← Κύπρος

Σολωμού Χαραλάμπους Αργυρού ν. Ανκα Ζαφιροβα Ιανακιεβα κ.α., Αρ. Αγωγής: 6909/06, 8.10.2010

Σολωμού Χαραλάμπους Αργυρού ν. Ανκα Ζαφιροβα Ιανακιεβα κ.α., Αρ. Αγωγής: 6909/06, 8.10.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A322 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6909/06 Σολωμού Χαραλάμπους Αργυρού Ενάγοντα και

  1. Ανκα Ζαφιροβα Ιανακιεβα
  2. Γιάννα Στογιάνοβα Ιανακιεβα Εναγομένων --------------- Ημερομηνία: 8.10.2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα: κα Ε. Νικολαΐδου. Για Εναγόμενες: κ. Μ Παρασκευάς με κ. Μ. Καλογήρου --------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγων πριν από την καταχώριση της παρούσας αγωγής είχε καταχωρίσει την αγωγή 2237/04 εναντίον των Εναγομένων στην οποία εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση στις 9.11.
  3. Στην εν λόγω αγωγή (τεκμήριο 6) ο Ενάγων με την έκθεση απαίτησης του ισχυρίσθηκε και τα ακόλουθα (παρατίθενται αυτολεξεί οι παράγραφοι 1-3 από την Έκθεση Απαίτησης): «
  4. Ο Ενάγοντας κατά πάντα ουσιώδη δια τη παρούσα αγωγή χρόνο ήταν και είναι κάτοικος Λευκωσίας και ο επί τίτλο ιδιοκτήτης μίας κατοικίας επί του τεμ. 4292 του Φ/Σχ XXI / 60Ε2 με αριθμό εγγραφής 04626 εις Μακεδονίτισσα - Λευκωσίας.
  5. Οι Εναγόμενες κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν κάτοικοι Λευκωσίας.
  6. Δυνάμει προφορικής συμφωνίας και/ή εγγράφου συμφωνίας και/ή εν μέρη προφορικής και εν μέρη γραπτής συμφωνίας μεταξύ του Ενάγοντα και των Εναγομένων ημερομηνίας 22/10/2002, ο Ενάγοντας πωλούσε την ως άνω κατοικία ως η παράγραφος 1 αναφέρει δια το ποσό των Λ.Κ. 115.
  7. Περαιτέρω εις την εν λόγω συμφωνία προνοείτο ότι οι Εναγόμενες θα κατέβαλλαν το ποσό των Λ.Κ. 21.000.- ως προκαταβολή και το υπόλοιπο ποσό των Λ.Κ. 94.000.- όχι αργότερο των 30 ημερών που θα γίνει η εξόφληση, ή παράδοσης και η μεταβίβασης της οικίας. Οι Εναγόμενες προέβησαν εις την κατάθεση της εν λόγω συμφωνίας εις το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας.» Το περιεχόμενο της εκ συμφώνου απόφασης ημερομηνίας 9.11.05 (τεκμήριο 5) που εκδόθηκε στην αγωγή 2237/04 παρατίθεται αυτολεξεί: «Της αγωγής αυτής παρουσιασθείς προς ακρόαση του κ. Χρίστου Σ. Χριστόφορου δικηγόρου ενάγοντα και του κ. Δώρου Κακουλλή δικηγόρου εναγομένων και αφού ακουσθεί πάν ότι ελέχθη από τους πιο πάνω δικηγόρους, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΕΚ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ την διαγραφή του αγοραπωλητηρίου εγγράφου μεταξύ των διαδίκων ημερομηνίας 22.10.02 απο τα κτηματολογικά μητρώα του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας και του οποίου η εκτέλεση θα ανασταλεί μέχρι 15.12.05, νοουμένου ότι οι εναγόμενες θα καταβάλουν το ποσό των Λ.Κ.96.500 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα και εφόσον καταβληθεί το εν λόγω ποσό θα γίνει ταυτόχρονα η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου υπό στοιχεία τεμάχιο 4292του Φ/Σχ. ΧΧΙ/60Ε2 με αριθμό εγγραφής D4626 της Μακεδονίτισσας, Λευκωσίας επ' ονόματι των εναγομένων ή σε οποιοδήποτε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο υποδείξουν. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΚ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως οι εναγόμενοι πληρώσουν στον ενάγοντα το ποσό των Λ.Κ.21.000 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα ως συμφωνηθέντες τόκους επί του ποσού των Λ.Κ.96.
  8. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως η εν λόγω απόφαση ανασταλεί μέχρι 31.5.
  9. Περαιτέρω οι διάδικοι συμφωνούν ότι τα πιο κάτω, γίνονται συμφωνία μέσω του Δικαστηρίου η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: σε περίπτωση που οι εναγόμενες απαιτήσουν τη μεταβίβαση του ακινήτου σε τρίτο πρόσωπο ή νομικό πρόσωπο τότε υποχρεούνται και αναλαμβάνουν όπως το τρίτο πρόσωπο εγγυηθεί τις υποχρεώσεις τους για την καταβολή του ποσού των Λ.Κ.21.000 με την υπογραφή γραμματίου. Καμία διαταγή για έξοδα. Οποιεσδήποτε προηγούμενες διαταγές για έξοδα ακυρώνονται.» Με την υπό εκδίκαση Αγωγή ο Ενάγων αξιώνει εναντίον των Εναγομένων τις ακόλουθες θεραπείες: «
  10. Γι' αυτό ο Ενάγων εκίνησε την παρούσα αγωγή με την οποία αξιώνει κατά των Εναγομένων 1 και 2 αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως: Α. όπως εκκενώσουν και παραδώσουν αμέσως κενή και ελεύθερη την κατοχή του υποστατικού. Β. Ποσόν εκ ΛΚ.29.500= (είκοσιεννέα χιλιάδες και πεντακόσιες λίρες Κύπρου) αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση χρήση/κατοχή του υποστατικού του ως η παράγραφος 10(α) πιο πάνω. Γ. Το ποσόν των ΛΚ.25.= (εικοσιπέντε λίρες Κύπρου) ημερησίως ως ενδιάμεσα ωφέλη μέχρι παραδόσεως κενής κατοχής του ρηθέντος υποστατικού ως η παράγραφος 10(β) πιο πάνω. Δ. Το ποσόν των ΛΚ.922.= (εννιακόσιες εικοσιδύο λίρες Κύπρου) το οποίο κατέβαλε για φόρο κεφαλαιουχικών κερδών ως περιγράφεται στην παράγραφον 10(γ) πιο πάνω. Ε. Τόκους επί των επιδικασθέντων αποζημιώσεων ΣΤ. Νόμιμο τόκον και Ζ. Έξοδα, πλέον Φ.Π.Α.» Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης, οι Εναγόμενες από τις 22.10.02, ημερομηνία σύναψης της συμφωνίας πώλησης, ευρίσκονται στο ακίνητο χωρίς τη συγκατάθεση του και εξακολουθούν να διαμένουν σε αυτό παράνομα. Είναι η θέση του Ενάγοντα ότι: (Παρατίθενται αυτολεξεί οι παράγραφοι 5-10 από την έκθεση απαίτησης του) «
  11. Οι Εναγόμενες 1 και 2 δεν ετήρησαν τους όρους του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ήτοι δεν προσήλθαν για καταβολή του οφειλόμενου τιμήματος και μεταβίβαση του ρηθέντος ακινήτου, παρ' όλον ότι κλήθηκαν πολλάκις από τον Ενάγοντα και παρά τις περί του αντιθέτου υποσχέσεις των. Ο Ενάγων μάλιστα στις 27/2/03 μετά από αίτημα των Εναγομένων κατέβαλε και το ποσόν των ΛΚ.922.= για Φόρο Κεφαλαιουχικών Κερδών. Οι Εναγόμενες όμως υπαναχώρησαν και δεν προσήλθαν για την μεταβίβαση.
  12. Εν όψει των ανωτέρων ο Ενάγων με επιστολή του δικηγόρου του στις 17/12/03 ακύρωσε την εν λόγω συμφωνία και συγχρόνως απαίτηση την άμεση παράδοση του υποστατικού και την καταβολή αποζημιώσεων για την παράνομη και αυθαίρετη χρήση του ακινήτου. Στην συνέχεια εκδόθηκε απόφαση εκ συμφώνου των διαδίκων από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας ημερ. 9/11/2005, με την οποίαν διετάσσετο η διαγραφή του προαναφερθέντος Πωλητηρίου από τα Κτηματολογικά Μητρώα του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας.
  13. Ο Ενάγοντας βάσει της πιο πάνω απόφασης διέγραψε το πωλητήριο από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας, αλλά λόγω της εξακολούθησης της παράνομης παραμονής των Εναγομένων στο ρηθέν ακίνητο δεν είναι δυνατόν να το αξιοποιήσει και/ή το διαθέσει όπως ο ίδιος θέλει και υφίσταται ζημίας.
  14. Ο Ενάγων ειδοποίησε επανειλημμένα τις Εναγόμενες 1 και 2, τόσον ο ίδιος όσον και με επιστολή των δικηγόρων του να εγκαταλείψουν το ρηθέν ακίνητο το οποίον κατέχουν παράνομα και/ή αδικαιολόγητα και/ή ως επεμβασίες και να καταβάλουν δίκαιες και/ή εύλογες αποζημιώσεις για την παράνομη χρήση του ακινήτου.
  15. Οι Εναγόμενες 1 και 2 αρνούνται να εγκαταλείψουν το ακίνητο το οποίον κατέχουν κατέχουν παράνομα και/ή αδικαιολόγητα και/ή ως επεμβασίες ως και να καταβάλουν οιονδήποτε ποσόν για αποζημιώσεις.
  16. Η συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή από τις Εναγόμενες 1 και 2 του ακινήτου και/ ή η άνευ της συγκατάθεσης του Ενάγοντος επέμβαση των στο ακίνητο του Ενάγοντα έχει ως αποτέλεσμα ο Ενάγων να υφίσταται ζημιές διότι εμποδίζεται του δικαιώματος του να χρησιμοποιεί να ενοικιάζει, διαθέτει και/ή αξιοποιήσει άλλως πως την περιουσία του, οι οποίες ανέρχονται σε: (α). ΛΚ.29.500 ως αποζημίωση για την παράνομη επέμβαση χρήση/κατοχή του υποστατικού του από τις 22/10/02 μέχρι σήμερα (β) ΛΚ.25.= ημερησίως από την καταχώρηση της παρούσας αγωγής ως ενδιάμεσα ωφέλη για την παράνομη επέμβαση χρήση/κατοχή του υποστατικού μέχρι εκκενώσεως του (γ). ΛΚ.922.= ποσόν το οποίο κατέβαλε για φόρο κεφαλαιουχικών κερδών με αίτημα των Εναγομένων.» Οι Εναγόμενες με το δικόγραφο τους, το οποίο συνέταξε ο προηγούμενος τους συνήγορος, αρνούνται τις αιτούμενες θεραπείες. Αρνούνται ότι έλαβαν με παράνομο τρόπο την κατοχή της επίδικης κατοικίας. Σε σχέση με το Πωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 22.10.02 αναφέρουν και τα ακόλουθα: «
  17. Αναφορικά με την παράγραφο 3 της Εκθέσεως Απαιτήσεως του Ενάγοντος, είναι η θέση των Εναγομένων 1 και 2 ότι αγόρασαν κατοικία υπό την έννοια ότι ο όρος «κατοικία» εξυπακούει και ή συνεφωνήθη και ή υπονοείται και ή διαλαμβάνει ότι αποτελεί σπίτι, με άδεια οικοδομής, με πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως, σε πλήρη λειτουργία, να ανάβουν και τα φώτα του ηλεκτρισμού, να κλειδώνει, σπίτι τελειωμένο απαλλαγμένο από κάθε είδους βάρους.» Οι προδικαστικές ενστάσεις και η ανταπαίτηση που υπάρχουν στο δικόγραφο τους έχουν αποσυρθεί, και δεν θα μας απασχολήσουν. Προσαχθείσα μαρτυρία Η κυρίως εξέταση του ενάγοντα δόθηκε με γραπτή δήλωση την οποία και παραθέτω: «
  18. Είμαι ο ιδιοκτήτης των 185/549 μεριδίων του κτήματος με αρ. εγγραφής D4626, Φ/Σχέδιον ΧΧΙ/62.Ε.2, αρ. Τεμαχίου 4292 στην Μακεδονίτισσα στη Λευκωσία. Καταχωρώ ως τεκμήριο 1, αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής του πιο πάνω ακινήτου .
  19. Η πιο πάνω ακίνητη ιδιοκτησία είναι οικόπεδο στο οποίο υπάρχει μη εγγεγραμμένη οικία της οποίας η αγοραία αξία ανέρχεται σε ΛΚ. 185,000, καταχωρώ ως τεκμήριο 2 αντίγραφο της Εκθεσης των Ανδρέα Μακρή και Συνεργατών ημερ. 2/5/
  20. Στις 22/10/02 υπέγραψα αγοραπωλητήριο έγγραφο με τις Εναγόμενες I και 2 αντίγραφο του οποίου καταχωρώ ως τεκμήριο 3 για την πώληση των 185/549 του ακινήτου που περιγράφεται στην παράγραφο 1 πιο πάνω.
  21. Οι Εναγόμενες 1 και 2 χωρίς την συγκατάθεση μου από τις 22/10/02 ευρίσκονται στο ρηθέν ακίνητο και εξακολουθούν να διαμένουν σε τούτο παράνομα και/ή ως επεμβασίες μέχρι σήμερα. Οι Εναγόμενες πέτυχαν την είσοδο τους όταν μου ζήτησαν το κλειδί για να δεί ο μηχανικός τους την οικία και έκτοτε εξακολουθούν να διαμένουν παράνομα και δεν μου επιστρέφουν την κατοχή του ακινήτου μου.
  22. Ιστορικά, παρ' όλον το γεγονός, ότι οι Εναγόμενες κλήθηκαν πολλάκις να καταβάλουν το οφειλόμενο τίμημα αγοράς των 185/549 μεριδίων του πιο πάνω ακινήτου για να τους μεταβιβαστεί και/ή να παραδώσουν την κατοχή του ακινήτου , δεν τήρησαν τους όρους του μεταξύ μας αγοραπωλητηρίου εγγράφου και μέχρι σήμερα εξακολουθούν παράνομα να κατακρατούν και καρπούνται το ακίνητο μου.
  23. Παρά τις συνεχείς υποσχέσεις των Εναγομένων, ότι θα προχωρούσαν είτε με καταβολή του τιμήματος για μεταβίβαση των μεριδίων είτε με παράδοση της κατοχής, ώστε να λήξει αυτή η υπόθεση ουδέν έπρατταν και στις 17/12/03 απέστειλα επιστολή μέσω του δικηγόρου μου Χρίστου Χριστόφορου η οποία τους επεδόθηκε στις 20/12/03 με την οποίαν ακύρωσε το αγοραπωλητήριο έγγραφο και απαίτησα να μου παραδώσουν την κατοχή της ακινήτου περιουσίας μου την οποία παράνομα χρησιμοποιούσαν. Στην πιο πάνω επιστολή απαίτησα και αποζημιώσεις για τον χρόνο της παράνομης και αυθαίρετης χρήσης του ακινήτου αντίγραφο της επιστολής καταχωρώ ως τεκμήριο
  24. Στην συνέχεια καταχώρησα την Αγωγή 2237/04 στην οποία μετά από διάφορες διαβουλεύσεις με τις Εναγόμενες εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση στις 9/11/05 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με την οποίαν διατάσσετο και η διαγραφή του προαναφερθέντος πωλητηρίου εγγράφου από τα Κτηματολογικά Μητρώα του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, με αναστολή μέχρι 15/12/05 νοουμένου ότι οι Εναγόμενες θα κατέβαλλαν το ποσόν των ΛΚ.96,500 , αντίγραφο της οποίας καταχωρώ ως τεκμήριο
  25. Βάσει της πιο πάνω απόφασης πέραν της ακύρωσης του πωλητηρίου (η οποία συντελέστηκε στις 17/12/03 με την επιστολή του δικηγόρου Χρ. Χριστόφορου που αναφέρεται πιο πάνω) το πωλητήριο διεγράφη και από τα Μητρώα του Κτηματολογίου και ζήτησα επανειλημμένα από τις Εναγόμενες να μου παραδώσουν την κατοχή της ακίνητης περιουσίας μου την οποίαν κατέχουν παράνομα ως και να μου καταβάλουν αποζημιώσεις για το χρονικό διάστημα που παράνομα εξακολουθούν να το κατακρατούν.
  26. Λόγω της άρνησης των Εναγομένων να παραδώσουν το ρηθέν ακίνητο το οποίο δεσμεύουν παράνομα χωρίς να είναι δυνατό να το αξιοποιήσω και/ή να το διαθέσω όπως ο ίδιος επιθυμώ, υφίσταμαι ζημίες και προς τούτο έχω κινήσει την παρούσα Αγωγή με αρ. 6909/06 με την οποία αξιοί: Α. Οπως εκκενώσουν και παραδώσουν αμέσως κενή και ελεύθερη την κατοχή του υποστατικού. Β).Ποσόν εκ ΛΚ.29.500 (εικοσιεννέα χιλιάδες και πεντακόσιες λίρες Κύπρου) αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση χρήση/κατοχή του υποστατικού. Γ). Το ποσόν των ΛΚ.25.- (είκοσι πέντε λίρες Κύπρου) ημερησίως ως ενδιάμεσα ωφέλη μέχρι παραδόσεως κενής κατοχής του ρηθέντος υποστατικού . Δ).Το ποσό των ΛΚ.
  27. (ενιακόσιων είκοσι δύο λίρες Κύπρου) το οποίο κατέβαλα για φόρο κεφαλαιουχικών κερδών. Ε). Τόκους επί των επιδικασθέντων αποζημιώσεων. Στ). Νόμιμο τόκο και Ζ). Εξοδα πλέον Φ.Π.Α.
  28. Οι Εναγόμενες καταχώρησαν εμφάνιση και στη συνέχεια Εκθεση Υπεράσπισης και Ανταπάντησης με τις οποίες προσπάθησαν να εκτρέψουν την προσοχή του Δικαστηρίου από το αντικείμενο της Αγωγής με ανυπόστατες προδικαστικές ενστάσεις και άσχετους ισχυρισμούς.
  29. Την 1/3/07 καταχωρήθηκε η Απάντηση μου στην Υπεράσπιση των Εναγομένων και η Υπεράσπιση μου στην Ανταπάντηση των με τις οποίες επανατοποθετήθηκε η αξίωση μου στην ορθή της βάση ήτοι την νόμιμη ανάκτηση κατοχής του υποστατικού μετά τον τερματισμό του πωλητηρίου εγγράφου διά της επιστολής του δικηγόρου μου ημερ. 17/12/03 και της διαγραφής του πωλητηρίου εγγράφου από τα Κτηματολογικά Μητρώα βάσει της απόφασης στην Αγωγή 2237/04 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στις 9/11/05, ως και της διεκδίκησης νομίμων αποζημιώσεων για την παράνομη κατοχή και χρήση της ακίνητης ιδιοκτησίας μου από τις Εναγόμενες.
  30. Μεσολάβησαν διάφορες συναντήσεις και υποσχέσεις των Εναγομένων ότι θα εγκαταλείψουν το ακίνητο και/ή ότι θα συμβιβάσουν την υπόθεση εξωδίκως χωρίς όμως αποτέλεσμα.
  31. Αλλαξαν διάφορους δικηγόρους, έγιναν διάφορες προσπάθειες και συναντήσεις για εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης χωρίς αποτέλεσμα μέχρι σήμερα. Κατά την προηγούμενη δικάσιμο απεσύρθησαν οι προδικαστικές ενστάσεις και η υπόθεση είναι ορισμένη για Ακρόαση στις 3/5/
  32. Είναι η θέση μου ότι όλες οι αξιώσεις μου είναι ορθές και τεκμηριωμένες και ζητώ όπως η Αγωγή μου επιτύχει με έξοδα και απορριφθεί η Ανταπαίτηση των Εναγομένων." Στη μαρτυρία που έδωσε κατά την αντεξέταση θα αναφερθώ όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Εκ μέρους του Ενάγοντα κατέθεσε ο κ. Κώστας Μαρκίδης, κτηματομεσίτης. Σε αυτόν ανατέθηκε η πώληση του ακινήτου από τον ενάγοντα, και αυτός ήταν που συνέταξε το Πωλητήριο Έγγραφο (τεκμήριο 3). Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, λίγες ημέρες μετά την υπογραφή του συμβολαίου η Εναγόμενη 1 τον επισκέφθηκε και του ζήτησε το κλειδί της οικίας για να την επιθεωρήσει ο πολιτικός μηχανικός ή αρχιτέκτονας της. Το κλειδί, του το επέστρεψε μετά από μια-δυο ημέρες. Δυο-τρεις ημέρες μετά την παράδοση του κλειδιού, ο Ενάγων ανέφερε στο μάρτυρα ότι είδε στην οικία φως και τότε ο ίδιος ανέφερε στον Ενάγοντα ότι είχε δώσει προηγουμένως κλειδί στην Εναγόμενη
  33. Αντεξεταζόμενος επέμενε ότι έδωσε κλειδί στην Εναγόμενη
  34. Δεν γνώριζε όμως, αν κλειδί της έδωσε και ο Ενάγων. Η Εναγόμενη 1 καταθέτοντας αναφέρθηκε στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες υπεγράφη το Πωλητήριο Έγγραφο (τεκμήριο 3). Σύμφωνα με τη μαρτυρία της ενδιαφέρθηκε να αγοράσει οικία και αποτάθηκε στο κτηματομεσιτικό γραφείο του κ. Μαρκίδη. Ο Ενάγων, στην παρουσία υπαλλήλου του κτηματομεσιτικού γραφείου τους άνοιξε την οικία για να την επιθεωρήσουν, αφού το κτηματομεσιτικό γραφείο δεν είχε κλειδί της οικίας. Επειδή της άρεσε η οικία και ήθελε να την αγοράσει, κατέβαλε στο κτηματομεσιτικό γραφείο το ποσό των Λ.Κ.1.000 για να την «κρατήσει». Κατέθεσε σχετική απόδειξη ως τεκμήριο
  35. Πριν υπογραφεί το συμβόλαιο, επιθεώρησε την οικία στην παρουσία του συζύγου της. Τελικά αποφάσισε να αγοράσει την επίδικη οικία για Λ.Κ.115.
  36. Ισχυρίσθηκε πως το Πωλητήριο Έγγραφο είχε υπογραφεί τον Σεπτέμβρη του 2002, όμως στη συνέχεια ο Ενάγων της ανέφερε ότι «για να είναι σωστοί», θα πρέπει να αλλάξουν την ημερομηνία του Πωλητηρίου Εγγράφου και πράγματι αυτή άλλαξε και έγινε 22.10.
  37. Ο Ενάγων της έδωσε το κλειδί της οικίας από το Σεπτέμβρη του 2002, όταν δηλαδή είχε υπογραφεί το Πωλητήριο Έγγραφο και από τότε κατοικεί σε αυτή. Κατά την υπογραφή του Πωλητηρίου Εγγράφου, έδωσε στον Ενάγοντα ως προκαταβολή Λ.Κ.20.
  38. Επειδή ήδη είχε δώσει Λ.Κ.1.000 στον κτηματομεσίτη, στο Πωλητήριο Έγγραφο ανεγράφη ότι δόθηκε προκαταβολή Λ.Κ.21.
  39. Η ίδια, ως ανέφερε, αγόρασε οικία και όχι μερίδια οικοπέδου. Μέχρι σήμερα ακόμη περιμένει τίτλο ιδιοκτησίας της οικίας. Αυτή ήταν σε γενικές γραμμές η προσαχθείσα μαρτυρία το σύνολο της οποίας έχω θέσει ενώπιον μου. Αξιολόγηση μαρτυρίας Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλοντο, το καλό ή κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ 1273, 1280 - 1281, Χριστάκης Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά, Πολ. Έφ. αρ. 15/07, απόφαση ημερ. 23.5.2008, Γεώργιος και Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Παναγιώτη Πολυβίου, Πολ. Έφ. αρ. 99/07, απόφαση ημερ. 9.4.2009 και Νίκου Κυριάκου ν. Γεωργίου Νικόλα (Μακρή) Λτδ, Πολ. Έφ. αρ. 120/07, απόφαση ημερ. 10.7.20009). Έχω θέσει ενώπιον μου και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ 506 υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Τέλος, πρέπει να αναφέρω ότι πριν αξιολογήσω την προσαχθείσα μαρτυρία έθεσα ενώπιον μου και τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων με τις αγορεύσεις τους. Ο Ενάγων δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και απορρίπτω τη μαρτυρία του χωρίς ενδοιασμό. Προσπάθησε ενώπιον του Δικαστηρίου να υποστηρίξει ότι στις Εναγόμενες πώλησε και αυτές αγόρασαν τα 185 από τα 549 μερίδια του οικοπέδου και όχι οικία. Ο ισχυρισμός του αυτός είναι ψευδής αφού στο Πωλητήριο Έγγραφο (τεκμήριο 3) γίνεται αναφορά σε «εξόφληση, παράδοση και μεταβίβαση οικίας». Περαιτέρω, στην επιστολή του ημερομηνίας 17.12.03 που απέστειλε προς τις Εναγόμενες (τεκμήριο 4) κάνει αναφορά σε «αγορά κατοικίας» και όχι σε αγορά οικοπέδου ή μεριδίων επί οικοπέδου. Τέλος, με την αγωγή του 2237/04 (τεκμήριο 6) ρητά παραδέχεται πως πώλησε στις Εναγόμενες μία κατοικία. Η προβολή του πιο πάνω ισχυρισμού δεν έγινε τυχαία αλλά γιατί ο Ενάγων δεν μπορούσε και δεν μπορεί, όπως ο ίδιος παραδέχθηκε στην αντεξέταση του, να μεταβιβάσει την οικία στις Εναγόμενες. Τους λόγους τους γνωρίζει μόνο ο ίδιος. Ψευδής κρίνεται και ο ισχυρισμός του ότι ανέφερε στην Εναγόμενη 1 ότι η διαδικασία έκδοσης τίτλου ιδιοκτησίας της οικίας απαιτεί τρεχάματα τα οποία θα πρέπει να αναλάβει η τελευταία. Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως ο ισχυρισμός αυτός προβλήθηκε όταν ο Ενάγων αντελήφθηκε πως υπήρχαν δυσκολίες στην έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας της οικίας. Από το Πωλητήριο Έγγραφο συνάγεται καθαρά πως ο πωλητής είναι που έχει την υποχρέωση μεταβίβασης της κατοικίας. Εν πάση περιπτώσει, με την επιστολή του ημερομηνίας 17.12.03 (τεκμήριο 4) προς τις Εναγόμενες, δεν αναφέρει ότι αυτές είχαν την υποχρέωση να αναλάβουν τα της έκδοσης τίτλου ιδιοκτησίας αλλά ότι παρέλειψαν να καταβάλουν το υπόλοιπο του τιμήματος των Λ.Κ.94.
  1. Η μαρτυρία του ότι ουδέποτε παρέδωσε κατοχή της κατοικίας στις Εναγόμενες συγκρούεται με τα όσα εκτίθενται στην αγωγή του 2237/04 (τεκμήριο 6). Στην παράγραφο 4 της εν λόγω αγωγής αναφέρονται τα ακόλουθα: «Ο Ενάγοντας με την υπογραφή της ως άνω συμφωνίας και δυνάμει προφορικής συμφωνίας παρέδωσε την κατοχή της κατοικίας εις τις Εναγόμενες και αυτές την παρέλαβαν και εκμεταλλεύονται και/ή διαμένουν σε αυτή μέχρι σήμερα.» Ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίσθηκε πως εντελώς τυχαία διαπίστωσε να υπάρχει φως στην οικία και τότε αντελήφθηκε ότι αυτή κατοικείτο. Το λιγότερο που μπορώ να πω είναι πως ο εν λόγω ισχυρισμός του στερείται σοβαρότητας. Όταν ρωτήθηκε πότε διαπίστωσε αυτό το γεγονός, απάντησε πως δεν θυμόταν. Ούτε βεβαίως μπορούσε να θυμηθεί αν ήταν ημέρες ή μήνες μετά την υπογραφή του Πωλητηρίου Εγγράφου. Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι οι Εναγόμενες πέτυχαν την είσοδο τους στην οικία όταν του ζήτησαν το κλειδί για να επιθεωρήσει, όπως του είπαν, ο μηχανικός τους την οικία, και έκτοτε παραμένουν παράνομα σε αυτή. Κατά την αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι ξαφνιάστηκε όταν διαπίστωσε ότι στην οικία υπήρχε φως και ότι αυτή κατοικείτο. Αποτάθηκε, ως ανέφερε, στον κτηματομεσίτη για να τον ρωτήσει τι συνέβαινε. Αν έτσι είχαν τα πράγματα, θα ανέμενα να είχε χτυπήσει την πόρτα της οικίας, για να πληροφορηθεί από πρώτο χέρι για τα πρόσωπα που ήταν εντός αυτής και όχι να αποταθεί στον κτηματομεσίτη, του οποίου ο ρόλος με την υπογραφή του Πωλητηρίου Εγγράφου είχε ουσιαστικά τελειώσει. Σύμφωνα πάντα με την αναξιόπιστη μαρτυρία του, ο κτηματομεσίτης τον καθησύχασε λέγοντας του πως «έτσι κι αλλιώς θα μεταβιβάσετε πολύ σύντομα». Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως στην επιστολή του ημερομηνίας 17.12.03 (τεκμήριο 4) δεν ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενες πήραν την κατοχή της οικίας με παράνομο τρόπο. Τουναντίον, με την εν λόγω επιστολή ακυρώνει τη συμφωνία και ως αποτέλεσμα αυτής της ακύρωσης αξιώνει την κατοχή της κατοικίας. Τέλος, δέχτηκε μετά από έντονη αντεξέταση ότι στις 29.5.07 που κλήθηκε να παραστεί στο κτηματολόγιο για να μεταβιβάσει την οικία δεν μπορούσε να τη μεταβιβάσει. Το μόνο που μπορούσε να μεταβιβάσει ήταν τα 185 μερίδια από τα 549 του οικοπέδου αφού, όπως αναγκάστηκε να δεχτεί, η οικία δεν είχε τίτλο ιδιοκτησίας. Ο κτηματομεσίτης κ. Κώστας Μαρκίδης δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και απορρίπτω τη μαρτυρία του. Ισχυρίσθηκε και αυτός ότι στις εναγόμενες πωλήθηκαν μερίδια επί του οικοπέδου πάνω στα οποία υπήρχε οικία. Το πωλητήριο έγγραφο όμως το οποίο ο ίδιος συνέταξε, ομιλεί για εξόφληση, παράδοση και μεταβίβαση οικίας και όχι μεριδίων. Άλλωστε, το κτηματομεσιτικό του γραφείο ανέλαβε να βρει αγοραστή της οικίας και όχι των μεριδίων επί του οικοπέδου. Η μαρτυρία του ότι μετά την υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου, η εναγόμενη 1 του ζήτησε το κλειδί της οικίας για να την επιθεωρήσει πολιτικός μηχανικός ή αρχιτέκτονας, στερείται σοβαρότητας και απορρίπτεται ως σκέψη εκ των υστέρων. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να εξακολουθεί να κρατά κλειδί της οικίας όταν αυτή πωλήθηκε και παραδόθηκε στις εναγόμενες. Η εναγόμενη 1 μου έκανε καλή εντύπωση και αποδέχομαι τη μαρτυρία της ότι ο ενάγων της παρέδωσε την κατοχή της οικίας αμέσως μετά τη σύναψη της συμφωνίας πώλησης. Η μαρτυρία της αυτή υποστηρίζεται από την παραδοχή του ενάγοντα στην αγωγή 2237/04 (τεκμήριο 6) και από την επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 17.12.03 (τεκμήριο 4). Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι κατά τον χρόνο έκδοσης της εκ συμφώνου απόφασης στην αγωγή 2237/04, οι εναγόμενες κατείχαν την κατοικία. Η εκ συμφώνου απόφαση του Δικαστηρίου δεν κάνει αναφορά σε θέμα κατοχής της κατοικίας. Αυτό δεν είναι τυχαίο αφού οι Εναγόμενες πήραν νόμιμα την κατοχή της κατοικίας και ο Ενάγων ουσιαστικά δέχθηκε με την εκ συμφώνου απόφαση όπως αυτές συνεχίσουν να την κατέχουν εξ ου και δεν εκδόθηκε διάταγμα παράδοσης της κατοικίας, παρόλο που με την αγωγή αξίωνε ενδιάμεσα οφέλη μέχρι την παράδοση της. Ως εκ τούτου, δεν έχει έρεισμα η θέση του ότι οι Εναγόμενες κατέχουν παράνομα την οικία από τις 22.10.02, ως είναι η βάση της παρούσας αγωγής. Θέμα παράνομης κατοχής της οικίας θα μπορούσε να προκύψει έχοντας ως βάση την εκ συμφώνου απόφαση στην αγωγή 2237/04 η οποία έχει καθορίσει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μερών σε σχέση με το Πωλητήριο Έγγραφο. Συγκεκριμένα, η απόφαση προέβλεπε πως σε περίπτωση που οι Εναγόμενες κατέβαλλαν μέχρι τις 15.12.05 το ποσό των Λ.Κ.96.500 θα γινόταν ταυτόχρονα η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου στο όνομά τους, που δεν είναι άλλο από την οικία για την οποία γίνεται αναφορά στην έκθεση απαίτησης της αγωγής 2237/
  2. Νοείται βεβαίως πως σε τέτοια περίπτωση οι Εναγόμενες θα είχαν δικαίωμα να συνεχίσουν να παραμένουν στην οικία. Η παρούσα αγωγή όμως δεν έχει ως βάση την κατ΄ ισχυρισμόν παράβαση εκ μέρους των Εναγομένων της εν λόγω συμφωνίας. Το μόνο που γίνεται είναι μία αναφορά ότι στις 9.11.05 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση με την οποία διετάσσετο η διαγραφή του Πωλητηρίου Εγγράφου. Ο ενάγων ουδεμία αναφορά κάνει, ως όφειλε, σε αναστολή εκτέλεσης της διαγραφής μέχρι τις 15.12.05 και σε δικαίωμα των Εναγομένων να καταβάλουν το ποσό των Λ.Κ.96.500 μέχρι την πιο πάνω ημερομηνία, οπότε και ο ίδιος θα είχε υποχρέωση μεταβίβασης της οικίας. Το Δικαστήριο αυτό δεσμεύεται από τη βάση της αγωγής, η οποία συνίσταται σε παράνομη κατοχή ακινήτου από τις 22.12.02, η οποία βεβαίως, για τους λόγους που έχουν εκτεθεί πιο πάνω, δεν έχει αποδειχθεί. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει ποιος είναι που παραβίασε τη συμφωνία που εκτίθεται στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 9.11.05 (τεκμήριο 5) αφού αυτό δεν είναι επίδικο θέμα. Όπως έχει επανειλημμένα αναφερθεί, η δικογραφία συνιστά το θεμέλιο της δίκης και αποτελεί το αποκλειστικό μέσο για τον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων (Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα (Investments Services Ltd)
(1991)1 A.A.Δ. 24). Στην υπόθεση Βραχίμη ν. Κουλουμπρή
(1992)1(B) Α.Α.Δ. 836 το Εφετείο σχολιάζοντας το γεγονός ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε και άλλα θέματα που δεν ήταν επίδικα, αναφέρει τα ακόλουθα στη σελ. 840: «Έχουμε διαπιστώσει ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν περιορίστηκε στην επίλυση των επίδικων θεμάτων αλλά επεκτάθηκε στην εξέταση και άλλων θεμάτων κατ' αντίθεση προς τους δικονομικούς κανόνες που αναφέραμε. Η έφεση δεν στρέφεται εναντίον των ευρημάτων που κατέστησαν την αγωγή ανεδαφική αλλά εκείνων που εξετάστηκαν έξω από το πλαίσιο της δίκης. Όπως και η δίκη έτσι και η έφεση δεν μπορεί να προεκταθεί πέραν και έξω από τα επίδικα θέματα όπως προσδιορίζονται από τη δικογραφία. Αναπόφευκτα η έφεση πρέπει να απορριφθεί.» Εν κατακλείδι, το Δικαστήριο βρίσκει πως ο Ενάγων απέτυχε να αποδείξει ότι οι Εναγόμενες κατέχουν παράνομα την οικία από τις 22.10.02 και/ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Ως εκ τούτου, η αιτούμενη με την παράγραφο 11Α της Έκθεσης Απαίτησης θεραπεία, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Το ίδιο ισχύει και για τις άλλες θεραπείες. Εν πάση περιπτώσει, δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε μαρτυρία για την ενοικιαστική αξία του ακινήτου για την επίδικη περίοδο. Ο γενικός και αόριστος ισχυρισμός του ότι έχει υποστεί Λ.Κ.29.500 ζημιές για παράνομη επέμβαση δεν αρκεί. Η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων και εναντίον του Ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ......... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ν.χ./μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.