Διομήδη Μιχαήλ ν. ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Αριθμός Αγωγής: 10405/04, 29 Οκτωβρίου, 2010

(1990)1 ΑΑΔ σελ. 35). ΄Ηταν η εκδοχή του Ενάγοντα όπως προκύπτει από τη δοθείσα μαρτυρία ότι στις 7.8.2003, από το πρωί, ο επιστάτης του κ. Παναγιώτης Λάμπρου τον διέταξε να μεταφέρουν ένα χορτοκοπτικό μηχάνημα σε μικρό πάρκο κοντά σε σταθμό βενζίνης στην οδό Σόλωνα Μιχαηλίδη με Λεωφ. Σαλαμίνος απέναντι από τα τείχη της Πύλης Αμμοχώστου. Το χορτοκοπτικό ήταν σε καρότσα που το τραβούσε μικρό pick-up αυτοκίνητο το οποίο οδηγούσε ο συνάδελφος του Μιχάλης Καϊάφας (ΜΚ2) ο οποίος είχε περίπου 30 - 40 ημέρες υπηρεσία στο Δημαρχείο και ο ίδιος ήταν συνοδηγός και μόλις μπήκε από τη Λεωφ. Σαλαμίνος στην οδό Σόλωνα Μιχαηλίδη, αριστερά ήταν το μικρό πάρκο με γρασίδι 5 Χ 50 = 250 τ.μ. περίπου και αφού έβαλαν το πίσω μέρος της καρότσας κοντά στην άκρη του πάρκου το κατέβασαν και ο Ενάγων, με τις οδηγίες του μάστρου του, θα έκοβε με το χορτοκοπτικό το γρασίδι. Ξεκίνησε το χορτοκοπτικό και αρχίζοντας από αριστερά έκοβε το γρασίδι προχωρώντας περιμετρικά προς δεξιά και όταν έστριψε προς το μέρος που ήταν η καρότσα περίπου 15 μέτρα μακριά και ενώ μπροστά και δεξιά του, τρία με τέσσερα μέτρα, ήταν ένα δεντράκι αροκάρια, είδε ξαφνικά την καρότσα να κινείται προς το δρόμο. Αμέσως σταμάτησε το χορτοκοπτικό, τράβηξε το χειρόφρενο και σηκώθηκε να τρέξει προς την καρότσα, πιστεύοντας, όπως τους εκπαίδευσαν, ότι θα έσβηνε η μηχανή, αλλά δυστυχώς, με το που σηκώθηκε, το χορτοκοπτικό προχώρησε μόνο του προς τα δεξιά, στην αροκάρια, ανεξέλεγκτα και ο ίδιος έπεσε, από τις χειρολαβές, στο μπροστινό μέρος του κοπτήρα και ύστερα με το αριστερό πλευρό του στο έδαφος, το δε χορτοκοπτικό εξακολουθούσε να κτυπά στο δεντράκι και τα λάστιχα του εξερογύριζαν. Από τους πόνους και τον πανικό του εφώναζε βοήθεια και αμέσως έφτασε ο συνάδελφος του Μιχάλης Καϊάφας, έσβησε τη μηχανή του χορτοκοπτικού και τηλεφώνησε στο μάστρο του και με ακόμη ένα συνάδελφό του πήραν με το όχημα του Δημαρχείου στο Νοσοκομείο και κρατήθηκε για νοσηλεία γιατί είχε υποστεί κάταγμα στο αριστερό πόδι, τραύματα και πόνους σε όλο του το κορμί. Αργότερα τον πήραν σε ιδιώτη γιατρό τον κ. Σιάμιση και σε φυσιοθεραπευτή και υπόφερε πέραν των έξη μηνών με πόνους και μέχρι σήμερα υποφέρει από κούραση, πόνους και αδυναμία. Από τις πρώτες ημέρες που ήταν στο Νοσοκομείο τον πληροφόρησαν ότι επιδιόρθωσαν το χορτοκοπτικό και από τότε όταν ο οδηγός του σηκωθεί η μηχανή σβήνει όπως τους είχαν εκπαιδεύσει για τη λειτουργία του. Ο ίδιος ελάχιστη εκπαίδευση έκαμε στο χορτοκοπτικό και ποτέ σε μικρούς χώρους. Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας οι συνήγοροι, με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ:- Ο Εναγόμενος στην παρούσα υπόθεση ενάγεται υπό την ιδιότητα του ως εργοδότης του Ενάγοντα για επίδειξη αμέλειας και/ή παράβασης των νομίμων καθηκόντων του. Η υποχρέωση επιμέλειας του εργοδότη προς τους εργοδοτούμενους του πηγάζει από τις πρόνοιες του άρθρου 51 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148 χωρίς να υπάρχει ειδική ρύθμιση και βασίζεται στις αρχές του κοινοδικαίου τις οποίες το πιο πάνω άρθρο κωδικοποιεί. Υπάρχει πλούσια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος αυτού. Όπως έχει νομολογηθεί μέσα στα πλαίσια του καθήκοντος αυτού εμπίπτει η υποχρέωση εργοδότησης ικανού προσωπικού, προμήθεια ασφαλούς εξοπλισμού και μηχανημάτων, παροχή ασφαλούς συστήματος εργασίας και τήρηση ασφαλούς χώρου εργασίας. Και όλα αυτά μέσα στα πλαίσια του γενικότερου καθήκοντος του εργοδότη να μην εκθέτει τους εργοδοτούμενους του σε περιττούς κινδύνους ή να λαμβάνει εύλογη φροντίδα για την ασφάλεια τους, κάτω από τις περιστάσεις κάθε περίπτωσης, ώστε να αποφεύγονται προβλεπτοί κίνδυνοι. Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω μεταξύ των υποχρεώσεων του εργοδότη είναι και η παροχή ασφαλούς εξοπλισμού και μηχανημάτων. Στην Κύπρο η προστασία των εργαζομένων αποτελεί διακηρυγμένο συνταγματικό στόχο (άρθρο 9) στο πλαίσιο εξασφάλισης των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου. Σχετική είναι η υπόθεση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γενικός Εισαγγελέας ν. Σταύρου Στυλιανού κ.α.

(2002)1ΑΑΔ όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: ''... Ο εργοδότης έχει την υποχρέωση να επιδεικνύει προς τον εργοδοτούμενο την εύλογη φροντίδα προς προμήθεια ασφαλούς εξοπλισμού, ασφαλούς συστήματος εργασίας, ασφαλούς τόπου εργασίας και ασφαλούς πρόσβασης σ' αυτόν.'' Επίσης στην αγωγή Ναυτοδικείου Γιαννάκης Λάμπης ν. Shiptrans Trading Agency Ltd

(2004)1ΑΑΔ λέχθηκαν τα εξής σε σχέση με το καθήκον του εργοδότη. ''Ο εργοδότης ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη τη λογική ασφάλεια των προσώπων που εργοδοτεί και την ανάγκη αποφυγής προβλεπτών κινδύνων. Η λογική φροντίδα που πρέπει να λαμβάνει ο εργοδότης στην κάθε περίπτωση είναι ζήτημα πραγματικό το οποίο προσδιορίζεται με κριτήριο την κοινή λογική σε συνάρτηση με τις ιδιαίτερες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης.''

(1)Δέστε Tziellas v. The Ship ''Natalena H'''

(1982)1 C.L.R. 807: ''Αmong the first duties of the employer is to ensure safety at work, so that the place of work is as safe as it may be reasonably rendered, that, in turn, includes safe passage from and to the actual site of work .''

(2)Δέστε United Brick Works Ltd v. Ευαγγέλου

(1992)1 Α.Α.Δ. 123 ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να δω, να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή τους εν λόγω μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως ενώπιον μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο, ποιότητα και σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία και καθοδηγούμενη από σειρά παραγόντων όπως η σαφήνεια και η αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων και η ύπαρξη σ' αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, η λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Ενάγων δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος. Μια προσεκτική μελέτη των όσων ο Ενάγων ανέφερε σε διάφορες περιπτώσεις, ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος, φαίνεται ότι η εκδοχή του κατά καιρούς διαφοροποιείται. Συγκεκριμένα, ως εμφαίνεται από τη μαρτυρία του Γιάννη Παπαγιάννη (ΜΚ1) Επιθεωρητή του Τμήματος Εργασίας (βλέπε παρατηρήσεις Επιθεωρητή Α και Β), στις 26.8.2003, είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ενάγοντα, χωρίς να του αναφέρει οτιδήποτε για την βλάβη του επίδικου μηχανήματος, ούτε αν το ατύχημα οφειλόταν σε βλάβη. Τα μόνα που αναφέρθηκαν από τον Ενάγοντα στον εν λόγω μάρτυρα, σε εκείνο το στάδιο, ήταν ότι ενώ καθόταν στο χορτοκοπτικό μηχάνημα (τρακτέρ) και έκοβε γρασίδι πρόσεξε ότι η καρότσα, την οποία είχε μεταφέρει πριν στο χώρο, μέσα στην οποία μετέφερε το χορτοκοπτικό μηχάνημα, μετακινείτο προς το δρόμο ανεξέλεγκτα, γύρισε να φωνάξει στο συνάδελφο του, για να σταματήσει την καρότσα, με αποτέλεσμα ο ίδιος να μη προσέξει το κλαδί της αροκάριας και να χτυπήσει πάνω της, να πέσει κάτω και να τραυματιστεί. Μετά πάροδο ενός έτους περίπου και αφού ζητήθηκε από το Υπουργείο Εργασίας, εκ νέου διερεύνηση του ατυχήματος μέσω επιστολής του δικηγόρου του Ενάγοντα, ημερομηνίας 10.6.2004 ο Ενάγων δίνει γραπτή κατάθεση στον κ. Παπαγιάννη, ημερομηνίας 9.7.2004, στην οποία αναφέρει ότι, όταν τέλειωσε τον πρώτο γύρο αποκοπής γρασιδιού, κοίταξε αριστερά του και είδε την καρότσα να πηγαίνει προς τη Σόλωνος, φοβήθηκε ότι θα κτυπούσε σε άλλα αυτοκίνητα, σταμάτησε το τρακτέρ, έβγαλε την κίνηση, τράβηξε το χειρόφρενο και σηκώθηκε πάνω για να πιάσει την καρότσα και τότε το τρακτέρ, κινήθηκε και κτύπησε πάνω στην αροκάρια και ο ίδιος έπεσε στην αριστερή πλευρά του τρακτέρ ενώ το μηχάνημα εξακολουθούσε να δουλεύει. Κατά την ακροαματική διαδικασία στην κυρίως εξέταση του επανέλαβε τα όσα ανέφερε στην κατάθεση του ημερομηνίας 9.7.2004. Η εκδοχή του Ενάγοντα, που προωθήθηκε στην ακροαματική διαδικασία, κατά την κυρίως εξέταση του, ιδιαίτερα οι αναφερθείσες από τον ίδιο κινήσεις, ότι δηλαδή σταμάτησε το τρακτέρ, έβγαλε την κίνηση, τράβηξε το χειρόφρενο και το ακινητοποίησε δεν δικαιολογούν, όπως επεξήγησε ο μάρτυρας, που κάλεσε ο ίδιος ο Ενάγων, δηλαδή και Τάκης Γεωργίου (ΜΕ5), τη θέση του ότι όταν σηκώθηκε αυτό άρχισε να κινείται, παρά το ότι το τρακτέρ ήταν ήδη ακινητοποιημένο. Καμία μαρτυρία δε δικαιολογεί εύρημα ότι μπορούσε να λειτουργήσει αντίστροφα ο εν λόγω μοχλός ασφαλείας, δηλαδή ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει το ακινητοποιημένο χορτοκοπτικό, όταν ο οδηγός σηκωνόταν από τη θέση του. Στην αντεξέταση του δέχθηκε ότι είχε ακινητοποιηθεί το χορτοκοπτικό μηχάνημα μετά τις κινήσεις που ανέφερε ότι έκανε αλλά και αφού διαπίστωσε ότι στερείτο λογικής συνοχής η προωθηθείσα εκδοχή του, διαφοροποίησε αυτή και πάλι λέγοντας ότι μπορεί, όταν σηκώθηκε πάνω, κατά λάθος να άγγιξε σε κάποιο μοχλό ή κατά την πτώση του, να άγγιξε πάνω στο μοχλό και να ξεκίνησε, θέση η οποία δε συνάδει καν με τους δικογραφημένους του ισχυρισμούς. Όλα τα πιο πάνω με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Ενάγων δεν ήταν συνεπής στα όσα ανέφερε για τις συνθήκες του ατυχήματος και δεν είμαι διατεθειμένη να στηριχθώ στη μαρτυρία του την οποία και απορρίπτω. Εκπληκτικό είναι ότι ο μάρτυρας του Μιχάλης Καϊάφας ΜΚ2 δίνοντας γραπτές καταθέσεις για το ατύχημα σε δύο διαφορετικές ημερομηνίες δηλαδή στις 3.9.2003 αλλά και στις 17.6.2004, δεν έκανε καμία αναφορά ότι μετακινήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο η καρότσα ενώ στη δήλωση του ημερομηνίας 3.9.2003 αναφέρεται σε κτύπημα του Ενάγοντα στην αροκάρια με το χορτοκοπτικό μηχάνημα και ότι μετά από αυτό έπεσε κάτω. Επίσης η θέση του Ενάγοντα ότι δεν εκπαιδεύτηκε σωστά στο εν λόγω μηχάνημα και πάλι παρουσιάζει αντιφάσεις τόσο στο χρόνο που εκπαιδεύτηκε όσο και πόσο χρόνο χρησιμοποιούσε το εν λόγω μηχάνημα και διαφάνηκε μέσα από τη μαρτυρία του ότι είχε κόψει όλο το γρασίδι του Δήμου Λευκωσίας την προηγούμενη εβδομάδα με το συνάδελφο του Μιχάλη Καϊάφα (ΜΕ2) και η εμπειρία του ως προς τη χρήση του εν λόγω μηχανήματος παρέμεινε αόριστη και ασαφής. Εξετάζοντας τη μαρτυρία του ο Μιχάλης Καϊάφας (ΜΕ2) λέγω εξ αρχής ότι μου έδωσε την εντύπωση προσώπου που προσπάθησε πάση θυσία να βοηθήσει την υπόθεση του Ενάγοντα συναδέλφου του. Οδηγήθηκα στο συμπέρασμα αυτό αφού διαπίστωσα ότι και αυτού του μάρτυρα η εκδοχή, ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος, διαφοροποιείτο από καιρού εις καιρό και τα όσα ανέφερε έρχονται και σε αντίθεση με τα όσα ο Ενάγων ισχυρίσθηκε. Συγκεκριμένα σε κατάθεση που είχε δώσει στην Ασφαλιστική Εταιρεία, στις 3.9.2003, ένα μήνα περίπου μετά το ατύχημα, αναφέρθηκε σε κτύπημα του χορτοκοπτικού μηχανήματος που οδηγούσε ο Ενάγων πάνω σε δένδρο πριν την πτώση του χωρίς να αναφέρεται σε μηχανική βλάβη του τρακτέρ, ούτε σε μετακίνηση της καρότσας, ούτε ότι ήταν σε λειτουργία το τρακτέρ μετά την πτώση του Ενάγοντα (τεκμήριο 7). Στην κατάθεση του ημερομηνίας 17.6.2004 που έδωσε στον κ. Παπαγιάννη (τεκμήριο 3) παραλείπει να αναφερθεί στο προηγηθέν κτύπημα επί του δένδρου και περιορίζεται να αναφέρει μόνο ότι είδε την πτώση του Ενάγοντα κάτω, ούτε σε εκείνη την κατάθεση του κάνει αναφορά είτε σε μηχανική βλάβη του μηχανήματος, είτε σε μετακίνηση της καρότσας. Κατά την ακροαματική διαδικασία στη δια ζώσης μαρτυρία του για πρώτη φορά κάνει αναφορά σε λειτουργία του τρακτέρ μετά τη πτώση του Ενάγοντα και ότι ο ίδιος το απενεργοποίησε σβήνοντας τη μηχανή του. Για πρώτη φορά επίσης αναφέρει ότι την επόμενη μέρα πήρε εντολή να πάρει το μηχάνημα για επιδιόρθωση. Κατά την αντεξέταση του αναφέρεται για πρώτη φορά σε μετακινημένη καρότσα. Επίσης ενώ δέχεται στην αντεξέταση του ότι δεν είχε ενημερωθεί από τους μηχανικούς για το ελάττωμα που είχε το τρακτέρ, σε ένορκη δήλωση του, ημερομηνίας 7.5.2007, στα πλαίσια της παρούσας αγωγής (τεκμήριο 8) ισχυρίζεται ότι στην παρουσία του οι μηχανικοί του συνεργείου, που επιδιόρθωσαν το εν λόγω μηχάνημα, το επιδιόρθωσαν έτσι ώστε όταν κάποιος οδηγεί το εν λόγω τρακτέρ και ανασηκωθεί από τη θέση του οδηγού το όχημα να σταματά και η μηχανή να απενεργοποιείται. Η πιο πάνω αντιφατική μαρτυρία του, εν λόγω μάρτυρα, μου δημιούργησε την έντονη πεποίθηση ότι δεν είχε κανένα ενδοιασμό να ψευσθεί για να βοηθήσει τον Ενάγοντα. Με αυτές τις διαπιστώσεις δεν είμαι διατεθειμένη να δεχθώ τη μαρτυρία του, ως προς τα αμφισβητούμενα γεγονότα, για τις συνθήκες του ατυχήματος και την κατάσταση του επίδικου τρακτέρ. Ούτε όμως για την εκπαίδευση που έτυχαν για το χειρισμό του επίδικου μηχανήματος μπορώ να δεχθώ τη μαρτυρία του αφού, ενώ στην κυρίως εξέταση του αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι έτυχε οποιασδήποτε εκπαίδευσης, για τη λειτουργία του χορτοκοπτικού μηχανήματος, κατά την αντεξέταση του η μαρτυρία του διαφοροποιήθηκε παραδεχόμενος ότι κάποιοι από τους συναδέλφους του, τους έδειξαν το χειρισμό του χορτοκοπτικού μηχανήματος (τρακτέρ) και ο ίδιος λόγω του ότι ήταν γνώστης και οδηγός αυτοκινήτου δε δυσκολεύτηκε στο χειρισμό του. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του κ. Γιάννη Παπαγιάννη (ΜΕ1) σημειώνω ότι τα όσα ανέφερε και οι διαπιστώσεις του, ως προς τα αίτια του ατυχήματος, δε μπορούν να ληφθούν υπόψη, γιατί στηρίχθηκα όχι, στα όσα ο ίδιος παρατήρησε, αλλά στα όσα του αναφέρθηκαν από τον Ενάγοντα και το Μιχάλη Καϊάφα. Συγκεκριμένα η θέση του κ. Παπαγιάννη (ΜΕ1), ως προς το αν ο Ενάγων έτυχε εκπαίδευσης και ποιας εκπαίδευσης, στο επίδικο μηχάνημα, στηρίχθηκε στα όσα ο Ενάγων και ο Μιχάλης Καϊάφας (ΜΕ2) είχαν αναφέρει σ' αυτόν. Οι εν λόγω μάρτυρες έδωσαν μαρτυρία και ως αναφέρθηκε πιο πάνω δεν έχω ικανοποιηθεί ότι αυτοί είπαν αλήθεια στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου ούτε η αναφορά του κ. Παπαγιάννη πάνω σ' αυτό το θέμα μπορεί να ληφθεί υπόψη αφού δεν υπάρχει οποιοδήποτε πραγματικό υπόβαθρο που να δικαιολογεί τη θέση του εν λόγω μάρτυρα. Ως προς τα υπόλοιπα μέρη της μαρτυρίας του και ειδικά στο τι του αναφέρθηκαν από τον Ενάγοντα και το Μιχάλη Καϊάφα (ΜΕ2) δέχομαι μόνο ότι αυτά ειπώθηκαν από αυτούς στο μάρτυρα αλλά για τους λόγους που εξηγήθηκαν στην αξιολόγηση της μαρτυρίας των εν λόγω προσώπων δε μπορούν να γίνουν αποδεκτά και απορρίπτονται. Η μαρτυρία του κ. Α. Φωτίου (ΜΕ3) και του Γιώργου Νεοκλέους (ΜΕ4) δε βοήθησε με οποιοδήποτε τρόπο την υπόθεση του Ενάγοντα αφού τα όσα ανέφεραν δεν αφορούσαν τον επίδικο χρόνο αλλά ούτε κρίνονται σχετικά στην παρούσα υπόθεση ούτε καλύπτονται από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του Ενάγοντα. Τέλος αξιολογώντας τη μαρτυρία του Τάκη Γεωργίου (ΜΕ5) ο οποίος εργαζόταν στην εταιρεία MED MARKETING LTD - GEO TOOLS που εισάγει και επιδιορθώνει το επίδικο μηχάνημα, κατά τον ουσιώδη χρόνο, βρίσκω ότι υπήρξε ειλικρινής και αξιόπιστος. Απαντούσε ευθέως στις ερωτήσεις και υπήρξε σταθερός στις θέσεις του. Κατέθεσε για θέματα τα οποία γνώριζε προσωπικά και όπου δεν είχε προσωπική γνώση το δήλωσε. Σημειώνω ότι η μαρτυρία του δεν έχει αμφισβητηθεί ούτε από την Υπεράσπιση και μπορώ να στηριχθώ στη μαρτυρία του χωρίς κανένα δισταγμό. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης δέχομαι ότι το επίδικο χορτοκοπτικό μηχάνημα δεν επιδιορθώθηκε από την Εταιρεία του Τάκη Γεωργίου (ΜΕ5), κατά τον ουσιώδη χρόνο ούτε παρουσίασε μηχανικό πρόβλημα. Το πιο πάνω εύρημα ελλείψει άλλης αξιόπιστης μαρτυρίας δε βοηθά το Δικαστήριο να καταλήξει σε ευρήματα, ως προς τις συνθήκες του επίδικου ατυχήματος, ούτε σε συμπέρασμα ως προς το ζήτημα της ευθύνης, εκτός από το γεγονός ότι το επίδικο μηχάνημα δεν παρουσίασε οποιαδήποτε βλάβη και παρείχε ασφάλεια κατά την εκτέλεση της εργασίας του Ενάγοντα με αυτό. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ενόψει των πιο πάνω ο Ενάγων απέτυχε να αποδείξει την απαίτηση του εναντίον του Εναγόμενου και ως εκ τούτου η αγωγή απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον του Ενάγοντα και υπέρ του Εναγόμενου, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).......................................... Γ. Κυριακίδου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Μ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο