AJ VOUROS LTD ν. ZX FAMI LTD, Αρ. Αγωγής: 3404/10, 6 Σεπτεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A281 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3404/10 Μεταξύ: A.J. VOUROS LTD Ενάγουσας και ZX FAMI LTD Εναγομένης 6 Σεπτεμβρίου,
- Αίτηση υπό Ενάγουσας ημερ. 29.6.10 για έκδοση διατάγματος και/ή άδειας του Δικαστηρίου για αντεξέταση ενόρκως δηλούντων ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτήτρια-Ενάγουσα Εταιρεία: κα Σολουκίδου για Χρίστο Μ. Τριανταφυλλίδη (κ. Μάνουλος για να ακούσει απόφαση). Για Καθ' ης η Αίτηση-Εναγόμενη Εταιρεία: κ. Μ. Φλωρίδης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια Εταιρεία καταχώρισε στις 20.4.10 αγωγή με την οποία αξιώνει εναντίον της Εναγόμενης Εταιρείας τις ακόλουθες θεραπείες (παρατίθενται αυτολεξεί): «(Α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι ουδέν δικαίωμα έχουν όπως ενεργούν κατά τρόπο τέτοιο που να οδηγεί εις την εντύπωση εις το αγοραστικό κοινό ότι τα εμπορεύματα αυτών είναι εκείνα των Εναγόντων και/η κατά τρόπο τέτοιο που να παραβιάζει τα δικαιώματα των Εναγόντων τα οποία απορρέουν από την εγγραφή προς όφελος των των εμπορευμάτων που αναφέρονται εις τη παράγραφο (Β) κατωτέρω εις το Μητρώο Σχεδίων/Υποδειγμάτων του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, ΚΑΙ/Η (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου παρεμποδίζον και/η απαγορεύον στους Εναγομένους προσωπικά και/η δια των αντιπροσώπων και/η υπαλλήλων και/η υπηρετών αυτών και/η οιουδήποτε εξ' αυτών από το να πωλούν και/η κυκλοφορούν και/η εμπορεύονται και/η αποπειρούνται να πωλήσουν και/η υποβοηθούν άλλους να πωλούν και/η κυκλοφορούν και/η εμπορεύονται και/η αποπειρούνται να πωλήσουν εμπορεύματα τα οποία είναι ίδια και/η παρόμοια με τα εμπορεύματα των Εναγόντων και/η τα οποία εκλαμβάνονται από το αγοραστικό κοινό ότι είναι τα εμπορεύματα αυτών (passing-off) ήτοι βαζάκια τζέλ μαλλιών χωρητικότητας 300ml και 500ml και/η προβαίνουν εις οιανδήποτε πράξη και/η ενέργεια που να είναι πιθανόν να οδηγεί στην εξαπάτηση και/η δημιουργία σύγχυσης στο καταναλωτικό κοινό και/η να προκαλεί την εντύπωση και/η πεποίθηση στο καταναλωτικό κοινό ότι τα ρηθέντα εμπορεύματα είναι αυτά των Εναγόντων, ΚΑΙ/Η (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τους Εναγομένους προσωπικά και/η τους αντιπροσώπους και/η υπαλλήλους και/η υπηρέτες αυτών και/η οιουσδήποτε εξ αυτών όπως παύσουν να προβαίνουν εις οιανδήποτε ενέργεια η οποία καταλήγει εις τη παράβαση των δικαιωμάτων των Εναγόντων ως καθορίζονται με βάση την προς όφελος των εγγραφή των προαναφερόμενων εμπορευμάτων εις το Μητρώο Σχεδίων / Υποδειγμάτων του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, ΚΑΙ/Η (Δ) Αποζημιώσεις, ΚΑΙ/Η (Ε) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο θεωρήσει εύλογη και/η δίκαιη υπό τις περιστάσεις, ΚΑΙ/Η (ΣΤ) Νόμιμο τόκο, ΚΑΙ (Ζ) Έξοδα, πλέον ΦΠΑ, πλέον έξοδα επίδοσης.» Στις 13.5.10 καταχώρισε αίτηση δια κλήσεως με την οποία αξιώνει τα ακόλουθα προσωρινά διατάγματα (παρατίθενται αυτολεξεί): «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου παρεμποδίζον και/η απαγορεύον στους Εναγομένους προσωπικά και/η δια των αντιπροσώπων και/η υπαλλήλων και/η υπηρετών αυτών και/η οιουδήποτε εξ' αυτών από το να πωλούν και/η κυκλοφορούν και/η εμπορεύονται και/η αποπειρούνται να πωλήσουν και/η υποβοηθούν άλλους να πωλούν και/η κυκλοφορούν και/η εμπορεύονται και/η αποπειρούνται να πωλήσουν εμπορεύματα τα οποία είναι ίδια και/η παρόμοια με τα εμπορεύματα των Εναγόντων και/η τα οποία εκλαμβάνονται από το αγοραστικό κοινό ότι είναι τα εμπορεύματα αυτών (passing-off) ήτοι βαζάκια τζέλ μαλλιών χωρητικότητας 300ml και 500ml και/η προβαίνουν εις οιανδήποτε πράξη και/η ενέργεια που να είναι πιθανόν να οδηγεί στην εξαπάτηση και/η δημιουργία σύγχυσης στο καταναλωτικό κοινό και/η να προκαλεί την εντύπωση και/η πεποίθηση στο καταναλωτικό κοινό ότι τα ρηθέντα εμπορεύματα είναι αυτά των Εναγόντων, μέχρι την τελική εκδίκαση της πιο πάνω Αγωγής και/η μέχρι νεωτέρου Διατάγματος του Δικαστηρίου, ΚΑΙ/Η (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τους Εναγομένους προσωπικά και/η τους αντιπροσώπους και/η υπαλλήλους και/η υπηρέτες αυτών και/η οιουσδήποτε εξ αυτών όπως παύσουν να προβαίνουν εις οιανδήποτε ενέργεια η οποία καταλήγει εις την παράβαση των δικαιωμάτων των Εναγόντων ως καθορίζονται με βάση την προς όφελος των εγγραφή των προαναφερόμενων εμπορευμάτων εις το Μητρώο Σχεδίων / Υποδειγμάτων του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, μέχρι την τελική εκδίκαση της πιο πάνω Αγωγής και/η μέχρι νεωτέρου Διατάγματος του Δικαστηρίου.» Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του κ. Α. Κολλητήρη ο οποίος φέρεται να είναι οικονομικός διευθυντής της Ενάγουσας και δεόντως εξουσιοδοτημένος από αυτήν για να προβεί στην εν λόγω Ένορκη Δήλωση. Στις 15.6.10 η Εναγόμενη Εταιρεία καταχώρισε Ένσταση η οποία υποστηρίζεται από τέσσερις Ένορκες Δηλώσεις, οι οποίες υπογράφονται από τέσσερα διαφορετικά πρόσωπα. Πρόκειται για τις Ένορκες Δηλώσεις των κ.κ. Χρίστου Ζαχαρίου, Ιωάννη Κονέ, Κώστα Μεσίτη και Ζαχαρία Κονέ. Στις 29.6.10 καταχωρίστηκε η υπό εκδίκαση Αίτηση με την οποία η Ενάγουσα Εταιρεία ζητά να της επιτραπεί να αντεξετάσει τα πιο πάνω πρόσωπα. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της δικηγόρου κας Μαρίας Κυριάκου η οποία εργάζεται στο γραφείο του δικηγόρου της Ενάγουσας Εταιρείας. Η κα Κυριάκου, ανάμεσα σε άλλα, αναφέρει: «
- Συγκεκριμένα: α) Ο Χρίστος Ζαχαρίου είναι απαραίτητο όπως αντεξετασθεί εν σχέσει με τις παραγράφους 6, 7, 9, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 και 19 της ενόρκου δηλώσεως του. β) Ο Ιωάννης Κονέ είναι απαραίτητο όπως αντεξετασθεί εν σχέσει με τις παραγράφους 3 και 4 της ενόρκου δηλώσεως του. γ) Ο Κώστας Μεσίτης είναι απαραίτητο όπως αντεξετασθεί εν σχέσει με τις παραγράφους 3 και 4 της ενόρκου δηλώσεως του. Και δ) Ο Ζαχαρίας Κονέ είναι απαραίτητο όπως αντεξετασθεί εν σχέσει με τις παραγράφους 5 και 6 της ενόρκου δηλώσεως του.» Αδελφός Δικαστής ενώπιον του οποίου τέθηκε η Αίτηση, έδωσε οδηγίες όπως αυτή επιδοθεί, και επιδόθηκε, στην άλλη πλευρά. Η Εναγόμενη-Εταιρεία εμφανίστηκε στην Αίτηση και καταχώρισε Ένσταση, η οποία υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του διευθυντή της, κ. Χρίστου Ζαχαρίου. Οι λόγοι της Ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
- Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμος.
- Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων.
- Η αίτηση είναι κακόπιστη και σκοπό έχει να μετατρέψει την διαδικασία του προσωρινού διατάγματος σε κύρια Δίκη.
- Με την υπό εξέταση αίτηση επιχειρείται η εκμαίευση μαρτυρίας (fishing for evidence).
- Η αίτηση καλύπτεται από γενικότητα και αοριστία και δεν αποτυπώνει ουσιαστικά τον λόγο έκδοσης του αιτουμένου διατάγματος.
- Δεν γίνεται η επίκληση οποιωνδήποτε εξαιρετικών λόγων δια την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος.» Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους. Έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανέφεραν με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους και θα σταθώ σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Έχω θέσει ενώπιον μου και το περιεχόμενο όλων των ενόρκων δηλώσεων. Η θέση του κ. Φλωρίδη ότι η Αίτηση είναι άκυρη γιατί έπρεπε ευθύς εξ αρχής να γίνει δια κλήσεως και όχι μονομερώς επειδή, όπως ανέφερε, «.η αίτηση για αντεξέταση σύμφωνα με την διαταγή 39 θ1 δεν συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των αιτήσεων οι οποίες μπορούν να γίνουν μονομερώς, σύμφωνα με την Διαταγή Δ.48 θ8
(1), αφού δεν συμπεριλαμβάνεται μέσα στις αναφερόμενες αιτήσεις οι οποίες σύμφωνα με την διαταγή αυτή μπορούν να γίνουν μονομερώς», δεν με βρίσκει σύμφωνο. Η Δ.48 θ.8
(3)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ρητά προβλέπει πως το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται μονομερούς αιτήσεως μπορεί να δώσει οδηγίες όπως αυτή γνωστοποιηθεί σε οποιοδήποτε πρόσωπο, ως ήθελε κριθεί αναγκαίο. Το Δικαστήριο εδώ, αυτό έπραξε και με αυτήν του την ενέργεια δεν έχουν παραβλαφθεί τα δικαιώματα της Εναγόμενης Εταιρείας. Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως η Δ.39 δεν κάνει αναφορά σε "application" αλλά σε "request". Ως γνωστό, σε διαδικασίες έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, έργο του Δικαστηρίου είναι μόνο η διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων που καθορίζονται από το Νόμο για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. Το Δικαστήριο προσεγγίζει την προσαχθείσα μαρτυρία μόνο για τους σκοπούς αυτούς. Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από την υπόθεση Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, όπου στη σελ.267 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "I would like to observe that at the stage of granting or refusing an interlocutory injunction, such as the one which was made in the present case, the parties should limit themselves to the issue of whether or not, in the light of the provisions of section 32
(1)of Law 14/60 and of the relevant principles of law, such an injunction should be granted; and this clearly interlocutory stage of the proceedings should not be treated as an opportunity for the parties to fight out the merits of the case either by adducing evidence or by advancing arguments in this respect." (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) To ίδιο και στην υπόθεση Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, όπου στη σελ.797 τονίστηκε ότι, «Δεν πρέπει, επίσης να λησμονούμε ότι γενικώς η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων.» (Βλέπε επίσης τις υποθέσεις Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Demades Overseas Ltd v. Studio MΑ.SΤ. Ltd
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 799.) Σε μια αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, ο Αιτητής είναι αυτός που έχει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Δεν καλείται στο στάδιο αυτό να αποδείξει το αγώγιμο δικαίωμα του. Συνεπώς, δεν δίδεται άδεια αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων για να αποδείξει ο Αιτητής το εν λόγω δικαίωμα του, όπως περίπου συνάγεται από την αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου των Αιτητών. Η Δ.39, θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει αίτημα για αντεξέταση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης (Μήλου κ.ά
(2008)1(Α)ΑΑΔ 280). Στην παρούσα υπόθεση η κα Μαρία Κυριάκου δεν διευκρινίζει πώς η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων σχετίζεται με τους επιδιωκόμενους σκοπούς της Αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, όταν, ως ελέχθη πιο πάνω, η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων. Η γενική αναφορά ότι είναι απαραίτητο να αντεξετασθούν οι ενόρκως δηλούντες σε σχέση με κάποιες παραγράφους των ενόρκων δηλώσεων τους, δεν αρκεί. Υπό το φως των πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης Εταιρείας και εναντίον της Ενάγουσας Εταιρείας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] .......... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο