Αναφορικά με το ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ, Ειδ. Πτωχ. Αρ. 1162/09, 12 Αυγούστου 2010

(1)(ζ) και

(3), στους Περί Πτωχεύσεως Θεσμούς, Καν. 6, 16, 38-43, 51 και 188, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θθ. 1-3 και Δ.64 καθώς και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. ΘΕΣΕΙΣ ΑΙΤΗΤΗ-ΧΡΕΩΣΤΗ Οι βασικές θέσεις του Αιτητή είναι οι ακόλουθες: (Α) Δεν διαμένει εντός της Επαρχίας Λευκωσίας και κατά συνέπεια το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δεν έχει κατά τόπο αρμοδιότητα. (Β) Η Αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης είναι πρόωρη, ενοχλητική, καταπιεστική και εκδικητική και αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. (Γ) Οι Πιστωτές είναι εξασφαλισμένοι Πιστωτές. (Δ) Τα ποσά τα οποία υπάρχει ισχυρισμός ότι οφείλει ο Χρεώστης, δεν είναι τα πραγματικά. ΑΚΥΡΩΣΗ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ: ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ακύρωση Ειδοποίησης Πτώχευσης μπορεί να επιτευχθεί με δύο τρόπους εάν και εφόσον ο Χρεώστης ικανοποιήσει το Δικαστήριο στο βαθμό που απαιτείται ότι συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις: (α) με καταχώριση Ένορκης Δήλωσης δυνάμει του Κ. 40

(2)και

(3)των Περί Πτωχεύσεως Θεσμών και για τους λόγους που αναφέρονται τόσο στον εν λόγω Κανονισμό, όσο και στο Άρθρo 3

(1)(ζ) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5. (β) με την καταχώριση Αίτησης. Το πότε ακολουθείται η πρώτη διαδικασία και πότε η δεύτερη έχει ξεκαθαριστεί πρόσφατα από τη Νομολογία. Συγκεκριμένα στην Αλωνεύτη ν. Alpha Bank Ltd, Π.Ε. 5/08, ημερ. 14.4.10, ο Ναθαναήλ, Δ., ανέφερε σχετικά (σελ. 9-10): "Όσον αφορά τις υπόλοιπες αιτιάσεις είναι νομολογημένο ότι είναι δυνατή η εισαγωγή αίτησης για ακύρωση της πτωχευτικής ειδοποίησης για λόγους άλλους από αυτούς που αναφέρονται στο άρθρο 3

(1)(g) του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5, αλλά και σ΄ αυτήν την περίπτωση το βάρος παραμένει με το χρεώστη, η δε προθεσμία των τριών ημερών (Καν. 40

(3)των Πτωχευτικών Κανονισμών του 1995), δεν ισχύει, (δέστε Williams and Muir Hunter: "The Law and Practice in Bankruptcy" 19η έκδ. σελ. 38 και In re a Debtor (No. 30 of 1956) ex parte The Debtor v. Harman

(1957)2 All E.R. 216). To βάρος απόδειξης σε τέτοια περίπτωση ακολουθεί το γενικότερο διαχρονικό κανόνα ότι ο διάδικος που επιζητεί ορισμένη θεραπεία, φέρει και το ανάλογο βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του. Στην περίπτωση αίτησης όπως η παρούσα, το βάρος απόδειξης δεν μπορεί να είναι διαφορετικό ή μεγαλύτερο από το βάρος που ο χρεώστης φέρει στην περίπτωση που καταχωρεί ένορκη δήλωση ισχυριζόμενος ότι είχε ανταπαίτηση ή ανταξίωση που ισούται ή υπερβαίνει το αιτούμενο ποσό και η οποία ένορκη δήλωση επενεργεί ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης (Καν. 41 των Πτωχευτικών Κανονισμών). Εκείνο όμως που ο χρεώστης οφείλει να δείξει με εύλογο βαθμό λεπτομέρειας είναι τη φύση καθώς και το ποσό της ανταπαίτησης, ανταξίωσης ή και συμψηφισμού, τα οποία θα πρέπει να είναι γνήσια, προβληθέντα καλή τη πίστει και με μια εύλογη πιθανότητα επιτυχίας. Στο τέλος της ημέρας, το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπό το φως της ολότητας της προσαχθείσας μαρτυρίας, εγείρεται όντως γνήσιο θέμα προς εκδίκαση, οπότε και η πτωχευτική ειδοποίηση υπόκειται σε ακύρωση." Επιπρόσθετα, στη Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημητρίου

(2008)1(Α) Α.Α.Δ 425, επαναλήφθηκαν όσα είχαν λεχθεί τόσο στην Λάρκος ν. Κατσιαρή

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ 1694, όσο και στην In Re Costas Louca

(1986)2 J.J.C 365 ότι δηλαδή «τυχόν άλλος λόγος ακύρωσης της Ειδοποίησης Πτώχευσης, εκτός από αυτούς που αναφέρονται στον Κ. 40

(2), όπως παρατυπία στην έκδοση ή κακή επίδοση της Ειδοποίησης, ως επίσης ισχυρισμόν για εξόφληση του εξ Αποφάσεως χρέους, μπορούν ασφαλώς να προβληθούν, στην περίπτωση όμως αυτή η ορθή διαδικασία είναι η καταχώριση ξεχωριστής Αίτησης και όχι η επιδίωξη ακύρωσης της Ειδοποίησης Πτώχευσης με Ένορκη Δήλωση που προβλέπεται στον Κ.40

(2). Στις περιπτώσεις μάλιστα αυτές, ως έχει νομολογηθεί, δεν ισχύει η προθεσμία των 3 ημερών που προβλέπεται από την Ένορκη Δήλωση του Κ.40.». Στην παρούσα περίπτωση τα θέματα τα οποία έχει εγείρει ο Χρεώστης και τα οποία περιγράφονται πιο πάνω, ορθά εγέρθηκαν με την καταχώριση χωριστής Αίτησης. Κατά συνέπεια ο ισχυρισμός των Καθ΄ ων η Αίτηση-Πιστωτών ότι η Αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική δεν μπορεί να επιτύχει. Προχωρώ τώρα στην εξέταση των υπολοίπων λόγων της Αίτησης. Ο ΧΡΕΩΣΤΗΣ ΔΕΝ ΔΙΑΜΕΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Με βάση τον Κ.6 των Περί Πτωχεύσεως Θεσμών, οποιαδήποτε διαδικασία θα πρέπει να καταχωρίζεται στο Πρωτοκολλητείο της Επαρχίας στην οποία ο Χρεώστης κατοικούσε ή ασκούσε επάγγελμα για το μεγαλύτερο διάστημα των έξι μηνών που προηγείτο της καταχώρισης της Αίτησης. Οι Πιστωτές στην Παράκληση τους για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης ανέφεραν ότι «ο ειρημένος οφειλέτης κατοικεί κατά το πλείστον μέρος των τελευταίων 6 μηνών εις Λευκωσία». Η Ένορκη Δήλωση Επιδόσεως της εν λόγω Ειδοποίησης Πτώχευσης αναφέρει μόνο ότι η εν λόγω Ειδοποίηση επιδόθηκε προσωπικά στο Δημήτρη Πολυκάρπου από τη Λευκωσία χωρίς όμως να προσδιορίζει τον τόπο που επετεύχθη η επίδοση αυτή. Η διεύθυνση όμως που αναγράφεται στην Ειδοποίηση Πτώχευσης και που είχε δοθεί ως διεύθυνση του Χρεώστη είναι «Αφροδίτης 9, 2682, Παλιομέτοχο, Λευκωσία». Από την άλλη ο Χρεώστης ο οποίος φέρει και το ανάλογο βάρος της απόδειξης, ισχυρίζεται ότι εδώ και πολλά χρόνια διαμένει στον Αγρό της Επαρχίας Λεμεσού. Προς το σκοπό καταθέτει τρία είδη εγγράφων ως ακολούθως:- (α) Βεβαίωση ημερ. 2.11.09 του Κοινοτάρχη Αγρού στην οποία αναφέρεται ότι είναι μόνιμος κάτοικος Αγρού από το 1986, (β) Αποδείξεις διαφόρων Λογαριασμών για τα έτη 2007-2009 τους οποίους καταβάλλει για την κατοικία του στον Αγρό, (γ) Φωτοαντίγραφο σελίδων του Εκλογικού του Βιβλιαρίου στο οποίο εμφαίνεται ότι ψηφίζει στον Αγρό. Στα πιο πάνω επιχειρήματα οι Πιστωτές αντιπαραβάλλουν ότι ο Χρεώστης ουδέποτε τους ειδοποίησε για οποιαδήποτε αλλαγή διευθύνσεως και η διεύθυνση που οι ίδιοι κατέχουν είναι στο Παλιομέτοχο, τόπος στον οποίο έγινε η επίδοση της Ειδοποίησης. Έχω εξετάσει με προσοχή όλα τα πιο πάνω επιχειρήματα και έγγραφα. Είναι γεγονός ότι ο Αιτητής-Χρεώστης παραθέτει ικανοποιητικά στοιχεία ότι ο τόπος διαμονής του είναι ο Αγρός της Επαρχίας Λεμεσού. Αναφέρομαι ιδιαίτερα στη Βεβαίωση του Κοινοτάρχη Αγρού στην οποία παρατίθενται και τα σχετικά γεγονότα. Συγκεκριμένα αναφέρεται η ακριβής διεύθυνση του Χρεώστη και το γεγονός ότι είναι μόνιμος κάτοικος Αγρού από το 1986 που επαναπατρίσθηκε από την Αθήνα. Επιπρόσθετα, αναφέρεται ότι ασκεί και το εκλογικό του δικαίωμα στον Αγρό από το 1989. Θεωρώ ότι στους ισχυρισμούς αυτούς η πλευρά των Πιστωτών απαντά κατά γενικό και αόριστο τρόπο. Αναφέρουν απορρίπτοντας τους εν λόγω ισχυρισμούς ότι: «Η τελευταία δοθείσα γνωστή διεύθυνση που κατείχαν η καθ' ών η αίτηση είναι και η διεύθυνση στην οποίαν επιδόθηκε η παρούσα ειδοποίηση πτώχευσης. Ο Αιτητής δεν ενημέρωσε τους πιστωτές για το πότε και που μετακόμισε. Τα τεκμήρια τα οποία είναι επισυνημμένα στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερ. 3/11/09 δεν είναι ικανοί λόγοι για το παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης. Όλα τα τεκμήρια φέρουν ημερομηνίες μεταγενέστερες της καταχώρησης της ειδοποίησης πτώχευσης με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει κατανοητό από πότε ο Αιτητής διαμένει στον Αγρό.".. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι ο Αιτητής-Χρεώστης έχει πείσει το Δικαστήριο στο βαθμό που απαιτείται ότι ο τόπος διαμονής του είναι ο Αγρός, εκτός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και κατά συνέπεια το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί της παρούσας διαδικασίας. Η εξέλιξη αυτή σφραγίζει και την τύχη της παρούσας διαδικασίας που είναι ο παραμερισμός της Ειδοποίησης Πτώχευσης. ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ ΑΙΤΗΤΗ Οι υπόλοιποι ισχυρισμοί του Αιτητή περιγράφονται πιο πάνω και αναφέρονται σε πρόωρη, ενοχλητική, καταπιεστική και εκδικητική διαδικασία και κατάχρηση της, στο ότι οι Πιστωτές είναι εξασφαλισμένοι καθώς και σε διαφορά ως προς τα ακριβή οφειλόμενα ποσά. Οι ισχυρισμοί όμως αυτοί προβάλλονται κατά τρόπο γενικό και αόριστο και δεδομένου ότι είναι ο Αιτητής που φέρει το βάρος να τους αποδείξει, παραμένουν μετέωροι και έκθετοι προς απόρριψη. Η εξέλιξη αυτή είναι παρά το γεγονός ότι η Εγγραφή Δικαστικής Απόφασης επί Ακίνητης Περιουσίας (Μέμο) μπορεί υπό ορισμένες προϋποθέσεις να θεωρηθεί ως επαρκής εξασφάλιση και να αποτελέσει εμπόδιο σε προώθηση διαδικασίας Πτώχευσης (βλ. Περί Πτωχεύσεως Νόμος, Κεφ. 5, Άρθρ. 5

(2)). Έχει νομολογηθεί ότι για να αποφασιστεί κατά πόσο κάποιος είναι Ασφαλισμένος Πιστωτής στην έννοια του Νόμου, εκείνο που έχει σημασία είναι το ποσό του χρέους μετά την εξασφάλιση. (Βλ. Παπαδόπουλος ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής Λτδ

(2004)1(Γ) Α.Α.Δ 1716. Για τους πιο πάνω λόγους όλοι οι υπόλοιποι ισχυρισμοί του Αιτητή-Χρεώστη θα πρέπει να απορριφθούν. Α Π Ο Τ Ε Λ Ε Σ Μ Α Με βάση όλα τα πιο πάνω και ειδικώτερα το γεγονός ότι ο Αιτητής έχει πείσει το Δικαστήριο στο βαθμό που απαιτείται ότι δεν κατοικεί εκτός της Επαρχίας Λευκωσίας, γεγονός που αποστερεί το παρόν Δικαστήριο από την κατά τόπο αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση, η Ειδοποίηση Πτώχευσης Αρ. 1162/09 ημερ. 23.6.09 παραμερίζεται. Τα Έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή-Χρεώστη και σε βάρος των Καθ΄ ων η Αίτηση - Πιστωτών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην αντίστοιχη Κλίμακα και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) Χ. Ι. Πογιατζής Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ c:\my documents\poyiatzis\final decisions cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο