← Κύπρος

Ελένης Αχιλλέως κ.α. ν. Petrolina (Holdings) Public Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 218/07, 30.7.2010

Ελένης Αχιλλέως κ.α. ν. Petrolina (Holdings) Public Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 218/07, 30.7.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A272 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 218/07 Μεταξύ:

  1. Ελένης Αχιλλέως
  2. Γενοβέφας Παρασκευά
  3. Γεώργιου Βοσκού Εναγόντων -και-
  4. Petrolina (Holdings) Public Ltd
  5. Γενικού Εισαγγελέα Εναγομένων ----------------------- Αίτηση ημερομηνίας 20.1.2010 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30.7.2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή-Εναγόμενο 2: κα Παπαστεφάνου Για Ενάγοντες-Καθ'ων η Αίτηση: κ. Khamis Abulhawa Για τους Εναγόμενους 1: κ. Καραμανώλης ----------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο Αιτητής, Εναγόμενος 2, ζητά διάταγμα το οποίο να του επιτρέπει να τροποποιήσει την Έκθεση Υπεράσπισης του ως ακολούθως: «
  6. Δια της προσθήκης της ακόλουθης παραγράφου ως παράγραφο 1: «Ο εναγόμενος αρ.2 εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να αποφασίσει τα εγειρόμενα στην παρούσα αγωγή ζητήματα εναντίον του εναγόμενου αρ.2, καθ' ότι αυτά ή και μέρος αυτών αφορούν ή και συνδέονται με την έκδοση εκτελεστής διοικητικής πράξης ή και ισχυριζόμενη παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας ή και ενεργειών, για τα οποία αποκλειστική δικαιοδοσία να αποφασίζει έχει το Ανώτατο Δικαστήριο και για τα οποία δεν ασκήθηκε καμία προσφυγή στο εν λόγω Δικαστήριο».
  7. Δια της προσθήκης της ακόλουθης ως παραγράφου 2: «Ο εναγόμενος αρ.2 εγείρει περαιτέρω προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί εναντίον του εναγόμενου αρ.2 καθ' ότι δεν εξέδωσε την επίδικη άδεια ή και εν πάση περιπτώσει η παρούσα αγωγή δεν μπορεί να προχωρήσει καθ' ότι δεν έχουν συνενωθεί σε αυτήν όλοι οι διάδικοι αφού ο Δήμος Στροβόλου ο οποίος εξέδωσε την επίδικη άδεια οικοδομής δεν έχει συνενωθεί στην παρούσα αγωγή ως διάδικος».
  8. Δια της προσθήκης της ακόλουθης ως παραγράφου 3 «Ο εναγόμενος αρ.2 εγείρει περαιτέρω προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η παρούσα αγωγή πρέπει να απορριφθεί εναντίον του καθ' ότι με την παρούσα αγωγή δεν αποκαλύπτεται καμία βάση αγωγής εναντίον του».
  9. Δια της προσθήκης της ακόλουθης παραγράφου ως παράγραφο 4 «Άνευ βλάβης των ως άνω προδικαστικών ενστάσεων ο εναγόμενος αρ.2 ισχυρίζεται τα πιο κάτω».
  10. Δια της τροποποίησης της υφιστάμενης παραγράφου 6 της Υπεράσπισης δια της διαγραφής της τελείας στο τέλος της παραγράφου και αντικατάστασης της με κόμμα και δια της προσθήκης της ακόλουθης φράσης μετά το κόμμα: «και λέγει περαιτέρω ότι οι λεπτομέρειες ειδικών ζημιών που παρατίθενται στην εν λόγω παράγραφο είναι υπερβολικές, διογκωμένες ή και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα».
  11. Δια της τροποποίησης της υφιστάμενης παραγράφου 7 της Υπεράσπισης δια της διαγραφής της τελείας στο τέλος της παραγράφου και αντικατάστασης της με κόμμα και δια της προσθήκης της ακόλουθης φράσης μετά το κόμμα: «και λέγει περαιτέρω ότι οι λεπτομέρειες ειδικών ζημιών που παρατίθενται στην εν λόγω παράγραφο είναι υπερβολικές, διογκωμένες ή και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα».
  12. Δια της τροποποίησης της υφιστάμενης παραγράφου 8 της Υπεράσπισης δια της διαγραφής της τελείας στο τέλος της παραγράφου και αντικατάστασης της με κόμμα και δια της προσθήκης της ακόλουθης φράσης μετά το κόμμα: «και λέγει περαιτέρω ότι οι λεπτομέρειες ειδικών ζημιών που παρατίθενται στην εν λόγω παράγραφο είναι υπερβολικές, διογκωμένες ή και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα».
  13. Δια της τροποποίησης της υφιστάμενης παραγράφου 11 της Υπεράσπισης δια της προσθήκης των πιο κάτω μετά την τελεία: «Περαιτέρω καλεί τους ενάγοντες σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους και λέγει περαιτέρω ότι τα όσα καταλογίζουν οι ενάγοντες στον εναγόμενο αρ.2 αφορούν ή και συνδέονται με την έκδοση εκτελεστής διοικητικής πράξης ή και ισχυριζόμενη παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας ή και ενεργειών, για τα οποία αποκλειστική δικαιοδοσία να αποφασίζει έχει το Ανώτατο Δικαστήριο και για τα οποία δεν ασκήθηκε καμία προσφυγή στο εν λόγω Δικαστήριο. Περαιτέρω και χωρίς επηρεασμό της ως άνω γενικής άρνησης και της υποχρέωσης των εναγόντων να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους, ο εναγόμενος αρ.2 ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες δεν αποκαλύπτουν καμία βάση αγωγής εναντίον του και εν πάση περιπτώσει ο εναγόμενος αρ.2 ισχυρίζεται ότι έλαβε όλα τα μέτρα ή και τις ενέργειες που είχε νομική υποχρέωση να λάβει ή και εκτέλεσε όλες τις υποχρεώσεις ως όφειλε υπό τις περιστάσεις και συνεπώς όλοι οι ισχυρισμοί που προβάλλουν οι ενάγοντες εναντίον του είναι ανυπόστατοι και απορριπτέοι.
  14. Δια της τροποποίησης της υφιστάμενης παραγράφου 12 της Υπεράσπισης δια της διαγραφής της τελείας στο τέλος της παραγράφου και αντικατάστασης της με κόμμα και δια της προσθήκης της ακόλουθης φράσης μετά το κόμμα «και επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του ως αυτοί ανωτέρω και κατωτέρω αυτοί αναφέρονται».
  15. Δια της τροποποίησης της υφιστάμενης παραγράφου 14 της Υπεράσπισης δια της διαγραφής της τελείας στο τέλος της παραγράφου και αντικατάστασης της με κόμμα και δια της προσθήκης της ακόλουθης φράσης μετά το κόμμα: «και λέγει περαιτέρω τα εξής: 14.1 Για το βόρειο τμήμα του τεμαχίου αρ. 265, Φ/Σχ ΧΧΧ.5.Ε2, τμήμα Η, στο Στρόβολο εκδόθηκε (πριν την ημερομηνία πλήρους εφαρμογής της Πολεοδομικής Νομοθεσίας στις 1.12.1990) από τον Δήμο Στροβόλου (αρμόδια τοπική αρχή), δυνάμει του Περί Ρυθμίσεως Πρατηρίων Πετρελαιοειδών Νόμου του 1968 και 1972 και των Περί Ρυθμίσεως Πρατηρίων Πετρελαιοειδών Κανονισμών του 1972, η άδεια οικοδομής με αρ.015, ημερομηνίας 12.10.1990 (αρ. φακ. ΔΣ/ΠΠ1/89) για την ανέγερση πρατηρίου πετρελαιοειδών της εναγόμενης εταιρείας "Petrolina (Holdings) Public Ltd. 14.2 Στις 28.2.1994 υποβλήθηκε από τους εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες του τεμαχίου κ. κ. Όθωνα Πασχάλη και άλλους, στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως, η Πολεοδομική αίτηση με αρ. ΛΕΥ/0423/94 για μετατροπές που είχαν ήδη γίνει στο εγκεκριμένο πρατήριο πετρελαιοειδών κατά το στάδιο ανέγερσης του. 14.3 Η πολεοδομική αρχή, αφού μελέτησε την αίτηση χορήγησε, στις 23.11.1995 την αιτηθείσα πολεοδομική άδεια με όρους. 14.4 Η αρμόδια τοπική αρχή προς την οποία αποτάθηκαν στη συνέχεια οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του τεμαχίου για έκδοση της σχετικής άδειας οικοδομής αφού εξασφάλισε τις απόψεις του Διευθυντή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, του Επαρχιακού Μηχανικού Δημοσίων Έργων, του Ανώτερου Υγειονομικού Επιθεωρητή, του Α' Επιθεωρητή Εργοστασίων, του Αρχηγού Αστυνομίας, του Διευθυντή Περιφέρειας της ΑΗΚ, του Διευθυντή Τηλεπικοινωνιακής Υποδομής της ΑΤΗΚ, και του Διευθυντή του ΣΥΛ για θέματα που άπτονται των αρμοδιοτήτων τους, εξέδωσε στις 9.6.98 την άδεια οικοδομής με αρ.
  16. 14.5 Ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων χορήγησε, μετά από σχετική αίτηση από μέρους της εναγόμενης εταιρείας την άδεια εκπομπής Αερίων Αποβλήτων με αρ.53/2006 για το εν λόγω πρατήριο πετρελαιοειδών. 14.6 Για το εν λόγω πρατήριο δεν έχουν υποβληθεί οποιαδήποτε παράπονα από ιδιοκτήτες γειτονικών τεμαχίων σε σχέση με οχληρία οποιασδήποτε μορφής από τη λειτουργία του πρατηρίου και συνεπώς ο εναγόμενος αρνείται τον σχετικό ισχυρισμό των εναγόντων ως αυτός αναφέρεται στην παράγραφο 11 της Έκθεσης Απαίτησης και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι δεδομένης της μη υποβολής οιουδήποτε παραπόνου οι ενάγοντες εμποδίζονται από του να προβάλλουν ή και να προωθούν τους εν λόγω ισχυρισμούς τους.
  17. Δια της αναρίθμησης υφιστάμενης παραγράφου 1 ως 5, 2 ως 6, 3 ως 7, 4 ως 8, 5 ως 9, 6 ως 10, 7 ως 11, 8 ως 12, 9 ως 13, 10 ως 14, 11 ως 15, 12 ως 16, 13 ως 17, 14 ως 18, 15 ως 19, 16 ως 20, 17 ως 21.» Η παρούσα αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.9 Θ.2, Δ.25, Δ.33 και Δ.48 Θ.1,2 και 8, Δ.64, στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου καθώς και στη σχετική επί του θέματος νομολογία. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Βασιλικής Νικολάου, βοηθού γραμματειακού λειτουργού στο αρχείο πολιτικών υποθέσεων στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Κατά την ημέρα ακρόασης της υπόθεσης διαπιστώθηκε από τη δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση ότι ένεκα καλόπιστου λάθους ή και αβλεψίας κάποια γεγονότα τα οποία υποστηρίζονται και από έγγραφα και τα οποία στοιχειοθετούν την υπεράσπιση του Εναγόμενου αρ. 2 δεν έχουν περιληφθεί στην υπεράσπιση του Εναγόμενου και θα πρέπει για σκοπούς πληρότητας αλλά και δίκαιης δίκης να τεθούν με την υπεράσπιση αφενός για να τα γνωρίζει η άλλη πλευρά και αφετέρου για να μπορεί και ο Εναγόμενος να τα προβάλει με τον ορθό τρόπο κατά τη διεξαγωγή της ακροαματικής διαδικασίας. Εγείρονται θέματα σχετικά με τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να επιληφθεί της παρούσας αγωγής. Θέματα τα οποία δυνατό να καθορίσουν την τύχη ολόκληρης της αγωγής. Θα πρέπει να αποφασιστούν προδικαστικά ούτως ώστε να εξοικονομηθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος και έξοδα. Ο Ενάγοντας δεν θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ενώ ο Εναγόμενος θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά από τη μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ο Εναγόμενος μπορεί να αποζημιωθεί με την ανάλογη διαταγή ως προς τα έξοδα. Οι Ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση, την οποία βάσισαν στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.27 Θ.1 και 2 και Δ.48 Θ.1,2,3 και 9, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες και συνήθη πρακτική του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης όπως αυτοί καταγράφονται στην ειδοποίηση ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
  18. Η εναγομένη 2 προσθέτει νέα δεδομένα και εντελώς νέες γραμμές υπεράσπισης στην αίτηση τροποποίησης της.
  19. Η αιτούμενη τροποποίηση θίγει τα κεκτημένα δικαιώματα των εναγόντων.
  20. Επιπλέον η αίτηση παραβιάζει το άρθρο 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια.
  21. Η ζητηθείσα τροποποίηση είναι αδικαιολόγητη καθότι ορισμένες από τις ζητούμενες τροποποιήσεις καλύπτονται ήδη από την Έκθεση Υπεράσπισης.
  22. Το γεγονός ότι ο Δήμος Στροβόλου δεν έχει συνενωθεί στην παρούσα αγωγή ως διάδικος δεν αλλοιώνει την ευθύνη της εναγομένης 2 και ούτε εξαλείφει το παράνομο και/ή παράτυπο και/ή ζημιογόνο και/ή άδικο των πράξεων και/ή παραλείψεων της.
  23. Τα αναφερόμενα καταδεικνύουν ότι η εναγόμενη αρ. 2 ενεργεί κακόπιστα με σκοπό να προκαλέσει κωλυσιεργία και/ή καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης.» Ως προς τα γεγονότα η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Μιχάλη Χαραλάμπους, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου των Εναγόντων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Είναι γνωστές οι βασικές αρχές επί των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει θέματα τροποποίησης. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη αναφορά σε αυτές εκτός από το να λεχθεί γενικά ότι η έγκριση σχετικού αιτήματος έγκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας τόσο τον παράγοντα της τυχόν καθυστέρησης όσο και τον παράγοντα της αναγκαιότητας να αποδειχθεί η αιτούμενη θεραπεία με γνώμονα τον επακριβή καθορισμό των επίδικων θεμάτων, ώστε το Δικαστήριο στο τέλος της ημέρας να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Οι αρχές αυτές λέχθηκαν στις αποφάσεις Eteria Skepi Ltd v. loannis Th. Kaitis and Another

(1983)1 Α.Α.Δ. 231, Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 και Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Νίκου Σιακόλα Πολιτική Έφεση 10341 ημερ. 19.1.99. Στην υπόθεση Kallice Holding Co Ltd v. MTR Metals (Overseas) Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 162 επιβεβαιώθηκε ότι: «Ο βέβαιος προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων καθώς και η διατύπωση των εκατέρωθεν θέσεων και η απόδειξη τους μέσα σε σταθερό πλαίσιο είναι άλλος σημαντικός παράγοντας ο οποίος υπεισέρχεται στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Είναι γνωστή επίσης η αρχή που έχει λεχθεί κατά κόρο σε υποθέσεις όπως την Αντρέας Ευριπίδου και άλλοι ν. Παναγιώτα Μ. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24 και Andreas Mahattou v. Viceroy Shipping Co Ltd and another
(1979)1 Α.Α.Δ. 542 με υιοθέτηση αποσπασμάτων από την γνωστή Αγγλική υπόθεση Tildesley v. Harper 10 Ch. D. 393, ότι η τροποποίηση εγκρίνεται κατά κανόνα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας φτάνει να μην υπάρχει κακοπιστία από πλευράς του αιτούμενου την τροποποίηση και από την άλλη ο αντίδικος να μπορεί να ικανοποιηθεί με την καταβολή σε αυτόν των εξόδων του. Ακόμα και προσθήκη ανταπαίτησης μπορεί να εγκριθεί μέσω αιτήσεως τροποποίησης εφόσον οι πιο πάνω προϋποθέσεις ικανοποιούνται, όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Αννα Latouf Agini v. Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Α.Ε. Πολιτική Έφεση 10214, ημερ. 12.1.
  1. Επομένως όσο αμελής ή καθυστερημένη και να είναι η παράληψη που οδηγεί στην αναγκαιότητα της τροποποίησης, αυτή θα πρέπει να εγκρίνεται εκτός αν πράγματι ο αντίδικος τοποθετείται σε χειρότερη θέση από ότι θα ήταν αν η προτεινόμενη τροποποίηση εισαγόταν εξ αρχής στην αγωγή. Αυτό αναφέρεται μεταξύ άλλων και στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1973 στα σχόλια της Αγγλικής Δ.20 Θ.5 σελ.
  2. Περαιτέρω στην Πρακτική του 1958 στα σχόλια της Δ.28 Θ.1 σελ. 624, αναφέρεται ότι η εισαγωγή ακόμη και νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατά ανάγκη την απόρριψη σχετικής αίτησης για τροποποίηση, εκτός ίσως αν έχει την εκ μέρους του εναγόμενου συνέπεια απώλειας της υπεράσπισης της παραγραφής. Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρήστου ν. Ανδρέα Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» «Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια.» Περαιτέρω στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Αθηναϊδος Χριστοδούλου και άλλη
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, στη σελ. 939 λέχθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.» Σύμφωνα με τη νομολογία το ότι με την τροποποίηση επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής δεν σημαίνει αφ' εαυτού ότι η τροποποίηση δεν πρέπει να επιτραπεί (βλ. Saba & Co. Τ.Μ.Ρ. v. Τ.Μ.Ρ. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426 και Περικτιόνη Χρήστου ν. Ανδρέα Αζά (ανωτέρω). Όπως επίσης αναφέρεται στο Annual Practice
(1959)σελ. 627, το Δικαστήριο δεν θα αρνηθεί να επιτρέψει μια τροποποίηση απλά και μόνο επειδή εισάγει νέα υπόθεση. Θα το πράξει όμως εκεί που η τροποποίηση θα άλλαζε την αγωγή σε μια τελείως διαφορετικού χαρακτήρα η οποία και θα ήταν πολύ ευχερές να περιλαμβανόταν σε μια τελείως νέα αγωγή. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια αλλά τούτο μπορεί ακόμη να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο μέχρι και το τελικό της διαδικασίας αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων. Όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί τον διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι να δοθεί ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Σχετική επίσης είναι η απόφαση Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1 ΑΑΔ σελ.
  1. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 12.1.2007 και επιδόθηκε στον Εναγόμενο 2 στις 18.1.
  2. Ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε σημείωμα εμφανίσεως στις 25.1.2007 και στις 12.9.2007 καταχωρήθηκε η υπεράσπιση. Είναι σημαντικό το γεγονός ότι δεν έχει αρχίσει η ακροαματική διαδικασία. Δεν φαίνεται από τα ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα να υπάρχει κακοπιστία από πλευράς των Αιτητών και οι Καθ' ων η Αίτηση μπορεί να ικανοποιηθούν με την καταβολή σε αυτούς των εξόδων τους. Οι Καθ' ων η αίτηση δεν τοποθετούνται σε χειρότερη θέση από ότι θα ήταν αν η προτεινόμενη τροποποίηση εισαγόταν εξ αρχής στην υπεράσπιση. Θα πρέπει τα επίδικα θέματα να προσδιοριστούν με βεβαιότητα και οι εκατέρωθεν θέσεις να διατυπωθούν και αποδειχθούν μέσα σε σταθερό πλαίσιο. Δεν μπορεί να ειπωθεί ότι με την τροποποίηση εισάγονται νέα θέματα που τροποποιούν όλη την ουσία και βάση της παρούσας υπόθεσης. Είναι αναγκαία η εκδίκαση τους στην παρούσα υπόθεση. Είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και της διαδικασίας να εκδικαστούν στην παρούσα υπόθεση για να αποφευχθούν άλλες δικαστικές διαδικασίες με τις οποίες θα σπαταληθεί επιπρόσθετος δικαστικός χρόνος, δηλαδή θα πρέπει να αποφευχθεί ή αποτραπεί η πολλαπλότητα των νομικών διαδικασιών. Επομένως με γνώμονα όλα τα πιο πάνω και το γεγονός ότι οι Ενάγοντες δεν θα είναι σε δυσχερέστερη θέση κατά την ακροαματική διαδικασία, το Δικαστήριο κρίνει ότι η αίτηση είναι επιτρεπτή και εγκρίνει αυτή καθ' ολοκληρίαν, κρίνοντας ότι οι Ενάγοντες ικανοποιούνται στο στάδιο αυτό με την καταβολή σε αυτούς των εξόδων. Τα έξοδα επιδικάζονται εναντίον του Αιτητή τόσο της αίτησης και της ακρόασης, όσο και όσα καθίστανται αναγκαία λόγω της τροποποίησης. Δίδονται οδηγίες όπως τροποποιημένη Υπεράσπιση καταχωρηθεί εντός 20 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος ενώ απάντηση, εάν υπάρχει, να καταχωρηθεί σε 15 μέρες μετά την παράδοση στους Ενάγοντες της τροποποιημένης Υπεράσπισης. (Υπ.) ......... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.