← Κύπρος

Ιάκωβου Τσελεπή κ.α. ν. N E KAZI FASHION LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 6880/09, 11 Ιουνίου, 2010

Ιάκωβου Τσελεπή κ.α. ν. N E KAZI FASHION LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 6880/09, 11 Ιουνίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A227 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6880/09 Μεταξύ: Ιάκωβου Τσελεπή Κατερίνας Τσιελεπή Εναγόντων -και- N & E KAZI FASHION LIMITED (Αρ. Εγγρ. 160885) Ελένης Πέτρου Νίκου Χατζαποστόλου MILTOSPORTS LTD (Αρ. Εγγρ. 131252) Εναγομένων _______________________________ Ημερομηνία: 11 Ιουνίου,

  1. Αίτηση ημερ. 13.4.10 υπό Εναγομένων 1, 2 και 3 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Εναγόμενους 1, 2 και 3: κα Τασούλα Μιλτιάδου. Για Καθ' ων η Αίτηση-Ενάγοντες: κ. Δ. Χατζηνέστορος (κα Σκαρπάρη για να ακούσει απόφαση). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες με αγωγή που κατέθεσαν στις 17.11.09 αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων απόφαση για δεδουλευμένα ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη, κ.λ.π. Αξιώνουν επίσης εναντίον των Εναγομένων 1 και 4, διατάγματα ανάκτησης και/ή παράδοσης ελεύθερης κατοχής του υποστατικού τους που βρίσκεται στη Νήσου της Επαρχίας Λευκωσίας, το οποίο είχαν εκμισθώσει στους Εναγόμενους 1 με την εγγύηση των Εναγόμενων 2 και
  2. Είναι η θέση τους ότι οι Εναγόμενοι 1 υπενοικίασαν παράνομα μέρος του πιο πάνω υποστατικού τους στην Εναγόμενη 4 Εταιρεία. Είναι περαιτέρω η θέση τους ότι στο εν λόγω υποστατικό έγιναν τροποποιήσεις και/ή αλλαγές με σκοπό τον διαχωρισμό του. Σύμφωνα πάντα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης, οι Ενάγοντες μόλις διαπίστωσαν τις πιο πάνω παρανομίες, διαμαρτυρήθηκαν με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 21.8.
  3. Προσπάθειες για σύναψη νέων συμβολαίων μεταξύ των διαδίκων απέτυχαν, με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να τερματίσουν τη σύμβαση με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 24.9.09 προς τους Εναγόμενους
  4. Ακολούθησε επιστολή τους ημερομηνίας 30.9.09 προς την Εναγόμενη 4 Εταιρεία με την οποία αξίωσαν από αυτή να εγκαταλείψει αμέσως το υποστατικό. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης, οι Εναγόμενοι 1 και 4 συνεχίζουν να κατέχουν παράνομα το επίδικο υποστατικό. Οι Αιτητές-Εναγόμενοι 1-3 με την υπό εκδίκαση Αίτηση, αξιώνουν την ακόλουθη θεραπεία (παρατίθεται αυτολεξεί): « Τη διαγραφή όλων των κάτωθι ως αχρήστων, σκανδαλωδών, ενοχλητικών, ασχέτων και προκαλούντων αμηχανία, δυσμενείς εντυπώσεις και αποτελούντων μαρτυρία και τεινόντων να καθυστερήσουν την δικαίαν διεξαγωγή της διαδικασίας. α) Παράγραφος 7 της έκθεσης απαίτησης ήτοι τη φράση : «με μεθοδεύσεις» β) Παράγραφος 8 της έκθεσης απαίτησης ήτοι τη φράση : «κρυφίως και υπούλως» γ) Παράγραφος 11 της έκθεσης απαίτησης ήτοι τη φράση : «ο κρυβόμενος υπενοικιαστής» δ) Παράγραφος 13 της έκθεσης απαίτησης ήτοι τις φράσεις : «Μετά οι διάδικοι κλήθηκαν στο γραφείο του δικηγόρου των Εναγόντων στις 18/9/09 και ώρα 6μ.μ. για υπογραφή των εγγράφων. Ήσαν ακριβείς στο ραντεβού τους.» ε) Παράγραφος 14 της έκθεσης απαίτησης ήτοι τις φράσεις : «οι Εναγόμενοι 4 έφθασαν στο γραφείο με καθυστέρηση πέραν της μισής ώρας. Εκεί ανέκυψαν διαφορές ως προς το περιεχόμενο του προς υπογραφή ενοικιαστηρίου εγγράφου μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων 4 με αποτέλεσμα να οξυνθούν τα πνεύματα και να ανταλλαγούν σε έντονο ύφος διαξιφισμοί με αποτέλεσμα να ναυαγήσει η υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων 4.» στ) Παράγραφος 22 της έκθεσης απαίτησης ήτοι την πρόταση : «Αυτό είναι φανερό από τον όλο προσχεδιασμό και μεθόδευση που χρησιμοποίησαν οι Εναγόμενοι 1 και 4 στην παρούσα υπόθεση.» Αναφέρω από τώρα ότι η αξίωση σε σχέση με την παράγραφο 14 της Έκθεσης Απαίτησης έχει εγκαταλειφθεί μετά που οι Ενάγοντες τροποποίησαν την εν λόγω παράγραφο με τη συγκατάθεση των Εναγομένων. Η Αίτηση βασίζεται κυρίως στη Δ.19, Θ.4 και 26 και υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της κας Ελένης Πέτρου, Εναγόμενης 2, η οποία αναφέρει τα ακόλουθα: «Εγώ, η υπογεγγραμμένη Ελένη Πέτρου από τη Λευκωσία ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
  5. Είμαι η Εναγόμενη 2 και η διευθύντρια της Εναγομένης 1 στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και ορκίζομαι από προσωπική γνώση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης, από στοιχεία και έγγραφα που έχω στην κατοχή μου και εξ όσων καλύτερα γνωρίζω, πληροφορούμαι και πιστεύω. Είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη από την Εναγομένη 1 και από τον Εναγόμενο 3 να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση και να αναφέρω τα πιο κάτω μετά από νομική συμβουλή που έλαβα από την κα Μιλτιάδου.
  6. Αιτούμαι τη διαγραφή των όσων αναφέρονται στην παράγραφο 1 του αιτητικού, γιατί ως λαμβάνω νομική συμβουλή από τη δικηγόρο μου και των Εναγομένων 1 και 3, οι φράσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 7, 8 και 11 της έκθεσης απαίτησης και συγκεκριμενοποιούνται στην παράγραφο 1 υποπαράγραφοι α - γ της Αίτησης, ήτοι «με μεθοδεύσεις, κρυφίως και υπούλως και ο κρυβόμενος υπενοικιαστής», αποτελούν άχρηστους, σκανδαλώδεις, ενοχλητικούς, άσχετους ισχυρισμούς, που προκαλούν αμηχανία και δυσμενείς εντυπώσεις και σε κάθε περίπτωση θα περιπλέξουν και θα καθυστερήσουν την όλη εκδίκαση της αγωγής.
  7. Ως με πληροφορεί η δικηγόρος μας το λεκτικό που χρησιμοποιούν οι Ενάγοντες στην αγωγή τους και συγκεκριμένα στις προαναφερόμενες παραγράφους της έκθεσης απαίτησης, δεν συνάδουν με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη νομολογία για τη σύνταξη δικογράφων.
  8. Επίσης, οι φράσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 υποπαράγραφοι δ - στ του αιτητικού, αποτελούν μαρτυρία και μάλιστα περιττές εκφράσεις και ισχυρισμούς, όπου είναι ανεπίτρεπτο - ως με πληροφορεί και πάλι η κα Μιλτιάδου - να περιέχονται σε δικόγραφο.
  9. Εξ όσων με πληροφορεί η δικηγόρος μου και των Εναγομένων 1 και 3 και πιστεύω, οι Ενάγοντες με την έκθεση απαίτησης τους, προσπαθούν να επηρεάσουν δυσμενώς το Δικαστήριο στην δίκαιη κρίση του και με τον τρόπο αυτό τείνουν να καθυστερήσουν τη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης, με άσκοπες και περιττές φράσεις, με αποτέλεσμα να οξύνονται οι θέσεις και των δύο πλευρών, ενώ παράλληλα περιλαμβάνουν μαρτυρία κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και των αρχών, αναφορικά με την ορθή σύνταξη των δικογράφων.
  10. Όλα τα πιο πάνω ορκίζομαι ότι είναι ορθά και αληθή.» Οι Ενάγοντες καταχώρισαν Ένσταση η οποία βασίζεται στους ακόλουθους λόγους: «
  11. Κατ' ουδένα λόγο τα δικόγραφα που ζητείται η διαγραφή τους θα καθυστερήσουν την δικαία διεξαγωγή της δίκης.
  12. Κανένα από τα αιτούμενα να διαγραφούν δικόγραφα είναι σκανδαλώδες υπό την έννοια ότι είναι ανήθικο ή υποβιβαστικό. Όλοι οι ισχυρισμοί προς διαγραφή είναι σχετικοί και δεν μπορούν ούτως ή άλλως να θεωρηθούν σκανδαλώδεις.
  13. Τα δικόγραφα δεν περιέχουν επιπόλαιους ή ενοχλητικούς ισχυρισμούς που επιβάλλεται η διαγραφή τους.
  14. Τα δικόγραφα δεν προκαλούν αμηχανία και δεν τείνουν να δημιουργήσουν δυσμενείς εντυπώσεις εναντίον των Εναγομένων.
  15. Η διαγραφή in limine δεν δικαιολογείται στην παρούσα περίπτωση γιατί τέτοια εξουσία θα πρέπει να ασκείται σπάνια και με εξαιρετική φειδώ.
  16. Η δικογράφηση δεν στερείται πραγματικού ή νομικού ερείσματος.
  17. Έστω και εάν ήθελε αποδειχθεί ότι η δικογράφηση παραβαίνει τους κανόνες της ορθής δικογράφησης αυτό από μόνο του δεν δικαιολογεί την διαγραφή.
  18. Τα δικόγραφα που ζητείται η διαγραφή αποβλέπουν στον επακριβή προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και την παράθεση γεγονότων για τον αποκλεισμό της πιθανότητας αιφνιδιασμού του αντιδίκου.
  19. Οτιδήποτε παρατίθεται στα δικόγραφα που αιτείται η διαγραφή τους είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα, τις θεραπείες που απαιτούνται και τη φύση της υπόθεσης.
  20. Με τα δικόγραφα γίνεται εναργής παρουσίαση των γεγονότων και των επίδικων θεμάτων για να μπορέσει το Δικαστήριο να τα επιλύσει ορθά, δίκαια και γρήγορα και για να παρουσιασθεί η μαρτυρία χωρίς περιπλοκές και περιττές ενστάσεις.
  21. Όλα τα δικόγραφα των οποίων ζητείται η διαγραφή αποκαλύπτουν σχετικά και γνήσια γεγονότα των οποίων τυχόν διαγραφή θα θέσει σε μειονεκτική θέση τους Ενάγοντες.
  22. Τα δικόγραφα των οποίων επιζητείται η διαγραφή δικογραφήθηκαν με καλή πίστη, είναι ουσιαστικά και δεν αποσκοπούν στην σπατάλη του χρόνου του Δικαστηρίου.
  23. Με την αίτηση τους οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 αποβλέπουν στην καθυστέρηση της διεξαγωγής της δίκης και περαιτέρω εκδηλώνουν την βούληση να έχουν λόγο στην δικογράφηση της Έκθεσης Απαίτησης των Εναγόντων.
  24. Η δικογράφηση περιέχει τα ουσιώδη γεγονότα που στηρίζουν τα επίδικα θέματα και τις απαιτήσεις των Εναγόντων στην υπόθεση και όχι μαρτυρία.» Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους. Οι αγορεύσεις τους ήταν εμπεριστατωμένες. Παρέπεμψαν δε στη σχετική Νομολογία που υπάρχει γύρω από το υπό εξέταση θέμα. Έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανέφεραν και θα σταθώ σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Είναι καλά γνωστό ότι τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης και ότι αυτά θα πρέπει να περιέχουν με συνοπτικό τρόπο μόνο τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων ο διάδικος βασίζει την Απαίτηση ή Υπεράσπιση του. Το Δικαστήριο ασφαλώς δεν υποδεικνύει στο διάδικο πώς θα συντάξει το δικόγραφο του. Από την άλλη, ο διάδικος δεν μπορεί να συντάσσει το δικόγραφο του κατά τρόπο που να μην συνάδει με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Το Δικαστήριο βάσει των εν λόγω Θεσμών (Δ.19 θ.26) έχει εξουσία να επεμβαίνει στον τρόπο σύνταξης των δικογράφων. Δεν θα παραθέσω την πλούσια Νομολογία στην οποία έκαναν αναφορά οι ευπαίδευτοι συνήγοροι. Ενδεικτικά και μόνο παραπέμπω στις υποθέσεις Παγκύπριος Ετ. Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη

(1997)1(Β) ΑΑΔ 685 και Vector Onega AG ν. Πλοίου M/V Girvas κα (Αρ. 1)
(2000)1(Α) ΑΑΔ 16. Σε σχέση με το περιεχόμενο της παραγράφου 11 της Έκθεσης Απαίτησης δεν βλέπω κάτι το επιλήψιμο στη φράση «ο κρυβόμενος υπενοικιαστής» αφού η θέση των Εναγόντων είναι ότι υπήρξε παράνομη υπενοικίαση χωρίς ο υπενοικιαστής να αποκαλυφθεί σε αυτούς. Σε σχέση με την παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτηση, βρίσκω πως οι Ενάγοντες δικαιούνται να ισχυρίζονται ότι οι ενέργειες υπενοικίασης έλαβαν χώρα χωρίς προηγουμένως αυτοί να ενημερωθούν («κρυφίως») και μάλιστα με πονηριά («υπούλως») αφού, ως οι ίδιοι ισχυρίζονται στην Έκθεση Απαίτησης, η υπενοικίαση αφορά μέρος του υποστατικού στο οποίο έγιναν τροποποιήσεις και αλλαγές για τις οποίες οι Ενάγοντες ουδέποτε ενημερώθηκαν. Οι Ενάγοντες θεωρούν πως οι πιο πάνω ενέργειες των Εναγομένων στόχευαν στη μη αποκάλυψη της παράνομης υπενοικίασης. Ως εκ τούτου, βρίσκω πως οι Ενάγοντες δικαιούνται να ισχυρίζονται στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαίτησης τους ότι η υπενοικίαση έλαβε χώρα με μεθοδεύσεις. Το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο της παραγράφου 22 της Έκθεσης Απαίτησης που οι Αιτητές ζητούν να διαγραφεί. Άλλωστε, αυτή η επιλήψιμη συμπεριφορά που τους αποδίδεται μπορεί να οδηγήσει και στην επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων οι οποίες αξιώνονται με την Έκθεση Απαίτησης. Για το θέμα αυτό δες την υπόθεση Πελετιές ν. Ataya
(1990)1 Α.Α.Δ. 504, 508 στην οποία έκανε αναφορά ο κ. Χατζηνέστορος. Σε σχέση με την παράγραφο 13 της Έκθεσης Απαίτησης, δεν θεωρώ ότι ο ισχυρισμός των Εναγόντων ότι οι διάδικοι κλήθηκαν στο γραφείο του δικηγόρου των Εναγόντων για υπογραφή των συμβολαίων και ότι οι Εναγόμενοι 1, 2, 3 και οι Ενάγοντες ήταν ακριβείς στο ραντεβού τους, δημιουργεί αμηχανία, ενόχληση στους Αιτητές ή δυσμενείς εντυπώσεις. Τουναντίον τους επαινεί για τη συνέπεια τους. Εν πάση περιπτώσει, θεωρώ πως ο ισχυρισμός αυτός είναι σχετικός με τα επίδικα θέματα αφού προβάλλεται για να αποδείξει ότι οι Εναγόμενοι ουσιαστικά δέχτηκαν να υπογραφούν νέα συμβόλαια μετά που αποκαλύφθηκε η παράνομη, σύμφωνα πάντα με τους Ενάγοντες, υπενοικίαση. Οφείλω εδώ να αναφέρω για σκοπούς εξόδων της Αίτησης, πως δεν θα ήμουν έτοιμος να εγκρίνω την Αίτηση ούτε και σε σχέση με την παράγραφο 14 της Έκθεσης Απαίτησης πριν αυτή τροποποιηθεί εκ συμφώνου, αφού οι δικογραφημένοι διαξιφισμοί και όξυνση των πνευμάτων δεν αποδίδονταν στους Εναγομένους. Γινόταν απλά μια γενική αναφορά. Το γεγονός επίσης ότι στην εν λόγω παράγραφο υπήρχε ισχυρισμός ότι οι Εναγόμενοι 4 έφθασαν στο γραφείο με καθυστέρηση πέραν της μισής ώρας, δεν είναι κάτι που βλάπτει τους Αιτητές ή τείνει να επηρεάσει ή καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης. Τα Δικαστήρια δεν διαγράφουν ισχυρισμό ο οποίος αναφέρεται σε αχρείαστο θέμα, αν αυτό είναι αβλαβές. (Annual Practice 1958, 477.) Υπό το φως των πιο πάνω, βρίσκω ότι η Αίτηση είναι αβάσιμη στο σύνολο της και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ......... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.