Νέαρχου Τσαγγάρη ν. Τασούλλας Τσαγγάρη κ.α., Αρ. Αγωγής: 6779/09, 19.10.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A330 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6779/09 Μεταξύ: Νέαρχου Τσαγγάρη Ενάγοντα -και-
- Τασούλλας Τσαγγάρη
- Active Management Consultants Ltd Εναγομένων --------------- Αίτηση ημερ. 13.11.09 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 19.10.2010 Για Αιτητή-Ενάγοντα: κ. Δ. Κούτρας Για Καθ' ων η Αίτηση-Εναγομένους: κ. Χρ. Ματθαίου (κα Ηλιοφώτου για να ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα ενδιάμεση απόφαση είναι η τρίτη που εκδίδεται σε σχέση με τις διαφορές των διαδίκων. Να σημειώσω πως ο ενάγων έχει καταχωρίσει και την αγωγή 7419/09 στα πλαίσια της οποίας έχει εξασφαλίσει δύο προσωρινά διατάγματα σε σχέση με την κατοχή του επίδικου διαμερίσματος, τα οποία έχουν καταστεί απόλυτα δυνάμει δικαστικών αποφάσεων. Θα επαναλάβω τα όσα ανέφερα και στις προηγούμενες αποφάσεις μου, ότι δηλαδή η Εναγόμενη 1 υπήρξε σύζυγος του Ενάγοντα. Ο γάμος τους διαλύθηκε με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου στις 14.12.
- Από το γάμο τους έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, ένα εκ των οποίων είναι ακόμη ανήλικο. Ο Ενάγων με την παρούσα αγωγή, που κατέθεσε στις 13.11.09, αξιώνει εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 τις ακόλουθες θεραπείες. (Παρατίθενται αυτολεξεί.) «Α: Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίον να ακυρώνεται η μεταβίβαση 1100 μετοχών τις οποίας κατέχει η εναγομένη αρ.1 στην εναγομένην αρ.2 εταιρεία τις οποίες μεταβίβασε ο ενάγων στην εναγομένη αρ.1, ως αποτέλεσμα εξαναγκασμού και/ή ψυχικής πίεσης και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή άνευ ανταλλάγματος. Β: Αποζημιώσεις δια δόλον και δια ψευδείς παραστάσεις και/ή εξαναγκασμόν και/ή πίεση της εναγομένης αρ.1 προς τον ενάγοντα ο οποίος καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους ετύγχανε νόμιμος σύζυγος αυτής. Γ: Τόκο Νόμιμο. Δ: Τέλη και έξοδα.» Στις 13.11.09 ο Ενάγων καταχώρισε την υπό εκδίκαση Αίτηση με την οποία αξιώνει τα ακόλουθα προσωρινά διατάγματα: «Α) Την έκδοση προσωρινού διατάγματος εμποδίζοντας την εναγομένη αρ.1 από του να αποξενώσει καθ' οιονδήποτε τρόπο και/ή επιβαρύνει 1100 μετοχές που διατηρεί στην εναγόμενη αρ.2 εταιρεία μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου απαγορεύον στους εναγόμενους αρ.2 από του να πωλήσουν, υποθηκεύσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπον επιβαρύνουν το διαμέρισμα το ευρισκόμενο στο κτήμα υπ.αρ.εγγρ. 13/5373, τεμ.1002, Φ/Σχ.21/62Ε1, Δήμος Στροβόλου, οδός Θερμοπυλών 73, Στρόβολος, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Η Αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60και στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα το περιεχόμενο της οποίας παραθέτω αυτολεξεί. «
- Είμαι ο ενάγων - αιτητής στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και γνωρίζω καλά τα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης δια τα οποία δύναμαι να ορκισθώ θετικά.
- Η εναγόμενη αρ.1 τυγχάνει νόμιμος σύζυγος μου, του γάμου μας ιερολογηθέντος την 1/7/
- Εκ του γάμου μας, αποκτήσαμεν δύο τέκνα, τον Γιάννη και την Παναγιώτα, ηλικίας σήμερα 20 και 15 ετών αντίστοιχα.
- Εγώ είμαι λογιστής και διατηρώ το δικό μου λογιστικό γραφείο στην Λευκωσία, στην οδό Θερμοπυλών 73, γρ.201, Στρόβολος, όπου ευρίσκεται το επίδικο διαμέρισμα.
- Το Μάρτιο του έτους 1994, ίδρυσα την εναγόμενη αρ.2 εταιρεία, μαζί με την εταιρεία ACTIVE INSURANCE AGENCIES LTD, βλ. TEK.1 με 50% μετοχές έκαστος.
- Τον Νοέμβριο του 1998 η εταιρεία ACTIVE INSURANCE AGENCIES LTD μέτοχος των 50% των μετοχών της εναγομένης αρ.2, επιθυμούσε την αποχώρηση της από μέτοχος της εναγομένης αρ.2, εταιρείας τοιουτοτρόπως τις μετοχές της πιο πάνω εταιρείας της αγοράσαμεν με την σύζυγο μου, και με την αύξηση του κεφαλαίου οι μετοχές της εναγομένης αρ.2 ανήλθαν σε 900 μετοχές και 1100 μετοχές οι δικές μου ως εμφαίνεται το ΤΕΚ.
- Μετά την αγορά των πιο πάνω μετοχών, αποφάσισα ότι ήταν επάναγκες δια επέκταση των εργασιών μου ως Λογιστής να προέβαινα στην αγορά ενός διαμερίσματος εντός του οποίου θα ασκούσα το επάγγελμα του λογιστή.
- Έτσι προέβη στην αγορά του διαμερίσματος στην οδό Θερμοπυλών 73, διαμ.201, στον Στρόβολο, το οποίον ευρίσκεται στο κτήμα υπ.αρ.εγγρ. 13/5373, τεμ.1002, βλ.ΤΕΚ.3, όπου συνεχίζω να ασκώ μέχρι σήμερα το επάγγελμα του λογιστή το οποίο ενέγραψα επ' ονόματι της εναγομένης αρ.
- Τον Δεκέμβριο του έτους 2002 απέκτησα τον τίτλο του Εγκεκριμένου Ελεγκτή με απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών, βλ. ΤΕΚ.4, με τον όρο να μην ενεργώ ταυτόχρονα και ως λογιστής δια τους ίδιους πελάτες.
- Έτσι κατέστη αναπόφευκτο να αποχωρήσω από μέτοχος και Διευθυντής της εναγομένης αρ.2 και οι μετοχές του ΤΕΚ.2 να μεταβιβασθούν σε τρίτο πρόσωπο.
- Είχα προβεί σε διευθετήσεις ώστε οι 1100 μετοχές μου να μεταβιβασθούν έναντι νόμιμου ανταλλάγματος σε τρίτο πρόσωπο.
- Από το χρονικό αυτό σημείο, άρχισαν οι προστριβές μου με την εναγομένη αρ.1, η οποία ήθελε η ίδια, της μετοχές μου.
- Ως αποτέλεσμα αυτό είχαμε καυγάδες και η εναγομένη αρ.1 με εκδίωξε από την συζυγική οικία.
- Μετά την εκδίωξη μου προέβη στην ενοικίαση διαμερίσματος στο οποίο εγκαταστάθηκα μόνος μου και η εναγομένη αρ.1 λόγω της εμπιστευτικής και πλεονεκτικής σχέσεως στην οποία ευρίσκετο ως η μητέρα των παιδιών μου άρχισεν να ασκεί ψυχική πίεση σ' εμένα προκειμένου να τις μεταβιβάσω τις 1100 μετοχές της εναγομένης αρ.2 εταιρείας.
- Η εναγόμενη αρ.1 με την πίεση και τον εξαναγκασμό που μου άσκησε με ανάγκασε να μεταβώ μαζί της σε σύμβουλο γάμου διότι ως μου ελέχθη θα κινδύνευε ο γάμος μας, εάν δεν της μεταβίβαζα τις μετοχές της εναγομένης αρ.
- Προ της κατάστασης αυτής και της διάλυσης της οικογένειας μου και της απομάκρυνσης μου από τα δύο μου τέκνα και χωρίς ελευθέρα συναίνεση, αφού ήταν αποτέλεσμα ψυχικής πίεσης και εξαναγκασμού σύναψα προφορική συμφωνία με την εναγομένη εις την οποία θα μεταβίβασα τις 1100 μετοχές που είχα στην εναγόμενη αρ.2 εταιρεία, βλ.ΤΕΚ.5, άνευ ουδενός ανταλλάγματος.
- Είχα προέβη στην πράξη αυτή επειδή η εναγόμενη ήτο η νόμιμη σύζυγος μου και μητέρα των δύο παιδιών του, και δια του τρόπου αυτού θα διέσωζα τον γάμο του.
- Τοιουτοτρόπως με το ΤΕΚ.5 στις 27/10/2003 μεταβίβασα επ' ονόματι της εναγομένης αρ.1 τις 1100 μετοχές που κατείχα στην εναγομένη αρ.2 άνευ ουδενός ανταλλάγματος, και περαιτέρω με τις 900 μετοχές που ήδη είχαμεν αγοράσει μαζί κατέστη η απόλυτη ιδιοκτήτρια της εναγομένης αρ.2, επ'ονόματι της οποίας είναι εγγεγραμμένον και το διαμέρισμα 201, της οδού Θερμοπυλών 73, αρ.εγγρ. 13/5373, τεμ.1002, Φ/Σχ. 1/63Ε1, Δήμος Στροβόλου.
- Μετά την μεταβίβαση των μετοχών επ' ονόματι της εναγομένης αρ.1 ως ήτο η μεταξύ μας συμφωνία επέστρεψα στο συζυγικό οίκο. 20 Κατά ή περί της 3ης/4/2009 εγώ και η εναγομένη αρ.1 λόγω κλονιστικών γεγονότων ευρισκόμαστε σε διάσταση.
- Αναγκάσθηκα πάλι να φύγω από τον συζυγικό οίκο αφού εξεδιώχθη από τον εναγομένη αρ.
- Η καθ' ής η αίτηση μετά την διάσταση διεκδικεί όλες τις μετοχές της εναγομένης αρ.2 ως και το επίδικο διαμέρισμα στο οποίο ασκώ το επάγγελμα μου και προβαίνει σε ενέργειες προκειμένου να με εκδιώξει ή να με εξαναγκάσει να πληρώνω ενοίκιο, βλ.ΤΕΚ.
- Ως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου και τυγχάνω νομικής συμβουλής έχω καλήν υπόθεση και ενδεχόμενα να δικαιούμαι στις αιτούμενες θεραπείες.
- Εάν δεν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα η καθ' ης η αίτηση μετά βεβαιότητος θα προβεί στην πώληση του διαμερίσματος και θα είναι παντελώς αδύνατον να αποδοθεί δικαιοσύνη σ' εμένα, αφού θα με καταστρέψει επαγγελματικά.
- Προς επιβεβαίωση του ανωτέρω ισχυρισμού μου της εισηγήθηκα ενώπιον του δικηγόρου μου να μεταβιβάσει τις μετοχές επ' ονόματι μου και το επίδικο διαμέρισμα να μεταβιβασθεί επ' ονόματι του υιού μας, Γιάννη Τσαγγάρη, δυστυχώς η εναγομένη δεν απεδέχθη καθ' ότι πρόθεση της είναι το συντομότερο δυνατό να προβεί στην αποξένωση του, η αξία του οποίου ανέρχεται σε €100.
- Είμαι αξιόχρεος και δύναμαι να παράσχω οιονδήποτε εγγύηση ήθελε διάταξη το Σεβαστό Δικαστήριο.
- Η παρατηρούμενη μικρή καθυστέρηση δια έγερση της παρούσης αγωγής οφείλεται στις προσπάθειες στις οποίες είχα προβεί δια εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης μου με την εναγόμενη αφού είμαι σύζυγος, πραγματοποιήσαμε συνάντηση στο γραφείο του δικηγόρου μου. Σήμερα είμαι βέβαιος ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί κανένας συμβιβασμός, αφού η καθ' ης η αίτηση είναι αποθέσεως ισχύος, απόδειξη αυτού προ ολίγων ημερών, κατεχώρησε αίτηση διαζυγίου, στην οποία περιλαμβάνονται, ψεύδει και εκδίκηση εναντίον μου, με συνέπεια η προοπτική συμβιβασμού να είναι παντελώς αδύνατη.
- Αιτούμαι ως η αίτησις μου.» Οι Εναγόμενοι 1 και 2 εμφανίστηκαν στην Αίτηση και καταχώρισαν Ένσταση η οποία βασίζεται σε οκτώ λόγους τους οποίους έχω θέσει ενώπιόν μου. Ανάμεσα σε αυτούς περιλαμβάνεται και λόγος ότι αρμόδιο Δικαστήριο για εκδίκαση της παρούσας διαφοράς, είναι το Οικογενειακό Δικαστήριο. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Εναγόμενης
- Πρόκειται περί μίας αχρείαστα πολυσέλιδης Ένορκης Δήλωσης (καταλαμβάνει οκτώ δακτυλογραφημένες σελίδες) στην οποία προβάλλονται ισχυρισμοί, προφανώς για σκοπούς εντυπωσιασμού, οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης. Δεν θα τους παραθέσω. Θα αρκεστώ να αναφέρω πως για σκοπούς της παρούσας Αίτησης, δεν ενδιαφέρουν οι λόγοι για τους οποίου λύθηκε ο γάμος της με τον Ενάγοντα. Δεν ενδιαφέρει αν ο ενάγων ήταν πιστός σύζυγος. Δεν ενδιαφέρει αν ο Ενάγων είναι καλός και συνεπής πατέρας. Βεβαίως, δεν χρειάζεται να σχολιάσω το γεγονός ότι η Εναγόμενη 1 ζήτησε και εξασφάλισε «Ψυχολογική Εκτίμηση» από ψυχολόγο για να την χρησιμοποιήσει στην παρούσα υπόθεση, στην οποία Εκτίμηση γίνεται αναφορά, ανάμεσα σε άλλα, ότι τόσο η ίδια όσο και ο Ενάγων επισκέφθηκαν τον εν λόγω ψυχολόγο με την ελπίδα να σώσουν τον γάμο τους, ο οποίος τελικά δεν σώθηκε. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της όφειλε να την είχε ενημερώσει ότι τέτοιοι ισχυρισμοί δεν έχουν θέση στην παρούσα διαδικασία. Με άδεια του Δικαστηρίου, καταχωρίστηκαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, στο περιεχόμενο των οποίων θα αναφερθώ όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Έχω θέσει ενώπιον μου και τα όσα ανάφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους. Λόγος Ένστασης ότι αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Οικογενειακό Oι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι αρμόδιο Δικαστήριο για την επίλυση της παρούσας διαφοράς είναι το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας και όχι το Επαρχιακό Δικαστήριο. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση, η παρούσα υπόθεση αφορά σε περιουσιακές σχέσεις συζύγων. Μελετώντας προσεκτικά τις αιτούμενες θεραπείες οι οποίες ουσιαστικά αφορούν σε αποζημιώσεις και ακύρωση μεταβίβασης μετοχών συνεπεία ψυχικής πίεσης, δόλου, ψευδών παραστάσεων και/ή εξαναγκασμού, καταλήγω χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία πως το Οικογενειακό Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα διαφορά. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Κωνσταντίνου
(2004)1(Β) ΑΑΔ 1192, η αγωγή βασιζόταν σε οχληρία και παράνομη επέμβαση. Κρίθηκε ότι οι εν λόγω αξιώσεις δεν ήταν «θέμα περιουσιακών σχέσεων των συζύγων ή οποιαδήποτε άλλη γαμική ή οικογενειακή διαφορά» εντός της έννοιας του άρθρου 11
(2)(ε) του Νόμου 23/90. Ως εκ τούτου, βρίσκω ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Λόγος Ένστασης ότι το Δικαστήριο έπρεπε να απορρίψει την μονομερή αίτηση και όχι να διατάξει την επίδοσή της. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος. Η Δ.48 θ.8
(3)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ρητά προβλέπει πως το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται μονομερούς αιτήσεως μπορεί να δώσει οδηγίες όπως αυτή γνωστοποιηθεί σε οποιοδήποτε πρόσωπο, ως ήθελε κριθεί αναγκαίο. To πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Quantum Telecommunications Ltd
(2005)1(Β) Α.Α.Δ.901, απαντά στον πιο πάνω λόγο ένστασης (σελ.913): «Πολύ πιο απλό και ωφέλιμο για το δικαστήριο να ορίσει την ex parte αίτηση για ακρόαση σε λίγες μέρες αφού αυτή επιδοθεί και σε κάθε επηρεαζόμενο και έτσι να αποφανθεί τελεσίδικα». Το Δικαστήριο εδώ, αυτό έπραξε και με αυτήν του την ενέργεια δεν έχουν παραβλαφθεί τα δικαιώματα των Εναγομένων. Αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της εναγόμενης 2 Μελετώντας προσεκτικά το κλητήριο ένταλμα και την έκθεση απαίτησης που καταχωρίστηκε στις 9.9.10, διαπιστώνω πως δεν προκύπτει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της εναγόμενης 2 εταιρείας. Ούτε αξιώνεται οποιαδήποτε θεραπεία εναντίον της. Η αίτηση σε σχέση με το αξιούμενο υπό (Β) προσωρινό διάταγμα εναντίον της εταιρείας απορρίπτεται. Προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος Σε διαδικασίες έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, έργο του Δικαστηρίου είναι μόνο η διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων που καθορίζονται από το Νόμο για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. Το Δικαστήριο προσεγγίζει την προσαχθείσα μαρτυρία μόνο για τους σκοπούς αυτούς. Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από την υπόθεση Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, όπου στη σελ.267 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "I would like to observe that at the stage of granting or refusing an interlocutory injunction, such as the one which was made in the present case, the parties should limit themselves to the issue of whether or not, in the light of the provisions of section 32
(1)of Law 14/60 and of the relevant principles of law, such an injunction should be granted; and this clearly interlocutory stage of the proceedings should not be treated as an opportunity for the parties to fight out the merits of the case either by adducing evidence or by advancing arguments in this respect." (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) To ίδιο και στην υπόθεση Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1B A.A.Δ. 788, όπου στη σελ.797 τονίστηκε ότι, "Δεν πρέπει, επίσης να λησμονούμε ότι γενικώς η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων." (Bλέπε επίσης τις υποθέσεις Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Demades Overseas Ltd v. Studio MΑ.SΤ. Ltd
(1996)1Β Α.Α.Δ. 799.) Πάρα πολλές αποφάσεις των Κυπριακών Δικαστηρίων έχουν αναλύσει τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/60. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω τις υποθέσεις Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo (πιο πάνω), Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Π.Χ"Βασίλη
(1989)1 C.L.R.
- Βεβαίως, η Αίτηση βασίζεται και στο άρθρο 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Η πρόνοια του άρθρου αυτού ότι είναι πιθανόν ο Ενάγων να εμποδιστεί στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του, αν δεν εκδοθεί το παρεμπίπτον διάταγμα, ουσιαστικά ισοδυναμεί με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
- Στην A.B.Ρ. Ηoldings Ltd v. A.Κιταλίδη κ.ά. (Αρ.2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, τονίζεται ότι το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει στα Δικαστήρια ευρύτατες εξουσίες για έκδοση οποιωνδήποτε διαταγμάτων, όταν κάτι τέτοιο κρίνεται δίκαιο ή πρόσφορο χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός. Δεν θα παραθέσω τις γνωστές προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Θα αρκεστώ να αναφέρω πως αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις, θα πρέπει στο τέλος να εξετάσει και να σταθμίσει όλα τα γεγονότα για να αποφασίσει αν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα (βλ. τις πιο πάνω υποθέσεις Οδυσσέως και Π.Χ"Βασίλη). Στην παρούσα υπόθεση, ο Ενάγων είναι αυτός που πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ως επίσης και για το δίκαιο και εύλογο της έκδοσης του. Μετά την καταχώριση της Ένστασης από την Εναγόμενη 1, το Δικαστήριο έχει ενώπιον του τόσο τις θέσεις και τη μαρτυρία του Ενάγοντα όσο και τις θέσεις και τη μαρτυρία της Εναγόμενης 1, και με βάση τα πιο πάνω εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Αν ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν, θα εκδώσει ή οριστικοποιήσει το διάταγμα, αν όχι, θα απορρίψει την Αίτηση. Μαρτυρία του ενάγοντα σε σχέση με τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες μεταβίβασε τις επίδικες μετοχές στην εναγόμενη 1 - τότε σύζυγο του Έχω μελετήσει προσεκτικά τη μαρτυρία του ενάγοντα σε σχέση με το πως μεταβίβασε στη σύζυγο του τις 1100 μετοχές. Ο ενάγων ισχυρίζεται ότι το έπραξε για να σώσει το γάμο του. Γενικά και αόριστα ισχυρίζεται ότι η σύζυγος του άρχισε να ασκεί ψυχική πίεση στον ίδιο για να της μεταβιβάσει τις μετοχές. Δεν διευκρινίζει σε τί συνίσταται αυτή η ψυχική πίεση. Ούτε βεβαίως συνιστά ψυχική πίεση το γεγονός ότι συμφώνησε να της μεταβιβάσει τις μετοχές για να σώσει το γάμο του. Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως στην έκθεση απαίτησης του η οποία καταχωρίστηκε μετά που επιφυλάχθηκε η απόφαση στην παρούσα αίτηση, αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι η μεταβίβαση των μετοχών έγινε «υπό προϋποθέσεις καταπιστεύματος ώστε η εναγόμενη να κατέχει τις μετοχές προς όφελος του». Με άλλα λόγια, από τη μια ισχυρίζεται πως η εναγόμενη 1 απέκτησε παράνομα την κυριότητα των μετοχών και από την άλλη ισχυρίζεται ότι αυτές μεταβιβάστηκαν στην εναγόμενη 1 για να τις κατέχει για λογαριασμό του. Δεν μπορώ επίσης να αγνοήσω πως η κατ΄ ισχυρισμόν παράνομη συμπεριφορά έλαβεν χώρα στις 27.10.03 και η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε στις 13.11.09. Για αυτήν του την αδράνεια να κινηθεί δικαστικώς ενωρίτερα, ουδεμία αναφορά κάνει. Καταλήγω χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία πως εδώ υπάρχει και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην έναρξη δικαστικής διαδικασίας. Δεν θεωρώ πως θα ήταν ορθό και δίκαιο, επειδή επήλθε διάσταση 5 ½ περίπου χρόνια μετά την κατ΄ ισχυρισμόν παράνομη μεταβίβαση των μετοχών, να δοθούν τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα, όταν μάλιστα αυτή η κατ΄ ισχυρισμόν ψυχική πίεση δεν φέρεται να συνέχισε να ασκείται όλα αυτά τα χρόνια. Ακόμη όμως και αν έβρισκα ότι συντρέχουν η πρώτη και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, δεν θα ήμουν έτοιμος να εκδώσω τα αιτούμενα διατάγματα, αφού βρίσκω πως δεν ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση. Όσον αφορά στην εν λόγω προϋπόθεση, παραπέμπω στην μελέτη του κ. Γ. Κωνσταντινίδη, Ανώτερου Δικαστή όπως ήταν τότε, «Η εξουσία των Δικαστηρίων για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων στην Κύπρο» που δημοσιεύτηκε στο CORPUS DE JURE CYPRII του Συμβουλίου Νομικών Σπουδών, Τεύχος 1, 1987 όπου στη σελ.211 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ύπαρξη κάποιου δικαιώματος που φέρεται να έχει προσβληθεί ή που υπάρχει κίνδυνος να προσβληθεί ή να συνεχίσει να προσβάλλεται. Αλλά και η ύπαρξη δικαιώματος και η ισχυριζόμενη ή επαπειλούμενη προσβολή του, δεν είναι αρκετές νια να δικαιολογήσουν την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος. Πρέπει ταυτόχρονα να διαγνώσκεται ότι η έκδοση του είναι όρος συντελεστικός για τη διατήρηση των δυνατοτήτων που υπάρχουν για την απονομή πλήρους δικαιοσύνης στο τέλος. Απαιτείται, δηλαδή, να φαίνεται ότι χωρίς το διάταγμα, θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) Ο ενάγων αναφέρει πως η εναγόμενη 1 προβαίνει σε ενέργειες προκειμένου να τον εκδιώξει ή να τον εξαναγκάσει να πληρώσει ενοίκιο επειδή κατέχει το επίδικο διαμέρισμα. Ως αναφέρθηκε, ο ενάγων έχει ήδη καταχωρίσει άλλην αγωγή εναντίον των εναγομένων σε σχέση με την κατοχή του επίδικου διαμερίσματος. Πρόκειται για την αγωγή 7419/09 στα πλαίσια της οποίας έχει εξασφαλίσει προσωρινά διατάγματα τα οποία με αποφάσεις του δικαστηρίου ημερομηνίας 23.2.2010 και 14.5.2010 έχουν οριστικοποιηθεί. Με τα εν λόγω διατάγματα ο ενάγων δικαιούται να κατέχει το επίδικο διαμέρισμα και να το χρησιμοποιεί για τις επαγγελματικές του δραστηριότητες μέχρι εκδίκασης της αγωγής. Ο ενάγων ισχυρίζεται επίσης πως αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα η εναγόμενη 1 θα πωλήσει το διαμέρισμα (το οποίο ας σημειωθεί ανήκει στην εναγόμενη 2 εταιρεία) και θα είναι αδύνατο να αποδοθεί δικαιοσύνη στον ίδιο αφού θα τον καταστρέψει επαγγελματικά. Η πώληση ενός ακινήτου δεν καταργεί τα δικαιώματα κατοχής του ακινήτου που έχουν τρίτα πρόσωπα, και ο ενάγων στην αγωγή 7419/09 ισχυρίστηκε ότι συνήψε συμφωνία για να κατέχει το επίδικο διαμέρισμα εφ΄ όρου ζωής και χωρίς την καταβολή ενοικίου. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ευρεία. Προς τούτο παραπέμπω στην υπόθεση Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd.,
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1237, όπου στη σελίδα 1244 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Προτού ασχοληθούμε με τους λόγους έφεσης, σημειώνουμε ότι δεν υπάρχουν αυστηρά οριοθετημένα πλαίσια, μέσα στα οποία ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί. Ακολουθεί ότι το Εφετείο δεν επεμβαίνει, παρά μόνο εάν διαπιστώσει ότι η διακριτική αυτή ευχέρεια ασκήθηκε έξω από κάθε πλαίσιο αρχών, που η νομολογία αναγνωρίζει. Τα όσα αναφέρονται στις αποφάσεις, στις οποίες οι συνήγοροι μας παρέπεμψαν, δεν μπορεί παρά να ιδωθούν μέσα στο σύνολο των δικών τους γεγονότων και περιστατικών.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Τέλος, πρέπει να αναφέρω πως δεν έχει προβληθεί ισχυρισμός ότι είναι αδύνατο να υπολογισθεί η αξία των 1,100 μετοχών. Τα γεγονότα και περιστατικά της παρούσας υπόθεσης δεν είναι τέτοια που να συνηγορούν υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Θεωρώ, για τους πιο πάνω λόγους, πως η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της απόρριψης της αίτησης. Η αίτηση απορρίπτεται. Ο ενάγων καταδικάζεται στα έξοδα της αίτησης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο. [Υπ.] ......... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο