← Κύπρος

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΕΣΣΕΠΣ κ.α. ν. ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΣΑΒΒΑ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 6358/04, 30.6.2010

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΕΣΣΕΠΣ κ.α. ν. ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΣΑΒΒΑ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 6358/04, 30.6.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A247 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6358/04 Μεταξύ:

  1. ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΕΣΣΕΠΣ
  2. ΔΙΑΜΑΝΤΩ ΙΑΚΩΒΙΔΟΥ Εναγόντων - και -
  3. ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΣΑΒΒΑ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ
  4. ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΠΟΛΥ ΛΕΩΝΙΔΟΥ
  5. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ Εναγομένων ------------------------ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30.6.2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες: κα Χρ. Ιωαννίδου Για Εναγόμενους 1-2: κ. Κυπρίζογλου για κ. Ρ. Ερωτοκρίτου, για να ακούσει απόφαση κα Ιορδάνους Για Εναγόμενο 3: κ. Δ. Ζαβαλής ----------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες με την παρούσα αγωγή ζητούν τα πιο κάτω: «Α. Απόφαση ή/και Διαταγή του Δικαστηρίου ότι η φερόμενη διαθήκη ημερ. 7 Μαίου 2003 της αποβιώσασας Μαρούλλας Α. Φοινικαρίδου, τέως από Παλλουριώτισσα, Λευκωσία, είναι άκυρη και χωρίς νόμιμο αποτέλεσμα διότι αυτή αντιστρατεύεται τη διαθήκη ημερ. 14/9/1983 της αποβιώσασας η οποία καταρτίσθηκε και υπογράφηκε στα πλαίσια αμοιβαίων διαθηκών ή/και συμφωνίας μεταξύ αυτής και του προαποβιώσαντος συζύγου της για αμοιβαίο όφελος και ότι η διαθήκη του καθενός δεν θα ανακληθεί. Β. Απόφαση ή/και Διαταγή του Δικαστηρίου ότι η διαθήκη ημερ. 14/9/1983 της ως άνω αποβιώσασας είναι έγκυρη και σε ισχύ. Γ. Απόφαση ή/και Διακήρυξη του Δικαστηρίου ότι η περιουσία της ως άνω υπό Α. αποβιώσασας ανήκει στους κατονομαζόμενους δικαιούχους στην διαθήκη της αποβιώσασας ημερ. 14/9/1983 ή/και ότι η περιουσία της αποβιώσασας που τυχόν περιήλθε ή/και θα περιέλθει στους νόμιμους αντιπροσώπους ή/και διαδόχους ή/και τον εκτελεστή της διαθήκης της αποβιώσασας κρατείται εκ μέρους και για λογαριασμό των κατονομαζομένων δικαιούχων στη διαθήκη της αποβιώσασας ημερ. 14/9/1983 ή/και ανήκει ουσιαστικά στους κατονομαζόμενους δικαιούχους στη διαθήκη της αποβιώσασας ημερ. 14/9/
  6. Δ. Περαιτέρω ή/και διαζευκτικά προς τις ως άνω υπό Α. και Β. θεραπείες, απόφαση ή/και διακήρυξη του Δικαστηρίου ότι η φερόμενη διαθήκη ημερ. 7 Μαίου 2003 της αποβιώσασας Μαρούλλας Φοινικαρίδου, από Παλλουριώτισσα, Λευκωσία είναι άκυρη και χωρίς νόμιμο αποτέλεσμα, γιατί κατά τον φερόμενο χρόνο κατάρτισης και υπογραφής της η αποβιώσασα εστερείτο δικαιοπρακτικής ικανότητας, ή/και διότι λόγω ασθενείας ή/και λόγω της σωματικής και πνευματικής της κατάστασης δεν μπορούσε να αντιληφθεί το περιεχόμενο και αποτέλεσμα της φερόμενης διαθήκης, ή/και διότι η εν λόγω διαθήκη είναι καρπός ψυχικής πίεσης και επίδρασης επί της αποβιώσασας ή/και διότι δεν είναι αποτέλεσμα της ελεύθερης και εχέφρινος βούλησης της ή/και διότι συνιστά παράβαση της συμφωνίας της αποβιώσασας με τον προαποβιώσαντα σύζυγο της για μη ανάκληση των διαθηκών τους.» Οι διάδικοι έκαμαν την εξής δήλωση παραδεκτών γεγονότων: «Δήλωση Οι Δικηγόροι των δύο πλευρών δηλώνουν εκ συμφώνου ότι τα πιο κάτω παραδεκτά γεγονότα είναι τα μόνα επίδικα γεγονότα που αφορούν την παρούσα αγωγή και ζητούν από το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση με βάση τα πιο κάτω γεγονότα καθώς επίσης με βάση τα έγγραφα τα οποία θα κατατεθούν από κοινού. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 επιφυλάσσουν το δικαίωμα τους να προσκομίσουν προφορική μαρτυρία μόνο όσο αφορά τη σχέση της Εναγομένης 1 με την αποβιώσασα Μαρούλλα Α. Φοινικαρίδου. Οι Ενάγοντες επιφυλάσσουν το δικαίωμα να αντεξετάσουν επί τούτου και να προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία προς υποστήριξη των ισχυρισμών τους. Παραδεκτά γεγονότα:
  7. Ο Ενάγων 1 είναι υιός του αδελφού της αποβιώσασας Μαρούλλας Α. Φοινικαρίδου τέως από την Παλλουριώτισσα («αποβιώσασα»),η οποία απεβίωσε την 21/11/
  8. Η Ενάγουσα 2 είναι βαφτιστικιά της αποβιώσασας. Οι Εναγόμενες 1 και 2 είναι αδελφές, θυγατέρες της Δέσποινας Ερωτοκρίτου που είναι αδελφή της αποβιώσασας.
  9. Η αποβιώσασα ήταν η σύζυγος του Ανδρέα Φοινικαρίδη τέως από την Παλλουριώτισσα ο οποίος απεβίωσε την 15/12/
  10. Κατά ή περί την 14/9/1983 η αποβιώσασα και ο σύζυγος της εκτέλεσαν ταυτοχρόνως όμοιες αμοιβαίες διαθήκες με βάση τις οποίες το σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας του καθενός εκληροδοτείτο στον άλλο και, στην περίπτωση θανάτου του κληρονομήσαντος, η περιουσία του εκληροδοτείτο στους Ενάγοντες και την Εναγομένη 2 κατά 1/3 μερίδιο έκαστος. Η αποβιώσασα και ο σύζυγος της δεν απέκτησαν τέκνα. Η εκτέλεση των προαναφερθεισών αμοιβαίων διαθηκών ήταν αποτέλεσμα συμφωνίας μεταξύ της αποβιώσασας και του συζύγου της. Προς τούτο κάθε ένας από τους προαναφερθέντες διαθέτες εδήλωνε στην διαθήκη του ότι είχε συμφωνήσει με τον άλλο να εκτελέσουν αμοιβαίες διαθήκες με την ίδια ημερομηνία και όμοιους όρους και περαιτέρω είχαν συμφωνήσει ότι η διαθήκη του καθενός δεν θα ανακαλειτο είτε διαρκούσης της ζωής αμφοτέρων ή του επιζώντος μετά τον θάνατο του άλλου. Κάθε ένας από τους διαθέτες όρισε στην διαθήκη του σαν εκτελεστή της τον δικηγόρο Πάμπο Ιωαννίδη από τη Λευκωσία.
  11. Με το θάνατο του συζύγου της αποβιώσασας, το σύνολο της περιουσίας του εκληρονομήθηκε από την αποβιώσασα με βάση την προαναφερθείσα διαθήκη του συζύγου της.
  12. Μετά το θάνατο της αποβιώσασας, παρουσιάσθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για επικύρωση διαθήκη ημερ. 7/5/2003 με την υπ' αριθ. 43/04 αίτηση με βάση την οποία το σύνολο της περιουσίας της αποβιώσασας εκληροδοτείτο στους Ενάγοντες και στους Εναγομένους 1 και 2 ανά 1/4 μερίδιο έκαστος. Περαιτέρω με την εν λόγω διαθήκη φέρεται να διορίσθηκε ως εκτελεστής της ο Εναγόμενος 3.» Επίσης οι δύο πλευρές κατέθεσαν τα ακόλουθα έγγραφα από κοινού και επεφύλαξαν τα δικαιώματα τους όσον αφορά την ερμηνεία και νομική ισχύ των πιο πάνω εγγράφων. ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 Διαθήκη Μαρούλλας Α. Φοινικαρίδου ημερ. 14.9.
  13. ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 Διαθήκη Ανδρέα Φοινικαρίδη ημερ. 14.9.
  14. ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3 Αντίγραφο διαθήκης Μαρούλλας Α. Φοινικαρίδου ημερ. 7.5.
  15. Οι Ενάγοντες και ο Εναγόμενος 3 δεν πρόσφεραν οποιαδήποτε μαρτυρία και βάσισαν την υπόθεση τους στα παραδεκτά γεγονότα. Για λογαριασμό των Εναγομένων 1 και 2 κατέθεσε η Εναγομένη 1, Χρυσάνθη Σάββα Θεοφάνους, η οποία είπε ότι με την Εναγομένη 2 είναι αδερφές, η μητέρα της ήταν η Δέσποινα Ερωτοκρίτου, το γένος Οδυσσέα Ζορπίδη και ήταν αδελφή της Μαρίας Φοινικαρίδου. Είναι το πρόσωπο που αναφέρεται στη διαθήκη. Ο Αντρέας Λέσσεπς είναι πρώτος της ξάδερφος από την πλευρά της μητέρας της. Δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την Ενάγουσα
  16. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Ένσταση Εναγομένων 1 και 2 ότι οι Ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται στην έγερση της παρούσας αγωγής. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 εγείρουν θέμα έλλειψης αγώγιμου δικαιώματος από πλευράς Εναγόντων. Βασίζουν τον ισχυρισμό τους αυτό στο άρθρο 25 του Περί Διαχείρισης Κληρονομιών Νόμου Κεφ. 189, το οποίο προβλέπει τα εξής: «
  17. Από και μετά τη χορήγηση επικύρωσης διαθήκης ή εγγράφου διαχείρισης με επισυνημμένη διαθήκη τα δικαιώματα και υποχρεώσεις που πηγάζουν από την κληρονομιά του αποθανόντος (περιλαμβανομένου του εκ του νόμου μη διαθέσιμου μέρους της κληρονομιάς και του αδιάθετου μέρους την κληρονομιάς) θεωρούνται ότι περιήλθαν στον προσωπικό αντιπρόσωπο από την ημερομηνία θανάτου του αποθανόντος.» Σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα, παρ. 6, μετά τον θάνατο της αποβιώσασας, παρουσιάσθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για επικύρωση η διαθήκη ημερ. 7.5.2003 με την υπ' αρ. 43/04 αίτηση. Δεν γίνεται λόγος όμως στα παραδεκτά γεγονότα, ούτε βέβαια προσκομίστηκε μαρτυρία για χορήγηση επικύρωσης διαθήκης ή εγγράφου διαχείρισης με επισυνημμένη διαθήκη. Ούτε βέβαια έγινε οποιαδήποτε αναφορά στα παραδεκτά γεγονότα ή την μαρτυρία ως προς το κατά πόσο η διαθήκη του Ανδρέα Φοινικαρίδη κατατέθηκε στο Δικαστήριο ή έγινε αίτηση για χορήγηση επικύρωσης διαθήκης ή εγγράφου διαχείρισης με επισυνημμένη διαθήκη. Εφόσον οι πιο πάνω διαθήκες δεν κατατέθηκαν στο Δικαστήριο για χορήγηση επικύρωσης διαθήκης ή εγγράφου διαχείρισης με επισυνημμένη διαθήκη δεν περιήλθε η περιουσία στους προσωπικούς αντιπροσώπους των αποβιωσάντων για να κινήσει αγωγή ο ένας του άλλου. Η χορήγηση επικύρωσης διαθήκης ή εγγράφου διαχείρισης με επισυνημμένη διαθήκη είναι η διαδικασία με βάση την οποία τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που πηγάζουν από την κληρονομιά του αποθανόντος θεωρούνται ότι περιήλθαν στον προσωπικό αντιπρόσωπο που είναι ο εκτελεστής ή διαχειριστής, σύμφωνα με την ερμηνευτική διάταξη άρθρο 2 του Κεφ.
  18. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία που να φαίνεται ότι έγινε η διαδικασία αυτή, δηλαδή χορήγηση επικύρωσης διαθήκης ή εγγράφου διαχείρισης με επισυνημμένη διαθήκη. Συνεπώς ο ισχυρισμός των Εναγομένων 1 και 2 για έλλειψη αγώγιμου δικαιώματος δεν απεδείχθη και απορρίπτεται. Άρθρο 37 του Περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμου, Κεφ.
  19. Ανάκληση Διαθήκης. Σύμφωνα με το άρθρο 37 του Περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμου Κεφ. 195: «Διαθήκη δύνανται να ανακληθεί- α) με μεταγενέστερη διαθήκη που ανακαλεί ρητά την προγενέστερη β) με μεταγενέστερη διαθήκη ασυμβίβαστη με τις διατάξεις της προγενέστερης, αλλά κατά την έκταση μόνο κατά την οποία οι διατάξεις των δύο διαθηκών είναι ασυμβίβαστες ή (γ) με καύσιμο, σχίσιμο ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο καταστροφής αυτής από το διαθέτη ή από άλλο πρόσωπο στην παρουσία και με εντολή του με πρόθεση ανάκλησης αυτής.» Σύμφωνα με τη νομολογία οι περιπτώσεις ανάκλησης που περιέχονται στο άρθρο 37 είναι και ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορεί να ανακληθεί διαθήκη. Σχετική είναι η απόφαση Καθητζιώτη ν. Μαυρονικόλα

(1995)1 ΑΑΔ σελ. 347, όπου στη σελίδα 451 αναφέρονται τα εξής: «Μετά από προσεκτική μελέτη έχουμε καταλήξει στο συμπέρα­σμα ότι οι περιπτώσεις ανάκλησης που περιέχονται στο άρθρο 37 είναι και ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορεί να ανακληθεί διαθήκη. Είναι δηλαδή οι πρόνοιες του άρθρου 37 εξαντλητικές. Απορρίπτουμε τη θέση της εφεσείουσας ότι μπορεί η διαθήκη να θεωρηθεί ως ανακληθείσα μόνο με τη απόδειξη της πρόθεσης του διαθέτη. Στη θέση μας αυτή βρίσκουμε και υποστήριξη από τις ίδιες τις πρόνοιες του άρθρου 37 (c) που συνδέει τη φυσική πράξη καταστροφής της διαθήκης με την πρόθεση ανάκλησης που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι καταστροφή χωρίς πρόθεση δεν έχει αυτό το αποτέλεσμα και κατά συνέπεια και πρόθεση ανάκλησης χωρίς τη φυσική καταστροφή δεν οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα. (Δέστε In bonis Durance [1872] L.R.2, Ρ & D 406).» Σύμφωνα με τη νεότερη διαθήκη, Τεκμήριο 3, η αποβιώσασα Μαρούλλα Φοινικαρίδου στις 7.5.2003 ρητά ανακάλεσε οιανδήποτε διαθήκη η οποία έγινε προηγουμένως από αυτή. Η ανάκληση αυτή είναι ένας από τους τρόπους που απαριθμά ο Νόμος (άρθρο 37(α) του Νόμου) με τον οποίο μπορεί να ανακληθεί διαθήκη. Δηλαδή, ότι διαθήκη δύναται να ανακληθεί με μεταγενέστερη διαθήκη που ανακαλεί ρητά την προγενέστερη. Είναι ισχυρισμός στην αγωγή, στην έκθεση απαίτησης, ότι η νέα διαθήκη δεν είναι καρπός της ελεύθερης βούλησης της αποβιώσασας καθότι κατά τον φερόμενο χρόνο της σύνταξης και υπογραφής της, η αποβιώσασα ήταν βαριά ασθενής και δεν είχε δικαιοπρακτική ικανότητα και την ικανότητα να αντιληφθεί τη σημασία και αποτέλεσμα των πράξεων της και ειδικά τη σύνταξη και υπογραφή της φερόμενης νέας διαθήκης. Επίσης ότι η νέα διαθήκη δεν είναι καρπός της ελεύθερης βούλησης της αποβιώσασας αλλά αποτέλεσμα ψυχικής πίεσης που ασκήθηκε πάνω σ' αυτή από την Εναγομένη 1, τον σύζυγο της και τους συγγενείς τους. Τίποτε από όλα αυτά έχει αποδειχθεί, ούτε καν μαρτυρία έχει προσαχθεί προς τούτο. Η νέα διαθήκη ημερ. 7.5.2003, η οποία ανακαλεί τη διαθήκη ημερ. 14.9.1983 βρίσκω ότι είναι νόμιμη και η ανάκληση της διαθήκης ημερ. 14.9.1983 έγινε με ένα από τους προβλεπόμενους από το Νόμο τρόπους. Δεν υπάρχει επίσης οποιοσδήποτε άλλος ισχυρισμός που να υποστηρίζεται με μαρτυρία ότι η διαθήκη δεν είναι έγκυρη επειδή συντάχθηκε ή καταρτίστηκε κατά τρόπο προβλεπόμενο από τα άρθρα 22 και 29 του περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμου, Κεφ. 195, που ενέχει δηλαδή το στοιχείο της ακυρότητας ή δεν έχει εκτελεστεί με τον προβλεπόμενο από τα άρθρα 23 και 24 του πιο πάνω Νόμου τρόπο. Οι ισχυρισμοί των Εναγόντων για αμοιβαίες διαθήκες είναι άγνωστη στον Κυπριακό Νόμο. Ο ισχυρισμός ότι η αποβιώσασα κρατούσε την περιουσία της (συμπεριλαμβανομένης της περιουσίας που κληρονόμησε με βάση την αμοιβαία διαθήκη του συζύγου της) σε εμπίστευμα για να την χρησιμοποιήσει με τέτοιο τρόπο ώστε να δώσει αποτέλεσμα στην αμοιβαία διαθήκη ενόψει του ευρήματος του Δικαστηρίου ότι η διαθήκη ημερομηνίας 7.5.2003 είναι νόμιμη, είναι καταδικασμένος σε αποτυχία. Η αρχή ότι διαθήκη μπορεί πάντοτε να ανακληθεί και η τελευταία είναι πάντα η διαθήκη του διαθέτη είναι βασικός κανόνας του κοινοδικαίου ο οποίος έχει ενσωματωθεί στο άρθρο 37 του Κεφ. 195. Για τους πιο πάνω λόγους η αγωγή απορρίπτεται. Η διαθήκη ημερομηνίας 7.5.2003 είναι έγκυρη. Με την κατάληξη μου αυτή πετυχαίνει και η αναταπαίτηση. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγομένων και εναντίον των Εναγόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Για την ανταπαίτηση δεν θα επιδικάσω οποιοδήποτε ποσό εξόδων αφού εδικάσθη ταυτόχρονα με την απαίτηση και χωρίς να προσκομιστεί περαιτέρω μαρτυρία για απόδειξη της. (Υπ.) ........... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.