Παναγιώτα Χαραλάμπους ν. Mavroudis Global Tranportations Logistics Ltd κ.α., Αγωγή αρ: 8411/05, 21 Οκτωβρίου, 2010

Παναγιώτα Χαραλάμπους ν. Mavroudis Global Tranportations Logistics Ltd κ.α., Αγωγή αρ: 8411/05, 21 Οκτωβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A334 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ: 8411/05 Παναγιώτα Χαραλάμπους Ενάγουσα Και

1. Mavroudis Global Tranportations & Logistics Ltd
2. G. M. Pioneer Bonded Ltd
3. Andreas Meletiou Ltd Εναγομένων Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διαταγμάτων ημερ. 16.11.07 και 24.9.08 -------------------------------- 21 Οκτωβρίου, 2010 Για την ενάγουσα, εμφανίζεται ο κ. Χρ. Α. Καμπούρης. Για τους εναγομένους αρ. 1 και 2, εμφανίζεται ο κ. Μ. Μιχαήλ για κ.κ Κολοκασίδης Χατζηπιερής και Σία Δ.Ε.Π.Ε. Απόφαση Η ενάγουσα εγκαλεί τους εναγομένους αρ. 1 και 2, δύο νομικά πρόσωπα ως δηλώνει το όνομά τους, για αντισυμβατική συμπεριφορά και για παράβαση καθήκοντος επιμέλειας. Την ίδια συμπεριφορά απέδιδε, κατ΄ αρχάς, και στους εναγομένους αρ.
4. Όμως, διαρκούσης της ακροαματικής διαδικασίας, απέσυρε την αγωγή εναντίον τους. Έτσι, η αγωγή απερρίφθηκε όσον αφορά στους εναγομένους αρ.
5. Δικογραφημένη βάση της αγωγής είναι η ακόλουθη: Η ενάγουσα, Κύπρια η οποία διαμένει προσωρινώς στο Λονδίνο και επισκέπτεται την Κύπρο κατά τις καλοκαιρινές διακοπές, είναι ιδιοκτήτρια ενός παλαιού αυτοκινήτου μάρκας Mercedes, το οποίο είναι αντίκα («το αυτοκίνητο»). Περί τις 4.9.01 αυτή συνήψε συμφωνία με τους εναγομένους αρ. 1, οι οποίοι ασχολούνται επαγγελματικά με την αποταμίευση εμπορευμάτων, δυνάμει της οποίας τους παρέδωσε το αυτοκίνητο με σκοπό να το φυλάξουν έως και τις 17.2.
6. Συμφωνήθηκε ότι οι εναγομένοι αρ. 1 θα φύλατταν το αυτοκίνητο σε σκεπασμένη αποθήκη, αδιαπέραστη από βροχή και ήλιο και θα το συντηρούσαν. Συμφωνήθηκε, επίσης, πώς μόλις η ενάγουσα το ζητούσε, οι εναγόμενοι αρ. 1 θα της παρέδιδαν το αυτοκίνητο στην κατάσταση πού αυτό βρισκόταν όταν τους παρεδόθηκε. Η ενάγουσα θα κατέβαλλε στους εναγομένους αρ. 1 συμφωνηθείσα και/ή λογική αμοιβή. Περαιτέρω, συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων και/ή υπήρξε συναντίληψη αυτών και/ή αυτό επιβάλλει η νομοθεσία και/ή η πρακτική και/ή επαγγελματική δεοντολογία των εναγομένων αρ. 1 και 2 πώς αυτοί θα έφεραν την πλήρη και απόλυτη ευθύνη για τυχόν απώλεια, βλάβη ή ζημιά του αυτοκινήτου ενόσω αυτό βρισκόταν υπό τη φύλαξή τους. Αρχικώς, οι εναγομένοι αρ. 1 τοποθέτησαν το αυτοκίνητο σε αποθήκη των εναγομένων αρ. 2 και στη συνέχεια, περί τις 17.2.05, σε αποθήκη των εναγομένων αρ.
7. Περί τις 22.7.05 η ενάγουσα μετέβηκε στην αποθήκη των εναγομένων αρ. 3 για να παραλάβει το αυτοκίνητο αφού εξόφλησε τα αποθηκευτικά τέλη. Εκεί βρήκε το αυτοκίνητο στο ύπαιθρο και διεπίστωσε πώς αυτό υπέστη εκτεταμένες ζημιές συνολικού κόστους €3918,
8. Οι εναγομένοι αρ. 1 και 2 τοποθέτησαν το αυτοκίνητο στο ύπαιθρο, σε χορταριασμένο χωράφι, με αποτέλεσμα αυτό να εκτίθεται στη βροχή, την υγρασία, τον ήλιο και τα ζώα. Επίσης, αυτοί άφησαν ανοιχτό το παράθυρο του συνοδηγού, με αποτέλεσμα η βροχή να καταστρέψει την ταπετσαρία του αυτοκινήτου. Τέλος, οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2 παρέλειψαν να προστατεύσουν το αυτοκίνητο από την σκόνη, τα περιττώματα των ζώων και των πτηνών και τις τρίχες των γάτων που κατέφευγαν στο εσωτερικό του αυτοκινήτου. Δικογραφημένη θέση των εναγομένων αρ. 1 και 2 είναι η ακόλουθη: Οι ίδιοι ουδέποτε συμφώνησαν με την ενάγουσα τα όσα αυτή ισχυρίζεται. Συμφώνησαν μόνον για τη φύλαξη του αυτοκινήτου σε υπαίθρια, περιφραγμένη αποθήκη των εναγομένων αρ. 2 έναντι του ποσού των Λ.Κ.15 μηνιαίως. Το ποσόν αυτό ήταν μικρότερο του αντίστοιχου για φύλαξη σε καλυμμένη αποθήκη. Η διάρκεια της φύλαξης δεν καθορίσθηκε. Καθ΄ όλην τη διάρκεια της φύλαξής του στην αποθήκη των εναγομένων αρ. 2, το αυτοκίνητο ήταν σε άριστη κατάσταση. Περί τα τέλη Ιανουαρίου του έτους 2005 οι εναγομένοι αρ. 2 ανέστειλαν τις εργασίες τους, ειδοποίησαν σχετικώς την ενάγουσα και η επίδικη συμφωνία τερματίσθηκε. Η ενάγουσα εξόφλησε όσα όφειλε για την φύλαξη του αυτοκινήτου στην αποθήκη των εναγομένων αρ. 2 και συμφώνησε τη μεταφορά και φύλαξή του, υπό τους ίδιους όρους, στην αποθήκη των εναγομένων αρ.
9. Το αυτοκίνητο δεν υπέστη τις ζημιές τις οποίες απαριθμεί η ενάγουσα. Εν πάση περιπτώσει, εάν πράγματι το αυτοκίνητο υπέστη ζημιές, αυτές αποτελούν φυσική φθορά και οφείλονται στη διάρκεια και το είδος της φύλαξης που επέλεξε η ενάγουσα. Εν προκειμένω, οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2 εξεπλήρωσαν όλες τις συμβατικές υποχρεώσεις και τα νόμιμα καθήκοντά τους και ενήργησαν με επιμέλεια. Δια της απάντησής της η ενάγουσα απορρίπτει όσα οι εναγομένοι αρ. 1 και 2 προβάλλουν ως υπεράσπιση. Προσθέτει πως ουδέποτε οι εναγομένοι αρ. 1 και 2 την ενημέρωσαν για την ανάγκη μεταφοράς και φύλαξης του αυτοκινήτου σε άλλη αποθήκη, ουδέποτε συμφώνησε η ίδια για κάτι τέτοιο και ουδέποτε τερματίσθηκε η συμφωνία της με τους εναγομένους αρ. 1 και
10. Πληροφορήθηκε για την μεταφορά και την φύλαξη του αυτοκινήτου στην αποθήκη των εναγομένων αρ. 3 κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας του συζύγου της με αυτούς. Για να αποδείξει την υπόθεσή της κατέθεσε η ίδια η ενάγουσα (Μ.Ε.1) και κάλεσε, ως μάρτυρές της, το σύζυγό της Σταύρο Πιττορτή (Μ.Ε.2), τον Γιώργο Γιωργαλλή (Μ.Ε.3), τον Κωνσταντίνο Τελεβάντο (Μ.Ε.4) και τον Ανδρέα Μενελάου (Μ.Ε.5). Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρίας τους, τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν και έγγραφη μαρτυρία. Για την υπεράσπιση κατέθεσε ενόρκως ο Γιώργος Μαυρουδής (Μ.Υ.1). Ακολουθεί σκιαγράφηση και σχολιασμός της μαρτυρίας: Κατά την κυρίως εξέτασή της, η ενάγουσα (Μ.Ε.1), αποκλίνουσα από ουσιώδεις δικογραφημένες θέσεις της, δήλωσε τα ακόλουθα: Ως μόνιμη κάτοικος Λονδίνου απεφάσισε να μην εκτελωνίσει το αυτοκίνητο, το οποίο μετέφερε από την Αγγλία στη Δημοκρατία για να το χρησιμοποιεί όταν επισκέπτεται την πατρίδα της για διακοπές. Επέλεξε τη διαδικασία τοποθέτησης και φύλαξής του σε εξουσιοδοτημένη αποθήκη για όσον χρόνο αυτή βρισκόταν στο Λονδίνο. Το Σεπτέμβριο του έτους 2001, όταν τελείωσαν οι διακοπές της στην Κύπρο, ανέθεσε στους εναγομένους αρ. 1 και 2 να φυλάττουν το αυτοκίνητο σε κλειστή αποθήκη τους και να το έχουν έτοιμο για χρήση όταν θα τους το ζητούσε. Δεν θυμάται με ποία φυσικά πρόσωπα, ως εκπροσώπους των εναγομένων αρ. 1 και 2, συνομίλησε σχετικώς. Αρχές του έτους 2005 της τηλεφώνησαν οι εναγομένοι αρ. 1 και 2, την ενημέρωσαν για τον επικείμενο τερματισμό των εργασιών της αποθήκης τους και της ζήτησαν να μετακινήσει το αυτοκίνητο. Της ανέφεραν πώς η μετακίνηση θα έπρεπε να γίνει έως και τις 17.2.
11. Ευρισκόμενη στο Λονδίνο, η ίδια αδυνατούσε να διεκπεραιώσει τη διαδικασία αυτή. Έτσι, εξουσιοδότησε τους εναγομένους αρ. 1 και 2 να ενεργήσουν εκ μέρους της. Το αυτοκίνητο μετεφέρθηκε σε αποθήκη των εναγομένων αρ. 3 με τους οποίους συνομίλησε και από τους οποίους ζήτησε να φυλάττουν το αυτοκίνητο σε κλειστό χώρο και να το συντηρούν. Πλην όμως, όταν το καλοκαίρι του έτους 2005 ανεζήτησε το αυτοκίνητο στην αποθήκη των εναγομένων αρ. 3, και ήταν η πρώτη φορά που θα το έβλεπε μετά το Σεπτέμβριο του έτους 2001, το βρήκε σε μια υπαίθρια μάντρα γεμάτη σκόνη και αγκάθια. Το αυτοκίνητο ήταν σε άθλια κατάσταση. Ήταν βρώμικο, γεμάτο σαλιγκάρια και φτερά. Αυτό που αντίκρισε τη συγκλόνισε γιατί το αυτοκίνητο ήταν μοναδικό και είχε συλλεκτική και συναισθηματική αξία. Εν τέλει το διόρθωσε με δικά της έξοδα. Αντεξετασθείσα από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγομένων αρ. 1 και 2, η ενάγουσα απεκάλυψε πως η επίδικη συμφωνία με τους εναγομένους αρ. 1 και 2, συνήφθηκε και με την ενεργό ανάμειξη του συζύγου της, ως του εκπροσώπου της. Απεκάλυψε, επίσης, πως η ίδια δεν θυμόταν πότε ακριβώς συνήφθηκε η συμφωνία και ούτε γνώριζε πλήρως τους όρους της. Είναι όμως, βεβαία πως η ίδια και ο σύζυγός της ρητώς ζήτησαν από τους εναγομένους αρ. 1 και 2 να φυλάττουν το αυτοκίνητο σε κλειστή αποθήκη έναντι αμοιβής Λ.Κ.15 - μηνιαίως. Στην υποβολή ότι η επίδικη συμφωνία προνοούσε για την τοποθέτηση και φύλαξη του αυτοκινήτου σε υπαίθρια, περιφραγμένη αποθήκη γιατί η φύλαξη σε κλειστή αποθήκη θα στοίχιζε περισσότερα, η ενάγουσα (Μ.Ε.1) απήντησε επί λέξει: «Αποκλείεται. Ίσως, όμως, ο άνδρας μου να τους είπε ότι θα τα βρούμε στο θέμα των λεφτών». Ο Σταύρος Πιττορτής (Μ.Ε.2), επανέλαβε, κατά την κυρίως εξέτασή του, την ουσία της μαρτυρίας της συζύγου του, αποκλίνων, ομοίως, από ουσιώδεις δικογραφημένες θέσεις της. Ο Σταύρος Πιττορτής (Μ.Ε.2) δήλωσε πώς ουσιώδης όρος της προφορικής συμφωνίας με τους εκπροσώπους των εναγομένων αρ. 1 και 2, τους οποίους, επίσης, δεν κατωνόμασε, ήταν η τοποθέτηση και φύλαξη του αυτοκινήτου σε κλειστή αποθήκη. Ο μάρτυρας απέφυγε να προσδιορίσει τη συμφωνηθείσα αμοιβή για τη φύλαξη αυτή. Δήλωσε, επίσης, πώς δεύτερος ουσίωδης όρος ήταν η εκ μέρους των εναγομένων αρ. 1 και 2 συντήρηση του αυτοκινήτου. Με τον όρο «συντήρηση» ο ίδιος εννοεί πως το αυτοκίνητο έπρεπε να ήταν συνεχώς καθαρό, συγυρισμένο και «έτοιμο για το δρόμο». Δέχθηκε πώς περί τον Ιανουάριο του έτους 2005 οι εναγομένοι αρ. 1 και 2 τον ενημέρωσαν για την άναγκη μεταφοράς του αυτοκινήτου σε άλλη αποθήκη. Ο ίδιος ανέθεσε σε αυτούς την όλη εργασία. Ο Σταύρος Πιττορτής (Μ.Ε.2) επέμεινε πως η συνεννόησή του με τον κ. Ανδρέα Μελετίου, εκπρόσωπο των εναγομένων αρ. 3, περιελάμβανε τους ίδιους ουσιώδεις όρους: τοποθέτηση και φύλαξη του αυτοκινήτου σε κλειστή αποθήκη και συντήρησή του. Ως και η ενάγουσα (Μ.Ε.1), ο Σταύρος Πιττορτής (Μ.Ε.2) ανεφέρθηκε στην μοναδικότητα και τη συλλεκτική και συναισθηματική αξία του αυτοκινήτου και περιέγραψε με έντονα χρώματα την, κατ΄ ισχυρισμόν, κακή κατάστασή του, όταν το παρέλαβε από την αποθήκη των εναγομένων αρ.
12. Χαρακτήρισε την όλη κατάσταση ως «μια αθλιότητα». Επί του σημείου τούτου υπήρξε, τουλάχιστον, εξ ίσου δραματικός με την ενάγουσα. Αντεξετασθείς από το συνήγορο των εναγομένων αρ. 1 και 2, ο Σταύρος Πιττορτής (Μ.Ε.2) δέχθηκε πώς κατά τις συνομιλίες του με τους εναγομένους αρ. 1 και 2 αυτοί τον πληροφόρησαν για τα διαφορετικά ποσά που ζητούσαν αναλόγως του είδους της αποθήκης όπου θα φύλατταν το αυτοκίνητο (υπαίθρια ή κλειστή). Ισχυρίσθηκε, όμως, πώς δεν θυμάται τα ποσά αυτά. Τέλος, ο μάρτυρας κατέθεσε δύο εκτιμήσεις για τις ζημιές που υπέστη το αυτοκίνητο λόγω της, κατ΄ ισχυρισμόν, κακής φύλαξής του (τεκμήρια 19 και 20). Σχολιάζοντας δε την πρώτη εκτίμηση (τεκμήριο 19), η οποία αναφέρει ως συνολικό κόστος επιδιόρθωσης των ζημιών, το ποσόν των Λ.Κ.1.953,59, ο Σταύρος Πιττορτής (Μ.Ε.2) δήλωσε πως πρόκειται για μια συντηρητική εκτίμηση και πως, στην πραγματικότητα, το αυτοκίνητο υπέστη μεγαλύτερες ζημίες. Ο Γιώργος Γιωργαλλής (Μ.Ε.3), σύζυγος της αδελφής της ενάγουσας, δήλωσε πως τον Αύγουστο του έτους 2001 συνόδευσε αυτήν και το σύζυγό της, Σταύρο Πιττορτή (Μ.Ε.2), στην αποθήκη των εναγομένων αρ. 1 και 2 με σκοπό να τοποθετήσουν το αυτοκίνητο για φύλαξη. Εκεί τους υπεδείχθηκε συγκεκριμένο μέρος εντός της κλειστής αποθήκης, όπου και το στάθμευσαν. Τους ανεφέρθηκε πώς το συγκεκριμένο εκείνο μέρος θα ήταν το μέρος φύλαξης του αυτοκινήτου. Δύο μήνες αργότερα, έτυχε να δει το αυτοκίνητο στο ύπαιθρο. Ζήτησε από τους υπευθύνους να το τοποθετήσουν μέσα στην κλειστή αποθήκη. Δεν είδε το αυτοκίνητο ξανά στο ύπαιθρο και υπέθεσε πως, πράγματι, οι υπεύθυνοι το μετέφεραν στην κλειστή αποθήκη. Δεν ενημέρωσε το σύγαμβρό του για το περιστατικό. Ο Κωνσταντίνος Τελεβάντος (Μ.Ε.4), εκτιμητής ζημιών μηχανοκίνητων, δήλωσε πώς επιθεώρησε το αυτοκίνητο τον Ιούλιο του έτους 2005, όταν αυτό βρισκόταν ήδη σε συνεργείο επιδιόρθωσης. Οι ζημιές και οι φθορές που διεπίστωσε οφείλονται αποκλειστικώς στο γεγονός πώς το αυτοκίνητο έμεινε εκτεθειμένο στο ύπαιθρο για αρκετό καιρό. Ετοίμασε σχετικώς γραπτές εκτιμήσεις, τα τεκμήρια 19 και
13. Ο Ανδρέας Μελετίου (Μ.Ε.5), ιδιοκτήτης και διευθυντής των εναγομένων αρ. 3 με την μαρτυρία του εκθεμελίωσε τη μαρτυρία της ενάγουσας (Μ.Ε.1) και του συζύγου της (Μ.Ε.2). Με λόγο σαφή, άμεσον και σταθερό δήλωσε τα ακόλουθα: Το αυτοκίνητο μετεφερθήκε από την αποθήκη των εναγομένων αρ. 2 στην αποθήκη των εναγομένων αρ. 3 και παρέμεινε εκεί από τις 17.2.05 έως και τις 22.7.
14. Ο ίδιος επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Σταύρο Πιττορτή (Μ.Ε.2) για να συμφωνήσουν τους όρους της φύλαξης του αυτοκινήτου στην αποθήκη των εναγομένων αρ.
15. Ο Σταύρος Πιττορτής (Μ.Ε.2) του ανέφερε πώς επρόκειτο για αυτοκίνητο ηλικίας είκοσι-πέντε