ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΟ ΛΩΡΗ ΤΡΥΦΩΝΟΣ, Αρ.Αιτ.: 1240/09, 8.7.10

(2), 6-9, 16,17,18,27,38-40,42,187 και 188, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 ΘΘ.1,2,3,5,7,11 και 12, Δ.57 Θ.2 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Λώρη Τρύφωνος στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων ότι: Με την ειδοποίηση καλείται από την Marfin Pοpular Bank Public Company Ltd να πληρώσει το ποσό των €118.709,48 πλέον 9% τόκους ετήσια από 1.5.2009 επί ποσού €48.242,60 μέχρι εξοφλήσεως, ως ποσά πληρωτέα και οφειλόμενα δυνάμει της τελικής απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην αγωγή αρ. 11084/

1. Η ειδοποίηση του έχει επιδοθεί στις 10.7.09 και με την οπισθογράφηση της τον καλεί να πληρώσει εντός 7 ημερών, μέχρι δηλαδή την 17.7.
2. Η αίτηση του είναι επιτρεπτή αν καταχωρηθεί εντός 7 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης. ΄Εχει εξοφλήσει τα έξοδα της απόφασης και κατέβαλε ΛΚ20839,58 έναντι της απόφασης (σχετικές καταστάσεις επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 1). Η Αιτήτρια έχει εισπράξει τα πιο πάνω ποσά έναντι παράνομων τόκων και περαιτέρω έχει χρεώσει, όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 1, περαιτέρω παράνομους τόκους και έχει προβεί σε ανατοκισμούς. Ως εκ τούτου τα χρεωστικά υπόλοιπα που φαίνονται στο Τεκμήριο 1 δεν είναι ορθά. Είναι κάτοχος 3750 (τριών χιλιάδων επτακοσίων πενήντα) μετοχών της εταιρείας STELIOS TRYFON & SONS LTD η οποία είναι ιδιοκτήτρια του υπ΄αρ. Εγγραφής 2/1689 ακινήτου αρ. τεμαχίου 1588 το οποίο ευρίσκεται στη Λευκωσία και το οποίο έχει εκτιμηθεί το 2008 από τους εκτιμητές ΚΙΚΙS ATHINODOROU and ASSOCIATES LTD σε €2.350.
3. Επισυνάπτει εκτίμηση ως Τεκμήριο
4. Επίσης έχει κοινές καταθέσεις με τον αδελφό του Ανδρέα Τρύφωνος στην Τράπεζα Κύπρου μέσω της εταιρείας ΤRYFON DISTRIBUTORS

(1988)LTD ύψους €200.000, περιουσία που μπορεί να ικανοποιήσει την εξ αποφάσεως οφειλή. Η απόφαση εξεδόθη εναντίον του στις 27.7.1995 και έκτοτε κανένα μέτρο εκτέλεσης δεν έλαβε η Marfin Popular Bank Public Company Ltd παρά μόνο καταχώρησε μέσω των δικηγόρων της πτωχευτική διαδικασία τόσο την παρούσα Ειδοποίηση Πτώχευσης όσο και την 534/

1. Είναι η θέση του ότι η Τράπεζα χρησιμοποιεί τη διαδικασία της ειδοποίησης πτώχευσης εκδικητικά και/ή καταχρηστικά ως μέτρο εκτέλεσης της απόφασης και με μόνο σκοπό την άσκηση πίεσης. Ισχυρίζεται επίσης ότι η Τράπεζα απέκρυψε το γεγονός της καταχώρησης στις 9.3.09 της ειδοποίησης πτώχευσης με αρ. 534/09 που αφορούσε την ίδια υπόθεση και απεσύρθη στις 29.6.09 (Τεκμήριο 3). Η Τράπεζα καταχώρησε ειδοποίηση για την πρόθεση της να φέρει ένσταση στην αίτηση του οφειλέτη. Η ένσταση βασίζεται στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο Κεφ.5, άρθρα 2,5,7,22,31,87,88,90,92,93,97,108 και 113, στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ.10, Δ.26, Θ.14, Δ.33 ΘΘ.2, 3,7 και 11, Δ.48, Θ.1-3,4,7,11 και 12, στη νομολογία επί του θέματος και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. ` Προβάλλονται βασικά οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: Η αίτηση είναι παράτυπη ή/και στερείται πραγματικής ή/και νομικής βάσης ή/και είναι ανεδαφική ή/και αστήρικτη. Ο αιτητής αδυνατεί να εξοφλήσει τα χρέη του προς τους εξ αποφάσεως πιστωτές του και ειδικότερα την Marfin Popular Bank Co Ltd ή και να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό έναντι του χρέους του. Η αίτηση είναι καταχρηστική ή/και παραπλανητική και αποσκοπεί στην παρακώλυση της ορθής απονομής της δικαιοσύνης ή/και στην καθυστέρηση της διαδικασίας πτώχευσης του αιτητή. Τα αιτήματα του αιτητή είναι παντελώς αδικαιολόγητα και/ή η καταχώρηση της παρούσας αιτήσεως συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Το Δικαστήριο στερείται εξουσίας να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Η καταχώρηση της αίτησης για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης εναντίον του αιτητή, υπ΄αρ. 1240/2009 έχει γίνει καθ΄όλα νομότυπα, νόμιμα και ορθά. Δεν πληρούνται οι νομικές προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση ο Λάκης Κολιανδρής, υπάλληλος της Marfin Popular Bank Public Co Ltd απορρίπτει το περιεχόμενο της αίτησης και ένορκης δήλωσης του αιτητή και αναφέρει, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: Την 27.7.95 εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή υπ΄αριθμό 11084/85 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας προς όφελος των Καθ΄ων η αίτηση και εναντίον του υπό πτώχευση αιτητή για το ποσό των ΛΚ28.235,14 σεντ με τόκο προς 9% ετησίως από 1.4.85 μέχρι εξόφλησης, πλέον τα έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή (Τεκμήριο Γ). Κατά ή περί την 5.12.08 οι Καθ΄ων η αίτηση εξασφάλισαν άδεια του Δικαστηρίου για την εκτέλεση της πιο πάνω απόφασης (Τεκμήριο Δ). Από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης έχουν γίνει οι πιο κάτω καταθέσεις έναντι εξόφλησης του εξ αποφάσεως χρέους των εναγομένων αρ.2 και 3 και στην πιο πάνω αγωγή ως εξής: (α) στις 15.7.02 πληρώθηκε ποσό £3.178,72 (β) στις 29.9.2003 πληρώθηκε ποσό £13.028,81 (γ) στις 24.8.04 πληρώθηκε ποσό £4.632,
2. Επίσης την 15.7.02 ο αιτητής έχει πληρώσει το ποσό των ΛΚ4.424,56 προς εξόφληση των δικηγορικών εξόδων της απόφασης. Από τότε καμία άλλη πληρωμή δεν έχει διενεργηθεί μέχρι σήμερα. Ο αιτητής εξακολουθεί να οφείλει το ποσό των €118.709,48 σεντ (ΛΚ69.477,57) πλέον τόκο επ΄αυτού 9% το χρόνο επί ποσού €48.242,60 σεντ από 1.5.09 μέχρι εξοφλήσεως. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο Ε σχετική κατάσταση λογαριασμού του χρέους η οποία παράχθηκε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή της τράπεζας. Εναντίον του εναγόμενου 2 στην αγωγή 11084/85 Ανδρέα Τρύφωνος εκκρεμεί η υπ΄αρ. 568/09 αίτηση πτώχευσης η οποία του επιδόθηκε στις 10.7.
3. Παρόλες τις προσπάθειες των καθ΄ων η αίτηση για να εξασφαλίσουν την εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους του αιτητή και παρόλες τις υποσχέσεις για εξόφληση που έχει δώσει μέχρι σήμερα, οι καθ΄ων η αίτηση κατέστη αδύνατο να πετύχουν ή/να εξασφαλίσουν οποιαδήποτε πληρωμή από αυτόν από το 2004 γεγονός που συνηγορεί στο ότι ακριβώς ο αιτητής είναι ανίκανος να πληρώσει τα χρέη του. Ως εκ τούτου έχουν καταχωρηθεί η παρούσα ειδοποίηση πτώχευσης, η ειδοποίηση πτώχευσης υπ΄αρ. 534/09 και η αίτηση πτώχευσης εναντίον του Ανδρέα Τρύφωνος υπ΄αρ. 568/
4. Κανένας από τους εναγόμενους στην αγωγή υπ΄αρ. 11084/85 δεν κατέχει οποιαδήποτε περιουσία η οποία να μπορεί να εκποιηθεί για την αποπληρωμή των χρεών του ούτε είναι σε θέση να αποπληρώσει τα χρέη του. Κατά ή περί την 9.3.09 οι καθ΄ων η αίτηση προέβησαν στην καταχώρηση ειδοποίησης πτώχευσης υπ΄αρ. 534/2009, εναντίον του αιτητή η οποία αποσύρθηκε άνευ βλάβης κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου στις 29.6.09, μετά από διαπίστωση τυπογραφικών λαθών (Τεκμήριο ΣΤ). Ο αιτητής δεν έχει προβάλει οποιαδήποτε απαίτηση και δεν έχει αμφισβητήσει μέχρι σήμερα την ορθότητα του ύψους του εξ αποφάσεως χρέους του ή/και τη νομιμότητα αυτού γεγονός που του αποστερεί το δικαίωμα να εγείρει τέτοιους ισχυρισμούς σε αυτό το στάδιο. Επιπλέον οι ισχυρισμοί του για δήθεν ύπαρξη ανατοκισμού στην κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο Ε είναι καθ΄όλα ανυπόστατοι, ατεκμηρίωτοι και δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για αμφισβήτηση της νομιμότητας της παρούσας διαδικασίας. Ο ενόρκως δηλών αντεξετάστηκε από το συνήγορο της άλλης πλευράς. Το υπόλοιπο κατά την πιο πάνω ημερομηνία ήταν €123,183,98 πλέον τόκοι από 7.5.10, όπως φαίνεται στην κατάσταση λογαριασμού που κατέθεσε. Εξήγησε τη φόρμουλα υπολογισμού από την Τράπεζα του ετήσιου τόκου με βάση την απόφαση. Παρουσίασε κατάσταση στην οποία φαίνονται όλες οι πληρωμές. Οι τόκοι υπολογίστηκαν σε ημερήσια υπόλοιπα. Το 1996 είχαν προχωρήσει με ένταλμα κινητών εναντίον του χρεώστη το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο. Δεν υπήρχαν άλλα μέτρα. Το 2001 κινήθηκαν με πτωχευτική διαδικασία (αίτηση 84/01) η οποία αποσύρθηκε λόγω εξώδικης διευθέτησης. Εισπράχθηκαν και ποσά σε άλλες υποθέσεις. Είχε γίνει και άλλη πτωχευτική διαδικασία πριν το 2001 σε αυτή και άλλες υποθέσεις. Αρνήθηκε υποβολή ότι δεν προχώρησε με μέτρα εκτέλεσης για να συσσωρευτούν οι τόκοι. Για την τράπεζα συμφέρει, για τους λόγους που εξήγησε, η αποπληρωμή του χρέους. Ο ισχυρισμός περί έλλειψης δικαιοδοσίας Ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι το οφειλόμενο ποσό σύμφωνα με την ειδοποίηση πτώχευσης και τη μαρτυρία του μάρτυρα της Τράπεζας υπερβαίνει τις €100.000 και το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία. Υποστήριξε τη θέση του με αναφορά στην απόφαση στην αίτηση αρ. 148/96 Αναφορικά με την Ελένη Μαλτέζου (αρ.2)

(1996)1 Β ΑΑΔ 1385. Το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει την ίδια δικαιοδοσία με βάση τον περί Πτωχεύσεως Νόμο, όπως και κατά την εκδίκαση πολιτικής αγωγής. Σύμφωνα δε με το άρθρο 22

(3)(β) Επαρχιακός Δικαστής έχει δικαιοδοσία να δικάζει πολιτικές αγωγές στις οποίες το αμφισβητούμενο ποσό ή η αξία της διαφοράς δεν υπερβαίνει τις €100.

1. Στην παρούσα περίπτωση το ποσό της απόφασης η οποία επισυνάπτεται στην ειδοποίηση πτώχευσης δεν υπερβαίνει τις €100.
2. Συνεπώς κρίνω ότι έχω δικαιοδοσία να εκδικάσω την αίτηση. Ο ισχυρισμός για παρατυπία της αίτησης και έλλειψη νομικής ή πραγματικής βάσης Σύμφωνα με τον κανονισμό 40

(2)και 40

(3)των Πτωχευτικών Κανονισμών η ειδοποίηση πτώχευσης πρέπει να περιέχει οπισθογράφηση με την οποία να πληροφορείται ο χρεώστης ότι αν έχει ανταξίωση, συμψηφισμό ή ανταπαίτηση, η οποία είναι ίση ή υπερβαίνει το ποσό της εξ αποφάσεως οφειλής ή το ποσό που διατάχθηκε να πληρωθεί και το οποίο δεν μπορούσε να προβληθεί στην αγωγή, τότε θα πρέπει μέσα σε τρεις μέρες από την επίδοση σε αυτόν της ειδοποίησης να καταχωρήσει στον Πρωτοκολλητή ένορκη δήλωση προς τον σκοπό αυτό. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 41 η ένορκη αυτή δήλωση λειτουργεί ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης. Η πρόνοια της Δ.40

(3)είναι επιτακτική. Στην υπόθεση Νίκος Λάρκος v. Ελένη Παναγή Κατσιαρή

(2000)1 Α.Α.Δ. 1694 αποφασίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι το μόνο θέμα που μπορεί να εγερθεί ως ένσταση σύμφωνα με τον Κανονισμό 40

(2)είναι το κατά πόσο υπάρχει εξόφληση ή ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμός που υπερβαίνει το χρέος. Η ειδοποίηση πτώχευσης μπορεί να παραμεριστεί και για άλλους λόγους από αυτούς που αναφέρονται στον Κανονισμό 40

(2). Στην περίπτωση όμως αυτή η ορθή διαδικασία είναι η καταχώρηση αίτησης με βάση τον Κανονισμό 16. Στην υπόθεση Re Costas Louca

(1986)2 J.S.C. 365, ο Επαρχιακός Δικαστής κ. Καλλής (ως ήταν τότε) τόνισε ότι δεν μπορούν να συμπεριλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που καταχωρείται για ακύρωση ειδοποίησης πτώχευσης, λόγοι πέραν εκείνων που ρητά προβλέπονται από το Νόμο, δηλαδή, ισχυρισμό για συμψηφισμό, ανταξίωση ή ανταγωγή που δεν μπορούσε να εγερθεί στην προγενέστερη διαδικασία. (Βλ. επίσης Ζήνων Μερκής v. Intertobacco (Cyprus) Ltd, Πολιτική Έφεση 131/2005 ημερομηνίας 8.9.2006). Στη σελ. 371 της Costas Louka, ανωτέρω, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "In view of the above authorities I hold that a debtor is entitled to apply for the setting aside of a bankruptcy notice on grounds other than those set out in r. 40

(2)of the Bankruptcy Rules, but in such a case he has to apply by means of an application and not by means of an affidavit. In this connection, I think, r. 16 of the Bankruptcy Rules is the rule applicable." Στο σύγγραμμα "The Law and Practice in Bankruptcy" των Williams and Muir Hunter, 19η έκδοση κάτω από τον τίτλο «setting aside bankruptcy notice on grounds other than set-off» διαβάζουμε τα ακόλουθα στη σελ. 38: «The debtor may apply by motion (i.e. not by the summary affidavit procedure of B.R. 139) to set aside the notice on other grounds, e.g. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the debt, etc .» Θεωρώ ότι οι λόγοι ένστασης που εγείρει ο χρεώστης ορθά έχουν εγερθεί με την καταχώρηση αίτησης και όχι σύμφωνα με τον κανονισμό 40

(2)ως ένσταση εφόσον δεν αφορούν συμψηφισμό, ανταξίωση ή ανταγωγή. Γι΄αυτό θεωρώ ότι αυτός ο λόγος ένστασης δεν ευσταθεί. Προσθέτω ότι η προθεσμία που αναφέρεται στην ειδοποίηση των 7 ημερών δεν ισχύει στην περίπτωση αιτήσεων με βάση τον Κανονισμό 16. (Βλέπε σύγγραμμα "The Law and Practice in Bankruptcy", πιο πάνω, στη σελίδα 38). Ο ισχυρισμός ότι υπάρχει περιουσία η αξία της οποίας υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος Οι ισχυρισμοί τούτοι φαίνονται στις παρα 9 και 10 της ένορκης δήλωσης του χρεώστη. Κάποιας μορφής δε αμφισβήτηση αυτών φαίνεται στην παρα 12 της ένορκης δήλωσης Κολιαντρή. Ήταν η εισήγηση του κου Μακρίδη ότι δεν υπάρχει αδυναμία εξόφλησης του χρέους λόγω της ύπαρξης της εν λόγω περιουσίας. ΄Εχω την άποψη ότι το κατά πόσο ο χρεώστης έχει περιουσία και ποιά περιουσία δεν είναι θέμα που θα διερευνήσει το Δικαστήριο ή θα πρέπει να αποδείξει ο χρεώστης σε αυτό το στάδιο. Αυτά είναι θέματα προς διερεύνηση στο πλαίσιο της πτωχευτικής διαδικασίας, μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του ΄Αρθρου 15

(1)του Κεφ.5 ο χρεώστης υποχρεούται τότε να υποβάλει στον Επίσημο Παραλήπτη περιουσιακή κατάσταση. Επίσης το άρθρο 16 του Κεφ.5 προνοεί για τη δημόσια εξέταση του χρεώστη κατά την οποία διερευνούνται οικονομικά τα δεδομένα. Κατά συνέπεια αδυνατώ να δεχθώ το επιχείρημα του κου Μακρίδη. Τα περί παράνομων τόκων και αδυναμίας του Δικαστηρίου να καθορίσει το ακριβές οφειλόμενο ποσό. Ο συνήγορος του αιτητή ήγειρε κατά την αγόρευση του το θέμα ότι το οφειλόμενο ποσό περιλαμβάνει παράνομους τόκους με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην μπορεί να καθορίσει το ακριβές ποσό που οφείλεται ενόψει και των πληρωμών που φαίνονται στο Τεκμήριο Β. Δεν θεωρώ ότι τα πιο πάνω συνιστούν έστω και έμμεσο ισχυρισμό περί εξόφλησης. Εξάλλου τέτοιος ισχυρισμός δεν υπεβλήθη στο μάρτυρα της καθ΄ης η αίτηση. Συνεπώς δεν θεωρώ ότι έχει τεκμηριωθεί εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Θεωρώ δε σκόπιμο να προσθέσω ότι δεν θεωρώ ότι το Δικαστήριο μπορεί να διερευνήσει την ορθότητα ή εγκυρότητα του οφειλόμενου ποσού στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας (Βλ. Re a Debtor (30 of 1956) 1957 Ch. 381 και σύγγραμμα The Law and Practice in Bankruptcy, πιο πάνω στη σελ. 38). Ο ισχυρισμός για κατάχρηση της διαδικασίας Ο συνήγορος του αιτητή εισηγήθηκε ότι η συμπεριφορά των πιστωτών να χρησιμοποιούν την ειδοποίηση ως μέτρο πίεσης για υποβολή χρηματικών ποσών τα οποία κατανέμουν ως οι ίδιοι κρίνουν ορθό συνιστά κατάχρηση. Η συνήγορος της καθ΄ης η αίτηση υπέβαλε ότι δεν έχει τεκμηριωθεί κατάχρηση με βάση τη νομολογία. Θα ήθελα να αναφέρω ότι δεν προκύπτει από τη μαρτυρία του κου Κολιανδρή πως η Τράπεζα κατανέμει τα ποσά όπως η ίδια κρίνει ορθό. Προκύπτει μόνο ότι στην αίτηση 84/01 που προηγήθηκε της παρούσας έγινε εξωδικαστηριακή διευθέτηση και κάποια ποσά πληρώθηκαν έναντι άλλων χρεών. Και ότι καταχωρήθηκαν και άλλες πτωχευτικές διαδικασίες στο παρελθόν τόσο στην παρούσα όσο και σε άλλες υποθέσεις. Στην υπόθεση Πετράκη v. Kίμωνος

(2006)1 ΑΑΔ 1311 εξετάστηκε θέμα κατάχρησης Λέχθηκαν τα ακόλουθα: «ο εφεσείων δεν είχε κάμει οτιδήποτε από το οποίο να φαίνεται ότι σκόπευε να εξασφαλίσει για τον εαυτό του οποιοδήποτε αθέμιτο, παράλληλο πλεονέκτημα. Δεν υπήρχε ακόμα οτιδήποτε, ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου, από το οποίο να φαίνεται ότι ο εφεσείων απέβλεπε σε απόσπαση χρημάτων ή πλεονεκτήματος από τον εφεσίβλητο, κατά αθέμιτο τρόπο, ή ότι χρησιμοποίησε τη δικαστική διαδικασία της αιτήσεως εκδόσεως διατάγματος παραλαβής, με στόχο άλλον από εκείνο που προβλέπεται, και κατά τρόπο καταπιεστικό για τον εφεσίβλητο. Κατά την κρίση μας τα όσα παρατήρησε το Εφετείο στην London Clubs Ltd (ανωτέρω), ότι σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση, ώστε αυτή να χρησιμοποιηθεί όπως ο Νόμος ορίζει, για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ΄ισονομία όλων των πιστωτών, δεν αποκλείουν πιστωτές, έστω και μικρούς πιστωτές όπως τον εφεσείοντα, από του να καταχωρήσουν αίτηση έκδοσης διατάγματος παραλαβής. Το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή». Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οτιδήποτε που να δεικνύει ότι η καθ΄ης η αίτηση έχει κάνει κάτι από το οποίο να φαίνεται ότι σκόπευε να εξασφαλίσει οποιοδήποτε αθέμιτο παράλληλο πλεονέκτημα. Εξάλλου δεν υποβλήθηκε στη μάρτυρα της καθ΄ης η αίτηση ούτε και έχει τεθεί μαρτυρία από τον αιτητή που να δεικνύει κάτι τέτοιο. Συνεπώς τίποτε δεν υπάρχει ενώπιον μου που να δικαιολογεί τον ισχυρισμό ότι η παρούσα διαδικασία είναι καταπιεστική. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της καθ΄ης η αίτηση εταιρείας και εναντίον του αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) .............. Μ.Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο