← Κύπρος

AG-FINANCIAL NETWORK LIMITED ν. INVEST BANKA MONTENEGRO AD, Αρ. Αγωγής: 1833/09, 7.7.2010

AG-FINANCIAL NETWORK LIMITED ν. INVEST BANKA MONTENEGRO AD, Αρ. Αγωγής: 1833/09, 7.7.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A253 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1833/09 AG-FINANCIAL NETWORK LIMITED Εναγόντων -και- INVEST BANKA MONTENEGRO A.D. Εναγομένων ----------------------- Αίτηση ημερομηνίας 28.8.2009 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 7.7.2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητές: κα Γ. Χ' Προδρόμου Για τους Καθ'ων η Αίτηση: κ. Σταυρινίδης ----------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτητές με την παρούσα αίτηση τους ζητούν την έκδοση από το Δικαστήριο των ακόλουθων διαταγμάτων: "(Α) Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της επίδοσης της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής λόγω ουσιώδους παράλειψης και/ή αντικανονικότητας καθότι η επίδοση έγινε κατά παράβαση νομοθετικών και/ή θεσμικών προνοιών. (Β) Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό του διατάγματος ημερ. 7.4.2009 με το οποίο διατάττεται και επιτρέπεται η υποκατάστατη επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής στη διεύθυνση των Εναγομένων στο Μαυροβούνιο, για λόγους αντικανονικότητας και/ή ουσιαστικής παρατυπίας αφού η επίδοση έγινε κατά παράβαση του Κυρωτικού της Συμφωνίας Συνεργασίας με τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Νόμου 179/86 που προνοεί για επίδοση μέσω των αρμοδίων αρχών." Η παρούσα αίτηση βασίζεται στον Κυρωτικό Νόμο 179/86 (Κυρωτικός της Συμφωνίας Συνεργασίας με τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Νόμος του 1986), Άρθρα 2, 3, 4 και 14-17, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.6 θ.θ. 7, 8 και 9, Δ.16 θ.9, Δ.48 θ.θ. 1, 2, 3, 8

(4), 9, 11, 12 και 13, στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου καθώς επίσης και στη σχετική νομολογία. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η παρούσα αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της Έλενας Σωκράτους. Στις 10.7.2009 επιδόθηκε στους Εναγόμενους στα κεντρικά τους γραφεία στο Μαυροβούνιο με διπλοσυστημένη επιστολή ημερ. 28.4.2009 ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής αρ. 1833/09, πιστόν αντίγραφο διατάγματος ημερ. 3.3.2009 με το οποίο επιτρέπεται και διατάσσεται η σφράγιση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και πιστόν αντίγραφο του διατάγματος ημερ. 7.4.2009, το οποίο εξουσιοδοτεί την υποκατάστατο επίδοση της ως άνω ειδοποίησης στη διεύθυνση των Εναγομένων στο Μαυροβούνιο με διπλοσυστημένη επιστολή μαζί με μεταφράσεις όλων των πιο πάνω εγγράφων στη Γιουγκοσλαβική γλώσσα. Η επίδοση αυτή είναι παράτυπη, παράνομη και αντικανονική καθότι δεν ακολουθήθηκε η διαδικασία που καθορίζει ο κυρωτικός Νόμος 179/86 και οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Έπρεπε να ακολουθηθεί η διαδικασία επίδοσης που καθορίζεται στη διακρατική συμφωνία μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Μαυροβουνίου. Οι Ενάγοντες στην παρούσα περίπτωση επέλεξαν να επιδώσουν με διπλοσυστημένη επιστολή κατόπιν εξασφάλισης σχετικής άδειας του Δικαστηρίου χωρίς να έχουν προηγηθεί προσπάθειες για επίδοση μέσω της επίσημης διαδικασίας που καθορίζει ο πιο πάνω Νόμος. Οι εν λόγω αιτήσεις δεν επιδόθηκαν στους Εναγόμενους-Αιτητές ούτε οι ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τις πιο πάνω μονομερείς αιτήσεις επί των οποίων στηρίχθηκε η έκδοση των διαταγμάτων 3.3.2009 και 7.4.2009. Οι Καθ'ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση, την οποία βάσισαν στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Θεσμούς Δ.6, Θ.7, 8 και 9, Δ.48 Θ.1-4, 8
(4), Δ.5 Θ.9, Δ.5 Α, Δ.6 Θ.1 και 4, Δ.16 Θ.9, Δ.64 Θ.1, 2 και 3, Κυρωτικό της Συμφωνίας Νομικής Συνεργασίας με τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Νόμο του 1986 (Ν. 179/86), στη νομολογία, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, καθώς και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της Ένστασης καταγράφονται στην ειδοποίηση ένστασης και είναι οι ακόλουθοι: «
  1. Το πρόσωπο το οποίο προβαίνει στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των Εναγομένων δεν δύναται να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης.
  2. Η αίτηση είναι καταχρηστική και θα πρέπει να απορριφθεί.
  3. Η Αίτηση είναι παράνομη, αντικανονική και άκυρη.
  4. Η Αίτηση στερείται νομικής και πραγματικής βάσης.
  5. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για ακύρωση/παραμερισμό της επίδοσης της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής και του Διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση ημ.07.04.
  6. Το επίδικο Διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση με διπλοσυστημένη επιστολή εκδόθηκε νόμιμα και σύμφωνα με τους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας και σύμφωνα με το Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου.
  7. Αν υπάρχει οποιαδήποτε παράλειψη εκ μέρους των Εναγόντων στη διαδικασία επίδοσης θεραπεύσιμη δυνάμει του Δ.64.» Η ένσταση βασίζεται στα γεγονότα τα οποία εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του Αλέξανδρου Γκούβερη, διευθυντή των Εναγόντων. Ισχυρίζεται ότι η ένορκη δήλωση των Αιτητών περιέχει ανακρίβειες. Η Ενόρκως Δηλούσα δεν γνωρίζει θετικά τα γεγονότα της υπόθεσης καθότι είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των Αιτητών και ούτε αποκαλύπτει την πηγή των γνώσεων της. Η επίδοση των εγγράφων έγινε νομότυπα και σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η μέθοδος υποκατάστατης επίδοσης εγγράφων με διπλοσυστημένη επιστολή είναι επιτρεπτή από τους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας και είναι μία μέθοδος η οποία είναι ανεξάρτητη από τη διακρατική συμφωνία μεταξύ Κύπρου και Μαυροβουνίου. Η όλη διαδικασία επίδοσης έχει γίνει νόμιμα αλλά αν έχει γίνει οποιαδήποτε παράλειψη αυτή είναι θεραπεύσιμη δυνάμει της Διαταγής
  8. Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 23.3.2009 και αφορούσε αξίωση των Εναγόντων-Καθ'ων η Αίτηση ποσού €271.075 δυνάμει υπολοίπου λογαριασμού και/ή ως αποζημίωση για παράβαση συμφωνίας και/ή υπόλοιπου εκτελεσθείσας εργασίας. Στις 3.3.2009 εκδόθηκε διάταγμα από το Δικαστήριο το οποίο διέττατε ή επέτρεπε την σφράγιση του ειδικά οπισθογραφημένου κλητηρίου της αγωγής. Στις 27.3.2009 καταχωρήθηκε αίτηση με την οποία οι Ενάγοντες-Καθ'ων η Αίτηση ζητούσαν μεταξύ άλλων: «Α. Την επίδοση ειδοποίησης του εν λόγω κλητηρίου εντάλματος εκτός Δικαιοδοσίας (out of jurisdiction). Β. Την υποκατάστατο επίδοση ειδοποίησης του ως άνω κλητηρίου της αγωγής με διπλοσυστημένη επιστολή στην διεύθυνση των Εναγομένων: Stranka Dragojerica 4, 81000 Podgorica Μαυροβούνιο ............................... Ε. Οποιαδήποτε μεταγενέστερη αίτηση να θεωρείται ότι έχει επιδοθεί εάν αντίγραφο αυτής αναρτηθεί στον πίνακα του Δικαστηρίου για 5 ημέρες.» Κάτω από την πιο πάνω αίτηση, το Δικαστήριο στις 7.4.2009 εξέδωσε διάταγμα ως οι πιο πάνω παράγραφοι καθορίζοντας τον χρόνο εντός του οποίου θα έπρεπε να καταχωρήσουν υπεράσπιση οι Εναγόμενοι στις 20 μέρες από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος. Στις 28.8.2009 οι Εναγόμενοι καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία ζητούν τον παραμερισμό και ή την ακύρωση της επίδοσης της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος σαν παράτυπης και ή αντικανονικής καθότι η επίδοση έγινε κατά παράβαση νομοθετικών και/ή θεσμικών προνοιών και διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει το εκδοθέν διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής αφού η επίδοση έγινε κατά παράβαση του Νόμου 179/
  9. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Ο Θεσμός Δ.
  10. Θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προβλέπει για την επίδοση εγγράφων δυνάμει Διεθνών Συμφωνιών. «
  11. Όπου δίδεται άδεια από το Δικαστήριο ή το Δικαστή για επίδοση κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης περί τέτοιου κλητηρίου σε οποιαδήποτε ξένη χώρα, με την οποία σύμβαση που σχετίζεται με τέτοια επίδοση έχει συναφθεί ή θα επεκταθεί στην Κύπρο, η ακόλουθη διαδικασία πρέπει να υιοθετείται, τηρουμένων οποιωνδήποτε ειδικών όρων της σύμβασης:-
(1). Ο διάδικος ο οποίος αιτείται ... τέτοιας επίδοσης πρέπει να καταχωρήσει στον Πρωτοκολλητή παράκληση (request) σύμφωνα με τον Τύπο 7, η οποία παράκληση (request) πρέπει να αναφέρει κατά πόσο η επίδοση είναι επιθυμητό να πραγματοποιηθεί (i) απευθείας μέσω του Βρετανού Πρόξενου, ή (Π) μέσω της αλλοδαπής δικαστικής αρχής, και πρέπει να συνοδεύεται από - (α) το έγγραφο, το οποίο θα επιδοθεί (β) δύο αντίγραφα του - στην περίπτωση της Γαλλίας τρία αντίγραφα (γ) μετάφραση (του εγγράφου) στην επίσημη γλώσσα της χώρας στην οποία πρόκειται να γίνει η επίδοση, επαληθευμένη ενόρκως από ή εκ μέρους του προσώπου, το οποίο προβαίνει στην παράκληση και (δ) δύο αντίγραφα της μετάφρασης. Όταν η επίδοση ζητείται να γίνει σε Βρετανό υπήκοο μέσω του Βρετανού Πρόξενου, η μετάφραση και τα αντίγραφα της δεν είναι ανάγκη - εκτός στην περίπτωση της Τουρκίας - να παρασχεθούν.» Ο Θ.8 της Δ.6 καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αποδεικνύεται η προσωπική επίδοση σε ξένη χώρα και με τον ίδιο τρόπο σύμφωνα με τις πρόνοιες του Θ.9 αποδεικνύεται ότι προσπάθειες για προσωπική επίδοση έγιναν αλλά απέτυχαν. Οι πρόνοιες την Δ.5 ΘΘ1 και 2 προβλέπουν ότι κάθε κλητήριο ένταλμα θα πρέπει να επιδίδεται στον Εναγόμενο προσωπικά αφήνοντας το είτε στον ίδιο είτε σε άλλο πρόσωπο με το οποίο σχετίζεται όπως ειδικότερα καθορίζεται στο Θ.
  1. Οι πρόνοιες της Δ.6 για υποκατάσταση επίδοση δεν αφαιρούν οτιδήποτε από την πιο πάνω αρχή ότι η επίδοση στον Εναγόμενο θα πρέπει να είναι προσωπική. Ο Ενάγοντας είναι υποχρεωμένος να κάμει προσωπική επίδοση. Επανερχόμενος τώρα στη Δ.6, είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι η Δ.6 περιέχει πρόνοιες για τον τρόπο προσωπικής επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας εκεί όπου υπάρχει σύμβαση με την ξένη χώρα. Στην παρούσα υπόθεση υπάρχει διμερής σύμβαση με τη χώρα όπου επιδιώκεται η επίδοση, είναι ο Κυρωτικός Της Συμφωνίας Νομικής Συνεργασίας με τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Νόμος του 1986, Ν. 179/
  2. Υπάρχει το Κεφάλαιο ΙΙ, Νομική Συνδρομή και Επίδοση Εγγράφων, άρθρα 14,15,16,17 και
  3. Στην περίπτωση ύπαρξης συνθήκης με ξένη χώρα είναι υποχρεωτική η τήρηση του τρόπου προσωπικής επίδοσης του κλητηρίου όπως αυτός καθορίζεται στο Θ.7 και υπόκειται σε τέτοιους όρους που καθορίζονται στη Σύμβαση. Μόνο σε περίπτωση όπου οι προσπάθειες επίδοσης μέσω της επίσημης οδού αποβούν άκαρπες δύναται ο διάδικος που επιθυμεί να επιδώσει να απαλλαγεί από τον μηχανισμό της συμφωνίας και να αιτηθεί για υποκατάστατη επίδοση. Η σύμβαση η οποία κυρώθηκε με το Ν. 179/86προβλέπει από ποια όργανα ή αρχές των Συμβαλλομένων Μερών θα παρέχεται η νομική συνδρομή, άρθρο 14
(2), τι περιλαμβάνει η νομική συνδρομή, άρθρο 15, τι περιέχει το έγγραφο Παρακλήσεως στην περίπτωση παρακλήσεως για επίδοση εγγράφων, άρθρο 16
(1). Το άρθρο 17 του Νόμου προβλέπει τα εξής: «17
(1)Η αρχή στην οποία υποβάλλεται η παράκληση θα επιδίδει τα έγγραφα σύμφωνα με το νόμο του Κράτους της εάν αυτά είναι συντεταγμένα στη γλώσσα του Συμβαλλόμενου Μέρους στο οποίο υποβάλλεται η παράκληση ή εάν συνοδεύονται από μετάφραση στην εν λόγω γλώσσα διαφορετικά η αρχή στην οποία υποβάλλεται η παράκληση επιδίδει τα έγγραφα στον παραλήπτη μόνον εάν αυτός επιθυμεί να τα αποδεχθεί
(2)Η αρχή στην οποία υποβάλλεται η παράκληση μπορεί, εάν παρακληθεί ρητά να πράξει τούτο, να εφαρμόσει, για την επίδοση των εγγράφων, το νόμο του Συμβαλλόμενου Μέρους που υποβάλλει την παράκληση, νοουμένου ότι ο εν λόγω νόμος δε συγκρούεται με το νόμο του Συμβαλλόμενου Μέρους στο οποίο υποβάλλεται η παράκληση.
(3)Η επίδοση των εγγράφων θα αποδεικνύεται σύμφωνα με τους κανόνες επιδόσεως που ισχύουν στην επικράτεια του Συμβαλλόμενου Μέρους στο οποίο υποβάλλεται η παράκληση. Ο χρόνος και τόπος επιδόσεως καθώς και το πρόσωπο στο οποίο επιδόθηκε το έγγραφο θα αναγράφονται σε πιστοποιητικό επιδόσεως που θα εκδίδεται από την αρμόδια αρχή.
(4)Το πιστοποιητικό επιδόσεως θα αποστέλλεται αμέσως στο Συμβαλλόμενο Μέρος που υποβάλλει την παράκληση. Εάν η επίδοση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, το Συμβαλλόμενο Μέρος στο οποίο υποβάλλεται η παράκληση γνωστοποιεί τους λόγους αμέσως στο Συμβαλλόμενο Μέρος που υποβάλλει την παράκληση.» Η μη τήρηση του μηχανισμού επίδοσης που προνοείται από την Δ.6 Θ.7 και την Διακρατική Συμφωνία καθιστά την επίδοση παράτυπη και αντικανονική. Αντίθετο με τα πιο πάνω είναι και το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 7.4.2009 με το οποίο διατάσσεται η επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου με διπλοσυστημένη επιστολή. Το διάταγμα θα ακυρωθεί και η επίδοση θα παραμεριστεί. Κατά πόσο η επίδοση και γενικά η διαδικασία για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης του κλητηρίου με διπλοσυστημένη επιστολή μπορεί να διασωθεί. Αναφορικά με το θέμα αυτό σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση, Πολ. Έφεση αρ. 115/2007, 11.11.2009, EARLSFIELT STEELL LIMITED v. JOINT STOCK COMPANY ELECGROMETALLURGICAL STEEL WORKS DNEPROSPETSSTAL FOR A.N. KYJMIN: «Με την τροποποίηση της Δ.64 καταργήθηκε η διάκριση μεταξύ της μη συμμόρφωσης με διαδικαστικούς θεσμούς, η οποία καθιστούσε τη διαδικασία άκυρη και της μη συμμόρφωσης, η οποία απλώς καθιστούσε τη διαδικασία παράτυπη. Με τη νέα Δ.64 οποιαδήποτε μη συμμόρφωση με τους θεσμούς θεωρείται ως παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευθεί εκτός και αν κριθεί θεμελιώδης. Με αυτό τον τρόπο δόθηκε στο Δικαστήριο η διακριτική ευχέρεια να θεραπεύει παρατυπίες, οι οποίες πριν την τροποποίηση θα οδηγούσαν σε ακύρωση του δικονομικού μέτρου (βλ. Karl Heinz Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου
(1999)1(A) AAA 366.» Στην προκειμένη περίπτωση η παρατυπία αναφορικά με παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, θα μπορούσε να θεραπευθεί δυνάμει της Δ.64. Όμως η παράβαση που διαπιστώνεται της διακρατικής Συμφωνίας, η οποία κυρώθηκε με τον πιο πάνω Νόμο, κατά την άποψη μας δεν θα μπορούσε να θεραπευθεί με το μηχανισμό της Δ.64, εφόσον αυτή η διαδικασία αφορά στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει συμμόρφωση με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και όχι σε άλλες παρατυπίες άσχετες με τους Θεσμούς. Επομένως η εισήγηση για θεραπεία της παρατυπίας δεν μπορεί να γίνει δεκτή.» Η Δ.64 θεραπεύει μόνο παρατυπίες βάσει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, νοουμένου ότι αυτές δεν είναι θεμελιώδεις και όχι παρατυπίες ή παραβιάσεις νόμων και συμφωνιών. Το πρόσωπο το οποίο προβαίνει στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των Εναγομένων δεν δύναται να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Η ενόρκως δηλούσα, η ένορκη δήλωση της οποίας υποστηρίζει την αίτηση, εργάζεται ως δικηγόρος στο Δικηγορικό Γραφείο Γιώργος Ζ. Γεωργίου, το οποίο ενεργεί για τους Εναγόμενους-Αιτητές στην πιο πάνω αγωγή. Έχει θετική γνώση των γεγονότων, λέγει, στα οποία αναφέρεται και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη από τους Εναγόμενους-Αιτητές να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης πολύ καλά, τόσο από μελέτη του φακέλου όσο και από πληροφορίες που έχει λάβει από τα κεντρικά γραφεία των Εναγομένων στο Μαυροβούνιο και από αρμόδια άτομα τα οποία εργάζονται σ' αυτά. Στην απόφαση Χριστοδούλου ν. Αγαθοκλεους
(1996)1 Α.Α.Δ. σελίδα 1203, αποφασίστηκαν τα εξής: «Για τους σκοπούς όμως της παρούσας υπόθεσης αρκεί να σημειώσουμεν πως δεν υπάρχει τίποτε που να αποκλείει πρόσωπο που γνωρίζει γεγονότα σχετικά προς επίδικο ζήτημα να καταθέτει ως μάρτυρας επειδή είναι δικηγόρος. Το ασυμβίβαστο όπου υπάρχει αφορά στην ταυτόχρονη ανάληψη της ιδιότητας του δικηγόρου στην ίδια υπόθεση, (βλ. συναφώς Περέλλα Τζεννάρο (Αρ. 1)
(1995)1 ΑΑΔ 356.» Η Έλενα Σωκράτους είναι γνώστης των γεγονότων τα οποία καταθέτει με την ένορκη της δήλωση. Είναι δικηγόρος στο ίδιο γραφείο, στο δικηγορικό γραφείο Γεωργίου Ζ. Γεωργίου, το οποίο εκπροσωπεί τους Εναγόμενους στην δίκη. Δεν είναι η δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση. Είναι βασικό επίσης το ότι οι Ενάγοντες-Καθ'ων η Αίτηση δεν αντεξέτασαν την κα Σωκράτους όσον αφορά το περιεχόμενο της ένορκης της δήλωσης. Κρίνω τον πιο πάνω ισχυρισμό των Εναγόντων ως ανεδαφικό και τον απορρίπτω. Ενόψει των πιο πάνω το διάταγμα ημερ. 7.4.2009 ακυρώνεται και η επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος παραμερίζεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγομένων-Αιτητών και εναντίον των Εναγόντων-Καθ'ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /EΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.