Αίτηση της Αστυνομίας για έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, Αρ.Αίτησης: 133/10, 8 Σεπτεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A282 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ι.Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ.Αίτησης: 133/10 Αίτηση της Αστυνομίας για έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα Ημερομηνία: 8 Σεπτεμβρίου, 2010. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αστυνομία: Αστ. 55, Ν. Φουλλίδης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αστυνομία με την πιο πάνω αίτηση αξιώνει την έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου 183
(1)/
- Συγκεκριμένα, ζητά όπως ο καθ' ου η αίτηση «παραδώσει το συντομότερο δυνατό, στο ΤΑΕ-ΟΠΕ Μόρφου, όλες τις πληροφορίες που αφορούν τα πιο κάτω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα τα οποία διατηρεί/έχει στην κατοχή του». Στην αίτηση παρατίθενται τα εν λόγω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, τα οποία έχω θέσει ενώπιον μου και δεν θα τα παραθέσω στην παρούσα απόφαση. Το διάταγμα το ζητά σε σχέση με τη διερεύνηση ποινικών αδικημάτων που έχουν να κάνουν με λαθροθηρία αγρινών και μεταφορά και χρήση πυροβόλου όπλου και εκρηκτικών υλών. Τα αδικήματα φέρονται να έχουν διαπραχθεί στις 4.9.
- Η αίτηση υποστηρίζεται από έγκριση του Γενικού Εισαγγελέα, όπως αυτή προβλέπεται από τον Νόμο, και από Ένορκη Δήλωση του ανακριτή της υπόθεσης. Ο ανακριτής αφού κάνει αναφορά στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες θεωρεί ότι διαπράχθηκαν τα αδικήματα, αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: «Η εξασφάλιση των πιο πάνω τηλεπικοινωνιακών δεδομένων, είναι ουσιαστικής σημασίας στις έρευνες για τις οποίες έχει υποβληθεί η αίτηση για τους πιο κάτω λόγους. Η αποκάλυψη των εν λόγω τηλεπικοινωνιακών δεδομένων είναι προς το δημόσιο συμφέρον και λαμβανομένου υπόψη του οφέλους το οποίο ενδέχεται να προκύψει από αυτήν, η εν λόγω αποκάλυψη θα βοηθήσει στη διερεύνηση και συνεπώς στην πάταξη του εγκλήματος.» Η πιο πάνω γενική αναφορά δεν αρκεί. Μελετώντας και την υπόλοιπη προσαχθείσα μαρτυρία, κρίνω ότι δεν συντρέχει η προϋπόθεση του άρθρου 4
(4)(β) του Νόμου, αφού βρίσκω πως δεν προκύπτει από αυτή εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι τα συγκεκριμένα δεδομένα συνδέονται ή είναι συναφή με τα αδικήματα που η Αστυνομία διερευνά. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχουν εκείνα τα γεγονότα ή εκείνα τα στοιχεία από τα οποία θα μπορούσε, με κριτήριο αντικειμενικό, να εξαχθεί το συμπέρασμα από ένα λογικό Δικαστήριο ότι υπάρχει εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι τα συγκεκριμένα δεδομένα συνδέονται ή είναι συναφή με τα υπό διερεύνηση αδικήματα. (Δες τα όσα λέχθηκαν στις σελ. 213-214 στην υπόθεση Πολυκάρπου
(1991)1 Α.Α.Δ. 207 (Αίτηση για έκδοση εντάλματος Certiorari)). Η Αστυνομία δεν ζητά τα εν λόγω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα για να εντοπίσει το τρίτο πρόσωπο που επέβαινε του αυτοκινήτου. Τουναντίον, ως αναφέρει, εναντίον του τρίτου προσώπου (το οποίο κατονομάζει) εκκρεμεί δικαστικό ένταλμα σύλληψης. Να σημειωθεί ότι τα άλλα δύο πρόσωπα που φέρονται να βρίσκονταν στο αυτοκίνητο που χρησιμοποιήθηκε για τη διάπραξη των υπό διερεύνηση αδικημάτων, τελούν υπό κράτηση δυνάμει διατάγματος προσωποκράτησης. Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. [Υπ] .......... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο