← Κύπρος

ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ ν. MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, Αγ. Αρ. 3124/08, 22 Ιουνίου, 2010

ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ ν. MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, Αγ. Αρ. 3124/08, 22 Ιουνίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A236 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ι. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. Αγ. Αρ. 3124/08 ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ Ενάγων - και - MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD Εναγομένη ---------------------------- ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 18 ΙΟΥΛΙΟΥ, 2009, ΓΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΛΟΓΩ ΠΑΡΑΔΟΧΩΝ: Ημερομηνία: 22 Ιουνίου, 2010 Εμφανίσεις: Για Αιτητή-Ενάγοντα: κα Βαλ. Κλεόπα για Λεωνίδα Γ. Γεωργίου Για Καθ΄ ης η Αίτηση-Εναγομένη: κ. Κ. Ταλαρίδης ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Παρατίθεται πιο κάτω αυτούσιο το Αιτητικό της παρούσας Αίτησης: «Α. Έκδοση Απόφασης εναντίον της Εναγομένης και υπέρ του Ενάγοντα ως οι αξιώσεις και θεραπείες του Ενάγοντα στην παράγραφο 17(A) μέχρι (Θ) της Έκθεσης Απαίτησης, λόγω παραδοχών της Εναγομένης στην Υπεράσπιση. Β. Διαζευκτικά έκδοση Απόφασης εναντίον της Εναγομένης και υπέρ του Ενάγοντα για ποσό των USD $ 1.438,846,02 - πλέον νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, πλέον δικηγορικά έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. Γ. Διαζευκτικά, έκδοση Διατάγματος διατάττον την Εναγομένη όπως επαναφέρει τους επηρεασθέντες λογαριασμούς του Ενάγοντα στην θέση στην οποία θα ήσαν, πλέον δικηγορικά έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. Δ. Διαζευκτικά, σε περίπτωση που το Σεβαστό Δικαστήριο διατάξει την επαναφορά των λογαριασμών του Ενάγοντα, Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον όπως τα υπόλοιπα ζητήματα και/ή αξιώσεις όπως αυτά εγείρονται στην Έκθεση Απαίτησης του Ενάγοντα παραμείνουν προς εκδίκαση, πλέον δικηγορικά έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. Ε. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Στ. Τα έξοδα αγωγής και της παρούσης αιτήσεως πλέον Φ.Π.Α., πλέον έξοδα επίδοσης.» Δ.24, θ.6: ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η Αίτηση βασίζεται κυρίως στη Δ.24, θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία αναφέρει τα ακόλουθα: «Δ.24, θ.6: Οιοσδήποτε διάδικος μπορεί, σε οιονδήποτε στάδιο θέματος ή ζητήματος που έγιναν παραδοχές γεγονότος είτε στα δικόγραφα ή διαφορετικά, να αποταθεί στο Δικαστήριο ή Δικαστή για τοιαύτη απόφαση ή διάταγμα που θα δικαιούται σύμφωνα με τις τοιούτες παραδοχές, χωρίς να περιμένει την αποπεράτωση οιουδήποτε άλλου ζητήματος μεταξύ των διαδίκων και το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί μετά από τέτοια αίτηση να εκδόσει τέτοιο διάταγμα ή να δώσει τέτοια απόφαση που θα κρίνει δικαία.» Στην υπόθεση Τσιμεντοποιία Βασιλικού Λτδ ν. Μακαρίου

(1993)1 Α.Α.Δ. 370, ο τότε Νικήτας, Δ., απαγγέλλοντας την ομόφωνη Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου άρχισε με τα ακόλουθα: (σελ. 372) «Η Δ.24 θ.6 του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού παρέχει την ευχέρεια σε διάδικο - οποτεδήποτε κατά την εκκρεμοδικία αγωγής - να αποταθεί για την έκδοση απόφασης κατά αντιδίκου του κατόπιν παραδοχών του τελευταίου, είτε στις έγγραφες προτάσεις είτε διαφορετικά, στην οποία ο διάδικος δικαιούται με βάση τέτοιες παραδοχές. Αυτό μπορεί να συμβεί χωρίς να παρίσταται ανάγκη να αναμένει την έκβαση οποιουδήποτε διαμφισβητούμενου στην υπόθεση ζητήματος. Είναι μια από τις δικονομικές διατάξεις που αποσκοπούν στην ταχεία διάγνωση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων με την επίσπευση των σχετικών μηχανισμών που ισχύουν για τα αμφισβητούμενα επίδικα θέματα που, φυσικά, διατηρούνται εν ζωή μέχρι την τελική ετυμηγορία του δικαστηρίου.» Ακολούθως αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: (σελ. 375) «Η φύση των παραδοχών κάτω από τη Δ.24 θ.6 στην οποία είναι θεμιτό να βασισθεί δικαστήριο για την έκδοση απόφασης πρέπει να είναι τέτοια που να κλείνει κάθε δρόμο για την προβολή υπεράσπισης. Αυτό είναι το πνεύμα της σχετικής νομολογίας: Ellis v. Allen (1911-1913) All E.R. Rep. 906, Technistudy Ltd v. Kelland
(1976)3 All E.R. 632 και Murphy v. Culhane
(1976)3 All E.R.
  1. Βλέπε επίσης την απόφαση του Γ. Νικολάου, Π.Ε.Δ. στην υπόθεση 878/89 Νίκος Χριστοφή ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ & Άλλου, ημερομηνίας 6/2/
  2. Η εφεκτικότητα στη χρήση της διάταξης για πρόωρη απόφαση, εκτός φυσικά στην περίπτωση που μια παραδοχή δεν αφήνει περιθώρια υπεράσπισης, υπογραμμίζει εμφαντικά και την ανάγκη για προσεκτική στάθμιση των δεδομένων της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης.» Στην υπόθεση Ελληνίδης κ.α. ν. Καζαντζιάν
(1990)1 Α.Α.Δ. 128, ο Πικής, Δ. όπως ήταν τότε, ανέφερε τα ακόλουθα: (σελ. 132) «Η αντιμετώπιση του ουσιαστικού θέματος που εγείρεται με την Έφεση δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία. Οι διατάξεις της Πολιτικής Δικονομίας δεν παρέχουν ευχέρεια για τον προσδιορισμό παραδοχής γεγονότων ή τη διαπίστωση ευρημάτων έξω από το πλαίσιο της δίκης και ανεξάρτητα από την υποβολή Αίτησης για την έκδοση Απόφασης για οποιοδήποτε μέρος της απαίτησης γίνεται παραδεκτό (Δ.24, θ.6). ...Τα επίδικα θέματα είναι εκείνα τα οποία προσδιορίζονται στη δικογραφία. Η διαπίστωση γεγονότος έξω από το πλαίσιο της δίκης και ανεξάρτητα από την ετυμηγορία του Δικαστηρίου δεν είναι επιτρεπτή εκτός εκεί που γίνεται ειδική πρόβλεψη από τους δικονομικούς θεσμούς όπως είναι η περίπτωση της Δ.24, θ.6.» Στην Αγγλική υπόθεση Murphy v. Calhane
(1976)3 All E.R. 533 στην οποία γίνεται αναφορά στην Τσιμεντοποιία Βασιλικού
(1993)πιο πάνω, ο τότε Denning M.R. ανέφερε ότι εάν από τους ισχυρισμούς στα Δικόγραφα δεν μπορούν να διαφανούν τα πραγματικά γεγονότα χωρίς περαιτέρω διερεύνηση, τότε δεν είναι ορθό να εκδίδεται Απόφαση. Στην Αγγλική Ετήσια Δικονομική Πρακτική (Annual Practice) 1958 αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα στο κεφάλαιο που αφορά την τότε Δ.32, θ.6, που αντιστοιχούσε στην Κυπριακή Δ.24, θ.6: «O.32, r.6: Judgment or order upon admissions of facts: Admissions must be Clear. - The Court will not allow final judgment to be signed upon admissions in a pleading or affidavit, unless the admissions are clear and unequivocal (Landergan v. Feast, 34 W. R. 691; Hughes v. London, etc., Assurance Co., 8 T.L.R. 81; cf Ellis v. Allen, [1914] 1 Ch. 904). The plaintiff must have a clear case, and the mere admission or non-denial by the defendant of a right asserted by plaintiff, but which in fact has no existence in law, is not sufficient to entitle the plaintiff to a judgment establishing the right (Chilton v. Corporation fo London, 7 Ch. D. 735; and see Gilbert v. Smith, 2 Ch. D. 686, judgment of Melish, L.J.; Rutter v. Tregent, 12 Ch. D. 758; Landergan v. Feast, 34 W.R. 691)." Aπό τις πιο πάνω νομικές αρχές προκύπτει ότι λόγω του ότι η Δ.24, θ.6 παρέχει μια εξαιρετικά δραστική ευχέρεια, το Δικαστήριο θα πρέπει να αντιμετωπίζει με προσοχή και κάποια επιφυλακτικότητα τυχόν επίκληση της. Μόνο σε αποκρυσταλλωμένες περιπτώσεις παραδοχών το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρά στην έκδοση Απόφασης στερώντας από τον ένα διάδικο το δικαίωμα να ακουστεί και να υπερασπιστεί τον εαυτό του. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Προχωρώ τώρα να εξετάσω εάν η Αίτηση μπορεί να επιτύχει. Με την Αίτηση του ο Αιτητής αιτείται Απόφαση για ολόκληρο το ποσό της Απαίτησης που είναι Δολ. ΗΠΑ 1.438.846,02 ισχυριζόμενος ότι οι Εναγόμενοι στην Υπεράσπιση τους παραδέχονται ότι όφειλαν το ποσό αυτό. Η Έκθεση Απαίτησης: Οι βασικοί ισχυρισμοί του Ενάγοντα όπως αυτοί προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης είναι οι ακόλουθοι:
  1. Ο Ενάγων, Κύπριος κάτοικος Νότιας Αφρικής, μέσω πληρεξουσίου αντιπροσώπου του, άνοιξε εντός του έτους 2007, δύο Λογαριασμούς σε Δολλάρια ΗΠΑ στην Εναγομένη Εταιρεία. Οι Λογαριασμοί αυτοί ήταν καταθέσεις τακτής προθεσμίας.
  2. Για κάποιο χρονικό διάστημα, η Εναγομένη ενεργούσε αυθαίρετα χωρίς να δίδει λογαριασμό στον Ενάγοντα παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του.
  3. Όταν περί το Μάϊο του 2008 δόθηκαν στον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του Ενάγοντα κάποιες Καταστάσεις Λογαριασμών διαφάνηκε ότι η Εναγομένη μέσω του υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων της μετέφερε αυθαίρετα τα χρήματα σε άλλους Λογαριασμούς και χρέωνε τον Ενάγοντα με ποσά χωρίς την εξουσιοδότηση του.
  4. Η ζημιά την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη ο Ενάγων είναι Δολ. ΗΠΑ 1.438.846,02, ποσό το οποίο και απαιτεί με την παρούσα Αγωγή.
  5. Ο Ενάγων αποδίδει στην Εναγομένη και/ή στους υπαλλήλους της αμέλεια και/ή δόλο, την ευθύνη των οποίων φέρουν εκ προστήσεως οι Εναγόμενοι. Η Υπεράσπιση: Με την Υπεράσπιση της η Εναγομένη προβάλλει τους πιο κάτω ισχυρισμούς:
  6. Παραδέχεται το άνοιγμα των δύο επίδικων Λογαριασμών, αλλά ισχυρίζεται ότι απέστελλε Καταστάσεις Λογαριασμού στον Ενάγοντα σε διεύθυνση στο Γιοχάνεσμπουργκ, Νότιας Αφρικής.
  7. Οι εν λόγω μεταφορές χρημάτων γίνονταν κατόπιν εντολής προσώπου που παρίστανε τον Ενάγοντα και λογικά οι υπαλλήλοι της Εναγομένης τον εξέλαβαν ως τον Ενάγοντα.
  8. Με τη λήψη της Επιστολής-Απαίτησης του Ενάγοντα ημερ. 16.5.08, η Εναγομένη άρχισε έρευνα για διαπίστωση των πραγματικών γεγονότων και η υπόθεση καταγγέλθηκε στην Αστυνομία. Ταυτόχρονα διαβεβαίωσε τον Ενάγοντα ότι αναλόγως του αποτελέσματος της έρευνας θα λάμβανε όλα τα αναγκαία για διευθέτηση του θέματος.
  9. Ο Ενάγων, αντί να αναμένει το αποτέλεσμα των ερευνών, καταχώρισε στις 29.5.08 την παρούσα Αγωγή.
  10. Η Παράγρ. 6 της Υπεράσπισης, αναφέρει τα ακόλουθα: «Η Εναγομένη διεξήγαγε έρευνα η οποία περιελάμβανε έρευνα στη Νότιο Αφρική και εκκρεμούσης της έρευνας απέσχε από τη καταχώρηση Έκθεσης Υπεράσπισης ενώ αντιθέτως ο ενάγων παρά το γεγονός ότι εγνώριζε δια τη διεξαγωγή της έρευνας κατεχώρησε αίτηση δι΄ απόφαση ελλείψει υπεράσπισης. Κατά την αίτησην αυτή ενώπιον του δικαστηρίου τη 12.11.2008 η εναγομένη εδήλωσε την ανωτέρω θέση της και το δικαστήριο ανέβαλε την αίτηση μέχρι τη 3.03.
  11. Τη 3.03.2009 η εναγομένη εδήλωσε στο δικαστήριο ότι από τη διεξαχθείσα έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μεταφορά των χρημάτων από τους λογαριασμούς του ενάγοντος ήτο αποτέλεσμα απάτης τρίτων προσώπων στη Νότιαν Αφρική με θύματα την εναγομένη και τον ενάγοντα και ότι η εναγομένη ενεργούσε διά να πάρει τη συγκατάθεση των ασφαλιστών και αντασφαλιστών της η οποία ήτο αναγκαία δια να επαναφέρει τους επηρεασθέντας λογαριασμούς του ενάγοντα στη θέση στην οποίαν θα ήσαν αν δεν είχε διαπραχθεί η απάτη, και το δικαστήριο ανέβαλε την αίτηση μέχρι τη 31.03.
  12. Η εναγομένη πήρε τη προειρημένη συγκατάθεση στις 26.03.2009 αλλά η ημερομηνία της 31.3.2009 μετετέθη από το Πρωτοκολλητείο στις 14.4.2009 όπως έγινε και δι' άλλες υποθέσεις.» Αποτέλεσμα: Ο Αιτητής είναι την πιο πάνω Παράγρ. 6 της Υπεράσπισης της Εναγομένης που επικαλείται ως βασικό επιχείρημα για την έκδοση Απόφασης υπέρ του. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει με προσοχή τόσο αυτή την Παράγραφο όσο και την όλη Υπεράσπιση, αφού οι πιο πάνω νομικές αρχές προνοούν ότι η έκδοση Απόφασης με βάση παραδοχές γίνεται μόνο σε αποκρυσταλλωμένες περιπτώσεις. Θεωρώ ότι σε καμία περίπτωση η Υπεράσπιση της Εναγομένης δεν περιέχει σαφείς παραδοχές ότι όντως αυτή οφείλει το αιτούμενο ποσό. Η παραδοχή της Εναγομένης φαίνεται να είναι ότι απωλέστηκαν ποσά από τους Λογαριασμούς του Ενάγοντα. Αφού παρατίθεται η δική της εκδοχή ως προς τα γεγονότα, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι αυτό οφείλεται σε απάτη από τρίτα πρόσωπα, επομένως ούτε ο δόλος ούτε η αμέλεια που υπάρχει ισχυρισμός ότι επέδειξαν οι υπαλλήλοι της, φαίνεται να είναι παραδεκτοί. Πουθενά στην Υπεράσπιση δεν υπάρχει σαφής παραδοχή ότι η Εναγομένη οφείλει το ακριβές ποσό των Δολ. ΗΠΑ 1.438,846,02 που αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης. Εκείνο που διαφαίνεται από το όλο πνεύμα της Υπεράσπισης είναι το παράπονο και/ή η διαμαρτυρία της Εναγομένης για τη σπουδή που επέδειξε ο Ενάγων τόσο στην καταχώριση της Αγωγής, όσο και στη μετέπειτα προώθηση της. Και όλα αυτά ενώ η Εναγομένη επεδείκνυε προθυμία τόσο να διερευνήσει τα γεγονότα όσο και να επαναφέρει τους λογαριασμούς του Ενάγοντα στην προτεραία τους κατάσταση. Αυτό το τελευταίο δεν θεωρώ ότι είναι παραδοχή στο βαθμό που απαιτείται ότι η Εναγομένη οφείλει όλο το απαιτούμενο ποσό, όσο και εάν ο Ενάγων έτσι το θεωρεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση απορρίπτεται με Έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση-Εναγομένης και σε βάρος του Ενάγοντα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην αντίστοιχη Κλίμακα και θα είναι πληρωτέα μετά το πέρας όλης της υπόθεσης. (Υπ) Χ. Ι. Πογιατζής Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ c:\my documents\poyiatzis\interim decisions cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.