Αίτηση της Αστυνομίας για έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, Αρ.Αίτησης: 124/10, 23 Αυγούστου, 2010

(1)/2007. Συγκεκριμένα, ζητά όπως οι καθ΄ ων η αίτηση «παραδώσουν το συντομότερο δυνατό, στο ΤΑΕ Λευκωσίας, όλες τις πληροφορίες που αφορούν τα πιο κάτω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα τα οποία διατηρούν/έχουν στην κατοχή τους». Στην αίτηση παρατίθενται τα εν λόγω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, τα οποία έχω θέσει ενώπιον μου και δεν θα τα παραθέσω στην παρούσα απόφαση. Το διάταγμα το ζητά σε σχέση με τη διερεύνηση σοβαρών ποινικών αδικημάτων τα οποία εκτίθενται στην αίτηση (πρόκειται για δύο αδικήματα που αφορούν σε απόπειρα καταστροφής περιουσίας με εκρηκτικές ύλες). Η αίτηση υποστηρίζεται από έγκριση του Γενικού Εισαγγελέα, όπως αυτή προβλέπεται από τον Νόμο, και από Ένορκη Δήλωση του ανακριτή της υπόθεσης. Ο ανακριτής αφού κάνει αναφορά στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες θεωρεί ότι διαπράχθηκαν τα αδικήματα, αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι «η αποκάλυψη των εν λόγω τηλεπικοινωνιακών δεδομένων είναι προς το δημόσιο συμφέρον και λαμβανομένου υπόψη του οφέλους το οποίο ενδέχεται να προκύψει από αυτήν, η εν λόγω αποκάλυψη θα βοηθήσει στη διερεύνηση και συνεπώς στην πάταξη του εγκλήματος.» Μελετώντας την προσαχθείσα μαρτυρία, κρίνω ότι δεν συντρέχει η προϋπόθεση του άρθρου 4

(4)(β) του Νόμου σε σχέση με τα δεδομένα για τους αριθμούς τηλεφώνων 99623838 και 99664242, αφού βρίσκω πως δεν προκύπτει από αυτή εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι τα συγκεκριμένα δεδομένα συνδέονται ή είναι συναφή με τα αδικήματα που η Αστυνομία διερευνά. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχουν εκείνα τα γεγονότα ή εκείνα τα στοιχεία από τα οποία θα μπορούσε, με κριτήριο αντικειμενικό, να εξαχθεί το συμπέρασμα από ένα λογικό Δικαστήριο ότι υπάρχει εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι τα συγκεκριμένα δεδομένα συνδέονται ή είναι συναφή με τα υπό διερεύνηση αδικήματα. (Δες τα όσα λέχθηκαν στις σελ. 213-214 στην υπόθεση Πολυκάρπου

(1991)1 Α.Α.Δ. 207 (Αίτηση για έκδοση εντάλματος Certiorari)). Nα σημειώσω εδώ πως η Αστυνομία δεν ζητά τα εν λόγω δεδομένα επειδή θεωρεί ότι αυτά συνδέονται ή είναι συναφή με τα αδικήματα που διερευνά, αφού ο ανακριτής απλά αναφέρει (παρατίθεται αυτολεξεί το σχετικό κείμενο) «επειδή βάσει των πιο πάνω υπάρχει εύλογη υποψία ότι το υπό διερεύνηση αδίκημα έχει διαπραχθεί από τον Κυριάκο Χριστοφίδη, κάτοχο των κινητών τηλεφώνων 99623838 και 99664242, κατόπιν συνωμοσίας με το πιο πάνω άγνωστο πρόσωπο, κάτοχο του προαναφερθέν κινητού τηλεφώνού 99276597, παρακαλώ όπως το Σεβαστό Δικαστήριο εκδώσει Διάταγμα Πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά Δεδομένα με το οποίο διατάσσονται οι καθ' ων η αίτηση σε.» Με άλλα λόγια, τέτοιο Διάταγμα δεν εκδίδεται κάθε φορά που ένας ύποπτος για σοβαρά αδικήματα έχει στην κατοχή του τηλέφωνο. Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση σε σχέση με τους αριθμούς τηλεφώνων 99623838 και 99664242, απορρίπτεται. Η αίτηση σε σχέση με τους αριθμούς τηλεφώνων 99664306 και 99276597 γίνεται δεκτή αφού βρίσκω ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος σε σχέση με αυτούς. (Υπ) .............. Ι.Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο