Θεοφίλης Παπαδοπούλου ν. Μιχαλάκη Σάββα, Αρ. Αγωγής: 10124/2000, 21 Σεπτεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A296 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 10124/2000 Μεταξύ: Θεοφίλης Παπαδοπούλου Ενάγουσας -και- Μιχαλάκη Σάββα ως διαχειριστού της περιουσίας του Ανδρέα Χριστοφίδη, αποβιώσαντα Εναγομένου Ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος ημερ. 3.5.2001 Μεταξύ: Θεοφίλης Παπαδοπούλου Ενάγουσας -και-
- Μιχαλάκη Σάββα ως διαχειριστού της περιουσίας του Ανδρέα Χριστοφίδη, αποβιώσαντα
- Νάσας Παταπίου Χριστοφίδου Εναγομένων _______________________________ Ημερομηνία: 21 Σεπτεμβρίου,
- Αίτηση ημερ. 26.2.2010 για πώληση ακίνητης περιουσίας Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια: κ. Δ. Παπαχρυσοστόμου. Για τον Καθ' ου 1: κ. Χρ. Χριστοφίδης. Για την Εναγόμενη 2 / Ενδιαφερόμενο μέρος: κ. Κ. Καντούνας. ΑΠΟΦΑΣΗ Η αιτήτρια εξασφάλισε απόφαση εναντίον του Καθ' ου 1 για το ποσό των Λ.Κ.33.000 πλέον τόκους και έξοδα. Πλην των εξόδων, τα οποία έχουν εξοφληθεί, δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό από τον Καθ' ου 1, έναντι του εξ αποφάσεως χρέους. Με την εξεταζόμενη αίτηση, η αιτήτρια επιδιώκει την πώληση ενός διαμερίσματος που είναι εγγεγραμμένο στο όνομα του αποβιώσαντος Ανδρέα Χριστοφίδη, προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους. Όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, η μοναδική περιουσία που διαθέτει ο αποβιώσας είναι το 1/2 μερίδιο επί του διαμερίσματος τα στοιχεία του οποίου παρατίθενται στην αίτηση. Ο Καθ' ου 1 δεν ενίσταται στο αίτημα. Το Δικαστήριο, όμως, έκρινε αναγκαίο όπως η αίτηση επιδοθεί και στην Εναγόμενη 2 και τούτο γιατί στη δήλωση του ο συνήγορος του Καθ' ου 1, ανάφερε πως στο διαμέρισμα διαμένει η Καθ' ης 2, η οποία είναι ιδιοκτήτρια του 1/2 μεριδίου. Αφού επιδόθηκε η αίτηση στην Εναγόμενη 2, καταχώρησε γραπτή ένσταση στην οποία προβάλλει τους ακόλουθους λόγους:
- Η Αίτηση δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και επομένως είναι ελλιπής.
- Δεν πληρούνται οι νομικές προϋποθέσεις για την έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων.
- Δεν αναφέρονται όλα τα αληθή και πραγματικά γεγονότα για την υπόθεση. Στην ένορκη δήλωση της Εναγομένης 2, που συνοδεύει την ένσταση, δεν εξειδικεύονται επαρκώς οι λόγοι ένστασης. Το μόνο που αναφέρεται είναι πως η αιτήτρια παρέλειψε να επισυνάψει πιστοποιητικό του Κτηματολογίου, που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση με βάση τους διαδικαστικούς θεσμούς για την εγκυρότητα της αίτησης. Αγορεύοντας επί του σημείου αυτού ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγομένης 2, παρέπεμψε στον επιτακτικό τρόπο με τον οποίο διατυπώνεται η αναφερθείσα υποχρέωση στη Δ.42 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας, αντέτεινε πως η παράλειψη δεν συνιστά ανυπέρβλητο εμπόδιο για την επιτυχία της αίτησης, ενόψει της Δ.64 η οποία παρέχει πεδίο για διόρθωση της τυπικής, όπως τη χαρακτήρισε, παράλειψης της αιτήτριας να επισυνάψει το σχετικό πιστοποιητικό του Κτηματολογίου που προβλέπεται στη Δ.
- Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό πως ο Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός δεν εκπροσωπήθηκε στη διαδικασία. Απέστειλε όμως επιστολή, η οποία βρίσκεται καταχωρημένη στο φάκελο, με το ακόλουθο περιεχόμενο: «Αναφορικά με την πιο πάνω αίτηση έκδοσης εντάλματος πώλησης του ακινήτου που περιγράφεται στο MEMO EB 1515/07 και είναι ορισμένη από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 13 Απριλίου 2010 και ώρα 09.00 π.μ. δηλώνω τα πιο κάτω. Περιγραφή ακινήτου Διαμέρισμα αρ.501 στον 5ο όροφο, με αρ. εγγραφής 2/1166 Φ/Σχ 21/54W1 τμήμα 2 τεμάχιο 499 με χώρο στάθμευσης αρ.17 και αποθήκη αρ.6 το όλο μερίδιο. Για το ακίνητο που περιγράφεται πιο πάνω, δεν υπάρχουν άλλα εμπράγματα βάρη. Ως εκ τούτου δεν φέρω ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου εντάλματος πώλησης, νοουμένου ότι θα τηρηθούν οι Πρόνοιες του άρθρου 28 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
- Καμία προσωπική επιβάρυνση.» Ο συνήγορος της αιτήτριας υπέδειξε τη γενικότητα και αοριστία των λόγων ένστασης και εισηγήθηκε πως παρέμειναν παντελώς ανυποστήρικτοι. Εισηγήθηκε, τέλος, πως η Εναγόμενη 2 δεν έχει έννομο συμφέρον στην υπόθεση. Η αίτηση, ανέφερε, στρέφεται εναντίον του Καθ' ου 1, που είναι ο χρεώστης και ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος το οποίο επιδιώκεται να πωληθεί με την αίτηση. Εφόσον, κατέληξε, ο Καθ' ου 1 δεν ενίσταται στο αίτημα, το Δικαστήριο θα πρέπει να διατάξει την πώληση. Η εισήγηση του συνηγόρου της αιτήτριας ότι η Εναγόμενη 2 δεν έχει έννομο συμφέρον στη διαδικασία, δεν ευσταθεί. Όπως ορθά υποδείχθηκε από τον συνήγορο της Εναγομένης 2, το ζήτημα αυτό έχει αποφασιστεί σε προγενέστερο στάδιο, χωρίς την αντίδραση της αιτήτριας. Εκτιμώ πως ορθά δόθηκαν οι οδηγίες για επίδοση της αίτησης στην Εναγόμενη 2, λαμβανομένης υπόψη της φύσης της διαδικασίας και των δεδομένων που είχαν τεθεί με τη δήλωση του συνηγόρου του Καθ' ου
- Ότι, δηλαδή, η Εναγόμενη 2 είναι ιδιοκτήτρια του 1/2 μεριδίου του επίδικου διαμερίσματος, στο οποίο διαμένει, διεκδικώντας, με άλλη δικαστική διαδικασία, το υπόλοιπο μερίδιο από τον Καθ' ου
- Ακολουθεί η εξέταση της ένστασης της Εναγόμενης 2, η οποία περιορίστηκε στην παράλειψη της αιτήτριας να επισυνάψει στην αίτηση το πιστοποιητικό του Κτηματολογικού Γραφείου το οποίο να βεβαιώνει ότι η περιουσία που ζητείται να πωληθεί εξακολουθεί να είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του χρεώστη. Δεν αμφισβητήθηκε από τον συνήγορο της αιτήτριας η ανωτέρω παράλειψη. Εισηγήθηκε, όμως, πως πρόκειται για τυπική παράλειψη η οποία μπορεί να περισωθεί με κατάλληλη εφαρμογή των προνοιών της Δ.
- Η εισήγηση δεν ευσταθεί. Από το λεκτικό της Δ.42(Ι)[1] προκύπτει ότι η υποχρέωση να επισυναφθεί η αναφερθείσα πιστοποίηση από το Κτηματολόγιο έχει επιτακτικό χαρακτήρα. Τούτο συνάγεται από τη χρησιμοποίηση της λέξης 'shall', όπως ερμηνεύθηκε κατ' επανάληψη από τη νομολογία (βλ. Evagorou v. Christodoulou & Another
(1982)1 C.L.R. 733, Demetriou & others v. Prodromou
(1983)1 Α.Α.Δ. 301, Γεωργιάδου ν. Γεωργιάδη
(1999)1 Α.Α.Δ. 1210 κ.ά.). Όπως έχει υποδειχθεί πλειστάκις από τη νομολογία, η Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια για κάθε παράληψη συμμόρφωσης με τους κανονισμούς. Προσφέρει, απλά, τη δυνατότητα στους διαδίκους που επέδειξαν κάποια πλημμέλεια στην εφαρμογή των Θεσμών, να ζητήσουν τη διόρθωση της παρατυπίας, ώστε να μη θεωρείται άκυρο το διάβημα τους. Η παρατυπία δεν διορθώνεται αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο. Εξακολουθεί να υπάρχει, εκτός εάν υποβληθεί το κατάλληλο διάβημα από τον διάδικο που παρέλειψε να συμμορφωθεί με τους κανονισμούς. Εάν δεν υποβληθεί αίτηση για διόρθωση της παρατυπίας, το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να εξετάσει την ενώπιον του κατάσταση όπως έχει παρουσιαστεί από τους διαδίκους (βλ. Πετρίχου ν. Χατζηϊωσήφ
(1998)1 Α.Α.Δ. 81, MI Holdings Public Ltd v. Παναγή
(2006)1 Α.Α.Δ 298, Olympia Designs (Properties) Ltd v. Unique U.K. Inc., Πολιτική Έφεση 72/2008 ημερομηνίας 4.8.2010 κ.ά.). Στην προκειμένη περίπτωση, η διαπιστωθείσα παρατυπία δεν είναι τυπική, όπως εισηγήθηκε ο συνήγορος της αιτήτριας. Εν πρώτοις, γιατί η υποχρέωση για παρουσίαση της πιστοποίησης με την αίτηση, έχει, όπως υποδείχθηκε, επιτακτικό χαρακτήρα. Κατά δεύτερο λόγο, γιατί δημιουργήθηκε σύγχυση από το περιεχόμενο της επιστολής την οποία απέστειλε ο διευθυντής του Κτηματολογικού Γραφείου, στην οποία αναφέρεται ότι το μερίδιο του Καθ' ου στο υπό πώληση διαμέρισμα είναι «το όλο». Με την αίτηση, ζητείται η πώληση του 1/2 μεριδίου που είναι ιδιοκτήτης ο Καθ' ου
- Αυτό αναφέρθηκε και από τον συνήγορο του Καθ' ου 1 στην αρχική δήλωση του. Στην επιστολή όμως που απέστειλε το Κτηματολόγιο και κατατέθηκε στο φάκελο, γίνεται αναφορά για ολόκληρο μερίδιο. Παρατηρείται συνεπώς διάσταση και αβεβαιότητα ως προς το μερίδιο του ακινήτου που ζητείται να πωληθεί με την αίτηση. Η αιτήτρια, παρότι αναγνώρισε την παρατυπία, παρέλειψε να προβεί στο κατάλληλο διάβημα για τη διόρθωση της. Αρκέστηκε να επικαλεστεί τις πρόνοιες της Δ.64 και το περιεχόμενο της επιστολής του διευθυντή, το οποίο δεν φαίνεται να μπορεί να θεραπεύσει την παρατυπία. Για το λόγο που αναφέρθηκε, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης 2 και εναντίον της αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή σε σχέση με έξοδα του Καθ' ου 1, ο οποίος δεν έφερε ένσταση στην αίτηση. [Υπ.] ............ Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. νχ. [1] Η Δ.42προνοεί τα ακόλουθα: «
- Every application under Part 5 of the Civil Procedure Law, Cap. 7, for the sale of immovable property shall be by summons and set out the property sought to be sold, giving the registration number, the locality, the kind of property, and its extent; it shall also set out the items making up the amount sought to be recovered, and shall have attached thereto the receipts or other evidence in support of any items for disbursements. There shall also be attached to the application an office copy of the judgment or order sought to be executed and the Land Registry Office certificates showing that the property sought to be sold stands registered in the debtor's name.
- The application shall be supported by affidavit verifying the sum stated to be still due under the judgment or order and all sums claimed as expenses incidental to the execution thereof; the affidavit shall set forth in detail the number of the debtor's family, the house accommodation left, and (where necessary) the land to be exempted as requisite for the support of the debtor and his family, and shall also state that to the best of the applicant's belief sufficient provision is made for the needs of the debtor and his family in these respects.
- ......
- ......
- ......» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο