← Κύπρος

TAFLET SERVICES CORP ν. TRUDING ENTERPRISES LIMITED, Αρ. Αγωγής: 9034/10, 29 Οκτωβρίου, 2010

TAFLET SERVICES CORP ν. TRUDING ENTERPRISES LIMITED, Αρ. Αγωγής: 9034/10, 29 Οκτωβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A346 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9034/10 Μεταξύ: TAFLET SERVICES CORP. Ενάγοντες και TRUDING ENTERPRISES LIMITED Εναγόμενοι _______________________________ Αίτηση για προσωρινό Διάταγμα ημερ. 27.10.2010 29 Οκτωβρίου, 2010. Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες/αιτητές: Κα Ελ. Στυλιανού. ΑΠΟΦΑΣΗ Η Ενάγουσα αποτάθηκε μονομερώς, ζητώντας απαγορευτικά διατάγματα με τα οποία σκοπείται η απαγόρευση αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων της Εναγόμενης και ειδικότερα των καταθέσεων της σε τράπεζες και μετοχών που κατέχει σε συγκεκριμένη ή οποιαδήποτε άλλη εταιρεία. Η αξίωση της Ενάγουσας αφορά ποσό US$248,508,71 πλέον τόκους, το οποίο, όπως ισχυρίζεται, αποτελεί προϊόν δανείου που παραχώρησε στην Εναγόμενη στις 5.6.2009, με βάση γραπτή συμφωνία ημερ. 1.6.2009, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση μαζί με τη σχετική ειδοποίηση πληρωμής του δανείου (τεκμήρια 2 και 3, αντίστοιχα). Το δάνειο, όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση, ήταν αποπληρωτέο το αργότερο μέχρι την 1.8.2009, γεγονός που αναγράφεται στη συμφωνία τεκμήριο 2 (όρος 5). Η Εναγόμενη, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό και εξακολουθεί να οφείλει ολόκληρο το ποσό του δανείου με τους τόκους. Ας σημειωθεί ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση υπογράφεται από πρόσωπο, τον κ. Ανδρέα Κουμενίδη, τον οποίο εξουσιοδότησαν οι Ενάγοντες που είναι εταιρεία Ρωσικών συμφερόντων, εγγεγραμμένη στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους (British Virgin Islands). Όπως τον πληροφόρησε ο Ρώσος νομικός σύμβουλος των Εναγόντων, αναφέρει ο κ. Κουμενίδης στην ένορκη του δήλωση, οι Ενάγοντες ζήτησαν σε διάφορες ημερομηνίες, μεταξύ Δεκεμβρίου 2009 και Μαΐου 2010, από τον κατονομαζόμενο στην ένορκη δήλωση, πληρεξούσιο των Εναγομένων, την αποπληρωμή του δανείου, αλλά ο τελευταίος δήλωσε αδυναμία πληρωμής, λόγω της οικονομικής κρίσης (παράγραφος 9). Τις τελευταίες δυο-τρεις βδομάδες, συνεχίζει στην ίδια παράγραφο, οι Ενάγοντες προσπάθησαν επανειλημμένα να επικοινωνήσουν με τον αναφερόμενο πληρεξούσιο των Εναγομένων χωρίς αποτέλεσμα γιατί δεν απαντά και δεν ανταποκρίνεται στα τηλεφωνήματα τους. Η συμπεριφορά αυτή των Εναγομένων, υποδηλώνει την έκδηλη, όπως αναφέρει ο κ. Κουμενίδης, πρόθεση των εναγομένων να μην εξοφλήσουν το χρέος τους. Ακολούθως δόθηκαν οδηγίες και στάληκε από τη δικηγόρο των Εναγόντων συστημένη επιστολή στους Εναγόμενους (τεκμήριο 6) με την οποία απαιτείται από αυτούς η εξόφληση του δανείου και των τόκων καθώς και η καταχώριση της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, προς διασφάλιση των συμφερόντων των Εναγόντων. Επειδή η Εναγόμενη εταιρεία, καταλήγει, είναι ξένων συμφερόντων και τα μόνα περιουσιακά στοιχεία που έχει είναι οι καταθέσεις σε συγκεκριμένο λογαριασμό στην τράπεζα MARFIN POPULAR BANK και μετοχές στη ρωσική εταιρεία ZAO BOWLING-COSMIK, είναι επείγον να εκδοθούν τα ζητούμενα απαγορευτικά διατάγματα, διαφορετικά διατρέχουν τον κίνδυνο να τα αποξενώσουν, μόλις λάβουν γνώση της διαδικασίας. Εξετάζοντας την αίτηση, το Δικαστήριο ήγειρε ζήτημα του κατεπείγοντος και ζήτησε από τη συνήγορο των Εναγόντων να αγορεύσει. Αγορεύοντας η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων, εισηγήθηκε πως πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις και συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος. Το επείγον, επεσήμανε, προέκυψε πρόσφατα όταν οι Ενάγοντες προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με τον πληρεξούσιο των Εναγομένων χωρίς αυτός να ανταποκρίνεται και απέστειλαν τη γραπτή απαίτηση για πληρωμή. Όπως αντιλαμβάνεται το Δικαστήριο την εισήγηση της συνηγόρου των Εναγόντων, μετά από τη γραπτή ειδοποίηση προέκυψε ο κίνδυνος αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων των Εναγομένων, σε συνάρτηση με την «ύποπτη», όπως χαρακτηρίζει ο ενόρκως δηλών, παράλειψη του πληρεξουσίου των Εναγομένων να ανταποκριθεί στα τηλεφωνήματα του. Παραπέμποντας σε νομολογία, εισηγήθηκε πως η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε δεν αναιρεί το στοιχείο του κατεπείγοντος. Είναι πολύ καλά γνωστό ότι η έκδοση προσωρινού διατάγματος με μονομερή αίτηση συνιστά εξαιρετικό μέτρο, αφού η θεραπεία αυτή παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς να δοθεί η ευκαιρία στην άλλη πλευρά να ακουστεί (βλ. Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.ά

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 518, κ.ά.). Το επείγον αποτελεί δικαιοδοτικό όρο για τη χορήγηση θεραπείας με μονομερή αίτηση, όπως ορίζει το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  1. Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της δεδομένων, όπως μπορούν να διαπιστωθούν από το περιεχόμενο της αίτησης. Στην εξεταζόμενη υπόθεση εκτιμώ πως δεν συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος, ώστε να παρέχεται εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει τα αιτούμενα, δραστικά, διατάγματα στην απουσία της άλλης πλευράς. Το δάνειο, με βάση το τεκμήριο 1, θα έπρεπε να είχε αποπληρωθεί το αργότερο μέχρι την 1.8.
  2. Δεν είναι δυνατό να επιτραπεί στους Ενάγοντες να ζητήσουν τη βοήθεια του Δικαστηρίου 14 μήνες μετά τη συμφωνηθείσα ημερομηνία αποπληρωμής του δανείου. Οι Ενάγοντες, χωρίς να δώσουν ικανοποιητικές εξηγήσεις, άφησαν να διαρρεύσει ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, αναλαμβάνοντας οι ίδιοι τους όποιους κινδύνους αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων των Εναγομένων. Δεν δικαιολογήθηκε η αδράνεια, από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο 2010, ούτε ακόμη από την 1.8.2009 που ήταν πληρωτέο το δάνειο μέχρι τον Δεκέμβριο του 2009, που ζήτησαν για πρώτη φορά την πληρωμή του. Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, τυχόν χορήγηση των αιτούμενων διαταγμάτων με μονομερή αίτηση, θα έδινε την εσφαλμένη εντύπωση πως οι διάδικοι μπορούν να απευθύνονται στο Δικαστήριο επιδιώκοντας προσωρινά διατάγματα με μονομερή αίτηση, κατά το δοκούν. Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, εκτιμώ πως δεν συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος ώστε να παρέχεται εξουσία στο Δικαστήριο για έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων με μονομερή αίτηση. Υπό διαφορετικές περιστάσεις, εάν δεν υπήρχε η διαπιστωθείσα αδράνεια και καθυστέρηση, το Δικαστήριο θα εξέδιδε τα διατάγματα. Για το λόγο όμως που αναφέρθηκε, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. [Υπ.] ............ Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.