ΕΙΡΗΝΗ ΚΥΠΡΗ, Ειδ.Πτώχευσης αρ. 138/10, 22.6.10 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A235 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ.Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Ειδ.Πτώχευσης αρ. 138/10 Εις Πτώχευση ΕΙΡΗΝΗ ΚΥΠΡΗ, εκ Μιχ. Κουσουλίδη 11, Διαμ.41, Στρόβολος Αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης ημερ. 15.3.10 Ημερομηνία: 22.6.10 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την αιτήτρια: κ.Τρίγγας για κ.Ευσταθίου Για την καθ΄ης η αίτηση: κος Μερακλής Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 10.5.2006 εκδόθηκε απόφαση προς όφελος της εταιρείας G.E.Showrooms Ltd και εναντίον της αιτήτριας στην αίτηση με αρ. Ε.231/05 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας για καταβολή αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα με τους καθ΄ων η αίτηση 1 και 3 των πιο κάτω ποσών: £400.- μηνιαία διαφορά επί του καταβαλλόμενου ενοικίου περιόδου Ιανουαρίου - Οκτωβρίου 2005, εντόκως προς 8% ετησίως από 21.10.2005 μέχρις εξοφλήσεως. £690.- μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη και £15.- μηνιαίως κοινόχρηστα, από 1.11.2005 μέχρι παραδόσεως κενής και ελευθέρας κατοχής του επιδίκου υποστατικού, εντόκως προς 8% ετησίως επί του εκάστοτε οφειλομένου ποσού. £430.- έξοδα, εντόκως προς 8% ετησίως από 21.10.2005 μέχρις εξοφλήσεως και £11,50 έξοδα εκδόσεως της παρούσης αποφάσεως πλέον Φ.Π.Α. Στις 3.2.2010 η εταιρεία G.E. Showrooms Ltd καταχώρησε ειδοποίηση πτώχευσης εναντίον της Ειρήνης Κυπρή η οποία της επιδόθηκε όπως φαίνεται από το φάκελο στις 26.2.10, προσωπικά. Στις 15.3.10 η Ειρήνη Κυπρή καταχώρησε την υπό εκδίκαση αίτηση με την οποία ζητά διάταγμα παραμερισμού και/ή ακύρωσης της ειδοποίησης πτώχευσης. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1, στα άρθρα 40 και 41 των περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικών Κανονισμών (Πτωχευτικών Θεσμών), στο άρθρο 3 του περί Πτωχεύσεως Νόμου (Κεφ.5), στον περί της Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμο (197(Ι)/2003), στη νομολογία καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική των Δικαστηρίων. Τα γεγονότα φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της Ειρήνης Κυπρή στην οποία αναφέρει ότι: Στις 25.2.2010, τόσο η ίδια όσο και ο Ιωάννης Σιακαλλής, Καθ΄ου η αίτηση στην υπ΄αριθμό Ε231/05 αίτηση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, έκδωσαν την υπ΄αριθμό 00813605 τραπεζική επιταγή της Τράπεζας Κύπρου, για το ποσό των €3.500, επ΄ονόματι του Ανδρέα Ενταφιανού, δικηγόρου των αιτητών στην πιο πάνω αίτηση την οποία απέστειλαν μέσω του δικηγορικού Γραφείου του Ευστάθιου Κ.Ευσταθίου, και με ιδιώτη δικαστικό επιδότη, προς πλήρη και τελεία εξόφληση του ποσού που αναφερόταν στην Ειδοποίηση Πτωχεύσεως 137/2010. Ο κ.Ενταφιανός αρνήθηκε να παραλάβει την επιταγή ισχυρισθείς ότι το ποσό είναι πολύ μεγαλύτερο. (Επισυνάπτεται ως τεκμήριο η σχετική αλληλογραφία). Αφ΄ης στιγμής δεν έχει κινηθεί οποιαδήποτε διαδικασία εκτελέσεως της αποφάσεως εναντίον του πρωτοφειλέτη, Κυριάκου Παναγή Κυπρή, δεν είναι ορθό ούτε και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να ξεκινήσει η πτωχευτική διαδικασία εναντίον της ως εγγυήτριας, καθ΄ότι τούτο προσκρούει προς τη σχετική Νομοθεσία, βάσει της οποίας ο εξ αποφάσεως δανειστής οφείλει να εξαντλήσει πρώτα όλα τα στη διάθεση του μέσα προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους, εναντίον του πρωτοφειλέτη, προτού στραφεί εναντίον των εγγυητών. Το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να επιτρέψει την έναρξη διαδικασίας πτωχεύσεως εναντίον της λόγω του γεγονότος ότι οι εξ αποφάσεως πιστωτές δεν έχουν μεριμνήσει ούτε και ενδιαφερθεί να εκτελέσουν την ως άνω απόφαση του Δικαστηρίου με οποιαδήποτε μέτρα εναντίον του πρωτοφειλέτη, Κυριάκου Παναγή Κυπρή. Το ποσό που αναφέρεται στην Ειδοποίηση Πτωχεύσεως είναι πλήρως εξασφαλισμένο με τις €3.500, ποσό της ως άνω αναφερόμενης επιταγής, προς όφελος των Εναγόντων Αιτητών, για να καλύψει τις απαιτήσεις τους, αναφορικά με την Ειδοποίηση Πτωχεύσεως. Η άρνηση των δανειστών να συγκατανεύσουν στην καταβολή του ποσού το οποίο οι ίδιοι αναζητούν στην Ειδοποίηση είναι αδικαιολόγητη γεγονός το οποίο καταμαρτυρεί την καταχρηστική τους συμπεριφορά, η οποία αποσκοπεί μόνο στην οικονομική της εξαφάνιση και όχι στην εξασφάλιση του λαβείν τους. Η εταιρεία καταχώρησε ειδοποίηση για την πρόθεση της να φέρει ένσταση στην αίτηση της οφειλέτιδας για ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης. Η ένσταση βασίζεται στον Περί Πτώχευσης Νόμο Κεφ. 5 άρθρα 1,2,3 (ζ) στο Νόμο 64
(1)/97, στο άρθρο 26
(1)του Συντάγματος στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς Κ1-26 και 38-43 και 188 στους Θεσμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας Δ.30 θ.8, Δ.48 θ.1-4 ως και στη γενική πρακτική και σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Προβάλλονται βασικά οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης:
(1)Η αιτήτρια αγνοεί τον ισχυρισμό της έκδοσης επιταγής €3500 και ισχυρίζεται πως με το πιο πάνω ποσό δεν ξοφλείται τα ποσό της απόφασης, τόκων και εξόδων. Η οφειλέτιδα χρωστά €29767,
- ΄Εναντι του πιο πάνω ποσού πληρώθηκαν στο δικηγόρο Ενταφιανό €2411.18 σεντ, έξοδα και παραμένει οφειλόμενο €27356,
- Ο ισχυρισμός περί εξόφλησης με το ποσό των €3500 δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια.
(2)Έχουν ληφθεί διάφορα μέτρα εκτέλεσης της απόφασης εναντίον του Πρωτοφειλέτη, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Μάλιστα έχει καταχωρηθεί στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, αίτηση ημερομηνίας 23.2.2010 για πώληση του ακινήτου του εναγομένου αρ.1 και οι δικηγόροι της οφειλέτιδος που ενεργούν και εκ μέρους του, φέρουν ένσταση.
(3)Η αίτηση υποβάλλεται καθυστερημένα και όχι εντός 3 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης πτώχευσης.
(4)Η Καθ΄ης η αίτηση Ειρήνη Κυπρή, δια της ενόρκου δηλώσεως της ημερομηνίας 15.3.2010, δεν προβάλλει ανταπαίτηση - συμψηφισμό ή ανταξίωση κατά της απαιτήσεως των αιτητών, την οποία αυτή να μην μπορούσε να προβάλει εις την αίτηση αρ. Ε231/05 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας. Στην ένορκη δήλωση του ο διευθυντής των πιστωτών υιοθετεί αυτολεξεί τους πιο πάνω λόγους ένστασης που προβάλλονται. Κατά την ακρόαση της αίτησης οι δύο πλευρές περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Θα αναφερθώ σε αυτές όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Σύμφωνα με τον κανονισμό 40
(2)και 40
(3)των Πτωχευτικών Κανονισμών η ειδοποίηση πτώχευσης πρέπει να περιέχει οπισθογράφηση με την οποία να πληροφορείται ο χρεώστης ότι αν έχει ανταξίωση, συμψηφισμό ή ανταπαίτηση, η οποία είναι ίση ή υπερβαίνει το ποσό της εξ αποφάσεως οφειλής ή το ποσό που διατάχθηκε να πληρωθεί και το οποίο δεν μπορούσε να προβληθεί στην αγωγή, τότε θα πρέπει μέσα σε τρεις μέρες από την επίδοση σε αυτόν της ειδοποίησης να καταχωρήσει στον Πρωτοκολλητή ένορκη δήλωση προς τον σκοπό αυτό. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 41 η ένορκη αυτή δήλωση λειτουργεί ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης. Η πρόνοια της Δ.40
(3)είναι επιτακτική. Στην υπόθεση Νίκος Λάρκος v. Ελένη Παναγή Κατσιαρή
(2000)1 Α.Α.Δ. 1694 αποφασίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι το μόνο θέμα που μπορεί να εγερθεί ως ένσταση σύμφωνα με τον Κανονισμό 40
(2)είναι το κατά πόσο υπάρχει εξόφληση ή ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμός που υπερβαίνει το χρέος. Η ειδοποίηση πτώχευσης μπορεί να παραμεριστεί και για άλλους λόγους από αυτούς που αναφέρονται στον Κανονισμό 40
(2). Στην περίπτωση όμως αυτή η ορθή διαδικασία είναι η καταχώρηση αίτησης με βάση τον Κανονισμό 16. Στην υπόθεση Re Costas Louca
(1986)2 J.S.C. 365, ο Επαρχιακός Δικαστής κ. Καλλής (ως ήταν τότε) τόνισε ότι δεν μπορούν να συμπεριλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που καταχωρείται για ακύρωση ειδοποίησης πτώχευσης, λόγοι πέραν εκείνων που ρητά προβλέπονται από το Νόμο, δηλαδή, ισχυρισμό για συμψηφισμό, ανταξίωση ή ανταγωγή που δεν μπορούσε να εγερθεί στην προγενέστερη διαδικασία. (Βλ. επίσης Ζήνων Μερκής v. Intertobacco (Cyprus) Ltd, Πολιτική Έφεση 131/2005 ημερομηνίας 8.9.2006). Στη σελ. 371 της Costas Louka, ανωτέρω, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "In view of the above authorities I hold that a debtor is entitled to apply for the setting aside of a bankruptcy notice on grounds other than those set out in r. 40
(2)of the Bankruptcy Rules, but in such a case he has to apply by means of an application and not by means of an affidavit. In this connection, I think, r. 16 of the Bankruptcy Rules is the rule applicable." Στο σύγγραμμα "The Law and Practice in Bankruptcy" των Williams and Muir Hunter, 19η έκδοση κάτω από τον τίτλο «setting aside bankruptcy notice on grounds other than set-off» διαβάζουμε τα ακόλουθα στη σελ. 38: «The debtor may apply by motion (i.e. not by the summary affidavit procedure of B.R. 139) to set aside the notice on other grounds, e.g. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the debt, etc .» Θεωρώ ότι οι λόγοι ένστασης που εγείρει ο χρεώστης ορθά έχουν εγερθεί με την καταχώρηση αίτησης και όχι σύμφωνα με τον κανονισμό 40
(2)ως ένσταση εφόσον δεν αφορούν συμψηφισμό, ανταξίωση ή ανταγωγή. Γι΄αυτό θεωρώ ότι ο τέταρτος λόγος ένστασης δεν ευσταθεί. ΄Οσον αφορά τον ισχυρισμό για καθυστέρηση αναφέρω ότι η προθεσμία που αναφέρεται στην ειδοποίηση των 7 ημερών δεν ισχύει στην περίπτωση αιτήσεων με βάση τον Κανονισμό 16. (Βλέπε σύγγραμμα "The Law and Practice in Bankruptcy", πιο πάνω, στη σελίδα 38). Το κατά πόσο έχουν ληφθεί μέτρα εκτέλεσης εναντίον του πρωτοφειλέτη δεν αφορά την παρούσα διαδικασία. Είναι χιλιοειπωμένο. Οι μέθοδοι εκτέλεσης δικαστικής απόφασης προδιαγράφονται από το άρθρο 14 του Κεφ.6 το οποίο δεν περιλαμβάνει τη διαδικασία πτώχευσης (Βλ. Τάκης Οικονομίδης v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1997)1 ΑΑΔ 1255). ΄Ερχομαι τώρα στον ισχυρισμό του αιτητή για εξόφληση της δικαστικής απόφασης. Κατ΄αρχήν πρέπει να αναφερθεί ότι το βάρος απόδειξης της εξόφλησης της δικαστικής απόφασης το φέρει η αιτήτρια. Διαπιστώνω ότι δεν έχω ενώπιον μου μαρτυρία για το πώς προέκυψε το ποσό των €3500 ή το με ποιο τρόπο αυτό αποτελεί το ποσό που οφείλεται με βάση την ειδοποίηση πτώχευσης. Σημειώνω πρόσθετα ότι η ίδια αναφέρει στην ένορκη δήλωση της ότι το ποσό αφορά την ειδοποίηση 137/10. Συνεπώς ο ισχυρισμός παρέμεινε αστήρικτος και αόριστος. Ισχυρισμός για εξόφληση δεν μπορεί να αποδειχθεί με υποθέσεις. Στην υπόθεση Λάρκος v. Κατσιαρή
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1694, η οποία αφορούσε σε αίτηση παραμερισμού ειδοποίησης πτώχευσης, διαβάζουμε τα ακόλουθα από τη σελ. 1698: «Στην παρούσα περίπτωση δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε προφορική μαρτυρία και η υπόθεση εκδικάστηκε με βάση το συνοπτικό περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρήθηκαν. ...Δεν δόθηκε μαρτυρία που θα επέβαλλε την ανάλυση και αξιολόγηση της...» Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω καθώς και τους ισχυρισμούς της καθ΄ης η αίτηση εταιρείας ότι το εξ αποφάσεως χρέος δεν έχει ξοφληθεί καθώς και το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως της ως προς το ύψος του ποσού του οφείλεται - το οποίο δεν έχει αμφισβητηθεί, καταλήγω, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί αφού η αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει τον ισχυρισμό της ότι ξόφλησε το εξ αποφάσεως χρέος της. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της καθ΄ης η αίτηση εταιρείας και εναντίον της αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) ............... Μ.Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο