Δημήτρης Δημητρίου ν. Γιαννάκη Γεωργίου, Αγωγή αρ: 2547/05, 29 Οκτωβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A341 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ: 2547/05 Δημήτρης Δημητρίου Ενάγων Και Γιαννάκη Γεωργίου Εναγομένου -------------------------------- 29 Οκτωβρίου, 2010 Για τον ενάγοντα, εμφανίζεται ο κ. Α. Μάγος. Για τον εναγόμενο, εμφανίζεται ο κ. Μ. Κιτρομηλίδης για τους κ.κ. Χρ. Κιτρομηλίδης και Σία. Απόφαση Ο ενάγων, επαγγελματίας υδραυλικός, εγκαλεί τον εναγόμενο ισχυριζόμενος πώς αυτός του οφείλει το ποσόν των Λ.Κ.1.056 για υδραυλικές εργασίες που εξετέλεσε προς όφελος και για λογαριασμό του και/ή ως το υπόλοιπο οφειλόμενο δυνάμει τιμολογίων. Επιπλέον, ο ενάγων διεκδικεί το ποσόν των Λ.Κ.56 για χαλκογραφίες που ο ίδιος αγόρασε κατ΄ εντολήν και προς όφελος του εναγομένου. Ο εναγόμενος αρνείται τις θέσεις του ενάγοντος, ισχυρίζεται πως οι αξιώσεις του είναι αβάσιμες και ζητά την απόρριψη της αγωγής. Δικογραφείται η ακόλουθη βάση αγωγής: Κατά ή περί τις 2.11.04 ο ενάγων συνήψε προφορική συμφωνία με τον εναγόμενο στα πλαίσια της οποίας ανέλαβε να εκτελέσει υδραυλικές εργασίες στην οικία των γονέων του εναγομένου καθώς και σε υποστατικά τα οποία ο τελευταίος διαχειριζόταν. Συμφωνήθηκε πως για τις εργασίες του αυτές ο ενάγων θα πληρωνόταν εντός εύλογου χρόνου. Πράγματι, κατά την περίοδο μεταξύ της 2.11.04 έως και την 4.1.05 εξετελέσθηκαν διάφορες υδραυλικές εργασίες στην οικία των γονέων του εναγομένου στο χωριό Άγιοι Τριμιθιάς, στην μπυραρία «Sandros Pub» καθώς και στα νυκτερινά κέντρα «Maxim Cabaret» και «Roxy Cabaret». Όλες οι εργασίες εξετελέσθηκαν κατόπιν οδηγιών του εναγομένου και σχετικώς εξεδόθηκε σειρά τιμολογίων. Πρόκειται για τα τιμολόγια υπ΄ αριθμόν 1680 έως και 1694 τα οποία καταγράφουν τις εκτελεσθείσες εργασίες και τις αντίστοιχες χρεώσεις. Οι χρεώσεις συμποσούνται στις Λ.Κ.1.356,
- Κατά ή περί τις 9.12.04 ο εναγόμενος κατέβαλε έναντι του οφειλόμενου ποσού Λ.Κ.
- Παρέμεινε δε, ως υπόλοιπον οφειλόμενο, το ποσόν των Λ.Κ.1.056,
- Επίσης, ο εναγόμενος οφείλει στον ενάγοντα το ποσόν των Λ.Κ.56 για την αγορά χαλκογραφιών. Ο ενάγων αξίωσε την εξόφληση των οφειλομένων επανειλλημένως, χωρίς, όμως, αποτέλεσμα. Διά της υπεράσπισής του, ο εναγόμενος ισχυρίζεται πως ουδεμία συμφωνία συνήφθηκε μεταξύ του ιδίου και του ενάγοντος. Ο ενάγων εκτελούσε μεν υδραυλικές εργασίες κατ΄ εντολήν και για λογαριασμό του, όμως, η αμοιβή του εξοφλείτο αμέσως μόλις ολοκληρωνόταν κάθε μία εργασία. Με εξαίρεση κάποιες εργασίες που ο ενάγων εξετέλεσε στο «Maxim Cabaret» και στην οικία των γονέων του για τις οποίες του καταβλήθηκε το ποσόν των Λ.Κ.300, ο ενάγων ουδεμία άλλην, από τις εργασίες που καταγράφονται στα τιμολόγια υπ΄ αριθμόν 1680 έως και 1964, εξετέλεσε. Χαρακτηρίζει, μάλιστα, τα τιμολόγια αυτά ως εκδοθέντα εκ των υστέρων και για αλλότριους σκοπούς. Ούτε ζήτησε την αγορά οιασδήποτε χαλκογραφίας. Για να αποδείξει τις αξιώσεις του κατέθεσε ο ίδιος ο ενάγων (Μ.Ε.1) και κάλεσε, ως μάρτυρές του, τον Άλκη Μαυρονύχη (Μ.Ε.2), το Νεοπτόλαιμο Καρμιώτη (Μ.Ε.3) και το Χριστοφάνη Λουκαϊδη (Μ.Ε.4). Για να προωθήσει την υπεράσπισή του κατέθεσε ο ίδιος ο εναγόμενος (Μ.Υ.1) και κάλεσε, ως μάρτυρά του, το Μιχάλη Καρσερά (Μ.Υ.2). Επιπλέον κατετέθηκαν, ως τεκμήρια, μεταξύ άλλων, και τα επίδικα τιμολόγια υπ΄ αριθμόν 1680 έως και 1694 (τεκμήρια 1 έως και 15). Πρόκειται για τιμολόγια που δεν υπογράφονται από τον παραλήπτη. Ας σημειωθούν, εκ προοιμίου, τα εξής: Η έκδοση τιμολογίων δεν δημιουργεί αμάχητο τεκμήριο ύπαρξης συμβατικής σχέσης, δεν δημιουργεί αμάχητο τεκμήριο εκτέλεσης της εργασίας και ούτε δημιουργεί αμάχητο τεκμήριο ύπαρξης χρηματικής οφειλής. Τα τιμολόγια δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική αξία. Η ύπαρξή τους συνεκτιμάται με το σύνολο της προσεχθείσας μαρτυρίας. Τα τιμολόγια αποτελούν σημειώσεις η αξιοπιστία των οποίων συναρτάται με τη γνώση και την αξιοπιστία του προσώπου που τα εκδίδει (Palatino Developments Limited v. Telectronics Communication Limited
(2002)1 (B) Α.Α.Δ. 962, Οργανισμός Κυπριακής Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας ν. Κώστα Α. Ζαχαρίου (2000( 1 (Α) Α.Α.Δ. 705 και Θεοδώρου ν. Χριστάκης Χ'Αντωνίου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1492). Ακολουθεί σκιαγράφηση και σχολιασμός της μαρτυρίας που παρουσιάσθηκε. Ο ενάγων (Μ.Ε.1), ο οποίος κλήθηκε να αποδείξει αφ΄ ενός τη σύναψη της επίδικης προφορικής συμφωνίας, τους όρους αυτής καθώς και την εξέλιξή της και αφ΄ ετέρου την οφειλή των Λ.Κ.56 για την αγορά χαλκογραφιών κατ΄ εντολήν και για λογαριασμό του εναγομένου, δήλωσε, κατά την κυρίως εξέτασή του, τα εξής: Ως επαγγελματίας υδραυλικός, κατ΄ εντολήν και για λογαριασμό του εναγομένου εξετέλεσε τις εργασίες που καταγράφονται στα τιμολόγια υπ΄ αριθμόν 1680 έως και 1694 (τεκμήρια 1 έως και 15), στην οικία των γονέων του εναγομένου, στην μπυραρία του «Sandros Pub» και στα νυκτερινά του κέντρα «Maxim Cabaret» και «Roxy Cabaret». Όμως, ο εναγόμενος, ο οποίος «είναι άνθρωπος της νύκτας», ο οποίος πάντα παζαρεύει τις οφειλές του και πάντα ζητά εκπτώσεις, αρνήθηκε να τον εξοφλήσει. Εξ ου και ο ίδιος, βασιζόμενος σε σημειώσεις που τηρούσε κατά τους ουσιώδεις χρόνους, εξέδωσε τα επίδικα τιμολόγια και κάλεσε τον εναγόμενο να τα υπογράψει και να τα εξοφλήσει. Ο εναγόμενος αρνήθηκε. Οι εργασίες που καταγράφονται στα επίδικα τιμολόγια εξετελέσθηκαν από τον ίδιον και τους υπαλλήλους του Νεοπτόλαιμο Καρμιώτη και Χριστοφάνη Λουκαϊδη. Οι δε σχετικές χρεώσεις είναι «ειδικές και μειωμένες» λόγω της μακράς γνωριμίας και συνεργασίας του με τον εναγόμενο. Η αντεξέταση του ενάγοντος (Μ.Ε.1) υπήρξε χρήσιμη και καθοριστική για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του. Καθ΄ όλην την διάρκεια της αντεξέτασής του, ο ενάγων (Μ.Ε.1) υπήρξε ανήσυχος, γεμάτος ένταση, ύψωνε τον τόνο της φωνής του, ήταν ερειστικός και συχνά πλατείαζε και ήταν αγενής. Δήλωσε πώς απώλεσε τις σημειώσεις επί τη βάσει των οποίων ετοίμασε τα επίδικα τιμολόγια και ανέφερε πώς αυτά ετοιμάστηκαν και επί τη βάσει πληροφοριών που πήρε «και από αλλού». Όμως, δεν κατονόμασε την πρόσθετη αυτή πηγή των πληροφοριών του. Περαιτέρω, πληροφόρησε για το γεγονός πώς τα επίδικα τιμολόγια ετοιμάσθηκαν εντός μίας ημέρας, τον Ιανουάριο του έτους 2005, με τη βοήθεια του λογιστή του Άλκη Μαυρονύχη ο οποίος «έβγαλε» και την τιμή για κάθε εργασία. Ερωτηθείς ποίαν από τις επίδικες εργασίες εξετέλεσε πρώτη, ο ενάγων (Μ.Ε.1) υπέδειξε το τιμολόγιο υπ΄ αριθμόν 1689 (τεκμήριο 11), το οποίο αφορά σε εργασία η οποία, κατ΄ ισχυρισμόν, εξετελέσθηκε στις 10.12.
- Όταν του υπεδείχθηκε πώς τα τιμολόγια υπ΄ αριθμόν 1680 έως και 1685 (τεκμήρια 1 έως και 6, αντιστοίχως) παρουσιάζουν εργασίες προγενέστερες της 10.12.04, ο ενάγων (Μ.Ε.1) απήντησε πώς δεν θυμάται τα γεγονότα και πως «δεν το μελέτησε». Όταν του υπεβλήθηκε πως ο εναγόμενος εξόφλησε όλες τις οφειλές του προς αυτόν, ο ενάγων (Μ.Ε.1) αρνήθηκε και απήντησε οργισμένος πώς ο εναγόμενος είναι γνωστός σε όλους ως «ο Εβραίος της Κύπρου». Συνέχισε σχολιάζοντας περιπαικτικά τις επαγγελματικές δραστηριότητες του εναγομένου, ως ιδιοκτήτη νυκτερινών κέντρων τύπου καμπαρέ. Ερωτηθείς γιατί εμπιστεύτηκε τον «Εβραίο της Κύπρου» και εκτελούσε, για εβδομάδες, εργασίες προς όφελός του χωρίς να πληρώνεται, ο ενάγων απήντησε ότι προηγήθηκαν οι καθυσυχαστικές υποσχέσεις του εναγομένου. Ο Άλκης Μαυρονύχης (Μ.Ε.2) λογιστής, δήλωσε ενόρκως πως γνωρίζει τους διαδίκους από παλιά. Τους χαρακτήρισε «άσπονδους φίλους» οι οποίοι συμπεριφέρονται «όπως τα φιλικουτούνια». Επανέλαβε την εκδοχή του ενάγοντος (Μ.Ε.1) περί του χρόνου και του τρόπου σύνταξης των επίδικων τιμολογίων, όμως, διευκρίνισε πώς δεν γνωρίζει εάν, οι εργασίες που καταγράφονται στα τιμολόγια αυτά πράγματι εξετελέστηκαν. Οι Νεοπτόλαιμος Καρμιώτης (Μ.Ε.3) και Χριστοφάνης Λουκαϊδης (Μ.Ε.4) δήλωσαν πώς υπήρξαν υπάλληλοι του ενάγοντος (Μ.Ε.1) κατά την περίοδο μεταξύ Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου του έτους 2004 και πώς εξετέλεσαν υδραυλικές εργασίες στη μπυραρία και τα καμπαρέ του εναγομένου. Όμως, λόγω του χρόνου που παρήλθε δεν μπορούν να περιγράψουν με ακρίβεια τα υποστατικά αυτά και ούτε μπορούν να περιγράψουν με ακρίβεια τις εργασίες που εκεί εξετέλεσαν. Ο εναγόμενος (Μ.Υ.1), με ύφος ανάλογο του ύφους του ενάγοντος, έντονο και εμπαθές, ισχυρίσθηκε πως γνώρισε τον ενάγοντα ως τακτικό πελάτη της μπυραρίας του. Όταν έμαθε ότι είναι υδραυλικός του ανέθεσε κάποιες υδραυλικές εργασίες στο «Maxim Cabaret», το οποίο του ανήκε, καθώς και στην οικία των γονέων του στο χωριό Άγιοι Τριμιθιάς. Για τις εργασίες αυτές τον εξόφλησε, καταβάλλοντας το ποσόν των Λ.Κ.
- Ουδέποτε του ανέθεσε να αγοράσει χαλκογραφίες. Επίσης, ο εναγόμενος, με ύφος υποκριτικά σεμνό και διδακτικό, ισχυρίσθηκε πώς έδιωξε τον ενάγοντα από την μπυραρία του όταν αντελήφθηκε πώς αυτός, ένας οικογενειάρχης, κινδύνευε να παραστρατήσει και να διαλύσει την οικογένειά του εξ αιτίας μιας αλλοδαπής γυναίκας η οποία εργαζόταν στην μπυραρία του και με την οποίαν ο ενάγων διατηρούσε σχέσεις. Τέλος, ο Μιχάλης Καρσεράς (Μ.Υ.2) δήλωσε ενόρκως πώς εργάσθηκε, ως σερβιτόρος, στην μπυραρία «Sandros Pub» από το έτος 2000 έως και το έτος 2008 και πως ουδέποτε είδε τον ενάγοντα να εργάζεται εκεί. Δήλωσε, επίσης, πως οι διάδικοι υπήρξαν οικογενειακοί φίλοι και πως η σύζυγος του εναγομένου, απευθυνόμενη προς τον ενάγοντα, τον αποκαλούσε: «αδελφέ μου». Έχω μελετήσει τη μαρτυρία που προσεκόμισε η πλευρά του ενάγοντος, η αξιολόγηση της οποίας προέχει. Διαπιστώνω πως ο ενάγων (Μ.Ε.1), ο οποίος ανέλαβε να αποδείξει τα ουσιώδη, δεν υπήρξε μάρτυρας θετικός και αξιόπιστος. Σημείωσα ήδη τον έντονο και εμπαθή λόγο με τον οποίο κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Προσθέτω πως, ευρισκόμενος εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου ενόσω κατέθετε ο εναγόμενος, ο ενάγων (Μ.Ε.1) θορυβούσε, έκανε μορφασμούς και σχολίαζε περιπαικτικά. Τέτοια συμπεριφορά μάρτυρος εκθεμελιώνει την εικόνα του ως ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου, στον οποίον το Δικαστήριο θα μπορεί, με ασφάλεια, να βασισθεί για να διαπιστώσει τις αμφισβητούμενες πτυχές μιας υπόθεσης. Όμως, επιπλέον της κακής του εμφάνισης ενώπιον του Δικαστηρίου, ο ενάγων παρουσίασε μια εκδοχή γεγονότων η οποία χαρακτηρίζεται από λογικά κενά και εγγενείς αδυναμίες: Ο ενάγων δεν κατονόμασε τις άλλες πηγές πληροφόρησης του (εκτός από τις σημειώσεις του) για την ετοιμασία των επίδικων τιμολογίων και ούτε υπήρξε σαφής όσον αφορά στη χρονολογική σιερά εκτέλεσης των επίδικων εργασίων. Περαιτέρω, διερωτάται κανείς για ποιόν λόγο ο ενάγων δέχθηκε να εργάζεται για αρκετές εβδομάδες, για λογαριασμό ενός ανθρώπου τον οποίο απαξιώνει και τον οποίον χαρακτηρίζει ως φιλάργυρο, χωρίς να εκδίδει αμέσως τιμολόγια και χωρίς να απαιτεί αμέσως την πληρωμή του. Η σχετική εξήγηση που έδωσε ο ενάγων (Μ.Ε.1) δεν πείθει. Η μειωμένη αποδεικτική δύναμη της μαρτυρίας του ενάγοντος (Μ.Ε.1) οδηγεί τις αξιώσεις του σε αποτυχία. Αυτές δεν διασώζονται από τα όσα είπαν οι υπόλοιποι μάρτυρες της πλευράς του. Οι μαρτυρίες του Άλκη Μαυρονύχη (Μ.Ε.2), του Νεοπτόλαιμο Καρμιώτη (Μ.Ε.3) και του Χριστοφάνη Λουκαϊδη (Μ.Ε.4) ήσαν τμηματικές και δεν εκάλυψαν όλα τα κρίσιμα σημεία. Ούτε η αρνητική εικόνα του εναγομένου (Μ.Υ.1), ως μάρτυρα, διασώζει την αγωγή. Σε κάθε περίπτωση ο ενάγων πρέπει να στηρίζεται στην δύναμη της δικής του υπόθεσης και όχι στην αδυναμία της υπόθεσης του αντιδίκου του (Νικόλα ν. Κονναρή κ.α.
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1785, 1797). Η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα της αγωγής, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου και εναντίον του ενάγοντος. (Υπ)........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο