Σωφρόνης Λύμπουρας, Αίτηση Πτώχευσης αρ: 926/09, 9 Ιουνίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A222 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αίτηση Πτώχευσης αρ: 926/09 Σε πτώχευση, Σωφρόνης Λύμπουρας, Δ.Τ. 830342, εκ Λευκωσίας, Άμμου 42, 2365 Αγ. Δομέτιος. 9 Ιουνίου, 2010. Για τους πιστωτές «MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD», εμφανίζεται ο κ. Κ. Γ. Μαυραντώνης. Για τον χρεώστη Σωφρόνη Λύμπουρα, εμφανίζεται ο κ. Γ. Παπαντωνίου για κ.κ. Γεώργιος Παπαντωνίου & Σία. Απόφαση Στις 15.10.09 οι πιστωτές «MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD» κατεχώρισαν την προκείμενη αίτηση επιδιώκοντας την έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του χρεώστη Σωφρόνη Λύμπουρα («η αίτηση»). Οι πιστωτές παρουσιάζονται να νομιμοποιούνται στην έγερση της προκείμενης διαδικασίας εφ' όσον, όπως καταγράφεται στην αίτηση:
(1)Για το μεγαλύτερο μέρος των έξι
(6)μηνών πριν από την υποβολή της αίτησης, ο χρεώστης διέμενε στη Λευκωσία.
(2)Το εξ αποφάσεως χρέος του χρεώστη προς τους πιστωτές, το οποίο προέκυψε από την αγωγή αρ. 4981/08 (Ε.Δ. Λευκωσίας), ανέρχεται σε €7.633,95, επιπλέον τόκους και έξοδα, και εξακολουθεί να οφείλεται.
(3)Οι πιστωτές δεν είναι εξασφαλισμένοι.
(4)Ο χρεώστης διέπραξε πράξη πτώχευσης εφ' όσον δεν συνεμορφώθηκε με τις πρόνοιες της Ειδοποίησης Πτώχευσης αρ. 1776/09, η οποία του επεδόθηκε στις 29.10.
- Η αίτηση συνοδεύεται από οπισθογράφηση και ένορκη δήλωση της Ελένης Γιαννακού, υπαλλήλου των πιστωτών, η οποία δηλώνει ότι τα γεγονότα που εκτίθενται στην αίτηση είναι αληθινά. Η αίτηση επεδόθηκε στον Επίσημο Παραλήπτη και στον χρεώστη. Ο πρώτος επέλεξε να μην εμφανισθεί στη διαδικασία. Ο δεύτερος εμφανίσθηκε, εκπροσωπούμενος από δικηγόρο, και υπέβαλε γραπτή ένσταση. Οι λόγοι της ένστασης συνοψίζονται ως εξής: 1) Η αίτηση είναι καταχρηστική, εκβιαστική και καταπιεστική, οι δε πιστωτές κωλύονται να την προωθήσουν. 2) Η αίτηση είναι παράνομη, παράτυπη και αβάσιμη, έχει δε επιδοθεί παράτυπα. 3) Το εξ αποφάσεως χρέος δεν οφείλεται και/ή το παρουσιαζόμενο, ως υπόλοιπο του εξ αποφάσεως χρέους το οποίο εξακολουθεί να οφείλεται, προέκυψε μετά από παράνομες χρεώσεις τόκων και δικηγορικών εξόδων. 4) Η αίτηση μετετράπηκε σε μέτρο εκτέλεσης. 5) Ο χρεώστης δύναται να εξοφλήσει την τυχόν οφειλή του, εάν υπάρχει, με άλλο τρόπο, όπως για παράδειγμα με μηνιαίες δόσεις. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του χρεώστη. Αυτός αναφέρει, κατ' αρχάς, πως η επίδοση της αίτησης σε αυτόν, δια της θυροκολλήσεως στην οικία της μητέρας του, είναι παράτυπη. Αναφέρει, επίσης, πως ο ίδιος διώκεται ως εγγυητής, οι δε αιτητές συμφώνησαν με τον πρωτοφειλέτη συγκεκριμένο τρόπο αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους. Ο πρωτοφειλέτης συμμορφώνεται με τα συμφωνηθέντα και έχει ήδη καταβάλει ποσόν ύψους περίπου €7.
- Περαιτέρω, ο χρεώστης δηλώνει ότι το παρουσιαζόμενο, ως οφειλόμενο υπόλοιπο του εξ αποφάσεως χρέους, είναι το αποτέλεσμα παράνομων χρεώσεων τόκων και δικηγορικών εξόδων. Εάν, όμως, εξακολουθεί να υπάρχει κάποια οφειλή είναι σε θέση να την αποπληρώσει με μηνιαίες δόσεις. Και καταλήγει πως ο ίδιος δεν έχει εγγεγραμμένη, επ' ονόματί του, οιανδήποτε ακίνητη περιουσία και ούτε διαθέτει οιανδήποτε κινητή περιουσία, η δε προκείμενη διαδικασία θα τον καταστρέψει οικονομικά. Εξ αρχής σημειώνω πως εφ' όσον ο χρεώστης εμφανίζεται στη διαδικασία και αμφισβητεί ρητώς τη συνδρομή προϋποθέσεων για την έκδοση του επιδιωκόμενου διατάγματος, οι πιστωτές βαρύνονται να αποδείξουν ότι οι προϋποθέσεις αυτές συντρέχουν [Καν. 60
(2)των περί Πτωχεύσεων Κανονισμών, Bankruptcy Rules]. Κατά την ακροαματική διαδικασία κλήθηκαν από τους πιστωτές και κατέθεσαν ενόρκως η Αργυρώ Μαστίχη, υπάλληλος στο Τμήμα Πτωχεύσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και η προρρηθείσα Ελένη Γιαννακού. Επιπλέον της προφορικής τους μαρτυρίας, αυτές κατέθεσαν, ως τεκμήρια, το φάκελο διαδικασίας της Ειδοποίησης Πτώχευσης αρ. 1776/09 (Ε.Δ. Λευκωσίας) (τεκμήριο 1) καθώς και τρεις καταστάσεις του λογαριασμού που αφορά στο επίδικο εξ αποφάσεως χρέος και τον οποίον οι πιστωτές επικαλούνται για να αποδείξουν πως ο χρεώστης εξακολουθεί να τους οφείλει επί τη βάσει της απόφασης στην αγωγή 4981/08 (Ε.Δ. Λευκωσίας) («ο επίδικος λογαριασμός»). Συγκεκριμένα κατατέθηκαν:
(1)κατάσταση που καλύπτει την περίοδο από την 1.7.08 έως και τις 9.3.10 (τεκμήριο 2),
(2)κατάσταση που καλύπτει την περίοδο από τις 11.9.08 έως και τις 9.3.10 (τεκμήριο 3) και
(3)κατάσταση που καλύπτει την περίοδο από την 1.1.08 έως και τις 8.3.10 (τεκμήριο 4). Παρατηρώ πως και οι τρεις αυτές καταστάσεις του επίδικου λογαριασμού αναφέρουν το όνομα του πρωτοφειλέτη. Καμία από αυτές δεν παρουσιάζεται να εξεδόθηκε για τον χρεώστη. Η πλευρά του χρεώστη δεν εκάλεσε μάρτυρες. Προώθησε τους λόγους ένστασης με την αντεξέταση της μάρτυρος των πιστωτών Ελένης Γιαννακού. Ακολουθεί σύνοψη της μαρτυρίας που προσήγαγε η πλευρά των πιστωτών: Από τα όσα δήλωσε η Αργυρώ Μαστίχη καθώς και από το περιεχόμενο του φακέλου της διαδικασίας της Ειδοποίησης Πτώχευσης αρ. 1776/09 (Ε.Δ. Λευκωσίας), προκύπτει πως αυτή κατεχωρίστηκε στις 13.10.09, αφορά στο εξ αποφάσεως χρέος του χρεώστη δυνάμει της απόφασης στην αγωγή αρ. 4981/08 (Ε.Δ. Λευκωσίας) και επεδόθηκε σε αυτόν στις 29.10.
- Μετά την επίδοση ουδεμία ένσταση ή ένορκη δήλωση κατεχωρίστηκε εν σχέση με την Ειδοποίηση αυτή (τεκμήριο 1). Κατά την κυρίως εξέτασή της η Ελένη Γιαννακού δήλωσε πως σήμερα ο χρεώστης οφείλει €2.810,60, ως παρουσιάζει το τεκμήριο 2, και όχι €7.633,95, ως αναφέρεται στην αίτηση. Η μείωση αυτή υπήρξε το αποτέλεσμα καταθέσεων στις οποίες προέβηκε ο πρωτοφειλέτης. Οι καταθέσεις του πρωτοφειλέτη παρουσιάζονται στα τεκμήρια 2 και
- Το τεκμήριο 3 παρουσιάζει κάποιες καταθέσεις που έγιναν από τον πρωτοφειλέτη έναντι του εξ αποφάσεως χρέους, χρεώσεις του επίδικου λογαριασμού με δικηγορικά έξοδα και έξοδα Δικαστηρίου καθώς και τοκισμούς. Η μάρτυρας προσέθεσε πως για το εξ αποφάσεως χρέος οι αιτητές δεν είναι εξασφαλισμένοι. Κατά την αντεξέτασή της, η Ελένη Γιαννακού κλήθηκε, μεταξύ άλλων, να εξηγήσει την πορεία του επίδικου λογαριασμού όπως αυτή παρουσιάζεται στο τεκμήριο
- Η μάρτυρας απεκάλυψε πως ο επίδικος λογαριασμός χρεώθηκε με τα εξής ποσά: (α) στις 6.2.09 χρεώθηκε με €154,15, ως τα έξοδα για το ένταλμα κινητών που αφορά σε όλους τους εξ αποφάσεως χρεώστες, (β) στις 11.9.09 χρεώθηκε με €413,96, ως τα έξοδα για ειδοποίηση πτώχευσης που κατεχωρίστηκε εναντίον του χρεώστη, η οποία, όμως, δεν επεδόθηκε, (γ) στις 26.10.09 χρεώθηκε με €413,96, ως τα έξοδα δεύτερης ειδοποίησης πτώχευσης που κατεχωρίστηκε εναντίον του χρεώστη, (δ) στις 27.10.09 χρεώθηκε με €268,95, ως τα έξοδα για την επίδοση της δεύτερης ειδοποίησης πτώχευσης δια θυροκόλλησης και (ε) στις 18.2.10 χρεώθηκε με €268,95, ως τα έξοδα για την επίδοση της προκείμενης αίτησης πτώχευσης δια θυροκόλλησης. Περαιτέρω, η μάρτυρας απεκάλυψε πως καταθέσεις οι οποίες έγιναν από τον πρωτοφειλέτη, κατά την περίοδο από τις 20.11.09 έως και τις 8.3.10, οι οποίες παρουσιάζονται στο τεκμήριο 3 και οι οποίες συμποσούνται στις €2.450 περίπου, δεν πιστώθηκαν στο εξ αποφάσεως χρέος. Οι καταθέσεις αυτές χρησιμοποιήθηκαν για να εξοφληθούν τα προαναφερθέντα έξοδα. Σύμφωνα με τραπεζική πρακτική, συνέχισε η Ελένη Γιαννακού, όταν υπάρχουν έξοδα της τράπεζας για δικαστικές διαδικασίες, καταθέσεις έναντι του εξ αποφάσεως χρέους χρησιμοποιούνται, κατά πρώτον, για να εξοφληθούν τα έξοδα αυτά. Εάν παραμείνει υπόλοιπο από τέτοιες καταθέσεις, αυτό πιστώνεται έναντι του εξ αποφάσεως χρέους. Τέλος, η Ελένη Γιαννακού ερωτήθηκε ποίο ποσόν οφείλεται από τον χρεώστη εάν αφαιρεθούν, από το ποσόν που το τεκμήριο 2 παρουσιάζει ως οφειλόμενο, τα ποσά που χρεώθηκαν στον επίδικο λογαριασμό ως παρουσιάζει το τεκμήριο
- Η μάρτυρας ανέφερε, ως οφειλόμενο, το ποσόν των €2.272,
- Έχω μελετήσει τα ζητήματα που εγείρονται στην προκείμενη υπόθεση και έχω διεξέλθει την προσκομισθείσα μαρτυρία. Διαπιστώνω πως οι πιστωτές απέτυχαν να αποδείξουν, με θετική και αξιόπιστη μαρτυρία, μια από τις προϋποθέσεις έκδοσης του επιδιωκόμενου διατάγματος. Αυτοί απέτυχαν να αποδείξουν το ακριβές ύψος του εκκαθαρισμένου χρέους που ισχυρίζονται ότι ο χρεώστης τους οφείλει. Υπενθυμίζω ότι ο χρεώστης αρνείται οιανδήποτε οφειλή και, εν πάση περιπτώσει, αυτός αμφισβητεί ότι οφείλει το ποσόν που αναφέρεται στην αίτηση ως οφειλόμενο. Η αμφισβήτηση αυτή επέβαλε στους πιστωτές το βάρος να αποδείξουν, παρουσιάζοντας θετική και αξιόπιστη μαρτυρία, πως ο χρεώστης τους οφείλει συγκεκριμένο εκκαθαρισμένο χρέος, το ύψος του οποίου ανέρχεται, τουλάχιστον, στο ισόποσον, σε ευρώ, των Λ.Κ.500 (άρθρα 5 (α) και (β) και 6
(2)του περί Πτώχευσης Νόμου, Κεφ. 5). Όμως, τέτοια μαρτυρία δεν παρουσιάσθηκε. Η μάρτυρας των πιστωτών Ελένη Γιαννακού υπήρξε, επί του ζητήματος τούτου, αντιφατική, ασταθής και αβέβαιη. Κατ' αρχάς, αυτή αναίρεσε το ποσόν που καταγράφεται στην αίτηση ως οφειλόμενο (€7.633,95). Καταθέτοντας προφορικά η μάρτυρας ανεφέρθηκε σε οφειλή ύψους €2.810,60, για να καταλήξει σε οφειλή ύψους €2.272,
- Περαιτέρω, εξηγώντας τα όσα καταγράφονται στο τεκμήριο 3, η μάρτυρας απεκάλυψε πως ο επίδικος λογαριασμός χρεώθηκε με έξοδα διαδικασίας για μια ειδοποίηση πτώχευσης εναντίον του χρεώστη, η οποία ουδέποτε επεδόθηκε σε αυτόν, καθώς και με έξοδα διαδικασίας εν σχέσει με την προκείμενη αίτηση τα οποία, όμως, τουλάχιστον κατά το χρόνο της χρέωσής τους, δεν είχαν επιδικασθεί υπέρ των πιστωτών. Τέλος, η Ελένη Γιαννακού απεκάλυψε πως σημαντικές καταθέσεις του πρωτοφειλέτη (συμποσούμενες στις €2.450 περίπου) δεν πιστώθηκαν στον επίδικο λογαριασμό, αλλά χρησιμοποιήθηκαν από τους πιστωτές για να εξοφληθούν έξοδα που χρεώθηκαν σε αυτόν, ως προαναφέρεται. Αυτές οι ενέργειες των πιστωτών καθιστούν τους ισχυρισμούς τους περί εκκαθαρισμένης οφειλής του χρεώστη η οποία ανέρχεται, τουλάχιστον, στο ισόποσον, σε ευρώ, των Λ.Κ.500, επισφαλείς. Και, βεβαίως, δεν τίθεται θέμα να υποθέσει κάποιος πως εάν αφαιρεθούν από τον επίδικο λογαριασμό οι χρεώσεις των εξόδων, όπως αυτά παρουσιάζονται στο τεκμήριο 3, ο χρεώστης θα εξακολουθεί να οφείλει ποσόν μεγαλύτερο του ισόποσου, σε ευρώ, των Λ.Κ.
- Οι υποθέσεις δεν αποτελούν μαρτυρία. Οι υποθέσεις δεν μπορούν να αποδείξουν τη συνδρομή μιας νόμιμης προϋπόθεσης. Για τον πιο πάνω λόγο, η αίτηση αποτυγχάνει. Παρέλκει η συζήτηση των υπόλοιπων λόγων ένστασης. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του χρεώστη και εναντίον των πιστωτών. (Υπ.)............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο