← Κύπρος

Οργανισμός Χρημ. Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Αννίτας Κωνσταντίνου κ.α., Αγωγή αρ. 5502/2005, 28 Ιουλίου, 2010

Οργανισμός Χρημ. Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Αννίτας Κωνσταντίνου κ.α., Αγωγή αρ. 5502/2005, 28 Ιουλίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A270 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 5502/2005 Μεταξύ: Οργανισμός Χρημ. Τραπέζης Κύπρου Λτδ Ενάγοντες και

  1. Αννίτας Κωνσταντίνου
  2. Ανδρέα Κωνσταντίνου
  3. Χρίστου Χαρίδη Εναγομένων 28 Ιουλίου,
  4. Για τους ενάγοντες - αιτητές, εμφανίζεται η κα Μ. Ναθαναήλ για κ.κ. Χρυσαφίνης και Πολυβίου. Για τον εναγόμενο αρ. 3 - καθ΄ ου η αίτηση, εμφανίζεται η κα Ν. Χατζηιωάννου για κ.κ. Α. Κ. Χατζηιωάννου και Σία. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 8.4.2010 (αίτημα για αναστολή της διαδικασίας εκδίκασης της αγωγής έως ότου εκδικασθεί έφεση εναντίον ενδιάμεσης απόφασης) ------------------------------ Κρίνεται αναγκαία η, κατά πρώτον, σκιαγράφηση της πορείας εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, όπως αυτή καταγράφεται στο φάκελο της διαδικασίας: Διά κλητηρίου ειδικώς οπισθογραφημένου, οι ενάγοντες - αιτητές («οι αιτητές») διεκδικούν από τον εναγόμενο 3 - καθ΄ ου η αίτηση («ο καθ΄ ου η αίτηση»), ποσόν ύψους Λ.Κ.16.293,49, ως το υπόλοιπο οφειλόμενο δυνάμει συμφωνίας εγγύησης και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας αυτής, τόκους και έξοδα. Στις 24.11.05 εξεδόθηκε, εκ συμφώνου, απόφαση υπέρ των αιτητών και εναντίον των εναγομένων αρ. 1 και 2 καθώς και διάταγμα εναντίον της εναγομένης αρ.
  5. Έτσι, η αγωγή παρέμεινε να εκκρεμεί μόνον όσον αφορά στον καθ΄ ου η αίτηση. Η ακρόαση της αγωγής όσον αφορά στον καθ΄ ου η αίτηση ξεκίνησε, μετά από επανειλλημένες αναβολές, στις 17.9.09 και ακόμη εκκρεμεί εφ΄ όσον παρεμβλήθηκαν ενδιάμεσες αιτήσεις. Στις 28.9.09 κατεχωρίστηκε αίτηση επιδιώκουσα την τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος («η αίτηση για τροποποίηση»), ως ακολούθως: (α) τροποποίηση του τίτλου της αγωγής με τη διαγραφή του ονόματος των εναγόντων και την αντικατάστασή του με το όνομα της οντότητας «Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ», (β) διαγραφή των παρα. 1 και 2 της έκθεσης απαίτησης και αντικατάστασή τους με παραγράφους οι οποίες περιγράφουν τους ενάγοντες και την οντότητα «Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ», περιγράφουν τα όσα οδήγησαν στην έκδοση, στις 13.12.05 και στα πλαίσια της Αίτησης αρ. 531/2005 (Ε.Δ. Λευκωσίας), διατάγματος δια του οποίου, μεταξύ άλλων, οι ενάγοντες παραχώρησαν και μεταβίβασαν, στην οντότητα «Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ», ολόκληρη την επιχείρηση, την ιδιοκτησία, τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματά τους, και διαλύθηκαν χωρίς εκκαθάριση («το διάταγμα ημερ. 13.12.05») και (γ) άλλες τροποποιήσεις έτσι ώστε το περιεχόμενο των υπόλοιπων παραγράφων της έκθεσης απαίτησης να προσαρμοσθεί στο περιεχόμενο των δύο πρώτων νέων περιγραφών. Η αίτηση για τροποποίηση αντιμετώπισε την ένσταση του καθ΄ ου η αίτηση και, μετά από ακροαματική διαδικασία, αυτή απερρίφθηκε διά της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 29.1.
  6. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 8.2.10, ο καθ΄ ου η αίτηση καταχώρισε αίτηση, επί τη βάσει της Δ.27 θ.3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, επιδιώκοντας την απόρριψη της αγωγής «λόγω μη αποκάλυψης βάσης αγωγής» («η αίτηση ημερ. 8.2.10»). Ο καθ΄ ου η αίτηση συναρτά το αίτημά του με τον ισχυρισμό πως, εφ΄ όσον διά του διατάγματος ημερ. 13.12.05, οι ενάγοντες διαλύθηκαν χωρίς εκκαθάριση, αυτοί δεν υφίστανται. Συνέχιση δε της διαδικασίας από ανύπαρκτο ενάγοντα, συνιστά κατάχρηση της διαδικασία. Οι ενάγοντες καταχώρισαν ένσταση στην αίτηση ημερ. 8.2.
  7. Όμως, η εκδίκαση της αίτησης ημερ. 8.2.10 εκκρεμεί εφ΄ όσον ακολούθησε η καταχώριση, στις 8.4.10, της υπό συζήτησιν αίτησης διά της οποίας επιδιώκεται η αναστολή της διαδικασίας εκδίκασης της αγωγής έως ότου εκδοθεί απόφαση στην έφεση που καταχωρίστηκε εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 29.1.
  8. Κρίθηκε ως πρόσφορο και επιβεβλημένο από την λογική του πράγματος να προηγηθεί η εκδίκαση της αίτησης ημερ. 8.4.10 για την αναστολή της διαδικασίας. Η αίτηση για αναστολή καταγράφει, ως νομική της βάση, τη Δ.35 θ.θ.18 και 19 και τη Δ.48 θ.

(8)
(1)(ee) καθώς και τη διακριτική και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την υποστηρίζει δε ένορκη δήλωση του Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού ημερ. 8.4.10. Ο ομνύων πληροφορεί για το γεγονός πως η έφεση εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 29.1.10 καταχωρίστηκε στις 9.2.10, και πως, με επιστολή τους ημερ. 24.2.10, οι συνήγοροι των εφεσειόντων ζητούν από τον Πρωτοκολλητή του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως η έφεση αυτή εξετασθεί κατά προτεραιότητα. Εκφράζει δε την πεποίθηση πως υπάρχουν βάσιμες και καλές πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης και πως είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το διάταγμα αναστολής της διαδικασίας. Και αυτό γιατί μόνον έτσι θα αποφασισθεί τελεσιδίκως κατά πόσον οι ενάγοντες εδικαιούντο να συνεχίσουν την αγωγή με το όνομα «Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ». Με την ενδιάμεση απόφαση ημερ. 29.1.10 συνεχίζει ο Χριστόδουλος Παπαλαμπριανού, «οι ενάγοντες ουσιαστικά αποστερήθηκαν από του να παραχωρήσουν με την ακροαματική διαδικασία και να εκδώσουν, εάν δικαιούνται, απόφαση υπέρ τους ....» (δείτε στην παρά. 3 της ένορκης δήλωσής του). Ο καθ΄ ου η αίτηση προέβαλε προφορικώς την σχετική ένστασή του. Κατά την ακρόαση δόθηκε στην ευπαίδευτη συνήγορό του το δικαίωμα να αγορεύσει (Παπαπέτρου ν. Παπαπέτρου
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 741, 747). Αγορεύοντας προς υποστήριξη της αίτησης, η ευπαίδευτη συνήγορος των αιτητών υπεστήριξε πώς το υπό συζήτηση επίδικο διάβημα είναι βάσιμο και ουσιαστικής σημασίας εφ΄ όσων (α) η εκδίκαση της αγωγής βρίσκεται στο στάδιο της συνεχιζόμενης ακρόασης, (β) η ενδιάμεση απόφαση ημερ. 29.1.10 έχει εφεσιβληθεί και (γ) στην ενδιάμεση απόφαση ήμερ. 29.1.10 δεν αναφέρεται κατά πόσον οι ενάγοντες είναι ή όχι υπαρκτό πρόσωπο. Αντιθέτως, η ευπαίδευτη συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση υποστήριξε πως εφ΄ όσον οι ενάγοντες έχουν διαλυθεί από το έτος 2005, το πρόσωπο το οποίο καταχώρισε την αίτηση για αναστολή είναι ανύπαρκτο. Επικαλέστηκε δε τις αποφάσεις Sartos Importers - Distributors Ltd v. Μαρουλή
(2003)1
(6)Α.Α.Δ. 1446 και Lioufis and Co Ltd v. Ανδρονίκου
(1996)1 -(Β) Α.Α.Δ. 773 Έχω εξετάσει την επίδικη αίτηση και σημειώνω και διαπιστώνω τα ακόλουθα: Το Δικαστήριο έχει, δυνάμει της Δ.35 θ.18, διακριτική εξουσία να αναστέλλει διαδικασία που εκκρεμεί ενώπιόν του εκκρεμούσης έφεσης. Η εξουσία αυτή δεν είναι γενική και ούτε μπορεί να ασκηθεί εν σχέσει με οιανδήποτε διαδικασία. Ο ίδιος ο θ.18 ορίζει ρητώς τις περιπτώσεις των διαδικασιών οι οποίες δύνανται να ανασταλούν. Πρόκειται για τις διαδικασίες που αφορούν στην εκτέλεση της απόφασης η οποία εφεσιβλήθηκε. Το γράμμα του θ.18 είναι σαφές και αυτός δεν επιδέχεται διασταλτική ερμηνεία. Το ενδεχόμενο ένα διάταγμα, δια του οποίου αναστέλλεται μια εκκρεμής δικαστική διαδικασία, να έχει δραστικές συνέπειες καθώς και το ενδεχόμενο ένα τέτοιο διάταγμα να περιορίζει το συνταγματικώς κατοχυρωμένο δικαίωμα ελεύθερης πρόσβασης στο Δικαστήριο (Άρθρο 30 του Συντάγματος) επιβάλλει την περιορισμένη εφαρμογή του θ.18 της Δ.35 στις περιπτώσεις στις οποίες ο θεσμός αυτός ρητώς αναφέρεται (In re S.E. (an infart)
(1986)1 C.L.R. 119, 122-3 και Caspi Shipping Ltd κ.α ν. Πλοίου Sapphire Sea (Αρ.3)
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 994, 999). Η απόφαση Παπακόκκινου κ.α. ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 692, συνοψίζει το επίδικο θέμα ως εξής: «Κατ΄ αρχήν, σύμφωνα με το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, αναστολή χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης όχι με τη συνέχιση της εξέλιξης της μη συμπληρωθείσας διαδικασίας. Το ίδιο, καθώς νομολογήθηκε,, είναι το αποτέλεσμα και δυνάμει του κ.18 της Δ.35: βλ. Fotiou and another v. Petrolina Ltd
(1984)1 C.L.R. 119 και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Ltd v. Holy Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524. Η αναφορά στον εν λόγω κανονισμό σε «.... stay of ... proceedings under he decision appealed from ...» δεν αποβλέπει στην αναστολή της ευρύτερης διαδικασίας από την οποία προέκυψε ενδιάμεση απόφαση αλλά μόνο της διαδικασίας που εκπορεύεται αυτοτελώς από απόφαση της οποίας σκοπείται η ικανοποίηση: παραδείγματα προσφέρεονται από τον Πική, Δ. (όπως ήταν τότε) στην In re E.S. (an infant) (ανωτέρω)». (Δείτε και την Χατζηιωσήφ ν. Πετρίχου
(1998)1 Α.Α.Δ. 364, 367 - 8). Συνεπώς, το προκριματικό ερώτημα πού πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσον ό,τι, εν προκειμένω, επιδιώκεται να ανασταλεί είναι, πράγματι, διαδικασία εκτέλεσης της εφεσιβληθείσας ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 29.1.10. Η απάντηση είναι αρνητική εφ΄ όσον τέτοια διαδικασία δεν εκκρεμεί. Εκκρεμεί μόνον η εκδίκαση της αγωγής όσον αφορά στον καθ΄ ου η αίτηση καθώς και η εκδίκαση της αίτησης ημερ. 8.2.10 για απόρριψη της αγωγής λόγω μη αποκάλυψης βάσης της αγωγής. Είναι, βεβαίως, γεγονός πώς πραγματικό έρεισμα της αίτησης ημερ. 8.2.10 αποτελεί το διάταγμα ημερ. 13.12.05, η ύπαρξη του οποίου αποκαλύφθηκε στα πλαίσια της αίτησης για τροποποίηση. Είναι, επίσης, γεγονός πώς η αίτηση ημερ. 8.2.10 κατεχωρίστηκε αμέσως μετά την έκδοση της εφεσιβληθείσας ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 29.1.10 και φαίνεται να αποτελεί συνέπειά της. Όμως, η σχέση αυτή μεταξύ της εφεσιβληθείσας ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 29.1.10 και της αίτησης ημερ. 8.2.10, δεν καθιστά την δεύτερη διαδικασία εκτέλεσης της πρώτης ή διαδικασία «που εκπορεύεται αυτοτελώς» από την πρώτη («... proceedings under the decision appealed from ....» δείτε Παπακόκκινου κ.α. ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου (ανωτέρω). Εν όψει τούτου, η υπό συζήτησιν αίτηση για αναστολή είναι νόμω αβάσιμη. Ούτε η επίκληση των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου δύναται να δώσει νομικό έρεισμα στην αίτηση. Όπως υποδεικνύεται στην Χαραλαμπίδης ν. Μελωδία (Χαραλαμπίδου)
(1997)1 Α.Α.Δ. 724: «Οι «εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου», τις οποίες επικαλείται ο αιτητής, δεν διευρύνουν τη δικαιοδοσία ή τις εξουσίες του Δικαστηρίου, ούτε έχουν ως λόγο την επέκτασή τους. Οι σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου είναι εκείνες που εξυπακούονται από τη φύση της λειτουργίας του - Δικαστήριο της δικαιοσύνης - χάριν της αποτελεσματικής άσκησης των δικαιοδοσιών του και της αποτροπής της κατάχρησης των ενώπιόν του διαδικασιών». Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση ημερ. 8.4.10 απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 8.4.10, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου αρ. 3 - καθ΄ου η αίτηση και εναντίον των εναγόντων - αιτητών. (Υπ)........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.