριξε πως εγείρεται συζητήσιμη υπεράσπιση με την ένσταση, αφού πρόκειται για εγγύηση χωρίς νόμιμη αντιπαροχή. Δεν δόθηκε, υπόδειξε, οποιοδήποτε αντάλλαγμα στους καθ΄ ων για την εγγύηση τους, η οποία αφορά παρελθούσα αντιπαροχή. Τέτοια εγγύηση, κατέληξε, δεν είναι καλή μέσα στην έννοια του Νόμου, παραπέμποντας προς τούτο σε συγγράμματα και νομολογία (Pollock & Mulla, 13η έκδοση, σελ. 1794, 1795, Chitty on Contracts, 22η έκδοση, σελ. 430, Ρωμανός ν. Χρυσάνθου
(1999)1 Α.Α.Δ. 991, Οliver v. Davis and Another,
(1949)2 K.B. 727, κ.α.). Συμφωνώ με την εισήγηση του συνηγόρου των καθ΄ ων πως εγείρεται συζητήσιμη υπεράσπιση ως προς το προκείμενο ζήτημα. Υπενθυμίζω τη γενική αρχή, με βάση την οποία, συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνο στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει, αναμφίβολα, ότι ο εναγόμενος στερείται καλόπιστης υπεράσπισης. Εάν δημιουργείται αμφιβολία, είτε γιατί αμφισβητούνται γεγονότα ή γιατί δεν είναι απλά και ξεκάθαρα τα νομικά θέματα που εγείρονται, τότε θα πρέπει να δίδεται άδεια υπεράσπισης (βλ. επίσης Ανδρονίκου κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου
(2007)1 Α.Α.Δ. 977). Είναι γεγονός ότι στην υπόθεση Ρωμανός ν. Χρυσάνθου (ανωτέρω), αποφασίστηκε ότι η παρελθούσα αντιπαροχή είναι καλή και νόμιμη. Η άποψη αυτή επαναδιατυπώθηκε με απόφαση της πλειοψηφίας στην υπόθεση Εταιρεία Διαθέσεως Τσιμέντων Βασιλικού Απόλλων Λτδ ν. Καθητζιώτη
(1998)1 Α.Α.Δ. 687. Όπως όμως υποδεικνύεται στην απόφαση της μειοψηφίας στην τελευταία υπόθεση, για να είναι έγκυρη παρελθούσα αντιπαροχή θα πρέπει να πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 2
(2)(δ) του ΚΕΦ. 149, το οποίο πρέπει να διαβάζεται μαζί με το άρθρο 85 που αναφέρεται στην αντιπαροχή εγγύησης. Το άρθρο 2
(2)(δ) προβλέπει τα ακόλουθα: «2
(2)Στο Νόμο αυτό, εκτός αν από το κείμενο προκύπτει διαφορετικά, οι ακόλουθες λέξεις και εκφράσεις χρησιμοποιούνται με την ακόλουθη έννοια: .......................... (δ) όταν, με απαίτηση του οφειλέτη, ο δανειστής ή οποιοσδήποτε τρίτος προέβηκε ή προβαίνει ή υπόσχεται να προβεί σε πράξη ή αποχή, η πράξη αυτή ή αποχή καλείται «αντιπαροχή» για την υπόσχεση.» Στην υπόθεση Ρωμανός (ανωτέρω) το Εφετείο έκρινε πως με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, υπήρχε αντιπαροχή για τις επιταγές που είχε εκδώσει ο εφεσίβλητος, ο οποίος είχε εγγυηθεί τις υποχρεώσεις της Εταιρείας του. Να σημειωθεί ότι ο εκεί εφεσίβλητος (εκδότης των επιταγών) ήταν διαχειριστής, μέτοχος και σύμβουλος της εταιρείας του η οποία δεν διατηρούσε τραπεζικό λογαριασμό και όλες οι πληρωμές γίνονταν από το προσωπικό λογαριασμό του ιδίου. Εκτιμώ πως στις ανωτέρω αυθεντίες (βλ. επίσης Raif v. Dervish
(1971)1 C.L.R. 158) δεν διατυπώθηκε γενικός κανόνας ότι παρελθούσα αντιπαροχή είναι σε κάθε περίπτωση καλή, ανεξάρτητα από την προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 2
(2)(δ) του ΚΕΦ. 149. ΟΙ υποθέσεις κρίθηκαν με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά που είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με μαρτυρία. Στην εξεταζόμενη υπόθεση, βρισκόμαστε στο στάδιο εξέτασης της αίτησης για συνοπτική απόφαση και δεν υπάρχει υπόβαθρο γεγονότων, ούτε μαρτυρία ως προς τυχόν «απαίτηση» ή «υπόσχεση» των αιτητών για «πράξη ή αποχή», που θα μπορούσε να θεωρηθεί καλή αντιπαροχή, μέσα στην έννοια του Νόμου. Η θέση του συνηγόρου των αιτητών πως η αντιπαροχή συνάγεται από τα γεγονότα, παραμένει στη σφαίρα της εικασίας, χωρίς να τεκμηριώνεται με μαρτυρία. Εκτιμώ ότι το εγειρόμενο ζήτημα δεν είναι τόσο απλό ώστε να μπορεί να αποφασιστεί στα πλαίσια της αίτησης για συνοπτική απόφαση, χωρίς να ακουστεί μαρτυρία ως προς τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες δόθηκε η εγγύηση και χωρίς να δοθεί η ευκαιρία στους καθ΄ ων να εκθέσουν με λεπτομέρεια τη θέση τους. Για τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των καθ΄ ων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της υπόθεσης. Δίδονται οδηγίες όπως οι εναγόμενοι καταχωρίσουν την υπεράσπιση τους μέσα σε 15 ημέρες από σήμερα. (Υπ.) .............. Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΦΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο