SUPERTRUST ESTATE AGENTS LTD ν. Mardoyan Musheg κ.α., Αγωγή αρ: 936/09, 9 Νοεμβρίου, 2010

(2)και 9

(1)(ο) των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, η γενική πρακτική, η διακριτική και η συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου. Η αίτηση δεν υποστήριζεται από ένορκη δήλωση. Οι εναγόμενοι αρ. 1, 2 και 3 - καθ΄ ων η αίτηση («οι καθ΄ ων η αίτηση» εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου) ενίστανται στην αίτηση και απορρίπτουν τις μομφές εναντίον του δικογράφου τους. Είναι, χρήσιμο να αναφερθούν τα κάτωθι εν σχέσει με τις δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων καθώς και με την έως τώρα πορεία εκδίκασης της αγωγής: Με το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητηρίο τους, που κατεχώρισαν στις 17.2.2009, οι αιτητές, οι οποίοι παρουσιάζονται ως κτηματομεσίτες, διεκδικούν από τους καθ΄ ων η αίτηση €8.500, εντόκως ως το υπόλοιπο συμφωνηθείσας αμοιβής. Η αμοιβή παρουσιάζεται να συμφωνήθηκε και να οφείλεται για υπηρεσίες κτηματομεσίτη που οι αιτητές παρέσχαν στους καθ΄ ων η αίτηση. Αυθημερόν, δηλαδή 17.2.2009, οι αιτητές εξασφάλισαν, επί τη βάσει αίτησής τους ίδιας ημερομηνίας, ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα διά του οποίου οι εναγόμενοι αρ. 1 και 3 - καθ΄ ων η αίτηση εμποδίζονται να μεταφέρουν εκτός δικαιοδοσίας, να αποσύρουν, να αποξενωθούν από και ή να επιβαρύνουν, χρήματα κατατεθιμένα σε τραπεζικούς λογαριασμούς τους έως και το ποσόν των €8.500 («το απαγορευτικό διάταγμα εναντίον των εναγομένων αρ 1 και 3 - καθ΄ ων η αίτηση»). Μετά από ακρόαση το απαγορευτικό διάταγμα εναντίον των εναγομένων αρ. 1 και 3 - καθ΄ ων η αίτηση κατέστη απόλυτο. Στις 8.12.2009 οι καθ΄ ων η αίτηση κατεχώρισαν υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Ισχυρίζονται και αξιώνουν τα ακόλουθα: Είναι και οι τρεις Ρώσοι πολίτες, Αρμενικής εθνικότητας, και ομιλούν και γράφουν την ρωσική και αρμενική γλώσσα. Οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2 - καθ΄ ων η αίτηση δεν γνωρίζουν την ελληνική ούτε την αγγλική γλώσσα. Για το λόγο αυτό ανέθεσαν στον υιό τους, εναγόμενο αρ. 3 - καθ΄ ου η αίτηση, γνώστη της αγγλικής, ο οποίος, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν μαθητής και ανήλικος, να επικοινωνήσει με την εταιρεία «By Sell» και να κοινοποιήσει την πρόθεσή τους να πωλήσουν το διαμέρισμά τους στον Στρόβολο. Οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2 - καθ΄ ων η αίτηση ουδέποτε εξουσιοδότησαν τον ανήλικο υιό τους να υπογράψει οιονδήποτε έγγραφο εκ μέρους τους και, ιδίως, ουδέποτε τον εξουσιοδότησαν να συμφωνήσει οιανδήποτε αμοιβή για υπηρεσίες τις οποίες ενδεχομένως να προσέφερε η εταιρεία «By Sell» εν σχέσει με την πώληση του διαμερίσματος. Το διαμέρισμα πωλήθηκε και οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2 - καθ΄ ων η αίτηση κατέβαλαν στην εταιρεία «By Sell», το ποσόν των €3.000, ως προμήθεια. Όμως, υπάλληλος στο γραφείο του Εφόρου Φόρου Εισοδήματος τους πληροφόρησε πώς η εταιρεία «By Sell» δεν έχει άδεια άσκησης εργασιών κτηματομεσίτη. Εξ ου και αυτός αρνήθηκε να δεχθεί ότι το ποσόν των €3.000 κατεβλήθηκε ως προμήθεια σε κτηματομεσίτη και υποχρέωσε τους εναγομένους αρ. 1 και 2 - καθ΄ ων η αίτηση να καταβάλουν, επί του ποσού αυτού (των €3.000), φόρο κεφαλαιουχικών κερδών ύψους €

1. Εξ αιτίας των γεγονότων αυτών, οι καθ΄ ων η αίτηση ζημιώθηκαν και ανταπαιτούν αποζημιώσεις καθώς και το ποσόν των €
2. Παραθέτω το κείμενο του δικογράφου των καθ΄ ων η αίτηση που αποτελεί το αντικείμενο της αίτησης: «
3. ........................... (δ) Απόδειξη ότι η Ενάγουσα ενήργησε λανθασμένα και πολύ επιπόλαια ενάντια κάθε νόμου και νομολογίας παρουσιάζει στην ένορκη δήλωση του κ. Χρίστου Αγαθαγγέλου το Τεκμήριο Γ το οποίο είναι πληρεξούσιο, όπως αναφέρει ψευδώς ενόρκως, το οποίον έδωσαν οι γονείς του σε αυτόν εννοώντας τον εναγόμενο 3, για να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το ως άνω τεκμήριο, είναι γραμμένο στη Ρωσική γλώσσα και χωρίς αυτός να γνωρίζει την Ρωσική γλώσσα και τι αναγράφει σε αυτό, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν περιλαμβάνει πληρεξούσιο από τους γονείς προς αυτόν, γιατί πως μπορούσαν οι γονείς να δώσουν στον ανήλικο τους υιό πληρεξούσιο. (ε) Ψευδώς ο ως άνω κύριος ορκίζεται ότι οι εναγόμενοι του ανάφεραν ότι από μέρα σε μέρα θα φύγουν, γιατί δεν έχουν τέτοια πρόθεση αλλά περισσότερο σε ποια γλώσσα του το ανάφεραν όταν ο ίδιος δεν μιλά ούτε Ρωσικά ή Αρμένικα. Απλώς το χρησιμοποίησε για να εξασφαλίσει το διάταγμα παραπλανώντας το Δικαστήριο. ............................
4. ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ Οι εναγόμενοι υιοθετούν και επαναλαμβάνουν το περιεχόμενο της υπεράσπισής τους, ως εάν να ήταν αναπόσπαστο μέρος της παρούσας και ανταξιώνει εναντίον των εναγόντων: Α. Αποζημίωση και/ή νόμιμες αποζημιώσεις, λόγω του ότι οι εναγόμενοι δεν είπαν όλη την αλήθεια σχετικά με το ότι δεν είχαν άδεια να εργάζονται ως κτηματομεσίτες και να εισπράττουν προμήθειες σύμφωνα με την νομοθεσία και/ή άλλως πως. Β. Ποσόν εκ €600 ως φόρων πληρωθέντων αδικαιολογήτως, πάνω στο ποσό των €3.000 που πληρώθηκε στην Ενάγουσα ως προμήθεια για κτηματομεσιτικές υπηρεσίες και το αρμόδιο τμήμα του φόρου δεν μπορούσε να αφαιρέσει ως έξοδα για τους εναγομένους, γιατί η ενάγουσα δεν είχε δικαίωμα να εισπράττει προμήθεια για κτηματομεσιτικές υπηρεσίες και ως τούτο το ποσό αυτό αποτελεί αδικαιολόγητο πλουτισμό των εναγόντων σε βάρος των εναγομενων και/ή άλλως πως. Γ. Νόμιμο τόκο πλέον ΦΠΑ. Δ. Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο θεωρήσει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Ε. Έξοδα ανταπαίτησης.» Διευκρινίζω πώς η αναφερόμενη, στο δικόγραφο των καθ΄ ων η αίτηση, ένορκη δήλωση του Χρίστου Αγαθαγγέλου είναι αυτή που υποστηρίζει την προαναφερθείσα αίτηση ημερ. 17.2.
5. Και υπενθυμίζω πώς επί τη βάσει της αίτησης αυτής εξεδόθηκε το απαγορευτικό διάταγμα εναντίον των εναγομένων αρ. 1 και 3 - καθ΄ ων η αίτηση. Στις 16.12.2009 οι αιτητές κατεχώρισαν απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση, διά της οποία απορρίπτονται όσα οι καθ΄ ων η αίτηση προβάλλουν διά του δικογράφου τους. Την ίδια ημέρα (στις 16.12.2009), οι αιτητές κατεχώρισαν και αίτηση ορισμού της υπόθεσης για ακρόαση. Η αγωγή ορίσθηκε για οδηγίες στις 3.2.
6. Κατά τη δικάσιμο εκείνη οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων δήλωσαν πώς δεν υπάρχουν περιθώρια συμβιβασμού της αγωγής και ούτε υφίστανται ζητήματα τα οποία να χρήζουν οδηγιών του Δικαστηρίου. Έτσι, η αγωγή ορίσθηκε για ακρόαση στις 17.6.
7. Πλην όμως, η δικάσιμος ημερ. 17.6.2010 δεν τελεσφόρησε γιατί παρεμβλήθηκε η αίτηση. Η ακρόαση της αίτησης έγινε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις, στο στάδιο των οποίων ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση ήγειρε, μεταξύ άλλων, και θέμα καθυστέρησης στην υποβολή της. Σημειώνω πώς αιτήσεις για διαγραφή δικογράφου ή μέρος αυτού, βασιζόμενες στις Δ.19 θ.26 και Δ.27 θ.3, πρέπει να υποβάλλονται ταχέως (promptly). Παραπέμπω, για ανάλογη εφαρμογή, στο «The Annual Practice 1958, Volume 1» όπου ερμηνεύονται οι αντίστοιχες Ο.19 r.27 και Ο.25 r.
8. Παραπέμπω, επίσης, στην απόφαση Νίκος Σιακόλας ν. Federal Bank Of Lebanon (S.A.L.)

(1998)1 (Γ) A.A.Δ. 1338, 1343. Στην προκείμενη περίπτωση, η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης είναι γεγονός: Υπενθυμίζω πως η αίτηση κατεχωρίστηκε μετά το κλείσιμο των δικογράφων και αφού η αγωγή ορίσθηκε για ακρόαση. Είναι, επίσης, γεγονός πως κατά τη διαδικασία που προκαλείται δυνάμει της Δ.30, όπως εδώ η δικάσιμος ημερ. 3.2.2010, θα πρέπει οι διάδικοι να ζητούν οδηγίες ή διαταγή, αναλόγως, για ζητήματα πού αφορούν στην ευχερή διεξαγωγή της ακροαματικής διαδικασίας. Όμως, εάν διάδικος παραλείψει να το πράξει δεν σημαίνει πως αυτός στερείται, άνευ άλλου τίνος, του δικαιώματος να ζητήσει τέτοιες οδηγίες ή διαταγή σε μεταγενέστερο στάδιο. Εδώ, ούτε ο χρόνος εκκρεμότητας της αγωγής (η αγωγή κατεχωρίστηκε στις 17.2.2009), ούτε ο βαθμός της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης ούτε η εν γένει συμπεριφορά των αιτητών, όπως αυτή αναδεικνύεται μέσα από το φάκελο της διαδικασίας (Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου (Αρ.2)

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1938, 1943), θα δικαιολογούσαν την απόρριψη της αίτησης λόγω καθυστέρησης στην υποβολή της. Συνεπώς, θα προχωρήσω να εξετάσω την αίτηση επί της ουσίας: Ας σημειωθεί πως τα δικόγραφα, τα οποία έχουν σκοπό να καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης, πρέπει να καταγράφουν τις θέσεις των διαδίκων κατά τρόπον περιεκτικό και συνοπτικό. Αυτό συμβάλλει στην αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Για το λόγο αυτό η σύνταξη των δικογράφων διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες τους οποίους ενσωματώνει η Δ.19. Η Δ.19 θ.4 επιβάλλει όπως κάθε δικόγραφο περιέχει μια έκθεση, σε συνοπτική και λιτή μορφή, των ουσιαστικών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος βασίζει την απαίτηση ή την υπεράσπιση ή την ανταπαίτηση του, αναλόγως. Αυτό είναι το μόνο επιτρεπτό περιεχόμενο ενός δικογράφου. Ως ουσιαστικό γεγονός θεωρείται το απαραίτητο γεγονός, το γεγονός που είναι αναγκαίο για τη θεμελίωση της απαίτησης ή της υπεράσπισης ή της ανταπαίτησης, αναλόγως. Η μαρτυρία η οποία επιδιώκει να αποδείξει ένα τέτοιο γεγονός δεν πρέπει να δικογραφείται [Παγκύπρια Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη

(1997)1 Α.Α.Δ 685, 688 επ.]. Και ούτε πρέπει να δικογραφούνται ισχυρισμοί οι οποίοι είναι αχρείαστοι ή σκανδαλώδεις ή τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς ή να προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής. Η Δ.19 θ.26 προσφέρει θεραπεία σε τέτοιες περιπτώσεις. Το Δικαστήριο δύναται να διατάξει τη διαγραφή του αντικανονικού μέρους του δικογράφου. Στην προκείμενη περίπτωση διαπιστώνω πως, πράγματι, οι υποπαράγραφοι (δ) και (ε) της παρα. 4 της υπεράσπισης και ανταπαίτησης παραβιάζουν τους κανόνες δικογράφησης που θέτει η Δ.19 θ.4 και θα πρέπει να διαγραφούν. Το μέρος αυτό του δικογράφου των καθ΄ ων η αίτηση, το οποίο αφορά στην ένορκη δήλωση επί τη βάσει της οποία εξεδόθηκε το απαγορευτικό διάταγμα εναντίον των εναγομένων αρ. 1 και 3 - καθ΄ ων η αίτηση, χαρακτηρίζοντας την δήλωση αυτή ως ψευδολογία, είναι, κατ΄ αρχάς, αχρείαστο εφ΄ όσον αφορά σε προγενέστερη διαδικασία η οποία έχει περατωθεί. Επιπλέον, το μέρος αυτό περιέχει επιχειρηματολογία, καθώς και μομφές οι οποίες τείνουν να προκαλέσουν αμηχανία στους αιτητές και τείνουν να προδιαθέσουν αρνητικά εναντίον τους. Κατά συνέπεια, το αίτημα για διαγραφή των υποπαραγράφων (δ) και (ε) της παρα. 4 της υπεράσπισης και ανταπαίτησης είναι βάσιμο. Δεν συμβαίνει, όμως, το ίδιο με την ανταπαίτηση. Η δυνάμει της Δ.27 θ.3 διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να διαγράφει δικόγραφο αποτελεί εξαιρετικό μέτρο. Η άσκηση της εξουσίας αυτής δικαιολογείται μόνον εφ΄ όσον το δικόγραφο αδιαμφισβήτητα είναι ανυπόσπαστο ή αδιαμφισβήτητα στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος. Εάν το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εάν αυτό εγείρει κάποιο ζήτημα κατάλληλο για να κριθεί από το Δικαστήριο, το γεγονός και μόνον ότι η υπόθεση παρουσιάζεται αδύνατη και η πιθανότητα επιτυχίας απομακρυσμένη δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του δικογράφου (Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.α.

(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1852, 1860). Εδώ, η ανταπαίτηση δεν παρουσιάζει τέτοια ελαττώματα. Αντιθέτως, αυτή παρουσιάζεται να έχει πραγματικό υπόβαθρο που συνδέεται με αυτό της απαίτησης. Έτσι, η συνεκδίκαση της απαίτησης και της ανταπαίτησης παρουσιάζεται επιθυμητή. Συναφώς αναφέρω πως, εφ΄ όσον στοιχειοθετηθούν τα ουσιώδη γεγονότα, τα οποία θεμελιώνουν την απαίτηση (ή ανταπαίτηση, αναλόγως), είναι δυνατή η παροχή της αρμόζουσας θεραπείας ασχέτως του νομικού χαρακτηρισμού υπό τον οποίον αυτή επιδιώκεται (Maison Jenny Limited v. Krashias Footwear Industry Limited

(2002)1 (B) A.A.Δ. 1156). Κατά συνέπειαν, το αίτημα για διαγραφή της ανταπαίτησης κρίνεται ως αβάσιμο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, εκδίδεται διάταγμα διά το οποίο διαγράφονται οι υποπαράγραφοι (δ) και (ε) της παρα. 4 της υπεράσπισης και ανταπαίτησης. Η μερική επιτυχία της αίτησης δικαιολογεί την επιδίκαση, υπέρ των εναγόντων - αιτητών και εναντίον των εναγομένων αρ. 1, 2 και 3 - καθ΄ ων η αίτηση, των εξόδων της αίτησης κατά το ήμισυ. Τα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή κατά το ήμισυ και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων - αιτητών και εναντίον των εναγομένων αρ. 1, 2 και 3 - καθ΄ ων η αίτηση. Να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ)........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο