← Κύπρος

ULGEN SCOΑTARIN ν. ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 9717/2007, 14 Οκτωβρίου, 2010

ULGEN SCOΑTARIN ν. ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 9717/2007, 14 Οκτωβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A328 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9717/2007 Μεταξύ: ULGEN SCOΑTARIN υπό την ιδιότητά της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Ιχσάν Αλή, από τη Λευκωσία Ενάγουσα -και-

  1. ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, από τη Λευκωσία, υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Ξενοφώντος Στυλιανού από τη Λευκωσία
  2. ΣΙΜΟΝΗΣ ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, από τη Λευκωσία Εναγομένων ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 14.12.09 ULGEN SCOATARIN υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Ιχσάν Αλή, από τη Λευκωσία Εναγούσα Και
  3. ΙΩΑΝΝΑ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, από τη Λευκωσία
  4. ΣΙΜΟΝΗΣ ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, από τη Λευκωσία Εναγομένων Μονομερής αίτηση από την ULGEN SCOATARIN, από τη Λευκωσία, Ενάγουσα - Αιτήτρια ημερομηνίας
  6. 2010 14 Οκτωβρίου,
  7. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κ. Δ. Παυλίδης Για την Εναγόμενη 1-Καθ'ης η Αίτηση: κ. M. Κιτρομηλίδης ------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση αυτή η αιτήτρια ζητά από το Δικαστήριο: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύει στην Εναγόμενη αρ. 1 από του να πωλήσει και/ή υποθηκεύσει και/ή επιβαρύνει και/ή μεταβιβάσει και/ή με οποιοδήποτε τρόπο αποξενώσει το ακίνητο που ευρίσκεται στην οδό Χατζηδάκη αρ. 2., Διαμ. 22, στο 2ον όροφο, με αριθμό εγγραφής 25/3967, Τμήμα 25, Φ/Σχ. ΧΧΙ/540201, Μπλοκ 25, Τεμ. 931, ενορία Τρυπιώτη στη Λευκωσία, μερίδιο όλο, μέχρι τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της παρούσας αγωγής. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύει στην Εναγόμενη αρ. 1 και/ή Διάταγμα με το οποίο να εμποδίζεται η Εναγόμενη αρ. 1 να προβεί στην μεταβίβαση σε τρίτο ή τρίτα πρόσωπα της εν λόγω υπό αναφορά ακίνητης ιδιοκτησίας». Η αίτηση βασίζεται πάνω στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4, 5 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 31 και 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1-4, 8 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την πραγματική βάση της αίτησης αποτελεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της ULGEN SCOΑTARIN ημερομηνίας 9.6.2010 που τη συνοδεύει. Η ενόρκως δηλούσα ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι καταχώρησε την παρούσα αγωγή ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα πατέρα της, συμφωνά με το περιεχόμενο του κλητηρίου εντάλματος και ότι δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 1.11.1977, που έγινε στη Λευκωσία, ο Ξενοφών Στυλιανού, ο οποίος απεβίωσε και διαχειρίστρια της περιουσίας του είναι η Εναγομένη 1 και η Εναγομένη 2 πώλησαν στον πατέρα της Ιχσάν Αλή ένα υπό ανέγερση διαμέρισμα στη Λευκωσία το οποίο περιγράφεται στην αίτηση. Η μεταβίβαση του επίδικου διαμερίσματος θα γινόταν βάσει της συμφωνίας μετά την έκδοση του ξεχωριστού τίτλου και όταν το τίμημα πώλησης θα εξοφλείτο πλήρως. Δυνάμει ρητού όρου της συμφωνίας το διαμέρισμα θα αποτελούσε ιδιοκτησία του αγοραστή μέχρι το θάνατο του. Με τον θάνατο του αγοραστή αυτό θα μεταβιβαζόταν στη σύζυγο του και με το θάνατο της θα μεταβιβαζόταν στην θυγατέρα τους, δηλαδή σ' αυτή, την ενόρκως δηλούσα. Ο πατέρας της, αγοραστής του επίδικου διαμερίσματος, κατέβαλε την προκαταβολή £6.000 και το ποσό των £5.000 πληρωνόταν κανονικά με μηνιαίες δόσεις ως η μεταξύ τους συμφωνία και μετά τον θάνατο του πατέρα της από αυτή. Μετά το θάνατο του πατέρα της και τον θάνατο του Ξενοφώντα Στυλιανού και την ανάληψη των υποχρεώσεων του από την Εναγομένη 1, ως διαχειρίστρια της περιουσίας του, δημιουργήθηκαν προβλήματα στην επικοινωνία μεταξύ τους σε ποιον έπρεπε να καταβάλλονται οι δόσεις και βέβαια δημιουργήθηκε πρόβλημα στην τιτλοποίηση του επίδικου διαμερίσματος για λόγους που δεν οφείλονταν σε αυτή. Στις 4.4.1979 η μητέρα της εκχώρησε γραπτώς σε αυτή όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της που πήγαζαν και ή απέρρεαν από το αγοραπωλητήριο ημερομηνίας 1.11.1977 και έτσι έπρεπε να μεταβιβαστεί σε αυτή το επίδικο διαμέρισμα. Η μη μεταβίβαση του επίδικου διαμερίσματος μέχρι σήμερα οφείλεται αποκλειστικά στις Εναγόμενες. Κάλεσε τις Εναγόμενες να προσέλθουν στο Κτηματολόγιο για μεταβίβαση στις 18.10.2000, πράγμα το οποίο δεν έπραξαν. Ούτε οι γονείς της αλλά ούτε και αυτή ακύρωσαν την συμφωνία. Στις 6.3.2008, μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, ο δικηγόρος της Εναγομένης 2 κ. Στέλιος Παναγίδης ειδοποίησε το δικηγόρο της ότι η Εναγομένη 2 είχε μεταβιβάσει το ½ μερίδιο της δυνάμει δωρεάς στην Εναγομένη
  8. Όταν της παραδόθηκε το διαμέρισμα μετά το θάνατο του πατέρα της κατά η περί το 1980 αρχικά διέμενε αυτή και στη συνέχεια το ενοικίασε και εισέπραττε τα ενοίκια. Αργότερα πώλησε το διαμέρισμα αλλά λόγω αδυναμίας της να μεταβιβάσει το επίδικο διαμέρισμα στον αγοραστή, αφού δεν μεταβιβάστηκε επ' ονόματι της το διαμέρισμα, ακυρώθηκε η πράξη πώλησης και ο αγοραστής εγκατέλειψε το επίδικο διαμέρισμα. Είναι επείγον όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα διότι υπάρχει άμεσος και ορατός κίνδυνος η Εναγομένη 1 και ή αντιπρόσωποι της να πωλήσουν το διαμέρισμα αφού ήδη το έχει διαθέσει προς πώληση και τοποθέτησε πινακίδα επί του επιδίκου ακινήτου ότι πωλείται και υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να αποξενώσει την επίδικη περιουσία και θα είναι αδύνατο να ικανοποιηθεί η απαίτηση της και η Εναγομένη να μην μπορεί να την αποζημιώσει σε χρήμα. Με βάση την αίτηση και την Ένορκη Δήλωση εκδόθηκε ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης. Η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση την οποία βάσισε στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.
  9. στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 Άρθρα 7 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960 άρθρο 33, στη Νομολογία του Ανωτάτου και στις Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης όπως αυτοί καταγράφονται στην Ειδοποίηση Ένστασης είναι οι ακόλουθοι. «
  10. Ο τίτλος της αγωγής είναι λανθασμένος καθ' ότι η τροποποίηση του τίτλου, η οποία επετράπη με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 14.12.2009 δεν έγινε στον καθορισθέντα χρόνο. Συνεπακόλουθα ο τίτλος παραμένει ως η αρχική αγωγή.
  11. Υπό την ισχυριζόμενη προσωπική ιδιότητα στη Καθ' ης η Αίτηση κανένα κλητήριο ένταλμα επεδόθη ούτε η Καθ' ης η Αίτηση είναι διάδικος ενώπιον του Δικαστηρίου. Ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος πατέρα της, παρόμοια Αίτηση έχει εκδικασθεί και απορριφθεί.
  12. Υπό την προσωπική ιδιότητα της ως Καθ' ης η Αίτηση 1, αυτή ουδεμία συμβατική ή άλλη νομική σχέση έχει ή υπάρχει μεταξύ Ενάγουσας και Εναγόμενης
  14. Η Ενάγουσα υπό την ισχυριζόμενη ιδιότητα της αν έχει οιανδήποτε βάση αγωγής αυτή θα πρέπει να διεκδικηθεί από τους αρχικούς πωλητές του διαμερίσματος κ.κ. Ξενοφώντα Στυλιανού και Σιμώνη Κοντοπούλλου και όχι από την Καθ' ης η Αίτηση 1 προσωπικά.
  15. Η απόκτηση του διαμερίσματος από την Καθ' ης η Αίτηση 1 έγινε στις 5.11.2002, αφού προηγουμένως το Πωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 1.11.1977 ακυρώθη λόγω παράβασης του από τον Αγοραστή Ιχσάν Αλή και οι νόμιμοι ιδιοκτήτες του, δηλαδή ο Ξενοφών Στυλιανού και η Σιμώνη Κοντοπούλλου μεταβίβασαν τούτο επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση 1 ονομαστικά, η οποία έκτοτε το κατέχει ως νόμιμος ιδιοκτήτης.
  16. Το διαμέρισμα δεν είναι επίδικο θέμα της αγωγής. Τούτο ήτο επίδικο εν όσω ίσχυε το Πωλητήριο Έγγραφο. Μετά την ακύρωση του πωλητηρίου εγγράφου και μετά τη μεταβίβαση του στην Καθ' ης η Αίτηση 1, τούτο έπαψε να είναι επίδικο θέμα. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την Ένορκο Δήλωση της Ιωάννας Στυλιανού ημερομηνίας 13.7.
  17. Η Ιωάννα Στυλιανού στην ένορκη της δήλωση αναφέρει ότι η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής θα έπρεπε να γίνει εντός 20 ημερών από την έκδοση του Διατάγματος, ήτοι μέχρι την 3.1.2010 πράγμα το οποίο δεν έγινε και συνεχίζει να ενάγεται ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα πατέρα της Ξενοφώντα Στυλιανού. Μετά που εξεδόθη τίτλος ιδιοκτησίας του διαμερίσματος και συγκεκριμένα το 1997 και αργότερα στις 21.7.2000 οι Εναγόμενες εκάλεσαν την ULGEN SCOTARIN η οποία κατοικούσε στο διαμέρισμα όπως το αργότερο μέχρι τις 19.8.2000 εξοφλήσει το υπόλοιπο του οφειλόμενου ποσού ταυτόχρονα με την μεταβίβαση, πράγμα το οποίο αρνήθη. Και δεύτερη προσπάθεια απέτυχε για να πεισθεί το εν λόγω πρόσωπο. Ακυρώθη το πωλητήριο έγγραφο και ο λόγος της μη μεταβίβασης του διαμερίσματος είναι η μη εξόφληση και η συνεπακόλουθη ακύρωση του πωλητηρίου εγγράφου. Η Εναγόμενη 2 μεταβίβασε το μερίδιο της στην Εναγομένη 1, διαχειρίστρια, προσωπικά. Η Ιωάννα Στυλιανού, η ενόρκως δηλούσα δηλαδή, κατέχει το διαμέρισμα ως ιδιοκτήτρια και όχι ως διαχειρίστρια της περιουσίας του Ξενοφώντος Στυλιανού. Εκ μέρους της Ενάγουσας υποβλήθηκε μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής αίτηση για έκδοση διατάγματος το οποίο να απαγορεύει στην Εναγομένη 1 την αποξένωση του επίδικου διαμερίσματος. Η αίτηση απορρίφθηκε καθότι η Εναγομένη 1, εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος, είχε εναχθεί ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Ξενοφώντα Στυλιανού. Η αγωγή δεν στρεφόταν προσωπικά εναντίον της και συνεπώς δεν μπορούσε να εκδοθεί εναντίον της το αιτούμενο απαγορευτικό διάταγμα. Ακολούθως υποβλήθηκε αίτηση τροποποίησης του τίτλου της αγωγής ούτως ώστε η Ιωάννα Στυλιανού να ενάγεται προσωπικά και όχι ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Ξενοφώντα Στυλιανού. Στις 14.12.2009 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα τροποποίησης της αγωγής όπως ήταν το πιο πάνω αίτημα. Στο ίδιο διάταγμα διατάσσετο η καταχώρηση του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος μέσα σε χρονικό διάστημα 20 ημερών από της έκδοσης του διατάγματος δηλαδή της 14ης Δεκεμβρίου
  18. Σύμφωνα με τη Διάταξη 25, Θ.2, αν ένας διάδικος που ζήτησε άδεια για διάταγμα για τροποποίηση δεν τροποποιήσει ανάλογα εντός του χρόνου που θα καθορίζεται για αυτό το σκοπό από το διάταγμα, ή αν δεν καθορίζεται χρόνος, τότε εντός δεκαπέντε ημερών από την ημερομηνία του διατάγματος, τέτοιο διάταγμα τροποποίησης αφού εκπνεύσει ο χρόνος που θα καθορίζεται όπως πιο πάνω ή οι δεκαπέντε μέρες, ανάλογα με την περίπτωση θα καθίσταται άκυρο εκτός αν ο χρόνος παραταθεί από το Δικαστήριο ή Δικαστή. Το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο στις 12.1.2010 δηλαδή εκτός του προβλεπόμενου από το διάταγμα χρονικού διαστήματος των 20 ημερών και συνεπώς κατέστη άκυρο. Εν όψει της πιο πάνω παράλειψης ή παρακοής της ενάγουσας προς το διάταγμα του Δικαστηρίου η αίτηση θα απορριφθεί και το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα θα ακυρωθεί. Παρά την πιο πάνω απόφαση μου θα προχωρήσω να εξετάσω την Αίτηση της Ενάγουσας και κάτω από το άρθρο 32 του Νόμου 14/
  19. Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως v. Pieris Estates Ltd

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρηση του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση KΟT ν. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ.(Ε) 255. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo ν. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, αυτό εμπίπτει στην σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269 - 70. Επιστρέφοντας στην πρώτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνονται από τα δικόγραφα ήτοι τη γενική οπισθογράφηση, υπενθυμίζοντας ότι η πρώτη προϋπόθεση αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης της Ενάγουσας, κρίνω ότι θα πρέπει να εξεταστεί μαζί με την δεύτερη προϋπόθεση προς αποφυγή επαναλήψεων. Η επόμενη προϋπόθεση αφορά στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα η Ενάγουσα να δικαιούται σε θεραπεία. Είναι φανερό ότι για την προϋπόθεση αυτή απαιτείται κάτι διαφορετικό αλλά και κάτι περισσότερο υπό μορφή απόδειξης από προηγουμένως. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η αγωγή του ενάγοντα έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557). Ανατρέχει για το σκοπό αυτό στη μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί με τη μορφή εγγράφων ενόρκων δηλώσεων, όχι βέβαια για να προβεί σε ευρήματα γεγονότων αλλά για να διαπιστώσει τη δυναμική της ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η μαρτυρία στο σύνολο της να μπορεί να αποδώσει στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία την οποία επιδιώκει η Ενάγουσα με την αγωγή της. Η Eνάγουσα πρέπει να αναφερθεί σε γεγονότα που να πείθουν το Δικαστήριο ότι έχει πραγματική προοπτική. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ακρόαση της αίτησης έγινε με βάση τα γεγονότα όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που επισυνάπτονται στη αίτηση και την ένσταση χωρίς να αντεξεταστεί οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες. Είναι παραδεκτό γεγονός και από τους δύο διαδίκους ή τουλάχιστον δεν υπάρχει αντίθετος ισχυρισμός ότι η έγγραφη συμφωνία δεν κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο. Συνεπώς δεν μπορεί να ζητείται με την αγωγή η ειδική εκτέλεση. Αυτό επίσης που δεν ζητά η Ενάγουσα είναι αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Βεβαίως τις αποζημιώσεις αυτές θα μπορούσε να τις ζητά από την περιουσία του Ξενοφώντα Στυλιανού μέσω της διαχείρισης της περιουσίας του και από την Εναγόμενη
  1. Δεν μπορεί να ζητά αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας από την ίδια την Εναγομένη
  2. Η Ενάγουσα με την οπισθογράφηση απαιτήσεως, ζητά εναντίον των Εναγομένων τα ακόλουθα: «Α Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάττει τις Εναγόμενες όπως παραδώσουν στην Ενάγουσα αμέσως ελευθέραν και κενήν την κατοχή του διαμερίσματος το οποίο ευρίσκεται στην οδό Χατζηδάκη αρ. 2, Διαμ. 22 και περιγράφεται στα πιστοποιητικά Ακίνητης Ιδιοκτησίας με αριθμό εγγραφής 2117 και 2118 Φ/Σχ. ΧΧΙ/54-2-1, Μπλοκ 25, Τεμ. 665, 666 και 668, ενορία Τρυπιώτη στη Λευκωσία. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάττει τις Εναγόμενες όπως μεταβιβάσουν στην Ενάγουσα και/ή σε οποιονδήποτε πρόσωπο ήθελε αυτή υποδείξει το διαμέρισμα το οποίο ευρίσκεται στην οδό Χατζηδάκη αρ. 2, Διαμ. 22 και περιγράφεται στα πιστοποιητικά Ακίνητης Ιδιοκτησίας με αριθμό εγγραφής 2117 και 2118 Φ/Σχ. ΧΧΙ/54.2-1, Μπλοκ 25, Τεμ. 665, 666 και 668, ενορία Τρυπιώτη στη Λευκωσία. Γ. Απόφαση για ποσό ΛΚ24.000 ήτοι ΛΚ400 μηνιαίως από 01-11-2002 μέχρι 31-10-2007 για παράνομη κατοχή και χρήση διαμερίσματος. Δ. ΛΚ400 μηνιαίως από 01-11-2007 ως αποζημιώσεις για την παράνομη κατοχή και χρήση του διαμερίσματος». Στην απόφαση Χρυσοστόμου ν. Χρυσοστόμου
(2003)1 Α.Α.Δ. σελίδα 1828 στη σελίδα 1832 λέχθηκαν τα εξής: «Αυτό όμως μας οδηγεί σε μια θεμελιακή πτυχή της υπόθεσης που διέφυγε της προσοχής των διαδίκων όσο και της ευπαιδεύτου Δικαστή. Και αν ακόμα όλα όσα ισχυρίζετο στην έκθεση απαίτησής του ο εφεσείων αποδεικνύοντο, η απαίτησή του θα έπασχε εν πάση περιπτώσει. Η ύπαρξη οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ του και της εφεσίβλητης για πώληση σε αυτόν του μεριδίου της στο εν λόγω κτήμα, εφόσον δεν υλοποιήθηκε με τη μεταβίβαση του μεριδίου , μόνο αγωγή για ειδική εκτέλεση, αν αυτή μπορούσε να εξασφαλιστεί, προς καθιέρωση της ιδιοκτησίας του, ή για αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας, θα μπορούσε να στηρίξει και όχι αγωγή για είσπραξη του ποσού της απαλλοτρίωσης που καταβάλλεται στο δεδομένο ιδιοκτήτη του απαλλοτριωθέντος κτήματος, στη μόνη δυνατή βάση του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Αυτή ήταν και η σύντομη απάντηση που θα έπρεπε να είχε δοθεί από το Δικαστήριο στην αγωγή η οποία ουσιαστικά ήταν εκ των δικών της όρων εντελώς αβάσιμη. Αντί τούτου, η ακρόαση μετατράπη σε αχρείαστη διερεύνηση του θέματος ισχύος συμφωνίας που μόνο στα πλαίσια αγωγής για ειδική εκτέλεση ή για αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας θα άρμοζε να εξετάζετο». Οι απαιτήσεις με στοιχεία Γ και Δ στην οπισθογράφηση εφόσον δεν ζητείται ειδική εκτέλεση της συμφωνίας πώλησης του επίδικου διαμερίσματος δεν μπορούσαν να στηριχθούν. Αποζημιώσεις για παράνομη κατοχή και χρήση ακινήτου μόνο από τον ιδιοκτήτη μπορούσαν να απαιτηθούν. Σε σχέση με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 δεν έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ως και επίσης ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας η Ενάγουσα να δικαιούται σε θεραπεία. Τέλος για τη διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ θα πρέπει να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Συνεπώς στο στάδιο αυτό εξετάζεται εάν τυχόν χρηματική αποζημίωση μπορεί να αποτελέσει ικανοποιητική θεραπεία για τον ενάγοντα στο τέλος της ημέρας. Εάν η απάντηση η οποία θα δοθεί είναι θετική, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος ή η διατήρηση σε ισχύ αποκλείεται. Ο πρωταρχικός σκοπός για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος είναι η προστασία των δικαιωμάτων που επικαλείται ο ενάγοντας κατά το ενδιάμεσο στάδιο που μεσολαβεί μέχρι την αποπεράτωση της δικαστικής διαδικασίας ώστε σε περίπτωση που τυχόν εκδοθεί τελική απόφαση υπέρ του, αυτή να μην αποδειχθεί ατελέσφορη επειδή είναι πλέον δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί η θεραπεία που ζητά ενώ συγχρόνως η αποζημίωση σε χρήμα δεν θα είναι ικανοποιητική ως θεραπεία για απόδοση πλήρους δικαιοσύνης. Η τύχη της τρίτης προϋπόθεσης συνδέεται με αυτή των δύο πρώτων προϋποθέσεων. Το άρθρο 32 αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση (βλ. Παναγίδου ν. Παναγίδου κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. σελίδα 396. Ενόψει των πιο πάνω και ειδικά της κατάληξης μου ότι δεν πληρούνται οι δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 η παρούσα αίτηση θα πρέπει να αποτύχει και το παρεμπίπτον προσωρινό διάταγμα της 10.6.2010 δεν δικαιολογείται να συνεχίσει να ισχύει και ακυρώνεται. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ'ης η Αίτηση-Εναγομένης 1 και εναντίον της Αιτήτριας-Ενάγουσας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.