FJ COLOR LAB LTD ν. ΑΝΔΡΕΑ Ν. ΣΤΑΥΡΟΥ, Αγωγή αρ.: 3985/06, 16 Σεπτεμβρίου, 2010

(1)(i) και 9, τη Δ.57 θ2, τη Δ.64 θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Ανδρέα Φιλιππίδη, διευθυντή και μοναδικού μετόχου των αιτητών, το περιεχόμενο της οποίας συνοψίζεται ως εξής: Οι αιτητές, μια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δια μετοχών, εγγεγραμμένη σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο (Κεφ.113 όπως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια) ανήκε στους Άννα, Αλέξη και Νικόλα Γεάδη. Με τη γραπτή «Συμφωνία Πώλησης Μετοχών», ημερ. 31.7.08 («η Συμφωνία Πώλησης Μετοχών», τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του Ανδρέα Φιλιππίδη) οι αιτητές πωλήθηκαν στον Ανδρέα Φιλιππίδη. Οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες δεν απεκάλυψαν στον Ανδρέα Φιλιππίδη την εκκρεμότητα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και, ιδίως, δεν απεκάλυψαν σε αυτόν την εκκρεμότητα της ανταπαίτησης του εναγομένου. Μάλιστα, σύμφωνα με την παρα.4 του Παραρτήματος Γ της Συμφωνίας Πώλησης Μετοχών, οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες των αιτητών διαβεβαίωσαν τον Ανδρέα Φιλιππίδη ότι δεν εκκρεμούν δικαστικές διαδικασίες στις οποίες να εμπλέκονται οι αιτητές. Περαιτέρω, σύμφωνα με την παρα.3 της Συμφωνίας Πώλησης Μετοχών, οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες των αιτητών ανέλαβαν την υποχρέωση να συνεισφέρουν και να αποζημιώσουν τους αιτητές και/ή τον Ανδρέα Φιλιππίδη για τις υποχρεώσεις των αιτητών που πηγάζουν από ενέργειες και παραλήψεις τους που έλαβαν χώρα πριν από την υπογραφή της Συμφωνίας αυτής. Ο Ανδρέας Φιλιππίδης πληροφορήθηκε, κατά πρώτον, για την εκκρεμότητα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής δια της επιστολής των προηγούμενων δικηγόρων των αιτητών ημερ. 16.10.08 (τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του Ανδρέα Φιλιππίδη). Και επειδή τα όσα ο εναγόμενος προβάλλει στο δικόγραφο του, ως το θεμέλιο της ανταπαίτησης του, πηγάζουν από ενέργειες και παραλείψεις που σημειώθηκαν πριν από τις 31.7.08, οι νέοι δικηγόροι του Ανδρέα Φιλιππίδη τον συνεβούλευσαν να επιδιώξει την προσθήκη των προηγούμενων ιδιοκτητών των αιτητών ως τριτοδιαδίκων. Αυτό επιβάλλει η διασφάλιση των δικαιωμάτων των αιτητών εφ' όσον, εάν επιτύχει η ανταπαίτηση, οι αιτητές θα δικαιούνται συνεισφοράς ή αποζημίωσης από αυτούς. Τέλος, ο Ανδρέας Φιλιππίδης ακροθιγώς αναφέρει πως η προσθήκη των προηγούμενων ιδιοκτητών των αιτητών ως τριτοδιαδίκων δεν θα επηρεάσει την ανταπαίτηση του εναγομένου ούτε τα τυχόν άλλα δικαιώματά του στην αγωγή. Αντιθέτως, απόρριψη της αίτησης θα επηρεάσει αρνητικά, και ενδεχομένως ανεπανόρθωτα, τα δικαιώματα των αιτητών. Επειδή, εν προκειμένω, καθοριστική παράμετρο αποτελεί και το γεγονός πως η αίτηση κατεχωρίστηκε εκτός της ταχθείσας προθεσμίας, κρίνω αναγκαίο να παραθέσω αυτούσια τα όσα ο Ανδρέας Φιλιππίδης δηλώνει για να δικαιολογήσει το γεγονός αυτό: «10. Από ότι με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου η παρούσα αίτηση έπρεπε να είχε καταχωριστεί μέσα σε ένα μήνα από την καταχώριση της Υπεράσπισης της Ενάγουσας στην Ανταπαίτηση του Εναγομένου σύμφωνα με τους σχετικούς Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Παρ' όλα αυτά, λόγω του ότι η ως άνω αγωγή περιήλθε εις γνώσην μου πολύ αργότερα ήτοι μετά από δύο χρόνια από την καταχώριση της και ενόψει του ότι υπήρξε αλλαγή δικηγόρου εκ μέρους της Ενάγουσας υπάρχει μεγάλη πιθανότητα το αίτημα των Εναγόντων να εγκριθεί από το Δικαστήριο έστω και εκπρόθεσμα.» Κρίνω, επίσης, αναγκαίο να σημειώσω πως, δια της επιστολής των προηγούμενων δικηγόρων τους ημερ. 16.10.08 (τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του Ανδρέα Φιλιππίδη), οι αιτητές πληροφορούνται πως η αγωγή ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου στις 29.10.08. Έχω μελετήσει την αίτηση και έλαβα υπ' όψιν τα όσα η ευπαίδευτη συνήγορος των αιτητών ανέφερε αγορεύοντας προς υποστήριξή της. Σημειώνω δε και καταλήγω στα ακόλουθα: Παρά το ότι ο θ.

(2)της Δ.10 ορίζει πως «Αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου υποβάλλεται .... το αργότερο πριν από την πάροδο ενός μηνός από την καταχώριση της έκθεσης υπεράσπισης», εντούτοις, η διατύπωσή του δεν απαγορεύει την παράταση της προθεσμίας αυτής. Τέτοια παράταση μπορεί να εγκριθεί από το Δικαστήριο, στα πλαίσια άσκησης διακριτικής εξουσίας, δυνάμει των προνοιών της Δ.57 θ.2. Μάλιστα, τέτοια παράταση μπορεί να εγκριθεί επί τη βάσει μονομερούς αίτησης, όπως, εξ αντιδιαστολής, επιτρέπει η Δ.48 θ.8

(1)(qq), υποβληθείσας μετά την εκπνοή της ταχθείσας προθεσμίας. Το επόμενο ζήτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι το κατά πόσον, υπό τις περιστάσεις της προκείμενης υπόθεσης, δικαιολογείται η παράταση της προθεσμίας υποβολής αίτησης για την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Σημειώνω, κατ' αρχάς, πως, οι προθεσμίες που τάσσονται από τους θεσμούς ή από το Δικαστήριο πρέπει να τηρούνται. Παράτασή τους αποτελεί ένα εξαιρετικό διαδικαστικό μέτρο το οποίο πρέπει να δικαιολογείται από εξαιρετικές περιστάσεις (Αδελφοί Ιακώβου (Κατασκευαί) Λτδ ν. Χατζηνικόλα

(1990)1 Α.Α.Δ. 470, De Luxe Terrazo Tiles and Marbles Ltd v. Εργοληπτική Εταιρεία «Νέμεσις Λτδ»

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 658, Καλλής ν. Alpha Bank Ltd

(2002)1(B) Α.Α.Δ. 793, 797-8, Παπαϊωάννου ν. Κωνσταντίνου

(2008)1(Β) Α.Α.Δ. 1083, 1088-9). Τούτου δεδομένου εναπόκειται στο διάδικο που επιδιώκει την παράταση μιας ταχθείσας προθεσμίας να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα αναγκαία στοιχεία για να το ικανοποιήσει πως η παράλειψη εμπρόθεσμης ενέργειας είναι δικαιολογημένη και πως η παράταση της προθεσμίας για να μπορέσει να προβεί στην ενέργεια αυτή είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης (Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά

(1992)1 Α.Α.Δ.379). Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να παρατείνει προθεσμίες που έχουν ταχθεί για να ληφθούν διαδικαστικά μέτρα ή για να καταχωριστούν δικόγραφα ασκείται δικαστικά και βασίζεται στα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Ανδρέας Φιλιππίδης δικαιολογεί την εκπρόθεσμη καταχώριση της αίτησης δηλώνοντας πως ο ίδιος, ως ο νέος ιδιοκτήτης και διευθυντής των αιτητών, πληροφορήθηκε για την ύπαρξη και την εκκρεμότητα της αγωγής, πολύ μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης εκ μέρους του εναγομένου. Το πληροφορήθηκε για πρώτη φορά δια της επιστολής των προηγουμένων δικηγόρων των αιτητών ημερ. 16.10.

1. Στη συνέχεια, υπήρξε αλλαγή δικηγόρων και οι νέοι τον συνεβούλευσαν να επιδιώξει να καταστήσει τους προηγουμενους ιδιοκτήτες των αιτητών τριτοδιαδίκους ενόψει των δεσμεύσεων που αυτοί ανέλαβαν στα πλαίσια της Συμφωνίας Πώλησης Μετοχών. Παρατηρώ πως οι δηλώσεις αυτές είναι ελλειπτικές και δεν αιτιολογούν ικανοποιητικά την μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης. Ο Ανδρέας Φιλιππίδης παραλείπει να ενημερώσει για τις ενέργειες του ιδίου και των αιτητών όταν πληροφορήθηκαν, δια της επιστολής ημερ. 16.10.08, για το γεγονός ότι εκκρεμούσε η αγωγή καθώς και για το γεγονός πως αυτή ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου στις 29.10.
2. Έχοντας ο ίδιος υπ' όψιν τη δήλωση των προηγούμενων ιδιοκτητών πως «Η Εταιρεία δεν αντιμετωπίζει οποιεσδήποτε δικαστικές διαδικασίες περιλαμβανομένων αλλά χωρίς περιορισμό ποινικών διώξεων και/ή αγωγών» (δείτε στη Συμφωνία Πώλησης Μετοχών, Παράρτημα Γ, παρά.14, συνημμένη στην ένορκη δήλωση του Ανδρέα Φιλιππίδη ως τεκμήριο 1) πώς ενήργησε; Ενδιαφέρθηκε να μάθει για το αντικείμενο της αγωγής; Ενδιαφέρθηκε να μάθει για τον αντίδικο των αιτητών και για τις θέσεις του; Ενημέρωσε τους προηγούμενους δικηγόρους των αιτητών για την συνομολόγηση της Συμφωνίας Πώλησης Μετοχών καθώς και για τα όσα αυτή διαλαμβάνει; Ποία η συνεργασία και ποία η συνεννόησή του με τους προηγούμενους δικηγόρους των αιτητών, οι οποίοι, όπως προκύπτει από το φάκελο της διαδικασίας, τους εκπροσωπούσαν έως και τις 16.2.10; Ποία υπήρξε η προετοιμασία του ιδίου και των αιτητών για την ακρόαση της υπόθεσής τους; Παρενθετικά σημειώνω πως από τις 29.10.08 (δικάσιμος γνωστή στους αιτητές και τον Ανδρέα Φιλιππίδη, ως ο ίδιος πληροφορεί) έως και τις 17.2.10, ημερομηνία κατά την οποία κατεχωρίστηκε, στο φάκελο της διαδικασίας, η ειδοποίηση για την αλλαγή στην εκπροσώπηση των αιτητών, ορίσθηκαν τέσσερις

(4)δικάσιμοι για την ακρόαση της αγωγής, η 7.5.09, η 3.11.09, η 15.12.09 και η 16.2.10. Περαιτέρω, εάν θεωρηθεί πως, από τα συμφραζόμενα, ο Ανδρέας Φιλιππίδης αποδίδει την αργοπορημένη καταχώριση της αίτησης για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου σε παράλειψη ή αμέλεια των προηγούμενων δικηγόρων των αιτητών, παρατηρώ πως τέτοια παράλειψη ή αμέλεια δεν θεωρείται, αφ' εαυτής, ικανοποιητικός λόγος για να ασκηθεί η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου υπέρ της παράτασης της ταχθείσας προθεσμίας (Σολιάτης κ.ά. ν. Χριστοδουλίδης

(1990)1 Α.Α.Δ. 1162). Γεγονός παραμένει πως ο Ανδρέας Φιλιππίδης παραλείπει να αναφέρει γεγονότα τα οποία να δηλώνουν το άμεσο ενδιαφέρον των αιτητών και του ιδίου στην άσκηση των δικαιωμάτων τους που, κατ' ισχυρισμόν, απορρέουν από τη Συμφωνία Μεταβίβασης Μετοχών. Εάν ο Ανδρέας Φιλιππίδης παρουσίαζε γεγονότα τα οποία να μαρτυρούν το άμεσο ενδιαφέρον και την σπουδή των αιτητών και του ιδίου να ασκήσουν το δικαίωμά τους να καταστήσουν τους προηγούμενους ιδιοκτήτες των αιτητών τριτοδιαδίκους, τότε θα μπορούσε να συγχωρεθεί η τυχόν παράλειψη ή αμέλεια των προηγούμενων δικηγόρων τους να προβούν στο αναγκαίο διαδικαστικό διάβημα. Παραθέτω, σχετικώς, το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Βούρια ν. Δασκάλου κ.ά

(1993)1 Α.Α.Δ 808, 890: «Και οι δύο πλευρές αναγνωρίζουν ότι η δικαιοδοσία του δικαστηρίου για την παράταση της προθεσμίας για την υποβολή έφεσης δεν υπόκειται σε περιορισμούς. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου συναρτάται με τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, όπως επαναβεβαιώνεται στην πρόσφατη απόφαση της Χόππης ν. Παναγή

(1993)1 Α.Α.Δ. 140. Όπως επεξηγείται, τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολο των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Εκείνος ο οποίος επιδιώκει το δίκαιο δεν μπορεί να επιδείξει αδιαφορία για τα δικαιώματα του ή εκείνα του αντιδίκου του ή καταφρόνηση για τα θεσμικά πλαίσια άσκησης των δικαιωμάτων του. Εκεί όμως που επιδεικνύει σπουδή για την άσκηση των δικαιωμάτων του και εκτρέπεται λόγω σφάλματος ή αδιαφορίας του δικηγόρου, μπορεί να τύχει συγχώρησης νοουμένου ότι δε διαπιστώνεται άλλος ανατρεπτικός παράγοντας για την απονομή της δικαιοσύνης.» Τα κενά στην ένορκη δήλωση του Ανδρέα Φιλιππίδη αφήνουν μετέωρη την αναγκαία προϋπόθεση να καταδείξουν οι αιτητές πώς η εκπρόθεσμη καταχώριση της αίτησης δεν οφείλεται σε αδιαφορία δική τους να προβούν στα διαβήματα που δικαιούνται. Όταν υπάρχει καθυστέρηση, δεν εξετάζεται μόνον η μακρά εκκρεμότητα της αγωγής. Εξετάζεται και το κατά πόσον υπήρχε δυνατότητα ενέργειας ενωρίτερα καθώς και η εξήγηση για την αργοπορία (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, C. and A. Pelecanos Associates Ltd v. Πελεκάνου

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2075, 2079-8). Με αυτές τις σκέψεις, καταλήγω πως το αίτημα για την παράταση της προθεσμίας υποβολής της αίτησης για την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκων δεν μπορεί να εγκριθεί. Η απόρριψη του αιτήματος για την παράταση της προθεσμίας καταχώρισης της αίτησης αποτελεί πρόκριμα για την τύχη της. Εντούτοις, θα ήθελα να προσθέσω πως η αίτηση στερείται ερείσματος και επί της ουσίας της. Η παρούσα υπόθεση δεν είναι κατάλληλη για να εκδοθεί, στα πλαίσια άσκησης δικαστικής διακριτικής εξουσίας δυνάμει της Δ.10, ειδοποίηση τριτοδιαδίκου. Λαμβανομένων υπ΄ όψιν των όσων καταγράφονται στα δικόγραφα και των όσων δηλώνονται, ενόρκως, από τον Ανδρέα Φιλιππίδη, κρίνω πώς δεν είναι πρόσφορο να καταστούν τριτοδιάδικοι οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες των εναγόντων. Η αιτία των αξιώσεων του εναγομένου εναντίον των αιτητών διαφέρει από την αιτία των αξιώσεων των αιτητών εναντίον των προηγούμενων ιδιοκτητών τους. Ο εναγόμενος επικαλείται, ως αιτίτα των αξιώσεών του, τη συμφωνηθείσα και/ή εύλογη αμοιβή για υπηρεσίες που παρείχε στους αιτητές καθώς και τα τιμολόγια που εξέδωσε σχετικώς. Οι αιτητές φαίνονται να επικαλούνται, ως αιτία των δικών τους αξιώσεων, τις ψευδείς δηλώσεις και τις συμβατικές υποχρεώσεις των προηγούμενων ιδιοκτητών τους καθώς και την εκ μέρους αυτών απόκρυψη γεγονότων. Πρόκειται για αιτίες αγωγής ανεξάρτηρες και για αστικά αδικήματα των οποία η στοιχειοθέτηση προϋποθέτει την απόδειξη διαφορετικών γεγονότων. Περαιτέρω, λαμβανομένων υπ΄ όψιν των όσων καταγράφονται στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση και των όσων δηλώνονται από τον Ανδρέα Φιλιππίδη, η βάση των αξιώσεων του εναγομένου παρουσιάζεται εντελώς διαφορετική από εκείνην των αξιώσεων των αιτητών (Θεοδούλου ν. Δημητρίου κ.α

(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 1095, 1104-5). Συνεπώς, η προκείμενη αγωγή δεν είναι κατάλληλη για να προκριθεί η προσθήκη, ως τριτοδιάδικου, του προσώπου εναντίον του οποίου οι αιτητές δικαιούνται, ως οι ίδιοι ισχυρίζονται, συνεισφοφράς ή αποζημίωσης, για να αποφευχθεί η πολλαπλότητα των αγωγών και για να αποφευχθούν τα έξοδα (Νικήτα ν. Medcon Construction Limited

(1997)1 A.A.Δ. 643). Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση ημερ. 21.5.10 απορρίπτεται. Καμία διαταγή για τα έξοδα. [Υπ.] ........... Α.Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ/ΧΡΓ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο