CLR Investment Fund Limited ν. LK GlobalSoft.Com Ltd κ.α., Αγωγή αρ. 5325/02, 28.9.10 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A305 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 5325/02 Μεταξύ: CLR Investment Fund Limited Εναγόντων - και -
- LK GlobalSoft.Com Ltd
- Λυκούργου Κυπριανού Εναγομένων και όπως τροποποιήθηκε με το διάταγμα ημερ. 2.6.03 Μεταξύ: CLR Investment Fund Limited Εναγόντων - και -
- Global Consolidator Limited (LK GlobalSoft.Com Ltd
- Λυκούργου Κυπριανού
- Mιχαήλ Τύμβιου Εναγομένων Αίτηση ημερ. 18.1.2010 για παραμερισμό απόφασης Ημερομηνία: 28.9.10 Εμφανίσεις: Για εναγόμενους/αιτητές: κ. Μ. Ορφανίδης Για ενάγουσα/καθ΄ ης: κ. Κ. Μιχαηλίδης και για ν΄ ακούσει την απόφαση ο κ. Χαπάρης Εναγόμενοι 2 και 3 παρόντες ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι εναγόμενοι (στο εξής οι αιτητές) στοχεύουν σε παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία τους στις 14.1.2010, κατ΄ επίκληση της Δ.33 θ.θ. 3 και 5 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και στη βάση των λόγων που προβάλλονται στη συνοδευτική ένορκη δήλωση του εναγόμενου
- Η αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση της ενάγουσας (στο εξής η καθ΄ ης η αίτηση), αλλά προτού γίνει αναφορά στις εκατέρωθεν θέσεις θα΄ ταν χρήσιμο να γίνει μια σύντομη αναδρομή στο ιστορικό της πολύ παλαιάς αυτής υπόθεσης. Η αγωγή - αντικείμενο της οποίας είναι αξίωση της καθ΄ ης η αίτηση για Λ.Κ.5,5 εκατομμύρια για ζημίες που όπως ισχυρίζεται έχει υποστεί ένεκα δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων των αιτητών - καταχωρήθηκε το Μάιο του 2002 και αφού ξεπεράστηκαν διάφορα εμπόδια που παρείσφρησαν στη διαδικασία ορίσθηκε τελευταία φορά για οδηγίες στις 5.11.
- Υποβλήθηκε, τότε, μη ενστάσιμο αίτημα για επανορισμό της υπόθεσης για οδηγίες, αλλά το δικαστήριο το απέρριψε και όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 14.1.2010 και ώρα 10.00 π.μ. τονίζοντας ότι η υπόθεση ήταν πολύ παλαιά και θα της δινόταν προτεραιότητα. Κατά την ημέρα της δίκης οι αιτητές δεν εμφανίσθηκαν, παρόλο που το δικαστήριο τους ανέμενε μέχρι τις 10.45 π.μ., με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθεί η ειδική ρύθμιση της Δ.33 θ.3 και να εκδοθεί απόφαση εναντίον τους ως η απαίτηση της καθ΄ ης η αίτηση. Την επομένη 15.1.2010 παρουσιάσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ο κ. Ορφανίδης, δηλώνοντας ετοιμότητα για την ακρόαση της υπόθεσης και όταν ενημερώθηκε για το τι έγινε την προηγούμενη πρόβαλε ότι η ημερομηνία ακρόασης που του κοινοποίησε ο δικηγόρος που εμφανίσθηκε εκ μέρους του στις 5.11.09 ήταν 15.1 και επιφυλάχθηκε να καταχωρίσει αίτηση παραμερισμού της απόφασης, κάτι που έπραξε τρεις ημέρες αργότερα. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση προβάλλονται ουσιαστικά οι ακόλουθοι ισχυρισμοί:- Στις 5.11.09 ο δικηγόρος που εμφανίσθηκε ενώπιον του δικαστηρίου για τους αιτητές σημείωσε ως ημερομηνία ακρόασης την 15.1.2010 και ώρα 10.00 π.μ. και αυτή τους κοινοποιήθηκε με σχετικές επιστολές (τεκμ. Α και Β), οι οποίες φέρουν ημερ. 9.10.09 αλλά στο κάτω μέρος αποτυπώνονται τα ηλεκτρονικά στοιχεία F/DOCS/CASES/008129/inf.let.05.11.2009.doc. Έχοντας λοιπόν οι αιτητές την πληροφόρηση ότι η υπόθεση τους είχε ορισθεί στις 15.1 ήλθαν έγκαιρα εκείνη την ημέρα στο δικαστήριο - όπως σχετικά βεβαιώνει και ο Πρωτοκολλητής (τεκμ. Γ και Δ) - και όταν ο δικηγόρος τους πληροφορήθηκε ότι ήταν ορισμένη την προηγούμενη ζήτησε από τον Πρωτοκολλητή το φάκελο της υπόθεσης στο εξωτερικό μέρος του οποίου πράγματι ήταν καταγεγραμμένη ως ημερομηνία ακρόασης η 14.1.
- Παρολ΄ αυτά το τελευταίο πρακτικό του δικαστηρίου (τεκμ.Ε) φέρει ημερ. 13.1.2010 και σύμφωνα με αυτό δεν φαίνεται να είχαν φωναχθεί οι αιτητές και ο δικηγόρος τους, ούτε να δόθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία στη βάση της οποίας να προκύπτει αιτιολογημένη απόφαση και κατά συνέπεια η εκδοθείσα απόφαση θα πρέπει να παραμερισθεί αυτοδικαίως (ex debito justitiae). Στη βάση των πιο πάνω διατυπώνεται η θέση ότι η μη εμφάνιση των αιτητών την ημέρα της δίκης δεν αποκαλύπτει πρόθεση περιφρόνησης του δικαστηρίου, αλλά οφείλεται ενδεχομένως σε καλόπιστο λάθος των δικηγόρων τους και το λάθος αυτό δεν πρέπει να τους στερήσει το δικαίωμα να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου την Υπεράσπιση τους. Σε αντίθετη περίπτωση - λόγω και του ποσού της απόφασης - θα καταδικασθούν σε οικονομικό αφανισμό, ενώ αν παραμερισθεί η απόφαση η καθ΄ ης η αίτηση δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημία. Με την ένσταση προβάλλεται ότι σύμφωνα με τις αρχές που έχει καθιερώσει η Νομολογία η εκδοθείσα απόφαση δεν πρέπει να παραμερισθεί, αφενός μεν γιατί οι αιτητές δεν μπορούν να βασίζονται στο πρακτικό του δικαστηρίου ημερ. 14.1.2010 που από καθαρά τυπογραφικό λάθος γράφτηκε ως η ημερομηνία η 13.1 και, αφετέρου, δεν δικαιολογούν σοβαρά την απουσία τους κατά την ημέρα της δίκης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση μέλους της διευθυντικής ομάδας της καθ΄ ης η αίτηση, η ουσία της οποίας έχει ως ακολούθως:- Η υπόθεση είχε ορισθεί για ακρόαση 14.1.2010 και είναι κατ΄ αυτή την ημέρα που εκδόθηκε απόφαση στην απουσία των αιτητών, οι οποίοι δεν μπορούν να επικαλούνται το καθαρά τυπογραφικό λάθος της ημερομηνίας που γράφτηκε στο πρακτικό (τεκμ. Ε) ως δικαιολογία για τη μη εμφάνιση τους την ημέρα της δίκης. Όπως δεν μπορούν να επικαλούνται το εν λόγω πρακτικό για να προβάλλουν ότι δεν δόθηκε μαρτυρία εκ μέρους της καθ΄ ης η αίτηση, γιατί δόθηκε τέτοια μαρτυρία η οποία έγινε αποδεκτή από το δικαστήριο και είναι βάσει αυτής που εκδόθηκε η απόφαση. Όσον δε αφορά το ισχυριζόμενο καλόπιστο λάθος των δικηγόρων των αιτητών σε σχέση με την ημερομηνία της δίκης, το λάθος αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία για ακύρωση μιας νόμιμα εκδοθείσας απόφασης. Επίσης δεν αποτελεί λόγο και το ύψος του ποσού της απόφασης, τη στιγμή μάλιστα που το ποσό αυτό εισπράχθηκε από τους αιτητές για μετοχές χωρίς αξία που πώλησαν στην καθ΄ ης η αίτηση. Τέλος, με βάση τις αρχές που καθιέρωσε η Νομολογία το δικαστήριο δεν θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς την κατεύθυνση αποδοχής της αίτησης, η οποία και θα πρέπει να απορριφθεί. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις, γραπτώς ο κ. Ορφανίδης και δια ζώσης ο κ. Μιχαηλίδης. Βασική θέση του κ. Ορφανίδη είναι ότι οι αιτητές, όπως προκύπτει από την έκθεση υπεράσπισης τους, έχουν εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση και με όσα διατυπώνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση η μη εμφάνιση των αιτητών την ημέρα της δίκης δεν συνιστά καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, αλλά συγχωρετέον λάθος. Επικαλέσθηκε σχετικά ότι στο χειρόγραφο πρακτικό του δικαστηρίου ημερ. 5.11.09 δόθηκε αρχικά ως ημερ. ακρόασης η 15.1.2010 αλλά στη συνέχεια «πάνω από τον αριθμό 5 φαίνεται ο αριθμός 4.» και υποστήριξε ότι στη βάση των αρχών που καθιέρωσε η νομολογία η αίτηση πρέπει να γίνει αποδεκτή. Διαμετρικά αντίθετες είναι οι εισηγήσεις του κ. Μιχαηλίδη. Οι αιτητές, υποστήριξε, δεν ικανοποίησαν το δικαστήριο ότι έχουν εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση και οι λόγοι που επικαλούνται για δικαιολόγηση της απουσίας τους την ημέρα της δίκης δεν μπορούν να κριθούν σοβαροί και εύλογοι. Παρέπεμψε σχετικά σε νομολογία, για να υποστηρίξει ότι θέμα παραμερισμού εγείρεται όταν οι λόγοι της απουσίας του διάδικου κατά την ημέρα της δίκης ήταν πέραν της θελήσεως του, ενώ όταν πρόκειται για σφάλμα ή παράλειψη του δικηγόρου του - όπως της παρούσας περίπτωσης - αυτό δεν δικαιολογεί τον παραμερισμό. Διεξήλθα με προσοχή όσα τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου, υπέρ ή κατά της αποδοχής της αίτησης, αλλά προτού γίνει αναφορά στις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα δεν θα΄ ταν χωρίς σημασία κάποιες προκαταρκτικές παρατηρήσεις. Η πρώτη αφορά την επίκληση εκ μέρους των αιτητών της ημερομηνίας που φέρει το πρακτικό (τεκμ. Ε) - 13.1 αντί 14.1 - η οποία έκδηλα οφείλεται σε καθαρά τυπογραφικό λάθος και ενόψει τούτου το «λάθος» αυτό σε καμιά περίπτωση δεν θα συνεκτιμηθεί υπέρ της αποδοχής της αίτησης, τη στιγμή μάλιστα που οι αιτητές ούτε στις 13 ούτε στις 14.1 δεν εμφανίσθηκαν στο δικαστήριο. Η δεύτερη αφορά τον ισχυρισμό των αιτητών ότι στη βάση του περιεχομένου του τεκμ. Ε η απόφαση θα πρέπει να παραμερισθεί αυτοδικαίως γιατί εκδόθηκε χωρίς μαρτυρία και αιτιολόγηση. Πρόκειται για εντελώς απροβλημάτιστο ισχυρισμό και προς τούτο είναι αρκετό να επισημανθεί ότι το πρακτικό αποτελεί αποστενογράφηση της εισήγησης του συνηγόρου της καθ΄ ης η αίτηση και την κατάληξη του δικαστηρίου αφού ολοκληρώθηκε η μαρτυρία που είχε προσκομίσει η καθ΄ ης η αίτηση. Αυτό εξάλλου προκύπτει και από το ίδιο το τεκμ. Ε, όπου το δικαστήριο καταγράφει ότι «Εξέτασα την αναντίλεκτη μαρτυρία και έχω ικανοποιηθεί. κ.λ.π.» και επομένως καμιά βαρύτητα δεν θα δοθεί στο σχετικό ισχυρισμό κι αν οι αιτητές είχαν την άποψη ότι η απόφαση είναι αναιτιολόγητη θα μπορούσαν να την προσβάλουν με έφεση και όχι με αίτηση παραμερισμού, χωρίς να παραβλέπεται το γεγονός ότι όταν μια απόφαση είναι εφέσιμη δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί και να παραμερισθεί (βλ. Γεωργίου κ.α. ν. Επάρχου Λεμεσού
(2000)1 Α.Α.Δ. 79). Οι άλλες δύο παρατηρήσεις αφορούν θέσεις της καθ΄ ης η αίτηση, οι οποίες κατά την άποψη μου δεν ευσταθούν. Η πρώτη, ότι οι αιτητές με τη συνοδευτική ένορκη δήλωση δεν ικανοποιούν ότι έχουν εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση και η δεύτερη ότι δεν είναι δυνατό να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ο ισχυρισμός τους ότι πληροφορήθηκαν την ημερ. ακρόασης με τα τεκμ. Α και Β που φέρουν ημερ. 9.10.09, πριν δηλαδή δοθεί αυτή η ημερομηνία από το Δικαστήριο. Κι αυτό γιατί αν οι αιτητές έχουν εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση θα κριθεί στη βάση του περιεχομένου της έκθεσης υπεράσπισης τους, την οποία και ζητούν να προβάλουν με την υπό κρίση αίτηση (βλ. Χρυσάνθου κ.α. v. Mariala Construction Ltd
(1996)1 A.A.Δ.
- Τέλος, όσον αφορά την ημερομηνία των τεκμ. Α και Β, έκδηλα προκύπτει από τα ηλεκτρονικά στοιχεία που αποτυπώνονται σ΄ αυτά ότι στάληκαν 5.11.09 και η ημερομηνία που φέρουν έκδηλα είναι τυπογραφικό λάθος. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω οι αντίστοιχες θέσεις/ισχυρισμοί δεν θα ληφθούν υπόψη και η τύχη της αίτησης θα κριθεί βάσει των προϋποθέσεων που θέτει η Δ.33 θ.5 που έχει ως ακολούθως:- «
- Οποιαδήποτε απόφαση που πάρθηκε όταν ένας διάδικος δεν εμφανίσθηκε μπορεί, ανάλογα με την υπόθεση, να παραμερισθεί από το Δικαστήριο με τέτοιους όρους που θα κριθούν κατάλληλοι, κατόπιν αίτησης που θα γίνει εντός 15 ημερών μετά την ακρόαση», Όπως προκύπτει από τις πρόνοιες της πιο πάνω διάταξης ο παραμερισμός απόφασης που πάρθηκε ερήμην ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας έχει αναλυθεί με σαφήνεια σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. ενδεικτικά Γεωργίου και άλλων ν. Επάρχου Λεμεσού
(2000)1 ΑΑΔ 79, Imbrahim v. Pillar Enterprises Ltd
(2000)1 AAΔ 1243, Kourbatova v. V.G. Roussos Leisure Industries Ltd
(2001)1 AAΔ 345, «Βοθροτέξ» Λτδ ν. Φαντάκη
(2001)1 ΑΑΔ 339, Kean Soft Drinks Ltd v. Safm Lines N.V. κ.α.
(2001)AAΔ.1784, Kings Head Development Co. Ltd v. Χριστοδούλου κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 533, Πατούρης ν. Ηellenic Bank Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 2118, Παπανικολάου ν. Κότσαπα
(2004)1 ΑΑΔ 1800). Συνοπτικά, οι προϋποθέσεις για επιτυχία της αίτησης είναι δύο. Αφ΄ ενός μεν θα πρέπει ο αιτητής να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην αγωγή και, αφ΄ ετέρου, να προβάλει σοβαρή και εύλογη αιτιολόγηση για την απουσία του κατά την ημέρα της δίκης. Σε σχέση δε με τη δεύτερη προϋπόθεση παραθέτω αυτούσιο το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Παπανικολάου (ανωτέρω):- «Όπως έχει επανειλημμένα τονισθεί, πρέπει να διασφαλίζονται από τη μια το δικαίωμα ακρόασης του διάδικου και από την άλλη η ανάγκη ταχείας διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων. Η άνευ φειδούς επανάνοιξη υπόθεσης δημιουργεί αβεβαιότητα στην τελεσιδικία και γι΄ αυτό, αν η συμπεριφορά διαδίκου είναι τέτοια που πλήττει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης και καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί το αίτημα του διαδίκου. (Δέστε σχετικά Άννα Νικολάου Χαραλάμπους ν. Κ & Τ Andreou Ltd κ.α. Π.Ε.11120, ημερ. 13.9.02 και Phylactou v. Michael (1982 1 C.L.R. 204). Σ΄ ότι αφορά την πρώτη προϋπόθεση, η οποία σχετίζεται με την κατάδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης, είναι αρκετό να επισημανθεί ότι στο επίκεντρο της αντιδικίας των διαδίκων βρίσκονται μετοχές των εταιρειών Baringhton Asset Management Ltd και Emerging Markets Capital Ltd, τις οποίες αγόρασε η καθ΄ ης η αίτηση αντί του ποσού των 5,5 εκατομμυρίων λιρών Κύπρου. Όπως σχετικά διατείνεται η καθ΄ ης η αίτηση, οι εναγόμενοι την εξαπάτησαν να αγοράσει τις εν λόγω μετοχές, διαβεβαιώνοντας την, μεταξύ άλλων, ότι οι δύο πιο πάνω εταιρείες είχαν ιδρυθεί η μεν πρώτη στην Αυστρία η δε δεύτερη στην Ελβετία και ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 ήταν οι εξουσιοδοτημένοι να πωλήσουν τις μετοχές, κάτι που έπραξαν υπογράφοντας τις σχετικές συμφωνίες. Ωστόσο εκ των υστέρων διαπιστώθηκε ότι ποτέ δεν είχαν ιδρυθεί τέτοιες εταιρείες στις δύο αυτές χώρες και επομένως είχαν καταβάλει 5,5 εκατομμύρια λίρες για αγορά μετοχών ανύπαρκτων εταιρειών. Οι αιτητές απορρίπτουν τα όσα τους καταλογίζει η καθ΄ ης η αίτηση, προβάλλοντας ότι οι πιο πάνω εταιρείες δεν είναι ανύπαρκτες και η καθ΄ ης η αίτηση γνώριζε ότι η μεν πρώτη ιδρύθηκε στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους (BVI) και η δεύτερη στο Νησί του Ανθρώπου (Isle of Man). Αυτή είναι η πεμπτουσία της διαφοράς και για τους σκοπούς της παρούσας δεν θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε σκοπό να γίνει αναφορά στους πλήρεις ισχυρισμούς που προβάλλονται εκατέρωθεν. Στη βάση δε του τι προβάλλεται εκ μέρους των αιτητών κρίνω ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμη υπόθεση ή, εν πάση περιπτώσει, θα ήταν παρακινδυνευμένο να αποκλεισθεί η υπεράσπισή τους. Έπεται ότι πληρούται η πρώτη προϋπόθεση και προχωρώ στην εξέταση της δεύτερης. Η αγωγή, όπως έχει σημειωθεί, εκκρεμούσε ενώπιον του δικαστηρίου για επτά χρόνια και μερικούς μήνες, στοιχείο που θα έπρεπε να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη από τους διαδίκους και τους δικηγόρους τους. Ιδίως όταν το δικαστήριο δεν ικανοποίησε στις 5.11.09 αίτημα για επανορισμό της υπόθεσης για οδηγίες και την όρισε για ακρόαση 14.1.2010. Προέκυψε ωστόσο ότι ο δικηγόρος που εμφανίσθηκε εκείνη την ημέρα για τους αιτητές δεν επέδειξε την αναμενόμενη προσοχή, με αποτέλεσμα να μη καταγράψει στο φάκελο της υπόθεσης του την ορθή ημερομηνία με όλες τις συνέπειες που επέφερε το λάθος αυτό. Και το ερώτημα που εγείρεται είναι αν το λάθος αυτό θα μπορούσε να κριθεί ως σοβαρή και εύλογη αιτιολόγηση της απουσίας των αιτητών κατά την ημέρα της δίκης. Ανάλογο ερώτημα τέθηκε και στην υπόθεση ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ ΛΤΔ ν. ΚS SOCRATOUS LTD
(2007)1 Α.Α.Δ. 1387, στην οποία η απουσία της εναγόμενης την ημέρα της δίκης αποδόθηκε σε λάθος της ιδιαιτέρας του δικηγόρου να σημειώσει την ορθή ημερομηνία στο ημερολόγιο του. Πρωτόδικα ο λόγος που προβλήθηκε απορρίφθηκε ως μη ικανοποιητικός, αλλά κατ΄ έφεση επισημάνθηκε ότι ναι μεν η νομολογία χαράσσει επί του θέματος αυστηρή γραμμή αλλά τα περιστατικά της υπόθεσης αποκάλυπταν ότι επρόκειτο για αθώο λάθος. Υιοθετώ την ίδια προσέγγιση και στην παρούσα υπόθεση, εκφράζοντας την άποψη ότι το λάθος ή απροσεξία του δικηγόρου που εμφανίσθηκε ενώπιον του δικαστηρίου στις 5.11.09 δεν θα πρέπει να αφεθεί να λειτουργήσει προς την κατεύθυνση αποστέρησης του δικαιώματος των αιτητών να προβάλουν την ουσία των ισχυρισμών στο πλαίσιο κανονικής δίκης. Για όλα τα πιο πάνω, ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το δικαστήριο επί του θέματος, θα εγκρίνω την αίτηση με όρους που θα σχετίζονται με τα έξοδα. Η απόφαση που εκδόθηκε στις 14.1.2010 παραμερίζεται υπό τον όρο ότι οι αιτητές θα καταβάλουν όλα τα μέχρι τώρα συσσωρευθέντα δικηγορικά έξοδα εντός 30 ημερών από την ημέρα που η καθ΄ ης η αίτηση θα τους κοινοποιήσει κατάλογο του Πρωτοκολλητή που θα τα εγκρίνει. Ενόψει δε του γεγονότος ότι η υπόθεση είναι αρκετά παλαιά θα της δοθεί κάθε δυνατή προτεραιότητα, ορίζεται για ακρόαση στις 6.12.2010 και ώρα 10.00 π.μ. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο