REUTERS MEA LIMITED ν. Basil Ringmaker, Αρ. Αγωγής: 3719/10, 16 Ιουλίου, 2010

(1960)3 All E.R.672. Ο κ. Κακουλλής παρέπεμψε και στην υπόθεση Δημοτικό Συμβ. Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη κ.ά.

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1608 όπου στις σελίδες 1624 - 1626 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Στην Davies v. Elsby Brothers Ltd [1960] 3 All E.R. 672 έχει διατυπωθεί η θέση ότι ο κανόνας της υπόθεσης Mabro (πιο πάνω) αποτρέπει την τροποποίηση αν η τροποποίηση συνεπάγεται την προσθήκη διαδίκου και όχι την απλή διόρθωση «σφάλματος περί το όνομα» (misnomer). Έχει, επίσης, διατυπωθεί η θέση ότι ο σχετικός κανόνας εφαρμόζεται και στην περίπτωση υποκατάστασης διαδίκου σε αντικατάσταση διαδίκου ο οποίος απομακρύνεται. Ωστόσο αν με την προτιθέμενη προσθήκη δεν σκοπείται η προσθήκη ή υποκατάσταση διαδίκου αλλά η απλή διόρθωση «σφάλματος περί το όνομα» (misnomer) αυτή μπορεί να επιτραπεί αν η ουσία της υπόθεσης δικαιολογεί μια τέτοια πορεία[1]. Θέτουμε επομένως το ερώτημα που τέθηκε στην Davies (πιο πάνω): «Αποτελεί η περίπτωση αυτή διόρθωση «σφάλματος περί το όνομα» (misnomer);» ("Is this the mere correction of a misnomer?). Θα παραθέσουμε πρώτα τα γεγονότα της Davies (πιο πάνω): Στην υπόθεση εκείνη είχε εκδοθεί κλητήριο ένταλμα εναντίον των Elsby Brothers (a firm). Στη συνέχεια μετά την εκπνοή της περιόδου της παραγραφής το κλητήριο ένταλμα τροποποιήθηκε με τη διαγραφή του όρου (a firm) και την προσθήκη της λέξης "Ltd". Η αγωγή αφορούσε δυστύχημα στο οποίο είχε εμπλακεί ο ενάγων ο οποίος ήταν υπάλληλος τόσο του οίκου Elsby Brothers όσο και Ί της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης η οποία ενεγράφη μεταγενέ­στερα. Στο κλητήριο δεν αναφερόταν η ημερομηνία του δυστυχή­ματος και έτσι ήταν αδύνατο να διακριβωθεί από το κλητήριο κατά πόσο ο ενάγων είχε πρόθεση να εναγάγει μια νομική οντότητα, τον οίκο, ή μια άλλη νομική οντότητα, την εταιρεία. Κατά την άποψη του δικαστηρίου αυτό ήταν μοιραίο για την εξουσία του Δικαστηρίου να τροποποιήσει το κλητήριο. Ο Devlin, L.J. πραγματεύθηκε το ζήτημα λέγοντας ότι το κατά πόσο ένα κλητήριο απευθυνόταν σε ένα μη υφιστάμενο διάδικο ή κατά πόσο ήταν περίπτωση σφάλματος περί το όνομα (misnomer) ή κακής περιγραφής πρέπει να αποφασιστεί στη βάση του τί θα συ-μπαιράνει ένα λογικό άτομο, στη θέση του εναγομένου, που θα λάμβανε το κλητήριο. Είπε στη σελ. 676: "In English law as a general principle the question is not what the writer of the document intended or meant, but what a reasonable man reading the document would understand it to mean; and that is the test which ought to be applied as a general rule in cases of misnomer - which may embrace a number of other situations apart from misnomer on a writ, for example mistake as to identity in the making of a contract. The test must be: How would a reasonable person receiving the document take it? If, in all the circumstances of the case and looking at the document as a whole, he would say to himself: 'Of course it must mean me, but they have got my name wrong', then there is a case of mere misnomer. If, on the other hand, he would say: Ί cannot tell from the document itself whether they mean me or not and I shall have to make inquires', then it seems to me that one is getting beyond the realm of misnomer." Σε μετάφραση: «Στο Αγγλικό Δίκαιο σαν θέμα γενικής αρχής το ζήτημα δεν είναι τί σκόπευε ή εννοούσε ο συγγραφέας του εγγράφου αλλά το πώς ένας λογικός άνθρωπος που διαβάζει το έγγραφο θα αντιλαμβανόταν το νόημα του και εκείνο είναι το κριτήριο που πρέ­πει σαν θέμα γενικού κανόνα να εφαρμόζεται στις περιπτώσεις 'σφάλματος περί το όνομα' (misnomer) - το οποίο μπορεί να περιλάβει αριθμό άλλων καταστάσεων εκτός από 'σφάλμα περί το όνομα' (misnomer) στο κλητήριο, για παράδειγμα λάθος ως προς την ταυτότητα κατά τον καταρτισμό μιας συμφωνίας. Το κριτήριο πρέπει να είναι: πως θα εκλάβει το έγγραφο ένα λογικό πρόσωπο που το παραλαμβάνει. Αν κάτω από όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης και εξετάζοντας το έγγραφο στο σύ­νολο του θα πεί στον εαυτό του: 'Σίγουρα πρέπει να εννοεί εμένα, αλλά έχουν γράψει το όνομα μου λανθασμένα' τότε έχουμε την περίπτωση απλού 'σφάλματος περί το όνομα' (misnomer). Αν, από την άλλη, θα πεί: '. από αυτό τούτο το έγγραφο δεν μπορώ να πω κατά πόσον εννοούν εμένα ή όχι και πρέπει να διερευνήσω το θέμα' τότε μου φαίνεται ότι ξεφεύγουμε από τα όρια του 'σφάλματος περί το όνομα' (misnomer)". Στη συνέχεια ο Lord Devlin ασχολήθηκε με τα γεγονότα της υπόθεσης. Λόγω της απουσίας της ημερομηνίας του επίδικου δυστυχήματος έκρινε ότι θα ήταν αδύνατο για ένα αντικειμενικό άτο­μο να γνωρίζει ή να είναι βέβαιο από το κλητήριο κατά πόσο ο ενάγων είχε πρόθεση να εναγάγει τον οίκο ή την εταιρεία. Έπρεπε να είχε κάμει έρευνες ως προς το πότε είχε λάβει χώραν το επίδικο δυστύχημα. Έκρινε, επομένως, ότι δεν επρόκειτο για περίπτωση σφάλματος περί το όνομα (misnomer).» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) Ως αναφέρθηκε πιο πάνω, από την προσαχθείσα μαρτυρία προκύπτει ότι η Ενάγουσα υφίσταται ως νομική οντότητα και σχετίζεται με συγκεκριμένο όμιλο εταιρειών. Με τον ίδιο όμιλο εταιρειών σχετίζεται και η εταιρεία που επιδιώκει με την παρούσα αίτηση να καταστεί Ενάγουσα στην παρούσα αγωγή. Εδώ, η Ενάγουσα εταιρεία καταχώρισε την αγωγή και εξασφάλισε προσωρινά διατάγματα με τη μαρτυρία της κας Νικολέττας Παπακυπριανού, η οποία δηλώνει ότι είναι διευθύντρια ανθρώπινου δυναμικού των Εναγόντων, ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης, και ότι έχει εξουσιοδοτηθεί δεόντως από την Ενάγουσα εταιρεία για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, η εν λόγω εταιρεία έχει καλή βάση αγωγής εναντίον του Εναγομένου. Στα πλαίσια της υπό εκδίκαση αίτησης, η κα Νικολέττα Παπακυπριανού αναφέρει πως η Ενάγουσα εταιρεία Reuters MEA LIMITED δεν έχει εργοδοτήσει τον Εναγόμενο και δεν έχει αξίωση εναντίον του. Είναι η θέση της ότι ο Εναγόμενος ήταν υπάλληλος της εταιρείας R.M.E. Bahrain Limited S.P.C. από το Bahrain και ότι αυτή η εταιρεία είναι που έδωσε εντολή για καταχώριση αγωγής εναντίον του Εναγομένου. Ως αναφέρει, «. λόγω πίεσης του χρόνου, της αγωνίας, του άγχους, αβλεψίας .» δεν δόθηκε σωστή περιγραφή του ονόματος των Εναγόντων με αποτέλεσμα να αναγραφεί «το όνομα της εταιρείας Reuters MEA LIMITED και όχι το όνομα της εταιρείας R.M.E. Bahrain Limited S.P.C.». Καταλήγω χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία πως δεν βρισκόμαστε μπροστά σε περίπτωση «σφάλματος αναφορικά με το όνομα» (misnomer) αλλά σε περίπτωση καταχώρισης αγωγής από άλλο υπαρκτό νομικό πρόσωπο. Άλλωστε το γεγονός ότι υπάρχουν οι εν λόγω εταιρείες και ότι αυτές σχετίζονται με τον ίδιο όμιλο, είναι κάτι που λαμβάνεται υπόψη (δες υπόθεση Davies πιο πάνω). Εδώ, ένας λογικός άνθρωπος ο οποίος θα διάβαζε το κλητήριο ένταλμα, την μονομερή αίτηση ημερομηνίας 30.4.10 και την ένορκη δήλωση ίδιας ημερομηνίας που την υποστηρίζει, δεν θα μπορούσε να αντιληφθεί πως η συγκεκριμένη αξίωση ουσιαστικά εγείρεται από την εταιρεία R.M.E. Bahrain Limited S.P.C. και όχι από την Ενάγουσα. Αξίζει εδώ να σημειωθεί πως η κα Νικολέττα Παπακυπριανού στην ένορκη της δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, ουδεμία αναφορά κάνει στην εταιρεία R.M.E. Bahrain Limited S.P.C. Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγομένου και εναντίον των Εναγόντων όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ......... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. νχ. [1]"In my opinion the addition of a defendant is governed by the same considerations as the addition of a plaintiff. Therefore the principle of Mabro's case prevents the amendment in this case if the amendment involves the addition of a party and not the mere correction of a misnomer. That principle also applies to the substitution of a party, since substitution involves the addition of a party in. replacement of the party that is removed............If however, the addition of the word "Ltd" is not the addition or substitution of a party but the mere correction of a misnomer, we can properly allow it, if the merits justify that course." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο