Εμμανουήλ Κουμαντάκη κ.α. ν. ADVAL HOLDINGS LTD, Αρ. Αγωγής: 6321/2009., 23.6.
- ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A239 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΠΑΡΠΑΡΙΝΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6321/
- METAΞΥ :
- Εμμανουήλ Κουμαντάκη,
- Μιχαήλ, Μυλωνάκη,
- Νικολάου Αγιομυργιανάκη,
- Εμμανουήλ Πετειναράκη,
- Αικατερίνης Τσαγκαράκη,
- Ηρακλή Μορφουλάκη,
- Μαρίας Μορφουλάκη,
- Σωτήριου Γαζαριάν, Εναγόντων, - και -
- ADVAL HOLDINGS LTD,
- Χριστόδουλου Σεφέρη, Eναγομένων. ----------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 23.6.
- Αίτηση ημερ. 18.2.2010 για έκδοση προσωρινού διατάγματος ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές : κ. Γ. Χριστοδούλου. Για Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Χρ. Κληρίδης. ------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι αιτητές, όλοι από το Ηράκλειο Κρήτης, κατεχώρισαν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εναντίον αμφοτέρων των εναγομένων με την οποία αξιούν διάφορα ποσά, τα οποία σύμφωνα με το οπισθογραφημένο κλητήριο κατέβαλαν εις τους εναγόμενους διά επένδυση και/ή οι εναγόμενοι έλαβαν κατόπιν δόλου, απάτης, ψευδών παραστάσεων και/ή συνωμοσίας και/ή ως ληφθέντα αχρεωστήτως. Περαιτέρω, αξιούν αποζημιώσεις και τόκο. Την 6.11.09, κατόπιν μονομερούς αιτήσεως τους, ημερ. 27.10.09, οι αιτητές εξασφάλισαν προσωρινό διάταγμα, παρόμοιο με το αιτούμενο με την παρούσα αίτηση, με το οποίο η εναγόμενη 1 εμποδίζετο να αποξενώσει, καθ΄ οιονδήποτε τρόπο από το Ταμείο (Fund) και ή ομόλογο γνωστό ως Medium Term Note (MTN) με εκδότη την Commerzebank A.G., ISIN: DE
- Common Code: 010716098 value €1.000.000.000 ιδιοκτησίας της, που διατηρεί με τη Γερμανική Τράπεζα Commerzebank A.G. στην Φρανκφούρτη Γερμανίας, το ποσό των €4.000.
- Η εναγόμενη 1 κατεχώρισε ένσταση και ως αποτέλεσμα η πιο πάνω αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση την 18.2.
- Λόγω μη εμφάνισης των εναγόντων-αιτητών, τόσο η αίτηση ημερ. 27.10.09 όσο και το προσωρινό διάταγμα ημερ. 6.11.09 απερρίφθησαν. Ακολούθησε η υπό εξέταση αίτηση, η οποία κατεχωρήθη την 18.2.2010 και ορίσθη διά εξέταση την 19.2.
- Η αίτηση ήταν μονομερής και το Δικαστήριο διά λόγους που έκρινε ορθούς και δίκαιους διέταξε την επίδοση της. Η εναγόμενη 1 κατεχώρισε ένσταση. Το αιτούμενο με την υπό εξέταση αίτηση, διάταγμα είναι το ίδιο όπως έχει αναφερθεί και πιο πάνω. Την αίτηση συνοδεύει ένορκος δήλωση του κ. Πάρη Χατζηπαναγή, δικηγόρου στη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί τους αιτητές. Εις αυτήν γίνεται αναφορά στο προηγούμενο προσωρινό διάταγμα ημερ. 6.11.09 και επισυνάπτεται φωτοαντίγραφο της αίτησης ημερ. 27.10.09, της ενόρκου δηλώσεως που τη συνοδεύει, όπως και όλα τα επισυνημμένα σ΄ αυτήν τεκμήρια. Περαιτέρω, αναφέρεται ότι όπως έχει διαπιστωθεί από την ένσταση και ένορκο δήλωση που καταχωρήθηκε εκ μέρους της καθ΄ ης η αίτηση στις 17.2.2010, και από τις πληροφορίες που έλαβε από τους ενάγοντες-αιτητές, η καθ΄ης η αίτηση εξακολουθεί να διατηρεί αναλλοίωτο το Ταμείο και/ή ομόλογο, η δέσμευση του οποίου επιζητείται με την υπό εξέταση αίτηση. Να σημειωθεί ότι ο ομνύων υιοθετεί και επαναλαμβάνει την ένορκο δήλωση ημερ. 27.10.09 του ενάγοντα-αιτητή αρ. 4 που συνόδευε την πρώτη αίτηση. Εν συνεχεία, παρέχεται από τον ενόρκως δηλούντα δικαιολόγηση της μη προσέλευσης των αιτητών και δικηγόρων τους κατά την ακρόαση της αίτησης στις 18.2.2010, και περαιτέρω γίνεται αναφορά στο εκπρόθεσμο της καταχώρισης της ένστασης της καθ΄ ης η αίτηση, στην προηγούμενη διαδικασία και προσωρινό διάταγμα και ακόμη ότι έκτοτε τα γεγονότα της υπόθεσης δεν έχουν διαφοροποιηθεί. Επίσης, γίνεται η εισήγηση ότι δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη οιαδήποτε καθυστέρηση από την έκδοση του συντηρητικού διατάγματος ημερ. 6.11.09 και την καταχώριση της παρούσας αίτησης διότι η τελευταία καταχωρήθηκε αμέσως μετά την απόρριψη της αρχικής αίτησης. Περαιτέρω, γίνεται αναφορά στην έλλειψη κινητής ή ακίνητης περιουσίας εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση, πλην του ομολόγου, αντικειμένου της αίτησης, και ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις διά έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η καθ΄ης η αίτηση-εναγόμενη 1 κατεχώρισε ένσταση, όπου προβάλλονται 10 λόγοι. Εις αυτούς προβάλλεται, μεταξύ άλλων, η ύπαρξη διαιτησίας στις σχετικές συμφωνίες των μερών και συνεπώς η παρούσα διαφορά θα έπρεπε να οδηγηθεί σε διαιτησία, μη νομότυπης επίδοσης της αγωγής και διατάγματος, υποβιβασμό του ύψους των ποσών που οι αιτητές αναφέρουν ότι πλήρωσαν στην εναγόμενη 1, την αθέτηση υπό των αιτητών της συμφωνίας καταβολής του ποσού €10.5 εκατομμυρίων για σκοπούς ομαδικής επένδυσης, το ομόλογο Σημείωμα (Note)(MTN) έχει διατεθεί για εξασφάλιση των κεφαλαίων των αιτητών και μόνο και ακόμη ότι έγινε πρόταση διευθέτησης και επιστροφής των χρημάτων στους αιτητές. Είναι η θέση ότι η απαίτηση των εναγόντων δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Περαιτέρω και εν συνεχεία προβάλλεται ότι είναι αδικαιολόγητη η παγοποίηση ολόκληρου του ομολόγου ΜΤΝ για ποσό €1.000.000.000 αλλά η παγοποίηση θα έπρεπε να περιορισθεί στο ύψος της απαίτησης. Επίσης, καταλογίζει καθυστέρηση στην προώθηση του αιτήματος, στη μη ύπαρξη πιθανότητας να επισυμβούν αυτά που σκοπεί το διάταγμα να απαγορεύσει και το διάταγμα είναι ζημιογόνο καθότι επηρεάζει και την πληρωμή ποσών προς όφελος των εναγόντων. Τέλος, προβάλλεται ότι το διάταγμα είναι άνευ αντικειμένου, διότι η εναγόμενη 1 πλέον ουδέν δικαίωμα διατηρεί στο ομόλογο και ότι δεν καταδεικνύεται με την αίτηση ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής καθότι αυτή είναι αντιφατική και εν πάση περιπτώσει, οι αιτητές, οι οποίοι παρεβίασαν τα συμφωνηθέντα δεν υφίστανται ζημία. Την ένσταση συνοδεύει ένορκος δήλωση του Χρ. Σεφέρη, εναγόμενου
- Εις αυτήν, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι το εκδοθέν διάταγμα δεν έπρεπε να εκδοθεί λόγω ρήτρας διαιτησίας στις σχετικές συμφωνίες και μάλιστα για τον σκοπό αυτό έχει σταλεί στους δικηγόρους των αιτητών επιστολή ημερ. 26.2.
- Επίσης, λόγω του ότι η απαίτηση των αιτητών δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα καθότι αυτοί πλήρωσαν διάφορα μικρότερα ποσά, παρέλειψαν και/ή αθέτησαν συμφωνηθέντα, καθυστέρησαν στην προώθηση εξασφάλισης του επίδικου διατάγματος και ότι η εναγόμενη 1 ουδέν δικαίωμα διατηρεί επί του παγοποιηθέντος κεφαλαίου η αίτηση δεν πρέπει να επιτύχει. Περαιτέρω, γίνεται αναφορά στις πρόνοιες των συμφωνιών των μερών και προθυμία της εναγομένης να επιστρέψει στο παρελθόν τα κεφάλαια στους αιτητές, πλην όμως αυτοί αρνήθησαν αξιώνοντας αποζημιώσεις. Σύμφωνα με τους όρους των μεταξύ τους συμφωνιών, η εναγόμενη έδωσε εξασφάλιση στους αιτητές διά της παροχής δικαιώματος επίσχεσης και/ή επιβάρυνσης κάποιου σημειώματος ομολόγου - medium term note MTN της Commerzebank A.G. ύψους €1.000.000.000 και οι αιτητές με την αξίωση τους δεν απαιτούν πέραν του ποσού του €1.600.000, όπως οι ίδιοι την περιόρισαν με επιστολή του δικηγόρου τους ημερ. 19.10.
- Περαιτέρω, η καθ΄ ης η αίτηση έπαυσε να έχει και να διατηρεί οποιοδήποτε δικαίωμα ή σχέση με το πιο πάνω αναφερόμενο σημείωμα. Επίσης, και συνοπτικά προβάλλεται η μη πλήρωση των προϋποθέσεων της νομολογίας και νομοθεσίας διά έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Τα πιο πάνω είναι όσα τέθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι δικηγόροι των δύο πλευρών αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις θέσεις των πελατών τους. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος για τους αιτητές προώθησε την αίτηση μόνο επί τη βάση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε. Συνεπώς, και η εξέταση του Δικαστηρίου θα γίνει προς την κατεύθυνση αυτή. Τα κριτήρια τα οποία τίθενται στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όπως έχουν αναλυθεί στις υποθέσεις Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 C.L.R 557 και Junitexo v. Adidas
(1984)1 C.L.R 263 είναι τα ακόλουθα:- (α) Ο αιτητής πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι εγείρεται κάποιο σοβαρό θέμα προς εκδίκαση κατά τη δίκη. (β) Υπάρχει πιθανότητα ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία. (γ) Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Τελικά αν ικανοποιούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Σε σχέση με τις προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 πρέπει να λεχθεί ότι αναφορικά με την (α) προϋπόθεση έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα και με τη (β) προϋπόθεση ότι η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά ταυτόχρονα, κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, που είναι το επίπεδο απόδειξης αστικής υπόθεσης. Αναμένεται από τον αιτητή να καταδείξει ότι έχει μια ορατή δυνατότητα επιτυχίας. Η προϋπόθεση καταδείξεως κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο φέρνει στο προσκήνιο και το θέμα κατά πόσο η θεραπεία αποζημιώσεων θα ήτο ικανοποιητική εις τα περιστάσεις της υπόθεσης. Επίσης πρέπει ν΄ αναφερθεί ότι εις το παρόν στάδιο και στο πλαίσιο της παρούσης διαδικασίας πρέπει το Δικαστήριο να αποφεύγει τη διεξοδική διερεύνηση και εξέταση επίδικων θεμάτων της αγωγής. (ίδε Adidas v. Jonitexo
(1984)1 C.L.R 263). Στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης είναι παραδεκτό από την καθ΄ ης η αίτηση, αυτό ανέφερε ο ευπαίδευτος δικηγόρος της κατά την αγόρευση του, ότι ικανοποιούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32. Πολύ ορθά, πιστεύω έπραξε, διότι από το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ικανοποιούνται, κατά την κρίση μου, οι δύο αυτές προϋποθέσεις. Είναι παραδεκτό από την καθ΄ ης η αίτηση, ότι λήφθησαν διάφορα ποσά από τους αιτητές διά επένδυση βάσει συμφωνιών. Εκείνο που μπορεί να λεχθεί στο στάδιο αυτό και χωρίς να αποφασίζεται οτιδήποτε, διαφαίνεται ότι αμφισβητούνται τα όσα ακριβώς συμφωνήθησαν, απόδοση της επένδυσης και τυχόν παραστάσεις των εναγομένων. Όσον αφορά το θέμα ύπαρξης ρήτρας διαιτησίας εις τις μεταξύ των μερών συμφωνίες, σημειώνεται ότι η ύπαρξη τέτοιας ρήτρας δεν καταργεί τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αλλά παρέχει τη δυνατότητα αναστολής της διαδικασίας (βλ. Προοδευτική Ασφαλ. Εταιρεία Λτδ ν. Κουρουκλίδης κ.ά
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1374, 1379). Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, παρατηρώ ότι η εναγόμενη 1-καθ΄ ης η αίτηση, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρετέθησαν, είναι μια εταιρεία με μικρό κεφάλαιο (€8.555 ευρώ) και σύμφωνα με τους αιτητές οι εναγόμενοι 1 και 2 δεν διαθέτουν άλλη κινητή ή ακίνητη περιουσία, πλην του ομολόγου, μέρος του οποίου επιζητείται η παγοποίηση. Η εναγόμενη 1 με την ένσταση της δεν αρνείται και δεν αντικρούει τους άνω ισχυρισμούς, πλην της προβολής του ισχυρισμού ότι το άνω ομόλογο δεν της ανήκει. Εις απάντηση του ισχυρισμού αυτού, το μόνο που θα πρέπει ίσως να αναφερθεί είναι ότι σύμφωνα με τις ενώπιον του Δικαστηρίου συμφωνίες «Asset Guarantee Agreement» το ομόλογο αυτό παρουσιάζεται ως περιουσιακό στοιχείο της εναγομένης
- Συνεπώς, οποιοσδήποτε ισχυρισμός προβάλλεται προς το αντίθετο, χωρίς περαιτέρω στοιχεία, δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε αξία. Λαμβάνοντας δε υπόψη ότι το πιο πάνω ομόλογο είναι το μόνο περιουσιακό στοιχείο που έχει καταδειχθεί, τη μεγάλη ευκολία και δυνατότητα με τα σημερινά δεδομένα της υφιστάμενης τεχνολογίας να μετακινηθούν περιουσιακά στοιχεία αμέσως, κρίνω ότι σε υποθέσεις όπως η παρούσα η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο είναι ιδιαίτερα εμφανής. Συνεπώς, η κατάληξή μου είναι ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
- Τέλος, έχοντας υπόψη όλο το υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου, κρίνω ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Οι τυχόν δυσκολίες ή ταλαιπωρία ή ακόμη ζημιές που ενδεχομένως θα υποστεί η εναγόμενη 1 είναι λιγότερες με ενυπάρχουσα δυνατότητα υπολογισμού τυχόν ζημιάς της σε αντίθεση με αυτές που θα υφίσταντο οι αιτητές εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η τυχόν «επιθυμία» της εναγόμενης 1 να πληρώσει τους αιτητές με οιονδήποτε ποσό, ως αναφέρεται στην ένορκο δήλωση του εναγόμενου 2, είναι δυνατή λαμβάνοντας υπόψη το συνολικό ποσό του ομολόγου, που είναι €1.000.000.0000 και το ποσό που επιζητείται η δέσμευση είναι κατά πολύ λιγότερο. Περαιτέρω, υπάρχει και διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, μέσω της οποίας διά χρήσεως των κατάλληλων μηχανισμών είναι δυνατή η άνω πληρωμή. Ένα τελευταίο θέμα που εγείρεται με την ένσταση, είναι αυτό του ύψους του ποσού που επιζητείται η παγοποίηση, και είναι €4.000.
- Η καθ΄ ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν δικαιολογείται η δέσμευση οποιουδήποτε ποσού πέραν του ποσού του €1.600.000, που οι αιτητές αυτοπεριορίσθηκαν προβάλλοντας το ως η αξίωση τους. Η άνω θέση της εναγομένης 1 παραγνωρίζει ένα σημαντικό παράγοντα. Σύμφωνα με τις μεταξύ των μερών συμφωνίες, τα κεφάλαια των αιτητών θα έφεραν τόκο 15% μηνιαίως. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το ποσό των €1.600.000 να αποφέρει τόκο €20.000 μηναίως. Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη το στοιχείο αυτό, τον χρόνο που παρήλθε από της υπογραφής των συμφωνιών μέχρι τον τερματισμό τους και την αξίωση διά αποζημιώσεις, εύκολα γίνεται αντιληπτή η ραγδαία αύξηση του άνω ποσού του €1.600.
- Τονίζω διά ακόμη μια φορά ότι στο παρόν στάδιο δεν αποφασίζεται τίποτε και παραμένουν όλα ανοικτά διά εκδίκαση κατά τη δίκη. Διά όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση πετυχαίνει και εκδίδεται διάταγμα ως η παρ. (Α) της αίτησης. Τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της παρούσης αίτησης και να είναι υπέρ των αιτητών, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, αλλά θα είναι πληρωτέα μετά την έκδοση απόφασης στην αγωγή. [Υπ.] Λ. Παρπαρίνος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο