← Κύπρος

Σωτήρη Νεοφύτου ν. Alpha Bank Ltd, Αρ. Αγωγής: 3641/06, 26  Μαΐου, 2010

Σωτήρη Νεοφύτου ν. Alpha Bank Ltd, Αρ. Αγωγής: 3641/06, 26 Μαΐου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A204 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. ΠΑΡΠΑΡΙΝΟΣ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3641/06 Μεταξύ: Σωτήρη Νεοφύτου, από το Νέο Χωριό Πάφου, Ενάγοντα και Alpha Bank Ltd, από τη Λευκωσία, Εναγομένης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 26 Μαΐου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα: κος Χρ. Κιτρομηλίδης. Για την Εναγόμενη: κα Στ. Πολυβίου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η βασική διαφορά των διαδίκων είναι κατά πόσο ο Ενάγοντας υπέγραψε στις 11.11.02 Γενικό Δικαίωμα Επίσχεσης με βάση του οποίου δεσμεύτηκε κατάθεσή του στην Εναγόμενη, η οποία είναι τραπεζικός οργανισμός. Σύμφωνα με το άνω δικαίωμα επίσχεσης ο Ενάγοντας συνεφώνησε την κατακράτηση παντός ποσού χρημάτων του σε συγκεκριμένο λογαριασμό δια εξασφάλιση χρέους τριών συγγενών-πρωτοφειλετών ύψους £330.000 πλέον τόκοι ημερ. 11.11.
  2. Για να γίνει κατανοητή όμως η διαφορά και ασφαλώς τα επίδικα θέματα θα πρέπει να δούμε το ιστορικό της υπόθεσης όπως το κατέθεσαν ο Ενάγοντας και μάρτυρες ενώπιον του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα, αυτός αρχές Νοεμβρίου 2002 διατηρούσε στην Εναγόμενη τραπεζικό λογαριασμό με το ποσό των £366.000 εις πίστη του. Τα αδέλφια του Σάββας και Μιχάλης Εγγλεζάκης όπως και ο αδελφότεκνός του Σάββας Χατζημηνάς στην ίδια χρονική περίοδο εξασφάλισαν δάνειο από την Εναγόμενη και του ζήτησαν διευκόλυνση η οποία συνίστατο στη δέσμευση της άνω κατάθεσής του για μέγιστο ποσό £263.000 πλέον τόκο. Η δέσμευση αυτή θα ίσχυε μέχρι την εξασφάλιση του δανείου δια υποθηκών οπότε αυτή θα ακυρώνετο. Υπάλληλος της Εναγομένης των διαβεβαίωσε την 11.11.02 ότι η δέσμευση του λογαριασμού του θα ήταν για το άνω ποσό των £263.000, όταν μαζί με τους πρωτοφειλέτες επισκέφθηκε τα γραφεία της Εναγομένης στη Λευκωσία. Ο Ενάγοντας μάλιστα ζήτησε όπως υπογράψει κάποιο έγγραφο για το σκοπό αυτό πλην όμως του ελέχθη ότι αυτό δεν ήταν δυνατό λόγω έλλειψης χαρτοσήμων και ότι αυτό θα εγένετο μελλοντικά. Ουδέποτε όμως υπέγραψε οποιονδήποτε έγγραφο. Όταν εν συνεχεία πληροφορήθηκε την υποθήκευση δύο κτημάτων προς όφελος της Εναγομένης δια συνολικό ποσό £68.000 ζήτησε από τους τελευταίους της αποδέσμευση του λογαριασμού του, η Εναγόμενη αρνήθηκε οπότε αυτός δηλοποίησε την πρόθεσή του απόσυρσης όλων των χρημάτων του. Μετά απ΄ αυτό η Εναγόμενη την 14.12.04 κατέσχε από τον λογαριασμό του το ποσό των £300.741,
  3. Συνολικά κατεκράτησε το ποσό των £373.151,
  4. Ο Ενάγοντας ως αποτέλεσμα άξιοι την επιστροφή οποιουδήποτε ποσού πέραν του ποσού των £263.000 πλέον τόκο από 11.11.
  5. Ο Ενάγοντας ειδικά αρνείτε ότι υπέγραψε το επίδικο έγγραφο που επικαλείται η Εναγόμενη και τιτλοφορείται "Γενικό Δικαίωμα Επίσχεσης" ημερ. 11.11.02 όπως και άλλο παρόμοιο Δικαίωμα ημερ. 1.11.02 και πρόσθετα ισχυρίζεται ότι τα έγγραφα αυτά φέρουν υπογραφή που δεν είναι δική του, η υπογραφή είναι με το όνομα "Ν. Soteriou" που ο ίδιος δεν έχει καμία σχέση. Σε όλα τα έγγραφα όπως ισχυρίστηκε υπογράφει ως Σ. Νεοφύτου Εγγλεζάκης και όταν επισκέφθη την Εναγόμενη στη Λευκωσία, εξ΄ όσων θυμάται, συνάντησε μόνον την κα Αλίκη Παπαδοπούλου (Μ.Υ.2). Ο Ενάγοντας αντεξετάστηκε επί μακρώ. Σημειώνω τα κυριότερα σημεία. Δέχθηκε ότι γνωρίζει προσωπικά τον Πάτροκλο Ευαγγέλου (Μ.Υ.1) διευθυντή του υποκαταστήματος της Εναγόμενης στην Πόλη Χρυσοχούς. Στις 11.11.02 όταν επισκέφθηκε την Εναγομένη εις Λευκωσία διάβασε την επιστολή της ημερ. 5.11.02 (Τεκμ. 1), με την οποία ενέκρινε τραπεζικές διευκολύνσεις προς τους τρεις συγγενείς του και την κατανόησε. Γνώριζε δε ότι το δάνειο ήταν για ποσό £330.000 και με τόκους θα γινόταν £360.
  6. Δέχθηκε ότι υπέγραψε τα Τεκμήρια 8 και 9 που είναι αντίστοιχα αίτηση για άνοιγμα λογαριασμού και δείγμα υπογραφής, με υπογραφή "Ν. Soteriou". Το έπραξε αυτό διότι όπως είπε και στον Μ.Υ.1 είχε ιστορίες με την πρώην γυναίκα του και δεν θα ήθελε αυτή να γνωρίζει τον λογαριασμό του. Δια τον Ενάγοντα κατέθεσε ένας μάρτυρας, ο κ. Σάββας Χατζημηνάς αδελφότεκνος του και ένας από τα τρία πρόσωπα προς τα οποία η Εναγόμενη παρεχώρησε το δάνειο υπό αναφορά. Σύμφωνα λοιπόν με αυτόν αφού προηγήθησαν διάφορες διαπραγματεύσεις με την Εναγόμενη, τον Νοέμβριο του 2002 εξασφάλισαν δάνειο ύψους £330.
  7. Συμφωνήθηκε ότι για ένα χρονικό διάστημα 2-3 μηνών μέχρι να εξασφαλιστούν επιδοτήσεις τους, να "βάλουν υποθήκες ύψους £68.000 και εγγύηση - cash collateral από τον Ενάγοντα ύψους £263.000". Ακολούθησε η επιστολή της Εναγομένης ημερ. 5.11.02,. Τεκμήριο
  8. Κατόπιν συνεννόησης με την Αλίκη Παπαδοπούλου (Μ.Υ.2) την 11.11.02 οι τέσσερεις τους (οι τρεις πρωτοφειλέτες και ο Ενάγοντας) επισκέφθησαν τα γραφεία της Εναγομένης στη Λευκωσία όπου συνάντησαν την Μ.Υ.2 και υπέγραψαν το έγγραφο δανείου Τεκμήριο
  9. Στον Ενάγοντα παρουσιάστηκε ένα ασυμπλήρωτο έγγραφο (blank) από την Μ.Υ.2 πλην όμως αυτός αρνήθηκε να το υπογράψει. Του αναφέρθηκε εν συνεχεία ότι θα το ετοίμαζαν δηλαδή ότι θα το συμπλήρωναν και θα τοποθετούσαν χαρτόσημα και ακολούθως θα τον καλούσαν να μεταβεί εκ νέου στην Τράπεζα προκειμένου να το υπογράψει. Η Μ.Υ.2 είχε αναφέρει ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμα χαρτόσημα. Ο Ενάγοντας σε λίγες ημέρες μετέβη εις Αγγλία όπου διαμένει και ο μάρτυρας αγνοούσε εάν αυτός κλήθηκε να υπογράψει το άνω έγγραφο. Οι δύο υποθήκες για το συνολικό ποσό των £68.000 ενεγράφησαν την 12.11.02 ενώ άλλες υποθήκες που είχαν συμφωνηθεί δεν ενεγράφησαν ποτέ προς όφελος της Εναγομένης. Για την Εναγόμενη 1 κατέθεσε πρώτος ο κ. Πάτροκλος Ευαγγέλου. Όπως ανέφερε κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν διευθυντής του καταστήματος της Εναγομένης στην Πόλη Χρυσοχούς. Αναφέρθηκε επίσης στην συνεργασία του Ενάγοντα με την Εναγόμενη μέσω του άνω υποκαταστήματος που άρχισε από το
  10. Ειδικότερα και δια λόγους που αφορούν την παρούσα υπόθεση αναφέρθηκε στο άνοιγμα λογαριασμού υπό του Ενάγοντα στο όνομα Σωτήρης Νεοφύτου αντί Εγγλεζάκης ώστε η πρώην σύζυγός του να μην μπορεί να διεκδικήσει μέρος του. Δια το σκοπό αυτό έθεσε την υπογραφή του ως εμφαίνεται στα Τεκμήρια 8 και
  11. Στις 4.7.02 ο Ενάγοντας παρεχώρησε γραπτή εξουσιοδότηση (Τεκμήριο 17) στη θυγατέρα του Ελένη Εγγλεζάκη ώστε να διαχειρίζεται το λογαριασμό του. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε εν συνεχεία στο λογαριασμό του Ενάγοντα απ΄ όπου αφαιρούντο τα οφειλόμενα υπό των τριών πρωτοφειλετών ποσά δυνάμει του δανείου τους από την Εναγόμενη. Αυτό άρχισε να γίνεται από τον Νοέμβριο 2003 και σε όλες τις περιπτώσεις ενημερώνετο εκ των προτέρων η άνω θυγατέρα του Ενάγοντα, η οποία εν συνεχεία ενημέρωνε τον τελευταίο όπως η πρώτη τον πληροφορούσε και μαζί σχολίαζαν αρνητικά το χειρισμό του δανείου από τον Μ.Ε.
  12. Την θυγατέρα του Ενάγοντα την πληροφόρησε επίσης δια την υπογραφή υπό τους Ενάγοντος του Δικαιώματος Επισχέσεως (Τεκμήριο 22, Τεκμήριο 23). Δεύτερη μάρτυρας για την Εναγόμενη ήταν η κα Αλίκη Παπαδοπούλου η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν υπεύθυνη διαχείρισης λογαριασμών στην μονάδα Επιχειρήσεων Λευκωσίας και είναι Chartered Accountant. Η μάρτυρας ανεφέρθηκε στο δάνειο προς τους τρεις συγγενείς του Ενάγοντα λέγοντας ότι αυτό ενεκρίθη υπό όρους που εμφαίνονται στην επιστολή της Εναγομένης ημερ. 18.9.02 (Τεκμήρια 12 και 13). Η υλοποίηση του δανείου δεν κατέστη δυνατή διότι ο όρος εγγραφής υποθηκών για £360,000 δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί από τους τρεις πρωτοφειλέτες. Έγινε νέο αίτημα απ΄ αυτούς το οποίο ενεκρίθη από την Εναγόμενη. Περί τούτου ενημερώθηκε προφορικά ο Μ.Ε.2 πριν την 1.11.
  13. Η γραπτή ενημέρωση έγινε με την επιστολή της Εναγομένης ημερ. 5.11.02, Τεκμήριο
  14. Μεταξύ των εξασφαλίσεων ήταν η δέσμευση κατάθεσης λογαριασμού του Ενάγοντα με αριθμό 148-01016-155-5 με βάση δικαιώματος επίσχεσης δια £263.000 μέχρι που οι πρωτοφειλέτες δυνηθούν να υπογράψουν υποθήκες για £360.000 οπότε η δεσμευμένη κατάθεση θα απελευθερώνετο. Λόγω του ότι ο Ενάγοντας θα έφευγε στην Αγγλία, την 1.11.02 μαζί με τον Μ.Ε.2 επισκέφθησαν τα γραφεία της Εναγομένης όπου υπέγραψε ο Πρωτοφειλέτης Γενικό Δικαίωμα Επίσχεσης ημερ. 1.11.02 παρουσία της και ετέρου μάρτυρα (Τεκμήρια 20, 21 (α), 21 (β)). Αργότερα κατόπιν αιτήματος του Ενάγοντα δια αλλαγή της αναγραφόμενης εις τα άνω τεκμήρια διεύθυνσής του, υπέγραψε τα τρία έντυπα Γενικού Δικαιώματος Επίσχεσης ημερ. 11.11.
  15. Τα δύο εξ΄ αυτών είναι τα Τεκμήρια 22 και 23 όπου ανεγράφη νέα διεύθυνση σύμφωνα με την επιθυμία του Ενάγοντα. Τα έγγραφα χαρτοσημάνθηκαν αργότερα από υπάλληλο της Εναγομένης. Το Τεκμήριο 3 είναι φωτοαντίγραφο του Τεκμηρίου 23 και όπως ισχυρίστηκε σύμφωνα με την ισχύουσα πρακτική της Εναγομένης το ένα από τα πρωτότυπα αντίγραφα παρεδόθη στο πελάτη. Την ίδια ημέρα στα γραφεία της Εναγομένης ήταν παρόντες οι τρεις Πρωτοφειλέτες οι οποίοι υπέγραψαν το έγγραφο δια δανειοδότησή τους Τεκμήριο
  16. Την επομένη ενεγράφησαν και οι υποθήκες, Τεκμήριο
  17. Ακολούθως δόθηκε το δάνειο στους πρωτοφειλέτες οι οποίοι πλην μιας δόσης αποπληρωμής δια £6.300 ημερ. 28.3.03 δεν πλήρωσαν άλλες δόσεις ως ήταν η υποχρέωσή τους σύμφωνα με τους όρους δανείου τους, Τεκμήριο
  18. Ακολούθησαν οι επιστολές της Εναγομένης ημερ. 15.7.03, Τεκμήριο 14 και 18.11.03, Τεκμήριο
  19. Λόγω μη αποπληρωμής του δανείου από τους Πρωτοφειλέτες η Εναγομένη ενεργοποίησε το Γενικό Δικαίωμα Επίσχεσης, Τεκμήριο 22, που υπεγράφη υπό του Ενάγοντα δια αποπληρωμή των οφειλομένων δόσεων ως φαίνεται στην κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο
  20. Στις 16.11.04 ο Ενάγοντας απαίτησε την αποδέσμευση του λογαριασμού του οπότε η Εναγόμενη την 14.12.04 με βάση το Γενικό Δικαίωμα Επίσχεσης, Τεκμήριο 22 συμψήφισε (set - off) το πιστωτικό υπόλοιπο του λογαριασμού του Ενάγοντα με ποσό £300.741,27 με το χρεωστικό υπόλοιπο του δανείου των πρωτοφειλετών εξοφλώντας με αυτό τον τρόπο το δάνειο. Ακολούθως την 23.12.04 μετέφερε στην πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του Ενάγοντα, δηλαδή την θυγατέρα του Ελένη το υπόλοιπο ποσό του λογαριασμού που ήταν £37.
  21. Ακολούθησε η αποδέσμευση των υποθηκών για £68.000 και εν συνεχεία η επιστολή του δικηγόρου του Ενάγοντα ημερ. 9.5.05, Τεκμήριο
  22. Τελευταία μάρτυρας (Μ.Υ.3) ήταν η κα Μάγδα-Μαρία Καμπούρη, η οποία ως ανέφερε είναι Δικηγόρος -Δικαστική γραφολόγος, εγγεγραμμένη στους Καταλόγους Πραγματογνωμόνων και Δικαστικών Γραφολόγων των Πρωτοδικείων και Εφετείων Αθηνών. Η μάρτυρας ανέφερε επίσης την μόρφωση και εκπαίδευση που έτυχε δια το αντικείμενο της και δια το οποίο παρουσιάζεται ως εμπειρογνώμονας. Παρουσίασε προς το σκοπό αυτό αριθμό βεβαιώσεων-διπλωμάτων που είναι μέρος του Τεκμηρίου
  23. Παρουσίασε ακόμη εργασίες που έκαμε στο παρελθόν- Τεκμήριο
  24. Σύμφωνα με την μάρτυρα αυτή εξέτασε αρχικώς φωτοτυπίες και αργότερα τα πρωτότυπα των Τεκμηρίων 3, 22, 23 και 20 αναφορικά με την γνησιότητα της υπογραφής εις αυτά του Ενάγοντα, αφού τις σύγκρινε με τις υπογραφές στα Τεκμήρια 6, 8, 9 και Τεκμήριο Α (Γραπτή Δήλωση Ενάγοντα ενώπιον του Δικαστηρίου). Επίσης εξέτασε κατά πόσο οι υπογραφές του Ενάγοντα στα Τεκμήρια 3, 22 και 20 μεταφέρθησαν από τα Τεκμήρια 8 ή
  25. Η κατάληξή της είναι ότι οι υπογραφές του Ενάγοντα στα Τεκμήρια 3, 22 και 23 είναι γνήσιες υπογραφές τεθείσες από τον Ενάγοντα και αποκλείεται η περίπτωση μεταφοράς τους από άλλα έγγραφα. Για την όλη εργασία της και συμπεράσματα ετοίμασε και παρουσίασε στο Δικαστήριο την έκθεσή της Τεκμήριο 28 μαζί με φωτογραφικούς πίνακες, Τεκμήριο
  26. Εξέτασα όλο το υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου, που αποτελείται από την μαρτυρία του Ενάγοντα και μάρτυρά του και Τεκμήρια με μεγάλη προσοχή. Εξέτασα επίσης με μεγάλη προσοχή και παρακολούθησα όλους όσους κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου με την ίδια προσοχή. Είναι παραδεκτό ότι η Εναγόμενη τράπεζα με την επιστολή της ημερ. 5.11.02, Τεκμήριο 1 ενέκρινε την αίτηση των Σάββα Χατζημηνά, Σάββα Εγγλεζάκη και Μιχάλη Εγγλεζάκη (πρωτοφειλέτες) δια παραχώρηση τραπεζικών διευκολύνσεων. Όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 1 αλλά είναι και παραδεκτό η τραπεζική αυτή διευκόλυνση αφορούσε δάνειο προς τους πρωτοφειλέτες ύψους £330.000, βλέπε Τεκμήριο
  27. Σύμφωνα με την επιστολή της Εναγομένης ημερ. 5.11.02, Τεκμήριο 1, η Εναγόμενη για εξασφάλιση του άνω δανείου ζήτησε: (α) Υποθήκη επί ακινήτων ύψους £360.000 με αξία αναγκαστικής πώλησης (Forced Sale Value - "FSV" ) £278.
  28. Αρχική εγγραφή υποθήκης επί του ακινήτου επ΄ αριθμό 13176 για £41.000 και επί του ακινήτου αριθ. 13056 δια £27.
  29. (β) Να εξασφαλιστεί εγγύηση σε μετρητά από τον Ενάγοντα, αριθ. λογαρ. 148-01016-1551-05 δια συνολικό ποσό ύψους £263.000 πλέον τόκο μέχρι την εγγραφή όλων των υποθηκών ως αναφέρεται πιο πάνω. Σε αυτό το χρονικό σημείο η εγγύηση σε μετρητά θα αποδεσμευτεί. Το Αγγλικό κείμενο του Τεκμηρίου 1 έχει ως ακολούθως: "Β. SECURITY
  30. New: 1st Mortgage on plots of land and buildings for £360.000 with FSV of at least £278.
  31. Initially we will register mortgage on plot with registration number 13176 for £41.000 and on plot with registration number 13056 for £27.
  32. New: Cash collateral from S. Neophytou A/c 148-01016-1551-5 to be obtained for a total of £263.000 plus interest until all mortgages offered as stated above are registered. At this time the cash collateral will be released". Το Τεκμήριο 1 έγινε αποδεκτό από τους Πρωτοφειλέτες και υπεγράφη απ΄ αυτούς. Επίσης την 11.11.02 το τεκμήριο αυτό το είδε ο Ενάγοντας, το διάβασε και αντελήφθηκε το περιεχόμενό του. Να σημειωθεί ότι οι πρωτοφειλέτες είναι ο μεν πρώτος αδελφότεκνός του και οι δύο άλλοι αδέλφια του. Είναι επίσης παραδεκτό ότι την 11.11.02 οι τρεις πρωτοφειλέτες μαζί με τον Ενάγοντα επισκέφθησαν τα γραφεία της Εναγομένης εις Λευκωσία όπου συνάντησαν την κα Αλίκη Παπαδοπούλου (Μ.Υ.3) δια το σκοπό της άνω δανειοδότησης. Εκεί υπεγράφη η συμφωνία δανείου ημερ. 11.11.02, Τεκμήριο
  33. Την επομένη 12.11.02 ενεγράφη στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου η υποθήκη με αριθμό Y3129/02 ημερ. 12.11.02 επί των ακινήτων με αριθμό εγγραφής 13056 και 13176 δια το συνολικό ποσό των £68.000 πλέον σύνθετο τόκο 7.75% από 12.11.
  34. Είναι παραδεκτό επίσης ότι ο Ενάγοντας διατηρούσε στην Εναγομένη τον λογαριασμό με αριθμό 148-01016-1551-05 από τον οποίο η Εναγόμενη συνεπεία της υπερημερίας των πρωτοφειλετών άρχισε από 28.11.03 την αφαίρεση διάφορων ποσών, ως εμφαίνεται στο Τεκμήριο 2, ώστε μέχρι και την 14.12.04 να αφαιρέσει συνολικά το ποσό των £373.151,27 προκειμένου να καλυφθεί η οφειλή των πρωτοφειλετών. Είναι τέλος παραδεκτή η αλληλογραφία που αντελλάγη μεταξύ Ενάγοντος, Εναγομένης και πρωτοφειλετών. Η μεγάλη διαφορά στις δύο εκδοχές έχει ήδη αναφερθεί και είναι κατά πόσο ο Ενάγοντας συμφώνησε και υπέγραψε την 11.11.02 τα δύο έντυπα με τίτλο "Γενικό Δικαίωμα Επίσχεσης" Τεκμήρια 22 και
  35. Από τις δύο εκδοχές που τέθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου χωρίς ίχνος αμφιβολίας δέχομαι ότι η αληθινή και ορθή εκδοχή είναι αυτή που τέθηκε από την Μ.Υ.2 κα Αλίκη Παπαδοπούλου. Την εκδοχή του Ενάγοντα και Μ.Ε.1 την απορρίπτω για τους ακόλουθους λόγους: (α) Ο Ενάγοντας αποδεδειγμένα έλεγε ψέματα ενώπιον του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα ισχυρίστηκε ότι πάντοτε υπέγραφε ως Σ. Νεοφύτου Εγγλεζάκης και ότι ο ίδιος δεν έχει καμία σχέση με το πρόσωπο (Ν. Σωτηρίου) που είναι η υπογραφή επί των Τεκμηρίων 22 και
  36. Η μαρτυρία του Μ.Υ.1 - Π. Ευαγγέλου η οποία οδηγεί στα Τεκμήρια 8, 9 και 16 που στοιχειοθετούν το άνοιγμα λογαριασμού του Ενάγοντα στο όνομα Soteris Neophytou δεν αφήνουν περιθώρια ότι ο Ενάγοντας χρησιμοποιούσε το άνω όνομα. Εξάλλου ο ίδιος ο Ενάγοντας αντεξεταζόμενος παραδέχτηκε ότι ο τεκμήριο 9 φέρει δείγμα της υπογραφής του, που είναι "Ν. Soteriou". (β) Ο Ενάγοντας φάνηκε από την παραδεκτή αλλά και από την ίδια του μαρτυρία ότι πρόκειται περί ανθρώπου ο οποίος προκειμένου να εξυπηρετήσει το συμφέρον του μετέρχεται αθέμιτα μέσα. Συγκεκριμένα προκειμένου η πρώην σύζυγός του να μην έχει δυνατότητα γνώσεως των λογαριασμών του, άνοιξε λογαριασμό στο υποκατάστημα της Εναγομένης στην Πόλη Χρυσοχούς με το όνομα Σωτήρης Νεοφύτου αντί Σωτήρης Ν. Εγγλεζάκης που συνήθως χρησιμοποιεί. (γ) Προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο ότι εγγυήθηκε το δάνειο των Πρωτοφειλετών προφορικά. Ακόμη και ο ίδιος δέχθηκε ότι ουδέποτε άκουσε δια προφορική εγγύηση σε τράπεζα για εξασφάλιση δανείου. Οι ισχυρισμοί του αυτοί όπως και τα όσα ανέφερε περί έλλειψης χαρτοσήμων την συγκεκριμένη χρονική στιγμή που θα υπογράφετο το έγγραφο "Γενικό Δικαίωμα Επίσχεσης" κρίνονται μη σοβαρά και προϊόν δεύτερης σκέψης. Πρόβαλε δε πιστεύω τον αβάσιμο ισχυρισμό περί προφορικής του δέσμευσης ύψους £263.000 προκειμένου να δικαιολογήσει την απραξία του και αποδοχή του χωρίς διαμαρτυρία της αποκοπής χρημάτων από τον επίδικο λογαριασμό δια ένα περίπου έτος. Συγκεκριμένα από 28.11.03 (πρώτη αποκοπή) μέχρι την 16.11.04 όταν παρουσιάστηκε στα γραφεία της Εναγομένης εις Λευκωσία και απαίτησε την αποδέσμευση του λογαριασμού του, ενώ γνώριζε δια τις πιο πάνω αποκοπές που ήταν συνολικά 11 (βλέπε Τεκμήριο 2), ουδέν έπραξε και σε ουδεμία διαμαρτυρία προς την Εναγόμενη προέβη. (δ) Ο Ενάγοντας ισχυρίστηκε ότι πληροφορήθηκε δια το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 και εγγύησή του στα γραφεία της Εναγομένης. Όπως χαρακτηριστικά είπε "στις 11.11.02 πήγε στην τράπεζα διότι του είπαν κάτι συγγενείς του. Ξεκίνησε από την Πόλη και δεν ήξερε γιατί ερχόταν (στη Λευκωσία)....". Αντίθετα ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε ότι ο Ενάγοντας ειδοποιήθηκε σχετικά στις 7 ή 8.11.02 αφού πρώτα ο Μ.Ε.1 εξασφάλισε τα όσα ζητούσε η Εναγομένη και αναφέρονται στο Τεκμήριο
  37. Ακολούθως διευθετήθηκε το ραντεβού με την Μ.Υ.2 δια την 11.11.
  38. Να σημειωθεί ότι το Τεκμήριο 1 ήταν το αποτέλεσμα προηγηθέντων διαπραγματεύσεων και συζητήσεων που είχαν με ενδιάμεσο αποτέλεσμα την υπογραφή του Γενικού Δικαιώματος Επίσχεσης, Τεκμήρια 20, 21(α) και 21(β). Απορρίπτω εντελώς την μαρτυρία του Ενάγοντα για το άνω θέμα ως εντελώς εξωπραγματική και ψευδή. Αντίθετα δέχομαι αυτή του Μ.Ε.1 ως ορθή και αληθή εφόσον ενισχύεται και από τα Τεκμήρια 1, 12 και 13 αλλά συμφωνεί και σε μεγάλο βαθμό και με την μαρτυρία της Μ.Υ.2 την οποία δέχομαι ως θα εξηγήσω πιο κάτω. (ε) Ο Μ.Ε.1 Σάββας Χατζημηνάς επίσης έλεγε ψέματα αναφορικά με την υπογραφή των Τεκμηρίων 22 και 23 (Γενικό Δικαίωμα Επίσχεσης). Όπως ο ίδιος κατέθεσε η μετάβασή τους στα γραφεία της Εναγομένης δεν ήταν τυχαία αλλά κατόπιν προηγηθέντος "ραντεβού" με την Μ.Υ.2 Αλίκη Παπαδοπούλου στις 6.11.02 προκειμένου "να υπογράψουν δια το δάνειο" και "εγγύηση υπό του Ενάγοντος" ο οποίος ενημερώθηκε, γνώριζε δια την εγγύησή του και συμφώνησε. Οι ισχυρισμοί του συνεπώς ότι εκεί στην Τράπεζα τους λέχθηκε ότι θα συμπλήρωναν το blank έγγραφο και θα ειδοποιούσαν μεταγενέστερα τον Ενάγοντα δια υπογραφή όπως επίσης ότι δεν υπήρχαν χαρτόσημα είναι αστείοι. Αφού ακριβώς γι΄ αυτό το σκοπό μετέφεραν τον Ενάγοντα στην τράπεζα. Περαιτέρω αφού δέχεται ότι το blank έγγραφο που υπεδείχθη στον Ενάγοντα ήταν όπως το Τεκμήριο 20 (ανεγνώρησε το Τεκμήριο Γ δια αναγνώριση που ακολούθως κατετέθη ως Τεκμήριο 20) που είναι πανομοιότυπο με το έγγραφο, Τεκμήριο 22 διερωτούμαι τι εμπόδιζε την Μ.Υ.2 να το συμπληρώσει, εφόσον όλα ήταν συμφωνημένα και η Μ.Υ.2 ήταν το πρόσωπο που χειριζόταν το όλο θέμα εκ μέρους της Εναγομένης. Τα χαρτόσημα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε μεταγενέστερο στάδιο. Κανένας ιδιαίτερος λόγος δεν υπήρχε και δεν ανεφέρθη που θα μπορούσε να ματαιώσει την υπογραφή του εγγράφου. Όλα αυτά πιστεύω είναι προϊόν δεύτερης σκέψης του Μ.Ε.1 και Ενάγοντα. (στ) Η Μ.Υ.2 Αλίκη Παπαδοπούλου μου έκαμε εξαίρετη εντύπωση ως μάρτυρας. Η μαρτυρία της ήταν θετική, φυσική, τεκμηριωμένη και σύμφωνη με τα διάφορα έγγραφα ενώπιον του Δικαστηρίου. Η μαρτυρία της παρόλη την αντεξέταση παρέμεινε σταθερή και ακλόνιτη, πλήρως αληθινή. Απήντησε όλες τις ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου του Ενάγοντα με σαφήνεια, πλήρη επεξήγηση, τεκμηριωμένα χωρίς να αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης, πιθανολόγησης ή κενά. Η μαρτυρία της πιστεύω ήταν ειλικρινής και αληθή. Για τους λόγους αυτούς δέχομαι την μαρτυρία στην ολότητά της ως αξιόπιστη και ειλικρινή. (ζ) Τα ίδια περίπου ισχύουν και δια τον Μ.Υ.1, κο Πάτροκλο Ευαγγέλου. Ο μάρτυρας κατέθεσε με θετικότητα, σαφήνεια και φυσικότητα δια τα θέματα που γνώριζε. Τα έγγραφα δε που παρουσίασε υποστηρίζουν πλήρως τα όσα έχει αναφέρει. Η αντεξέτασή του δεν κλόνισε την μαρτυρία του αλλά περισσότερο σκοπούσε στην διευκρίνησή της. Να σημειωθεί ότι και ο δικηγόρος του Ενάγοντα στην αγόρευσή του δεν αμφισβητεί την μαρτυρία του. Έχοντας υπόψη και την καλή εντύπωση που δημιούργησα γι΄ αυτόν δέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητά της ως ειλικρινή και αξιόπιστη. (η) Αποδέχομαι την μαρτυρία της Μ.Υ.3 Μάγδας-Μαρίας Καμπούρη Γραφολόγο Πραγματογνώμονος. Η μάρτυρας όπως ανέφερε εξέτασε αρχικά τα έγγραφα με τίτλο "Γενικό Δικαίωμα Επισχέσεως" Τεκμήρια 3,20, 22 (φωτοτυπίες) και αργότερα τα Τεκμήρια 21(α), 21(β), 20, 22 και 23 πρωτότυπα σε συνάρτηση με το Τεκμήριο 6 που είναι φωτοτυπία του διαβατηρίου του Ενάγοντα όπου φαίνεται η υπογραφή του και τα Τεκμήρια 8 και 9 αίτηση ανοίγματος λογαριασμού και δείγμα υπογραφής αντίστοιχα όπου επίσης φαίνονται οι υπογραφές του Ενάγοντα, Τεκμήριο 17 εξουσιοδότηση Ενάγοντα προς την θυγατέρα του με μονογραφή του Ενάγοντα και Δήλωσή του ενώπιον του Δικαστηρίου, Τεκμήριο Α όπου επίσης φαίνεται η υπογραφή του. Τα αποτελέσματα της έρευνας της, η μάρτυρας τα παρουσιάζει στην έκθεσή της Τεκμήριο 28 ειδικότερα αναφέρει: Στην σελ. 17: "Πόρισμα 1A: Οι γνήσιες υπογραφές του Σωτηρίου Νεοφύτου διατυπώνονται με δύο διάφορους τρόπους, ήτοι, είτε ως "S.N. Englezakis", είτε ως "Ν. Soteriou", με κοινούς όμως, χαρακτήρες δομής και με τα αυτά βασικά γραφολογικά χαρακτηριστικά κατά την αποτύπωση αυτών στο γραφικό χώρο. Δημιουργώντας έτσι, ένα ευρύτατο υπογραφικό κύκλο, με διακριτά εν τούτοις, όρια στη δομή και στην ποιότητα του σχηματισμού των στοιχείων τους, τα οποία καθιστούν τη γραφική προσωπικότητα του Σωτηρίου Νεοφύτου, ευχερώς αναγνωρίσιμη." Επίσης στη σελ. 20: "Πόρισμα ΙΒ: Οι υπό έλεγχο υπογραφές στα υπό 1.11.2002 (ΠΓ), 11.11.2002 (ΠΒ) και 11.11.2002 (Π3) έγγραφα της Alphabank με τον τίτλο "ΓΕΝΙΚΟΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΠΙΣΧΕΣΕΩΣ", διατυπώνονται με πρωτογενή γραφική σύνθεση, χωρίς κανένα εύρημα απομιμήσεως και χωρίς καμμιά ένδειξη επέμβασης στη σχηματιστική γραμμή αυτών, αποδεικνύοντας ότι έχουν τεθεί από ένα και τον αυτό αυθόρμητο γραφικό φορέα. Διαμορφώνονται δε, συμφώνως με τον ένα από τους δύο υπογραφικούς τύπους, με τους οποίους ο Σωτήριος Νεοφύτου υπογράφει δημόσια έγγραφα (μέσα στο χρονικό διάστημα 1993-2008) και με γραφικά γνωρίσματα συναντώμενα σε όλες τις διατιθέμενες αναμφισβήτητες υπογραφές αυτού. Οδηγώντας έτσι, στο συμπέρασμα ότι, οι υπό έλεγχο ως άνω υπογραφές συντίθενται με τους αυτούς χαρακτήρες δομής και συμφώνως με τις γραφικές συνήθειες του Σωτηρίου Νεοφύτου, εντάσσονται στον κύκλο των γνησίων υπογραφών αυτού και οδηγούν ευθέως, ασφαλώς και σε βαθμό πλήρους γραφολογικής πεποιθήσεως στον πραγματικό τους φορέα, ήτοι στον ίδιο το Σωτήριο Νεοφύτου-Εγκλεζάκη." Στη σελ. 24: "Πόρισμα II: Οι υπό έλεγχο υπογραφές στα από 1.11.2002, 11.11.2002 και 11.11.2002 έγγραφα της Alphabank χαράσσονται αυθορμήτως και πρωτογενώς, αποκλείοντας έτσι, οιαδήποτε περίπτωση παραγωγής τους, συνεπεία μεταφοράς τους από έτερα έγγραφα αναμφισβήτητης γραφικής προέλευσης." Και τέλος στη σελ. 25: "Πόρισμα III: Στην προκειμένη περίπτωση, τόσο ο τρόπος σύνθεσης και η ποιότητα των υπό έλεγχο υπογραφών, όσο και η απουσία ευρημάτων, διασπάσεως του γραφικού χώρου των υπό έλεγχο εγγράφων, αποκλείουν σε βαθμό πλήρους γραφολογικής πεποιθήσεως, την περίπτωση της μέσω μεταφοράς των από 1.3.2000 υπογραφών του Σωτηρίου Νεοφύτου στα υπό έλεγχο έγγραφα της Τράπεζας της Alphabank, αποδεικνύοντας έτσι, την αυθεντικότητα αυτών." Τα προσόντα και εργασία της μάρτυρας πλην του ότι τα ανέφερε, αυτά παρουσιάζονται και στα Τεκμήρια 26-
  39. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι λόγω των γνώσεων-μορφώσεως επί του αντικειμένου που έτυχε η μάρτυρας αλλά και της αποκτηθείσας εμπειρίας, ότι αυτή είναι πραγματογνώμονας γραφολόγος. Εξάλλου αυτό δεν αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά. Η προσέγγιση υπό του Δικαστηρίου της μαρτυρίας πραγματογνώμονα έχει αναλυθεί σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην Νικολάου ν. Σταύρου

(1992)1Β Α.Α.Δ. 746, 750 αναφέρονται τα ακόλουθα: "Η ιδιότητα του πραγματογνώμονα επιτρέπει παρέκκλιση από τους κανόνες ως προς την απόδειξη. Αυτή όμως η παρέκκλιση σχετίζεται μόνο με τη δυνατότητα έκφρασης γνώμης. Ο πραγματογνώμονας, κατ΄ εξαίρεση προς το γενικό κανόνα που δεν επιτρέπει την έκφραση γνώμης από μάρτυρα, μπορεί να εκφράσει γνώμη αναφορικά με ζητήματα που εμπίπτουν στη σφαίρα της ειδικότητάς του. (Βλ. Vassilico Cement Works v. Stavrou
(1978)1 CLR 389, Constantinides (Akinita) Ltd v. Mavrogenis
(1983)1 CLR 663). Σε τέτοια περίπτωση, όπως έχει εξηγηθεί επανειλημμένα, ο πραγματογνώμονας εφοδιάζει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του έτσι που να μπορέσει ο δικαστής να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή αυτών των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύει η μαρτυρία. (Βλ. Davie v. Edimborough Magistrates
(1953)S.C. 34, Andreas Anastassiades v. Republic
(1977)2 CLR 97, Pouris and Another v. Republic
(1983)2 CLR 170, Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R 1)". Στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης η μάρτυρας έκαμε εξαιρετική εργασία. Πληροφόρησε, αλλά ταυτόχρονα εφοδίασε το Δικαστήριο με το υλικό επί του οποίου εργάστηκε, την εργασία και μέθοδο μαζί με τα αποτελέσματά της. Περαιτέρω εφοδίασε το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια ώστε το Δικαστήριο να εξετάσει την ακρίβεια των πορισμάτων της αλλά και να διαμορφώσει το Δικαστήριο την ίδιαν του ανεξάρτητη γνώμη. Όλα αυτά τα στοιχεία παρουσιάζονται στην έκθεσή της μαζί με το υλικό που χρησιμοποίησε, βλέπε Τεκμήριο 28 και Τεκμήριο
  1. Η εργασία της ελεγμένη κρίνεται ορθή. Η μάρτυρας χρησιμοποίησε την συγκριτική μέθοδο επί κατάλληλου συγκριτικού υλικού, διέκρινε τα ατομικά στοιχεία γραφής του Ενάγοντα με αποτέλεσμα να διαπιστώσει τα ατομικά γραφικά γνωρίσματά του επί των αμφισβητούμενων υπογραφών. Η μάρτυρας αντεξετάσθη επί μακρώ από την άλλη πλευρά πλην όμως η μαρτυρία της, η γνώμη της και τα πορίσματά της δεν κλονίσθησαν και παρέμειναν σαφή και στέρεα. Απάντησε με πειστικότητα και λεπτομέρεια, υποδεικνύοντας με σαφή τρόπο τις παρατηρήσεις της επί του υλικού ενώπιον του Δικαστηρίου. Με τον τρόπο αυτό εύστοχα και ορθά κατά την γνώμη μου ανέτρεπε τις υποβολές του συνηγόρου του Ενάγοντα. Ειδικότερα επί των γραμμάτων "N" και "S" των αμφισβητούμενων υπογραφών υπέδειξε "τις διαφορές" που διέκρινε αποκλείοντας με αυτόν τον τρόπο ότι είναι "ακριβώς τα ίδια" οπότε θα τίθετο θέμα φωτομεταφοράς τους όπως ήταν η προσπάθεια να καταδείξει ο συνήγορος του Ενάγοντα. Ικανοποίησε με τις επεξηγήσεις που έδωσε αναφορικά με την επάρκεια και ποιότητα του υλικού που εξέτασε όπως και το είδος, ήτοι αυτό που αφορούσε φωτοτυπίες. Δέχομαι την μαρτυρία της μάρτυρος ως αληθή τόσο αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα αλλά και την εργασία που έκαμε και ιδιαίτερα τα συμπεράσματά της. (Σημ.: Σύμφωνα με την μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου όπου στην έκθεσή της Τεκμήριο 28, αναφέρεται Π3 ═ Τεκμήριο 3, ΠΒ ═ Τεκμήριο 22, ΠΓ═ Τεκμήριο 20, Π8═ Τεκμήριο 8 και Π9═ Τεκμήριο 9.) Ως αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω γίνεται εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγοντας την 11.11.02 στα γραφεία της Εναγομένης εις Λευκωσία, υπέγραψε τρία έγγραφα με τίτλο "Γενικόν Δικαίωμα Επισχέσεως" δύο εκ των οποίων είναι τα Τεκμήρια 22 και
  2. Η δικογραφημένη θέση του Ενάγοντα είναι ότι ουδέποτε αυτός υπέγραψε τα ανωτέρω έγγραφα ή έγγραφο. (Βλέπε παράγραφο 10 Έκθεσης Απαίτησης και παράγραφο 4 της Απάντησης στην Υπεράσπιση). Απόρροια του ευρήματος του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγοντας υπέγραψε τα πιο πάνω έγγραφα (Τεκμήρια 22 και 23) δεν αφήνει περιθώριο δια εξέταση άλλου ισχυρισμού του Ενάγοντα περί αποδοχής του δέσμευσης της κατάθεσής του μέχρι ποσού ύψους £263.
  3. Επίσης σύμφωνα με την επιστολή της Εναγομένης ημερ. 5.11.02, Τεκμήριο 1 όπου αναφέρεται "This letter does not impose any legal obligation for the Bank ..." δεν μπορεί να συσχετιστεί το αναφερόμενο ποσό της εγγύησης του Ενάγοντα δηλαδή £263.000 με το τι τελικά συμφώνησε και υπέγραψε στις 11.11.02 με τα Τεκμήρια 22 και
  4. Εξάλλου ο Ενάγοντας δεν ήταν μέρος της συμφωνίας που αναφέρεται στην πιο πάνω επιστολή Τεκμήριο
  5. "Ένας που υπογράφει έγγραφο εν λευκώ (blank), καθιστά το έγγραφο δικό του και αναλαμβάνει την ευθύνη γι΄ αυτό ...." (Βλέπε Τουτζικιάν κ.α. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρημ.) Λτδ
(2003)1 Β Α.Α.Δ. 1240, 1245). Στην παρούσα υπόθεση το Γενικόν Δικαίωμα Επίσχεσης, Τεκμήριο 22 (και Τεκμήριο 23) σύμφωνα με τις ρητές πρόνοιές του επέτρεπε στην Εναγόμενη να ενεργήσει όπως ενήργησε ήτοι να κατακρατήσει τα χρήματα του Εναγομένου από τον ρηθέν λογαριασμού του για αποπληρωμή του χρέους των Πρωτοφειλετών, χρέος το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από τον Ενάγοντα. Οι πρόνοιες του άνω εγγράφου δεν επιτρέπουν καμία αμφισβήτηση περί τούτου. Προτού τελειώσω θα ήθελα να αναφέρω και τα πιο κάτω: (α) Ο συλλογισμός του συνηγόρου του Ενάγοντα ότι με την εγγραφή των δύο υποθηκών για το συνολικό ποσό των £68.000 πλέον η δέσμευση του Ενάγοντα δια £263.000 κάλυπτε το ποσό του δανείου που ήταν £330.000 είναι πολύ απλοποιημένος. Η εξασφάλιση, που σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, ζητούσε η Εναγόμενη ήταν δια £360.000 και όχι £330.000 και συνεπώς τα δύο πιο πάνω ποσά δεν κάλυπταν τις εξασφαλίσεις που ζητούσε η Εναγόμενη και συνεφωνήθησαν με τους πρωτοφειλέτες. (β) Την εξήγηση της υπογραφής των Τεκμηρίων 20, 21(α) και 21(β) την 1.1.02 ήτοι πριν την ημερομηνία του Τεκμηρίου 1 που ήταν 5.11.02 την κατέθεσε η Μ.Υ.2 και αφορούσε τον Ενάγοντα ο οποίος πληροφόρησε τότε την Εναγόμενη ότι θα αναχωρούσε για το εξωτερικό όπου διέμενε. Η υπογραφή δε των Τεκμηρίων 22 και 23 στις 11.11.02 έγινε κατόπιν παράκλησης του Ενάγοντα για αλλαγή της διεύθυνσής του. Δια όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η αγωγή δεν μπορεί να επιτύχει και αναπόφευκτα απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του Ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην αντίστοιχη κλίμακα και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................... Λ. Παρπαρίνος, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.