Αποφράξεις Αποχετευτικών «Ο Καρχαρίας Λτδ» ν. Χρίστου Ιωσήφ, Αγωγή αρ: 2702/06, 29 Ιουνίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A244 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ: 2702/06 Αποφράξεις Αποχετευτικών «Ο Καρχαρίας Λτδ» Ενάγοντες και Χρίστου Ιωσήφ Εναγομένου -------------------------------- 29 Ιουνίου, 2010 Για τους ενάγοντες-αιτητές, εμφανίζεται ο κ. Δ. Α. Παυλίδης για κ.κ Δημήτριος Α. Παυλίδης και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε Για τον εναγόμενο-καθ' ου η αίτηση, εμφανίζεται ο κ. Δ. Διομήδους για κ.κ Καλλής και Καλλής Δ.Ε.Π.Ε Απόφαση για την αίτηση ημερομ. 12.1.10 (αίτημα για τη διαγραφή της έκθεσης υπεράσπισης και της ανταπαίτησης). ----------------------------------------------- Με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, που κατεχώρισαν στις 17.4.06, οι ενάγοντες-αιτητές («οι αιτητές») διεκδικούν Λ.Κ600, εντόκως, δυνάμει επιταγής. Αναφέρουν πως η επιταγή εξεδόθηκε από τον εναγόμενο-καθ' ου η αίτηση («ο καθ' ου η αίτηση») επ' ονόματι και/ή προς όφελός τους και έναντι νόμιμου ανταλλάγματος. Πλην όμως, δεν κατέστη δυνατή η εξαργύρωση της γιατί αυτή ανεκλήθηκε. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των αιτητών προς τον καθ΄ου η αίτηση, το ποσόν της επιταγής παραμένει έως και σήμερα απλήρωτο. Στις 27.6.07, ο καθ' ου η αίτηση κατεχώρισε υπεράσπιση και ανταπαίτηση ισχυριζόμενος τα ακόλουθα: Οι αιτητές αποτελούν εταιρεία που ασχολείται, μεταξύ άλλων, με τον καθαρισμό αποχετευτικών συστημάτων. Το Σεπτέμβριο του έτους 2005 ο ίδιος επεκοινώνησε με τον κ. Πέτρο, διευθυντή και/ή υπάλληλο και/ή εκπρόσωπο των αιτητών, και του ανέθεσε τον καθαρισμό του αποχετευτικού συστήματος της οικίας του. Συνεφωνήθηκε, ως αμοιβή, η εύλογη αμοιβή της αγοράς. Πράγματι, ο κ. Πέτρος και/ή υπάλληλοι των αιτητών μετέβηκαν στην οικία του, χωρίς αυτός να είναι παρών, και καθάρισαν το αποχετευτικό σύστημα. Αυθημερόν, ο κ. Πέτρος τον επεσκέφθηκε στην εργασία του και του ζήτησε, ως αμοιβή, Λ.Κ
- Ο ίδιος θεώρησε την αμοιβή αδικαιολόγητα υψηλή. Τότε, ο κ. Πέτρος μείωσε την απαίτησή του κατά Λ.Κ 80 και επέμεινε να πληρωθεί. Ο ίδιος εξέδωσε την επίδικη επιταγή υπό τον ρητό όρο ότι ο κ. Πέτρος θα τον προμήθευε με αναλυτικό τιμολόγιο για τις εκτελεσθείσες εργασίες καθώς και με τις άδειες σακκούλες των υλικών που, κατ' ισχυρισμόν, χρησιμοποιήθηκαν για τις εργασίες. Σε αντίθετη περίπτωση, θα ανακαλούσε την επιταγή. Όταν επέστρεψε στην οικία του διεπίστωσε πως οι αιτητές προεκάλεσαν ζημιές ύψους Λ.Κ
- Τρίτος, στον οποίον ανέθεσε να κοστολογήσει τις εργασίες των αιτητών, του ανέφερε πως η εύλογη αμοιβή γι' αυτές κυμαίνεται μεταξύ των Λ.Κ 60 και Λ.Κ
- Επίσης, ο τρίτος αυτός του ανέφερε πως δεν τοποθετήθηκαν στο αποχετευτικό σύστημα υλικά ως οι ισχυρισμοί των αιτητών. Εν όψει τούτων, ισχυρίζεται πως οι αιτητές τον εξαπάτησαν και ενήργησαν δολίως. Τέλος, επειδή οι αιτητές ουδέποτε του παρουσίασαν το τιμολόγιο και τις άδειες σακκούλες, που ο ίδιος τους ζήτησε, ανεκάλεσε την επίδικη επιταγή. Αρνείται ότι οφείλει οιονδήποτε ποσόν στους αιτητές και ανταπαιτεί Λ.Κ 345, ως οι ζημιές που υπέστηκε από ενέργειες των αιτητών, καθώς και αποζημιώσεις ένεκα απάτης και/ή δόλου. Οι αιτητές απήντησαν σύντομα στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση, αρνούμενοι όσα ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται στο δικόγραφο του. Αυθημερόν ζήτησαν, επί τη βάσει της Δ.31 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, τον ορισμό της υπόθεσης για ακρόαση. Ορίστηκε ακρόαση της υπόθεσης για τις 19.3.
- Η δικάσιμος εκείνη καθώς και άλλες που, επίσης, ορίστηκαν για ακρόαση, δεν έμελλαν να τελεσφορήσουν. Κατά τη δικάσιμο της 7.1.10 οι αιτητές ζήτησαν αναβολή της ακρόασης για να καταχωρίσουν αίτηση για τη διαγραφή της υπεράσπισης και ανταπαίτησης. Στις 12.1.10 κατεχωρίστηκε, πράγματι, η υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση») δια της οποίας επιδιώκεται η διαγραφή της υπεράσπισης και της ανταπαίτησης γιατί το δικόγραφο αυτό δεν αναφέρει λογική αιτία αγωγής και/ή γιατί αυτό είναι ενοχλητικό και ασήμαντο και/ή γιατί αυτό σκοπεύει να καθυστερήσει και/ή να εμποδίσει και/ή καταστρατηγήσει τη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης και/ή γιατί αυτό είναι δικονομικά παράτυπο και/ή ελαττωματικό και δεν συνάδει με τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και/ή την πρακτική του Δικαστηρίου και/ή γιατί αυτό περιέχει απόδειξη και/ή μαρτυρία και/ή γιατί αυτό παρεμποδίζει την απαίτηση των αιτητών. Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, τη Δ.19 θ4, τη Δ.26, τη Δ.48 θ.θ 1,2 και 9, τη Δ.27 θ.θ 1,2 και 3, τη Δ.21 θ.θ 3 και 10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, τα Άρθρα 30.2 και 35 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, τη νομολογία και την πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Στο σώμα της καταγράφεται επιχειρηματολογία, η οποία συνοψίζεται ως εξής: Η υπεράσπιση δεν περιέχει άρνηση οιουδήποτε γεγονός από αυτά που συναποτελούν τη βάση της αγωγής. Ιδίως, δεν υπάρχει άρνηση του γεγονότος της έκδοσης της επιταγής. Όσα εγείρονται δια της υπεράσπισης και, ιδίως, οι ισχυρισμοί περί ανάκλησης της επιταγής για εύλογη αιτία είναι άσχετα και δεν μπορούν να προβάλλονται. Ουδεμία από τις αποκλειστικές υπερασπίσεις, οι οποίες καθορίζονται στη Δ.21 θ.3, προβάλλεται. Ούτε η ανταπαίτηση μπορεί να προβάλλεται. Η Δ.21 θ.10 προβλέπει για την εξαίρεση της ανταπαίτησης όταν η δι' αυτής προβληθείσα αξίωση πρέπει να αποφασισθεί στα πλαίσια ανεξάρτητης αγωγής. Τέλος, τη βασιμότητα της αίτησης υποστηρίζουν οι αποφάσεις Μαρσέλ κ.α ν Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ 1859 και Marketrends Insurance Ltd v Μιχαήλ κ.α
(2006)1(Α) Α.Α.Δ 734, όπου αποφασίσθηκε πως, εφ' όσον η υπεράσπιση αντιβαίνει τη Δ.21 θ.2, το ορθό διάβημα εκ μέρους του ενάγοντος είναι η καταχώριση αίτησης για διαγραφή της υπεράσπισης και, στη συνέχεια, η επιδίωξη εξασφάλισης απόφασης λόγω παράλειψης καταχώρισης υπεράσπισης. Η αίτηση αντιμετωπίζει την ένσταση του καθ' ου η αίτηση οι λόγοι της οποίας είναι οι ακόλουθοι: 1) Η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ανεπαρκή νομική και πραγματική βάση. 2) Η αίτηση παραβιάζει τη Δ.48 θ.4 αφού δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. 3) Η αίτηση δεν αποκαλύπτει στοιχεία που να δικαιολογούν την έκδοση της αιτούμενης θεραπείας. 4)Η αίτηση είναι αόριστη, κακόπιστη και καταχρηστική και μόνον σκοπό έχει τη καθυστέρηση της εκδίκασης της αγωγής. 5) Η αίτηση κατεχωρίστηκε πολύ καθυστερημένα και συνιστά κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση ο οποίος, κατ' αρχάς, επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της αίτησης. Η επιχειρηματολογία του συνοψίζεται ως εξής: Νομίμως προβάλλει την υπεράσπιση της ανάκλησης της επίδικης επιταγής για εύλογη αιτία, και συγκεκριμένα λόγω απουσίας αντιπαροχής, εφ' όσον αυτό διαλαμβάνει η Δ.21 θ.3. Περαιτέρω, ορθώς και νομίμως προβάλλει ανταπαίτηση για τις ζημιές που οι αιτητές του προεκάλεσαν καθώς και για τις αποζημιώσεις που του οφείλονται λόγω της δόλιας και απατηλής συμπεριφοράς τους. Το δικόγραφο του περιέχει μόνον τους ουσιώδεις και αναγκαίους ισχυρισμούς του, η δε απαίτηση και ανταπαίτηση συνδέονται και δύνανται, με ευχέρεια, να συνεκδικασθούν. Περαιτέρω, ο καθ' ου η αίτηση επισημαίνει πως η αίτηση κατεχωρίστηκε με καθυστέρηση πέραν των δύο
(2)ετών εφ' όσον, κατά τη δικάσιμο της 28.9.07, οι αιτητές ζήτησαν απλώς και μόνον να ορισθεί η υπόθεση για ακρόαση χωρίς να ζητήσουν από το Δικαστήριο οιεσδήποτε άλλες οδηγίες. Επίσης, στις 7.5.09, στις 8.11.09 και στις 22.12.09 η ακρόαση της υπόθεσης ανεβλήθηκε κατώπιν αιτήματος των αιτητών χωρίς και πάλιν να τεθεί ζήτημα διαγραφής της υπεράσπισης. Αυτή η συμπεριφορά των αιτητών, συνεχίζει ο καθ' ων η αίτηση, οδηγεί στο συμπέρασμα πως η αίτηση σκοπεύει στην καθυστέρηση εκδίκασης της υπόθεσης και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Η ακρόαση της υπόθεσης έγινε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, κατ' ουσίαν, επανέλαβαν, αναλόγως, τα επιχειρήματα που εκτίθενται στην αίτηση και την ένορκη δήλωση του καθ΄ου η αίτηση. Έχω μελετήσει με προσοχή τα ενώπιόν μου δεδομένα και, εν πρώτοις, σημειώνω πως τα δικόγραφα, τα οποία έχουν σκοπό να καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης, πρέπει να καταγράφουν τις θέσεις των διαδίκων κατά τρόπον περιεκτικό και συνοπτικό. Αυτό συμβάλλει στην αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Για το λόγο αυτό η σύνταξη των δικογράφων διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες τους οποίους ενσωματώνει η Δ.19. Η Δ.19 θ.4 επιβάλλει όπως κάθε δικόγραφο περιέχει μια έκθεση, σε συνοπτική και λιτή μορφή, των ουσιαστικών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος βασίζει την απαίτηση ή την υπεράσπιση ή την ανταπαίτηση του, αναλόγως, χωρίς πλατειασμούς. Αυτό είναι το μόνο επιτρεπτό περιεχόμενο ενός δικογράφου. Ως ουσιαστικό γεγονός θεωρείται το απαραίτητο γεγονός, το γεγονός που είναι αναγκαίο για τη θεμελίωση της απαίτησης ή της υπεράσπισης ή της ανταπαίτησης, αναλόγως. Η μαρτυρία η οποία επιδιώκει να αποδείξει ένα τέτοιο γεγονός δεν πρέπει να δικογραφείται [Παγκύπρια Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1 Α.Α.Δ 685, 688 επ.]. Και ούτε πρέπει να δικογραφούνται ισχυρισμοί οι οποίοι είναι αχρείαστοι ή σκανδαλώδεις ή τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς ή να προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής. Η Δ.19 θ.26 προσφέρει θεραπεία σε τέτοιες περιπτώσεις. Το Δικαστήριο δύναται να διατάξει τη διαγραφή του αντικανονικού δικογράφου ή του αντικανονικού μέρους αυτού. Περαιτέρω, και όσον αφορά σε αγωγές με αιτία μια συναλλαγματική, η Δ.21 θ.3 περιορίζει τις περιπτώσεις υπεράσπισης που μπορούν να προβληθούν. Μεταξύ άλλων, μπορεί να προβληθεί ως υπεράσπιση ο λόγος για τον οποίον δεν τιμήθηκε η συναλλαγματική. Στην προκειμένη περίπτωση, η αίτηση, η οποία καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, και τις Δ.19 και Δ.27, υποβάλλεται κατά τρόπον παραδεκτό. Επίσης, η Δ.48 θ.9 (j) και (ο) επιτρέπει την υποβολή αίτησης για διαγραφή δικογράφου χωρίς την υποστήριξη ένορκης δήλωσης περί τα γεγονότα. Συνεπώς, οι σχετικοί λόγοι ένστασης απορρίπτονται. Απορρίπτεται, επίσης, ο λόγος ένστασης που αφορά στο χρόνο υποβολής της αίτησης. Είναι, βεβαίως, γεγονός πως κατά τη διαδικασία που προκαλείται δυνάμει της Δ.30 θα πρέπει οι διάδικοι να ζητούν οδηγίες ή διαταγή, αναλόγως, για ζητήματα που αφορούν στην ευχερή διεξαγωγή της ακροαματικής διαδικασίας. Όμως, εάν διάδικος παραλείψει να το πράξει δεν σημαίνει πως αυτός στερείται, άνευ άλλου τινός, του δικαιώματος να ζητήσει τέτοιες οδηγίες ή διαταγή σε μεταγενέστερο στάδιο. Ευσταθούν, όμως, οι λόγοι ένστασης που αφορούν στην ουσία: Εξεταζόμενο, εντός του πιο πάνω νομοθετημένου και νομολογημένου πλαισίου, το δικόγραφο του καθ' ου η αίτηση είναι καθ' όλα επιτρεπτό. Κατ' αρχάς, το δικόγραφο αυτό είναι διατυπωμένο με σαφήνεια, περιεκτικότητα και επάρκεια, χωρίς απρέπειες και χωρίς υπερβολές. Προβάλλει δε μια υπεράσπιση (την ανάκληση της επίδικης επιταγής για εύλογη αιτία) η οποία επιτρέπεται επί τη βάσει των όσων διαλαμβάνει η Δ.21 θ.3. Περαιτέρω, δια του δικογράφου αυτού προβάλλεται ανταπαίτηση της οποία το πραγματικό υπόβαθρο συνδέεται με αυτό της απαίτησης. Έτσι, η απαίτηση και η ανταπαίτηση δύνανται δύνανται να συνεκδικασθούν με ευχέρεια. Με βάση όλα τα πιο πάνω, η αίτηση ημερομηνίας 12.1.10 αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου-καθ' ου η αίτηση και εναντίον των εναγόντων-αιτητών. Να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ)........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο