ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΥ, Αρ. Αίτησης: 171/10, 3.11.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A349 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 171/10 ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΥ Ημερομηνία: 3.11.2010 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Λιβέρας Για την Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Τρίγγας Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση ημερομηνίας 16.3.2010 η Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ αιτείται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του Ανδρέα Αγαθαγγέλου. Σύμφωνα με την αίτηση το τελευταίος οφείλει στους αιτητές δυνάμει αποφάσεως ημερομηνίας 13.2.2009 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας στην αγωγή 2635/08 το ποσό των €9847,22 μείον €32.04 με τόκο 10.50% ετησίως από 1.11.2008 επί του ποσού των €9506.19 μέχρι εξοφλήσεως πλέον έξοδα. Είναι η θέση των αιτητών ότι δεν κατέχουν οποιαδήποτε εξασφάλιση επί της περιουσίας του καθ΄ου η αίτηση και ότι ο τελευταίος εντός της περιόδου τριών μηνών που προηγήθηκαν της καταχώρησης της παρούσας αίτησης διέπραξε πράξη πτώχευσης, δηλαδή παρέλειψε να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση πτώχευσης με αρ. 40/10 η οποία του επιδόθηκε στις 20.1.
- Ο Ανδρέας Αγαθαγγέλου καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση στις 23.4.2010 στην οποία αναφέρονται ως λόγοι ένστασης βασικά οι ακόλουθοι:
- Η διαδικασία στηρίζεται σε παράτυπο, άκυρο και παράνομο έντυπο καθότι η πράξη πτώχευσης «εξεδόθη εσφαλμένως υπό του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας» και εναντίον της εκκρεμεί η έφεση με αρ. 72/
- Η «νομιμότητα» της πτωχευτικής πράξης «είναι άκυρη». Η αίτηση (για ειδοποίηση πτώχευσης) δεν απεκάλυπτε το ποσό της οφειλής «καθότι υφίστατο διάσταση» μεταξύ του ποσού που αναφέρεται ότι χρωστούσε με βάση τη δικαστική απόφαση και αυτού που ζητείτο με την αίτηση.
- Η αίτηση καταχωρείται εκκρεμούσης της έφεσης γεγονός που δεικνύει κακοπιστία και αποκαλύπτει πρόθεση εξαναγκασμού του καθ΄ου να εξοφλήσει το χρέος του. Είναι για τον ίδιο λόγο καταχρηστική γιατί οι επιπτώσεις πτώχευσης που θα υποστεί ο καθ΄ ου είναι δυσανάλογα επαχθείς σε σύγκριση με το όφελος των αιτητών.
- Η αίτηση έχει μετατραπεί στην ουσία σε μέτρο εκτέλεσης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση ο οποίος λακωνικά αναφέρει ότι οι δηλώσεις που αναφέρονται στην ένσταση εξ΄ όσων πιστεύει και πληροφορείται είναι αληθείς. Κλήθηκαν δύο μάρτυρες για απόδειξη της αίτησης. Η πρώτη μάρτυρας ήταν η υπάλληλος των αιτητών Αίγλη Συνγκελλίδου, ΜΕ1 στην υπηρεσία ανάκτησης χρεών. Ανέφερε ότι ο καθ΄ ου η αίτηση την επισκέφθηκε στο γραφείο και είχαν κάνει συμφωνία που δεν τήρησε. Μετά την έκδοση της απόφασης προχώρησαν με ένταλμα κατάσχεσης στις 26.6.09 αλλά δεν βρήκαν περιουσία. Στις 14.1.2001 καταχώρησαν την ειδοποίηση πτώχευσης με αρ. 40/
- Παρουσίασε κατάσταση λογαριασμού, τεκμήριο 1 με βάση την οποία σήμερα οφείλεται το ποσό των €13790,32 συμπεριλαμβανομένων των δικηγορικών εξόδων, το οποίο στήριξε στη δικαστική απόφαση. Εξήγησε πως άρχισε με το ποσό των €9506.19 το οποίο τόκισε με 10.50%. Δύο φορές το χρόνο ο τόκος κεφαλαιοποιείται. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι το ποσό που απαιτείται σήμερα δεν είναι διαφορετικό αλλά το ίδιο με το ποσό της απόφασης. Το ίδιο και το ποσό της ειδοποίησης το οποίο έχει τόκους μέχρι 3.2.10 και όχι δικηγορικά έξοδα. Η δεύτερη μάρτυρας ήταν η υπάλληλος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στο Πρωτοκολλητείο του Τμήματος Πτωχεύσεων Αργυρούλα Μαστίχη, η οποία κατέθεσε ως τεκμήριο 2 το φάκελο της ειδοποίησης πτώχευσης με αρ. 40/10 τον οποίο είχε στην κατοχή της. Η εν λόγω ειδοποίηση επιδόθηκε στον καθ΄ ου η αίτηση στις 20.1.
- Ένορκη Δήλωση που καταχωρήθηκε στις 22.1.10 από τον καθ΄ ου η αίτηση απερρίφθη στις 9.2.
- Η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Ο καθ΄ ου η αίτηση δεν προσκόμισε μαρτυρία. Οι συνήγοροι αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις αντίστοιχες θέσεις τους. Θα αναφερθώ σε αυτές όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Θα προχωρήσω σε εξέταση των λόγων ένστασης του καθ΄ου η αίτηση αφού πρώτα αναφέρω ότι δέχομαι τη μαρτυρία των μαρτύρων των αιτητών ως αληθινή αφού ήταν σαφής και πειστική. Σε σχέση με τη μαρτυρία της πρώτης μάρτυρος ειδικότερα αναφέρω ότι δεν της υπεβλήθη ποια η κατ΄ ισχυρισμό διάσταση μεταξύ των ποσών της ειδοποίησης και της αίτησης πτώχευσης ή ποιο το πραγματικά κατ΄ ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό. Αντίθετα προέκυψε σαφώς από τη μαρτυρία της ότι η βάση του υπολογισμού και των δύο ήταν η δικαστική απόφαση. (α) Το θέμα της διάστασης μεταξύ του ποσού της ειδοποίησης και της αίτησης πτώχευσης Κατά την αγόρευση του ο συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση υποστήριξε ότι το ποσό της παρούσας αίτησης δεν έχει καμία σχέση με το ποσό που αναζητήθηκε με την ειδοποίηση πτώχευσης και ότι η προσκόμιση του τεκμηρίου 1 από την πρώτη μάρτυρα ήταν πέραν από του πλαισίου, δεν υποστηρίζεται από τα δικόγραφα και δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Καταρχήν θα πρέπει να αναφέρω ότι θεωρώ πως η μαρτυρία της μάρτυρος ήταν σαφώς εντός του πλαισίου των δικογράφων, αφού εξήγησε τον τρόπο υπολογισμού από την τράπεζα του οφειλόμενου με βάση τη δικαστική απόφαση ποσού. Από τη μαρτυρία της δε, την οποία αξιολογώ πιο πάνω δεν προκύπτει η κατ΄ ισχυρισμό διάσταση, αλλά αντίθετα ταύτιση των ποσών. Κρίνω εν πάση περιπτώσει ότι τα περί διάστασης έχουν τεθεί ατεκμηρίωτα και αόριστα, έχοντας ειδικότερα υπόψη ότι το εξ΄ αποφάσεως χρέος δεν έχει αμφισβητηθεί με παραμερισμό ή έφεση. Προσθέτω, ενδεχομένως εκ του περισσού, πως στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν μπορεί να διερευνήσει την ορθότητα ακρίβεια ή εγκυρότητα του εξ΄ αποφάσεως χρέους (Re a Debtor (30 of 1956)
(1957)Ch. 381, Halsbury´s Laws of England 3rd Ed. Vol. 2 p. 282). Ανεδαφική επίσης κρίνω και τη θέση ότι η μαρτυρία της ΜΕ1 συνιστούσε επιπρόσθετη απόδειξη ισχυρισμών. (β) Το θέμα της κακοπιστίας-λόγω εκκρεμούσας έφεσης Θίγηκε επιδερμικά κατά τις αγορεύσεις και δεν τεκμηριώθηκε. Εν πάση περιπτώσει αναφέρω ότι δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιόν μου που να δικαιολογεί κακοπιστία, ούτε και μπορώ να δω πως το γεγονός της καταχώρησης της αίτησης εκκρεμούσης της έφεσης κατά της ειδοποίησης πτώχευσης από μόνο του μπορεί να συνιστά κακοπιστία. Υπενθυμίζω συναφώς ότι το παρόν Δικαστήριο έχει ήδη απορρίψει αίτημα για αναστολή της εκδίκασης της παρούσας αίτησης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου στην ειδοποίηση πτώχευσης για τους λόγους που φαίνονται στην απόφαση του ημερ. 10.9.10. (γ) Τα περί κατάχρησης Ο καθ΄ου δεν έχει θέσει ενώπιόν μου οποιαδήποτε στοιχεία ή γεγονότα που να δεικνύουν ότι ο αιτητής έχει κάνει κάτι από το οποίο να φαίνεται ότι σκόπευε να εξαναγκάσει τον καθ΄ ου να καταβάλει την οφειλή του ή ότι σκόπευε να εξασφαλίσει για τον εαυτό του οποιοδήποτε παράλληλο πλεονέκτημα. Εξάλλου δεν υποβλήθηκαν στον αιτητή τέτοιες θέσεις ούτε και έχει τεθεί μαρτυρία από τον καθ΄ ου η αίτηση που να δεικνύει κάτι τέτοιο. Στην απόφαση Πετράκη v. Κίμωνος
(2006)1 ΑΑΔ 1311 εξετάστηκε θέμα κατάχρησης. Κρίθηκε εκεί πως το ότι ο πιστωτής επέλεξε να μην χρησιμοποιήσει τη διαδικασία των μηνιαίων δόσεων για ικανοποίηση της απόφασης και το ότι δεν χρησιμοποίησε τη διαδικασία έκδοσης εντάλματος κινητών δεν συνιστούσαν εμπόδιο στην υποβολή αίτησης για διάταγμα παραλαβής αφού αυτές οι διαδικασίες δεν προβλέπονται από τον περί πτωχεύσεως Νόμο ως προϋπόθεση για την καταχώρηση αίτησης πτώχευσης. Λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ο εφεσείων δεν είχε κάμει οτιδήποτε από το οποίο να φαίνεται ότι σκόπευε να εξασφαλίσει για τον εαυτό του οποιοδήποτε αθέμιτο, παράλληλο πλεονέκτημα. Δεν υπήρχε ακόμα οτιδήποτε, ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου, από το οποίο να φαίνεται ότι ο εφεσείων απέβλεπε σε απόσπαση χρημάτων ή πλεονεκτήματος από τον εφεσίβλητο, κατά αθέμιτο τρόπο, ή ότι χρησιμοποίησε τη δικαστική διαδικασία της αιτήσεως εκδόσεως διατάγματος παραλαβής, με στόχο άλλον από εκείνο που προβλέπεται, και κατά τρόπο καταπιεστικό για τον εφεσίβλητο. Κατά την κρίση μας τα όσα παρατήρησε το Εφετείο στην London Clubs Ltd (ανωτέρω), ότι σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση, ώστε αυτή να χρησιμοποιηθεί όπως ο Νόμος ορίζει, για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ΄ ισονομία όλων των πιστωτών, δεν αποκλείουν πιστωτές, έστω και μικρούς πιστωτές όπως τον εφεσείοντα, από του να καταχωρήσουν αίτηση έκδοσης διατάγματος παραλαβής. Το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή». Δεν θα εξετάσω οποιουσδήποτε άλλους λόγους που απλά ηγέρθηκαν ή θίγηκαν στην ένσταση αλλά τελικά δεν προωθήθηκαν ούτε φαίνεται να βρίσκουν έρεισμα πουθενά. Κατά τα άλλα είμαι πλήρως ικανοποιημένη ότι στην παρούσα περίπτωση πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος. Επομένως εκδίδεται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του καθ΄ ου η αίτηση. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του. Ο καθ΄ ου η αίτηση διατάσσεται να παρουσιαστεί στο Γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στη Λευκωσία αμέσως μετά την προς αυτού επίδοση του παρόντος διατάγματος. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Πιστωτή και εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο